﻿1 พงศ์กษัตริย์.
17.
เอลียาห์​ชาวทิชบีซึ่งอาศัยอยู่ในกิเลอาดพูดกับอาหับ​ว่า “ข้าขอสาบานโดยพระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล​ผู้ทรงมีชีวิตอยู่ ผู้ซึ่งข้ายืนรับใช้อยู่ต่อพระพักตร์ว่า ในปีเหล่านี้จะไม่มีน้ำค้างหรือฝนตก เว้นแต่ตามคำของข้า” 
แล้วพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​มาถึงเขาว่า 
“จงออกจากที่นี่ไปทางตะวันออก ซ่อนตัวข้างลำธารเครีททางฝั่งแม่น้ำจอร์แดน 
เจ้าจะดื่มน้ำจากลำธาร เราสั่งอีกาให้หาอาหารให้เจ้าที่นั่นแล้ว” 
เอลียาห์​จึงทำตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์ ไปอาศัยข้างลำธารเครีททางฝั่งแม่น้ำจอร์แดน 
อีกานำขนมปังและเนื้อมาให้เขาในตอนเช้าและตอนเย็น เขาดื่มน้ำจากลำธาร 
ต่อมาลำธารแห้งเพราะไม่มีฝนตกในแผ่นดิน 
พระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​มาถึงเขาว่า 
“ลุกขึ้นไปศาเรฟัทในเขตไซดอนและอาศัยที่นั่น เราสั่งหญิงม่ายคนหนึ่งที่นั่นให้เลี้ยงดูเจ้าแล้ว” 
เขาจึงไปศาเรฟัท เมื่อถึงประตูเมืองก็พบหญิงม่ายคนหนึ่งกำลังเก็บฟืน เขาเรียกนางว่า “ขอน้ำในเหยือกสักหน่อยให้ข้าดื่มได้ไหม?” 
ขณะที่นางเดินไปตักน้ำ เขาเรียกตามหลังว่า “ขอขนมปังสักชิ้นติดมือมาด้วย” 
นางตอบว่า “พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของท่านทรงมีชีวิตอยู่ ข้าไม่มีขนมปังที่อบแล้ว มีเพียงแป้งกำมือหนึ่งในไหและน้ำมันเล็กน้อยในเหยือก ข้ากำลังเก็บฟืนสองท่อนเพื่อกลับไปทำอาหารให้ข้ากับลูกชายกิน แล้วเราก็คงตาย” 
เอลียาห์​พูดกับนางว่า “อย่ากลัวเลย ไปทำตามที่เจ้าพูด แต่จงทำขนมแผ่นเล็ก ๆ ให้ข้าก่อนและนำมาให้ข้า แล้วค่อยทำสำหรับเจ้ากับลูกชาย 
เพราะพระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล​ตรัสว่า ‘แป้งในไหจะไม่หมด และน้ำมันในเหยือกจะไม่พร่อง จนถึงวันที่พระยาห์เวห์​ส่งฝนลงบนแผ่นดิน’” 
นางไปทำตามคำของเอลียาห์ นาง เอลียาห์ และคนในบ้านของนางมีอาหารกินหลายวัน 
แป้งในไหไม่หมด น้ำมันในเหยือกไม่พร่อง ตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ที่ตรัสผ่านเอลียาห์ 
ต่อมาบุตรชายของหญิงเจ้าของบ้านป่วยหนัก จนสิ้นลมหายใจ 
นางพูดกับเอลียาห์​ว่า “คนของพระเจ้า ข้ากับท่านมีเรื่องอะไรกัน? ท่านมาหาข้าเพื่อให้ความผิดของข้าถูกระลึกถึงและฆ่าลูกชายข้าหรือ?” 
เอลียาห์​บอกนางว่า “ส่งลูกชายของเจ้ามาให้ข้า” เขารับเด็กจากอ้อมอกนาง อุ้มขึ้นไปยังห้องที่ตนพัก แล้ววางบนเตียงของตน 
เขาร้องทูลพระยาห์เวห์​ว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของข้าพระองค์ พระองค์​ทรงนำภัยมาสู่หญิงม่ายที่ให้ข้าพระองค์​พักอาศัยด้วย โดยทำให้บุตรชายของนางตายด้วยหรือ?” 
เขาทอดตัวทับเด็กสามครั้งและร้องทูลพระยาห์เวห์​ว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของข้าพระองค์ ขอให้วิญญาณของเด็กคนนี้กลับเข้าไปในตัวเขาอีกครั้ง” 
พระยาห์เวห์​ทรงฟังเสียงเอลียาห์ วิญญาณของเด็กกลับเข้าไปในตัวเขา และเขาก็ฟื้นขึ้นมา 
เอลียาห์​อุ้มเด็กลงจากห้องไปในบ้าน ส่งคืนให้มารดา แล้วพูดว่า “ลูกชายของเจ้ายังมีชีวิตอยู่” 
หญิงคนนั้นพูดกับเอลียาห์​ว่า “บัดนี้ข้ารู้แล้วว่าท่านเป็นคนของพระเจ้า และพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​จากปากท่านเป็นความจริง” 
