Ёў 15
1 І адказаў Эліфаз з Тэману, і сказаў:
2 «Ці ж будзе мудры адказваць на словы пустыя, і ці напоўніць жывот свой ветрам палючым?
3 Ці будзе спрачацца словамі пустымі і словамі, якія нічым не дапамогуць?
4 Ты адкідаеш страх Божы і аслабляеш малітву да Бога.
5 Вусны твае гавораць паводле сапсутасьці тваёй, і ты карыстаешся мовай хітруноў.
6 Асуджаюць цябе вусны твае, але ня я, і губы твае сьведчаць супраць цябе.
7 Ці ты — першы чалавек, які нарадзіўся, і ці ты створаны раней за ўзгоркі?
8 Ці ты слухаў на нарадзе з Богам і ўзяў сабе мудрасьць?
9 Ці ты нешта ведаеш, чаго мы ня ведаем? Або нешта разумееш, чаго мы не разумеем?
10 Паміж нас ёсьць і старыя, і сівыя, старэйшыя, чым дні бацькі твайго.
11 Ці табе мала пацяшэньня Божага і лагоднага слова, якое табе сказанае?
12 Чаму так абураецца сэрца тваё, і чаму так ганарліва глядзяць вочы твае,
13 што ты гневаешся на Бога і вырываюцца такія словы з вуснаў тваіх?
14 Хто такі чалавек, каб быць яму беззаганным? І ці можа быць праведным народжаны жанчынаю?
15 Ён сьвятым Сваім не давярае, і нябёсы нячыстыя ў вачах Ягоных.
16 Тым больш брыдкі і сапсуты чалавек, які, як ваду, п’е ліхоту.
17 Паслухай мяне, і я распавяду табе, і тое, што бачыў, раскажу табе,
18 што мудрыя чулі і ня ўтойвалі гэтага бацькі іхнія.
19 Ім толькі была дадзена зямля, і паміж іх не хадзіў чужынец.
20 Бязбожнік мучыцца праз усё жыцьцё сваё, і няпэўны лік гадоў злачынцы.
21 Ён заўсёды чуе крык жахлівы вушамі сваімі, і калі падаецца, што ўсё спакойна, на яго нападае нішчыцель.
22 Ён ня верыць, што можа вырвацца з цемры, яму прызначана ад мяча загінуць.
23 Ён бадзяецца, [шукаючы] хлеба, і дзе ён? І ён ведае, што падрыхтаваны для яго дзень цемры.
24 Палохае яго бяда, і мучэньне на яго нападае, як валадар, падрыхтаваны да бою.
25 Выцягвае ён руку сваю на Бога і хоча працівіцца Усемагутнаму,
26 і бяжыць на Яго з выцягнутай шыяй пад заслонай тоўстага шчыта.
27 Ён пакрыў твар свой тлушчам сваім, а з бакоў ягоных сала зьвісае.
28 Ён жыве ў гарадах апусьцелых, і ў дамах неабжытых, даведзеных да заняпаду.
29 Ён ня будзе багаты, і не захаваецца маёмасьць ягоная, і на зямлі ён не запусьціць каранёў.
30 Ня выберацца ён з цемры, і сьпёка спаліць парасткі ягоныя, і вецер абаб’е першацьвет ягоны.
31 Няхай ня верыць марнасьці ашуканы, бо марнасьць будзе ўзнагародай ягонай.
32 Перш, чым спыняцца дні ягоныя, ён зьвяне, і галіны ягоныя не зазелянеюць.
33 Скіне ён, як вінаградная лаза, недасьпелыя гронкі, і, як аліўка, страсе кветкі свае.
34 Грамада бязбожніка будзе бясплоднай, агонь спаліць намёты хабарнікаў.
35 Бо ён зачаў ліхоту і нарадзіў марнасьць, і нутро ягонае падман рыхтуе».