﻿Hopa.
13.
“Nanā, kua kitea katoatia tēnei e tōku kanohi, kua rongo tōku taringa, kua mōhio. 
Ko tā koutou e mōhio nā, ko tāku anō tēnā e mōhio nei; kāhore hoki ahau i hoki iho i a koutou. 
Inā, e whai kupu anō ahau ki te Kaha Rawa; ā, e hiahia ana ahau ki te kōrerorero ki te Atua. 
Ko koutou ia, he hunga tito i te teka, he rata horihori noa koutou katoa. 
Te pai nā, me i mutu rawa ā koutou kōrero! Ko tō koutou whakaaro nui hoki tēnā. 
Tēnā rā, whakarongo mai ki tāku tautohe, maharatia ngā whawhai a ōku ngutu. 
Me tautoko tā te Atua ki te kupu kino, me tautoko rānei tāna ki te tinihanga? 
Ka whakapai kanohi koia koutou ki a ia? Mā koutou rānei tā te Atua tautohe? 
He pai rānei kia rapua tā koutou e ia? E māminga rānei koutou ki a ia, e pērā me tētahi ka māminga nei ki te tangata? 
He pono ka whakahē ia ki a koutou ki te whakapai puku koutou i te kanohi. 
E kore rānei koutou e mataku ki tōna nui? E kore rānei te wehi ki a ia e tau ki a koutou? 
Ko ā koutou pepeha nunui he whakatauki nō te pungarehu, ko ō koutou parepare he parepare paru. 
“Kāti te kōrero, waiho noa iho ahau, kia kōrero ai ahau, ahakoa pā mai te aha ki ahau. 
He aha ōku kikokiko i ngaua ai e ōku niho? He aha tōku wairua i waiho ai e ahau i roto i tōku ringa? 
Ahakoa whakamate noa ia i ahau, ka tatari tonu ahau ki a ia; otiia, ka mau tonu ahau ki ōku ara i tōna aroaro. 
Ko tēnei hoki hei oranga mōku; e kore hoki te tangata atuakore e tae mai ki tōna aroaro. 
Āta whakarongo ki āku kōrero; kia anga mai ō koutou taringa ki tāku e whakapuaki nei. 
Nā, kua takoto tāku mō te whakawā; e mōhio ana ahau he tika ahau. 
Ko wai ia hei totohe ki ahau? Ka whakarongo puku hoki ahau āianei, ā, ka hemo ahau.” 
“Engari kaua ngā mea e rua e meatia mai ki ahau; kātahi ahau ka kore e huna i ahau i tōu mata. 
Kia matara atu tōu ringa ki tawhiti i ahau; ā, kaua ahau e whakawehia e te mataku ki a koe. 
Ko reira, māu e karanga, ā, māku e whakaō atu; māku rānei e kōrero, ā, māu e whakahoki kupu mai ki ahau. 
Ka hia rā ōku kino, ōku hara? Meinga ahau kia mātau ki tōku hē me tōku hara. 
He aha tōu mata i hunā ai e koe? He aha ahau i kīia ai e koe he hoariri? 
E kapokapohia rānei e koe te pakawhā e pūhia haeretia ana? E whāia rānei e koe te pāpapa maroke? 
Kei te tuhituhi nā hoki koe i ngā mea kawa mōku, e mea ana hoki kia riro mai i ahau ngā hē o tōku taitamarikitanga. 
Karapitia iho e koe ōku waewae ki te rākau, he mea tohu nāu ōku ara katoa, ā, he mea tuhi nāu ōku takahanga waewae tawhio noa. 
“Ahakoa tōku rite kei te mea pirau, e memeha noa ana, kei te kākahu e kainga ana e te pūrehurehu.” 
