﻿Markús.
15.
Um leið og morguninn kom réðu æðstu prestarnir, öldungar og kennarar í lögunum ráð sín saman. Þeir bundu Jesú, leiddu hann burt og afhentu hann Pílati. 
Pílat spurði hann: „Ert þú konungur Gyðinga?“ Hann svaraði: „Þú segir það.“ 
Æðstu prestarnir báru mörg ásökun á hann. 
Pílat spurði hann aftur: „Svarar þú engu? Sjáðu hvað margar ásakanir þeir bera á þig.“ 
En Jesús svaraði engu meira, svo Pílat undraðist. 
Á hverri hátíð var vani að sleppa einum fanga fyrir fólkið, þeim sem þeir völdu. 
Þá var maður í fangelsi sem hét Barabbas, bundinn með uppreisnarmönnum sem höfðu framið morð í uppreisninni. 
Manngjöldinn fór upp og bað að hann gerði eins og hann var vanur að gera fyrir þá. 
Pílat svaraði þeim: „Vilið þið að ég sleppi ykkur konungi Gyðinga?“ 
Því hann vissi að æðstu prestarnir höfðu selt hann af öfund. 
En æðstu prestarnir eggjuðu mannfjöldann að hann skyldi sleppa Barabba frekar. 
Pílat svaraði aftur: „Hvað viljið þið þá að ég geri við þann sem þið kallið konung Gyðinga?“ 
Þeir öskruðu aftur: „Krossfestu hann!“ 
Pílat sagði við þá: „Hvað illt hefur hann gert?“ En þeir öskruðu enn háværara: „Krossfestu hann!“ 
Pílat vildi fullnægja mannfjöldanum. Hann sleppti Barabba, lét hýða Jesú og afhenti hann til að krossfesta hann. 
Hermennirnir leiddu hann inn í höllina, það er Pretórium, og kölluðu saman allan herinn. 
Þeir klæddu hann í purpura og fléttuðu kórónu af þyrnum og settu á höfuð hans. 
Þeir fóru að heilsa honum: „Heil þér, konungur Gyðinga!“ 
Þeir börðu hann í höfuðið með reyri og spýttu á hann. Síðan lutu þeir sig í tilbeiðslu fyrir honum. 
Þegar þeir höfðu spott hann færðu þeir purpuraklæðin af honum og klæddu hann í sín eigin klæði og leiddu hann út til að krossfesta hann. 
Þeir neyddu einn mann sem var að koma að, Símon frá Kýrenu, föður Alexanders og Rúfusar, til að bera kross hans. 
Þeir leiddu hann til staðar sem heitir Golgata, það er „hauskalli-staður“. 
Þeir gáfu honum vín blandað með myrru, en hann tók það ekki. 
Þeir krossfestu hann og skiptu klæðum hans, köstuðu hlut um þau, hver skyldi fá hvað. 
Það var þriðja klukkustund þegar þeir krossfestu hann. 
Ákæran var skrifuð yfir höfði hans: „Konungur Gyðinga“. 
Með honum krossfestu þeir tvo ræningja, einn við hægri hönd hans og annan við vinstri. 
Þeir sem gengu hjá smáðu hann, hristu höfuð sín og sögðu: „Ha! Þú sem rifur niður musterið og byggir það upp á þremur dögum, 
bjargaðu þér og stígðu niður af krossinum!“ 
Eins smáðu æðstu prestarnir hver annan og sögðu: „Hann bjargaði öðrum, hann getur ekki bjargað sér sjálfum. 
Kristur, konungur Ísraels, stígðu nú niður af krossinum svo við sjáum og trúum.“ Þeir sem voru krossfestir með honum smáðu hann líka. 
Þegar það varð hádegi kom myrkur yfir allt landið og stóð til níunda klukkustundar. 
Og í níunda klukkustundinni hrópaði Jesús hátt: „Elói, Elói, lama sabaktaní?“ sem þýðir: „Guð minn, Guð minn, hvers vegna yfirgafstu mig?“ 
Sumir þeirra sem stóðu þar heyrðu þetta og sögðu: „Hlustið, hann kallar á Elías!“ 
Einhver hljóp og fyllti svamp af ediki, setti á reyri og gaf honum að drekka og sagði: „Bíðið, við sjáum hvort Elías kemur að frelsa hann.“ 
En Jesús hrópaði hátt og gaf upp öndina. 
Og fortjaldið í musterinu rifnaði í tvennt, ofan frá og niður. 
Þegar hundraðshöfðinginn sem stóð gagnstætt honum sá hvernig hann dó sagði hann: „Sannlega var þessi maður Guðs sonur!“ 
Þar voru líka nokkrar konur sem horfðu að fjarlægð. Meðal þeirra var María Magdalena, María móðir Jakobs hins yngri og Jóses, og Salóme. 
Þær höfðu fylgt honum og þjónað honum þegar hann var í Galíleu. Margar aðrar konur höfðu farið með honum upp til Jerúsalem. 
Þegar kvöld var orðið, þar sem það var undirbúningsdagur, það er dagurinn fyrir hvíldardaginn, 
kom Jósef frá Arímatíu, virðingarmaður í ráðinu, sem einnig beið konungsríkis Guðs. Hann þorði að koma til Pílats og bað um líkama Jesú. 
Pílat undraðist að hann væri þegar dáinn. Hann kallaði til sín hundraðshöfðingjann og spurði hvort hann hefði verið lengi dáinn. 
Þegar hann hafði fengið staðfestingu gaf hann líkamann Jósefi. 
Jósef keypti línklæði, tók hann niður, vafði hann í línklæðið og lagði hann í gröf sem var höggvin í kletta. Hann veltu steini fyrir opið á gröfinni. 
María Magdalena og María móðir Jóses sáu hvar hann var lagður. 
