11
1 Þegar þeir nálguðust Jerúsalem og komu að Betfage og Betaníu við Olíufjallið sendi hann tvo lærisveina sína.
2 Hann sagði við þá: „Farið inn í þorpið fyrir framan ykkur. Um leið og þið komið þar inn munu þið finna ungan asna bundinn, sem enginn hefur enn setst á. Leysið hann og komið með hann hingað.
3 Ef einhver spyr ykkur: ,Hvers vegna gerið þið þetta?', segið: ,Drottinn þarf á honum að halda og sendir hann strax aftur.'“
4 Þeir fóru og fundu ungan asna bundinn við dyr úti á götu og leystu hann.
5 Sumir þeirra sem stóðu þar sögðu: „Hvað eruð þið að gera? Af hverju leysið þið asnann?“
6 Þeir sögðu eins og Jesús hafði sagt og þau létu þá fara.
7 Þeir leiddu asnann til Jesú, lögðu yfirhafnir sínar á hann og hann settist á hann.
8 Margir breiddu yfirhafnir sínar á veginn, aðrir klufu greinar af trjám og lögðu á veginn.
9 Þeir sem fóru á undan honum og á eftir hrópuðu: „Hósanna! Blessaður sé sá sem kemur í nafni Drottins!
10 Blessað sé konungsríki föður okkar Davíðs sem kemur! Hósanna í hæstu himnum!“
11 Jesús kom inn í Jerúsalem og inn í musterið. Eftir að hann hafði litið allt í kring gekk hann út til Betaníu með hina tólf, því kvöld var komið.
12 Næsta morgun, þegar þeir fóru frá Betaníu, varð hann svangur.
13 Hann sá fíkjutré úr fjarlægð og gekk þangað til að sjá hvort eitthvað væri á því. Þegar hann kom að því fann hann ekki annað en lauf, því það var ekki kominn uppskerutími fyrir fíkjur.
14 Hann sagði við tréð: „Enginn skal borða ávöxt af þér aftur.“ Lærisveinar hans heyrðu þetta.
15 Þeir komu til Jerúsalem. Jesús gekk inn í musterið og byrjaði að reka út þá sem seldu og keyptu þar. Hann hvoldi borðum gjaldkeranna og stólum dúfnasalanna.
16 Hann leyfði engum að bera neitt í gegnum musterið.
17 Hann kenndi og sagði við þá: „Er ekki skrifað: ,Hús mitt skal kallast bænahús fyrir allar þjóðir'? En þið hafið gert það að ræningjabæli.“
18 Kennarar í lögunum og æðstu prestarnir heyrðu þetta og leituðu leiða til að drepa hann. Þeir hræddust hann því allur mannfjöldinn varð undrandi yfir kennslu hans.
19 Þegar kvöldaði gekk hann út úr borginni.
20 Um morguninn sáu þeir fíkjutréð visnað frá rótum.
21 Pétur minntist þess og sagði við Jesú: „Rabbí, sjáðu! Fíkjutréð sem þú bölvaðir er visnað.“
22 Jesús svaraði: „Trúið á Guð.
23 Ég segi ykkur afgerandi: Sá sem segir við þetta fjall: ,Lyftu þér upp og kastaðu þér í sjóinn' og hefur ekki efasemdir í hjarta sínu heldur trúir því að það sem hann segir muni gerast, það skal veitast honum.
24 Þess vegna segi ég ykkur: Allt sem þið biðjið um í bæn, trúið því að þið hafið öðlast það, og það skal veitast ykkur.
25 Og þegar þið takið ykkur stöðu til að biðja þá fyrirgefið öllum þeim sem þið hafið eitthvað á móti, svo faðir ykkar á himnum fyrirgefi ykkur syndir ykkar.“
26
27 Þeir komu aftur til Jerúsalem. Og þegar hann gekk um musterið komu æðstu prestarnir, kennarar í lögunum og öldungarnir til hans
28 og sögðu við hann: „Með hvaða valdi gerir þú þetta? Og hver gaf þér þetta vald að gera þetta?“
29 Jesús svaraði þeim: „Ég vil spyrja ykkur einnar spurningar. Svarið mér, þá segi ég ykkur með hvaða valdi ég geri þetta.
30 Var skírn Jóhannesar frá himni eða frá mönnum? Svarið mér!“
31 Þeir ræddu saman: „Ef við segjum: Frá himni þá segir hann: Af hverju trúðuð þið honum þá ekki?
32 En eigum við að segja: Frá mönnum?“ Þeir óttuðust fólkið, því allir álitu að Jóhannes hefði verið sannur spámaður.
33 Þeir svöruðu Jesú: „Við vitum þetta ekki.“ Jesús sagði við þá: „Ég segi ykkur þá ekki heldur með hvaða valdi ég geri þetta.“