﻿Waiata.
108.
He waiata, he hīmene nā Rāwiri. Pūmau tonu tōku ngākau, e te Atua; ka waiata ahau, āe rā, ka hīmene ahau, me tōku korōria anō. 
E ara, e te hātere, e te hāpa! Ka ara wawe anō ahau. 
Ka whakamoemiti ahau ki a koe, e Ihowā, i waenganui i ngā iwi, ka hīmene ki a koe i waenganui i ngā tauiwi. 
He nui atu hoki tāu mahi tohu i ngā rangi, ā, ko tōu pono tutuki noa atu ki ngā kapua. 
Kia whakanuia koe, e te Atua, ki runga atu i ngā rangi, hei runga atu i te whenua katoa tōu korōria. 
Kia puta tāu i aroha ai, mā tōu ringa matau mātou e whakaora, ā, whakahokia mai he kupu ki a mātou. 
Kua kōrero te Atua i runga i tōna tapu: “Ka hari ahau, ka kotikoti i Hekeme, ka roherohe i te raorao o Hukota. 
Nōku Kireara; nōku a Mānahi; ko Ēparaima anō hoki te kaha o tōku mātenga; ko Hūrā tāku hēpeta. 
Ko Moapa tāku oko horoi; ka makā e ahau tōku hū ki runga ki Ēroma; ka whakamanamana ahau ki Pirihitia.” 
Mā wai ahau e kawe ki te pā tūwatawata? Ko wai nāna ahau i ārahi ki Ēroma? 
He teka ianei kua pangā mātou e koe, e te Atua? Kāhore hoki koe, e te Atua, e haere tahi me ō mātou taua. 
Hōmai ki a mātou he āwhina ki te hoariri; he teka kau noa hoki te āwhina a te tangata. 
Mā te Atua tātou ka toa ai; māna hoki e takahi ki raro ō tātou hoa whawhai. 
