﻿สดุดี.
60.
สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี ตาม​ทำนอง “ดอก​ลิ​ล​ลี​แห่ง​พันธสัญญา” บทกวี​สำหรับ​สอน​ของ​ดา​วิด เมื่อ​เขา​ทำ​สงคราม​กับ​อา​รัม​นา​หะ​รา​อิม​และ​อา​รัม​โศบาห์ และ​โย​อาบ​กลับ​มา​และ​ฆ่า​ชาว​เอ​โดม​หนึ่ง​หมื่น​สอง​พัน​คน​ใน​หุบเขา​เกลือ พระเจ้า พระองค์​ทอดทิ้ง​พวก​เรา ทำให้​เรา​แตก​พ่าย พระองค์​โกรธ​เรา โปรด​ฟื้นฟู​เรา​อีก​ครั้ง 
พระองค์​ทำให้​แผ่นดิน​สั่น​สะเทือน พระองค์​ทำ​ให้​แผ่นดิน​แตกร้าว โปรด​สมาน​รอย​แตก​ของ​มัน เพราะ​แผ่นดิน​ยัง​สั่น​ไหว 
พระองค์​ให้​ประชากร​ของ​พระองค์​เผชิญ​ความ​ทุกข์​หนัก ให้​เรา​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​จน​เซ​ซวน 
พระองค์​มอบ​ธง​ให้​ผู้​ที่​ยำเกรง​พระองค์ ให้​ชู​ขึ้น​เพราะ​ความ​จริง เซ​ลาห์ 
เพื่อ​คน​ที่​พระองค์​รัก​จะ​ได้​รับ​การ​ช่วย​กู้ โปรด​ช่วย​เรา​ด้วย​มือ​ขวา​ของ​พระองค์ และ​ตอบ​เรา 
พระเจ้า​ตรัส​จาก​สถาน​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​ว่า “เรา​จะ​มี​ชัย เรา​จะ​แบ่ง​เชเคม และ​วัด​หุบเขา​สุ​คคท 
กิเล​อาด​เป็น​ของ​เรา มนัส​เสห์​ก็​เป็น​ของ​เรา เอฟ​รา​อิม​เป็น​เกราะ​คุ้ม​ศีรษะ​ของ​เรา ยูดาห์​เป็น​คทา​ของ​เรา 
โม​อับ​เป็น​อ่าง​ล้าง​ของ​เรา เรา​จะ​โยน​รองเท้า​ของ​เรา​ลง​บน​เอโดม เรา​จะ​โห่​ร้อง​ด้วย​ชัย​ชนะ​เหนือ​ฟีลิสเตีย” 
ใคร​จะ​พา​ฉัน​เข้า​ไป​ใน​เมือง​ป้อม​ปราการ? ใคร​พา​ฉัน​ไป​ถึง​เอ​โดม? 
พระเจ้า ไม่​ใช่​พระองค์​หรือ​ที่​ทอดทิ้ง​เรา? พระเจ้า พระองค์​ไม่​ออก​ไป​รบ​พร้อม​กองทัพ​ของ​เรา 
โปรด​ช่วย​เรา​ต่อสู้​กับ​ศัตรู เพราะ​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​มนุษย์​ไร้​ผล 
เมื่อ​มี​พระเจ้า เรา​จะ​รบ​อย่าง​กล้า​หาญ เพราะ​พระองค์​จะ​เหยียบ​ศัตรู​ของ​เรา​ให้​ราบ 
