﻿สุภาษิต.
14.
หญิง​มี​ปัญญา​สร้าง​บ้าน​ของ​ตน แต่​หญิง​โง่​รื้อ​บ้าน​ลง​ด้วย​มือ​ตัวเอง 
คน​ที่​ดำเนิน​อย่าง​ซื่อตรง​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์ แต่​คน​ที่​เดินทาง​คดเคี้ยว​ย่อม​ดูหมิ่น​พระองค์ 
คำ​พูด​ของ​คน​โง่​นำ​ไม้เรียว​มา​ฟาด​หลัง​ตน แต่​ริมฝีปาก​ของ​คน​มี​ปัญญา​คุ้มครอง​พวก​เขา 
ไม่​มี​วัว ราง​หญ้า​ก็​สะอาด แต่​ผล​ผลิต​มากมาย​มา​จาก​แรง​ของ​วัว 
พยาน​ซื่อตรง​ไม่​โกหก แต่​พยาน​เท็จ​พ่น​คำ​โกหก​ออก​มา 
คน​ชอบ​เยาะเย้ย​แสวง​หา​ปัญญา​แต่​ไม่​พบ แต่​คน​มี​ความ​เข้าใจ​ได้​ความ​รู้​โดย​ง่าย 
อยู่​ให้​ห่าง​จาก​คน​โง่ จาก​ปาก​เขา​ไม่​มี​ความ​รู้​ให้​พบ 
ปัญญา​ของ​คน​รอบคอบ​คือ​รู้จัก​พิจารณา​ทาง​ของ​ตน แต่​ความ​โง่​ของ​คน​โง่​คือ​การ​หลอกลวง 
คน​โง่​เห็น​การ​ชดใช้​ความ​ผิด​เป็น​เรื่อง​น่า​ขัน แต่​ใน​หมู่​คน​ซื่อตรง​มี​ความ​ปรารถนา​ดี​ต่อ​กัน 
ใจ​รู้​ทั้ง​ความ​ขม​ขื่น​และ​ความ​ยินดี​ของ​ตัวเอง คน​นอก​ไม่​อาจ​ร่วม​รับรู้​สิ่ง​เหล่า​นี้​ได้ 
บ้าน​ของ​คน​ชั่ว​จะ​ถูก​ทำลาย แต่​เต็นท์​ของ​คน​ซื่อตรง​จะ​งอก​งาม 
มี​ทาง​ที่​คน​เรา​คิด​ว่า​ถูก แต่​ปลายทาง​กลับ​นำ​ไป​สู่​ความ​ตาย 
แม้​กำลัง​หัวเราะ ใจ​ก็​อาจ​เศร้า​ได้ และ​ความ​สนุก​อาจ​จบ​ลง​ด้วย​ความ​ทุกข์ 
คน​ไม่​ซื่อสัตย์​จะ​ได้​รับ​ผล​จาก​ทาง​ของ​ตน คน​ดี​ก็​จะ​ได้​รับ​ผล​จาก​การ​กระทำ​ของ​ตน​เช่น​กัน 
คน​ไม่​รู้เท่า​ทัน​เชื่อ​ทุก​อย่าง แต่​คน​รอบคอบ​คิด​ให้​ดี​ก่อน​ก้าว​ไป 
คน​มี​ปัญญา​รู้จัก​กลัว​และ​หลีก​หนี​ความ​ชั่ว แต่​คน​โง่​หุนหัน​และ​ประมาท 
คน​โกรธ​ง่าย​ทำ​เรื่อง​โง่เขลา และ​คน​เจ้า​เล่ห์​ย่อม​เป็น​ที่​เกลียด​ชัง 
คน​ไม่​รู้เท่า​ทัน​ได้​รับ​ความ​โง่​เป็น​มรดก แต่​คน​รอบคอบ​ได้​รับ​ความ​รู้​เป็น​มงกุฎ 
คน​เลว​ต้อง​ก้ม​ลง​ต่อ​หน้า​คน​ดี และ​คน​ชั่ว​ต้อง​ก้ม​ลง​ที่​ประตู​ของ​คน​ชอบธรรม 
แม้​เพื่อนบ้าน​ก็​รังเกียจ​คน​จน แต่​คน​มั่งมี​มี​เพื่อน​มากมาย 
คน​ดูหมิ่น​เพื่อนบ้าน​ทำบาป แต่​คน​ที่​เมตตา​คน​ยากจน​ย่อม​เป็น​สุข 
คน​ที่​วาง​แผน​ชั่ว​ย่อม​หลง​ทาง​ไม่​ใช่​หรือ แต่​ความ​รัก​และ​ความ​ซื่อสัตย์​อยู่​กับ​คน​ที่​คิด​ทำ​ดี 
การ​ทำงาน​หนัก​ทุก​อย่าง​ให้​ผล​ตอบแทน แต่​พูด​อย่าง​เดียว​มี​แต่​ทำให้​ยากจน 
ทรัพย์​ของ​คน​มี​ปัญญา​เป็น​มงกุฎ​ของ​เขา แต่​ความ​โง่​คือ​มงกุฎ​ของ​คน​โง่ 
พยาน​สัตย์​จริง​ช่วย​ชีวิต​คน แต่​พยาน​เท็จ​หลอกลวง 
การ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​เป็น​ป้อม​ปราการ​อัน​มั่นคง และ​ลูกหลาน​ของ​เขา​ก็​มี​ที่​ลี้ภัย 
การ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​เป็น​ธาร​แห่ง​ชีวิต ช่วย​ให้​พ้น​จาก​บ่วง​แห่ง​ความ​ตาย 
ประชาชน​มากมาย​คือ​ศักดิ์ศรี​ของ​กษัตริย์ แต่​เมื่อ​ไร้​ประชาชน เจ้า​ผู้​ครอง​ก็​ถึง​ความ​พินาศ 
คน​ใจ​เย็น​มี​ความ​เข้าใจ​มาก แต่​คน​ใจ​ร้อน​อวด​ความ​โง่​ของ​ตน​ออก​มา 
ใจ​สงบ​ทำให้​กาย​มี​ชีวิต​ชีวา แต่​ความ​ริษยา​ทำให้​กระดูก​ผุ​พัง 
คน​กดขี่​คน​จน​ดูหมิ่น​พระ​ผู้​สร้าง​ตน แต่​คน​ที่​เมตตา​คน​ขัด​สน​ถวาย​เกียรติ​แด่​พระองค์ 
คน​ชั่ว​ถูก​โค่น​ลง​เมื่อ​ภัย​มา​ถึง แต่​แม้​ใน​ความ​ตาย คน​ชอบธรรม​ก็​มี​ที่​ลี้ภัย 
ปัญญา​พัก​อยู่​ใน​ใจ​ของ​คน​มี​ความ​เข้าใจ แม้​อยู่​ใน​ใจ​ของ​คน​โง่ ปัญญา​ก็​ยัง​เผย​ตัว​ให้​เห็น 
ความ​ชอบธรรม​ยก​ชาติ​ให้​สูง​ขึ้น แต่​บาป​ทำให้​ชน​ชาติ​ใดๆ ต้อง​อับอาย 
กษัตริย์​โปรดปราน​คน​รับใช้​ที่​ทำงาน​อย่าง​มี​ปัญญา แต่​กษัตริย์​โกรธ​คน​รับใช้​ที่​ทำให้​ขายหน้า 
