﻿2 พงศาวดาร.
35.
โยสิยาห์จัดเทศกาลปัสกา​ถวาย​พระยาห์เวห์​ใน​เยรูซาเล็ม พวกเขา​ฆ่าสัตว์สำหรับปัสกา​ใน​วันที่ 14 ของ​เดือนที่ 1 
เขา​กำหนดหน้าที่​ให้​ปุโรหิต​และ​หนุนใจ​พวกเขา​ให้​ทำงาน​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 
เขา​กล่าว​กับ​ชาวเลวีผู้สอน​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​และ​แยกไว้​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ว่า “จง​นำ​หีบพันธสัญญาอันศักดิ์สิทธิ์​ไป​ไว้​ใน​พระวิหาร​ที่​โซโลมอน​บุตร​ดาวิด​กษัตริย์​อิสราเอล​สร้าง​ไว้ พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ต้องแบกหีบบนบ่า​อีก​ต่อ​ไป บัดนี้จงรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​พวก​เจ้า​และ​อิสราเอล​ประชาชน​ของ​พระองค์ 
จงจัดเตรียมตน​ตาม​ตระกูลฝ่ายบิดา​และ​ตาม​หมวด โดย​ยึด​ตาม​บันทึก​ของ​ดาวิด​กษัตริย์​อิสราเอล​และ​บันทึก​ของ​โซโลมอน​บุตร​ของ​เขา 
จงประจำ​อยู่​ใน​สถานศักดิ์สิทธิ์​ตาม​หมวดตระกูลฝ่ายบิดา​ของ​พี่น้อง​ชาว​อิสราเอล ให้​แต่ละหมวด​ของ​พวกเขา​มี​ส่วน​หนึ่ง​จาก​ตระกูลฝ่ายบิดา​ของ​ชาวเลวีคอยรับใช้ 
จงฆ่าลูกแกะปัสกา ชำระตน​ให้​บริสุทธิ์ และ​จัดเตรียมสำหรับพี่น้อง​ของ​พวก​เจ้า เพื่อ​ทำ​ตามพระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​ให้​ผ่านโมเสส” 
โยสิยาห์​นำ​แกะ​กับ​ลูกแพะ​จาก​ฝูง​ของ​กษัตริย์​มา​ให้​ประชาชน​ที่​อยู่​ร่วมงาน​ทุก​คนใช้​เป็น​เครื่องบูชาปัสกา รวม 30,000 ตัว และ​โคผู้ 3,000 ตัว 
เหล่าขุนนาง​ก็​ถวาย​ด้วย​ความเต็มใจ​ให้​ประชาชน ปุโรหิต และ​ชาวเลวี ฮิลคียาห์ เศคาริยาห์ และ​เยฮีเอลผู้ดูแลพระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ให้​สัตว์เล็ก 2,600 ตัว​กับ​โค 300 ตัว​แก่​ปุโรหิต​เพื่อ​ถวาย​ใน​ปัสกา 
ส่วน​โคนานิยาห์ เช​มา​ยาห์​กับ​เนธันเอลพี่น้อง​ของ​เขา และ​หัวหน้าชาวเลวี​คือ​ฮาชาบิยาห์ เยอีเอล กับ​โยศาบาด ให้​สัตว์เล็ก 5,000 ตัว​กับ​โค 500 ตัว​แก่​ชาวเลวี​เพื่อ​ถวาย​ใน​ปัสกา 
เมื่อ​เตรียมงานเรียบร้อย ปุโรหิต​ก็​ประจำ​ที่​และ​ชาวเลวีประจำ​ตาม​หมวด ตาม​คำสั่ง​กษัตริย์ 
พวกเขา​ฆ่าลูกแกะปัสกา ปุโรหิตรับเลือด​จาก​มือ​พวกเขา​แล้ว​ประพรม ส่วน​ชาวเลวีถลกหนังสัตว์ 
พวกเขา​แยกสัตว์สำหรับเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​ออก และ​แจก​แก่​ชาว​บ้าน​ตาม​หมวดตระกูลฝ่ายบิดา​เพื่อ​นำ​ไป​ถวาย​พระยาห์เวห์​ตาม​ที่​เขียน​ใน​หนังสือ​ของ​โมเสส พวกเขา​ทำ​เช่นเดียวกัน​กับ​โค 
พวกเขา​ย่างสัตว์ปัสกา​ด้วย​ไฟ​ตาม​ข้อกำหนด ส่วน​เครื่องบูชาศักดิ์สิทธิ์อื่นต้ม​ใน​หม้อ หม้อใบใหญ่ และ​กระทะ แล้ว​รีบ​นำ​ไป​แจก​ประชาชน​ทั้งหมด 
