﻿สุภาษิต.
7.
ลูก​เอ๋ย เก็บ​ถ้อยคำ​ของ​พ่อ​ไว้ สะสม​คำ​บัญชา​ของ​พ่อ​ไว้​ใน​ใจ 
รักษา​คำ​บัญชา​แล้ว​จะ​มี​ชีวิต รักษา​คำ​สอน​ของ​พ่อ​ไว้​เหมือน​แก้วตา 
ผูก​สิ่ง​เหล่า​นี้​ไว้​ที่​นิ้ว จารึก​ไว้​ใน​ใจ 
บอก​ปัญญา​ว่า “เรา​เป็น​พี่น้อง​กัน” และ​เรียก​ความ​เข้าใจ​ว่า “ญาติ​สนิท” 
แล้ว​ทั้ง​สอง​จะ​คอย​ปกป้อง​ลูก​จาก​หญิง​อื่น จาก​หญิง​ต่าง​ถิ่น​ที่​ใช้​คำ​หวาน​ล่อลวง 
พ่อ​มอง​ออก​ไป​ทาง​หน้าต่าง​บ้าน มอง​ลอดช่อง​ลูกกรง 
เห็น​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​ไม่​รู้เท่า​ทัน ใน​หมู่​คน​หนุ่ม พ่อ​สังเกต​เห็น​ชาย​หนุ่ม​คน​หนึ่ง​ที่​ไร้​ความ​เข้าใจ 
เขา​เดิน​ผ่าน​ถนน​ใกล้​มุม​บ้าน​ของ​นาง แล้ว​มุ่ง​ไป​ทาง​บ้าน​นาง 
ตอน​พลบค่ำ เมื่อ​วัน​ใกล้​สิ้น กลางคืน​ท่ามกลาง​ความ​มืด 
แล้ว​หญิง​คน​หนึ่ง​ก็​มา​พบ​เขา แต่ง​กาย​อย่าง​หญิง​โสเภณี ใจ​เต็ม​ไป​ด้วย​เล่ห์กล 
นาง​เสียง​ดัง​และ​ดื้อรั้น ไม่​เคย​อยู่​ติด​บ้าน 
เดี๋ยว​อยู่​ตาม​ถนน เดี๋ยว​อยู่​ตาม​ลาน ซุ่ม​คอย​อยู่​ทุก​หัวมุม 
นาง​คว้า​ตัว​เขา​แล้ว​จูบ ก่อน​พูด​กับ​เขา​อย่าง​ไร้​ยางอาย​ว่า 
“ฉัน​มี​เครื่องบูชา​สันติสุข​อยู่ วัน​นี้​ฉัน​ทำ​ตาม​คำ​ปฏิญาณ​แล้ว 
ฉัน​จึง​ออก​มาตา​มหา​เธอ ตั้งใจ​มอง​หา​เธอ​โดย​เฉพาะ แล้ว​ก็​พบ​จน​ได้ 
ฉัน​ปู​เตียง​ด้วย​ผ้า​ทอ​ลวดลาย ด้วย​ผ้า​ลาย​ทาง​ที่​ทอ​ด้วย​ด้าย​จาก​อียิปต์ 
ฉัน​ทำ​เตียง​ให้​หอม​ด้วย​มดยอบ กฤษณา และ​อบเชย 
มา​เถอะ เรา​มา​ร่วมรัก​กัน​ให้​เต็ม​อิ่ม​จน​ถึง​เช้า มา​ดื่มด่ำ​ความ​รัก​ด้วย​กัน 
สามี​ฉัน​ไม่​อยู่​บ้าน เขา​เดินทาง​ไป​ไกล 
เขา​เอา​ถุง​เงิน​ติด​ตัว​ไป​ด้วย กว่า​จะ​กลับ​ก็​ตอน​พระ​จันทร์​เต็ม​ดวง” 
นาง​ใช้​คำ​พูด​หว่านล้อม​จน​เขา​หลง​ตาม ใช้​ริมฝีปาก​อ่อนหวาน​ล่อลวง​เขา 
เขา​ตาม​นาง​ไป​ทันที เหมือน​วัว​เดิน​ไป​ถูก​ฆ่า เหมือน​คน​โง่​ก้าว​เข้า​ไป​ติด​บ่วง 
จน​ลูก​ธนู​ปัก​ทะลุ​ตับ เหมือน​นก​รีบ​บิน​เข้า​ไป​หา​บ่วง ไม่​รู้​เลย​ว่า​นั่น​ต้อง​แลก​ด้วย​ชีวิต 
เพราะ​ฉะนั้น ลูก​ทั้งหลาย ฟัง​พ่อ ตั้งใจ​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​พ่อ 
อย่า​ให้​ใจ​คล้อย​ไป​ตาม​ทาง​ของ​นาง อย่า​หลง​เข้า​ไป​ใน​เส้นทาง​ของ​นาง 
นาง​ทำให้​คน​บาดเจ็บ​ล้ม​ลง​มา​มาก​แล้ว คน​ที่​นาง​ฆ่า​มี​มาก​เป็น​กองทัพ​ใหญ่ 
บ้านของนางเป็นทางไปสู่เชโอล เป็น​ทาง​ลง​สู่​ห้อง​แห่ง​ความ​ตาย 
