﻿หนังสือ​เล่ม​ที่​สี่​ของ​โมเสส ซึ่ง​โดย​ทั่วไป​เรียก​ว่า กันดารวิถี.
1.
ใน​วันที่ 1 ของ​เดือน​ที่ 2 ปี​ที่ 2 หลัง​จาก​ชาวอิสราเอล​ออก​จาก​ดิน​แดน​อียิปต์ พระยาห์เวห์ ตรัส​กับ​โมเสส​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ซีนาย ภายใน​เต็นท์นัดพบ​ว่า 
“จง​ทำ​สำมะโน​ชุมนุมชน​อิสราเอล​ทั้งหมด แยก​ตาม​ตระกูล​และ​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุก​คน​ทีละคน 
ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คนใน​อิสราเอล​ที่​ออก​รบ​ได้ เจ้า​กับ​อาโรน​จง​นับ​พวก​เขา​แยก​ตาม​กอง 
ให้​ชาย​จาก​แต่ละ​เผ่า​มา​ช่วย​พวก​เจ้า เผ่า​ละ 1 คน แต่ละ​คน​ต้อง​เป็น​หัวหน้า​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ของ​ตน 
ต่อ​ไป​นี้​เป็น​ชื่อ​ของ​ชาย​ที่​จะ​มา​ช่วย​พวก​เจ้า จาก​เผ่า​รูเบน เอลีซูร์​บุตร​เชเดอูร์ 
จาก​เผ่า​สิเมโอน เชลูมิเอลบุตรศูริชัดได 
จาก​เผ่า​ยูดาห์ นาห์โชน​บุตร​อัมมีนาดับ 
จาก​เผ่า​อิสสาคาร์ เนธันเอลบุตรศู​อาร์ 
จาก​เผ่า​เศบูลุน เอลีอับ​บุตร​เฮโลน 
จาก​ลูก​หลาน​ของ​โยเซฟ คือ​จาก​เผ่า​เอฟราอิม เอลีชามา​บุตร​อัมมีฮูด และ​จาก​เผ่า​มนัสเสห์ กามาลิเอลบุตรเปดาห์ซูร์ 
จาก​เผ่า​เบนยามิน อาบีดัน​บุตร​กิเดโอนี 
จาก​เผ่า​ดาน อาหิเยเซอร์​บุตร​อัมมีชัดได 
จาก​เผ่า​อาเชอร์ ปากีเอลบุตร​โอคราน 
จาก​เผ่า​กาด เอลียาสาฟ​บุตร​เดอูเอล 
จาก​เผ่า​นัฟทาลี อาหิรา​บุตร​เอนัน” 
คน​เหล่า​นี้​เป็น​ผู้​ที่​ชุมนุมชน​เรียก​มา เป็น​หัวหน้า ของ​เผ่า​บรรพบุรุษ​ของ​ตน และ​เป็น​หัวหน้า​กลุ่ม​พัน​คน​ของ​อิสราเอล 
โมเสส​กับ​อาโรน​จึง​พา​ชาย​ตาม​ราย​ชื่อ​เหล่า​นี้​มา 
แล้ว​เรียก​ชุมนุมชน​ทั้งหมด​มา​รวม​กัน​ใน​วันที่ 1 ของ​เดือนที่ 2 แต่ละ​คน​แจ้ง​เชื้อ​สาย​ของ​ตน​ตาม​ตระกูล​และ​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ทีละคน​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป 
โมเสส​นับ​จำนวน​พวก​เขา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ซีนาย​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา 
ลูก​หลาน​ของ​รูเบน​บุตรหัวปี​ของ​อิสราเอล แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุก​คน​ทีละคน ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 
ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​รูเบน​มี 46,500 คน 
ลูก​หลาน​ของ​สิเมโอน แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุก​คน​ทีละคน ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 
ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​สิเมโอน​มี 59,300 คน 
ลูก​หลาน​ของ​กาด แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 
ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​กาด​มี 45,650 คน 
ลูก​หลาน​ของ​ยูดาห์ แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 
ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​ยูดาห์​มี 74,600 คน 
ลูก​หลาน​ของ​อิสสาคาร์ แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 
ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​อิสสาคาร์​มี 54,400 คน 
ลูก​หลาน​ของ​เศบูลุน แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 
ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​เศบูลุน​มี 57,400 คน 
ใน​บรรดา​ลูก​หลาน​ของ​โยเซฟ ลูก​หลาน​ของ​เอฟราอิม แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 
ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​เอฟราอิม​มี 40,500 คน 
ลูก​หลาน​ของ​มนัสเสห์ แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 
ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​มนัสเสห์​มี 32,200 คน 
ลูก​หลาน​ของ​เบนยามิน แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 
ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​เบนยามิน​มี 35,400 คน 
ลูก​หลาน​ของ​ดาน แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 
ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​ดาน​มี 62,700 คน 
ลูก​หลาน​ของ​อาเชอร์ แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 
ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​อาเชอร์​มี 41,500 คน 
ลูก​หลาน​ของ​นัฟทาลี แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 
ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​นัฟทาลี​มี 53,400 คน 
คน​เหล่า​นี้​คือ​ผู้​ที่​โมเสส​กับ​อาโรน​และ​ผู้นำ​อิสราเอล 12 คน​ได้​นับ​ไว้ ผู้นำ​แต่ละ​คน​เป็น​ตัวแทน​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ของ​ตน 
ดัง​นั้น ชาวอิสราเอล​ทุก​คน​ที่​นับ​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป และ​ออก​รบ​ได้ 
มี​จำนวน​ทั้ง​สิ้น 603,550 คน 
แต่​การ​นับ​ครั้ง​นี้​ไม่​รวม​ชาวเลวี​ตาม​เผ่า​บรรพบุรุษ​ของ​ตน 
เพราะ​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 
“ส่วน​เผ่า​เลวี​นั้น อย่า​นับ​และ​อย่า​ทำ​สำมะโน​พวก​เขา​รวม​กับ​ชาวอิสราเอล 
แต่​จง​แต่ง​ตั้ง​ชาวเลวี​ให้​ดูแล​พลับพลาแห่งพระโอวาท เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด และ​ทุก​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​พลับพลา พวก​เขา​ต้อง​หาม​พลับพลา​กับ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด ดูแล​รับ​ผิด​ชอบ และ​ตั้ง​ค่าย​ล้อม​รอบ​พลับพลา 
เมื่อ​จะ​ย้าย​พลับพลา ชาวเลวี​ต้อง​รื้อ​พลับพลา​ลง และ​เมื่อ​ต้อง​ตั้ง​พลับพลา ชาวเลวี​ต้อง​ตั้ง​ขึ้น คนนอก​ที่​เข้า​มา​ใกล้​จะ​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต 
ชาวอิสราเอล​ต้อง​ตั้ง​เต็นท์​ของ​ตน แต่ละ​คน​ตาม​ค่าย​และ​ตาม​ธง​ประจำ​กอง​ของ​ตน 
แต่​ชาวเลวี​ต้อง​ตั้ง​ค่าย​ล้อม​รอบ​พลับพลาแห่งพระโอวาท เพื่อ​ชุมนุมชน​อิสราเอล​จะ​ไม่​ต้อง​เผชิญ​ความ​โกรธข​อง​พระยาห์เวห์ ชาวเลวี​ต้อง​รับ​ผิด​ชอบ​ดูแล​พลับพลาแห่งพระโอวาท” 
ชาวอิสราเอล​ก็​ทำ​ตาม​ทุก​อย่าง​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​โมเสส 
