﻿1 พงศ์กษัตริย์.
3.
โซโลมอน​ทำสัญญาไมตรีด้วยการแต่งงานกับราชวงศ์​ของฟาโรห์กษัตริย์​อียิปต์ พระองค์​รับธิดาของฟาโรห์มาอยู่ในนครดาวิด ระหว่างที่ยังสร้างวังของพระองค์ พระวิหาร​ของพระยาห์เวห์ และกำแพงรอบเยรูซาเล็มไม่เสร็จ 
แต่ประชาชน​ยังถวายเครื่องบูชา​ตามสถานบูชาบนที่สูง เพราะยังไม่ได้สร้างพระวิหาร​สำหรับพระนามของพระยาห์เวห์ 
โซโลมอน​รักพระยาห์เวห์​และดำเนินตามกฎเกณฑ์ของดาวิด​บิดาของพระองค์ เว้นแต่พระองค์​ยังถวายเครื่องบูชา​และเผาเครื่องหอมตามสถานบูชาบนที่สูง 
กษัตริย์​เสด็จไปถวายเครื่องบูชา​ที่กิเบโอน เพราะที่นั่นเป็นสถานบูชาบนที่สูงแห่งสำคัญ โซโลมอน​ถวายเครื่องบูชา​เผาทั้งตัวหนึ่งพันตัวบนแท่นบูชานั้น 
ที่กิเบโอน พระยาห์เวห์​ทรงปรากฏแก่โซโลมอน​ในความฝันเวลากลางคืน พระเจ้า​ตรัสว่า “จงขอสิ่งที่เจ้าต้องการให้เรามอบแก่เจ้า” 
โซโลมอน​ทูลว่า “พระองค์​ทรงแสดงความเมตตาอันยิ่งใหญ่ต่อดาวิด​บิดาของข้าพระองค์​ผู้รับใช้ของพระองค์ เพราะท่านดำเนินต่อพระพักตร์พระองค์​ด้วยความสัตย์จริง ความชอบธรรม และความซื่อตรงต่อพระองค์​สุดหัวใจ พระองค์​ยังทรงรักษาความเมตตาอันยิ่งใหญ่นี้ต่อท่าน ด้วยการประทานบุตร​ให้ขึ้นนั่งบนบัลลังก์​ของท่านดังที่เป็นอยู่วันนี้ 
บัดนี้ ข้าแต่พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของข้าพระองค์ พระองค์​ทรงตั้งข้าพระองค์​ผู้รับใช้ของพระองค์​เป็นกษัตริย์​แทนดาวิด​บิดาของข้าพระองค์ แต่ข้าพระองค์​ยังเป็นเหมือนเด็กเล็ก ไม่รู้ว่าจะทำหน้าที่นำประชาชน​อย่างไร 
ข้าพระองค์​ผู้รับใช้ของพระองค์​อยู่ท่ามกลางประชาชน​ที่พระองค์​ทรงเลือก พวกเขามีจำนวนมากจนไม่อาจนับหรือคำนวณได้ 
ขอประทานใจที่รู้จักไตร่ตรองแก่ข้าพระองค์​ผู้รับใช้ของพระองค์ เพื่อจะปกครองและตัดสินคดีของประชาชน​ของพระองค์ แยกแยะความดีและความชั่วได้ เพราะใครจะตัดสินคดีให้ประชาชน​มากมายของพระองค์​ได้?” 
