﻿1 พงศาวดาร.
12.
ต่อไปนี้คือคนที่มาหาดาวิดที่ศิกลาก ขณะเขาหลบหนีซาอูลบุตรคีช พวกเขา​เป็น​นักรบกล้าหาญที่ช่วยดาวิดทำศึก 
พวกเขาถือธนู ใช้ได้​ทั้งมือขวา​และ​มือซ้าย ไม่ว่าจะเหวี่ยงหินด้วยสายเหวี่ยง​หรือ​ยิงธนู คนเหล่านี้​เป็น​ญาติ​ของ​ซาอูล​จาก​เผ่าเบนยามิน 
หัวหน้าคืออาหิเอเซอร์ ถัดมาคือโยอาช ทั้งสอง​เป็น​บุตร​ของ​เชมาอาห์​ชาวกิเบอาห์ ยังมีเยซีเอล​กับ​เปเลทบุตร​ของ​อัสมาเวท เบราคาห์ และ​เยฮู​ชาวอานาโทท 
อิชมาอิยาห์​ชาวกิเบโอน นักรบกล้าหาญคนหนึ่งในกลุ่มสามสิบ​และ​เป็น​หัวหน้ากลุ่มนั้น เยเรมียาห์ ยาฮาซีเอล โยฮานัน และ​โยศาบาด​ชาวเกเดราห์ 
เอลูซัย เยรีโมท เบอาลิยาห์ เชมาริยาห์ และ​เชฟาทิยาห์​ชาวฮารูฟ 
เอลคานาห์ อิชียาห์ อาซาเรล โยเอเซอร์ และ​ยาโชเบอัม ทั้งห้า​เป็น​ชาวโคราห์ 
กับ​โยเอลาห์​และ​เศบาดิยาห์บุตรเยโรฮาม​จาก​เกโดร์ 
ชาวกาดบางคนมาร่วม​กับ​ดาวิดในป้อมกลางถิ่นทุรกันดาร พวกเขา​เป็น​นักรบกล้าหาญ ผ่านการฝึกศึก ใช้โล่​กับ​หอกคล่อง ใบหน้าดุดันเหมือนสิงโต และ​ว่องไวเหมือนละมั่งบนภูเขา 
เอเซอร์​เป็น​หัวหน้า โอบาดิยาห์คนที่สอง เอลีอับคนที่สาม 
มิชมันนาห์คนที่สี่ เยเรมียาห์คนที่ห้า 
อัททัยคนที่หก เอลีเอลคนที่เจ็ด 
โยฮานันคนที่แปด เอลซาบาดคนที่เก้า 
เยเรมียาห์คนที่สิบ และ​มัคบันนัยคนที่สิบเอ็ด 
ชาวกาดเหล่านี้​เป็น​หัวหน้ากองทัพ แม้คนที่ด้อยที่สุดก็เทียบได้​กับ​คนร้อยคน ส่วนคนที่เก่งที่สุดเทียบได้​กับ​คนพันคน 
พวกเขาข้ามแม่น้ำจอร์แดนในเดือนแรก ขณะน้ำล้นฝั่งทุกด้าน และ​ขับไล่คนที่อยู่ตามหุบเขาให้หนีไป​ทั้งทางตะวันออก​และ​ตะวันตก 
ชาวเบนยามิน​กับ​ชาวยูดาห์บางคนมาหาดาวิดที่ป้อม 
ดาวิดออกไปพบ​และ​พูดว่า “ถ้า​พวกท่านมาด้วยไมตรี​เพื่อ​ช่วยข้า ข้าก็พร้อมจะร่วมใจ​กับ​พวกท่าน แต่​ถ้า​มา​เพื่อ​หักหลังข้า ส่งข้าให้ศัตรู​ทั้งที่ข้าไม่ได้ทำผิดอะไร ขอ​พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษเรา​ทรง​เห็น​และ​ทรง​ประณามการกระทำนี้” 
แล้ว​พระวิญญาณมาสถิต​กับ​อามาสัย​หัวหน้ากลุ่มสามสิบ เขา​กล่าวว่า “ดาวิด เรา​เป็น​คน​ของ​ท่าน! บุตรเจสซี เราอยู่​ฝ่ายท่าน! ขอให้​ท่าน​เป็น​สุข ขอให้​ท่าน​เป็น​สุข และ​ขอให้​ผู้ช่วย​ของ​ท่าน​เป็น​สุข เพราะ​พระเจ้า​ของ​ท่าน​ทรง​ช่วยท่านอยู่” ดาวิด​จึง​รับพวกเขาไว้​และ​แต่​งตั้งให้​เป็น​หัวหน้ากองกำลัง 
ชาวมนัสเสห์บางคนมาร่วม​กับ​ดาวิดด้วย ตอนที่เขาไป​กับ​ชาวฟีลิสเตีย​เพื่อ​ทำศึก​กับ​ซาอูล แต่​พวกเขาไม่ได้ช่วย​ชาวฟีลิสเตีย เพราะ​บรรดา​ผู้นำฟีลิสเตียปรึกษากัน​แล้ว​ส่งดาวิดกลับ โดย​กล่าวว่า “เขาจะกลับไปเข้า​ฝ่ายซาอูลเจ้านาย​ของ​เขา แล้ว​เราก็ต้องเอาหัวไปเสี่ยง” 
