﻿Waiata.
75.
Ki te tino kaiwhakatangi: Aratakiti. He hīmene, he waiata nā Āhapa. Ka whakawhetai tonu mātou ki a koe, e te Atua, ka whakawhetai tonu mātou; kei te tata mai hoki tōu ingoa. E kōrerotia ana e te tangata āu mahi whakamīharo. 
“Ka kitea e ahau te wā e rite ana, ka tika tāku whakawā. 
Kūteretere noa iho te whenua me ōna tāngata katoa; nāku i whakatū ōna pou. Hera 
I mea ahau ki te hunga whakakake, ‘Kāti rā te whakakake,’ ki te hunga hara anō, ‘Kaua e whakaarahia te haona; 
kaua tō koutou haona e whakaarahia ki runga, kāti te whakamārō i te kakī ina kōrero.’ ” 
Nō te mea kāhore he aranga i te rāwhiti, kāhore i te hauāuru, kāhore hoki i te tonga. 
Ko te Atua ia te kaiwhakawā; ko tēnei e whakaititia iho ana e ia, ko tērā e whakaarahia ake ana. 
Kei te ringa hoki o Ihowā he kapu, pāhuka tonu te wāina; kī tonu, whakananu rawa, hei ringihanga māna; ko ngā nganga ia, mā te hunga kino katoa o te whenua e tatau, e inu. 
Ko ahau ia, ka kauwhau tonu; ka hīmene ki te Atua o Hākopa. 
Ā, ka kotia e ahau ngā haona katoa o te hunga kino; ka whakaarahia ake ia ngā haona o te tangata tika. 
