प्रेषित.
15.
तवय कितलातरी लोकसनी यहूदीया मातीन अंत्युखिया शहरतीन उतरीन ईश्वासु बंधुजनसले अशी शिकवण दिधी की, मोशेना नियमशास्त्रप्रमाणे सुंता व्हवाशिवाय तुमनं तारण व्हणं शक्य नही. 
तवय हाई बात वरतीन पौल अनी बर्णबा यासना त्यासनासंगे बराच मतभेद अनी वादविवाद व्हयना त्यानानंतर अस ठरावामा वनं की, पौल अनी बर्णबा यासनी अनी त्यासनामातीन बराच जणसनी या वादबद्दल यरूशलेम मातील प्रेषित अनं वडीलवर्ग यासनाकडे जावानं. 
मंग मंडळीनी त्यासले निरोप दिधा; तवय त्या फेनीके अनं शोमरोन या गावसमातीन गयात अनी त्या गावसमा गैरयहूदी लोके देवकडे कसे वळनात अस सविस्तर बातमी सांगीन त्यासनी सर्व ईश्वासु लोकसले भलतच खूश करं. 
नंतर त्या यरूशलेमले पोहचावर तठली मंडळी, प्रेषित अनी वडीलवर्ग यासनी त्यासना सत्कार करा; तवय देवनी त्यासनाकडतीन जे जे करी लिधं ते त्यासनी सांगं. 
पण परूशी लोकसना पंथमातील बराच ईश्वास ठेवणारा उभा राहिसन बोलनात, “गैरयहूदीसनी सुंता व्हवालेच पाहिजे अनी मोशेना नियमशास्त्र पाळाले त्यासले आज्ञा कराले पाहिजे.” 
मंग प्रेषित अनी वडीलवर्ग या गोष्टीसबद्दल ईचार कराले जमनात. 
तवय बराच वादविवाद व्हवानंतर, पेत्र उभा राहीसन त्यासले बोलना, “भाऊसवन तुमले माहीत शे की, मना तोंडतीन गैरयहूदी लोकसनी सुवार्ताना संदेश ऐकीसन ईश्वास धराले पाहिजे म्हणीसन सुरवातना दिनसपाईन तुमनामा देवनी माले निवाडेल शे; 
अनी देव सर्वासना मनले वळखस त्या देवनी जसं आपले तसा त्यासले बी पवित्र आत्मा दिसन त्यासनाबद्दल साक्ष दिधी. 
त्यासना ईश्वासमुये त्यासना पापसनी क्षमा करा अनी आमनामा कोणताच भेद ठेवा नही. 
अस शे तरी बी जे वझं, आपला पुर्वज अनी आपण बी वाहवाकरता समर्थ नव्हतुत ते ईश्वासीसना मानवर ठिसन तुम्हीन देवनी परिक्षा का बरं दखतस? 
नही! तर मंग जसं आपलं तसं त्यासनं बी प्रभु येशुना कृपातीन तारण व्हयेल शे, असा आपला ईश्वास शे.” 
तवय सर्व लोके गप्पच राहीनात, मंग बर्णबा अनी पौल यासनी आपलाकडतीन देवनी गैरयहूदी लोकसमा ज्या ज्या चिन्ह अनी चमत्कार करात यानाबद्दलनं सर्व वर्णन त्यासनी ऐकी लिधं. 
मंग त्यासनं भाषण संपानंतर याकोब बोलना; भाऊसवन, मनं ऐका! 
गैरयहूदी लोकसमाईन आपला नावकरता लोकसले निवाडी लेवानं म्हणीसन पहिले देवनी त्यासनी भेट कशी लिधी, हाई शिमोननी आत्तेच समजाडीन सांगेल शे; 
अनी त्यासनासंगे संदेष्टासना युक्तीना बी मेळ बठस, अस शास्त्रमा लिखेल शे की, 
यानंतर मी परत येसु, अनी दावीदनं पडेल राज्य परत उभं करसु, अनी त्यानी मोडतोड, परत उभारीसन निट करसु. 
यानाकरता की उरेल मनुष्यसनी अनी ज्या गैरयहूदीसले मनं नाव देयल शे, त्या सर्वासनी प्रभुना शोध कराना. 
हाई जे त्याले युगना पहिला पाईन माहीत शे ते करनारा प्रभु अस म्हणस. 
यामुये मनं मत अस शे की, ज्या गैरयहूदीसमातीन देवकडे वळतस त्यासले तरास देवु नका. 
