﻿สุภาษิต.
23.
เมื่อ​นั่ง​กิน​อาหาร​กับ​ผู้ปกครอง จง​พิจารณา​ให้​ดี​ว่า​สิ่ง​ใด​อยู่​ตรง​หน้า 
ถ้า​เป็น​คน​เห็นแก่​กิน ก็​จง​ข่ม​ความ​อยาก​ให้​เด็ดขาด ราว​กับ​มี​มีด​จ่อ​คอ 
อย่า​อยาก​ได้​อาหาร​เลิศ​รส​ของ​เขา เพราะ​มัน​เป็น​อาหาร​ที่​หลอกลวง 
อย่า​หักโหม​เพื่อ​ให้​ร่ำรวย ใช้​ปัญญา​รู้จัก​ยับยั้ง​ตัวเอง 
จะ​เพ่ง​มอง​สิ่ง​ที่​ไม่​จี​รัง​ไป​ทำไม มัน​ย่อม​งอก​ปีก​เหมือน​นก​อินทรี แล้ว​บิน​ลับ​ฟ้า​ไป 
อย่า​กิน​อาหาร​ของ​คน​ตระหนี่ และ​อย่า​อยาก​ได้​ของ​เลิศ​รส​ของ​เขา 
เพราะ​เขา​เป็น​คน​ที่​คอย​คิด​คำนวณ​ค่า​ใช้​จ่าย​อยู่​ใน​ใจ ปาก​บอก​ลูก​ว่า “กิน​สิ ดื่ม​สิ!” แต่​ใจ​ไม่​ได้​อยู่​กับ​ลูก 
ลูก​จะ​อาเจียน​อาหาร​ที่​กิน​เข้า​ไป​ออก​มา และ​ถ้อยคำ​ไพเราะ​ที่​ลูก​พูด​ไป​ก็​เสียเปล่า 
อย่า​พูด​ให้​คน​โง่​ฟัง เพราะ​เขา​จะ​ดูหมิ่น​ถ้อยคำ​อัน​มี​ปัญญา 
อย่า​ย้าย​หลัก​เขต​โบราณ และ​อย่า​รุกล้ำ​ไร่​นา​ของ​เด็ก​กำพร้า​พ่อ 
เพราะ​ผู้​ปกป้อง​พวก​เขา​เข้มแข็ง พระองค์​จะ​ว่า​ความ​กับ​ลูก​แทน​พวก​เขา 
เอาใจ​ใส่​คำ​สั่งสอน และ​เงี่ยหู​ฟัง​ถ้อยคำ​ที่​ให้​ความ​รู้ 
อย่า​ละเว้น​การ​ตี​สอน​เด็ก ตี​เขา​ด้วย​ไม้เรียว เขา​ก็​ไม่​ตาย 
ตี​เขา​ด้วย​ไม้เรียว แล้วจะช่วยชีวิตเขาให้พ้นจากเชโอล 
ลูก​เอ๋ย ถ้า​ใจ​ลูก​มี​ปัญญา ใจ​พ่อ​ก็​จะ​ชื่นชม​ยินดี 
ใจ​พ่อ​จะ​ยินดี​จริงๆ เมื่อ​ลูก​พูด​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง 
อย่า​ให้​ใจ​ลูก​อิจฉา​คน​บาป แต่​จง​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์ตลอดวัน 
เพราะ​ลูก​ยัง​มี​อนาคต​ให้​หวัง​อย่าง​แน่นอน ความ​หวัง​ของ​ลูก​จะ​ไม่​ดับ​สูญ 
ฟัง​นะ ลูก​เอ๋ย จง​มี​ปัญญา และ​มุ่ง​ใจ​ไป​ใน​ทาง​ที่​ถูกต้อง 
อย่า​คลุกคลี​กับ​คน​ที่​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​มาก​เกิน​ไป หรือ​คน​ที่​กิน​เนื้อ​อย่าง​ตะกละ 
เพราะ​คน​ขี้​เมา​และ​คน​ตะกละ​จะ​ยากจน ความ​ง่วงงุน​จะ​ทำให้​ต้อง​นุ่งห่ม​ผ้าขี้ริ้ว 
ฟัง​พ่อ​ผู้​ให้​ชีวิต​ลูก และ​อย่า​ดูหมิ่น​แม่​เมื่อ​แม่​แก่​ชรา 
ซื้อ​ความ​จริง​ไว้ อย่า​ขาย​ทิ้ง และ​จง​หา​ปัญญา คำ​สั่งสอน และ​ความ​เข้าใจ 
พ่อ​ของ​คน​ชอบธรรม​ย่อม​ชื่นชม​ยินดี คน​ที่​มี​ลูก​ฉลาด​ก็​ยินดี​ใน​ตัว​เขา 
ขอ​ให้​พ่อ​แม่​ของ​ลูก​ชื่น​ใจ ขอ​ให้​แม่​ผู้​ให้​กำเนิด​ลูก​ยินดี 
ลูก​เอ๋ย มอบ​ใจ​ให้​พ่อ และ​ให้​สายตา​จดจ่อ​อยู่​กับ​ทาง​ของ​พ่อ 
หญิง​โสเภณี​เป็น​หลุม​ลึก หญิง​ที่​นอกใจ​สามี​เป็น​บ่อ​น้ำ​แคบ 
นาง​ซุ่ม​ดัก​เหมือน​โจร และ​ทำให้​ชาย​ที่​ไม่​ซื่อสัตย์​มี​มาก​ขึ้น 
ใคร​มี​แต่​ความ​ทุกข์ ใคร​มี​แต่​ความ​เศร้า ใคร​มี​เรื่อง​วิวาท ใคร​มี​เรื่อง​บ่น​ไม่​จบ ใคร​มี​บาดแผล​โดย​ไม่​จำเป็น ใคร​ตา​แดง​ก่ำ 
คน​ที่นั่ง​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​อยู่​นาน คน​ที่​เที่ยว​เสาะ​หา​เหล้า​องุ่น​ผสม 
อย่า​จ้อง​เหล้า​องุ่น​ยาม​มัน​แดง ยาม​เป็น​ประกาย​ใน​ถ้วย ยาม​ดื่ม​แล้ว​คล่อง​คอ 
สุดท้าย​มัน​กัด​เหมือน​งู และ​ปล่อย​พิษ​เหมือน​งู​พิษ 
ตา​จะ​เห็น​สิ่ง​ประหลาด ใจ​จะ​คิด​เรื่อง​สับสน​วุ่นวาย 
ลูก​จะ​เหมือน​คน​นอน​กลาง​ทะเล เหมือน​คน​นอน​อยู่​บน​ยอด​เสา​กระโดง 
“เขา​ตี​ฉัน แต่​ฉัน​ไม่​เจ็บ! เขา​ทุบ​ฉัน แต่​ฉัน​ไม่​รู้สึก! เมื่อไร​จะ​ตื่น​นะ จะ​ได้​กลับ​ไป​ดื่ม​อีก ฉัน​จะ​ไป​หา​เพิ่ม​อีก” 
