\NormalFont\ShortTitle{ЁЎ}

{\MT КНІГА ЁВА



\par }\ChapOne{Ёў 1}{\MM \VerseOne{1}Чалавек на імя Ёў жыў у зямлі Уц, і быў ён чалавек шчыры і справядлівы, баяўся Бога і пазьбягаў зла.


\par }{\MM \VS{2}І нарадзілася яму сем сыноў і тры дачкі.


\par }{\MM \VS{3}І была маёмасьць ягоная — сем тысячаў авечак, тры тысячы вярблюдаў, пяцьсот параў валоў, пяцьсот асьліцаў і вельмі шмат слугаў. І быў чалавек той найбольшым сярод усіх сыноў Усходу.


\par }{\MM \VS{4}Сыны ягоныя зьбіраліся адзін у аднаго і банкетавалі ў доме кожнага па чарзе. І запрашалі яны таксама тры сястры свае есьці і піць разам з імі.


\par }{\MM \VS{5}Калі спыняліся чэргі баляваньня, Ёў пасылаў да іх, каб выканаць ачышчэньне іх. І ўставаў ён раніцаю, і складаў ахвяры цэласпаленьня за кожнага з іх, бо казаў: «Можа, сыны мае нечым саграшылі і зьняважылі Бога ў сэрцах сваіх?» Так рабіў Ёў у-ва ўсе дні.


\par }{\MM \VS{6}Аднойчы, калі сыны Божыя прыйшлі стаць перад ГОСПАДАМ, між імі прыйшоў і шатан.


\par }{\MM \VS{7}І сказаў ГОСПАД шатану: «Адкуль прыйшоў ты?» І адказаў шатан ГОСПАДУ, і сказаў: «Я абыйшоў зямлю і хадзіў па ёй».


\par }{\MM \VS{8}І сказаў ГОСПАД шатану: «Ці зьвярнуў ты ўвагу на слугу Майго, Ёва, якому няма подобнага на зямлі. Ён — чалавек шчыры і справядлівы, баіцца Бога і пазьбягае зла».


\par }{\MM \VS{9}І адказаў шатан ГОСПАДУ, і сказаў: «Ці ж Ёў задарма баіцца Бога?


\par }{\MM \VS{10}Ці ж не атачыў Ты дабраславенствам Тваім і яго, і дом ягоны, і ўсю маёмасьць ягоную, і працу рук ягоных, і ці не павялічваецца маёмасьць ягоная на зямлі?


\par }{\MM \VS{11}Але выцягні крыху руку Тваю і дакраніся да ўсяго, што ён мае, зьневажвючы, будзе зьне­важаць Цябе ў твар».


\par }{\MM \VS{12}І сказаў ГОСПАД шатану: «Вось, усё, што ён мае, у руцэ тваёй, толькі яго самога не чапай». І зыйшоў шатан ад аблічча ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{13}І калі аднаго дня сыны і дочкі ягоныя елі і пілі віно ў доме найстарэйшага брата,


\par }{\MM \VS{14}прыйшоў пасланец да Ёва і паведаміў: «Валы аралі, а асьліцы пасьвіліся побач,


\par }{\MM \VS{15}і раптам напалі Савейцы, і пазабіралі іх, а слугаў пазабівалі мячом. Ацалеў толькі я адзін, каб сказаць табе».


\par }{\MM \VS{16}І калі ён яшчэ гаварыў, прыбег іншы і сказаў: «Агонь Божы зыйшоў з неба і папаліў авечак і слугаў. Я адзін ацалеў, каб паведаміць табе пра гэта».


\par }{\MM \VS{17}І калі ён яшчэ гаварыў, прыйшоў іншы і сказаў: «Халдэйцы сабралі тры дружыны, напалі на вярблюдаў і пагналі іх, а слугаў мячом пазабівалі. Я адзін уцёк, каб паведаміць табе».


\par }{\MM \VS{18}І калі ён яшчэ гаварыў, прыбег іншы і сказаў: «Калі сыны твае і дочкі елі і пілі віно ў доме найстарэйшага брата свайго,


\par }{\MM \VS{19}раптам паднялася страшэнная бура з пустыні, зрушыла чатыры вуглы дому, які ўпаў і падушыў дзяцей тваіх, і яны памерлі. Ацалеў я адзін, каб паведаміць табе».


\par }{\MM \VS{20}І ўстаў Ёў, і разьдзёр адзеньне сваё, і абгаліў галаву, і ўпаў на зямлю, і пакланіўся,


\par }{\MM \VS{21}і сказаў: «Голы я выйшаў з улоньня маці маёй, і голы вярнуся туды. ГОСПАД даў, і ГОСПАД забраў. Няхай будзе імя ГОСПАДА дабраслаўлёным!»


\par }{\MM \VS{22}І ў-ва ўсім гэтым не саграшыў Ёў, і нічога неразважнага супраць Бога не сказаў.




\par }\Chap{Ёў 2}{\MM \VerseOne{1}І сталася, што аднаго дня прыйшлі сыны Божыя стаць перад ГОСПАДАМ; між іх прыйшоў і шатан, каб стаць перад Ім.


\par }{\MM \VS{2}І сказаў ГОСПАД шатану: «Адкуль ты прыйшоў?» І адказаў шатан, і сказаў: «Я абыйшоў зямлю і хадзіў па ёй».


\par }{\MM \VS{3}І сказаў ГОСПАД шатану: «Ці зьвярнуў ты ўвагу на слугу Майго, Ёва, якому няма падобнага на зямлі. Чалавек ён шчыры і справядлівы, баіцца Бога і пазьбягае зла, і захоўвае моцна нявіннасьць сваю. А ты намаўляў Мяне супраць яго, каб Я зруйнаваў яго без прычыны».


\par }{\MM \VS{4}І адказаў шатан ГОСПАДУ, і сказаў: «Скуру за скуру, а за жыцьцё сваё аддасць чалавек усё, што мае.


\par }{\MM \VS{5}Выцягні толькі руку Тваю і дакраніся да костак ягоных і цела ягонага, і, зьневажаючы, будзе ён зьневажаць Цябе ў твар».


\par }{\MM \VS{6}І сказаў ГОСПАД шатану: «Вось, ён у руцэ тваёй, толькі жыцьцё захавай яму».


\par }{\MM \VS{7}І выйшаў шатан ад аблічча ГОСПАДА, і наслаў на Ёва ліхую праказу ад падэшвы нагі аж па самы чуб ягоны.


