﻿Hopa.
19.
Nā, ka whakautua e Hopa, ka mea: 
“Kia pēhea ake te roa o tā koutou whakapōrearea i tōku wairua, o tā koutou wāwāhi i ahau ki te kupu? 
Ka tekau ēnei tāwainga a koutou ki ahau, kāhore ō koutou whakamā i a koutou ka āki tonu nei i ahau. 
Ki te mea anō hoki kua hē ahau, kei ahau anō tōku hē e noho ana. 
Ki te mea ka whakanui mai koutou i a koutou ki ahau, ā, ka kauwhau mai ki ahau i tōku tāwainga; 
kia mōhio koutou nā te Atua ahau i whakaparori i tāku take, he mea hao mai ahau nāna ki tāna kupenga. 
“Nanā, e tangi ana ahau i te mahi nanakia, heoi kāhore ahau e whakarangona; e karanga āwhina ana ahau, otiia kāhore he whakawā. 
Kua tūtakina e ia tōku ara, tē puta ahau; tukua iho ana e ia te pōuri ki ōku ara. 
Ko tōku korōria huia atu ana e ia; tangohia ana e ia te karauna i tōku māhunga. 
Wāwāhia ana ahau e ia i ngā taha katoa, ā, riro ana ahau; ko tāku i tūmanako atu ai huaranga atu ana e ia ānō he rākau. 
Kua mura mai hoki tōna riri ki ahau; e kīia ana ahau e ia ko tētahi o ōna hoariri. 
E haere huihui mai ana āna taua, e whakaneke ake ana i tō rātou ara ki ahau, kei te whakapae i tōku tēneti i tētahi taha, i tētahi taha. 
“Kua meinga e ia ōku tēina kia matara atu i ahau; ko āku i mōhio ai kua tāngata kē ki ahau. 
Ko ōku whanaunga, mutu pū tā rātou; ko ōku hoa ake, kua wareware rātou ki ahau. 
Ko te hunga e noho ana i tōku whare, me āku pononga wāhine, kīia iho ahau e rātou he tangata kē; he tangata nō ngā whenua ahau ki tā rātou titiro mai. 
I karanga atu ahau ki tāku pononga, heoi kīhai ia i whakaō mai; ahakoa e īnoi ana tōku māngai ki a ia. 
Ko tōku hā tauhou ana ki tāku wahine, me tāku īnoi hoki ki ngā tamariki o te kōpū o tōku whaea. 
Ko ngā tamariki nonohi anō hoki, whakahāwea mai ana ki ahau; ki te whakatika ahau, ka kōrero whakahē rātou mōku. 
E whakarihariha mai ana ki ahau ōku takahoa katoa, ā, ko āku i aroha ai kua tahuri mai ki ahau. 
Piri tonu tōku iwi ki tōku kiri, ki ōku kikokiko, ā, ora ake ōku, ko te kiri kau o ōku niho. 
“Tohungia mai ahau, tohungia mai ahau e koutou, e ōku hoa; kua pā mai hoki te ringa o te Atua ki ahau. 
He aha koutou i tūkino ai i ahau, i pērā ai me te Atua, tē mākona koutou i ōku kikokiko? 
“Auē, me i tuhituhia āku kupu! Auē, me i tāia ki te pukapuka! 
Me i whaoa ki te kāmaka, ki te pene rino, ki te matā, hei mea mō ā mua noa atu! 
Otiia, e mōhio ana ahau kei te ora tōku kaihoko, ā, i ngā wā i muri nei ka tū ia ki runga ki te whenua. 
Ā, ahakoa i muri i te paunga o tōku kiri, ka titiro tonu ahau i roto i tōku kikokiko ki te Atua; 
e titiro anō ahau ki a ia, ahau nei anō; ā, mā ōku kanohi e mātakitaki, kāhore mā o tētahi atu. Pau rawa ōku whatumanawa i roto i ahau! 
“Ki te kī koutou, ‘Nā, tā tātou hanga ki te tūkino i a ia! Kua kitea hoki te take o te mea i roto i ahau’; 
kia wehi koutou kei mate i te hoari; nō te mea ko te whiunga ki te hoari kei roto i te riri, e mōhio ai koutou he whakawā anō tēnei.” 
