﻿อพยพ.
21.
“ต่อ​ไป​นี้​คือ​ข้อ​กำหนด​ที่​เจ้า​ต้อง​บอก​พวก​เขา 
“ถ้า​เจ้า​ซื้อ​ทาส​ชาว​ฮีบรู เขา​ต้อง​รับใช้ 6 ปี และ​ใน​ปี​ที่ 7 เขา​จะ​ออก​ไป​เป็น​อิสระ​โดย​ไม่​ต้อง​จ่าย​อะไร 
ถ้า​เขา​เข้า​มา​คน​เดียว เขา​ก็​ออก​ไป​คน​เดียว ถ้า​เขา​มี​ภรรยา​อยู่​แล้ว ภรรยา​ก็​ออก​ไป​พร้อม​เขา 
ถ้า​นาย​ของ​เขา​หา​ภรรยา​ให้ และ​นาง​มี​ลูกชาย​หรือ​ลูกสาว​กับ​เขา ภรรยา​และ​ลูก ๆ จะ​เป็น​ของ​นาย ส่วนตัว​เขา​จะ​ออก​ไป​คน​เดียว 
แต่​ถ้า​ทาส​คน​นั้น​ยืนยัน​ว่า ‘ผม​รัก​นาย รัก​ภรรยา​และ​ลูก ๆ ของ​ผม ผม​ไม่​อยาก​ออก​ไป​เป็น​อิสระ’ 
นาย​ต้อง​พา​เขา​ไป​หา​พระเจ้า แล้ว​พา​ไป​ที่​ประตู​หรือ​วงกบ​ประตู จาก​นั้น​นาย​จะ​ใช้​เหล็ก​แหลม​เจาะ​หู​เขา และ​เขา​จะ​รับใช้​นาย​ตลอด​ไป 
“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ขาย​ลูกสาว​ให้​เป็น​ทาส​หญิง นาง​จะ​ไม่​ได้​ออก​ไป​เป็น​อิสระ​เหมือน​ทาส​ชาย 
ถ้า​นาง​ไม่​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​นาย​ซึ่ง​รับ​นาง​ไว้​เป็น​ภรรยา เขา​ต้อง​ยอม​ให้​นาง​ถูก​ไถ่​ตัว เขา​ไม่​มี​สิทธิ์​ขาย​นาง​ให้​ชน​ต่าง​ชาติ เพราะ​เขา​ได้​ปฏิบัติ​ต่อ​นาง​อย่าง​ไม่​ซื่อสัตย์ 
ถ้า​เขา​ยก​นาง​ให้​แต่งงาน​กับ​ลูกชาย​ของ​ตน เขา​ต้อง​ปฏิบัติ​ต่อ​นาง​เหมือน​ลูกสาว 
ถ้า​เขา​รับ​ภรรยา​อีก​คน เขา​ต้อง​ไม่​ลด​อาหาร เสื้อ​ผ้า หรือ​สิทธิ​ใน​ฐานะ​ภรรยา​ของ​นาง 
ถ้า​เขา​ไม่​ทำ 3 อย่าง​นี้​ให้​นาง นาง​ออก​ไป​เป็น​อิสระ​ได้​โดย​ไม่​ต้อง​จ่าย​เงิน 
“ใคร​ตี​คน​อื่น​จน​ตาย คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน 
แต่​ถ้า​ไม่​ได้​ตั้งใจ​และ​พระเจ้า​ปล่อย​ให้​เหตุการณ์​นั้น​เกิด​ขึ้น เรา​จะ​กำหนด​สถานที่​ให้​เขา​หนี​ไป​ได้ 
แต่​ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​วาง​แผน​แล้ว​จงใจ​ฆ่า​ผู้​อื่น เจ้า​ต้อง​เอา​ตัว​เขา​ออก​มา​จาก​แท่น​บูชา​ของ​เรา​เพื่อ​ให้​เขา​ตาย 
“ใคร​ทำร้าย​พ่อ​หรือ​แม่ ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน 
“ใคร​ลักพา​ตัว​คน​ไป​ขาย หรือ​พบ​ว่า​คน​ที่​ถูก​ลักพา​ตัว​ยัง​อยู่​ใน​มือ​เขา คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน 
“ใคร​สาปแช่ง​พ่อ​หรือ​แม่ ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน 
“ถ้า​ผู้​ชาย​ทะเลาะ​กัน แล้ว​คน​หนึ่ง​เอา​หิน​หรือ​กำปั้น​ตี​อีก​คน​จน​บาด​เจ็บ​แต่​ไม่​ตาย ต้อง​นอน​อยู่​บน​เตียง 
ถ้า​ต่อ​มา​เขา​ลุก​ขึ้น​และ​ใช้​ไม้เท้า​เดิน​ไป​มา​ได้ คน​ที่​ตี​เขา​ไม่​ต้อง​รับ​โทษ​เพราะ​การ​ตี​ครั้ง​นั้น เพียง​แต่​ต้อง​ชดใช้​เวลา​ที่​เสีย​งาน​และ​ค่า​รักษา​จน​เขา​หาย​ดี 