तर त्यासले अस पत्र लिखीन धाडानं की, त्यासनी ते जेवण खावाले नको जे अशुध्द शे, कारण ते मुर्तिसले चढायेल शे अनी व्यभिचारपाईन दुर रावा अनी गळा दाबीन मारेल कोणताच प्राणीनं मांस, रक्त हाई खावानं नही. 
कारण जुना काळपाईन शब्बाथ दिनले सभास्थानमा मोशेनं पुस्तक वाचीन त्याना प्रचार करनारा लोके प्रत्येक नगरसमा शेतस. 
तवय सर्व मंडळीसह प्रेषितसनी अनी वडील लोकसनी हाई ठरायं की, पौल अनी बर्णबा यासनासंगे आपलामातीन निवडेल आदरणीय माणसे त्या म्हणजे बंधुवर्गमधला प्रमुख बर्शब्बा म्हणेत तो यहुदा अनं सीला यासले अंत्युखियाले धाडं. 
त्यासनासंगे त्यासनी अस पत्र लिखी धाडं की; “अंत्युखिया, सिरिया अनी किलिकिया आठला गैरयहूदीसमधला भाऊसले प्रेषित अनी वडीलवर्ग या भाऊसना सलाम; 
आमनापैकी कितलातरी जणसनी जाईन आपला बोलीघाई तुमले नाराज करीसन तरास दिधा, अस आमना कानवर येल शे; पण आम्हीन त्यासले अशी आज्ञा देयल नव्हती. 
यामुये आमनं एकमत व्हवानंतर आमले हाई योग्य दखायनं की, आपला प्रिय भाऊ बर्णबा अनी पौल यासनासंगे तुमनाकडे काही माणससले निवाडीन धाडानं 
ह्या असा लोके शेतस ज्या आपला प्रभु येशु ख्रिस्तना नावकरता आपला जीव देवाले तयार राहतस. 
यानाकरता यहुदा अनी सीला यासले आम्हीन धाडेल शे, ज्या गोष्टी आम्हीन लिखीन धाडेल शेतस त्या गोष्टी तुमले तोंडेतोंड सांगतीन. 
पुढला ज्या नियम शेतस त्यासना तुमनावर जास्त भार देवाले नको अस पवित्र आत्माले अनी आमले योग्य वाटनं. 
म्हणजे मुर्तिले अर्पण करेल पदार्थ, रक्त, गळा दाबीन मारेल प्राणी अनी व्यभिचार करनं यापाईन स्वतःले संभाळशात तर तुमनं बरं व्हई; कल्याण असो.” 
मंग त्यासले धाडं अनी त्या अंत्युखियाले गयात तठे त्यासनी सर्व मंडळीले जमाडीन ते पत्र सादर करं. 
ते मोठा आवाजतीन वाचीन त्यामाईन मिळेल बोधमुये त्यासले भलताच आनंद व्हयना. 
यहुदा अनी सीला ह्या संदेष्टा व्हतात म्हणीसन त्यासनी बी बरचस प्रोत्साहन दिसन बंधुजनसले बोध करा अनी त्या ईश्वासमा स्थिर व्हयनात. 
त्या काही दिन तठे ऱ्हावानंतर ज्यासनी त्यासले धाडेल व्हतं त्यासनाकडे जावाकरता बंधुजनसनी त्यासनी शांतीमा रवानगी करी. 
पण सीलानी तठे राहावानं ठराई लिधं. 
पौल अनी बर्णबा बाकीना बराच जणससंगे प्रभुनं वचन शिकाडत अनी शुभवर्तमान गाजाडात अंत्युखिया गावमा राहीनात. 
मंग काही दिन नंतर पौलनी बर्णबाले सांगं, “ज्या ज्या शहरसमा आपण प्रभुनं वचन गाजाडं तठे परत जाईसन भाऊ अनी बहीणीसले भेटीन त्या कसा शेतस हाई दखुत.” 
बर्णबानी ईच्छा व्हती की, ज्याले मार्क म्हणतस त्या योहानले संगे लेवानं. 
पण पौलले वाटनं की, पंफुल्या गावपाईन जो आपले सोडीन निंघी गया अनी आपलासंगे कामवर वना नही त्याले संगे लेनं योग्य नही. 
हाई बात वरतीन त्यासनामा मतभेद व्हईसन संतापमा त्या एकमेकसपाईन येगळा व्हयनात, अनी बर्णबा मार्कले लिसन नावमा बठीन सायप्रस गावले गया. 
पौलनी सीलाले निवडी लिधं अनी बंधुजनसनी त्याले प्रभुनी कृपावर सोडी दिधं, मंग तो तठेन निंघना. 
पुढे मंडळ्यासले ईश्वासमा स्थिर करीसन सिरिया अनी किलिकिया या गावसमातीन तो गया. 
