﻿ผู้​วินิจฉัย.
5.
วัน​นั้น​เดโบราห์​กับ​บาราค​บุตร​อาบีโนอัม​ร้อง​เพลง​ว่า 
“เมื่อ​บรรดา​ผู้นำ​ใน​อิสราเอล​กล้า​ออก​นำ​ทัพ เมื่อ​ประชาชน​พร้อมใจ​กัน​อาสา จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์! 
“กษัตริย์​ทั้งหลาย จง​ฟัง! บรรดา​ผู้​ครอง​แคว้น จง​เงี่ยหู​ฟัง! ข้าพเจ้า​เอง​จะ​ร้อง​เพลง​ถวาย​พระยาห์เวห์ จะ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล 
“ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ เมื่อ​พระองค์​ออก​จาก​เสอีร์ เมื่อ​พระองค์​เคลื่อน​จาก​ทุ่ง​เอโดม แผ่นดิน​ก็​สั่น​สะเทือน ท้อง​ฟ้า​ก็​หลั่ง​ฝน เมฆ​เท​น้ำ​ลง​มา 
ภูเขา​ทั้งหลาย​สั่น​ไหว​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ แม้​แต่​ซีนาย​ก็​สั่น​ไหว​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล 
“ใน​สมัย​ชัมการ์​บุตร​อานาท ใน​สมัย​ยาเอล ถนน​หลวง​ไร้​ผู้คน ผู้​เดินทาง​ต้อง​ใช้​ทาง​เล็ก​ทาง​น้อย 
บรรดา​ผู้ปกครอง​หมด​ไป​จาก​อิสราเอล พวก​เขา​หมด​ไป จน​กระทั่ง​ข้าพเจ้า เดโบราห์ ลุก​ขึ้น จน​กระทั่ง​ข้าพเจ้า​ลุก​ขึ้น​เป็น​แม่​ของ​อิสราเอล 
พวก​เขา​เลือก​เทพเจ้า​องค์​ใหม่ๆ แล้ว​สงคราม​ก็​มา​ถึง​ประตู​เมือง ใน​หมู่​ชาว​อิสราเอล​สี่​หมื่น​คน มี​ใคร​เห็น​โล่​หรือ​หอก​บ้าง​ไหม? 
ใจ​ของ​ข้าพเจ้า​อยู่​กับ​บรรดา​ผู้ปกครอง​อิสราเอล ผู้​พร้อมใจ​กัน​อาสา​ท่ามกลาง​ประชาชน จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์! 
“จง​บอก​เล่า พวก​ท่าน​ที่​ขี่​ลา​ขาว พวก​ท่าน​ที่นั่ง​บน​พรม​อย่าง​ดี และ​พวก​ท่าน​ที่​เดิน​ตาม​ทาง 
ณ ที่​ตัก​น้ำ ไกล​จาก​เสียง​ของ​นัก​ยิง​ธนู ที่​นั่น​พวก​เขา​จะ​เล่า​ถึง​กิจการ​อัน​ชอบธรรม​ของ​พระยาห์เวห์ กิจการ​อัน​ชอบธรรม​ใน​การ​ปกครอง​อิสราเอล​ของ​พระองค์ “แล้ว​ประชาชน​ของ​พระยาห์เวห์​ลง​ไป​ยัง​ประตู​เมือง 
‘ตื่น​ขึ้น ตื่น​ขึ้น เดโบราห์! ตื่น​ขึ้น ตื่น​ขึ้น ร้อง​เพลง​ขึ้น​มา! ลุก​ขึ้น บาราค จง​นำ​เชลย​ของ​เจ้า​ไป บุตร​อาบีโนอัม​เอ๋ย’ 
“แล้ว​ผู้​ที่​เหลือ​อยู่​ใน​หมู่​ขุนนาง​กับ​ประชาชน​ก็​ลง​มา พระยาห์เวห์​เสด็จ​ลง​มา​เพื่อ​ข้าพเจ้า ต่อสู้​กับ​ผู้​มี​อำนาจ 
ผู้​มี​รากเหง้า​อยู่​ใน​อามาเลข​ออก​มา​จาก​เอฟราอิม เบนยามิน​ตาม​เจ้า​มา​ท่ามกลาง​หมู่​ชน​ของ​เจ้า บรรดา​ผู้ปกครอง​ลง​มา​จาก​มาคีร์ ผู้​ถือ​ไม้เท้า​ของ​แม่ทัพ​ออก​มา​จาก​เศบูลุน 
บรรดา​ผู้นำ​ของ​อิสสาคาร์​อยู่​กับ​เดโบราห์ อิสสาคาร์​เป็น​เช่น​ไร บาราค​ก็​เป็น​เช่น​นั้น พวก​เขา​พุ่ง​ลง​หุบเขา​ตาม​เขา​ไป ริม​ลำธาร​ของ​รูเบน มี​ความ​มุ่งมั่น​อย่าง​แรง​กล้า​ใน​ใจ 
