\NormalFont\ShortTitle{ГЕБРАЯЎ}

{\MT ПАСЛАНЬНЕ ДА ГЕБРАЯЎ АПОСТАЛА ПАЎЛА



\par }\ChapOne{Гебр 1}{\MM \VerseOne{1}Бог, Які шмат разоў і шматлікімі спосабамі здаўна гаварыў да бацькоў праз прарокаў,


\par }{\MM \VS{2}у апошнія гэтыя дні прамовіў да нас праз Сына, Якога паставіў за спадкаемцу ўсяго, праз Якога і вякі ўчыніў.


\par }{\MM \VS{3}Ён, будучы зьзяньнем славы і выразам існасьці Ягонай і ўсё словам моцы Сваёй трымаючы, учыніўшы праз Сябе ачышчэньне грахоў нашых, сеў праваруч велічы на вышынях,


\par }{\MM \VS{4}стаўшыся лепшым за анёлаў нагэтулькі, наколькі слаўнейшае за іх успадкаеміў імя.


\par }{\MM \VS{5}Бо каму з анёлаў сказаў Ён калі: «Ты — Сын Мой, Я сёньня нарадзіў Цябе»? І яшчэ: «Я буду Яму Айцом, і Ён будзе Мне Сынам»?


\par }{\MM \VS{6}А калі ізноў уводзіць Першароднага ў сусьвет, кажа: «І няхай паклоняцца Яму ўсе анёлы Божыя».


\par }{\MM \VS{7}А наконт анёлаў кажа: «Ён робіць анёламі Сваімі духаў і служыцелямі Сваімі — полымя агню».


\par }{\MM \VS{8}А наконт Сына: «Пасад Твой, Божа, на век вечны; кій правасьці — кій валадарства Твайго.


\par }{\MM \VS{9}Ты палюбіў праведнасьць і зьненавідзеў беззаконьне. Дзеля гэтага памазаў Цябе, Божа, Бог Твой алеем весялосьці больш за таварышаў Тваіх».


\par }{\MM \VS{10}І: «Ты напачатку, Госпадзе, умацаваў зямлю, і неба — справа рук Тваіх;


\par }{\MM \VS{11}яны загінуць, а Ты застаешся; і ўсе, як шаты, састарэюць,


\par }{\MM \VS{12}і, як адзеньне, Ты скруціш іх, і яны зьменяцца; а Ты — Той Самы, і гады Твае ня скончацца».


\par }{\MM \VS{13}А наконт каго з анёлаў сказаў Ён калі: «Сядзь праваруч Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх як падножжа ног Тваіх»?


\par }{\MM \VS{14}Ці ня ўсе яны — паслугавальныя духі, якія пасланыя на служэньне дзеля тых, якія маюць успадкаеміць збаўленьне?




\par }\Chap{Гебр 2}{\MM \VerseOne{1}Дзеля гэтага мусім асаб­ліва зважаць на чутае, каб нас ня зьнесла [плыньню].


\par }{\MM \VS{2}Бо калі сказанае праз анёлаў слова было цьвёрдае, і ўсякае парушэньне і непаслухмянасьць даставалі справядлівую адплату,


\par }{\MM \VS{3}як мы ўцячэм, калі занядбалі такое вялікае збаўленьне, якое спачатку было сказанае Госпадам, зацьверджана ў нас ад тых, якія чулі,


\par }{\MM \VS{4}якім засьведчыў Бог праз знакі, і цуды, і розныя сілы, і праз раздаваньне Духа Сьвятога паводле волі Яго?


\par }{\MM \VS{5}Бо не анёлам падпарадкаваў Ён будучы сусьвет, пра які гаворым.


\par }{\MM \VS{6}Засьведчыў жа нехта недзе, кажучы: «Што ёсьць чалавек, што Ты ўзгадваеш яго, або сын чалавечы, што Ты адведваеш яго?


\par }{\MM \VS{7}Крыху Ты панізіў яго перад анёламі, даў яму вянок славы і пашаны і паставіў яго па-над творамі рук Тваіх;


\par }{\MM \VS{8}усё падпарадкаваў Ты пад ногі яго». Бо калі падпарадкаваў яму ўсё, нічога не пакінуў непакорным яму. Але цяпер мы яшчэ ня бачым, каб усё было падпарадкавана яму,


\par }{\MM \VS{9}а бачым Ісуса, Які крыху быў паніжаны перад анёламі, Які праз пакуту сьмерці атрымаў вянок славы і пашаны, каб з ласкі Божае пакаштаваў сьмерці за ўсіх.


\par }{\MM \VS{10}Бо трэба было, каб Той, дзеля Якога ўсё і праз Якога ўсё, ведучы многіх сыноў у славу, Начальніка збаўленьня іхняга праз пакуты ўчыніў споўненым.


\par }{\MM \VS{11}Бо і Той, Які асьвячае, і тыя, якія асьвячаюцца, усе — з Аднаго; дзеля гэтай прычыны Ён не саромеецца называць іх братамі, кажучы:


\par }{\MM \VS{12}«Паведамлю імя Тваё братам Маім, пасярод царквы засьпяваю Табе».


\par }{\MM \VS{13}І яшчэ: «Я буду спадзявацца на Яго». І яшчэ: «Вось, я і дзеці, якіх даў мне Бог».


\par }{\MM \VS{14}Дык калі дзеці сталіся супольнікамі цела і крыві, і Ён таксама мае ўдзел у іх, каб праз сьмерць зьнішчыць таго, хто мае ўладу над сьмерцю, гэта ёсьць д’ябла,


\par }{\MM \VS{15}і вызваліць тых, якія дзеля страху сьмерці праз усё жыцьцё падлягалі няволі.


\par }{\MM \VS{16}Бо, сапраўды, не анёлаў Ён прыймае, але насеньне Абрагама прыймае.


\par }{\MM \VS{17}Дзеля гэтага Ён павінен быў у-ва ўсім стацца падобным да братоў, каб быць міласьцівым і верным Першасьвятаром перад Богам дзеля перамольваньня за грахі народу.


\par }{\MM \VS{18}Бо таму, што Сам Ён, спакушаны, цярпеў, можа тым, якія спакушаныя, дапамагчы.




\par }\Chap{Гебр 3}{\MM \VerseOne{1}Дзеля гэтага, браты сьвятыя, удзельнікі ў нябесным пакліканьні, прыгледзьцеся да Апостала і Першасьвятара вызнаньня нашага, Ісуса Хрыста,


\par }{\MM \VS{2}Які верны Таму, Які паставіў Яго, як і Майсей у-ва ўсім доме Ягоным.


\par }{\MM \VS{3}Бо Ён варты яшчэ большае славы за Майсея, як і большую пашану мае за дом той, хто яго збудаваў.