“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ใช้​ไม้​ตี​ทาส​ชาย​หรือ​ทาส​หญิง​ของ​ตน​จน​ตาย​คา​มือ เขา​ต้อง​ถูก​ลงโทษ​อย่าง​แน่นอน 
แต่​ถ้า​ทาส​นั้น​ลุก​ขึ้น​ได้​หลัง​จาก 1 หรือ 2 วัน นาย​ไม่​ต้อง​ถูก​ลงโทษ เพราะ​ทาส​เป็น​ทรัพย์สิน​ของ​เขา 
“ถ้า​ผู้ชาย​ต่อสู้​กัน​แล้ว​ไป​ทำร้าย​หญิง​ตั้ง​ครรภ์​จน​คลอด​ก่อน​กำหนด แต่​ไม่​มี​อันตราย​อื่น คน​ที่​ทำ​ต้อง​เสีย​ค่า​ปรับ​ตาม​ที่​สามี​ของ​หญิง​นั้น​เรียกร้อง​และ​ผู้​ตัดสิน​เห็น​สมควร 
แต่​ถ้า​มี​อันตราย​ตาม​มา เจ้า​ต้อง​ให้​ชีวิต​แทน​ชีวิต 
ตา​แทน​ตา ฟัน​แทน​ฟัน มือ​แทน​มือ เท้า​แทน​เท้า 
แผล​ไฟ​ไหม้​แทน​แผล​ไฟ​ไหม้ บาดแผล​แทน​บาดแผล และ​รอย​ฟกช้ำ​แทน​รอย​ฟกช้ำ 
“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ตี​ตา​ทาส​ชาย​หรือ​ทาส​หญิง​จน​ตา​นั้น​เสีย เขา​ต้อง​ปล่อย​ทาส​คน​นั้น​เป็น​อิสระ​เพื่อ​ชดเชย​ตา​ข้าง​นั้น 
ถ้า​เขา​ตี​ฟัน​ทาส​ชาย​หรือ​ทาส​หญิง​จน​ฟัน​หลุด เขา​ต้อง​ปล่อย​ทาส​คน​นั้น​เป็น​อิสระ​เพื่อ​ชดเชย​ฟัน​ซี่​นั้น 
“ถ้า​วัว​ขวิด​ผู้ชาย​หรือ​ผู้หญิง​จน​ตาย ต้อง​เอา​หิน​ขว้าง​วัว​นั้น​ให้​ตาย และ​ห้าม​กิน​เนื้อ​ของ​มัน แต่​เจ้าของ​วัว​ไม่​ต้อง​รับผิด 
แต่​ถ้า​วัว​ตัว​นั้น​เคย​มี​นิสัย​ขวิด​คน​มา​ก่อน และ​มี​คน​เตือน​เจ้าของ​แล้ว​แต่​เขา​ไม่​กัก​มัน​ไว้ จน​มัน​ฆ่า​ผู้ชาย​หรือ​ผู้หญิง วัว​นั้น​ต้อง​ถูก​เอา​หิน​ขว้าง​ให้​ตาย และ​เจ้าของ​ก็​ต้อง​ถูก​ประหาร​ด้วย 
ถ้า​มี​การ​กำหนด​ค่า​ไถ่​ชีวิต​ให้​เขา เขา​ต้อง​จ่าย​ตาม​จำนวน​ที่​กำหนด​เพื่อ​ไถ่​ชีวิต​ตนเอง 
ถ้า​วัว​ขวิด​ลูกชาย​หรือ​ลูกสาว ก็​ให้​ใช้​คำ​ตัดสิน​เดียวกัน​นี้​กับ​เจ้าของ 
ถ้า​วัว​ขวิด​ทาส​ชาย​หรือ​ทาส​หญิง เจ้าของ​วัว​ต้อง​จ่าย​เงิน 30 เชเขล ให้​แก่​นาย​ของ​ทาส และ​ต้อง​เอา​หิน​ขว้าง​วัว​นั้น​ให้​ตาย 
“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​เปิด​หลุม​ไว้ หรือ​ขุด​หลุม​แล้ว​ไม่​ปิด และ​มี​วัว​หรือ​ลา​ตกลง​ไป 
เจ้าของ​หลุม​ต้อง​ชดใช้ เขา​ต้อง​จ่าย​เงิน​ให้​เจ้าของ​สัตว์ และ​สัตว์​ที่​ตาย​จะ​เป็น​ของ​เขา 
“ถ้า​วัว​ของ​ชาย​คน​หนึ่ง​ทำร้าย​วัว​ของ​อีก​คน​จน​ตาย ให้​ทั้ง​สอง​ขาย​วัว​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​แล้ว​แบ่ง​เงิน​กัน และ​แบ่ง​ซาก​วัว​ที่​ตาย​ด้วย 
แต่​ถ้า​รู้​กัน​อยู่​แล้ว​ว่า​วัว​นั้น​เคย​มี​นิสัย​ขวิด​มา​ก่อน และ​เจ้าของ​ไม่​กัก​มัน​ไว้ เขา​ต้อง​ชดใช้​วัว​เป็น​วัว และ​ซาก​วัว​ที่​ตาย​จะ​เป็น​ของ​เขา 