\par }{\MM \VS{8}І часаў [Ёў] сябе чарапком цэглы, седзячы ў гнаі.


\par }{\MM \VS{9}І жонка ягоная сказала яму: «І ты дасюль трываеш у нявіннасьці сваёй? Пракляні Бога і памірай».


\par }{\MM \VS{10}А ён сказаў ёй: «Сказала ты, як адна з неразумных жанчынаў. Калі прыймаем усякае дабро з рук Божых, чаму ня маем прыняць і зла?» І ў-ва ўсім гэтым не саграшыў Ёў вуснамі сваімі.


\par }{\MM \VS{11}І пачулі тры сябры Ёва пра вялікае няшчасьце, якое напаткала яго, і прыйшлі, кожны з мясцовасьці сваёй: Эліфаз з Тэману, Більдад з Шуаху і Цафар з Наамы. І дамовіліся яны, каб разам прыйсьці, і наведаць яго, і пацешыць.


\par }{\MM \VS{12}Але калі здалёк узьнялі яны вочы свае, не пазналі яго, і ўзьняўшы голас, плакалі, і разьдзёрлі яны адзеньне сваё, і пасыпалі попелам галовы свае.


\par }{\MM \VS{13}І сядзелі з ім на зямлі сем дзён і сем начэй, і ніхто з іх ня мог сказаць яму слова, бо бачылі, што боль ягоны вельмі вялікі.




\par }\Chap{Ёў 3}{\MM \VerseOne{1}Пасьля гэтага Ёў расчыніў вусны свае і наракаў на дзень свой.


\par }{\MM \VS{2}І адказаў Ёў, і сказаў:


\par }{\MM \VS{3}«Няхай прападзе дзень, у які я нарадзіўся, і ноч, у якую было сказана: “Зачаты хлопец”.


\par }{\MM \VS{4}Няхай дзень той пераменіцца ў цемру; няхай ня рупіцца пра яго Бог з вышыні, і няхай ня будзе ён асьветлены сьвятлом.


\par }{\MM \VS{5}Няхай зацемняць яго цемра і цень сьмерці, няхай схавае яго змрок, і няхай напоўніцца ён хмарамі.


\par }{\MM \VS{6}Няхай ноч тую агарне цемра, няхай ня будзе яна ўлічана ў днях году, і няхай ня ўзгадваецца ў ліку месяцаў.


\par }{\MM \VS{7}Няхай тая ноч будзе бясплодная, і няхай радасьць да яе не завітае.


\par }{\MM \VS{8}Няхай праклінаюць яе тыя, што дзень праклінаюць, што гатовыя абудзіць Левіятана.


\par }{\MM \VS{9}Няхай сьцямнеюць зоркі сьвітаньня ейнага, каб чакала сьвятла і не дачакалася, і няхай ня ўбачыць яна зараніцы новага дня,


\par }{\MM \VS{10}бо яна не зачыніла ўлоньня, якое нарадзіла мяне, і не ўхіліла гора з вачэй маіх.


\par }{\MM \VS{11}Чаму яшчэ ненароджаным, я не памёр? Чаму народжаны, не памёр раптам?


\par }{\MM \VS{12}Навошта я быў прыняты каленямі? І навошта быў кормлены грудзьмі?


\par }{\MM \VS{13}І цяпер спаў бы я моўчкі, і адпачываў бы ў-ва сьне сваім


\par }{\MM \VS{14}з валадарамі і радцамі зямлі, якія пабудавалі сабе дамы магілы,


\par }{\MM \VS{15}і з князямі, якія багатыя золатам і якія срэбрам вылажылі дамы свае.


\par }{\MM \VS{16}І як спарон схаваны быў бы я, або як немаўля, што ня бачыла сьвятла.


\par }{\MM \VS{17}Там злачынцы больш не шалеюць, а змораныя працай там адпачываюць.


\par }{\MM \VS{18}Там усе вязьні жывуць бяз страху і ня чуюць крыку вартаўніка.


\par }{\MM \VS{19}Там разам малы і вялікі, і слуга вольны ад пана свайго.


\par }{\MM \VS{20}Навошта беднаму даецца сьвятло, і жыцьцё тым, што жывуць з горыччу душы,


\par }{\MM \VS{21}якія чакаюць сьмерці і не дачакаюцца, і шукаюць яе больш, чым скарб,


\par }{\MM \VS{22}і вельмі радуюцца і цешацца, калі знойдуць.


\par }{\MM \VS{23}Якая радасьць чалавеку, перад якім шлях закрыты і якога Бог атачае цемраю?


\par }{\MM \VS{24}Уздыханьні мае апярэджваюць хлеб мой, і скаргі мае ільюцца як вада.


\par }{\MM \VS{25}Бо страх, якога я баяўся, прыйшоў да мяне, і тое, перад чым я дрыжэў, напаткала мяне.


\par }{\MM \VS{26}Не супакойваўся я, не маўчаў і не адпачываў, але прыйшло да мяне няшчасьце».




\par }\Chap{Ёў 4}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Эліфаз з Тэману, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Калі мы пачалі з табою размову, можа і прыкра табе гэта, але пачатую размову хто ж можа спыніць?


\par }{\MM \VS{3}Вось, ты павучаў многіх і рукі самлелыя ўмацоўваў.


\par }{\MM \VS{4}Словы твае ўмацоўвалі кволых і каленям дрыготкім надавалі сілы.


\par }{\MM \VS{5}Цяпер кранула цябе цярпеньне вялікае, і ты аслабеў, кранула цябе яно, і ты ўстрывожыўся.


\par }{\MM \VS{6}Ці ж страх твой [перад Богам] ня быў надзеяй тваёй, і дасканаласьць шляхоў тваіх ці ж не была спадзяваньнем тваім?


\par }{\MM \VS{7}Прыгадай, ці загінуў хто нявінны, або ці былі зьнішчаны справядлівыя?


\par }{\MM \VS{8}Часьцей бачыў я [зьніш­чэньне] тых, што дапускаюцца злачынства і няпраўды, і самі яны зьбіраюць плады рук сваіх.


\par }{\MM \VS{9}Ад гневу Божага яны гі­нуць, і ад полымя гневу Ягонага зьнікаюць.


\par }{\MM \VS{10}Рыканьне ільва і голас ільвіцы сьціхае, зубы львянятаў крышацца.