\par }{\MM \VS{4}Бо ўсякі дом некім будуецца; а Той, Які ўсё збудаваў, — Бог .


\par }{\MM \VS{5}І Майсей верны ў-ва ўсім доме Ягоным, як слуга, дзеля сьведчаньня пра тое, што мела быць сказаным;


\par }{\MM \VS{6}а Хрыстос — як Сын у доме Ягоным, дом Якога — мы, калі толькі адвагу і пахвалу надзеі цьвёрда да канца трымаць будзем.


\par }{\MM \VS{7}Дзеля гэтага, як кажа Дух Сьвяты: «Сёньня, калі пачуеце голас Ягоны,


\par }{\MM \VS{8}не закамяняйце сэрцы вашыя, як у раздражненьні, у дзень спакусы ў пустыні,


\par }{\MM \VS{9}дзе спакушалі Мяне бацькі вашыя, выпрабоўвалі Мяне і бачылі справы Мае сорак гадоў.


\par }{\MM \VS{10}Дзеля гэтага ўгнявіўся Я на пакаленьне тое і сказаў: “Заўсёды блукаюць яны сэрцам, а самі не спазналі шляхоў Маіх”.


\par }{\MM \VS{11}Дык прысягнуў Я ў гневе Маім, што ня ўвойдуць яны ў супачынак Мой».


\par }{\MM \VS{12}Глядзіце, браты, каб не было ў кім з вас сэрца злога і бязьвернага, што адступаецца ад Бога Жывога,


\par }{\MM \VS{13}але прасіце адзін аднаго штодня, пакуль называецца “сёньня”, каб хто з вас не закамянеў праз падман грэху.


\par }{\MM \VS{14}Бо мы сталіся ўдзельнікамі Хрыста, калі толькі пачатку пэўнасьці цьвёрда будзем трымацца да канца,


\par }{\MM \VS{15}пакуль гаворыцца: «Сёньня, калі пачуеце голас Ягоны, не закамяняйце сэрцы вашыя, як у раздражненьні».


\par }{\MM \VS{16}Бо некаторыя, што чулі, раздражніліся; але ня ўсе, якія выйшлі з Эгіпту праз Майсея.


\par }{\MM \VS{17}На каго ж гневаўся Ён сорак гадоў? Ці не на тых, якія зграшылі, косткі якіх палеглі ў пустыні?


\par }{\MM \VS{18}А каму прысягаў Ён, што ня ўвойдуць яны ў супачынак Ягоны, калі ня тым, якія не скарыліся?


\par }{\MM \VS{19}І бачым, што яны не змаглі ўвайсьці праз недаверства.




\par }\Chap{Гебр 4}{\MM \VerseOne{1}Дык будзем баяцца, каб, калі яшчэ трывае абяцаньне ўвайсьці ў супачынак Ягоны, ня думаў хто з вас, што ён горшы.


\par }{\MM \VS{2}Бо і нам [гэта] дабравешчана, як і тым; але ім не дало карысьці пачутае слова, бо не спалучылася з вераю тых, якія слухалі.


\par }{\MM \VS{3}Бо ўваходзім у супачынак мы, якія паверылі, бо Ён сказаў: «Дык прысягнуў Я ў гневе Маім, што ня ўвойдуць яны ў супачынак Мой», хоць справы [Ягоныя] сталіся ад заснаваньня сьвету.


\par }{\MM \VS{4}Бо сказана недзе наконт сёмага дню гэтак: «І супачыў Бог у дзень сёмы ад усіх справаў Сваіх».


\par }{\MM \VS{5}І яшчэ тут: «Ня ўвойдуць яны ў супачынак Мой».


\par }{\MM \VS{6}Дык, калі некаторым застаецца ўвайсьці ў яго, а тыя, якім раней дабравешчана, не ўвайшлі ў яго за няскоранасьць,


\par }{\MM \VS{7}ізноў Ён вызначае дзень “сёньня”, кажучы праз Давіда, праз гэтулькі часу, як было сказана: «Сёньня, калі пачуеце голас Ягоны, не закамяняйце сэрцы вашыя».


\par }{\MM \VS{8}Бо калі б Егошуа даў тым супачынак, не было б сказана пасьля таго пра іншы дзень.


\par }{\MM \VS{9}Таму застаецца для народу Божага захаваньне суботы.


\par }{\MM \VS{10}Бо хто ўвайшоў у супачынак Ягоны, той і сам супачыў ад справаў сваіх, як і Бог ад Сваіх.


\par }{\MM \VS{11}Дык будзем намагацца ўвайсьці ў супачынак гэты, каб хто за тым прыкладам не палёг праз няскоранасьць.


\par }{\MM \VS{12}Бо слова Божае жывое і дзейснае, і вастрэйшае за ўсякі меч двусечны, і працінае аж да разьдзяленьня душы і духа, суставаў і шпіку, і судзіць думкі і намеры сэрца.


\par }{\MM \VS{13}І няма стварэньня, схаванага перад Ім, але ўсё аголена і адкрыта перад вачыма Таго, пра Якога нашае слова.


\par }{\MM \VS{14}Дык, маючы Першасьвятара вялікага, Які прайшоў праз неба, Ісуса, Сына Божага, будзем трымацца вызнаньня.


\par }{\MM \VS{15}Бо маем Першасьвятара не такога, што ня можа спачуваць слабасьцям нашым, але такога, які, падобна нам, дазнаў спакушэньня ў-ва ўсім, апрача грэху.


\par }{\MM \VS{16}Дык будзем набліжацца з адвагаю да пасаду ласкі, каб атрымаць літасьць і знайсьці ласку дапамогі ў адпаведны час.




\par }\Chap{Гебр 5}{\MM \VerseOne{1}Бо ўсякі першасьвятар, які спаміж людзей бярэцца, дзеля людзей стаўляецца на тое, што Божае, каб прыносіў дары і ахвяры за грахі,


\par }{\MM \VS{2}каб мог спачуваць тым, якія не разумеюць і заблукалі, бо і сам абложаны нядужасьцю,


\par }{\MM \VS{3}і праз гэта павінен як за народ, гэтак і за сябе прыносіць [ахвяры] за грахі.


\par }{\MM \VS{4}І ніхто сам сабою не прыймае гэтую пашану, але той, хто пакліканы Богам, як і Аарон.


\par }{\MM \VS{5}Гэтак і Хрыстос ня Сам Сябе праславіў, каб быць Першасьвятаром, але Той, Які сказаў Яму: «Ты — Сын Мой, Я сёньня нарадзіў Цябе»,


\par }{\MM \VS{6}а таксама ў іншым [месцы] кажа: «Ты — сьвятар на вякі паводле парадку Мэльхісэдэка».


\par }{\MM \VS{7}Ён у дні цела Свайго з вялікім крыкам і сьлязьмі прыносіў просьбы і ўпрошваньні да Таго, Які мог збавіць Яго ад сьмерці, і быў выслуханы дзеля багабойнасьці.


