5
1 นาอามานผู้บัญชาการกองทัพของกษัตริย์แห่งซีเรียเป็นบุคคลสำคัญและได้รับความนับถือจากนาย เพราะพระยาห์เวห์ทรงให้ซีเรียมีชัยชนะโดยอาศัยเขา เขาเป็นนักรบผู้กล้าหาญด้วย แต่เป็นโรคเรื้อน
2 พวกซีเรียเคยออกไปเป็นกองโจร และจับเด็กหญิงตัวเล็กคนหนึ่งมาจากแผ่นดินอิสราเอล นางมารับใช้ภรรยาของนาอามาน
3 เด็กหญิงพูดกับนายหญิงว่า “ถ้านายของดิฉันได้ไปพบผู้เผยพระวจนะที่อยู่ในสะมาเรียก็คงดี เขาคงรักษาโรคเรื้อนของนายได้”
4 มีคนไปบอกนายของนาอามานว่า “เด็กหญิงจากแผ่นดินอิสราเอลพูดอย่างนี้”
5 กษัตริย์แห่งซีเรียกล่าวว่า “ไปเถิด ข้าจะส่งจดหมายไปยังกษัตริย์แห่งอิสราเอลด้วย”
นาอามานจึงออกเดินทางโดยนำเงินสิบตะลันต์ ทองคำหกพันชิ้น และเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสิบชุดไปด้วย
6 เขานำจดหมายไปให้กษัตริย์แห่งอิสราเอล มีใจความว่า “เมื่อจดหมายนี้มาถึงท่าน ดูสิ ข้าได้ส่งนาอามานผู้รับใช้ของข้ามาหาท่านเพื่อท่านจะรักษาเขาให้หายจากโรคเรื้อน”
7 เมื่อกษัตริย์แห่งอิสราเอลอ่านจดหมายก็ฉีกเสื้อผ้าของตนและกล่าวว่า “ข้าเป็นพระเจ้าที่จะฆ่าและทำให้มีชีวิตหรืออย่างไร ชายคนนี้จึงส่งคนมาให้ข้ารักษาชายคนหนึ่งให้หายจากโรคเรื้อน? ลองพิจารณาดูเถิดว่าเขากำลังหาเรื่องกับข้าอย่างไร”
8 เมื่อเอลีชาคนของพระเจ้าได้ยินว่ากษัตริย์แห่งอิสราเอลฉีกเสื้อผ้า เขาจึงส่งคนไปบอกกษัตริย์ว่า “ทำไมท่านจึงฉีกเสื้อผ้า? ให้ชายคนนั้นมาหาข้าเถิด แล้วเขาจะรู้ว่ามีผู้เผยพระวจนะอยู่ในอิสราเอล”
9 นาอามานจึงมาพร้อมกับม้าและรถศึกของเขา แล้วหยุดอยู่ที่ประตูบ้านเอลีชา
10 เอลีชาส่งผู้นำสารออกไปบอกเขาว่า “ไปชำระตัวในแม่น้ำจอร์แดนเจ็ดครั้ง แล้วเนื้อของท่านจะกลับเป็นปกติและท่านจะสะอาด”
11 แต่นาอามานโกรธและจากไป เขาพูดว่า “ดูสิ ข้าคิดว่า ‘เขาคงจะออกมาหาข้า ยืนอยู่ตรงหน้า เรียกพระนามพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขา โบกมือเหนือบริเวณที่เป็นโรคแล้วรักษาคนโรคเรื้อนให้หาย’
12 แม่น้ำอาบานาห์และฟารปาร์แห่งดามัสกัสไม่ดีกว่าน้ำทั้งหมดในอิสราเอลหรือ? ข้าจะชำระตัวในแม่น้ำเหล่านั้นแล้วสะอาดไม่ได้หรือ?” เขาจึงหันหลังจากไปด้วยความโกรธจัด
13 ผู้รับใช้ของเขาเข้ามาพูดว่า “ท่านพ่อ ถ้าผู้เผยพระวจนะสั่งให้ท่านทำเรื่องยิ่งใหญ่ ท่านคงทำไม่ใช่หรือ? ยิ่งกว่านั้นอีก เมื่อเขาเพียงบอกท่านว่า ‘ชำระตัวแล้วจะสะอาด’ ”
14 นาอามานจึงลงไปจุ่มตัวในแม่น้ำจอร์แดนเจ็ดครั้งตามคำของคนของพระเจ้า แล้วเนื้อของเขาก็กลับคืนเป็นเหมือนเนื้อของเด็กเล็กและเขาก็สะอาด
15 จากนั้นนาอามานพร้อมบริวารทั้งหมดกลับมาหาคนของพระเจ้า เขามายืนต่อหน้าเอลีชาและพูดว่า “ดูสิ ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าไม่มีพระเจ้าองค์ใดในทั่วโลกนอกจากในอิสราเอล เพราะฉะนั้นโปรดรับของกำนัลจากผู้รับใช้ของท่านด้วย”
