1 Κατ᾽ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν ἐπέβαλεν Ἡρῴδης ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας κακῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας. 2 ἀνεῖλε δὲ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν *ιωαννου ¦ ιωανου ᴡʜ Ἰωάννου †μαχαιρα ¦ μαχαιρη ᴄᴛ μαχαίρᾳ. 3 ‡και ιδων ¦ ιδων δε ᴄᴛ καὶ ἰδὼν ὅτι ἀρεστόν ἐστι τοῖς Ἰουδαίοις προσέθετο συλλαβεῖν καὶ Πέτρον—ἦσαν δὲ §αι ʙ29 ᴏ9 ¦ — ʙ21 ᴏ4 ꜱʙʟ ᴛʜ ᴛʀ ᴡʜ αἱ ἡμέραι τῶν ἀζύμων— 4 ὃν καὶ πιάσας ἔθετο εἰς φυλακὴν παραδοὺς τέσσαρσι τετραδίοις στρατιωτῶν φυλάσσειν αὐτόν, βουλόμενος μετὰ τὸ Πάσχα ἀναγαγεῖν αὐτὸν τῷ λαῷ. 5 ὁ μὲν οὖν Πέτρος ἐτηρεῖτο ἐν τῇ φυλακῇ· προσευχὴ δὲ ἦν *εκτενης ¦ εκτενως ᴄᴛ ἐκτενὴς γινομένη ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας πρὸς τὸν Θεὸν †υπερ ¦ περι ᴄᴛ ὑπὲρ αὐτοῦ.

6 Ὅτε δὲ ‡εμελλεν ʙ28 ᴏ4 ¦ ημελλεν ʙ22 ᴏ10 ᴄᴛ ἔμελλεν §αυτον προαγειν ¦ προαγειν αυτον ᴘᴄᴋ ¦ προαγαγειν αυτον ɴᴀ ꜱʙʟ ¦ προσαγαγειν αυτον ᴛʜ ᴡʜ αὐτὸν προάγειν ὁ Ἡρῴδης, τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ ἦν ὁ Πέτρος κοιμώμενος μεταξὺ δύο στρατιωτῶν δεδεμένος ἁλύσεσι δυσί, φύλακές τε πρὸ τῆς θύρας ἐτήρουν τὴν φυλακήν. 7 καὶ ἰδού, ἄγγελος Κυρίου ἐπέστη, καὶ φῶς ἔλαμψεν ἐν τῷ οἰκήματι· πατάξας δὲ τὴν πλευρὰν τοῦ Πέτρου ἤγειρεν αὐτὸν λέγων, Ἀνάστα ἐν τάχει. καὶ *εξεπεσον ¦ εξεπεσαν ᴄᴛ ἐξέπεσον αὐτοῦ αἱ ἁλύσεις ἐκ τῶν χειρῶν. 8 εἶπέ †τε ¦ δε ᴄᴛ τε ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτόν, ‡περιζωσαι ¦ ζωσαι ᴄᴛ Περίζωσαι καὶ ὑπόδησαι τὰ σανδάλιά σου. ἐποίησε δὲ οὕτω. καὶ λέγει αὐτῷ, Περιβαλοῦ τὸ ἱμάτιόν σου καὶ ἀκολούθει μοι. 9 καὶ ἐξελθὼν ἠκολούθει §αυτω ¦ — ᴄᴛ αὐτῷ καὶ οὐκ ᾔδει ὅτι ἀληθές ἐστι τὸ γινόμενον διὰ τοῦ ἀγγέλου, ἐδόκει δὲ ὅραμα βλέπειν. 10 διελθόντες δὲ πρώτην φυλακὴν καὶ δευτέραν *ηλθον ¦ ηλθαν ᴄᴛ ἦλθον ἐπὶ τὴν πύλην τὴν σιδηρᾶν τὴν φέρουσαν εἰς τὴν πόλιν, ἥτις αὐτομάτη †ηνοιχθη ¦ ηνοιγη ᴄᴛ ἠνοίχθη αὐτοῖς, καὶ ἐξελθόντες προῆλθον ῥύμην μίαν, καὶ εὐθέως ἀπέστη ὁ ἄγγελος ἀπ᾽ αὐτοῦ. 