﻿เอสรา.
3.
เมื่อถึงเดือนที่ 7 ชาวอิสราเอลตั้งถิ่นฐานอยู่ตามเมืองต่าง ๆ แล้ว ประชาชนจึงมารวมกันอย่างพร้อมเพรียงที่กรุงเยรูซาเล็ม 
เยชูอา บุตรของโยซาดัก พร้อมกับพี่น้องปุโรหิต และเศรุบบาเบล บุตรของเชอัลทิเอล พร้อมกับญาติพี่น้อง ลงมือสร้างแท่นบูชาของพระเจ้าแห่งอิสราเอล เพื่อถวายเครื่องเผาบูชาบนแท่น ตามที่เขียนไว้ในบทบัญญัติของโมเสส คนของพระเจ้า 
แม้จะกลัวชนชาติในดินแดนโดยรอบ พวกเขาก็ตั้งแท่นบูชาขึ้นบนฐาน แล้วถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระยาห์เวห์บนแท่นนั้น ทั้งเวลาเช้าและเวลาเย็น 
พวกเขาฉลองเทศกาลอยู่เพิงตามที่เขียนไว้ และถวายเครื่องเผาบูชาประจำวันตามจำนวนที่กำหนดไว้สำหรับแต่ละวัน 
หลังจากนั้นก็ถวายเครื่องเผาบูชาตามปกติ ถวายเครื่องบูชาในวันขึ้นเดือนใหม่และในเทศกาลที่กำหนดให้เป็นวันบริสุทธิ์ของพระยาห์เวห์ทั้งหมด รวมทั้งเครื่องบูชาที่แต่ละคนสมัครใจถวายแด่พระยาห์เวห์ 
พวกเขาเริ่มถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระยาห์เวห์ตั้งแต่วันที่ 1 เดือนที่ 7 ทั้งที่ยังไม่ได้วางฐานรากของพระวิหารของพระยาห์เวห์ 
พวกเขาจ่ายเงินให้ช่างหินและช่างไม้ และให้อาหาร เครื่องดื่ม และน้ำมันแก่ชาวไซดอนกับชาวไทระ เพื่อนำไม้ซีดาร์จากเลบานอนมาทางทะเลถึงยัฟฟา ตามที่ไซรัส กษัตริย์แห่งเปอร์เซียอนุญาต 
ในเดือนที่ 2 ของปีที่ 2 นับจากที่พวกเขามาถึงพระวิหารของพระเจ้าที่กรุงเยรูซาเล็ม เศรุบบาเบล บุตรของเชอัลทิเอล เยชูอา บุตรของโยซาดัก และพี่น้องที่เหลือ คือปุโรหิตกับชาวเลวี รวมทั้งทุกคนที่กลับมาจากการเป็นเชลยถึงเยรูซาเล็ม เริ่มงานก่อสร้าง พวกเขาแต่งตั้งชาวเลวีอายุ 20 ปีขึ้นไปให้ควบคุมงานสร้างพระวิหารของพระยาห์เวห์ 
เยชูอาพร้อมกับบุตรและพี่น้อง คัดมีเอลพร้อมกับบุตร และลูกหลานของยูดาห์ ร่วมกันควบคุมคนงานในพระวิหารของพระเจ้า รวมทั้งลูกหลานของเฮนาดัด พร้อมกับบุตรและพี่น้องของพวกเขาที่เป็นชาวเลวี 
เมื่อช่างก่อสร้างวางฐานรากของพระวิหารของพระยาห์เวห์ พวกเขาจัดให้ปุโรหิตสวมเสื้อประจำตำแหน่งและถือแตร และชาวเลวีที่เป็นลูกหลานของอาสาฟถือฉาบ ยืนสรรเสริญพระยาห์เวห์ตามคำสั่งของดาวิด กษัตริย์แห่งอิสราเอล 
พวกเขาร้องรับกันเพื่อสรรเสริญและขอบคุณพระยาห์เวห์ว่า “พระองค์ดี และความเมตตาของพระองค์ต่ออิสราเอลคงอยู่ตลอดไป” ประชาชนทั้งหมดโห่ร้องเสียงดังสรรเสริญพระยาห์เวห์ เพราะได้วางฐานรากของพระวิหารของพระยาห์เวห์แล้ว 
แต่ปุโรหิต ชาวเลวี และหัวหน้าตระกูลจำนวนมากที่ชราแล้วและเคยเห็นพระวิหารหลังแรก เมื่อเห็นการวางฐานรากของพระวิหารหลังนี้ต่อหน้าต่อตา ก็ร้องไห้เสียงดัง ส่วนอีกหลายคนโห่ร้องด้วยความยินดี 
เสียงโห่ร้องยินดีกับเสียงร้องไห้ปะปนกันจนแยกไม่ออก ประชาชนโห่ร้องกันดังมาก เสียงนั้นได้ยินไปไกล 