\par }{\MM \VS{8}Хоць Ён — Сын, але навучыўся паслухмянасьці праз тое, што перацярпеў,


\par }{\MM \VS{9}і, споўніўшы [ўсё], стаўся для ўсіх, якія паслухмяныя Яму, прычынаю вечнага збаўленьня,


\par }{\MM \VS{10}названы ад Бога Першасьвятаром паводле парадку Мэльхісэдэка.


\par }{\MM \VS{11}Адносна Яго мы маем шмат сказаць, і цяжка выказаць, бо вы сталіся маруднымі, каб слухаць.


\par }{\MM \VS{12}Бо вы, якія паводле часу павінны быць настаўнікамі, ізноў маеце патрэбу, каб вучылі вас падставовым пачаткам словаў Божых, і вы маеце патрэбу ў малацэ, а ня ў цьвёрдай страве.


\par }{\MM \VS{13}Бо ўсякі, хто спажывае малако, неспрактыкаваны ў слове праведнасьці, бо ён — немаўля.


\par }{\MM \VS{14}А цьвёрдая страва ёсьць для дасканалых, у якіх праз ужываньне разуменьне спрактыкаванае распазнаваць добрае і ліхое.




\par }\Chap{Гебр 6}{\MM \VerseOne{1}Дзеля гэтага, пакінуўшы пачатак Хрыстовага слова, зьвернемся да дасканаласьці, не кладучы ізноў падмуркі, [гаворачы пра] навяртаньне ад мёртвых справаў і веру ў Бога,


\par }{\MM \VS{2}вучэньне пра хрышчэньні, і ўскладаньне рук, і ўваскрасеньне мёртвых, і суд вечны.


\par }{\MM \VS{3}І гэта зробім, калі Бог дазволіць.


\par }{\MM \VS{4}Бо немагчыма тых, якія аднойчы былі прасьветленыя, і пакаштавалі дару нябеснага, і сталіся ўдзельнікамі Духа Сьвятога,


\par }{\MM \VS{5}і пакаштавалі добрага слова Божага і моцаў будучага веку,


\par }{\MM \VS{6}і адпалі, ізноў абнаўляць праз навяртаньне, тых, якія ізноў укрыжоўваюць у сабе Сына Божага і выстаўляюць на сорам [Яго].


\par }{\MM \VS{7}Бо зямля, якая п’е дождж, што часта зыходзіць на яе, і родзіць расьліну, карысную для тых, хто абрабляе яе, атрымлівае дабраслаўленьне ад Бога;


\par }{\MM \VS{8}а тая, якая прыносіць церні і асот, непрыдатная і блізкая да праклёну, і канец яе — спаленьне.


\par }{\MM \VS{9}А мы перакананыя адносна вас, улюбёныя, што вы — лепшыя і маеце збаўленьне, хаця і гаворым гэтак.


\par }{\MM \VS{10}Бо Бог не няправедны, каб забыцца на справу вашую і працу любові, якую вы зьявілі ў імя Ягонае, калі служылі і служыце сьвятым.


\par }{\MM \VS{11}А мы жадаем, каб кожны з вас выяўляў такую самую дбайнасьць у пэўнасьці надзеі да канца,


\par }{\MM \VS{12}каб ня стацца вам маруднымі, але пераймальнікамі тых, якія праз веру і доўгацярплівасьць бяруць у спадчыну абяцаньні.


\par }{\MM \VS{13}Бо Бог, абяцаючы Абрагаму, ня маючы нікога вышэйшага, каб прысягаць, прысягаў Самім Сабою,


\par }{\MM \VS{14}кажучы: «Праўдзіва, дабраслаўляючы, дабраслаўлю цябе і, памнажаючы, памножу цябе».


\par }{\MM \VS{15}І гэтак [Абрагам], маючы доўгацярплівасьць, атрымаў абяцаньне.


\par }{\MM \VS{16}Бо людзі прысягаюць вышэйшым, і ўсякая спрэчка між імі завяршаецца прысягай на сцьвярджэньне.


\par }{\MM \VS{17}Дзеля гэтага Бог, хочучы празьмерна паказаць спадкаемцам абяцаньня нязьменнасьць намеру Свайго, ужыў прысягу,


\par }{\MM \VS{18}каб праз дзьве нязьменныя рэчы, у якіх Богу хлусіць немагчыма, вялікае пацяшэньне мелі мы, якія прыбеглі ўхапіцца за надзею, што перад намі ляжыць,


\par }{\MM \VS{19}якую маем, як якар душы, пэўны і трывалы, які ўваходзіць ва ўнутранае за заслону,


\par }{\MM \VS{20}куды за нас як папярэднік увайшоў Ісус, стаўшыся Першасьвятаром на вякі паводле парадку Мэльхісэдэка.




\par }\Chap{Гебр 7}{\MM \VerseOne{1}Бо гэты Мэльхісэдэк, валадар Салему, сьвятар Бога Найвышэйшага, які сустрэў Абрагама, калі той вяртаўся пасьля разгрому валадароў, і дабраславіў яго,


\par }{\MM \VS{2}і якому дзесяціну ад усяго аддзяліў Абрагам, па-першае, перакладаецца як Валадар праведнасьці, а пасьля ён — валадар Салему, гэта ёсьць Валадар супакою,


\par }{\MM \VS{3}бяз бацькі, бяз маці, без радаводу, які ня мае ані пачатку дзён, ані канца жыцьця, падобны да Сына Божага, застаецца сьвятаром назаўсёды.


\par }{\MM \VS{4}Бачыце, які вялікі той, якому нават Абрагам патрыярх даў дзесяціну са здабычы.


\par }{\MM \VS{5}Тыя з сыноў Левія, якія атрымліваюць сьвятарства, маюць прыказаньне паводле Закону браць дзесяціну з народу, гэта ёсьць з братоў сваіх, хаця і яны выйшлі з паясьніцы Абрагама.


\par }{\MM \VS{6}А ён, які не паходзіць з іх, узяў дзесяціну ад Абрагама і дабраславіў таго, які меў абяцаньні.


\par }{\MM \VS{7}Без усялякае спрэчкі меншы дабраслаўляецца большым.


\par }{\MM \VS{8}І тут дзесяціны атрымліваюць людзі сьмяротныя, а там — той, пра якога сьведчыцца, што жыве.


\par }{\MM \VS{9}І, можна так сказаць, праз Абрагама ўзята дзесяціна і з Левія, які сам атрымлівае дзесяціны,


\par }{\MM \VS{10}бо ён быў яшчэ ў паясьніцы бацькі, калі сустрэў яго Мэльхісэдэк.