11 καὶ ὁ Πέτρος ‡γενομενος εν εαυτω ¦ εν εαυτω γενομενος ᴄᴛ γενόμενος ἐν ἑαυτῷ εἶπε, Νῦν οἶδα ἀληθῶς ὅτι ἐξαπέστειλε §κυριος ¦ ο κυριος ꜱʙʟ ᴡʜ Κύριος τὸν ἄγγελον αὐτοῦ καὶ *εξειλετο ¦ εξειλατο ᴄᴛ ἐξείλετό με ἐκ χειρὸς Ἡρῴδου καὶ πάσης τῆς προσδοκίας τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων. 12 συνιδών τε ἦλθεν ἐπὶ τὴν οἰκίαν †μαριας ¦ της μαριας ᴄᴛ Μαρίας τῆς μητρὸς ‡ιωαννου ¦ ιωανου ᴡʜ Ἰωάννου τοῦ ἐπικαλουμένου Μάρκου, οὗ ἦσαν ἱκανοὶ συνηθροισμένοι καὶ προσευχόμενοι. 13 κρούσαντος δὲ §του πετρου ¦ αυτου ᴀɴᴛ ᴄᴛ τοῦ Πέτρου τὴν θύραν τοῦ πυλῶνος προσῆλθε παιδίσκη ὑπακοῦσαι ὀνόματι Ῥόδη. 14 καὶ ἐπιγνοῦσα τὴν φωνὴν τοῦ Πέτρου, ἀπὸ τῆς χαρᾶς οὐκ ἤνοιξε τὸν πυλῶνα, εἰσδραμοῦσα δὲ ἀπήγγειλεν ἑστάναι τὸν Πέτρον πρὸ τοῦ πυλῶνος. 15 οἱ δὲ πρὸς αὐτὴν *ειπον ¦ ειπαν ᴄᴛ εἶπον, Μαίνῃ. ἡ δὲ διϊσχυρίζετο οὕτως ἔχειν. οἱ †δε ¦ δ ᴛʀ δὲ ἔλεγον, Ὁ ἄγγελος ‡αυτου εστιν ¦ εστιν αυτου ᴄᴛ αὐτοῦ ἐστιν. 16 ὁ δὲ Πέτρος ἐπέμενε κρούων· ἀνοίξαντες δὲ §ειδον ¦ ειδαν ɴᴀ ꜱʙʟ ᴡʜ εἶδον αὐτὸν καὶ ἐξέστησαν. 17 κατασείσας δὲ αὐτοῖς τῇ χειρὶ σιγᾶν διηγήσατο αὐτοῖς πῶς ὁ Κύριος *αυτον εξηγαγεν ¦ εξηγαγεν αυτον ᴀɴᴛ αὐτὸν ἐξήγαγεν ἐκ τῆς φυλακῆς. εἶπε †δε ¦ τε ᴄᴛ δέ, Ἀπαγγείλατε Ἰακώβῳ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς ταῦτα. καὶ ἐξελθὼν ἐπορεύθη εἰς ἕτερον τόπον.

20 Ἦν δὲ *ο ηρωδης ¦ ηρωδης ᴀɴᴛ ¦ — ᴄᴛ ὁ Ἡρῴδης θυμομαχῶν Τυρίοις καὶ Σιδωνίοις· ὁμοθυμαδὸν †δε ¦ τε ᴀɴᴛ ᴘᴄᴋ δὲ παρῆσαν πρὸς αὐτὸν καὶ πείσαντες Βλάστον τὸν ἐπὶ τοῦ κοιτῶνος τοῦ βασιλέως ᾐτοῦντο εἰρήνην διὰ τὸ τρέφεσθαι αὐτῶν τὴν χώραν ἀπὸ τῆς βασιλικῆς. 21 τακτῇ δὲ ἡμέρᾳ ὁ Ἡρῴδης ἐνδυσάμενος ἐσθῆτα βασιλικὴν ‡και ¦ — ᴡʜ καὶ καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος ἐδημηγόρει πρὸς αὐτούς. 22 Ὁ δὲ δῆμος ἐπεφώνει, §φωνη θεου ¦ θεου φωνη ᴀɴᴛ ᴄᴛ ᴘᴄᴋ ᴛʀ Φωνὴ θεοῦ καὶ οὐκ ἀνθρώπου. 23 παραχρῆμα δὲ ἐπάταξεν αὐτὸν ἄγγελος Κυρίου ἀνθ᾽ ὧν οὐκ ἔδωκε *δοξαν ¦ την δοξαν ᴀɴᴛ ᴄᴛ ᴛʀ δόξαν τῷ Θεῷ, καὶ γενόμενος σκωληκόβρωτος ἐξέψυξεν.