หลัง​จาก​นั้น​ชาวเลวี​จึง​เตรียม​ส่วน​ของ​ตน​และ​ส่วน​ของ​ปุโรหิต เพราะ​ปุโรหิตเชื้อสายอาโรนมัว​ถวาย​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​และ​ไขมันจนถึงค่ำ ชาวเลวี​จึง​เตรียมอาหาร​ให้​ตนเอง​กับ​ปุโรหิตเชื้อสายอาโรน 
นักร้องเชื้อสายอาสาฟประจำ​ที่​ตาม​คำสั่ง​ของ​ดาวิด อาสาฟ เฮมาน และ​เยดูธูนผู้หยั่งรู้​ของ​กษัตริย์ ส่วน​คน​เฝ้าประตู​ก็​ประจำ​ทุก​ประตู พวกเขา​ไม่​ต้องละหน้าที่ เพราะ​ชาวเลวีพี่น้อง​ของ​ตนเตรียม​ส่วน​ของ​พวกเขา​ให้ 
วัน​นั้น​งานรับใช้พระยาห์เวห์​ทุก​อย่าง​จึง​พร้อมสำหรับเทศกาลปัสกา​และ​การ​ถวาย​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัวบนแท่นบูชา​ของ​พระยาห์เวห์ ตาม​คำสั่ง​กษัตริย์​โยสิยาห์ 
ชาว​อิสราเอล​ที่​อยู่​ร่วมงานฉลองปัสกา​ใน​เวลา​นั้น และ​ฉลองเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ​อีก 7 วัน 
ตั้งแต่สมัยซามูเอลผู้เผยพระวจนะ ไม่​เคย​มี​การฉลองปัสกา​ใน​อิสราเอลเช่น​นี้ กษัตริย์​อิสราเอลองค์ใด​ก็​ไม่​เคยจัดปัสกาอย่าง​ที่​โยสิยาห์จัดร่วม​กับ​ปุโรหิต ชาวเลวี ชาว​ยูดาห์​และ​อิสราเอลทั้งหมด​ที่​อยู่​ร่วมงาน และ​ชาว​เยรูซาเล็ม 
เทศกาลปัสกา​นี้​จัด​ใน​ปี​ที่ 18 แห่งรัชกาลโยสิยาห์ 
หลัง​เหตุการณ์เหล่า​นี้ เมื่อ​โยสิยาห์จัดเตรียมพระวิหารเสร็จ​แล้ว เนโค​กษัตริย์​อียิปต์ยกทัพ​ขึ้น​ไป​สู้​กับ​คาร์เคมิชริมแม่น้ำยูเฟรติส โยสิยาห์​ก็​ยกทัพ​ออก​ไป​ขัดขวาง 
แต่​เนโค​ส่ง​ผู้แทนมาบอก​ว่า “กษัตริย์​ยูดาห์เอ๋ย ท่าน​มา​ยุ่ง​กับ​ข้าทำไม วัน​นี้​ข้า​ไม่​ได้​มา​รบ​กับ​ท่าน แต่​กำลัง​ไป​รบ​กับ​ศัตรู​ของ​ข้า พระเจ้าสั่ง​ให้​ข้าเร่ง​ไป ระวังเถิด พระเจ้า​อยู่​ฝ่ายข้า อย่า​ให้​พระองค์​ต้องทำลายท่าน” 
ถึง​กระนั้นโยสิยาห์​ไม่​ยอมหลบเนโค เขา​ปลอมตัว​เพื่อ​ออก​ศึก​กับ​เนโค ไม่​ฟังถ้อยคำ​จาก​พระเจ้า​ที่​เนโค​นำ​มาบอก และ​เข้า​สู้รบ​ใน​หุบ​เขา​เมกิดโด 
นักธนูยิงถูก​กษัตริย์​โยสิยาห์ กษัตริย์​บอก​คนรับใช้​ว่า “พาข้า​ออก​ไป ข้าบาดเจ็บหนัก!” 
คนรับใช้​จึง​นำ​เขา​ลง​จาก​รถรบคัน​นั้น ให้​ขึ้น​รถรบ​อีก​คัน​ที่​เขา​มี​อยู่ แล้ว​พากลับเยรูซาเล็ม เขา​สิ้นชีวิต​และ​ถูกฝัง​ใน​สุสานบรรพบุรุษ ชาว​ยูดาห์​และ​เยรูซาเล็มทั้งหมดไว้ทุกข์​ให้​โยสิยาห์ 
เยเรมีย์แต่งบทคร่ำครวญ​ถึง​โยสิยาห์ บรรดานักร้องชายหญิง​ยัง​กล่าว​ถึง​เขา​ใน​บทคร่ำครวญจนถึง​ทุก​วัน​นี้ การร้องเช่น​นี้​กลาย​เป็น​ธรรมเนียม​ใน​อิสราเอล บทเหล่า​นั้น​บันทึกไว้​ใน​บทเพลงคร่ำครวญ 
เรื่องอื่น ๆ ของ​โยสิยาห์​และ​ความดี​ที่​เขา​ทำ​ตาม​ที่​เขียน​ใน​กฎหมาย​ของ​พระยาห์เวห์ 
ตลอด​จน​เรื่องราวตั้งแต่ต้น​จน​จบ ล้วนบันทึกไว้​ใน​หนังสือ​กษัตริย์​อิสราเอล​และ​ยูดาห์ 