\par }{\MM \VS{11}Дык, калі б усё зьдзейсьнілася праз сьвятарства лявітаў, бо народ разам з ім атрымаў Закон, якая яшчэ [была б] патрэба паўставаць іншаму сьвятарству паводле парадку Мэльхісэдэка, і не паводле парадку Аарона называцца?


\par }{\MM \VS{12}Бо разам з пераменай сьвятарства патрэбна, каб сталася і зьмена Закону.


\par }{\MM \VS{13}Бо Той, пра Якога гаворыцца гэтае, належаў да другога калена, з якога ніхто не прыступаў да ахвярніка.


\par }{\MM \VS{14}Бо відочна, што Госпад наш узыйшоў з калена Юды, а пра гэтае калена Майсей нічога не сказаў адносна сьвятарства.


\par }{\MM \VS{15}І гэта яшчэ больш зразумела, калі паводле падабенства Мэльхісэдэка паўстае іншы Сьвятар,


\par }{\MM \VS{16}Які не паводле Закону прыказаньня цялеснага стаўся, але паводле моцы незьнішчальнага жыцьця.


\par }{\MM \VS{17}Бо засьведчыў [Бог]: «Ты — сьвятар на вякі паводле парадку Мэльхісэдэка».


\par }{\MM \VS{18}Бо раней быўшае прыказаньне адкінута праз слабасьць яго і некарыснасьць,


\par }{\MM \VS{19}бо Закон нічога ня споўніў, але ўводзіцца лепшая надзея, праз якую мы набліжаемся да Бога.


\par }{\MM \VS{20}І як усё [гэта было] не без прысягі,


\par }{\MM \VS{21}бо тыя ставаліся сьвятарамі без прысягі, а Гэты — з прысягай Таго, Які гаварыў пра Яго: «Прысягнуў Госпад і не раскаецца: Ты — сьвятар на вякі паводле парадку Мэльхісэдэка»,


\par }{\MM \VS{22}нагэтулькі лепшага запавету Паручальнікам стаўся Ісус.


\par }{\MM \VS{23}І тых сьвятароў было шмат дзеля таго, што сьмерць забараняла [некаму] затрымацца,


\par }{\MM \VS{24}а Гэты праз тое, што застаецца на вякі, мае сьвятарства, якое не адступаецца [ад Яго],


\par }{\MM \VS{25}таму Ён і можа цалкам збаўляць тых, якія прыходзяць праз Яго да Бога, заўсёды жывы, каб заступацца за іх.


\par }{\MM \VS{26}Бо Гэткага трэба нам Першасьвятара, сьвятога, нявіннага, беззаганнага, адлучанага ад грэшнікаў і ўзвышанага па-над нябёсы,


\par }{\MM \VS{27}Які ня мае патрэбы штодня, як тыя першасьвятары, прыносіць ахвяры спачатку за свае грахі, пасьля за [грахі] народу, бо Ён зрабіў гэта аднойчы, прынёсшы [ў ахвяру] Сябе.


\par }{\MM \VS{28}Бо Закон стаўляе за першасьвятароў людзей, якія маюць нядужасьць, а слова прысягі, што пасьля Закону, [паставіла] Сына, дасканалага на вякі.




\par }\Chap{Гебр 8}{\MM \VerseOne{1}А галоўнае ў тым, што сказана, тое, што мы маем Першасьвятара, Які сеў праваруч пасаду велічы ў небе,


\par }{\MM \VS{2}[і ёсьць] служыцель Сьвятыні і праўдзівага Намёту, пастаўленага Госпадам, а не чалавекам.


\par }{\MM \VS{3}Бо кожны першасьвятар стаўляецца на тое, каб прыносіць дары і ахвяры; таму трэба, каб і Гэты меў нешта, што прынесьці.


\par }{\MM \VS{4}Бо калі б Ён быў на зямлі, ня быў бы сьвятаром, [бо] ёсьць сьвятары, якія паводле Закону прыносяць дары,


\par }{\MM \VS{5}якія служаць прыкладу і ценю [рэчаў] нябесных, як атрымаў слова Майсей, калі меўся зрабіць намёт: «Глядзі, — прамовіў Ён, — зрабі ўсё паводле ўзору, які паказаны табе на гары».


\par }{\MM \VS{6}А цяпер Ён атрымаў служэньне тым слаўнейшае, чым лепшага Ён пасярэднік запавету, які ўзаконены на лепшых абяцаньнях.


\par }{\MM \VS{7}Бо калі б той першы быў без заганы, не шукалася б месца для другога.


\par }{\MM \VS{8}Бо, вінавацячы іх, кажа: «Вось, надыходзяць дні, — кажа Госпад, — і Я зраблю з домам Ізраіля і з домам Юды новы запавет,


\par }{\MM \VS{9}не паводле запавету, які Я зрабіў з бацькамі іх у дзень, калі ўзяў іх рукою Маёю, каб вывесьці іх з зямлі Эгіпту, бо яны ня вытрывалі ў запавеце Маім, і Я занядбаў іх, — кажа Госпад.


\par }{\MM \VS{10}Вось запавет, які Я заключу з домам Ізраіля пасьля тых дзён, — кажа Госпад, — даючы законы Мае ў думкі іхнія, напішу іх і на сэрцах іхніх, і буду ім Богам, а яны Мне будуць народам.


\par }{\MM \VS{11}І ня будзе вучыць кожны бліжняга свайго і кожны брата свайго, кажучы: “Пазнай Госпада”, бо ўсе, ад малога іхняга да вялікага іхняга, будуць ведаць Мяне.


\par }{\MM \VS{12}Бо міласьцівы буду да няправеднасьцяў іхніх, і грахоў іхніх і беззаконьняў іхніх больш не ўзгадаю».


\par }{\MM \VS{13}Калі кажа “новы”, учыніў старым першы; а тое, што старэе і здаўніваецца, блізкае, каб шчэзнуць.




\par }\Chap{Гебр 9}{\MM \VerseOne{1}Дык і першы [запавет] меў пастановы служэньня і сьвятыню ў сьвеце.


\par }{\MM \VS{2}Бо першы намёт быў збудаваны, і ў ім сьвечнік, і стол, і хлябы пакладныя, і завецца ён “Сьвятое”.


\par }{\MM \VS{3}А за другой заслонай намёт, які завецца “Сьвятое Сьвятых”,


\par }{\MM \VS{4}які мае залатую кадзільню і каўчэг запавету, які абкладзены з усіх бакоў золатам, у якім залатая пасудзіна з маннай, і кій Аарона, што расквітнеў, ітабліцы запавету,


\par }{\MM \VS{5}а над ім — херувімы славы, якія ацяняюць перамольню; пра гэта ня варта цяпер казаць падрабязна.


\par }{\MM \VS{6}А калі гэта так збудавана, у першы намёт заўсёды ўваходзяць сьвятары, зьдзяйсьняючы служэньне,


\par }{\MM \VS{7}а ў другі — раз у год адзін першасьвятар, не без крыві, якую прыносіць за сябе і за няведаньне народу.


