﻿1 พงศ์กษัตริย์.
9.
เมื่อโซโลมอน​สร้างพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์ วังของกษัตริย์ และทุกสิ่งที่พระองค์​ตั้งใจจะทำจนเสร็จ 
พระยาห์เวห์​ทรงปรากฏแก่โซโลมอน​เป็นครั้งที่สอง เหมือนที่เคยปรากฏแก่พระองค์​ที่กิเบโอน 
พระยาห์เวห์​ตรัสว่า “เราได้ยินคำอธิษฐานและคำวิงวอนที่เจ้าทูลต่อเราแล้ว เราทำให้พระวิหาร​ที่เจ้าสร้างนี้ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อให้พระนามของเราอยู่ที่นั่นตลอดไป ตาและใจของเราจะอยู่ที่นั่นเสมอ 
ส่วนเจ้า ถ้าเจ้าดำเนินต่อหน้าเราอย่างดาวิดบิดาของเจ้า ด้วยใจซื่อตรงและความเที่ยงธรรม ทำตามทุกสิ่งที่เราสั่งเจ้า และรักษากฎเกณฑ์กับข้อกำหนดของเรา 
เราจะทำให้บัลลังก์​แห่งอาณาจักรของเจ้าเหนืออิสราเอล​มั่นคงตลอดไป ตามที่เราสัญญากับดาวิดบิดาของเจ้าว่า ‘เจ้าจะไม่ขาดผู้สืบเชื้อสายนั่งบนบัลลังก์​อิสราเอล’ 
แต่ถ้าเจ้าหรือบุตรหลานของเจ้าเลิกติดตามเรา ไม่รักษาพระบัญญัติและกฎเกณฑ์ที่เราวางไว้ต่อหน้าเจ้า แล้วไปรับใช้และกราบไหว้พระอื่น 
เราจะตัดอิสราเอล​ออกจากแผ่นดินที่เราประทานแก่พวกเขา และจะขับพระวิหาร​ที่เราทำให้ศักดิ์สิทธิ์สำหรับพระนามของเราให้พ้นจากสายตาเรา อิสราเอล​จะกลายเป็นคำเปรียบและคำเยาะเย้ยในหมู่ชนทุกชาติ 
แม้พระวิหาร​นี้จะสูงเด่น แต่ทุกคนที่ผ่านไปจะตกตะลึงและส่งเสียงเยาะ แล้วถามว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์​จึงทรงทำเช่นนี้ต่อแผ่นดินและพระวิหาร​นี้?’ 
คนทั้งหลายจะตอบว่า ‘เพราะพวกเขาทอดทิ้งพระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของตน ผู้ทรงนำบรรพบุรุษออกจากอียิปต์ แล้วไปยึดถือพระอื่น กราบไหว้และรับใช้พระเหล่านั้น พระยาห์เวห์​จึงทรงนำภัยพิบัติทั้งหมดนี้มาสู่พวกเขา’” 
เมื่อครบยี่สิบปีที่โซโลมอน​สร้างอาคารสองหลัง คือพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์​และวังของกษัตริย์ 
ฮีรามกษัตริย์​แห่งไทระได้จัดหาไม้ซีดาร์ ไม้ไซเปรส และทองคำให้โซโลมอน​ตามที่พระองค์​ต้องการ กษัตริย์​โซโลมอน​จึงยกเมืองยี่สิบเมืองในแคว้นกาลิลีให้ฮีราม 
ฮีรามออกจากไทระไปดูเมืองที่โซโลมอน​ยกให้ แต่ไม่พอใจเมืองเหล่านั้น 
เขาพูดว่า “พี่น้องของข้า เมืองที่ท่านให้ข้านี้เป็นเมืองอย่างไรกัน?” เขาจึงเรียกเมืองเหล่านั้นว่าดินแดนคาบูล ซึ่งยังเรียกเช่นนั้นจนถึงทุกวันนี้ 
ฮีรามส่งทองคำหนึ่งร้อยยี่สิบทาเลนต์ ให้กษัตริย์ 
กษัตริย์​โซโลมอน​เกณฑ์แรงงานเพื่อสร้างพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์ วังของพระองค์ มิลโล กำแพงเยรูซาเล็ม ฮาโซร์ เมกิดโด และเกเซอร์ 
ฟาโรห์​กษัตริย์​แห่งอียิปต์​เคยยกทัพขึ้นไปยึดเกเซอร์ เผาเมือง และฆ่าชาวคานาอันที่อาศัยอยู่ที่นั่น แล้วมอบเมืองนี้เป็นของขวัญแต่งงานแก่ธิดาซึ่งเป็นภรรยาของโซโลมอน 
โซโลมอน​ทรงสร้างเกเซอร์ เบธโฮโรนล่าง 
บาอาลัท และทามาร์ในถิ่นทุรกันดาร 
รวมทั้งเมืองคลังเก็บเสบียงทั้งหมดของพระองค์ เมืองสำหรับรถรบ เมืองสำหรับพลม้า และสิ่งก่อสร้างที่โซโลมอน​ทรงปรารถนาจะสร้างเพื่อความพอพระทัยในเยรูซาเล็ม เลบานอน และทั่วดินแดนที่พระองค์​ปกครอง 
ประชาชน​ที่เหลืออยู่จากชาวอาโมไรต์ ชาวฮิตไทต์ ชาวเปริสซี ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส ซึ่งไม่ใช่ชาวอิสราเอล 
คือบุตรหลานของคนเหล่านั้นที่ยังอยู่ในแผ่นดิน และชาวอิสราเอล​ไม่สามารถทำลายจนหมด โซโลมอน​เกณฑ์คนเหล่านี้เป็นแรงงานทาส ซึ่งยังเป็นเช่นนั้นจนถึงทุกวันนี้ 
แต่โซโลมอน​ไม่ได้ทำให้ชาวอิสราเอล​เป็นแรงงานทาส พวกเขาเป็นทหาร ผู้รับใช้ ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ แม่ทัพ และผู้บัญชาการรถรบกับพลม้า 
หัวหน้างานของโซโลมอน​ที่ควบคุมแรงงานก่อสร้างมีห้าร้อยห้าสิบคน 
ธิดาของฟาโรห์​ย้ายจากนครดาวิดขึ้นไปอยู่ในวังที่โซโลมอน​สร้างให้นาง หลังจากนั้นพระองค์​จึงสร้างมิลโล 
โซโลมอน​ถวายเครื่องบูชา​เผาทั้งตัวและเครื่องบูชา​สันติสุขบนแท่นบูชาที่พระองค์​สร้างถวายพระยาห์เวห์​ปีละสามครั้ง และเผาเครื่องหอมร่วมกับเครื่องบูชา​บนแท่นบูชาต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ ดังนี้พระองค์​ก็ทรงทำพระวิหาร​จนเสร็จ 
กษัตริย์​โซโลมอน​สร้างกองเรือที่เอซีโอนเกเบอร์ใกล้เอโลท บนชายฝั่งทะเลแดงในดินแดนเอโดม 
ฮีรามส่งข้ารับใช้ของตนซึ่งเป็นลูกเรือชำนาญทะเลไปกับกองเรือร่วมกับข้ารับใช้ของโซโลมอน 
พวกเขาไปโอฟีร์ ขนทองคำสี่ร้อยยี่สิบทาเลนต์ จากที่นั่นมาถวายกษัตริย์​โซโลมอน 
