﻿ปัญญาจารย์.
11.
จง​โยน​ขนมปัง​ลง​บน​ผืน​น้ำ เพราะ​เมื่อ​ผ่าน​ไป​หลาย​วัน เจ้า​จะ​พบ​มัน​อีก 
จง​แบ่ง​ส่วน​ให้​คน​เจ็ด​คน หรือ​แม้​แต่​แปด​คน เพราะ​เจ้า​ไม่​รู้​ว่า​จะ​เกิด​เรื่อง​เลวร้าย​อะไร​ขึ้น​บน​แผ่นดิน 
ถ้า​เมฆ​เต็ม​ไป​ด้วย​ฝน มัน​ก็​เท​ฝน​ลง​บน​แผ่นดิน และ​ถ้า​ต้นไม้​ล้ม​ไป​ทาง​ใต้​หรือ​ทาง​เหนือ ต้นไม้​ล้ม​ลง​ตรง​ไหน ก็​จะ​อยู่​ตรง​นั้น 
คน​ที่​คอย​ดู​ลม​จะ​ไม่​หว่าน และ​คน​ที่​คอย​มอง​เมฆ​จะ​ไม่​เก็บเกี่ยว 
เจ้า​ไม่​รู้​ว่า​ลม​พัด​ไป​ทาง​ใด หรือ​กระดูก​ก่อ​ตัว​ขึ้น​อย่างไร​ใน​ครรภ์​มารดา เจ้า​ก็​ไม่​รู้​การ​งาน​ของ​พระเจ้า​ผู้​ทำ​ทุก​สิ่ง​เช่นเดียวกัน 
เวลา​เช้า จง​หว่าน​เมล็ด เวลา​เย็น ก็​อย่า​วางมือ เพราะ​เจ้า​ไม่​รู้​ว่า​สิ่ง​ใด​จะ​งอกงาม สิ่ง​ที่​หว่าน​ใน​ตอน​เช้า​หรือ​ใน​ตอน​เย็น หรือ​ทั้ง​สอง​สิ่ง​จะ​ดี​เท่า​กัน 
แสงสว่าง​เป็น​สิ่ง​รื่นรมย์ และ​การ​ที่​ดวงตา​ได้​เห็น​ดวงอาทิตย์​ก็​เป็น​สิ่ง​น่า​ยินดี 
ถ้า​มนุษย์​มี​ชีวิต​อยู่​หลาย​ปี ก็​ให้​เขา​ชื่นชม​ยินดี​ตลอด​ปี​เหล่า​นั้น แต่​ให้​เขา​ระลึก​ถึง​วัน​เวลา​แห่ง​ความ​มืด เพราะ​วัน​เหล่า​นั้น​จะ​มี​มาก ทุก​สิ่ง​ที่​จะ​ตาม​มา​ล้วน​ว่างเปล่า 
ชายหนุ่ม​เอ๋ย จง​ชื่นชม​ยินดี​ใน​วัย​เยาว์ และ​ให้​ใจ​เบิกบาน​ใน​วัน​เวลา​แห่ง​วัย​หนุ่ม จง​ดำเนิน​ตาม​ทาง​ที่​ใจ​ปรารถนา และ​ทำ​ตาม​สิ่ง​ที่​ตา​เห็น แต่​จง​รู้​ว่า พระเจ้า​จะ​นำ​ทุก​สิ่ง​เหล่า​นี้​มา​พิพากษา​เจ้า 
เพราะ​ฉะนั้น จง​ขจัด​ความ​เศร้า​ออก​จาก​ใจ และ​ขจัด​ความ​ทุกข์​กาย​ออก​ไป เพราะ​วัย​เยาว์​และ​ช่วง​รุ่งอรุณ​ของ​ชีวิต​ล้วน​ว่างเปล่า 
