20
1 หลัง​จาก​นั้น ชาว​โมอับ ชาว​อัมโมน และ​ชาว​เมอูนิมบาง​ส่วน* ยกทัพ​มา​รบ​กับ​เยโฮชาฟัท 2 มี​คน​มา​รายงานเยโฮชาฟัท​ว่า “กองทัพใหญ่​มาก​กำลังข้ามทะเล​มา​จาก​ซีเรีย พวกเขา​อยู่​ที่​ฮาซาโซนทามาร์” คือ​เอนเกดี 3 เยโฮชาฟัทตกใจ​และ​ตั้งใจแสวงหาพระยาห์เวห์ เขา​ประกาศ​ให้​ชาว​ยูดาห์​ทุก​คน​อดอาหาร 4 ชาว​ยูดาห์​จึง​มา​รวมกัน​จาก​ทุก​เมือง​เพื่อ​แสวงหาความช่วยเหลือ​จาก​พระยาห์เวห์
5 เยโฮชาฟัทยืน​อยู่​ใน​ที่​ชุมนุม​ของ​ชาว​ยูดาห์​และ​ชาว​เยรูซาเล็ม​ที่​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ หน้าลานใหม่ 6 แล้ว​ทูล​ว่า “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษเรา พระองค์​ทรง​เป็น​พระเจ้าบนสวรรค์มิใช่​หรือ พระองค์​ทรง​ปกครองอาณาจักร​ของ​ชนชาติ​ทั้ง​ปวง ฤทธิ์อำนาจ​อยู่​ใน​พระหัตถ์​ของ​พระองค์ ไม่มีใครต้าน​พระองค์​ได้ 7 ข้า​แต่​พระเจ้าของ​เรา พระองค์​ทรง​ขับไล่​ชาว​แผ่นดิน​นี้​ให้​พ้นทางอิสราเอล​ประชาชน​ของ​พระองค์ และ​มอบแผ่นดิน​นี้​แก่​ลูกหลาน† ของ​อับราฮัมผู้​เป็น​สหาย​ของ​พระองค์​ตลอด​ไป​มิใช่​หรือ 8 พวกเขา​อาศัย​อยู่​ที่​นี่ และ​สร้าง​สถานศักดิ์สิทธิ์​เพื่อ​พระนาม​ของ​พระองค์ โดย​กล่าว​ว่า 9 ‘หากภัยร้ายเกิด​ขึ้น​กับ​เรา ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ดาบ การพิพากษา โรคระบาด หรือ​การกันดารอาหาร เรา​จะ​ยืน​ต่อ​หน้าพระวิหาร​นี้​และ​ต่อ​พระพักตร์​พระองค์ เพราะ​พระนาม​ของ​พระองค์​อยู่​ที่​นี่ เรา​จะ​ร้องทูล​เมื่อ​ทุกข์ยาก แล้ว​พระองค์​จะ​ทรง​สดับ​และ​ช่วยเรา’ 10 บัดนี้​ชาว​อัมโมน ชาว​โมอับ และ​ชาว​ภูเขาเสอีร์กำลัง​มา ตอน​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​อียิปต์ พระองค์​ไม่​ทรง​อนุญาต​ให้​พวกเขา​บุกรุกดินแดน​คน​เหล่า​นี้ อิสราเอล​จึง​เดินอ้อม​ไป ไม่​ทำลาย​พวกเขา 11 แต่​ดูสิ​ว่า​พวกเขา​ตอบแทนเราอย่างไร พวกเขา​มา​ขับไล่เรา​ออก​จาก​แผ่นดิน​ซึ่ง​เป็น​ของ​พระองค์​และ​พระองค์​ประทาน​ให้​เรา​เป็น​มรดก 12 ข้า​แต่​พระเจ้าของ​เรา พระองค์​จะ​ไม่​ทรง​พิพากษา​พวกเขา​หรือ กองทัพ​ที่​ยก​มา​นี้​ใหญ่เกินกำลังเรา เราไม่รู้​จะ​ทำ​อย่างไร แต่​เราคอยมอง​พระองค์​อยู่”
13 ชาว​ยูดาห์ทั้งหมด ทั้ง​เด็กเล็ก ภรรยา และ​บุตร ยืน​อยู่​ต่อ​พระพักตร์พระยาห์เวห์