องค์พระผู้เป็นเจ้า​พอพระทัยที่โซโลมอน​ทูลขอสิ่งนี้ 
พระเจ้า​ตรัสกับพระองค์​ว่า “เพราะเจ้าขอสิ่งนี้ ไม่ได้ขอให้ตนเองอายุยืนหรือร่ำรวย ไม่ได้ขอให้ศัตรูของเจ้าต้องตาย แต่ขอความเข้าใจเพื่อแยกแยะว่าอะไรยุติธรรม 
เราจึงทำตามที่เจ้าขอ เรามอบใจที่มีปัญญาและความเข้าใจแก่เจ้า จนไม่เคยมีใครเหมือนเจ้ามาก่อน และจะไม่มีใครเหมือนเจ้าในภายหลัง 
นอกจากนี้ เรายังให้สิ่งที่เจ้าไม่ได้ขอด้วย คือทรัพย์สมบัติและเกียรติยศ ตลอดชีวิตของเจ้าจะไม่มีกษัตริย์​องค์ใดเสมอเจ้า 
ถ้าเจ้าดำเนินตามทางของเรา รักษากฎเกณฑ์และพระบัญญัติของเราอย่างดาวิด​บิดาของเจ้าทำ เราจะให้เจ้ามีอายุยืน” 
โซโลมอน​ตื่นขึ้นและรู้ว่าเป็นความฝัน พระองค์​จึงเสด็จไปเยรูซาเล็ม ยืนต่อหน้าหีบพันธสัญญา​ของพระยาห์เวห์ ถวายเครื่องบูชา​เผาทั้งตัวและเครื่องบูชา​สันติสุข แล้วจัดงานเลี้ยงให้ข้ารับใช้ทั้งหมด 
ต่อมาหญิงโสเภณีสองคนมาเข้าเฝ้ากษัตริย์ 
หญิงคนหนึ่งทูลว่า “เจ้านายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​กับหญิงคนนี้อาศัยในบ้านเดียวกัน ข้าพเจ้า​คลอดลูกขณะที่นางอยู่ในบ้าน 
หลังข้าพเจ้า​คลอดได้สามวัน นางก็คลอดลูกด้วย เราอยู่ด้วยกัน ในบ้านไม่มีคนอื่นนอกจากเราสองคน 
คืนหนึ่งลูกของนางตาย เพราะนางนอนทับเขา 
กลางดึกนางลุกขึ้นเอาลูกชายของข้าพเจ้า​ที่นอนอยู่ข้างตัวไป ขณะที่ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้ของพระองค์​หลับอยู่ นางเอาลูกข้าพเจ้า​ไปไว้ในอ้อมอกของตน แล้วเอาลูกที่ตายแล้วของนางมาไว้ในอ้อมอกข้าพเจ้า 
เมื่อข้าพเจ้า​ตื่นมาให้นมลูกในตอนเช้า ก็เห็นว่าเด็กตายแล้ว แต่พอพิจารณาดูอีกที ก็รู้ว่าไม่ใช่ลูกที่ข้าพเจ้า​คลอด” 
หญิงอีกคนพูดว่า “ไม่จริง! คนที่ยังมีชีวิตเป็นลูกของข้า คนที่ตายเป็นลูกของเจ้า” หญิงคนแรกตอบว่า “ไม่จริง! คนที่ตายเป็นลูกของเจ้า คนที่ยังมีชีวิตเป็นลูกของข้า” ทั้งสองโต้เถียงกันต่อหน้ากษัตริย์ 
กษัตริย์​ตรัสว่า “คนหนึ่งบอกว่า ‘คนที่ยังมีชีวิตเป็นลูกของข้า คนที่ตายเป็นลูกของเจ้า’ อีกคนบอกว่า ‘ไม่ คนที่ตายเป็นลูกของเจ้า คนที่ยังมีชีวิตเป็นลูกของข้า’” 
แล้วกษัตริย์​ตรัสว่า “เอาดาบมาให้เรา” พวกเขาจึงนำดาบมาถวาย 
กษัตริย์​ตรัสว่า “จงผ่าเด็กที่ยังมีชีวิตเป็นสองส่วน ให้คนละส่วนแก่หญิงทั้งสอง” 
หญิงที่เป็นแม่ของเด็กที่ยังมีชีวิตสงสารลูกของตนจับใจ จึงทูลกษัตริย์​ว่า “เจ้านายของข้าพเจ้า โปรดยกเด็กที่ยังมีชีวิตให้นางเถิด อย่าฆ่าเขาเลย!” แต่อีกคนพูดว่า “เขาจะไม่เป็นของข้าหรือของเจ้า ผ่าเขาเลย” 
กษัตริย์​จึงตรัสว่า “จงยกเด็กที่ยังมีชีวิตให้หญิงคนแรก อย่าฆ่าเขาเป็นอันขาด นางเป็นแม่ของเด็ก” 
ชาวอิสราเอล​ทั้งหมดได้ยินคำตัดสินของกษัตริย์ ต่างก็ยำเกรงพระองค์ เพราะเห็นว่าปัญญาของพระเจ้า​อยู่ในพระองค์​เพื่อให้ตัดสินคดีอย่างยุติธรรม 
