﻿Hopa.
33.
“Tēnā rā, whakarongo, e Hopa, ki āku kōrero, kia whai taringa ki āku kupu katoa. 
Nanā, kua puaki nei tōku māngai, kei te kōrero tōku arero i roto i tōku māngai. 
Mā āku kupu e whakapuaki te tika o tōku ngākau; ka kōrero pono ōku ngutu i tā rātou e mātau ana. 
He mea hanga ahau nā te Wairua o te Atua, ā, nā te manawa o te Kaha Rawa ahau i whai ora ai. 
Ki te taea e koe, whakahokia mai e koe he kupu ki ahau; whakatikaia āu kōrero ki tōku aroaro; e tū ki runga. 
Nanā, ko tōku anga ki te Atua he pēnā hoki i tāu; he mea hanga nei anō hoki ahau ki te paru. 
Nanā, e kore te wehi ki ahau e whakawehi i a koe; e kore anō hoki tōku ringa e taimaha iho ki a koe. 
“He pono kua hakiri ōku taringa ki āu kupu, ā, kua rongo atu ahau i te reo o āu kupu, e mea ana, 
‘He mā ahau, kāhore ōku hē; he harakore ahau, kāhore hoki he kino i roto i ahau. 
Nā, e rapu ana ia i te take riri ki ahau, e kīia ana ahau e ia he hoariri nōna; 
e karapitia ana e ia ōku waewae ki te rākau, e āta titiro ana ia ki ōku hīkoinga katoa.’ 
“Nanā, māku e whawhati tāu kupu, ehara tēnei mea āu i te mea tika; nui atu hoki te Atua i te tangata. 
He aha koe i totohe ai ki a ia? E kore hoki e kōrerotia e ia te tikanga o tētahi o āna mea. 
Kotahi hoki, āe rā, e rua kōrerotanga a te Atua, otiia kāhore e maharatia e te tangata. 
I te moe, i te putanga moemoeā mai o te pō, ina au iho te moe o te tangata, i ngā moenga i runga i te takotoranga; 
ko reira ia whakapuare ai i ngā taringa o ngā tāngata, hīri ai hoki i te ako mō rātou; 
kia whakanekehia ai te tangata i tāna whakaaro, kia hīpokina ai hoki te whakapehapeha o te tangata; 
e puritia ana e ia tōna wairua kei tae ki te rua, tōna ora kei riro i te hoari. 
E whiua ana hoki ia ki te mamae i runga i tōna moenga, ki te ngau tonu hoki o ōna wheua; 
ā, whakarihariha ana tōna ora ki te taro, tōna wairua ki te kai whakaminamina. 
E honia ana ōna kiko, ā, kore noa e kitea; ā, pūrero mai ana ōna wheua kīhai nei i kitea i mua. 
Heoi, e whakatata ana tōna wairua ki te rua, tōna ora ki ngā kaiwhakamate. 
“Ki te mea he karere tērā kei a ia, he kaiwhakaatu tikanga tētahi i roto i te mano, hei whakaatu i tōna tika ki te tangata: 
Nā, ka tohu tērā i a ia, ā, ka mea, ‘Whakaorangia ia kei heke ki te rua, kua kitea hoki e ahau he utu.’ 
Ko tōna kiri ka ngāwari atu i tō te tamaiti; ka hoki iho ia ki ngā rā o tōna tamarikitanga. 
Ka īnoi ia ki te Atua, ā, ka manako tērā ki a ia; heoi ka kite ia i tōna mata i runga i te koa; ā, ka utua e ia te tika o te tangata. 
E waiata ana ia i te aroaro o ngā tāngata, e mea ana, ‘Kua hara ahau, whakaparoritia ake e ahau te tika, ā, kāhore he pai ki ahau. 
Kua whakaorangia e ia tōku wairua kei riro ki te rua, ā, e kite tōku wairua i te mārama.’ 
“Nanā, e meatia ana ēnei mea katoa e te Atua, e tuaruatia ana, āe, e tuatorutia ana, ki te tangata, 
hei whakahoki mai i tōna wairua i roto i te rua, kia whakamāramatia ai ki te mārama o te ora. 
“Kia whai whakaaro mai, e Hopa, whakarongo mai ki ahau; kāti tāu, ā, ka kōrero ahau. 
Ki te mea he kupu tāu, utua mai tāku: kōrero, ko tāku hoki i pai ai kia whakatikaia tāu. 
Ki te kāhore, whakarongo ki ahau; noho puku koe, ā, māku koe e whakaako ki te whakaaro nui.” 