14 ท่ามกลาง​ที่​ประชุม พระวิญญาณ​ของ​พระยาห์เวห์​มา​สู่ยาฮาซีเอลชาวเลวี ลูกหลานอาสาฟ เขา​เป็น​บุตร​เศคาริยาห์ บุตร​เบไนยาห์ บุตร​เยอีเอล บุตรมัททานิยาห์ 15 เขา​ประกาศ​ว่า “ชาว​ยูดาห์​ทุก​คน ชาว​เยรูซาเล็ม และ​กษัตริย์​เยโฮชาฟัท จงฟัง พระยาห์เวห์ตรัส​ว่า ‘อย่ากลัว​หรือ​ท้อใจ​เพราะ​กองทัพใหญ่​นี้ พระเจ้า​จะ​ทรง​รบศึก​นี้ ไม่ใช่​พวก​เจ้า 16 พรุ่ง​นี้​จงยก​ออก​ไป​หา​พวกเขา พวกเขา​กำลัง​ขึ้น​มา​ตาม​ทางชันศีศ พวก​เจ้า​จะ​พบ​พวกเขา​ที่​ปลายหุบเขาหน้าถิ่นทุรกันดารเยรูเอล 17 พวก​เจ้า​ไม่​ต้องรบ​ใน​ศึกครั้ง​นี้ จง​เข้า​ประจำ​ที่ ยืนมั่น แล้ว​ดูพระยาห์เวห์​ทรง​ช่วย​พวก​เจ้า ชาว​ยูดาห์​และ​ชาว​เยรูซาเล็ม อย่ากลัว​หรือ​ท้อใจ พรุ่ง​นี้​จง​ออก​ไป​เผชิญหน้า​พวกเขา เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​กับ​พวก​เจ้า’ ”
18 เยโฮชาฟัทก้มหน้าจดพื้น ชาว​ยูดาห์​กับ​ชาว​เยรูซาเล็มทั้งหมดหมอบ​ลง​นมัสการพระยาห์เวห์ 19 ชาวเลวี​ที่​เป็น​ลูกหลานโคฮาท​และ​โคราห์ลุก​ขึ้น​สรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล​ด้วย​เสียงดัง​มาก
20 เช้าวัน​ต่อ​มา พวกเขา​ออก​เดินทาง​แต่​เช้า​ไป​ยัง​ถิ่นทุรกันดารเทโคอา ระหว่าง​ออก​เดินทาง เยโฮชาฟัทยืนประกาศ​ว่า “ชาว​ยูดาห์​และ​ชาว​เยรูซาเล็ม จงฟังข้า จงเชื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​พวกท่าน แล้ว​พวกท่าน​จะ​มั่นคง จงเชื่อผู้เผยพระวจนะ​ของ​พระองค์ แล้ว​พวกท่าน​จะ​ประสบความสำเร็จ”
21 หลัง​จาก​ปรึกษา​ประชาชน​แล้ว เขา​ตั้ง​คน​ให้​เดิน​นำ​หน้ากองทัพ ร้องเพลง​ถวาย​พระยาห์เวห์​และ​สรรเสริญ​พระองค์​ใน​ชุดพิธีอันศักดิ์สิทธิ์​ว่า “จงขอบพระคุณพระยาห์เวห์ เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป” 22 เมื่อ​พวกเขา​เริ่มร้องเพลงสรรเสริญ พระยาห์เวห์​ทรง​ตั้งกำลังซุ่มโจมตี​ชาว​อัมโมน โมอับ และ​ภูเขาเสอีร์​ที่​ยก​มา​รบยูดาห์ พวก​นั้น​จึง​ถูกตีแตก 23 ชาว​อัมโมนกับ​ชาว​โมอับหัน​ไป​โจมตี​ชาว​ภูเขาเสอีร์ ฆ่า​และ​ทำลาย​จน​หมด จาก​นั้น​พวกเขา​ก็​หัน​มา​ฆ่ากันเอง​จน​หมด