16 แต่เอลีชาตอบว่า “ขอสาบานต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์อยู่ผู้ซึ่งข้ายืนอยู่ต่อหน้าพระองค์ว่าข้าจะไม่รับอะไรเลย”
นาอามานคะยั้นคะยอให้เขารับ แต่เอลีชาปฏิเสธ
17 นาอามานจึงพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นโปรดมอบดินให้ผู้รับใช้ของท่านเท่าที่ล่อสองตัวบรรทุกได้ เพราะต่อแต่นี้ผู้รับใช้ของท่านจะไม่ถวายเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชาแก่พระอื่นอีก แต่จะถวายแด่พระยาห์เวห์เท่านั้น
18 แต่ขอพระยาห์เวห์ทรงยกโทษผู้รับใช้ของท่านในเรื่องนี้คือ เมื่อนายของข้าเข้าไปในวิหารของริมโมนเพื่อนมัสการที่นั่น และเขาพิงแขนข้า และข้าต้องก้มตัวในวิหารของริมโมน เมื่อข้าก้มตัวในวิหารของริมโมน ขอพระยาห์เวห์ทรงยกโทษผู้รับใช้ของท่านในเรื่องนี้ด้วย”
19 เอลีชาพูดกับเขาว่า “ไปอย่างสงบเถิด”
เมื่อนาอามานเดินทางออกไปได้ระยะหนึ่ง
20 เกหะซีผู้รับใช้ของเอลีชาคนของพระเจ้าคิดว่า “ดูสิ นายของข้าปล่อยนาอามานชาวซีเรียคนนี้ไปโดยไม่ยอมรับสิ่งที่เขานำมา ขอสาบานต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์อยู่ว่าข้าจะวิ่งตามเขาไปเอาอะไรจากเขาบ้าง”
21 เกหะซีจึงวิ่งตามนาอามานไป เมื่อนาอามานเห็นคนวิ่งตามมาก็ลงจากรถศึกมาพบเขาและถามว่า “ทุกอย่างเรียบร้อยดีหรือ?”
22 เกหะซีตอบว่า “เรียบร้อยดี นายของข้าส่งข้ามาบอกว่า ‘ดูสิ เมื่อครู่นี้มีชายหนุ่มสองคนจากเหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะมาหาข้าจากแถบภูเขาเอฟราอิม โปรดให้เงินหนึ่งตะลันต์ กับเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสองชุดแก่พวกเขา’ ”
23 นาอามานตอบว่า “โปรดรับสองตะลันต์เถิด” เขาคะยั้นคะยอแล้วผูกเงินสองตะลันต์ไว้ในถุงสองใบ พร้อมเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสองชุด มอบให้ผู้รับใช้สองคนของเขาแบกเดินนำหน้าเกหะซี
24 เมื่อเกหะซีมาถึงเนินเขา ก็รับของเหล่านั้นจากมือพวกเขาและเก็บไว้ในบ้านแล้วให้ชายทั้งสองกลับไป
25 จากนั้นเกหะซีเข้าไปยืนต่อหน้านายของตน เอลีชาถามเขาว่า “เกหะซี เจ้าไปไหนมา?”
เขาตอบว่า “ผู้รับใช้ของท่านไม่ได้ไปไหนเลย”
26 เอลีชาพูดกับเขาว่า “ใจของข้าตามเจ้าไปด้วยไม่ใช่หรือ เมื่อชายคนนั้นหันกลับจากรถศึกมาพบเจ้า? นี่เป็นเวลาที่จะรับเงิน รับเสื้อผ้า สวนมะกอก สวนองุ่น แกะ โค ผู้รับใช้ชาย และผู้รับใช้หญิงหรือ?
27 เพราะฉะนั้นโรคเรื้อนของนาอามานจะติดอยู่กับเจ้าและลูกหลานของเจ้า ตลอดไป”
เกหะซีออกจากหน้าเอลีชาไป เป็นโรคเรื้อนขาวราวกับหิมะ