\par }{\MM \VS{11}Леў гіне з нястачы здабычы, малыя львяняткі разьбягаюцца.


\par }{\MM \VS{12}І дайшло да мяне слова таемнае, і прыняло вуха маё шэпт ягоны.


\par }{\MM \VS{13}У жаху відзежу начнога, калі звычайна людзей сон агартае,


\par }{\MM \VS{14}ахапіў мяне страх і дрыжаньне, так што ўсе косткі мае трэсьліся.


\par }{\MM \VS{15}Калі дух прайшоў перада мною, дыбарам сталі валасы на целе маім.


\par }{\MM \VS{16}І стаў нехта, але я не пазнаў вобліку ягонага, постаць стала перад вачыма маімі, і пачуў я голас нібы лёгкага ветру:


\par }{\MM \VS{17}“Ці чалавек больш праведны за Бога, або ці можа ён быць чысьцейшы за Творцу свайго?


\par }{\MM \VS{18}Ён слугам Сваім не дае веры, і ў анёлах Сваіх знахо­дзіць правіннасьць.


\par }{\MM \VS{19}Тым больш у тых, што жывуць у хатах гліняных, падмурак якіх — пясок, і нішчэюць яны, быццам моль.


\par }{\MM \VS{20}Ад раніцы да вечара счэзнуць; ніхто імі не пацікавіцца, і прападуць вечна.


\par }{\MM \VS{21}І ўсё астатняе будзе аднята ў іх, і памруць яны, бо ня ма­юць розуму”.




\par }\Chap{Ёў 5}{\MM \VerseOne{1}Дык крычы, калі ёсьць той, хто адкажа табе? Да каго са сьвятых ты зьвернешся?


\par }{\MM \VS{2}Бо неразумнага забівае гняўлівасьць, а дурнога губіць зайздрасьць.


\par }{\MM \VS{3}Я бачыў, як дурны разжываецца, але ў момант спарахнеў дом ягоны.


\par }{\MM \VS{4}Сыны ягоныя без ратунку, іх топчуць у браме, і няма каму ратаваць іх.


\par }{\MM \VS{5}Ураджай ягоны зьесьць галодны, і з-за агароджы схопіць, і прагны праглыне багацьце ягонае.


\par }{\MM \VS{6}Ня з пылу бярэцца няшчасьце, і не з зямлі расьце гора.


\par }{\MM \VS{7}Але чалавек нараджаецца на пакуты, як зьнічкі — каб падымацца ўгору.


\par }{\MM \VS{8}Таму я буду прасіць Бога, і да Бога ўзьнясу справу маю.


\par }{\MM \VS{9}Ён творыць рэчы недасьледныя і вялікія, і цуды незьлічоныя.


\par }{\MM \VS{10}Ён дае дождж на аблічча зямлі і поіць палеткі вадою.


\par }{\MM \VS{11}Ён падымае прыніжаных высока, і тых, што смуткуюць, суцяшае збаўленьнем.


\par }{\MM \VS{12}Ён разьбівае намеры ліхотнікаў, каб не змаглі рукі іхнія выканаць тое, што задумалі.


\par }{\MM \VS{13}Ён ловіць хітрых у глупоце іхняй, і змову крывадушнікаў робіць марнай.


\par }{\MM \VS{14}Удзень падаюць у цемру, і быццам уначы, навобмацак ідуць апоўдні.


\par }{\MM \VS{15}Ён ратуе беднага ад мяча, і бедака — ад рукі нахабніка.


\par }{\MM \VS{16}І ёсьць надзея для ўбогага, а крыўда зачыняе вусны свае.


\par }{\MM \VS{17}Шчасьлівы чалавек, якога дакарае Бог; таму навучаньнем Усемагутнага не пагарджай.


\par }{\MM \VS{18}Ён раніць, і Ён лечыць, Ён ударае і аздараўляе Сам рукамі Сваімі.


\par }{\MM \VS{19}Ад шасьці бедаў збавіць цябе, і ў сёмы раз не кране няшчасьце цябе.


\par }{\MM \VS{20}У голад Ён захавае цябе ад сьмерці, і ў час вайны ад мяча ўратуе.


\par }{\MM \VS{21}Усьцеражэшся ты ад языка кусьлівага і ня будзеш баяцца спусташэньня, калі яно прыйдзе.


\par }{\MM \VS{22}У час спусташэньня і голаду будзеш ты сьмяяцца і ня будзеш баяцца зьвяроў палявых.


\par }{\MM \VS{23}З камянямі палявымі дамова твая, і зьвяры дзікія будуць прыязныя табе.


\par }{\MM \VS{24}І ты даведаешся, што намёт твой у супакоі, і, наведваючы жытло тваё, ня знойдзеш нястачы.


\par }{\MM \VS{25}І ты ўбачыш, што насеньне тваё шматлікае і нашчадкі твае — быццам трава на зямлі.


\par }{\MM \VS{26}І ўвойдзеш у магілу ў гадах сьпелых, як кладзецца сноп пшаніцы ў час свой.


\par }{\MM \VS{27}Як мы дасьледавалі гэта, так і ёсьць. Паслухай гэта, і сам зразумееш».




\par }\Chap{Ёў 6}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Ёў, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«О, каб было ўзята на вагу гора маё, і разам з ім былі ўзважаны пакуты мае!


\par }{\MM \VS{3}Цяпер вось яно цяжэйшае за пясок марскі, таму неразважныя словы мае.


\par }{\MM \VS{4}Бо стрэлы Усемагутнага ў-ва мне, і атруту іхнюю п’е дух мой, і страхі Божыя ваююць супраць мяне.


\par }{\MM \VS{5}Ці будзе раўсьці асёл, маючы траву? Або ці будзе рыкаць вол, стоячы пры поўным жолабе?


\par }{\MM \VS{6}Ці ж нехта будзе есьці нясмачнае, якое не пасолена? Або ці можа смакаваць бялок яечны?


\par }{\MM \VS{7}Тое, чаго раней не хацела дакрануцца душа мая, цяпер у хваробе сталася ежай для мяне.


\par }{\MM \VS{8}Хто зробіць, каб споўнілася жаданьне маё, і тое, чаго чакаю, ці дасьць мне Бог?


\par }{\MM \VS{9}Няхай Бог раструшчыць мяне, няхай працягне руку Сваю і зьнішчыць мяне!