\par }{\MM \VS{8}Гэтым паказвае Дух Сьвяты, што яшчэ не адкрыты шлях у сьвятыню, пакуль стаіць першы намёт,


\par }{\MM \VS{9}які ёсьць прыклад цяперашняга часу, калі прыносяцца дары і ахвяры, якія ня могуць удасканаліць паводле сумленьня таго, хто служыць,


\par }{\MM \VS{10}якія толькі ў ежы і пітве, і розных абмываньнях і пастановах цела, якія пастаўленыя да часу выпраўленьня.


\par }{\MM \VS{11}А Хрыстос, Першасьвятар будучага дабра, прыйшоўшы праз вялікшы і дасканалейшы намёт, не рукамі зроблены, гэта значыць, не такога стварэньня,


\par }{\MM \VS{12}і не праз кроў казлоў і цялят, але праз уласную кроў, адзін раз увайшоў у сьвятыню, знайшоўшы вечнае выбаўленьне.


\par }{\MM \VS{13}Бо калі кроў валоў і казлоў і попел каровы, пакрапіўшы апаганеных, асьвячае іх дзеля чыстасьці цела,


\par }{\MM \VS{14}наколькі больш кроў Хрыста, Які праз Духа вечнага прынёс Сябе беззаганнага Богу, ачысьціць сумленьне вашае ад мёртвых справаў дзеля служэньня Богу Жывому?


\par }{\MM \VS{15}І дзеля гэтага Ён — Пасярэднік новага запавету, каб, як станецца сьмерць дзеля адкупленьня парушэньняў, [што былі пры] першым запавеце, тыя, якія пакліканыя да вечнае спадчыны, атрымалі абяцаньне.


\par }{\MM \VS{16}Бо дзе запавет, трэба, каб прыйшла сьмерць таго, хто заключыў [яго],


\par }{\MM \VS{17}бо запавет набывае моц ад памёршых; ён ня мае сілы, пакуль жыве той, хто заключыў [яго].


\par }{\MM \VS{18}Дык і першы [запавет] быў усталяваны не без крыві.


\par }{\MM \VS{19}Бо Майсей, сказаўшы ўсе прыказаньні паводле Закону ўсяму народу, узяў кроў цялят і казлоў з вадою, і воўнай пунсовай, і ізопам, пакрапіў і саму кнігу, і ўвесь народ,


\par }{\MM \VS{20}кажучы: «Гэта кроў запавету, які даў вам Бог».


\par }{\MM \VS{21}І намёт, і ўсё начыньне дзеля служэньня таксама пакрапіў крывёю.


\par }{\MM \VS{22}І амаль усё паводле Закону ачышчаецца крывёю, і без праліцьця крыві не бывае адпушчэньня.


\par }{\MM \VS{23}Дык трэба было, каб [рэчы, што паводле] прыкладу таго, што ў небе, ачышчаліся гэтымі, а самі [рэчы] нябесныя — лепшымі за гэтыя ахвярамі.


\par }{\MM \VS{24}Бо Хрыстос увайшоў не ў сьвятыню, рукамі зробленую, на ўзор праўдзівае, але ў самае неба, каб цяпер зьявіцца перад абліччам Божым за нас;


\par }{\MM \VS{25}і не дзеля таго, каб шматкроць прыносіць Сябе, як штогод уваходзіць першасьвятар у сьвятыню з чужою крывёй,


\par }{\MM \VS{26}бо мусіў бы Ён шматкроць цярпець ад заснаваньня сьвету, але Ён цяпер адзін раз зьявіўся на сканчэньні вякоў дзеля адкіданьня грэху праз ахвяру Сваю.


\par }{\MM \VS{27}І як усім людзям вызначана раз памерці, а пасьля гэтага — суд,


\par }{\MM \VS{28}гэтак і Хрыстос, раз прынёсшы Сябе [ў ахвяру], каб панесьці грахі многіх, другі раз бяз грэху будзе зьяўлены дзеля збаўленьня тым, якія чакаюць Яго.




\par }\Chap{Гебр 10}{\MM \VerseOne{1}Бо Закон, які мае цень будучага дабра, а ня сам вобраз рэчаў, тымі ахвярамі, якія нязьменна прыносяцца штогод, ніколі ня можа зрабіць дасканалымі тых, што прыходзяць [з імі].


\par }{\MM \VS{2}Бо іначай перасталі б прыносіць іх, бо ўжо ня мелі б сьвядомасьці грахоў тыя, што служаць, аднойчы ачышчаныя.


\par }{\MM \VS{3}Але праз гэтыя [ахвяры] штогод узгадваецца пра грахі,


\par }{\MM \VS{4}бо немагчыма, каб кроў валоў і казлоў забірала грахі.


\par }{\MM \VS{5}Дзеля гэтага [Хрыстос], уваходзячы ў сьвет, кажа: «Ахвяры і дару Ты не захацеў, але цела падрыхтаваў для Мяне.


\par }{\MM \VS{6}Цэласпаленьні і [ахвяры] за грэх Ты не ўпадабаў.


\par }{\MM \VS{7}Тады Я сказаў: “Вось, іду (на пачатку кнігі напісана пра Мяне) учыніць, Божа, волю Тваю”».


\par }{\MM \VS{8}Сказаўшы перш, што «ахвяры, і дару, і цэласпаленьняў, і [ахвяры] за грэх Ты не захацеў і не ўпадабаў», а яны прыносяцца паводле Закону,


\par }{\MM \VS{9}пасьля сказаў: «Вось, іду ўчыніць, Божа, волю Тваю». Касуе першае, каб паставіць другое.


\par }{\MM \VS{10}Гэтай воляй мы асьвячоныя праз аднакротнае прынясеньне цела Ісуса Хрыста.


\par }{\MM \VS{11}І ўсякі сьвятар штодня стаіць, спраўляючы служэньне і шматкроць прыносячы тыя самыя ахвяры, якія ніколі ня могуць зьняць грахоў.


\par }{\MM \VS{12}А Ён, прынёсшы адну ахвяру за грахі, назаўсёды сеў праваруч Бога,


\par }{\MM \VS{13}чакаючы яшчэ, пакуль ворагі Ягоныя будуць пакладзены як падножжа ног Ягоных.


\par }{\MM \VS{14}Бо Ён адным дарам назаўсёды зрабіў дасканалымі тых, якіх асьвяціў.


\par }{\MM \VS{15}Сьведчыць жа нам і Дух Сьвяты, бо пасьля прадказана:


\par }{\MM \VS{16}«Вось запавет, які Я заключу з імі пасьля дзён тых, — кажа Госпад, — даючы законы Мае ў сэрцы іхнія, напішу іх і ў думках іхніх,


\par }{\MM \VS{17}і грахоў іхніх і беззаконьняў іхніх больш не ўзгадаю».


