﻿สดุดี.
49.
สำหรับหัวหน้านักดนตรี บทสดุดี​ของ​ลูกหลาน​โคราห์ ประชาชน​ทั้งหลาย จง​ฟัง​เรื่อง​นี้ ชาว​โลก​ทุกคน จง​เงี่ยหู​ฟัง 
ทั้ง​คนต่ำต้อย​และ​คนสูงศักดิ์ คนร่ำรวย​และ​คนยากจน​พร้อม​กัน 
ปาก​ของ​ฉัน​จะ​พูด​ถ้อยคำ​แห่ง​ปัญญา ใจ​ฉัน​จะ​เอ่ย​ความเข้าใจ 
ฉัน​จะ​เงี่ยหู​ฟัง​สุภาษิต จะ​ไขปริศนา​ด้วย​เสียง​พิณ 
ทำไม​ฉัน​ต้อง​กลัว​ใน​วัน​แห่ง​ความทุกข์ เมื่อ​ความชั่ว​ที่​ตาม​มา​ติด​ส้นเท้า​ล้อม​ฉัน​ไว้? 
คน​ที่​วางใจ​ใน​ทรัพย์สมบัติ และ​อวด​ความมั่งคั่ง​อัน​มากมาย— 
ไม่มี​ใคร​ไถ่​พี่น้อง​ของ​ตน​ได้ หรือ​จ่าย​ค่าไถ่​ให้​พระเจ้า​แทน​เขา​ได้ 
เพราะ​ค่าไถ่​ชีวิต​แพง​เกิน​ไป ไม่มี​สิ่ง​ใด​จ่าย​ได้​พอ 
เพื่อ​ให้​เขา​มี​ชีวิต​อยู่​ตลอด​ไป และ​ไม่​ต้อง​เห็น​ความเน่าเปื่อย 
เพราะ​เขา​เห็น​ว่า​คน​มี​ปัญญา​ก็​ตาย คนโง่​และ​คนไร้ความคิด​ก็​พินาศ​เหมือน​กัน ทิ้ง​ทรัพย์สมบัติ​ไว้​ให้​คน​อื่น 
ใน​ใจ​พวก​เขา​คิด​ว่า​บ้าน​จะ​อยู่​ตลอด​กาล ที่พำนัก​จะ​คงอยู่​ทุก​ชั่วอายุ พวก​เขา​ตั้ง​ชื่อ​ที่​ดิน​ตาม​ชื่อ​ตัวเอง 
แต่​แม้​ร่ำรวย มนุษย์​ก็​อยู่​ไม่​ยืน เขา​เหมือน​สัตว์​ที่​พินาศ 
นี่​คือ​ชะตา​ของ​คนโง่​เขลา และ​ของ​คน​ที่​เห็นชอบ​กับ​คำพูด​ของ​พวก​เขา เซลาห์ 
พวก​เขา​ถูก​กำหนด​ให้​เป็น​ฝูงแกะ​สำหรับ​เชโอล ความตาย​จะ​เป็น​ผู้​เลี้ยง​ของ​พวก​เขา ยามเช้า คนซื่อตรง​จะ​มี​อำนาจ​เหนือ​พวก​เขา ความ​งาม​ของ​พวก​เขา​จะ​ผุพัง​ใน​เชโอล ไกล​จาก​บ้านอันโอ่อ่า​ของ​พวก​เขา 
แต่​พระเจ้า​จะ​ไถ่​ชีวิต​ฉัน​จาก​อำนาจ​ของ​เชโอล เพราะ​พระองค์​จะ​รับ​ฉัน​ไว้ เซลาห์ 
อย่า​กลัว​เมื่อ​ใคร​คน​หนึ่ง​ร่ำรวย​ขึ้น เมื่อ​เกียรติ​ของ​บ้าน​เขา​เพิ่มพูน 
เพราะ​เมื่อ​ตาย เขา​เอา​อะไร​ไป​ไม่​ได้ เกียรติ​ของ​เขา​จะ​ไม่​ลง​ตาม​เขา​ไป 
แม้​ตอน​มี​ชีวิต เขา​จะ​ชม​ตัวเอง​ว่า​เป็นสุข— และ​คน​อื่น​ก็​ชม​ท่าน เมื่อ​ท่าน​ทำให้​ตัวเอง​รุ่งเรือง— 
เขา​จะ​ไป​อยู่​กับ​คนรุ่น​บรรพบุรุษ พวก​เขา​จะ​ไม่มี​วัน​เห็น​แสง​อีก 
มนุษย์​ที่​ร่ำรวย​แต่​ไร้​ความเข้าใจ ก็​เหมือน​สัตว์​ที่​พินาศ 
