पौलनी लिखेल करिंथकरसले दुसरं पत्र.
1.
करिंथ आठली देवनी मंडळीले अनी तिनासंगे अखया प्रदेशमातील सर्व पवित्र लोकसले देवनी ईच्छातीन प्रभु येशुना शिष्य बनेल पौल अनी आपला बंधु तिमथ्य यासनाकडतीन; 
देव आपला पिता अनं प्रभु येशु ख्रिस्त यासनाकडतीन तुमले कृपा अनी शांती असो. 
आपला परमेश्वर अनी प्रभु येशु ख्रिस्तना बाप जो देव, दया करनारा देवबाप अनी सर्वासले सांत्वना देणारा देव, तो धन्यवादित असो. 
तो आमनावरला सर्व संकटमा आमले दिलासा देस, त्या मदतमुयेच आमले स्वतः देवकडतीन दिलासा मिळस, त्या मदतमुये ज्या कोणी, कोणता बी संकटमा शेतस त्यासले मदत कराले आम्हीन समर्थ व्हवाले पाहिजे, 
कारण ख्रिस्तनं दुःख जसं आमनाकरता भरपुर व्हस तसं ख्रिस्तनी मदत बी आमले भरपुर व्हस, 
आमनावर संकट येस, ते तुमले मदत अनी तुमना उध्दार व्हवाले पाहिजे म्हणीन येस; आमले दिलासा मिळस ती यानाकरता की तुमले मदत मिळाले पाहिजे अनी ज्या दुःख आम्हीन सोसतस ती तुम्हीन धीरतीन सहन करानी. 
तुमनाबद्दल आमनी आशा भक्कम अशी शे, कारण आमले माहीत शे की जशा तुम्हीन आमना दुःखमा भागीदार शेतस, तसच तुम्हीन मदतना बी भागीदार शेतस. 
भाऊसवन, आशिया प्रांतमा आमनावर येल संकटबद्दल तुम्हीन अजाण ऱ्हावाले पाहिजे अशी आमनी ईच्छा नही; ते अस की, आम्हीन आमना सहनशक्ती पेक्षा जास्ती गोष्टीसमा दडपाई गवुत; ईतलं की, आम्हीन जगसुत किंवा जगावुत नही अस आमले व्हई गयतं. 
आम्हीन मरणारच शेतस अस आमनं मन आमले सांगी राहींत; पण आम्हीन स्वतःवर नही तर जो मरेलसले ऊठाडणारा देव शे फक्त त्यानावरच आशा ठेवाले पाहिजे, यानाकरता हाई व्हयनं, 
त्यानी आमले ईतला मोठा प्राणसंकट माईन वाचाडं, अनी तो आते वाचाडी राहीना, तो आमले यानापुढे बी वाचाडी, अशी त्यानावर आमनी आशा शे. 
तुम्हीन बी आमनाकरता प्रार्थना करीसन आमले मदत करा; म्हणजे आमले देवकडतीन आशिर्वाद भेटी अनं त्यानाबद्दल बराच लोके देवना उपकार मानतीन. 
आमले अभिमान वाटानं कारण म्हणजे आमना मननी साक्ष हाई शे की, मानवी ज्ञानतीन नही, तर देवनी कृपा, देवनी देयल पवित्रतातीन अनी सात्विकपणतीन आम्हीन जगमा अनी विशेष करीसन तुमनासंगे वागनुत. 
आम्हीन तेच लिखतस जे तुम्हीन वाचतस अनी समजतस, तरी बी तुम्हीन आमले थोडं समजतस, मी आशा करस की शेवटी तुम्हीन आमले पुरं समजी लेशात, यामुये जवय येशु ख्रिस्त परत ई जसं आते तुम्हीन आमनावर गर्व करतस तसं आम्हीन तुमनावर गर्व करसुत. 
असा ईश्वास करीसन तुमले दुप्पट आशिर्वाद मिळाले पहिजे म्हणीसन, मी पहिले तुमनाकडे येवाले पाहिजे, 
तुमना कडतीन मासेदोनिया जावं अनी नंतर मासेदोनियातीन परत तुमनाकडे यावं, अनी तुम्हीन माले यहूदीयाकडे धाडी देवानं. 
तर असा मना बेत व्हता, तवय मी चंचलपणा करा का? किंवा माले, “हा, हा” म्हणता यावं अनी “नही, नही” बी म्हणता यावं म्हणीसन जे मी ठरावस ते स्वार्थीपणतीन ठरावस का? 
देव ईश्वासु शे, आमनं तुमनासंगे बोलनं, हा, नही, अस नही शे. 
कारण देवना पोऱ्या येशु ख्रिस्त ह्याना घोषणा आमनाकडतीन, म्हणजे मी, सिल्वान अनी तिमथ्य यासनाकडतीन तुमनामा व्हयनी ती “हा” अनं “नही” अशी व्हयनी नही, तर त्यामा देवनं “हा” हाईच व्हयनं. 
देवना वचनं कितला बी राहोत, त्यानामा “हा” हाईच शे; यामुये देवनं गौरव व्हवाले पाहिजे म्हणीसन त्यानाकडतीन “आमेन” हाई बी शे. 
जो आमना अभिषेक करीसन तुमले ख्रिस्तमा पक्क करस; तो देव शे. 
आम्ही त्याना शेतस अनी आमनावर त्याना शिक्का शे, त्यानी त्याना पवित्र आत्मा आमले देयल शे. 
देवले साक्षी ठिसन मी मना जिवनी शप्पथ लेस की! मी करिंथ आठे येवानं राहू दिधं कारण माले तुमनावर संताप कराना नव्हता. 
आम्हीन तुमना ईश्वासवर सत्ता करतस अस नही, तर आम्हीन तुमना आनंदना सोबती शेतस, तुमनी परिस्थिती शे, ती तुमना ईश्वासतीन शे. 