\par }{\MM \VS{18}А дзе адпушчэньне грахоў, ужо непатрэбны дар за іх.


\par }{\MM \VS{19}Дык, браты, маючы адвагу ўваходзіць у сьвятыню праз кроў Ісуса Хрыста,


\par }{\MM \VS{20}шляхам новым і жывым, які Ён усталяваў для нас праз заслону, гэта ёсьць цела Сваё,


\par }{\MM \VS{21}і маючы вялікага Сьвятара над домам Божым,


\par }{\MM \VS{22}будзем падыходзіць са шчырым сэрцам, у поўні веры, пакрапіўшы сэрцы, [каб ачысьціць] ад сумленьня злога, і абмыўшы цела чыстай вадою.


\par }{\MM \VS{23}Будзем трымацца няўхільна вызнаньня надзеі, бо верны Той, Які абяцаў,


\par }{\MM \VS{24}і будзем зважаць адзін на аднаго, заахвочваючы да любові і добрых учынкаў,


\par }{\MM \VS{25}не пакідаючы зграмаджэньня свайго, як ёсьць у некаторых звычай, але заклікаючы [ў яго], і тым больш, калі бачыце, што набліжаецца дзень той.


\par }{\MM \VS{26}Бо калі мы самахоць грашым, атрымаўшы пазнаньне праўды, ужо не застаецца ахвяра за грахі,


\par }{\MM \VS{27}але нейкае жахлівае чаканьне суду і жару агню, які мае пажэрці супраціўнікаў.


\par }{\MM \VS{28}Хто адкінуў Закон Майсея пры двух ці трох сьведках, бяз літасьці памірае.


\par }{\MM \VS{29}Наколькі, думаеце, цяжэйшае кары варты той, хто Сына Божага патаптаў, і кроў запавету, якою ён асьвячоны, за звычайную палічыў, і Духа ласкі зьняважыў?


\par }{\MM \VS{30}Бо мы ведаем Таго, Які сказаў: «“Мне помста, Я аддам”, — кажа Госпад». І ізноў: «Госпад будзе судзіць народ Свой».


\par }{\MM \VS{31}Жахліва трапіць у рукі Бога Жывога!


\par }{\MM \VS{32}Узгадайце ж ранейшыя дні вашыя, калі вы, прасьветленыя, вытрывалі вялікае змаганьне пакутаў,


\par }{\MM \VS{33}ці то самі выстаўляныя на зьнявагі і зьдзекі, ці то стаўшыся супольнікамі тых, якія пераносяць такое.


\par }{\MM \VS{34}Бо вы і маім путам спачувалі, і рабунак маёмасьці вашае з радасьцю прыймалі, ведаючы, што маеце для сябе ў небе маёмасьць лепшую, якая застанецца.


\par }{\MM \VS{35}Дык не пакідайце адвагі вашае, якая мае вялікую нагароду.


\par }{\MM \VS{36}Бо вам патрэбная цярплівасьць, каб, учыніўшы волю Божую, атрымаць абяцаньне.


\par }{\MM \VS{37}Бо яшчэ крыху, зусім крыху, і надыйдзе Той, Які надыходзіць, і не замарудзіць.


\par }{\MM \VS{38}«А праведны з веры жыць будзе»; і: «Калі хто будзе хістацца, не ўпадабае яго душа Мая».


\par }{\MM \VS{39}Мы ж ня хісткія на загубу, але [стаім] у веры на здабыцьцё душы.




\par }\Chap{Гебр 11}{\MM \VerseOne{1}А вера ёсьць пэўнасьць у тым, чаго спадзяемся, перакананасьць у рэчах нябачных.


\par }{\MM \VS{2}Бо ў ёй засьведчаны старэйшыя [нашыя].


\par }{\MM \VS{3}Вераю разумеем, што вякі наладжаны словам Божым, каб з няяўнага сталася бачнае.


\par }{\MM \VS{4}Вераю Абэль прынёс Богу лепшую ахвяру, чым Каін, праз што атрымаў сьведчаньне, што ён — праведны, [бо гэта] засьведчыў Бог пра дары ягоныя; і праз яе ён, памёршы, яшчэ гаворыць.


\par }{\MM \VS{5}Вераю Энох быў перанесены, што ня ўбачыў сьмерці; і не знайшлі яго, бо перанёс яго Бог. Бо перад перанясеньнем ягоным было засьведчана, што ён спадабаўся Богу.


\par }{\MM \VS{6}А бяз веры спадабацца [Богу] немагчыма, бо той, хто прыходзіць да Бога, мусіць верыць, што Ён ёсьць і тым, хто шукае Яго, нагароду дае.


\par }{\MM \VS{7}Вераю Ной, атрымаўшы слова пра тое, што яшчэ не было бачным, у багабойнасьці пабудаваў каўчэг дзеля збаўленьня дому свайго; ёю ён асудзіў сьвет і паводле веры стаўся спадкаемцам праведнасьці.


\par }{\MM \VS{8}Вераю Абрагам, калі быў пакліканы, падпарадкаваўся, каб ісьці ў месца, якое меў атрымаць у спадчыну, і выйшаў, не разумеючы, куды ідзе.


\par }{\MM \VS{9}Вераю вандраваў ён на зямлі абяцанай, як на чужой, жывучы ў намётах з Ісаакам і Якубам, суспадчыньнікамі таго самага абяцаньня;


\par }{\MM \VS{10}бо ён чакаў гораду, які мае падмуркі, якога майстар і дойлід — Бог.


\par }{\MM \VS{11}Вераю і сама Сара атрымала сілу на зачацьце насеньня і не па часе веку нарадзіла, бо верным прызнавала Таго, Які абяцаў.


\par }{\MM \VS{12}І дзеля гэтага ад аднаго, і пры гэтым амярцьвелага, нарадзілася гэтак шмат, як зорак у небе і як незьлічоны пясок на ўзьбярэжжы мора.


\par }{\MM \VS{13}Усе яны памерлі ў веры, не атрымаўшы абяцаньняў, але толькі здалёк бачачы іх, і маючы пэўнасьць, і вітаючы [іх], і прызнаючы, што яны — чужынцы і вандроўнікі на зямлі.


\par }{\MM \VS{14}Бо тыя, што гэтак кажуць, паказваюць, што яны бацькаўшчыну шукаюць.


\par }{\MM \VS{15}І, калі б яны памяталі тую, з якое выйшлі, мелі б час вярнуцца.


\par }{\MM \VS{16}Але яны лепшага жадалі, гэта ёсьць нябеснага; дзеля гэтага Бог не саромеецца іх, каб іхнім Богам называцца, бо Ён падрыхтаваў ім горад.