\par }{\MM \VS{10}Няхай будзе гэта пацехай маёй, і я буду радавацца ў мучэньнях маіх, бо не пагардзіў словамі Сьвятога.


\par }{\MM \VS{11}Якая сіла мая, каб вытрываць усё гэта? Або які канец мой, каб цярпліва перанесьці ўсё гэта.


\par }{\MM \VS{12}Ці цьвёрдасьць камяня — гэта сіла мая? Або ці цела маё з медзі?


\par }{\MM \VS{13}Ці я маю дапамогу для сябе і ці ёсьць для мяне ратунак?


\par }{\MM \VS{14}Хто ня зьявіць сябру свайму міласэрнасьць? Хіба той, хто не баіцца Усемагутнага?


\par }{\MM \VS{15}Браты мае здрадзілі мяне, як рэчышчы ручаёў, якія зьнікаюць.


\par }{\MM \VS{16}Яны чарнеюць ад лёду, калі спадзе на іх сьнег,


\par }{\MM \VS{17}а ў час, калі сушыць, яны высыхаюць, і ў сьпякоту зьнікаюць з месца свайго.


\par }{\MM \VS{18}І зводзяць яны падарожнікаў са шляхоў іхніх, і тых, што вандруюць праз пустыню, губяць.


\par }{\MM \VS{19}Падарожныя з Тэмы шукаюць праходу да іх, і вандроўнікі з Шэвы ўскладаюць надзею на іх,


\par }{\MM \VS{20}і расчароўваюцца ў спа­дзяваньні сваім, прыйшлі туды і набраліся сораму.


\par }{\MM \VS{21}Такія і вы для мяне цяпер: убачылі няшчасьце маё і напоўніліся страхам.


\par }{\MM \VS{22}Ці ж я прасіў вас: “Прынясіце мне штосьці, і з маёмасьці вашай падаруйце мне.


\par }{\MM \VS{23}Вызваліце мяне з рукі ворага і вырвіце мяне з рукі прыгнятальніка”?


\par }{\MM \VS{24}Навучыце мяне, а я памаўчу, і калі я заблукаў, растлумачце мне.


\par }{\MM \VS{25}Якія балючыя словы праўды! Але што даводзяць дакараньні вашыя?


\par }{\MM \VS{26}Вы прыдумляеце словы на абвінавачваньне, але на вецер пускаеце словы вашыя.


\par }{\MM \VS{27}На сірату вы нападаеце і робіце шкоду сябру вашаму.


\par }{\MM \VS{28}Цяпер, прашу, паслухайце мяне, бо на вачах вашых не скажу няпраўды.


\par }{\MM \VS{29}Паверце, няма тут падману! Паверце, я трымаюся праведнасьці сваёй.


\par }{\MM \VS{30}Ці гавару я няпраўду? Ці паднябеньне маё ня цяміць, што ёсьць ліхотай?




\par }\Chap{Ёў 7}{\MM \VerseOne{1}Ці ж ня [службай] вайсковай ёсьць жыцьцё чалавечае на зямлі, і дні ягоныя — як дні парабка?


\par }{\MM \VS{2}Як нявольнік шукае ценю і як найміт чакае платы сваёй,


\par }{\MM \VS{3}так і я меў месяцы мучэньняў і лічыў цяжкія ночы свае.


\par }{\MM \VS{4}Калі я кладуся, думаю: “Калі ўстану?” І доўжыцца вечар, і, поўны болю, я чакаю сьвітаньня.


\par }{\MM \VS{5}Цела маё пакрыта гнільлём і брудам, скура мая лопаецца і цячэ гноем.


\par }{\MM \VS{6}Дні мае праходзяць хутчэй, чым чаўнок ткацкі, і мінаюць без надзеі.


\par }{\MM \VS{7}Памятай, што жыцьцё маё — як подых ветру, і вока маё ня вернецца, каб пабачыць дабро.


\par }{\MM \VS{8}І ня ўгледзіць мяне вока чалавека, вочы Твае глянуць на мяне, а мяне ўжо няма.


\par }{\MM \VS{9}Як воблака пралятае і чэзьне, так і той, хто зыходзіць у цемру, не вяртаецца.


\par }{\MM \VS{10}Ён не вяртаецца болей у дом свой, і месца ягонае болей не дачакаецца яго.


\par }{\MM \VS{11}Таму не шкадую я вуснаў маіх, і буду гаварыць у трывозе духа майго, буду жаліцца ў горычы душы маёй.


\par }{\MM \VS{12}Ці ж я — мора, або пачвара марская, што Ты паставіў пры мне варту?


\par }{\MM \VS{13}Калі я думаю сабе: “Няхай пацешыць мяне ложак мой і супакоіць жаль мой”,


\par }{\MM \VS{14}Ты палохаеш мяне снамі і відзежамі наводзіш страх.


\par }{\MM \VS{15}Дзеля гэтага душа мая чакае спыненьня дыханьня, а косткі мае хочуць сьмерці.


\par }{\MM \VS{16}Я страціў надзею, ня буду больш жыць; даруй мне, бо дні мае — марнасьць.


\par }{\MM \VS{17}Хто ёсьць чалавек, што Ты ўслаўляеш яго, што Ты схіляеш сэрца Тваё да яго?


\par }{\MM \VS{18}Ты наведваеш яго на сьвітаньні, і штохвіліну выспрабоўваеш яго.


\par }{\MM \VS{19}Калі Ты ўжо адвернеш вочы Твае ад мяне? Чаму не дазваляеш мне праглынуць сьліну маю?


\par }{\MM \VS{20}Саграшыў я, дык што маю зрабіць Табе, бо Ты дасьледуеш чалавека? Чаму зрабіў Ты, што я зрабіўся ворагам для Цябе, і сам сабе стаўся невыносным?


\par }{\MM \VS{21}Чаму Ты не прабачыш грэху майго і чаму не адкінеш віны маёй? Бо хутка я засну ў парахне, і калі раніцаю будзеш шукаць мяне, ня знойдзеш».




\par }\Chap{Ёў 8}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Більдад з Шуаху, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Як доўга ты будзеш так гаварыць? Словы вуснаў тваіх — як вецер гвалтоўны.


\par }{\MM \VS{3}Ці ж Бог перакручвае суд? Ці Усемагутны перакручвае праведнасьць?


\par }{\MM \VS{4}Калі сыны твае саграшылі супраць Яго, дык Ён аддаў іх у рукі злачыннасьці іхняй.


