﻿Hopa.
26.
Anō rā ko Hopa, i mea ia: 
“He hāpai pēhea tāu i te kahakore? He whakaora pēhea tāu i te ringa ngoikore? 
Ka tae tāu whakatakoto whakaaro mā te whakaarokore, te nui o tāu whakaatu tikanga! 
I puaki ki a wai āu kupu? Nō wai te wairua i puta mai rā i a koe?” 
“E wiri ana ngā tūpāpaku i raro i te wai, me ngā mea anō e noho ana i reira. 
E takoto kau ana te rēinga i tōna aroaro, kāhore hoki he hīpoki mō te whakangaro. 
E horahia atu ana e ia te raki ki runga ki te wāhi takoto kau, whakairihia ana e ia te whenua ki runga ki te kāhore noa iho. 
E takaia ana e ia ngā wai ki roto ki āna kapua mātotoru; ā, kāhore te kapua e pakaru i raro i a rātou. 
E kaiponuhia ana e ia a mua o tōna torōna, horahia ana e ia tāna kapua ki runga. 
He mea karapoti nāna ngā wai, rohe rawa, ā tae noa ki te mutunga mai o te mārama me te pōuri. 
Wiri ana ngā pou o te rangi, mīharo ana ki tāna whakatūpehupehu. 
Ko tōna kaha hei whakakorikori i te moana, marū ana te whakakake i tōna mātauranga. 
Nā tōna wairua i whakapaipai ngā rangi; nā tōna ringa i wero te nākahi tere. 
Nā, he pito ēnei nō ōna ara; anō te iti o te wāhi ōna e rangona ana! Ko te whatitiri ia o tōna kaha, ko wai ka mātau?” 