\par }{\MM \VS{17}Вераю Абрагам, спакушаны, прынёс [у ахвяру] Ісаака, і прынёс адзінароднага, якога прыняў як абяцаньне,


\par }{\MM \VS{18}пра якога было сказана: «У Ісааку будзе названае насеньне табе»,


\par }{\MM \VS{19}бо ён лічыў, што Бог мае моц і з мёртвых уваскрасіць, дзеля чаго і атрымаў яго як прыклад.


\par }{\MM \VS{20}Вераю ў будучае Ісаак дабраславіў Якуба і Эзава.


\par }{\MM \VS{21}Вераю Якуб, паміраючы, дабраславіў кожнага з сыноў Язэпа і пакланіўся на верх кія свайго.


\par }{\MM \VS{22}Вераю Язэп, паміраючы, нагадаў пра выхад сыноў Ізраіля і загадаў наконт костак сваіх.


\par }{\MM \VS{23}Вераю Майсей па нараджэньні тры месяцы быў хаваны бацькамі сваімі, бо яны бачылі, што хлопчык мілы [Богу], і не спалохаліся валадарскага загаду.


\par }{\MM \VS{24}Вераю Майсей, стаўшыся дарослым, адмовіўся называцца сынам дачкі фараона


\par }{\MM \VS{25}і выбраў лепш пакутаваць з народам Божым, чым мець часовую прыемнасьць грэху,


\par }{\MM \VS{26}зьнявагу Хрыстовую палічыўшы большым багацьцем, чым скарбы эгіпецкія; бо ён на нагароду ўглядаўся.


\par }{\MM \VS{27}Вераю пакінуў ён Эгіпет, не спалохаўшыся ярасьці валадарскай, бо непахісны быў, быццам бачачы Нябачнага.


\par }{\MM \VS{28}Вераю ўчыніў ён Пасху і праліцьцё крыві, каб не крануў іх той, які нішчыў першародных.


\par }{\MM \VS{29}Вераю перайшлі яны праз Чырвонае мора, як па сухому; на што спакусіўшыся, Эгіпцяне былі патопленыя.


\par }{\MM \VS{30}Вераю ўпалі муры Ерыхону, як абыходзілі [іх] сем дзён.


\par }{\MM \VS{31}Вераю Рахаў распусьніца, з супакоем прыняўшы выведчыкаў, не загінула з тымі, якія не скарыліся.


\par }{\MM \VS{32}І што яшчэ скажу? Бо ня хопіць мне часу, каб распавядаць пра Гедэона, Барака, пра Самсона і Ефтая, пра Давіда і Самуэля, і пра прарокаў,


\par }{\MM \VS{33}якія вераю перамагалі валадарствы, чынілі праведнасьць, атрымлівалі абяцаньні, загароджвалі пашчы ільвоў,


\par }{\MM \VS{34}тушылі сілу агню, уцякалі ад вострыва мяча, умацоўваліся ад слабасьці, ставаліся дужымі ў бітве, прымушалі ўцякаць табары чужынцаў,


\par }{\MM \VS{35}жонкі атрымлівалі памёршых сваіх уваскрошанымі; а іншыя былі замучаныя, не дачакаўшыся адкупленьня, каб атрымаць лепшае ўваскрашэньне,


\par }{\MM \VS{36}іншыя паспыталі зьдзекаў і тартураў, а яшчэ путаў і вязьніцы,


\par }{\MM \VS{37}былі каменаваныя, пілаваныя, спакушаныя, былі забіваныя мячом, бадзяліся ў авечых і казіных скурах, маючы нястачу, прыгнёт, нягоды;


\par }{\MM \VS{38}тыя, якіх сьвет ня быў варты, туляліся па пустынях і горах, па пячорах і шчылінах зямлі.


\par }{\MM \VS{39}І ўсе яны, што засьведчаныя вераю, не атрымалі абяцаньня,


\par }{\MM \VS{40}бо Бог прадугледзеў адносна нас нешта лепшае, каб яны не бяз нас асягнулі дасканаласьць.




\par }\Chap{Гебр 12}{\MM \VerseOne{1}Дык і мы, маючы навокал нас гэткае воблака сьведкаў, адкінуўшы ўсякі цяжар і грэх, які нас аблытвае, з цярплівасьцю будзем бегчы ў змаганьні, што ляжыць перад намі,


\par }{\MM \VS{2}углядаючыся на Пачынальніка і Завяршальніка веры, Ісуса, Які замест радасьці, што была перад Ім, вытрываў крыж, пагардзіўшы сорамам, і сеў праваруч пасаду Божага.


\par }{\MM \VS{3}Бо паразважайце пра Таго, Які вытрываў гэтакую супраць Сябе варажнечу ад грэшнікаў, каб вы не зьнемагаліся, саслабеўшы душамі вашымі.


\par }{\MM \VS{4}Вы яшчэ не да крыві ваявалі, змагаючыся супраць грэху,


\par }{\MM \VS{5}і забыліся пра пацяшэньне, якое зьвяртаецца да вас, як да сыноў: «Сыне мой! Ня грэбуй настаўленьнем Госпадавым і не слабей, калі Ён цябе дакарае.


\par }{\MM \VS{6}Бо каго любіць Госпад, таго карае, і бічуе ўсякага сына, якога прыймае».


\par }{\MM \VS{7}Калі вы зносіце пакараньне, Бог ставіцца да вас, як да сыноў. Бо ці ёсьць гэтакі сын, якога не карае бацька?


\par }{\MM \VS{8}А калі вы без пакараньня, удзельнікамі якога сталіся ўсе, дык вы — байструкі, а не сыны.


\par }{\MM \VS{9}Да таго, калі мы мелі бацькоў цела нашага, якія нас каралі, і саромеліся перад імі, ці ня шмат больш маем падпарадкоўвацца Айцу духаў і будзем жыць?


\par }{\MM \VS{10}Бо тыя каралі, як самі думалі, на некалькі дзён; а Ён — на карысьць [нашую], каб нам удзельнічаць у сьвятасьці Яго.


\par }{\MM \VS{11}Усякае ж пакараньне ў цяперашні час здаецца ня радасьцю, але смуткам; а пасьля дае навучаным праз яго мірны плод праведнасьці.


\par }{\MM \VS{12}Дзеля гэтага выпрастуйце рукі, што апусьціліся, і калені, што самлелі,


\par }{\MM \VS{13}і сьцежкі простыя рабіце нагамі вашымі, каб кульгавае нікуды ня збочыла, а лепш было аздароўленае.


\par }{\MM \VS{14}Імкніцеся да супакою з усімі і да сьвятасьці, без якое ніхто ня ўбачыць Госпада,


\par }{\MM \VS{15}гледзячы, каб хто ня страціў ласкі Божае; каб які корань горычы, вырасшы ўверх, не зрабіў шкоды, і каб праз яго не занячысьціліся многія;


\par }{\MM \VS{16}каб не было якога распусьніка ці паганага, як Эзаў, які за адну ежу аддаў першаро­дзтва сваё.


