﻿ปฐมกาล.
27.
เมื่อ​อิสอัค​แก่​ลง​ดวงตา​พร่ามัว​จน​มอง​ไม่​เห็น​เขา​เรียก​เอซาว​ลูกชาย​คน​โต​ว่า“ลูก” เอซาว​ตอบ​ว่า“ผม​อยู่​นี่​ครับ” 
อิสอัค​พูด​ว่า“พ่อ​แก่​แล้ว​ไม่​รู้​ว่า​จะ​ตาย​วัน​ไหน 
ตอน​นี้​เอา​อาวุธ​ของ​ลูก​ทั้ง​ซอง​ลูก​ธนู​และ​คัน​ธนู​ออก​ไป​ล่า​สัตว์​ใน​ทุ่ง​มา​ให้​พ่อ 
ทำ​อาหาร​รส​อร่อย​อย่าง​ที่​พ่อ​ชอบ​แล้ว​เอา​มา​ให้​พ่อ​กิน​เพื่อ​พ่อ​จะ​ได้​อวยพร​ลูก​ก่อน​พ่อ​จะ​ตาย” 
เรเบคาห์​ได้ยิน​ตอน​อิสอัค​พูด​กับ​เอซาว​ลูกชาย​เอซาว​จึง​ออก​ไป​ล่า​สัตว์​ใน​ทุ่ง​เพื่อน​ำกลับมา 
เรเบคาห์​พูด​กับ​ยาโคบ​ลูกชาย​ว่า“แม่​ได้ยิน​พ่อ​พูด​กับ​เอซาว​พี่​ชาย​ของ​ลูก​ว่า 
‘เอา​เนื้อ​ที่​ล่าม​า​ให้​พ่อ​แล้ว​ทำ​อาหาร​รส​อร่อย​ให้​พ่อ​กิน​พ่อ​จะ​ได้​อวยพร​ลูก​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ก่อน​ตาย’ 
เพราะ​ฉะนั้น​ลูก​ฟัง​แม่​และ​ทำ​ตาม​ที่​แม่​สั่ง 
ไป​ที่​ฝูง​สัตว์​แล้ว​เอา​ลูก​แพะ​ดี​ๆ​มา​สอง​ตัว​แม่​จะ​ทำ​อาหาร​รส​อร่อย​อย่าง​ที่​พ่อ​ชอบ 
ลูก​เอา​ไป​ให้​พ่อ​กิน​เพื่อ​พ่อ​จะ​อวยพร​ลูก​ก่อน​ตาย” 
ยาโคบ​พูด​กับ​เรเบคาห์​แม่​ว่า“แต่​เอซาว​พี่​ชาย​ของ​ผม​มี​ขนดก​ส่วน​ผิว​ผม​เกลี้ยง 
ถ้า​พ่อ​คลำ​ตัว​ผม​พ่อ​จะ​เห็น​ว่า​ผม​กำลัง​หลอก​ท่าน​แล้ว​ผม​จะ​ถูก​สาป​แทน​ที่​จะ​ได้​รับ​พร” 
แม่​ตอบ​ว่า“ถ้า​มี​คำ​สาป​ก็​ให้​ตก​ที่​แม่​เถอะ​ลูก​แค่​ฟัง​แม่​แล้ว​ไป​เอา​ลูก​แพะ​มา” 
ยาโคบ​จึง​ไป​เอา​ลูก​แพะ​มา​ส่ง​ให้​แม่​แล้ว​แม่​ก็​ทำ​อาหาร​รส​อร่อย​อย่าง​ที่​พ่อ​ของ​เขา​ชอบ 
เรเบคาห์​นำ​เสื้อผ้า​ดี​ๆ​ของ​เอซาว​ลูกชาย​คน​โต​ที่​เก็บ​อยู่​ใน​บ้าน​มา​ให้​ยาโคบ​ลูกชาย​คน​เล็ก​สวม 
แล้ว​เอา​หนัง​ลูก​แพะ​พัน​ที่​มือ​และ​ลำ​คอ​ส่วน​ที่​เกลี้ยง​ของ​ยาโคบ 
จาก​นั้น​เธอ​ส่ง​อาหาร​รส​อร่อย​กับ​ขนม​ปัง​ที่​ทำ​ไว้​ให้​ยาโคบ​ลูกชาย 
ยาโคบ​เข้า​ไป​หา​พ่อ​แล้ว​เรียก“พ่อ​ครับ” อิสอัค​ตอบ​ว่า“พ่อ​อยู่​นี่​ลูก​เป็น​ใคร” 
ยาโคบ​พูด​กับ​พ่อ​ว่า“ผม​คือ​เอซาว​ลูก​คน​โต​ของ​พ่อ​ผม​ทำ​ตาม​ที่​พ่อ​บอก​แล้ว​ลุก​ขึ้น​นั่ง​กิน​เนื้อ​ที่​ผม​ล่าม​า​เถอะ​แล้ว​พ่อ​จะ​ได้​อวยพร​ผม” 
อิสอัค​ถาม​ลูก​ว่า“ลูก​ไป​หา​ได้​เร็ว​ขนาด​นี้​ได้​อย่างไร” ยาโคบ​ตอบ​ว่า“เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พ่อ​ช่วย​ให้​ผม​พบ​เร็ว” 
