7
1 Þá komu saman til hans farísear og nokkrir kennarar í lögunum sem komu frá Jerúsalem.
2 Þeir sáu að sumir lærisveinar hans borðuðu með óhreinum (þ.e. óþvegnum) höndum.
3 (Farísear og allir Gyðingar borða ekki nema þvo sér fyrst vandlega um hendurnar, þeir halda fast við hefð forfeðranna.)
4 Og þegar þeir koma frá markaðnum borða þeir ekki fyrr en þeir hafa þvegið sér. Þeir hafa margar aðrar hefðir sem þeir halda: að þvo bolla, krúsir, koparílát og rúm.
5 Farísearnir og kennarar í lögunum spurðu hann: „Af hverju fylgja lærisveinar þínir ekki hefðum forfeðra okkar, heldur borða þeir með óhreinum höndum?“
6 Hann svaraði þeim: „Rétt spáði Jesaja um ykkur, hræsnara, eins og skrifað er:
7 Þeir tilbiðja mig aðeins í orði, því þeir kenna kenningar manna sem boðorð.“
8 „Þið yfirgefið boðorð Guðs og haldið fast við hefðir manna.“
9 Hann sagði við þá: „Þið hafnið fallegu boðorði Guðs til að halda ykkar eigin hefðir.
10 Móse sagði: ‚Heiðra föður þinn og móður þína‘ og ‚Sá sem bölvar föður eða móður skal deyja.‘
11 En þið segið: ‚Ef maður segir við föður sinn eða móður: Það sem þú hefðir fengið frá mér er Korban (þ.e. gjöf til Guðs),‘
12 þá leyfið þið honum ekki lengur að gera neitt fyrir föður sinn eða móður.
13 Þannig ónýtið þið orð Guðs með hefð ykkar sem þið hafið komið á. Og þið gerið margt annað slíkt.“
14 Hann kallaði aftur mannfjöldann til sín og sagði við þá: „Hlýðið mér öll og skiljið.
15 Ekkert sem kemur inn í manninn utan frá getur óhreiknað hann. Heldur það sem kemur út úr manninum, það óhreinkar manninn.“
17 Þegar hann kom inn frá mannfjöldanum spurðu lærisveinar hans hann um líkinguna.
18 Hann sagði við þá: „Eru þið líka svona skilningslausir? Skiljið þið ekki að allt sem kemur inn í manninn utan frá getur ekki óhreinkað hann?
19 Því það kemur ekki inn í hjarta hans heldur í maga og fer út í salernið.“ (Þannig lýsti hann allan mat hreinan.)
20 Og hann sagði: „Það sem kemur út úr manninum, það óhreinkar manninn.
21 Því innan frá, úr hjarta mannsins, koma illar hugsanir: losti, stuldur, morð,
22 framhjáhald, ágirnd, illska, svik, siðspilling, öfund, róg, hroki og heimska.
23 Allt þetta illa kemur innan frá og óhreinkar manninn.“
24 Hann fór þaðan og fór til svæða Týrusar og Sídon. Hann gekk inn í hús og vildi að enginn vissi það, en hann gat ekki falið sig.
25 Því strax kom kona með litla dóttur sína sem hafði óhreinan anda og féll niður við fætur hans.
26 Konan var grísk, fædd í Sýrlensku Fönikíu. Hún bað hann að reka djöfulinn úr dóttur hennar.
27 Jesús sagði við hana: „Láttu fyrst börnin seðjast – það er ekki rétt að taka brauðið frá börnunum og kasta því fyrir hunda.“
28 Hún svaraði: „Já, herra, en hundarnir undir borðinu éta mylsnuna frá börnunum.“
29 Hann sagði við hana: „Fyrir þessa orð skaltu fara heim. Djöfulinn er farinn úr dóttur þinni.“
30 Og þegar hún kom heim fann hún barnið liggjandi í rúmi og djöfulinn farinn.
31 Hann fór aftur frá landamærum Týrusar og gekk um Sídon til Galíleuvatns, í gegnum Dekapólis-svæðið.
32 Þeir komu með til hans mann sem var heyrnarlaus og með mikinn talgalla, og báðu hann að leggja hönd sína á hann.
33 Hann tók hann til hliðar frá mannfjöldanum, stakk fingrum sínum í eyru hans, spýtti á fingur sér og snerti svo tungu hans.
34 Hann leit upp til himins, andvarpaði og sagði við hann: „Effata!“ (þ.e. „Láttu þig opnast!“).
35 Þá opnuðust eyru hans og hindrun tungunnar losnaði, og hann talaði rétt.
36 Jesús bannaði þeim að segja neinum frá þessu. En því meira sem hann bannaði því meira sögðu þeir frá.
37 Og þeir urðu mjög hissa og sögðu: „Hann hefur gert allt vel. Hann lætur jafnvel heyrnarlausa heyra og mállausa tal .“