\par }{\MM \VS{17}Бо ведаеце, што і пасьля ён, хочучы ўспадкаеміць дабраслаўленьне, быў адкінуты, бо не знайшоў месца навяртаньня, хоць і шукаў яго са сьлязьмі.


\par }{\MM \VS{18}Бо не падыйшлі вы да гары, да якой [можна] дакрануцца і якая палае агнём, ані да віхуры, і цемры, і буры,


\par }{\MM \VS{19}ані да гуку трубы і голасу словаў, пра якія тыя, што чулі, прасілі, каб да іх не было больш слова,


\par }{\MM \VS{20}бо ня вытрымалі перасьцярогі: «Калі і зьвер кранецца гары, будзе ўкаменаваны ці стралою забіты»,


\par }{\MM \VS{21}і гэткая жахлівая была тая праява, што Майсей сказаў: «Я напалоханы і трасуся».


\par }{\MM \VS{22}Але вы падыйшлі да гары Сыён і да гораду Бога Жывога, да нябеснага Ерусаліму і да дзясяткаў тысячаў анёлаў,


\par }{\MM \VS{23}да вальнага зграмаджэньня і царквы першародных, якія запісаныя ў небе, і да Бога, Судзьдзі ўсіх, і да духаў праведных і дасканалых,


\par }{\MM \VS{24}і да Пасярэдніка новага запавету, Ісуса, і да крыві пакрапленьня, якая лепш за Абэлеву гаворыць.


\par }{\MM \VS{25}Глядзіце, не адвярніцеся ад Таго, Які гаворыць. Бо калі не ўцяклі тыя, што адвярнуліся ад таго, які прамаўляў на зямлі, тым больш мы, калі адкінем Таго, Які з неба,


\par }{\MM \VS{26}голас Якога тады захістаў зямлю, а цяпер абяцаў, кажучы: “Яшчэ раз страсяну ня толькі зямлю, але і неба”.


\par }{\MM \VS{27}А [словы] “яшчэ раз” паказваюць на зьмену таго, што хістаецца, як створанага, каб засталося тое, што не хістаецца.


\par }{\MM \VS{28}Дзеля гэтага мы, прыймаючы Валадарства непарушнае, будзем мець ласку, праз якую будзем служыць Богу, падабаючыся [Яму], з сарамлівасьцю і багабойнасьцю,


\par }{\MM \VS{29}бо Бог наш — агонь, які паглынае.




\par }\Chap{Гебр 13}{\MM \VerseOne{1}Любоў братняя няхай застаецца.


\par }{\MM \VS{2}Пра гасьціннасьць не забывайцеся, бо праз яе некаторыя, ня ведаючы, гасьцявалі анёлаў.


\par }{\MM \VS{3}Памятайце пра вязьняў, нібы ўвязьненыя разам [з імі], і пра тых, што ў нягодах, як тыя, якія самі ў целе.


\par }{\MM \VS{4}Сужонства [няхай будзе] шанаванае ў-ва ўсіх і сужыцьцё беззаганнае; а распусьнікаў і чужаложнікаў будзе судзіць Бог.


\par }{\MM \VS{5}Ня будзьце срэбралюбныя, задавальняючыся тым, што маеце. Бо Ён сказаў: «Не адпушчу цябе і не пакіну цябе»,


\par }{\MM \VS{6}так што, маючы пэўнасьць, мы кажам: «Госпад мне ўспамога, і не спалохаюся, што зробіць мне чалавек?».


\par }{\MM \VS{7}Памятайце кіраўнікоў вашых, якія казалі вам слова Божае; і, аглядаючы вынік жыцьця іх, пераймайце веру [іхнюю].


\par }{\MM \VS{8}Ісус Хрыстос учора і сёньня Той Самы, і на вякі.


\par }{\MM \VS{9}Вучэньнямі рознымі і чужымі не захапляйцеся; бо добра ласкай мацаваць сэрца, а ня ежай, ад якой ня мелі карысьці тыя, што ходзяць [за ёю].


\par }{\MM \VS{10}Мы маем ахвярнік, з якога ня маюць права есьці тыя, якія служаць у намёце.


\par }{\MM \VS{11}Бо як целы тых жывёлаў, кроў якіх за грахі прыносіцца першасьвятаром у сьвятыню, спальваюцца па-за табарам;


\par }{\MM \VS{12}дзеля гэтага і Ісус, каб асьвяціць праз кроў Сваю народ, пакутаваў за брамамі.


\par }{\MM \VS{13}Дык выйдзем да Яго па-за табар, пераносячы зьнявагі Ягоныя,


\par }{\MM \VS{14}бо мы ня маем тут трывалага гораду, але шукаем будучага.


\par }{\MM \VS{15}Дык будзем праз Яго прыносіць Богу няспынна ахвяры хвалы, гэта ёсьць плод вуснаў, якія вызнаюць імя Ягонае.


\par }{\MM \VS{16}Пра дабрадзейнасьць і супольнасьць не забывайцеся, бо гэткія ахвяры падабаюцца Богу.


\par }{\MM \VS{17}Слухайцеся кіраўнікоў вашых і будзьце пакорнымі, бо яны чуваюць над душамі вашымі, як абавязаныя здаць справаздачу [за іх], каб яны рабілі гэта з радасьцю, а не ўздыхаючы, бо гэта для вас некарысна.


\par }{\MM \VS{18}Маліцеся за нас; бо мы перакананыя, што маем добрае сумленьне, у-ва ўсім хочучы жыць справядліва.


\par }{\MM \VS{19}Асабліва ж прашу рабіць гэта, каб я хутчэй быў вам вернуты.


\par }{\MM \VS{20}А Бог супакою, Які падняў з мёртвых у крыві вечнага запавету вялікага Пастыра авечак, Госпада нашага Ісуса,


\par }{\MM \VS{21}няхай удасканаліць вас у-ва ўсякай справе добрай, дзеля выкананьня волі Ягонай, робячы ў вас тое, што даспадобы Яму, праз Ісуса Хрыста, Якому слава на вякі вякоў. Амэн.


\par }{\MM \VS{22}Прашу ж вас, браты, прыйміце слова пацяшэньня, бо я ж крыху напісаў вам.


\par }{\MM \VS{23}Ведайце, што брат наш Цімафей вызвалены; з ім разам, калі хутка прыйдзе, угледжу я вас.


\par }{\MM \VS{24}Прывітайце ўсіх кіраўнікоў вашых і ўсіх сьвятых. Вітаюць вас тыя, што з Італіі.


\par }{\MM \VS{25}Ласка з усімі вамі. Амэн.

\par }