﻿Karatia.
2.
Muri iho, kia pahure ngā tau tekau mā whā, ka haere anō ahau ki Hiruhārama māua ko Pānapa, me te mau anō i a Taituha hei hoa mōku. 
Nā te whakakitenga mai hoki ahau i haere ai, ā, whakatakotoria ana e ahau ki a rātou te rongopai e kauwhautia nei e ahau ki ngā tauiwi; otiia, i meatia pukutia ki te hunga whai ingoa, kei maumau kau tāku oma onāianei, ō mua rā rānei. 
Kīhai ia a Taituha tōku hoa, he Kariki nei ia, i meinga kia kotia. 
Mō ngā tēina teka hoki i whakaurua pukutia mai, i haere puku mai nei ki te tirotiro i tō mātou āhua, he herekore i roto i a Karaiti Īhu, kia whakataurekareka ai rātou i a mātou. 
Kīhai rawa mātou i whakangāwari iho, i rongo ki a rātou, ahakoa kotahi hāora; he mea kia mau ai te pono o te rongopai ki a koutou. 
Otirā, ko te hunga whai ingoa – ahakoa he aha rātou, kāhore tahi he tikanga ki ahau: kāhore a te Atua whakapai ki te kanohi tangata – kīhai rātou, te hunga whai ingoa, i whakaatu mea ki ahau. 
Engari i tō rātou kitenga kua tukua ki ahau te rongopai ki te kotingakore, pērā hoki me tērā ki te kotinga kua tukua rā ki a Pita; 
ko te kaimahi hoki i roto i a Pita hei āpōtoro ki te kotinga, mahi ana anō ia i roto i ahau ki ngā tauiwi. 
Nā, nō rātou ka mātau ki te aroha noa kua hōmai ki ahau, ka hōmai e Hēmi, e Kipa, e Hoani, i meinga nei hei pou, ngā ringa matau hei whakahoatanga ki a māua ko Pānapa, mō māua kia haere ki ngā tauiwi, ko rātou ia ki te kotinga. 
Otiia, me mahara māua ki te hunga rawakore; he mea anō hoki tēnā i hihiko ai ahau. 
Nā, i te taenga mai o Kipa ki Anatioka, ka whakatika atu ahau ki a ia he kanohi, he kanohi, nō te mea kua tika kia whakahēngia ia. 
I mua hoki o te taenga mai o ētahi i a Hēmi, e kai tahi ana ia me ngā tauiwi. Nō tō rātou taenga mai ia, neke atu ana ia, momotu kē ana i a ia; i mataku hoki ki te hunga o te kotinga. 
I uru anō ērā atu Hūrai ki tōna tinihanga; heoi, riro pū a Pānapa i tō rātou tinihanga. 
Otirā, i tōku kitenga kīhai rātou i haere tika i runga i te pono o te rongopai, ka mea ahau ki a Kipa i te aroaro o rātou katoa, ki te mea, “Ko koe, he Hūrai, ka whakatauiwi i a koe, ā, kāhore e whakahūrai, me pēhea e taea ai e koe te mea ngā tauiwi kia Hūrai?” 
“Ko tātou, ko ngā Hūrai tupu nei, ehara nei i te hunga hara nō ngā tauiwi, 
kua mōhio nei ehara ngā mahi a te ture i te mea e tika ai te tangata, engari ko te whakapono ki a Īhu Karaiti; kua whakapono anō tātou ki a Īhu Karaiti, kia meinga ai te whakapono ki a te Karaiti hei tika mō tātou, kāhore ia ngā mahi a te ture; nō te mea kāhore rawa he kikokiko e tika i ngā mahi o te ture. 
“Nā, i a tātou e whai nei kia whakatikaia i roto i a te Karaiti, ki te kitea tātou nei he hunga hara, he minita rānei a te Karaiti ki te hara? Kāhore rāpea. 
Ki te mea hoki ka hangā anō e ahau ngā mea i wāhia e ahau, e whakakite ana ahau i ahau anō, he tangata hara. 
Nā te ture hoki ahau i tūpāpaku ai ki te ture, kia ora ai ahau ki te Atua. 
Kua rīpekatia tahitia ahau me te Karaiti; ā, e ora nei, ehara i te mea ko ahau, engari ko te Karaiti e ora ana i roto i ahau. E ora nei hoki ahau i roto i te kikokiko, he oranga nā te whakapono ki te Tama a te Atua, i aroha nei ki ahau, i tuku nei i a ia mōku. 
Kāhore āku whakakāhore i te aroha noa o te Atua; mehemea hoki i nā runga mai te tika i te ture, maumau mate noa a te Karaiti.” 