อิสอัค​พูด​กับ​ยาโคบ​ว่า“เข้า​มา​ใกล้​ๆ​ให้​พ่อ​คลำ​ดู​ลูก​ว่า​ลูก​เป็น​เอซาว​จริง​หรือ​ไม่” 
ยาโคบ​จึง​เข้า​ไป​ใกล้​อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา​อิสอัค​คลำ​ตัว​เขา​แล้ว​พูด​ว่า“เสียง​เป็น​เสียง​ของ​ยาโคบ​แต่​มือ​เป็น​มือ​ของ​เอซาว” 
อิสอัค​จำ​เขา​ไม่​ได้​เพราะ​มือ​มี​ขน​เหมือน​มือ​ของ​เอซาว​พี่​ชาย​จึง​อวยพร​เขา 
แล้ว​ถาม​อีก​ว่า“ลูก​เป็น​เอซาว​จริงๆ​ใช่​ไหม” เขา​ตอบ​ว่า“ใช่​ครับ” 
อิสอัค​พูด​ว่า“เอา​มา​ใกล้​ๆ​พ่อ​จะ​กิน​เนื้อ​ที่​ลูก​ล่าม​า​แล้ว​พ่อ​จะ​อวยพร​ลูก” ยาโคบ​นำ​อาหาร​มา​ให้​เขา​ก็​กิน​แล้ว​นำ​เหล้า​องุ่น​มา​ให้​เขา​ก็​ดื่ม 
อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา​พูด​ว่า“เข้า​มา​ใกล้​ๆ​แล้ว​จูบ​พ่อ​สิ​ลูก” 
ยาโคบ​เข้า​ไป​จูบ​พ่อ​อิสอัค​ได้​กลิ่น​เสื้อผ้า​ของ​เขา​จึง​อวยพร​ว่า “กลิ่น​ของ​ลูก​พ่อ เหมือน​กลิ่น​ทุ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​อวยพร 
ขอ​พระเจ้า​ประทาน​น้ำค้าง​จาก​ท้องฟ้า และ​ความ​อุดม​สมบูรณ์​ของ​แผ่นดิน​แก่​ลูก ทั้ง​ธัญพืช​และ​เหล้า​องุ่น​ใหม่​อย่าง​มากมาย 
ขอ​ให้​ชน​ชาติ​ต่างๆ​รับใช้​ลูก และ​ประชาชาติ​ต่างๆ​ก้มกราบ​ลูก จง​เป็น​นาย​เหนือ​พี่น้อง​ของ​ลูก ให้​ลูกชาย​ทั้งหลาย​ของ​แม่​ก้มกราบ​ลูก ใคร​สาป​ลูก​ขอ​ให้​คน​นั้น​ถูก​สาป ใคร​อวยพร​ลูก​ขอ​ให้​คน​นั้น​ได้​รับ​พร” 
พอ​อิสอัค​อวยพร​ยาโคบ​เสร็จ​และ​ยาโคบ​เพิ่ง​ออก​ไป​จาก​พ่อ​เอซาว​พี่​ชาย​ก็​กลับ​จาก​ล่า​สัตว์ 
เขา​ทำ​อาหาร​รส​อร่อย​แล้ว​นำ​มา​ให้​พ่อ​พูด​ว่า“พ่อ​ลุก​ขึ้น​กิน​เนื้อ​ที่​ลูก​ล่าม​า​เถอะ​แล้ว​พ่อ​จะ​ได้​อวยพร​ลูก” 
อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา​ถาม​ว่า“ลูก​เป็น​ใคร” เขา​ตอบ​ว่า“ผม​คือ​เอซาว​ลูกชาย​คน​โต​ของ​พ่อ” 
อิสอัค​ตัว​สั่น​อย่าง​รุนแรง​แล้ว​พูด​ว่า“แล้ว​คน​ที่​ล่า​สัตว์​เอา​มา​ให้​พ่อ​ก่อน​ลูก​มา​คือ​ใคร​พ่อ​กิน​ของ​เขา​ไป​หมด​และ​อวยพร​เขา​แล้ว​เขา​จะ​ได้​รับ​พร​แน่นอน” 
เมื่อ​เอซาว​ได้ยิน​คำ​ของ​พ่อ​เขา​ร้อง​ออก​มา​ดัง​ลั่น​ด้วย​ความ​ขมขื่นใจ​อย่าง​ยิ่ง​แล้ว​พูด​ว่า“พ่อ​อวยพร​ผม​ด้วย​อวยพร​ผม​ด้วย!” 
