15
Um leið og morguninn kom réðu æðstu prestarnir, öldungar og kennarar í lögunum ráð sín saman. Þeir bundu Jesú, leiddu hann burt og afhentu hann Pílati.+ Pílat spurði hann: „Ert þú konungur Gyðinga?“ Hann svaraði: „Þú segir það.“+ Æðstu prestarnir báru mörg ásökun á hann.+ Pílat spurði hann aftur: „Svarar þú engu? Sjáðu hvað margar ásakanir þeir bera á þig.“+ En Jesús svaraði engu meira, svo Pílat undraðist.+
Á hverri hátíð var vani að sleppa einum fanga fyrir fólkið, þeim sem þeir völdu.+ Þá var maður í fangelsi sem hét Barabbas, bundinn með uppreisnarmönnum sem höfðu framið morð í uppreisninni.+ Manngjöldinn fór upp og bað að hann gerði eins og hann var vanur að gera fyrir þá.+ Pílat svaraði þeim: „Vilið þið að ég sleppi ykkur konungi Gyðinga?“+ 10 Því hann vissi að æðstu prestarnir höfðu selt hann af öfund.+ 11 En æðstu prestarnir eggjuðu mannfjöldann að hann skyldi sleppa Barabba frekar.+ 12 Pílat svaraði aftur: „Hvað viljið þið þá að ég geri við þann sem þið kallið konung Gyðinga?“+ 13 Þeir öskruðu aftur: „Krossfestu hann!“+ 14 Pílat sagði við þá: „Hvað illt hefur hann gert?“ En þeir öskruðu enn háværara: „Krossfestu hann!“+ 15 Pílat vildi fullnægja mannfjöldanum. Hann sleppti Barabba, lét hýða Jesú og afhenti hann til að krossfesta hann.+ +
16 Hermennirnir leiddu hann inn í höllina, það er Pretórium, og kölluðu saman allan herinn.+ 17 Þeir klæddu hann í purpura og fléttuðu kórónu af þyrnum og settu á höfuð hans.+ 18 Þeir fóru að heilsa honum: „Heil þér, konungur Gyðinga!“+ 19 Þeir börðu hann í höfuðið með reyri og spýttu á hann. Síðan lutu þeir sig í tilbeiðslu fyrir honum.+ 20 Þegar þeir höfðu spott hann færðu þeir purpuraklæðin af honum og klæddu hann í sín eigin klæði og leiddu hann út til að krossfesta hann.+
21 Þeir neyddu einn mann sem var að koma að, Símon frá Kýrenu, föður Alexanders og Rúfusar, til að bera kross hans.+ + 22 Þeir leiddu hann til staðar sem heitir Golgata, það er „hauskalli-staður“.+ 23 Þeir gáfu honum vín blandað með myrru, en hann tók það ekki.+ 24 Þeir krossfestu hann og skiptu klæðum hans, köstuðu hlut um þau, hver skyldi fá hvað.+ 25 Það var þriðja klukkustund þegar þeir krossfestu hann.+ 26 Ákæran var skrifuð yfir höfði hans: „Konungur Gyðinga“.+ 27 Með honum krossfestu þeir tvo ræningja, einn við hægri hönd hans og annan við vinstri.+ 29 Þeir sem gengu hjá smáðu hann, hristu höfuð sín og sögðu: „Ha! Þú sem rifur niður musterið og byggir það upp á þremur dögum,+ 30 bjargaðu þér og stígðu niður af krossinum!“+ 31 Eins smáðu æðstu prestarnir hver annan og sögðu: „Hann bjargaði öðrum, hann getur ekki bjargað sér sjálfum.+ 32 Kristur, konungur Ísraels, stígðu nú niður af krossinum svo við sjáum og trúum.“ Þeir sem voru krossfestir með honum smáðu hann líka.+
33 Þegar það varð hádegi kom myrkur yfir allt landið og stóð til níunda klukkustundar.+ + 34 Og í níunda klukkustundinni hrópaði Jesús hátt: „Elói, Elói, lama sabaktaní?“ sem þýðir: „Guð minn, Guð minn, hvers vegna yfirgafstu mig?“+ + 35 Sumir þeirra sem stóðu þar heyrðu þetta og sögðu: „Hlustið, hann kallar á Elías!“+ 36 Einhver hljóp og fyllti svamp af ediki, setti á reyri og gaf honum að drekka og sagði: „Bíðið, við sjáum hvort Elías kemur að frelsa hann.“+ 37 En Jesús hrópaði hátt og gaf upp öndina.+ 38 Og fortjaldið í musterinu rifnaði í tvennt, ofan frá og niður.+ + 39 Þegar hundraðshöfðinginn sem stóð gagnstætt honum sá hvernig hann dó sagði hann: „Sannlega var þessi maður Guðs sonur!“+ +