ขณะดาวิดเดินทางไปศิกลาก ชาวมนัสเสห์เหล่านี้มาร่วม​กับ​เขา ได้แก่ อัดนาห์ โยศาบาด เยดีอาเอล มีคาเอล โยศาบาด เอลีฮู และ​ศิลเลทัย พวกเขา​เป็น​ผู้บังคับบัญชากองพัน​ของ​ชาวมนัสเสห์ 
พวกเขาช่วยดาวิดรบ​กับ​กลุ่มโจรปล้นสะดม เพราะ​ทุกคน​เป็น​นักรบกล้าหาญ​และ​เป็น​หัวหน้าในกองทัพ 
วัน​แล้ว​วันเล่ามีคนมาช่วยดาวิดเพิ่มขึ้น จนเขามีกองทัพใหญ่โตเหมือนกองทัพ​ของ​พระเจ้า 
ต่อไปนี้คือจำนวน​ผู้ติดอาวุธพร้อมรบที่มาหาดาวิด ณ เฮโบรน เพื่อ​มอบราชอาณาจักร​ของ​ซาอูลให้เขาตามพระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์ 
ชาวยูดาห์ที่ถือโล่​กับ​หอก พร้อมออกรบ มี 6,800 คน 
ชาวสิเมโอนที่​เป็น​นักรบกล้าหาญ มี 7,100 คน 
ชาวเลวีมี 4,600 คน 
เยโฮยาดา​เป็น​ผู้นำวงศ์วานอาโรน มีคนมาพร้อมเขา 3,700 คน 
ยังมีศาโดก นักรบหนุ่ม​ผู้กล้าหาญ กับ​หัวหน้า 22 คน​จาก​วงศ์วานบิดา​ของ​เขา 
ญาติ​ของ​ซาอูลใน​เผ่าเบนยามินมี 3,000 คน เพราะ​จนถึงตอนนั้นคน​ส่วนใหญ่ยังภักดีต่อวงศ์วานซาอูล 
ชาวเอฟราอิมมี 20,800 คน เป็น​นักรบกล้าหาญ​และ​มี​ชื่อเสียงในวงศ์วาน​ของ​ตน 
คนครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์ที่มี​ชื่อระบุไว้ให้มาร่วมตั้งดาวิด​เป็น​กษัตริย์ มี 18,000 คน 
ชาวอิสสาคาร์มี​หัวหน้า 200 คน พวกเขาเข้าใจสถานการณ์​และ​รู้ว่าอิสราเอลควรทำอย่างไร ญาติพี่น้อง​ทั้งหมดอยู่ใต้คำสั่ง​ของ​พวกเขา 
ชาวเศบูลุนที่ออกรบได้​และ​จัดแนวรบด้วยอาวุธทุกชนิด มี 50,000 คน พวกเขาสั่งการได้​และ​มีใจแน่วแน่ไม่โลเล 
ชาวนัฟทาลีมี​หัวหน้า 1,000 คน และ​ทหารที่ถือโล่​กับ​หอก​อีก 37,000 คน 
ชาวดานที่จัดแนวรบได้มี 28,600 คน 
ชาวอาเชอร์ที่ออกรบ​และ​จัดแนวรบได้มี 40,000 คน 
ส่วนทางฟากโน้น​ของ​แม่น้ำจอร์แดน ชาวรูเบน ชาวกาด และ​คนครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์ที่ถืออาวุธทุกชนิดพร้อมรบ มี 120,000 คน 
นักรบ​ทั้งหมดนี้จัดแนวรบได้ และ​มาที่เฮโบรนด้วยใจแน่วแน่​เพื่อ​ยกดาวิด​เป็น​กษัตริย์เหนืออิสราเอล​ทั้งสิ้น ชาวอิสราเอลที่เหลือก็มีใจ​เป็น​หนึ่งเดียวกันที่จะยกดาวิด​เป็น​กษัตริย์ 
พวกเขาอยู่​กับ​ดาวิด 3 วัน กิน​และ​ดื่มด้วยกัน เพราะ​ญาติพี่น้อง​ได้จัดหาเสบียงไว้ให้ 
คนที่อยู่ใกล้เคียง ไกลไปถึงอิสสาคาร์ เศบูลุน และ​นัฟทาลี บรรทุกขนมปังมาบนลา อูฐ ล่อ และ​วัว อีก​ทั้งนำแป้ง ขนมมะเดื่อ ลูกเกด​เป็น​พวง เหล้าองุ่น น้ำมัน วัว และ​แกะมามากมาย เพราะ​ทั่วอิสราเอลมีความยินดี 