24 เมื่อ​ทหารยูดาห์​มา​ถึง​จุด​ที่​มอง​ลง​ไป​เห็น​ถิ่นทุรกันดาร ก็​เห็น​ศพของกองทัพ​นั้น​เกลื่อนพื้น ไม่มีใครรอด 25 เยโฮชาฟัท​กับ​ทหารเข้าไปเก็บทรัพย์สิน​ที่​ยึด​ได้ พบ​ของ​มี​ค่ามากมาย และ​เครื่องประดับ​มี​ค่าบนศพ พวกเขา​ปลดเอา​ไป​จน​ขน​ไม่​หมด ต้องใช้เวลาเก็บ 3 วัน 26 วันที่ 4 พวกเขา​ชุมนุมกัน​ใน​หุบ​เขา​เบราคาห์‡ และ​ถวาย​คำสรรเสริญพระยาห์เวห์​ที่​นั่น สถาน​ที่​นี้​จึง​ได้​ชื่อ​ว่า “หุบ​เขา​เบราคาห์” มา​จนถึง​ทุก​วัน​นี้ 27 ชาว​ยูดาห์​และ​เยรูซาเล็มทั้งหมดเดินทาง​กลับ​เยรูซาเล็มอย่างชื่นชมยินดี โดยมีเยโฮชาฟัท​นำ​หน้า เพราะ​พระยาห์เวห์ประทานความยินดี​จาก​ชัยชนะเหนือศัตรู 28 พวกเขา​เข้า​กรุงเยรูซาเล็มพร้อมเสียงเครื่องสาย พิณ และ​แตร ไป​ยัง​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 29 อาณาจักรต่าง ๆ ทั่วแผ่นดินเกิดความยำเกรงพระเจ้า​เมื่อ​ได้ยิน​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​รบ​กับ​ศัตรู​ของ​อิสราเอล 30 อาณาจักร​ของ​เยโฮชาฟัท​จึง​สงบ เพราะ​พระเจ้าของ​เขา​ประทานความสงบรอบด้าน
31 เยโฮชาฟัทครองราชย์เหนือยูดาห์ เขา​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 35 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 25 ปี มารดาชื่ออาซูบาห์​บุตรสาวชิลฮี 32 เขา​ดำเนิน​ตาม​ทาง​ของ​อาสาบิดา ไม่​หันเห​ไป​จาก​ทาง​นั้น และ​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สายพระเนตรพระยาห์เวห์ 33 แต่​สถานบูชาบน​ที่​สูง​ยัง​ไม่​ได้​ถูกรื้อ และ​ประชาชน​ยัง​ไม่​ได้​ตั้งใจแสวงหาพระเจ้าของ​บรรพบุรุษ
34 เรื่องอื่น ๆ ของ​เยโฮชาฟัทตั้งแต่ต้น​จน​จบ​มี​บันทึกไว้​ใน​ประวัติ​ของ​เยฮู​บุตร​ฮานานี ซึ่ง​อยู่​ใน​หนังสือพงศาวดาร​กษัตริย์​อิสราเอล
35 ต่อ​มา​เยโฮชาฟัท​กษัตริย์​ยูดาห์ร่วมมือ​กับ​อาหัสยาห์​กษัตริย์​อิสราเอล ผู้ประพฤติชั่วร้าย​มาก 36 ทั้ง​สองร่วมกัน​สร้าง​เรือ​เพื่อ​ไป​ทารชิช โดย​ต่อ​เรือ​ที่​เอซีโอนเกเบอร์ 37 เอลีเอเซอร์​บุตร​โดดาวาฮู​ชาว​มา​เรชาห์พยากรณ์​กล่าว​โทษเยโฮชาฟัท​ว่า “เพราะ​ฝ่าพระบาทร่วมมือ​กับ​อาหัสยาห์ พระยาห์เวห์​ทรง​ทำลายผลงาน​ของ​ฝ่าพระบาท​แล้ว” เรือเหล่า​นั้น​อับปาง จึง​ไป​ทารชิชไม่​ได้
* 20:1 ฉบับแปลกรีกโบราณอ่าน​ว่า ชาว​เมอูนิมส่วน​ต้นฉบับฮีบรูอ่าน​ว่า ชาว​อัมโมน † 20:7 หรือ “เชื้อสาย” ‡ 20:26 “เบราคาห์” หมาย​ถึง “การอวยพร”