16
Þegar hvíldardagurinn var liðinn keyptu María Magdalena, María móðir Jakobs og Salóme ilmsmyrsl til að fara og smyrja hann.+ Mjög snemma á fyrsta degi vikunnar komu þær að gröfinni þegar sólin var að rísa.+ Þær sögðu sín á milli: „Hver mun velta steininum frá opi gröfinnar fyrir oss?“+ En þegar þær litu upp sáu þær að steinninn var veltur frá – hann var mjög stór.+ Þegar þær fóru inn í gröfina sáu þær ungan mann sitja á hægri hönd þeim, klæddan hvítum klæðum, og þær urðu hræddar.+ + En hann sagði við þær: „Verið ekki hræddar. Þið leitið Jesú frá Nasaret, hinn krossfesta. Hann er risinn, hann er ekki hér. Sjáðu staðinn þar sem þær lögðu hann.+ En farið og segið lærisveinum hans og Pétri: Hann fer á undan ykkur til Galíleu. Þar munuð þið sjá hann, eins og hann sagði ykkur.“+ + Þær fóru út og flýðu frá gröfinni, því þær voru skjálfandi og frá sér numdar. Þær sögðu engum neitt, því þær voru hræddar.+ +
[Styttri endir Markúsarguðspjallsins – sum handrit enda hér:]
En þegar hann var risinn snemma á fyrsta degi vikunnar birtist hann fyrst Maríu Magdalenu, úr henni hafði hann rekið sjö djöfla.+ 10 Hún fór og sagði þeim frá því sem höfðu verið með honum, þeim sem voru að syrgja og gráta.+ 11 En þegar þeir heyrðu að hann lifði og hún hafði séð hann trúðu þeir því ekki.+ 12 Eftir þetta birtist hann tveim af þeim í annarri mynd þegar þeir voru á veginum til sveitarinnar.+ 13 Þeir fóru og sögðu hinum ellefu frá, en þeir trúðu þeim ekki heldur.+ 14 Síðar birtist hann þeim ellefu sjálfum þegar þeir sátu til borðs. Hann ávítaði vantrú þeirra og harðnuna í hjarta þeirra, því þeir trúðu ekki þeim sem höfðu séð hann risinn.+ 15 Hann sagði við þá: „Farið út í allan heiminn og prédikið fagnaðarerindið öllum sköpunum.+ 16 Sá sem trúir og skírast mun verða hólpinn, en sá sem ekki trúir mun verða dæmdur.+ 17 Og þessi tákn munu fylgja þeim sem trúa: Í mínu nafni munu þeir reka út djöfla, tala nýjum tungum,+ 18 þeir munu taka upp snáka, og ef þeir drekka eitthvað banvænt mun það ekki skaða þá. Þeir munu leggja hendur á sjúka og þeir munu verða heilbrigðir.“+ +
19 Eftir að Drottinn Jesús hafði talað við þá var hann tekinn upp til himins og sat við hægri hönd Guðs.+ 20 En þeir fóru út og prédikuðu alls staðar. Drottinn starfaði með þeim og staðfesti orðið með táknum sem fylgdu þeim.+ +
+ 16:1 Matt 28:1; Lúk 24:1; Jóh 20:1 + 16:2 Matt 28:1; Lúk 24:1; Jóh 20:1 + 16:3 Matt 28:2-4 + 16:4 Matt 28:2 + 16:5 Matt 28:5-7; Lúk 24:4-7; Jóh 20:12 + 16:5 Ungi maðurinn í hvítum klæðum er engill, hann boðar upprisuna. Konurnar eru hræddar, sem er algeng viðbrögð við englafundum í Biblíunni. + 16:6 Matt 28:6; Lúk 24:6 + 16:7 Matt 28:7; Mark 14:28; Jóh 21:1-14 + 16:7 Engillinn nefnir Pétur sérstaklega. Þetta sýnir miskunn Jesú eftir neitun Péturs, og hann kallar hann aftur til Galíleu. + 16:8 Matt 28:8; Lúk 24:9 + 16:8 Sum handrit enda Markúsarguðspjallið hér – þetta er „stutti endirinn“. Konurnar flýja í ótta og segja engum. Þetta er dramatískur endir sem undirstrikar undrun og ótta við upprisuna. + 16:9 Jóh 20:11-18 + 16:10 Lúk 24:10-11 + 16:11 Lúk 24:11 + 16:12 Lúk 24:13-32 + 16:13 Lúk 24:33-35 + 16:14 Lúk 24:36-43; Jóh 20:19-20 + 16:15 Matt 28:19-20 + 16:16 Matt 28:19; Jóh 3:18 + 16:17 Post 2:4; Post 10:46; Post 19:6 + 16:18 Post 28:3-6; Lúk 10:19 + 16:18 Þessi vers (og 9-20) eru „lengri endirinn“ – sum handrit hafa þau ekki. Þau lýsa táknum sem fylgja boðuninni í frumkirkjunni. + 16:19 Lúk 24:50-51; Post 1:9-11; Slm 110:1 + 16:20 Post 14:3; Heb 2:4 + 16:20 Endirinn staðfestir að upprisan og boðunin heldur áfram með táknum. Drottinn vinnur með lærisveinunum.