\par }{\MM \VS{5}Аднак, калі ты на сьвітаньні зьвернешся да Бога і будзеш маліць Усемагутнага,


\par }{\MM \VS{6}і калі будзеш чысты і праведны, Ён сустрэне цябе і дасьць табе супакой паводле праведнасьці тваёй.


\par }{\MM \VS{7}І хоць былі малыя пачаткі твае, канец твой будзе вельмі вялікі.


\par }{\MM \VS{8}Распытай пакаленьні даўнейшыя і зваж на досьвед бацькоў тваіх,


\par }{\MM \VS{9}бо мы — учора [нарадзіліся] і мала ведаем, бо дні нашыя на зямлі — быццам цень.


\par }{\MM \VS{10}А яны навучаць цябе, і скажуць табе, і ад сэрца свайго скажуць слова табе.


\par }{\MM \VS{11}Ці ж можа расьці трысьнёг бяз вільгаці, або чарот без вады?


\par }{\MM \VS{12}Ён яшчэ квітнее і не сарваныя рукой кветкі ягоныя, але ён сохне раней за ўсю траву.


\par }{\MM \VS{13}Такі шлях усіх, якія забываюцца пра Бога, і надзея бязбожнага загіне.


\par }{\MM \VS{14}Надзея яго ценькая, як нітка, пэўнасьць ягоная — як павуціньне.


\par }{\MM \VS{15}Абапрэцца ён на дом свой, але той не ўстаіць, схопіцца за яго, але ён не ўтрымаецца.


\par }{\MM \VS{16}Зелянее ён на сонцы і выпускае галінкі свае,


\par }{\MM \VS{17}і ў купу камянёў запускаюцца карані ягоныя, і паміж камянёў ён вырас.


\par }{\MM \VS{18}А калі вырвуць яго з месца ягонага, адрачэцца яно ад яго: “Ня ведаю я цябе”.


\par }{\MM \VS{19}Такая вось радасьць шляху ягонага, а з пылу вырастаюць іншыя.


\par }{\MM \VS{20}Бог не адкіне нявіннага і ня дасьць рукі ліхотнікам.


\par }{\MM \VS{21}Ён напоўніць вусны твае сьмехам, і губы твае — радасным ускліканьнем.


\par }{\MM \VS{22}Тыя, што ненавідзяць цябе, асаромяцца, і не ўстаіць намёт бязбожных».




\par }\Chap{Ёў 9}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Ёў, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Сапраўды, ведаю, што так ёсьць, але як апраўдаецца чалавек перад Богам?


\par }{\MM \VS{3}Калі хто захоча спрачацца з Ім, Ён не адкажа яму нават на адно пытаньне з тысячы.


\par }{\MM \VS{4}Ён — мудры розумам і магутны сілаю. Хто супрацівіцца Яму і застанецца цэлым?


\par }{\MM \VS{5}Ён пераносіць горы, і ня ведаюць яны, што Ён пераварочвае іх у гневе Сваім.


\par }{\MM \VS{6}Ён зрушвае зямлю з месца ейнага, і падваліны яе трасуцца.


\par }{\MM \VS{7}Ён загадвае сонцу, і тое не ўзыходзіць, і на зоркі накладае пячатку.


\par }{\MM \VS{8}Ён Сам расьцягвае нябёсы і крочыць па хвалях марскіх.


\par }{\MM \VS{9}Ён стварыў Воз, Касцоў, Стажар’е і зоркі паўднёвая.


\par }{\MM \VS{10}Ён творыць вялікія і недасьледныя рэчы і цуды, якіх ніхто палічыць ня можа.


\par }{\MM \VS{11}Калі Ён прыйдзе да мяне, я ня ўбачу Яго, а калі Ён адыйдзе, не заўважу.


\par }{\MM \VS{12}Калі Ён раптам схопіць, хто Яму перашкодзіць? Або хто зможа сказаць: “Што Ты робіш?”


\par }{\MM \VS{13}Бог ня стрымлівае гневу Свайго, перад ім схіляюцца служкі Рагава.


\par }{\MM \VS{14}Дык хто я такі, каб адказ­ваць Яму і гаварыць з Ім падабранымі словамі?


\par }{\MM \VS{15}Хоць бы я быў праведны, ня буду адказваць, буду толькі маліць Судзьдзю свайго.


\par }{\MM \VS{16}Калі буду клікаць, і Ён адкажа, не паверу, што Ён выслухаў голас мой.


\par }{\MM \VS{17}Ён можа зьнішчыць ураганам мяне, і павялічыць раны мае без прычыны.


\par }{\MM \VS{18}Ён ня дасьць супакою душы маёй, і напоўніць мяне бядотамі.


\par }{\MM \VS{19}Што да сілы, дык Ён мацнейшы, што да суду, дык хто зможа Яго вінаваціць?


\par }{\MM \VS{20}Калі б я хацеў сябе апраўдаць, вусны мае асудзяць мяне. І калі б я выявіўся нявінным, Ён прызнае мяне вінаватым.


\par }{\MM \VS{21}Калі б я быў невінаваты, гэтага ня хоча ведаць душа мая, і я асуджу жыцьцё сваё.


\par }{\MM \VS{22}Усё адно, кажу я, і невінаватага, і грэшнага Ён зьнішчыць разам.


\par }{\MM \VS{23}Калі раптоўна некага біч [сьмерці] забівае, з бяды нявінных Ён насьміхаецца.


\par }{\MM \VS{24}Зямля аддадзена ў рукі бязбожных, аблічча судзьдзяў яе Ён закрывае. Калі ня Ён гэта, дык хто?


\par }{\MM \VS{25}Дні мае хутчэйшыя за бегуна, уцяклі і ня бачылі дабра,


\par }{\MM \VS{26}праляцелі, як чаўны з чароту, і як арол, які імкне за здабычай.


\par }{\MM \VS{27}Калі я скажу: “Забудуся пра смутак свой, зьмяню аблічча сваё і стану я вясёлы”


\par }{\MM \VS{28}дык дрыжу дзеля ўсіх пакутаў маіх, ведаючы, што Ты не апраўдаеш мяне.


\par }{\MM \VS{29}Калі я такі грэшны, навошта дарма мучуся?


\par }{\MM \VS{30}Калі б я памыўся ў вадзе са сьнегу і лугам абмыў рукі свае,


\par }{\MM \VS{31}і тады Ты ўвапхнеш мяне ў балота, і будзе брыдзіцца мною адзеньне маё.


