﻿กิจการ.
28.
เมื่อ​พวกเรา​ขึ้นฝั่ง​อย่างปลอดภัย​แล้ว พวกเขา จึง​รู้ว่า​เกาะ​นั้น​ชื่อ​มอลตา 
ชาว​พื้น​เมือง​แสดง​ความเมตตา​ต่อ​พวกเรา​เป็นพิเศษ พวกเขา​ก่อ​ไฟ​และ​ต้อนรับ​พวกเรา​ทุกคน เพราะ​ฝน​กำลัง​ตก​และ​อากาศ​หนาว 
เมื่อ​เปาโล​รวบรวม​กิ่ง​ไม้​แห้ง​ได้​หนึ่งมัด​และ​วาง​ลง​บน​กองไฟ งูพิษ​ตัว​หนึ่ง​หนี​ความ​ร้อน​ออกมา​และ​เกาะ​ติด​มือ​ของ​เขา 
เมื่อ​ชาว​พื้น​เมือง​เห็น​งู​ห้อย​อยู่​ที่​มือ​ของ​เปาโล ก็​พูด​กัน​ว่า “ชายคนนี้​ต้อง​เป็น​ฆาตกร​แน่ ถึง​แม้​เขา​รอด​จาก​ทะเล​มา​ได้ ความ​ยุติธรรม​ก็​ยัง​ไม่​ยอม​ให้​เขามี​ชีวิต​อยู่” 
แต่​เปาโล​สะบัด​งู​ลง​ใน​กองไฟ​และ​ไม่ได้​รับ​อันตราย 
พวกเขา​คิดว่า​เปาโล​คง​จะ​บวม​ขึ้น​หรือ​ล้มลง​ตาย​ทันที แต่​เมื่อ​เฝ้า​ดู​อยู่​นาน​และ​ไม่​เห็น​สิ่ง​ผิด​ปกติ​เกิด​ขึ้น​กับ​เขา พวกเขา​ก็​เปลี่ยนใจ​และ​กล่าวว่า​เขาเป็น​เทพเจ้า 
บริเวณ​ใกล้​ที่นั้น​มี​ที่ดิน​ของ​ชาย​ชื่อ​ปูบลิอัส ซึ่ง​เป็น​หัวหน้า​ของ​เกาะ เขา​ต้อนรับ​พวกเรา​และ​ดูแล​พวกเรา​อย่าง​เอื้อเฟื้อ​เป็น​เวลา​สาม​วัน 
บิดา​ของ​ปูบลิอัส​นอน​ป่วย​ด้วย​ไข้​และ​โรคบิด เปาโล​เข้าไป​หา​เขา อธิษฐาน วางมือ​บน​เขา และ​รักษา​เขา​ให้​หาย 
หลัง​จาก​เหตุการณ์นี้ คนอื่น ๆ ​บน​เกาะ​ที่​เจ็บป่วย​ก็​มา​หา​และ​ได้รับ​การรักษา 
พวกเขา​ให้เกียรติ​พวกเรา​อย่างมาก และ​เมื่อ​พวกเรา​จะ​ออกเรือ ก็​จัด​สิ่ง​ของ​ที่​พวกเรา​จำเป็นต้อง​ใช้​ขึ้น​เรือ​ให้​ด้วย 
หลัง​จาก​สาม​เดือน พวกเรา​ออกเรือ​ด้วย​เรือ​จาก​เมือง​อเล็กซานเดรีย​ลำ​หนึ่ง ซึ่ง​จอด​พัก​ฤดูหนาว​อยู่​ที่​เกาะ และ​มี​สัญลักษณ์​หัวเรือ​เป็น “พี่น้อง​ฝาแฝด” 
พวกเรา​แวะ​ที่​เมือง​ซีราคิวส์​และ​พักอยู่​ที่นั่น​สาม​วัน 
จาก​ที่นั่น​พวกเรา​แล่น​อ้อม​ไปถึง​เมือง​เรกีอุม วันรุ่งขึ้น​ลม​ใต้​ก็​พัด​ขึ้น และ​วันที่​สอง​พวกเรา​มาถึง​เมือง​ปูเตโอลี 
ที่นั่น​พวกเรา​พบ​พี่น้อง ซึ่ง​ขอให้​พวกเรา​อยู่กับ​พวกเขา​เจ็ดวัน แล้วพวก​เรา​ก็​มาถึง​กรุงโรม 
เมื่อ​พี่น้อง​ที่นั่น​ได้​ข่าว​เรื่อง​พวกเรา ก็​เดินทาง​มาพบ​พวกเรา​ถึง​ตลาด​อัปปิอัส​และ​โรงเตี๊ยม​สาม​แห่ง เมื่อ​เปาโล​เห็น​พวกเขา เขาก็​ขอบคุณ​พระเจ้า​และ​มี​กำลังใจ​ขึ้น 
เมื่อ​พวกเรา​เข้าไปใน​กรุงโรม นายร้อย​มอบ​นักโทษ​ให้​ผู้บัญชาการ​กองรักษาการณ์ แต่​เปาโล​ได้รับอนุญาต​ให้​พักอยู่​ตามลำพัง​กับ​ทหาร​คนหนึ่ง​ที่​เฝ้า​เขา 
สาม​วัน​ต่อมา เปาโล​เรียก​เหล่า​ผู้นำชาวยิว​มาประชุมกัน เมื่อพวกเขา​มาถึง เปาโล​กล่าวว่า “พี่น้อง แม้​ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ทำสิ่ง​ใด​ที่​ผิด​ต่อ​ประชาชน​หรือ​ธรรมเนียม​ของ​บรรพบุรุษของเรา แต่​ข้าพเจ้า​ก็​ถูก​จับ​ส่ง​จาก​กรุงเยรูซาเล็ม​มา​อยู่ใน​มือ​ของ​ชาวโรมัน 
