﻿Hopa.
15.
Nā, ka whakautua e Eripāta Temani, i mea ia: 
“He horihori kau koia te mātauranga e whakapuakina e te tangata whakaaro, kia whakakīia e ia tōna kōpū ki te hau marangai? 
Me kōrero rānei ia ko ngā kupu kore hua hei ako, ko ngā whaikōrero rānei kāhore nei e whai tikanga? 
Āe, kua whakakorea atu nā e koe te wehi, kei te pupuri mai koe i te īnoi i te aroaro o te Atua. 
Nā, kei te whakaakona tōu māngai e tōu kino, ā, kei te whiriwhiria e koe ko te arero o te hunga tinihanga. 
Ehara i ahau, nā tōu māngai anō i hopu tōu kino; ko ōu ngutu anō hei whakaatu i tōu hē. 
“Ko koe ianei te tangata tuatahi kua whānau? He mea hanga rānei koe nō mua atu i ngā pukepuke? 
Kua rongo rānei koe i tō te Atua whakaaro puku? Kei te kaiponu rānei koe i te whakaaro ki a koe anake? 
Ko te aha te mōhiotia ana e koe, ā, kāhore e mōhiotia e mātou? Ko tēhea whakaaro anō hoki ōu kāhore nei i a mātou? 
Kei a mātou ngā upoko hina rātou tahi ko ngā tino koroheke, kaumātua rawa ake i tōu pāpā. 
He iti rawa rānei mōu ngā whakamārie a te Atua, te kupu ngāwari e hoatu ana ki a koe? 
He aha koe i kāhakina atu ai e tōu ngākau? He aha hoki ōu kanohi i kimokimo ai, 
i tahuri ai tōu wairua ki te whakahē i te Atua, i puaki ai ēnā kupu i tōu māngai? 
“He aha te tangata, e mā ai ia, te whānau rānei a te wahine, e tika ai? 
Nanā, kāhore ia e whakawhirinaki ki āna mea tapu; kāhore hoki ngā rangi e mā ki tāna titiro. 
Kātahi ia te hē rawa ko te mea whakarihariha, ko te mea poke, ko te tangata e inu nei i te kino ānō he wai. 
“Māku e whakaatu ki a koe, whakarongo mai ki ahau; ko te mea kua kitea e ahau, māku e kōrero atu – 
he mea kōrero mai nā ngā mōhio, he whakarerenga iho nā ō rātou mātua; kīhai hoki i hunā e rātou, 
ki a rātou nei anake te hōmaitanga o te whenua; kīhai hoki te tangata kē i tika i waenganui i a rātou. 
E whakamamae ana te tangata kino i ōna rā katoa, arā i te maha o ngā tau e haupū nei mō te kaitūkino. 
He reo whakawehi kei roto i ōna taringa; i te wā whai rawa ka tae mai te kaipāhua ki a ia. 
Kāhore āna whakaaetanga ake tērā ia ka hoki ake i te pōuri, e whanga ana anō hoki te hoari ki a ia. 
E kōpikopiko noa ana ia ki te taro māna, e mea ana, ‘Kei hea rā?’ E mōhio ana ia kua tata ki tōna ringa te rā o te pōuri. 
Ko te ngākau mamae, me te tūmatatenga, hei whakawehi i a ia; ka kaha ake rāua i a ia, me te mea he kīngi kua rite ana mea mō te whawhai. 
Kua totoro nei ōna ringa ki te whawhai ki te Atua, kua whakatoatoa nei i a ia ki te whawhai ki te Kaha Rawa; 
kua rere ki a ia me te kakī mārō, me ngā puku mātotoru o āna whakangungu rākau. 
“Kua kōpakina hoki tōna mata e tōna ngako, ā, kua tupu te ngako o tōna hope. 
Nā, i noho ia ki ngā pā mahue, ki ngā whare kāhore i nohoia e te tangata, meāke nei waiho hei pūranga. 
E kore ia e whai taonga, e kore anō ōna rawa e mau, e kore anō hoki tō rātou hua e tāupe ki te whenua. 
E kore ia e puta i te pōuri, ōna peka ka maroke i te mura, ka riro atu anō ia i te manawa o tōna māngai. 
Kei whakawhirinaki ia ki te mea teka noa, kei tinihanga ki a ia anō; nō te mea ko te teka noa hei utu ki a ia. 
E kore tōna rā e taea, kua rite; e kore anō tōna peka e whai rau. 
Ka ruiruia e ia āna karepe kaiota ānō ko te wāina, ā, ka makā tāna puāwai me te mea ko te ōriwa. 
Ka pakoko hoki te whakaminenga o te hunga atuakore, ka pau hoki i te ahi ngā tēneti o ngā utu whakapati. 
He mahi nanakia te mea i hapū ki roto ki a rātou, whānau ake he teka noa; ko ō rātou kōpū anō hei hanga i te tinihanga.” 