\par }{\MM \VS{32}Бо Ён — не чалавек, падобны да мяне, каб я мог адказаць Яму. Ён — не чалавек, з якім мне разам ісьці на суд.


\par }{\MM \VS{33}Няма між намі пасярэдніка, які паклаў бы руку на абодвух.


\par }{\MM \VS{34}Няхай Ён забярэ ад мяне біч Свой, і страх Ягоны няхай не палохае мяне.


\par }{\MM \VS{35}І тады я буду гаварыць, і ня буду баяцца Яго, бо так я ня маю адвагі.




\par }\Chap{Ёў 10}{\MM \VerseOne{1}Абрыдла мне жыцьцё маё, стану я наракаць на сябе і гаварыць у горычы душы маёй!


\par }{\MM \VS{2}Скажу я Богу: “Не асуджай мяне, а пакажы мне, за што Ты мяне так судзіш?


\par }{\MM \VS{3}Ці добрым Табе здаецца тое, што Ты прыгнятаеш і ганьбіш твор рук Тваіх, а радзе бязбожных спрыяеш?


\par }{\MM \VS{4}Ці Ты маеш вочы цялесныя, або як чалавек бачыць, так і Ты бачыш?


\par }{\MM \VS{5}Ці ж дні Твае — як дні чалавечыя, і гады Твае — як гады чалавека,


\par }{\MM \VS{6}што Ты шукаеш няправеднасьць маю і даведваешся грахі мае.


\par }{\MM \VS{7}Хоць Ты ведаеш, што я нічога благога не зрабіў, але няма нікога, хто б з рукі Тваёй мог выцягнуць мяне.


\par }{\MM \VS{8}Рукі Твае зрабілі мяне і ўфармавалі мяне, але Ты раптам губіш мяне.


\par }{\MM \VS{9}Памятай, прашу, што Ты з гліны зрабіў мяне. Чаму зноў у парахно мяне вяртаеш?


\par }{\MM \VS{10}Ты выліў мяне як малако, і як сыр, зьляпіў мяне.


\par }{\MM \VS{11}У скуру і цела Ты апрануў мяне, зьвязаў мяне косткамі і жыламі,


\par }{\MM \VS{12}абдарыў мяне жыцьцём і любоўю, і апека Твая сьцерагла дух мой.


\par }{\MM \VS{13}Хоць гэта хаваў Ты ў сэрцы Тваім, аднак я ведаю, што яно было ў душы Тваёй.


\par }{\MM \VS{14}Калі б я саграшыў, Ты б убачыў, і не пакінуў бы грэху майго без пакараньня.


\par }{\MM \VS{15}Гора мне, калі б я стаўся ліхім, але хоць бы і быў праведны, дык і тады не падыму галавы, насычаны зьдзекамі і горам.


\par }{\MM \VS{16}Калі я падымуся, Ты, як леў, ловіш мяне, і зноў паказваеш мне веліч Тваю.


\par }{\MM \VS{17}Ты ставіш сьведкаў Тваіх супраць мяне і павялічваеш гнеў Твой на мяне, і кары Твае будуць спадаць на мяне.


\par }{\MM \VS{18}Навошта выводзіў Ты з улоньня мяне? Лепш бы я памёр, калі яшчэ ніводнае вока ня бачыла мяне!


\par }{\MM \VS{19}Няхай бы я быццам ня быў, і з улоньня пайшоў бы ў магілу.


\par }{\MM \VS{20}Ці ж не кароткія дні жыцьця майго? Дык прабач Ты мяне, каб крыху прасьвятлела аблічча маё,


\par }{\MM \VS{21}пакуль я пайду, і не вярнуся, у зямлю цемры і ценю сьмерці,


\par }{\MM \VS{22}у зямлю начнога змроку і ценю сьмерці, дзе бязладзьдзе і сьвятло нібы ноч”».




\par }\Chap{Ёў 11}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Цафар з Наамы, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Ці ж таму, хто шмат гаворыць, нельга адказаць, або ці чалавек гаваркі апраўдаецца?


\par }{\MM \VS{3}Ці ж пустая гаворка твая прымусіць людзей маўчаць, і ня будзе каму асароміць цябе?


\par }{\MM \VS{4}Бо ты сказаў: “Слушная рада мая, і чысты я ў вачах Тваіх”.


\par }{\MM \VS{5}Але калі б Бог прамовіў слова, і адкрыў вусны Свае да цябе,


\par }{\MM \VS{6}і адкрыў табе таямніцы мудрасьці, што вышэй за ўсякае разуменьне! І ты даведаешся, што Бог забыўся пра беззаконьні твае.


\par }{\MM \VS{7}Ці можаш ты сьцяміць глыбіні Божыя, і ці можаш дайсьці да межаў Усемагутнага?


\par }{\MM \VS{8}Бо Ён — вышэйшы за неба, і што ты зробіш? Ён — глыбейшы за пекла, і як ты нешта будзеш ведаць?


\par }{\MM \VS{9}Даўжэйшая за зямлю мерка Ягоная і шырэйшая за мора.


\par }{\MM \VS{10}Калі Ён праходзіць, хто Яго спыніць? Калі ставіць на суд, хто запярэчыць Яму?


\par }{\MM \VS{11}Бо Ён ведае марнасьць чалавечую і бачыць злачынствы, і ўсё заўважае.


\par }{\MM \VS{12}І чалавек пусты стане разважлівым, хоць і нараджаецца ён, як асёл дзікі.


\par }{\MM \VS{13}Калі ты ўмацуеш сэрца тваё і да Яго ўзьнясеш рукі твае,


\par }{\MM \VS{14}калі беззаконьне, што ў руцэ тваёй, ты адкінеш і ня будзе месца няпраўдзе ў намёце тваім,


\par }{\MM \VS{15}тады ты падымеш аблічча тваё без правіны, і будзеш моцны, і ня будзеш баяцца.


\par }{\MM \VS{16}Бо ты забудзешся на гора тваё, і ўзгадаеш пра яго, як пра дождж, што мінуў.


\par }{\MM \VS{17}І жыцьцё тваё будзе як сьвятло апоўдні, і цемра заясьнее, як сьвітаньне.


\par }{\MM \VS{18}І будзеш ты пэўны, бо маеш надзею, і глянеш наўкола, і будзеш спаць спакойна.