เมื่อพวกเขา​สอบสวน​ข้าพเจ้า​แล้ว ก็​ต้องการ​ปล่อยตัว​ข้าพเจ้า เพราะ​ไม่มี​เหตุผล​ใด​ที่​ข้าพเจ้า​สมควรตาย 
แต่​เมื่อ​ชาวยิวคัดค้าน ข้าพเจ้า​จึง​จำเป็นต้อง​อุทธรณ์​ต่อ​ซีซาร์ ไม่ใช่​เพราะ​ข้าพเจ้า​มีเรื่อง​จะ​กล่าวหา​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า 
เพราะ​เหตุนี้ ข้าพเจ้า​จึง​ขอ​พบ​และ​พูดกับ​พวกคุณ เพราะ​ข้าพเจ้า​ถูก​ล่าม​ด้วย​โซ่​นี้​เนื่องจาก​ความหวัง​ของ​อิสราเอล” 
พวกเขา​ตอบว่า “พวกเรา​ไม่ได้​รับ​จดหมาย​จาก​แคว้น​ยูเดีย​เกี่ยวกับ​ท่าน และ​ไม่มี​พี่น้อง​คนใด​จาก​ที่นั่น​มา​แจ้ง​หรือ​กล่าวร้าย​เกี่ยวกับ​ท่าน 
แต่​พวกเรา​อยาก​ฟัง​จาก​ท่าน​ว่า​ท่าน​คิด​อย่างไร เพราะ​พวกเรา​รู้ว่า​มีคน​พูด​ต่อต้าน​นิกาย​นี้​อยู่​ทุก​หน​ทุกแห่ง” 
เมื่อ​พวกเขา​กำหนด​วัน​นัด​กับ​เปาโล​แล้ว ผู้คน​จำนวนมาก​ก็​มาหา​เขา​ที่​บ้านพัก เปาโล​อธิบาย​และ​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​อาณาจักรของพระเจ้า​แก่​พวกเขา พร้อมทั้ง​พยายาม​ชักชวน​พวกเขา​เรื่อง​พระเยซู โดย​อ้าง​ทั้ง​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส​และ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะ ตั้งแต่​เช้า​จนถึง​เย็น 
บางคน​เชื่อ​สิ่งที่​เปาโล​กล่าว แต่​บางคน​ไม่​เชื่อ 
เมื่อพวกเขา​เห็น​ไม่​ตรง​กัน จึง​แยก​ย้าย​กัน​ไป หลังจาก​เปาโล​กล่าว​ถ้อยคำ​นี้​ว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์​กล่าวไว้​อย่าง​ถูกต้อง​ผ่าน​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​ต่อ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเรา 
ว่า ‘จง​ไปหา​ชนชาตินี้​และ​กล่าวว่า พวกเจ้า​จะ​ฟัง​แล้ว​ฟัง​อีก แต่​จะไม่​มี​วัน​เข้าใจ พวกเจ้า​จะ​มอง​แล้ว​มอง​อีก แต่​จะไม่​มี​วัน​รับ​รู้ 
เพราะ​ใจ​ของ​ชนชาตินี้​ด้านชา​ไป​แล้ว หู​ของ​พวกเขา​ก็​เฉื่อยชา​ในการ​ฟัง และ​พวกเขา​ก็​ปิด​ตา​ของตน มิฉะนั้น พวกเขา​อาจ​มองเห็น​ด้วย​ตา ได้ยิน​ด้วย​หู เข้าใจ​ด้วย​ใจ และ​หันกลับมา แล้ว​เราจะ​รักษา​พวกเขา​ให้​หาย’ 
“เพราะฉะนั้น ขอให้​พวกคุณ​รู้ว่า​พระเจ้า​ได้​ส่ง​ความรอด​นี้​ไป​ยัง​ชนชาติ​ต่าง ๆ แล้ว และ​พวกเขา​จะ​ฟัง” 
เมื่อ​เปาโล​กล่าว​ถ้อยคำ​เหล่านี้​แล้ว ชาวยิวก็​จาก​ไป โดย​โต้เถียง​กันเอง​อย่างมาก 
เปาโล​พักอยู่​ใน​บ้าน​เช่า​ของตน​เอง​เต็ม​สอง​ปี และ​ต้อนรับ​ทุกคนที่​มาหา​เขา 
ประกาศ​อาณาจักรของพระเจ้า และ​สอน​เรื่อง​ต่าง ๆ เกี่ยวกับ​องค์พระเยซูคริสต์​ด้วยความกล้าหาญ​เต็มที่ โดย​ไม่มีใคร​ขัดขวาง 
