﻿Hopa.
23.
Kātahi ka whakautua e Hopa, i mea ia: 
“I tēnei rā nei anō e amuamu ana tāku tangi. Nui noa atu i tāku auē te taimaha o te patunga i ahau. 
Auē, me i mōhio ahau ki te wāhi e kite ai ahau i a ia, kia tae rawa atu ai ahau ki tōna nohoanga! 
Ka āta whakatakotoria e ahau āku kōrero ki tōna aroaro, ka whakakīia hoki tōku māngai ki ngā kupu tautohetohe. 
Ka mōhio ahau ki ngā kupu e whakahokia mai e ia ki ahau, ka mārama hoki tāna e mea ai ki ahau. 
E whakaputaina mai rānei tōna kaha nui ina tautohetohe ki ahau? Kāhore; engari ka whai whakaaro ia ki ahau. 
Ko reira te tangata tika tautohetohe ai ki a ia; ā, ora tonu ake ahau i tōku kaiwhakawā ake tonu atu. 
“Nanā, haere ana ahau ki mua, ā, kāhore ia i reira; ki muri, heoi kāhore ahau e kite i a ia; 
ki mauī, ina ka mahi ia, heoi kāhore ahau e kite i a ia; e huna ana ia i a ia anō i te taha ki matau, tē kite ahau i a ia. 
Otiia, e mōhio ana ia ki te ara e anga atu ai ahau. Kia oti ahau te titiro iho e ia, ānō he kōura ahau i tōku putanga mai. 
Mau pū ōna takahanga i tōku waewae; ū pū ahau ki tōna ara, kīhai hoki i peka kē. 
Kīhai hoki i mahue i ahau te whakahau a ōna ngutu; ko ngā kupu a tōna māngai rongoā rawa ki ahau, nui atu i te kai i rite māku. 
“Ko ia, kotahi tonu tōna whakaaro, ā, mā wai ia e whakatahuri kē? Ko tā tōna ngākau hoki i hiahia ai e meatia ana e ia. 
E whakaotia ana hoki e ia ngā mea i whakaritea mōku; he maha anō hoki āna mahi pērā. 
Koia ahau i ohorere ai i tōna aroaro; ka whakaaroaro ahau, ka wehi i a ia. 
Ngohe noa hoki tōku ngākau i te Atua, ohorere ana ahau i te Kaha Rawa. 
Kīhai nei hoki ahau i whakangaromia i mua o te pōuri, kīhai hoki i hīpokina e ia te pōuri i tōku aroaro.” 
