﻿Heremaia.
22.
Ko te kupu tēnei a Ihowā: “Haere ki raro, ki te whare o te kīngi o Hūrā, ka kōrero i tēnei kupu ki reira, 
mea atu: ‘Whakarongo ki te kupu a Ihowā, e te kīngi o Hūrā, e noho nā i runga i te torōna o Rāwiri – a koe, koutou ko ōu tāngata, ko tōu iwi e tomo ana ki ēnei kūwaha. 
Ko te kupu tēnei a Ihowā: Whakaritea te whakawā me te tika, whakaorangia te tangata e pāhuatia ana i te ringa o te kaitūkino. Kaua e mauria kinotia, kaua e whakatupuria kinotia te manene, te pani, te pouaru, kaua hoki e whakahekea te toto harakore ki tēnei wāhi. 
Nō te mea ki te mahia mārietia tēnei e koutou, kātahi ka tomo mai ki ngā kūwaha o tēnei whare he kīngi e noho ana i runga i te torōna o Rāwiri, e eke ana ki te hāriata, ki te hōiho, a ia, me āna tāngata, me tōna iwi. 
Engari, ki te kore koutou e whakarongo ki ēnei kupu, hei oati tēnei māku ki ahau anō, e ai tā Ihowā, tērā tēnei whare e takoto kau.’ ” 
Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā mō te whare o te kīngi o Hūrā: “Ko Kireara koe ki ahau, ā, ko te tihi o Repanōna; otiia he pono ka meinga koe e ahau hei koraha, hei pā hoki e kore e nohoia. 
Ā, ka whakaritea e ahau he kaiwhakangaro mōu, rite rawa i tāna patu, i tāna patu; ā, ka tuaina e rātou ōu hīta papai, ka makā hoki ki te ahi. 
“Ā, he maha ngā iwi e haere mā te taha o tēnei pā, ā, ka mea tēnā ki tōna hoa, ki tōna hoa, ‘He aha tēnei i meatia e Ihowā ki tēnei pā nui?’ 
Kātahi rātou ka kī ake: ‘Mō rātou i whakarere i te kawenata a Ihowā, a tō rātou Atua, ā, koropiko ana ki ngā atua kē, mahi atu ana ki a rātou.’ ” 
Kaua koutou e tangi ki te tūpāpaku, e uhunga rānei ki a ia; engari kia nui te tangi mō te tangata e haere atu ana; nō te mea e kore ia e hoki mai ā muri, e kore anō e kite i te whenua i whānau ai ia. 
Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā mō Harumu tama a Hōhia, kīngi o Hūrā, i kīngi nei i muri i tōna pāpā, i a Hōhia, i haere atu nei hoki i tēnei wāhi: “E kore ia e hoki mai ki konei ā ake ake. 
Engari, hei te wāhi i whakaraua atu ai ia, ka mate ia ki reira, ā, e kore ia e kite i tēnei whenua ā ake ake. 
Auē te mate mō te tangata e hanga nei i tōna whare ki te hē, i ngā rūma hoki o reira ki te whakawā hē; e whakamahi nei i tōna hoa, kāhore e utua, kāhore hoki e hoatu tō tāna mahi ki a ia; 
e mea ana, ‘Ka hangā e ahau he whare māhorahora mōku, he rarahi ngā rūma.’ Pokaia ana he matapihi mōna i roto; ā, ko te hīpoki he hīta, pania ake ki te whero ngangana. 
“E kīngi rānei koe, nō te mea e whai ana koe kia pērā rawa atu te hīta? Kīhai ianei tōu pāpā i kai, i inu, i whakarite i te whakawā, i te tika? Ā, he pai i reira ki a ia. 
I whakaritea e ia te whakawā a te ware a te rawakore; ā, he pai i reira. He teka ianei ko te mōhio tēnei ki ahau?” e ai tā Ihowā. 
“Kāhore hoki ōu kanohi, ōu ngākau mō tētahi mea kē atu, heoi mō tōu apo anake, mō te whakaheke i te toto harakore, mō te tūkino, mō te tutū, hei mahi māu.” 
Mō reira ko tā Ihowā kupu tēnei mō Iehoiakimi tama a Hōhia kīngi o Hūrā: “Kāhore he tangi mōna, he mea: ‘Auē, e tōku tuakana!’ ko tēnei rānei, ‘Auē, e te tuahine!’ Kāhore rātou e tangi mōna, e mea, ‘Auē, te ariki! Auē, tōna korōria!’ 
Ka tanumia ia ki te tanu o te kāihe – ka tōia, ka makā ki waho i ngā kūwaha o Hiruhārama. 
“E piki ki Repanōna tangi ai, kia puaki hoki tōu reo i Pahana; tangi mai hoki i Aparimi, kua mongamonga katoa hoki te hunga i aroha ki a koe. 
I kōrero ahau ki a koe i te wā o tōu rangatiratanga; engari i mea koe, ‘E kore ahau e rongo.’ Ko tāu tikanga tēnei nō tōu tamarikitanga ake, kīhai koe i rongo ki tōku reo. 
Mā te hau e whāngai āu hēpara katoa, ka riro hoki te hunga i aroha ki a koe ki te whakarau. Kātahi rawa koe ka whakamā, ka numinumi kau ki tōu kino katoa. 
E te wahine e noho nā i Repanōna, e hanga nā i tōu kōhanga ki ngā hīta, anō te nui o te manawapā mōu ina tae ngā mamae ki a koe, te mamae e rite ana ki tō te wahine e whānau ana!” 
“E ora ana ahau,” e ai tā Ihowā, “ahakoa a Konia tama a Iehoiakimi kīngi o Hūrā, ko te mōwhiti i runga i tōku ringa matau, ka unuhia tonutia atu koe e ahau i reira; 
ā, ka hoatu koe e ahau ki te ringa o te hunga e whai ana kia whakamatea koe, ki te ringa anō o te hunga e wehi nā koe, arā ki te ringa o Nepukareha kīngi o Papurōna, ki te ringa hoki o ngā Karari. 
Ka ākiritia atu anō koe e ahau me tōu whaea i whānau ai koe ki tētahi atu whenua ehara nei i te wāhi i whānau ai kōrua; ā, mate atu kōrua ki reira. 
Engari ko te whenua i ōkaka tonu ai ō rāua ngākau kia hoki ki reira, e kore rāua e hoki ki reira.” 
Ko tēnei tangata, ko Konia, he oko pakaru rānei ia e whakahāweatia ana? He oko kāhore e matenuitia ana? He aha i ākiritia atu ai, rātou ko ōna uri, i makā atu ai ki te whenua kīhai i mōhiotia e rātou? 
E te whenua, te whenua, te whenua, whakarongo ki te kupu a Ihowā. 
Ko te kupu tēnei a Ihowā: “Tuhituhia e koutou tēnei tangata, he urikore, he tangata e kore e oti pai tāna i ōna rā e ora ai; e kore hoki e tōtika tā tētahi o ōna uri e noho ana i runga i te torōna o Rāwiri, e kīngi ana ā muri ake nei i roto i a Hūrā.” 