\par }{\MM \VS{19}Будзеш адпачываць, і ніхто ня будзе палохаць цябе, і многія будуць шукаць аблічча твайго.


\par }{\MM \VS{20}А вочы бязбожных сасьлепнуць, і ня будуць яны мець прытулку, і надзея іхняя — стогн душы».




\par }\Chap{Ёў 12}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Ёў, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Сапраўды, вы — толькі людзі, і з вамі памрэ мудрасьць вашая.


\par }{\MM \VS{3}І я маю розум, як вы, і нічым я ад вас ня горшы. І хто ня ведае пра гэта?


\par }{\MM \VS{4}Насьмешкай я стаўся для сяброў маіх, што я клічу Бога, каб Ён выслухаў мяне. Сьмешная праведнасьць нявіннага [чалавека].


\par }{\MM \VS{5}Пагарджаюць няшчасьцем тыя, што жывуць у супакоі, яны гатовыя папхнуць таго, у каго ногі хістаюцца.


\par }{\MM \VS{6}Спакойныя намёты рабаўнікоў, і бясьпечныя тыя, што гнявяць Бога, іх быццам Бог вядзе за руку.


\par }{\MM \VS{7}Запытайся жывёлу, і тая навучыць цябе, і птушак нябесных, і яны скажуць табе.


\par }{\MM \VS{8}Запытайся зямлі, і яна патлумачыць табе, і раскажуць табе рыбы марскія.


\par }{\MM \VS{9}Хто з іх усіх ня ведае, што рука ГОСПАДА ўчыніла ўсё гэта?


\par }{\MM \VS{10}У руцэ Ягонай душа ўсяго жывога, і дух усякага цела чалавечага Ён трымае.


\par }{\MM \VS{11}Ці ж ня вуха разумее словы, і ці ж не паднябеньне пазнае смак ежы?


\par }{\MM \VS{12}Старыя маюць мудрасьць, а хто жыве доўга — разуменьне.


\par }{\MM \VS{13}У [Бога] — мудрасьць і сіла, Ён мае раду і разуменьне.


\par }{\MM \VS{14}Вось, Ён зруйнуе, і ніхто не адбудуе, Ён увязьніць чалавека, і нельга вызваліць.


\par }{\MM \VS{15}Вось, Ён спыняе воды, і яны высыхаюць, а калі Ён пусьціць іх, яны зямлю спустошаць.


\par }{\MM \VS{16}У Яго — моц і цьвярозы розум, Ён [ведае] падманутага і ашуканца.


\par }{\MM \VS{17}Ён робіць босымі дарадцаў і ў судзьдзяў адбірае разум.


\par }{\MM \VS{18}Ён разьвязвае ярмо валадароў і вяроўкай абвязвае сьцёгны іхнія.


\par }{\MM \VS{19}Ён робіць босымі сьвятароў і магнатаў скідае.


\par }{\MM \VS{20}Ён закрывае вусны верных і старых пазбаўляе раз­важ­лі­васьці.


\par }{\MM \VS{21}Ён вылівае пагарду на шляхетных, аслабляе пояс адважных.


\par }{\MM \VS{22}Ён выяўляе тое, што схаванае ў цемры, і ўсё цёмнае асьвятляе.


\par }{\MM \VS{23}Ён народ узьвялічвае і нішчыць, пашырае народы і губіць.


\par }{\MM \VS{24}Ён забірае розум у начальнікаў народаў зямлі, і дае ім блукаць па пустых бездарожжах.


\par }{\MM \VS{25}Яны ходзяць навобмацак у цемры, і сьвятла ня маюць, і хістаюцца яны, як п’яныя.




\par }\Chap{Ёў 13}{\MM \VerseOne{1}Усё гэта бачыла вока маё, і чула вуха маё, і ўсё зразумела.


\par }{\MM \VS{2}Тое, што вам вядома, і я ведаю, і я ня горшы ад вас.


\par }{\MM \VS{3}Я хачу гаварыць з Усемагутным і прагну Богу прадставіць [справу маю].


\par }{\MM \VS{4}Бо вы задумалі няпраўду, вы — лекары, нічога ня вартыя.


\par }{\MM \VS{5}Калі б вы маўчалі, вы зьявілі б гэтым мудрасьць!


\par }{\MM \VS{6}Паслухайце скаргу маю і зважце на адказ вуснаў маіх.


\par }{\MM \VS{7}Ці належала вам дзеля Бога казаць няпраўду і дзеля Яго гаварыць хлусьліва?


\par }{\MM \VS{8}Ці належала вам быць крывадушнымі дзеля Яго, і за Бога на судзе спрачацца?


\par }{\MM \VS{9}Ці добра будзе, калі Ён вас будзе выспрабоўваць? Ці зможаце з Яго насьміхацца, як насьміхаюцца з чалавека?


\par }{\MM \VS{10}Ён, караючы, пакарае вас, калі будзеце патаемна зважаць на аблічча.


\par }{\MM \VS{11}Няўжо веліч Ягоная не палохае вас, і страх Ягоны не агартае вас?


\par }{\MM \VS{12}Напаміны вашыя — гэта словы з попелу, а вежы вашыя — вежы гліняныя.


\par }{\MM \VS{13}Памаўчыце крыху, а я буду гаварыць, і няхай што заўгодна прыйдзе на мяне.


\par }{\MM \VS{14}Навошта мне кусаць цела маё зубамі маімі і душу маю трымаць рукамі маімі.


\par }{\MM \VS{15}Хоць бы і забіў мяне [Бог], буду мець у Ім надзею і буду абараняць шляхі мае перад абліччам Ягоным.


\par }{\MM \VS{16}У гэтым будзе збаўленьне маё, бо ніводзін бязбожнік ня прыйдзе перад аблічча Ягонае.


\par }{\MM \VS{17}Слухайце ўважліва словы мае, і няхай будзе ў вушах вашых тлумачэньне маё.


\par }{\MM \VS{18}Бо я пачаў суд, і ведаю, што [буду] апраўданы.


\par }{\MM \VS{19}Хто будзе судзіцца са мной? Тады я змоўкну, і [гатовы] памерці.


\par }{\MM \VS{20}Дзьвюх толькі рэчаў не рабі са мною, і тады я ня буду хавацца ад аблічча Твайго:


\par }{\MM \VS{21}аддалі руку Тваю ад мяне, і жах Твой няхай не палохае мяне.


