1 Πόθεν πόλεμοι καὶ *μαχαι ¦ ποθεν μαχαι ᴄᴛ μάχαι ἐν ὑμῖν; οὐκ ἐντεῦθεν, ἐκ τῶν ἡδονῶν ὑμῶν τῶν στρατευομένων ἐν τοῖς μέλεσιν ὑμῶν; 2 ἐπιθυμεῖτε καὶ οὐκ ἔχετε· φονεύετε καὶ ζηλοῦτε καὶ οὐ δύνασθε ἐπιτυχεῖν· μάχεσθε καὶ πολεμεῖτε. †ουκ εχετε ¦ και ουκ εχετε ᴀɴᴛ ¦ ουκ εχετε δε ᴛʀ οὐκ ἔχετε διὰ τὸ μὴ αἰτεῖσθαι ὑμᾶς· 3 αἰτεῖτε καὶ οὐ λαμβάνετε, διότι κακῶς αἰτεῖσθε, ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν δαπανήσητε. 4 ‡μοιχοι και 97.8% ¦ — ᴄᴛ 1.8% μοιχοὶ καὶ μοιχαλίδες, οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα τοῦ Θεοῦ ἐστιν; ὃς §αν ¦ εαν ᴄᴛ ἂν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου, ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ καθίσταται. 5 ἢ δοκεῖτε ὅτι κενῶς ἡ γραφὴ λέγει; πρὸς φθόνον ἐπιποθεῖ τὸ πνεῦμα ὃ *κατωκησεν ¦ κατωκισεν ᴄᴛ κατῴκησεν ἐν ἡμῖν, 6 μείζονα δὲ δίδωσι χάριν· διὸ λέγει, Ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν. 7 ὑποτάγητε οὖν τῷ Θεῷ, ἀντίστητε †δε ¦ — ᴀɴᴛ ᴘᴄᴋ ᴛʀ δὲ τῷ διαβόλῳ, καὶ φεύξεται ἀφ᾽ ὑμῶν. 8 ἐγγίσατε τῷ Θεῷ, καὶ ‡εγγιει ¦ εγγισει ᴡʜ ἐγγιεῖ ὑμῖν. καθαρίσατε χεῖρας, ἁμαρτωλοί, καὶ ἁγνίσατε καρδίας, δίψυχοι. 9 ταλαιπωρήσατε καὶ πενθήσατε καὶ κλαύσατε· ὁ γέλως ὑμῶν εἰς πένθος §μεταστραφητω ¦ μετατραπητω ɴᴀ ꜱʙʟ ᴡʜ μεταστραφήτω καὶ ἡ χαρὰ εἰς κατήφειαν. 10 ταπεινώθητε ἐνώπιον *του ¦ — ꜱʙʟ ᴛʜ ᴡʜ τοῦ Κυρίου, καὶ ὑψώσει ὑμᾶς.

11 Μὴ καταλαλεῖτε ἀλλήλων, ἀδελφοί. †ο ¦ ο γαρ ᴘᴄᴋ ὁ καταλαλῶν ἀδελφοῦ ‡και 83.5% ¦ η ᴄᴛ 15.3% καὶ κρίνων τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καταλαλεῖ νόμου καὶ κρίνει νόμον· εἰ δὲ νόμον κρίνεις, οὐκ εἶ ποιητὴς νόμου ἀλλὰ κριτής. 12 εἷς ἐστιν §ο νομοθετης ¦ ο νομοθετης και κριτης ᴀɴᴛ ᴄᴛ ᴘᴄᴋ ¦ νομοθετης και κριτης ꜱʙʟ ᴡʜ ὁ νομοθέτης, ὁ δυνάμενος σῶσαι καὶ ἀπολέσαι· σὺ *δε ¦ — ᴛʀ δὲ τίς εἶ †ος κρινεις ¦ ο κρινων ᴄᴛ ὃς κρίνεις τὸν ‡ετερον ¦ πλησιον ᴄᴛ ἕτερον;

13 Ἄγε νῦν οἱ λέγοντες, Σήμερον §και ¦ η ᴄᴛ ꜱᴄʀ καὶ αὔριον *πορευσωμεθα … ποιησωμεν … εμπορευσωμεθα … κερδησωμεν ¦ πορευσομεθα … ποιησομεν … εμπορευσομεθα … κερδησομεν ᴀɴᴛ ᴄᴛ ꜱᴄʀ πορευσώμεθα εἰς τήνδε τὴν πόλιν καὶ ποιήσωμεν ἐκεῖ ἐνιαυτὸν †ενα ¦ — ᴄᴛ ἕνα καὶ ἐμπορευσώμεθα καὶ κερδήσωμεν, 14 οἵτινες οὐκ ἐπίστασθε ‡το ¦ — ᴡʜ τὸ τῆς αὔριον—ποία §γαρ ¦ — ᴄᴛ γὰρ ἡ ζωὴ *υμων ¦ ημων ᴘᴄᴋ ὑμῶν; ἀτμὶς γὰρ †εσται ¦ εστιν ᴘᴄᴋ ᴛʀ ¦ εστε ᴄᴛ ἔσται ‡η ¦ — ᴡʜ ἡ πρὸς ὀλίγον φαινομένη, ἔπειτα §δε και ¦ δε ᴛʀ ¦ και ᴄᴛ ¦ — ᴘᴄᴋ δὲ καὶ ἀφανιζομένη— 15 ἀντὶ τοῦ λέγειν ὑμᾶς, Ἐὰν ὁ Κύριος *θεληση ¦ θελη ᴡʜ θελήσῃ, καὶ †ζησωμεν … ποιησωμεν ¦ ζησομεν … ποιησομεν ᴀɴᴛ ᴄᴛ ꜱᴄʀ ζήσωμεν καὶ ποιήσωμεν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο. 16 νῦν δὲ καυχᾶσθε ἐν ταῖς ‡αλαζονειαις ¦ αλαζονιαις ᴛʜ ᴡʜ ἀλαζονείαις ὑμῶν· πᾶσα καύχησις τοιαύτη πονηρά ἐστιν. 17 εἰδότι οὖν καλὸν ποιεῖν καὶ μὴ ποιοῦντι, ἁμαρτία αὐτῷ ἐστιν.