﻿สดุดี.
42.
สำหรับหัวหน้านักดนตรี บทใคร่ครวญ​ของ​ลูกหลาน​โคราห์ กวาง​หอบ​กระหาย​หา​ลำธาร​อย่างไร ใจ​ฉันก็​กระหาย​หา​พระองค์​อย่าง​นั้น พระเจ้า 
ใจ​ฉัน​กระหาย​พระเจ้า พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต เมื่อ​ไร​ฉัน​จะ​ได้​มา​อยู่​ต่อหน้า​พระเจ้า? 
น้ำตา​กลาย​เป็น​อาหาร​ของ​ฉัน​ทั้ง​วัน​ทั้ง​คืน ขณะ​ที่​พวก​เขา​ถาม​ฉัน​ไม่​หยุด​ว่า “พระเจ้า​ของ​เจ้า​อยู่​ที่​ไหน?” 
เมื่อ​ระลึกถึง​เรื่อง​เหล่า​นี้ ฉันก็​เท​ความ​ใน​ใจ​ออก​มา เคย​เดิน​ไป​กับ​ฝูง​ชน และ​นำ​ขบวน​ไป​ยัง​บ้าน​ของ​พระเจ้า ท่ามกลาง​เสียง​ยินดี​และ​สรรเสริญ เป็น​ฝูงชน​ฉลอง​วัน​ศักดิ์สิทธิ์ 
ใจ​ฉัน​เอ๋ย ทำไม​จึง​ท้อแท้? ทำไม​จึง​กระสับกระส่าย​อยู่​ข้าง​ใน? จง​หวัง​ใน​พระเจ้า! เพราะ​ฉัน​ยัง​จะ​สรรเสริญ​พระองค์ เพราะ​พระองค์​อยู่​ใกล้​และ​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด 
พระเจ้า​ของ​ฉัน ใจ​ฉัน​ท้อแท้​อยู่​ข้าง​ใน ฉัน​จึง​ระลึกถึง​พระองค์​จาก​แผ่นดิน​ริม​จอร์แดน จาก​ยอดเขา​เฮอร์โมน จาก​เนิน​มิซาร์ 
ห้วง​ลึก​เรียกหา​ห้วง​ลึก ท่ามกลาง​เสียง​น้ำตก​ของ​พระองค์ คลื่น​ทุก​ลูก​และ​เกลียวคลื่น​ของ​พระองค์​ถาโถมทับ​ฉัน 
กลางวัน พระยาห์เวห์จะ​บัญชา​ให้​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​อยู่​กับ​ฉัน กลางคืน​บทเพลง​ของ​พระองค์​จะ​อยู่​กับ​ฉัน เป็น​คำอธิษฐาน​ถึง​พระเจ้า​แห่ง​ชีวิต​ของ​ฉัน 
ฉัน​จะ​ถาม​พระเจ้า ศิลา​ของ​ฉัน​ว่า “ทำไม​พระองค์​ลืม​ฉัน? ทำไม​ฉัน​ต้อง​เดิน​เศร้า เพราะ​ศัตรู​กดขี่?” 
คำเยาะเย้ย​ของ​ศัตรู​เหมือน​ดาบ​ทิ่ม​อยู่​ใน​กระดูก ขณะ​ที่​พวก​เขา​ถาม​ฉัน​ไม่​หยุด​ว่า “พระเจ้า​ของ​เจ้า​อยู่​ที่​ไหน?” 
ใจ​ฉัน​เอ๋ย ทำไม​จึง​ท้อแท้? ทำไม​จึง​กระสับกระส่าย​อยู่​ข้าง​ใน? จง​หวัง​ใน​พระเจ้า! เพราะ​ฉัน​ยัง​จะ​สรรเสริญ​พระองค์ ผู้ช่วย​ให้​ฉัน​เงย​หน้า​ได้ และ​เป็น​พระเจ้า​ของ​ฉัน 