ทำไม​เจ้า​จึง​นั่ง​อยู่​ท่ามกลาง​คอก​แกะ คอย​ฟัง​เสียง​ผิว​ปาก​เรียก​ฝูง​สัตว์? ริม​ลำธาร​ของ​รูเบน มี​การ​ใคร่ครวญ​อย่าง​หนัก​ใน​ใจ 
กิเลอาด​อาศัย​อยู่​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน ทำไม​ดาน​จึง​ยัง​อยู่​กับ​เรือ​ของ​ตน? อาเชอร์​นั่ง​นิ่ง​อยู่​ที่​ท่า​เรือ​ริม​ทะเล และ​อาศัย​อยู่​ตาม​อ่าว​ของ​ตน 
เศบูลุน​เป็น​ชน​ชาติ​ที่​เสี่ยง​ชีวิต​จน​ถึง​ความ​ตาย นัฟทาลี​ก็​เช่น​กัน บน​ที่​สูง​กลาง​ทุ่ง 
“กษัตริย์​ทั้งหลาย​ยก​มา​สู้​รบ กษัตริย์​แห่ง​คานาอัน​สู้​รบ​ที่​ทาอานาค ริม​ธาร​น้ำ​เมกิดโด แต่​พวก​เขา​ไม่​ได้​เงิน​เป็น​ของ​ริบ​เลย 
ดวง​ดาว​ทั้งหลาย​ต่อสู้​จาก​ฟาก​ฟ้า จาก​วิถี​โคจร ดวง​ดาว​เหล่า​นั้น​ต่อสู้​กับ​สิเสรา 
แม่น้ำ​คีโชน​พัด​กวาด​พวก​เขา​ไป แม่น้ำ​เก่า​แก่​สาย​นั้น คือ​แม่น้ำ​คีโชน จิตใจ​ของ​ข้า​เอ๋ย จง​ก้าว​ต่อ​ไป​อย่าง​เข้มแข็ง 
แล้ว​กีบ​ม้า​ก็​กระทืบ​ดัง​สนั่น เพราะ​ม้า​ศึก​ของ​พวก​เขา​ควบ​ทะยาน 
‘จง​สาปแช่ง​เมโรส’ ทูตของพระยาห์เวห์​กล่าว ‘จง​สาปแช่ง​ชาว​เมือง​นั้น​อย่าง​หนัก เพราะ​พวก​เขา​ไม่​ได้​มา​ช่วย​พระยาห์เวห์ มา​ช่วย​พระยาห์เวห์​ต่อสู้​กับ​ผู้​มี​อำนาจ’ 
“ยาเอล​จะ​ได้​รับ​พร​มาก​กว่า​หญิง​ทั้งหลาย ภรรยา​ของ​เฮเบอร์​ชาว​เคไนต์ นาง​จะ​ได้​รับ​พร​มาก​กว่า​หญิง​ที่​อยู่​ใน​เต็นท์ 
เขา​ขอ​น้ำ นาง​ให้​นม นาง​นำ​เนย​มา​ให้​ใน​ชาม​ชั้น​ดี 
นาง​เอื้อม​มือ​ไป​หยิบ​หลัก​เต็นท์ มือ​ขวา​หยิบ​ค้อน​ของ​ช่าง นาง​ใช้​ค้อน​ทุบ​สิเสรา ทุบ​ศีรษะ​ของ​เขา​จน​ทะลุ ใช่​แล้ว นาง​เจาะ​ขมับ​และ​ตอก​จน​ทะลุ 
ที่​เท้า​ของ​นาง เขา​ทรุด​ลง ล้ม​ลง และ​นอน​อยู่ ที่​เท้า​ของ​นาง เขา​ทรุด​ลง​และ​ล้ม​ลง เขา​ทรุด​ลง​ตรง​ไหน ก็​ตาย​อยู่​ตรง​นั้น 
“นาง​มอง​ออก​ไป​ทาง​หน้าต่าง​และ​ร้อง​เรียก มารดา​ของ​สิเสรา​มอง​ผ่าน​ช่อง​ตาข่าย ‘ทำไม​รถ​รบ​ของ​เขา​จึง​มา​ช้า​นัก? ทำไม​ยัง​ไม่​ได้ยิน​เสียง​ล้อ​รถ​รบ​ของ​เขา?’ 
บรรดา​หญิง​ผู้​มี​ปัญญา​ของ​นาง​ตอบ และ​นาง​ก็​ตอบ​ตัวเอง​ว่า 
‘พวก​เขา​คง​พบ​ของ​ที่​ริบ​มา​และ​กำลัง​แบ่ง​กัน​อยู่​ไม่​ใช่​หรือ? ชาย​แต่ละ​คน​ได้​หญิง​หนึ่ง​คน​หรือ​สอง​คน สิเสรา​ได้​เสื้อ​ผ้า​ย้อม​สี​เป็น​ของ​ที่​ริบ​มา ได้​เสื้อ​ผ้า​ย้อม​สี​ปัก​ลวดลาย เสื้อ​ผ้า​ย้อม​สี​ปัก​ลาย​ทั้ง​สอง​ด้าน สำหรับ​คล้อง​คอ เป็น​ของ​ที่​ริบ​มา’ 
“ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ ขอ​ให้​ศัตรู​ทั้งสิ้น​ของ​พระองค์​พินาศ​เช่น​นี้ แต่​ขอ​ให้​ผู้​ที่​รัก​พระองค์​เป็น​เหมือน​ดวง​อาทิตย์​เมื่อ​ขึ้น​เต็ม​กำลัง” แล้ว​แผ่นดิน​สงบ​อยู่​สี่​สิบ​ปี 