อิสอัค​ตอบ​ว่า“น้อง​ของ​ลูก​มา​หลอก​พ่อ​และ​เอา​พร​ของ​ลูก​ไป​แล้ว” 
เอซาว​พูด​ว่า“เขา​ชื่อ​ยาโคบ​ก็​สม​แล้ว​ไม่​ใช่​หรือ​เขา​เบียด​ผม​ออก​ไป​ถึง​สอง​ครั้ง​แล้ว​ครั้ง​แรก​เอา​สิทธิ​ของ​ลูก​คน​โต​ไป​คราว​นี้​เอา​พร​ของ​ผม​ไป​อีก”แล้ว​ถาม​ว่า“พ่อ​ไม่​ได้​เหลือ​พร​ไว้​ให้​ผม​บ้าง​หรือ” 
อิสอัค​ตอบ​เอซาว​ว่า“พ่อ​แต่งตั้ง​ให้​เขา​เป็น​นาย​ของ​ลูก​แล้ว​และ​ให้​พี่น้อง​ทั้งหมด​ของ​เขา​เป็น​คน​รับใช้​ของ​เขา​พ่อ​เลี้ยง​เขา​ด้วย​ธัญพืช​และ​เหล้า​องุ่น​ใหม่​แล้ว​พ่อ​จะ​ทำ​อะไร​ให้​ลูก​ได้​อีก” 
เอซาว​พูด​กับ​พ่อ​ว่า“พ่อ​มี​พร​แค่​พร​เดียว​หรือ​อวยพร​ผม​ด้วย​พ่อ​อวยพร​ผม​ด้วย”แล้ว​เอซาว​ก็​ร้องไห้​เสียงดัง 
อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา​ตอบ​ว่า “ที่​อยู่​ของ​ลูก​จะ​มี​ความ​อุดม​สมบูรณ์​ของ​แผ่นดิน และ​มี​น้ำค้าง​จาก​ท้องฟ้า​เบื้องบน 
ลูก​จะ​ดำรง​ชีวิต​ด้วย​ดาบ​และ​รับใช้​น้อง​ชาย แต่​เมื่อ​ใด​ที่​ลูก​ดิ้นรน​จน​หลุดพ้น ลูก​จะ​สลัด​แอก​ของ​เขา​ออก​จาก​คอ” 
เอซาว​เกลียด​ยาโคบ​เพราะ​พร​ที่​พ่อ​ให้​ยาโคบ​เขา​คิด​ใน​ใจ​ว่า“ใกล้​ถึง​วัน​ที่​จะ​ไว้ทุกข์​ให้​พ่อ​แล้ว​หลัง​จาก​นั้น​ฉัน​จะ​ฆ่า​ยาโคบ​น้อง​ชาย” 
มี​คน​มาบ​อก​เรเบคาห์​ถึง​คำ​พูด​ของ​เอซาว​ลูกชาย​คน​โต​เธอ​จึง​เรียก​ยาโคบ​ลูกชาย​คน​เล็ก​มา​พูด​ว่า“ฟัง​นะ​เอซาว​พี่​ชาย​ของ​ลูก​กำลัง​ปลอบใจ​ตัวเอง​ด้วย​ความ​คิด​ที่​จะ​ฆ่า​ลูก 
เพราะ​ฉะนั้น​ลูก​ฟัง​แม่​ลุก​ขึ้น​หนี​ไป​หา​ลาบัน​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​แม่​ที่​ฮาราน 
อยู่​กับ​เขา​สัก​สอง​สาม​วัน​จน​ความ​โกรธ​ของ​พี่​ลูก​สงบ​ลง— 
จน​เขา​หายโกรธ​และ​ลืม​สิ่ง​ที่​ลูก​ทำ​กับ​เขา​แล้ว​แม่​จะ​ส่ง​คน​ไป​ตาม​ลูก​กลับ​มา​ทำไม​แม่​จะ​ต้อง​เสีย​ลูก​ทั้ง​สอง​คน​ใน​วัน​เดียว” 
เรเบคาห์​พูด​กับ​อิสอัค​ว่า“ฉัน​เบื่อ​ชีวิต​เพราะ​ผู้หญิง​ชาว​เฮท​เหล่า​นี้​ถ้า​ยาโคบ​แต่งงาน​กับ​ผู้หญิง​ชาว​เฮท​เหมือน​พวก​เธอ​คือ​ผู้หญิง​ใน​ดินแดน​นี้​ฉัน​จะ​อยู่​ไป​ทำไม” 