40 Þar voru líka nokkrar konur sem horfðu að fjarlægð. Meðal þeirra var María Magdalena, María móðir Jakobs hins yngri og Jóses, og Salóme.+ 41 Þær höfðu fylgt honum og þjónað honum þegar hann var í Galíleu. Margar aðrar konur höfðu farið með honum upp til Jerúsalem.+
42 Þegar kvöld var orðið, þar sem það var undirbúningsdagur, það er dagurinn fyrir hvíldardaginn,+ 43 kom Jósef frá Arímatíu, virðingarmaður í ráðinu, sem einnig beið konungsríkis Guðs. Hann þorði að koma til Pílats og bað um líkama Jesú.+ 44 Pílat undraðist að hann væri þegar dáinn. Hann kallaði til sín hundraðshöfðingjann og spurði hvort hann hefði verið lengi dáinn.+ 45 Þegar hann hafði fengið staðfestingu gaf hann líkamann Jósefi.+ 46 Jósef keypti línklæði, tók hann niður, vafði hann í línklæðið og lagði hann í gröf sem var höggvin í kletta. Hann veltu steini fyrir opið á gröfinni.+ 47 María Magdalena og María móðir Jóses sáu hvar hann var lagður.+ +
+ 15:1 Matt 27:1-2; Lúk 23:1; Jóh 18:28 + 15:2 Matt 27:11; Lúk 23:3; Jóh 18:33 + 15:3 Matt 27:12 + 15:4 Matt 27:13 + 15:5 Matt 27:14 + 15:6 Matt 27:15; Lúk 23:17; Jóh 18:39 + 15:7 Matt 27:16 + 15:8 Matt 27:17 + 15:9 Matt 27:17 + 15:10 Matt 27:18 + 15:11 Matt 27:20 + 15:12 Matt 27:22 + 15:13 Matt 27:22 + 15:14 Matt 27:23 + 15:15 Matt 27:26; Jóh 19:16 + 15:15 Pílat gefur eftir mannfjöldanum af pólitískum ástæðum. Þetta sýnir veikleika rómversks valds og óréttlæti dómsins. + 15:16 Matt 27:27 + 15:17 Matt 27:28-29; Jóh 19:2-3 + 15:18 Matt 27:29 + 15:19 Matt 27:30 + 15:20 Matt 27:31 + 15:21 Matt 27:32; Lúk 23:26 + 15:21 Símon frá Kýrenu (Afríku) er neyddur til að bera krossinn. Þjáning Jesú snertir mann sem var með allt önnur plön þennan daginn. + 15:22 Matt 27:33; Lúk 23:33; Jóh 19:17 + 15:23 Matt 27:34 + 15:24 Matt 27:35; Lúk 23:34; Jóh 19:23-24; Slm 22:18 + 15:25 Mark 15:33 + 15:26 Matt 27:37; Lúk 23:38; Jóh 19:19 + 15:27 Matt 27:38; Lúk 23:32-33; Jóh 19:18 + 15:29 Matt 27:39-40; Slm 22:7; Slm 109:25 + 15:30 Matt 27:40 + 15:31 Matt 27:41-42 + 15:32 Matt 27:42-44; Lúk 23:39 + 15:33 Matt 27:45; Lúk 23:44-45 + 15:33 Myrkur yfir landið í þrjá tíma. Dómur Guðs og þjáning Jesú sem ber synd heimsins sést: jörðin bifast og sólin hættir að skína. + 15:34 Matt 27:46; Slm 22:1 + 15:34 Jesús hrópar orð frá Slm 22:1 – Jesús ber syndina og upplifir að vera yfirgefinn af Guði (aðskilinn frá Guði) á þessari stundu. + 15:35 Matt 27:47 + 15:36 Matt 27:48-49; Lúk 23:36; Jóh 19:29-30 + 15:37 Matt 27:50; Lúk 23:46; Jóh 19:30 + 15:38 Matt 27:51; Lúk 23:45 + 15:38 Fortjaldið rifnar – tákn um að aðgangur að Guði er opinn fyrir öllum í gegnum dauða Jesú (Heb 10:19-20). + 15:39 Matt 27:54; Lúk 23:47 + 15:39 Rómverskur hundraðshöfðingi játar Jesú sem son Guðs – þetta er fyrsti heiðinginn (heiðingi=sá sem er ekki gyðingur) sem viðurkennir hann þannig. + 15:40 Matt 27:55-56; Lúk 23:49; Jóh 19:25 + 15:41 Matt 27:55-56 + 15:42 Matt 27:57; Lúk 23:54; Jóh 19:31 + 15:43 Matt 27:57-60; Lúk 23:50-53; Jóh 19:38 + 15:44 Matt 27:58 + 15:45 Matt 27:58 + 15:46 Matt 27:59-60; Lúk 23:53; Jóh 19:40-42 + 15:47 Matt 27:61; Lúk 23:55 + 15:47 Konurnar sjá gröfina – þær verða vitni að upprisunni síðar.