\par }{\MM \VS{22}Пакліч мяне, і я адкажу Табе, або я буду гаварыць, а Ты адкажы мне.


\par }{\MM \VS{23}Якія грахі і правіны я маю? Пакажы мне грэх мой і правіны мае.


\par }{\MM \VS{24}Чаму Ты хаваеш аблічча Тваё і лічыш мяне за ворага для Цябе?


\par }{\MM \VS{25}Ці Ты пужаеш лісток, які [ветрам] сарваны, і гонішся за сухой саломай?


\par }{\MM \VS{26}Бо Ты пішаш пра мяне прыкрасьці і прыгадваеш мне грахі маладосьці маёй.


\par }{\MM \VS{27}Ты замыкаеш у калоду ногі мае, і пільна назіраеш сьцежкі мае, і дасьледуеш усе сьляды мае.


\par }{\MM \VS{28}І я марнею, як спарахнелае дрэва і як адзеньне, якое моль патачыла.




\par }\Chap{Ёў 14}{\MM \VerseOne{1}Чалавек, які народжаны з жанчыны, мае век кароткі і поўны трывогаў.


\par }{\MM \VS{2}Вырастае кветка, і вяне, і мінае, як цень, і не застаецца.


\par }{\MM \VS{3}І Ты на такога зьвяртаеш вочы Твае і вядзеш яго на суд з Сабою.


\par }{\MM \VS{4}Хто ж можа нячыстага зрабіць чыстым? Хіба ніхто!


\par }{\MM \VS{5}Калі дні яму вызначаны, і лік месяцаў ягоных вядомы Табе, і Ты вызначыў яму межы, якіх нельга яму перайсьці,


\par }{\MM \VS{6}дык адвярні вочы Твае ад яго, няхай ён супачыне, няхай пацешыцца днём, як той найміт.


\par }{\MM \VS{7}Бо нават дрэва мае надзею. Калі яно было сьсечанае, дык зноў адрасьце, і парасткі свае пускаць не пакіне,


\par }{\MM \VS{8}і калі састарэе ў зямлі корань ягоны, і пень ягоны ў пяску спарахнее,


\par }{\MM \VS{9}ад вільгаці вады яно зазелянее і пусьціць галінкі як маладая расьліна.


\par }{\MM \VS{10}А чалавек калі памрэ, ён адыйшоў, і дзе знойдзеш яго?


\par }{\MM \VS{11}Зьнікаюць воды з мора, і рэкі высыхаюць да дна.


\par }{\MM \VS{12}Так і чалавек, калі засьне, не прачнецца, пакуль неба ня счэзьне; ня ўстане, і зо сну свайго не прачнецца.


\par }{\MM \VS{13}О, каб Ты схаваў мяне ў адхлані і захаваў мяне, пакуль не міне ярасьць Твая, і вызначыў мне час, у які зноў мяне ўзгадаеш.


\par }{\MM \VS{14}Ці памёршы чалавек зноў будзе жыць? Усе дні службы маёй я чакаю, калі прыйдзе замена мая.


\par }{\MM \VS{15}Ты паклічаш, і я адкажу Табе, Ты засумуеш за творам рук Тваіх.


\par }{\MM \VS{16}Бо Ты палічыш нават крокі мае, і будзеш ласкавы адносна грахоў маіх.


\par }{\MM \VS{17}Ты запячатаеш, як у мяшку, злачынствы мае, і выбеліш правіны мае.


\par }{\MM \VS{18}Але як гара, падаючы, развальваецца, і як скала зыхо­дзіць з месца свайго,


\par }{\MM \VS{19}і як вада сьцірае камень, і як плынь падмывае глебу, так і Ты нішчыш надзею ў чалавеку.


\par }{\MM \VS{20}Ты сьціскаеш яго, і ён адыходзіць у вечнасьць, зьмяняеш аблічча ягонае і адсылаеш яго.


\par }{\MM \VS{21}Ці ў славе жывуць дзеці ягоныя, ён ня ведае, ці ў ганьбе, ён не разумее.


\par }{\MM \VS{22}Адчувае ён боль цела свайго, і душа ягоная ў ім самім ные».




\par }\Chap{Ёў 15}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Эліфаз з Тэману, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Ці ж будзе мудры адказваць на словы пустыя, і ці напоўніць жывот свой ветрам палючым?


\par }{\MM \VS{3}Ці будзе спрачацца словамі пустымі і словамі, якія нічым не дапамогуць?


\par }{\MM \VS{4}Ты адкідаеш страх Божы і аслабляеш малітву да Бога.


\par }{\MM \VS{5}Вусны твае гавораць паводле сапсутасьці тваёй, і ты карыстаешся мовай хітруноў.


\par }{\MM \VS{6}Асуджаюць цябе вусны твае, але ня я, і губы твае сьведчаць супраць цябе.


\par }{\MM \VS{7}Ці ты — першы чалавек, які нарадзіўся, і ці ты створаны раней за ўзгоркі?


\par }{\MM \VS{8}Ці ты слухаў на нарадзе з Богам і ўзяў сабе мудрасьць?


\par }{\MM \VS{9}Ці ты нешта ведаеш, чаго мы ня ведаем? Або нешта разумееш, чаго мы не разумеем?


\par }{\MM \VS{10}Паміж нас ёсьць і старыя, і сівыя, старэйшыя, чым дні бацькі твайго.


\par }{\MM \VS{11}Ці табе мала пацяшэньня Божага і лагоднага слова, якое табе сказанае?


\par }{\MM \VS{12}Чаму так абураецца сэрца тваё, і чаму так ганарліва глядзяць вочы твае,


\par }{\MM \VS{13}што ты гневаешся на Бога і вырываюцца такія словы з вуснаў тваіх?


\par }{\MM \VS{14}Хто такі чалавек, каб быць яму беззаганным? І ці можа быць праведным народжаны жанчынаю?


\par }{\MM \VS{15}Ён сьвятым Сваім не давярае, і нябёсы нячыстыя ў вачах Ягоных.


\par }{\MM \VS{16}Тым больш брыдкі і сапсуты чалавек, які, як ваду, п’е ліхоту.


\par }{\MM \VS{17}Паслухай мяне, і я распавяду табе, і тое, што бачыў, раскажу табе,


\par }{\MM \VS{18}што мудрыя чулі і ня ўтойвалі гэтага бацькі іхнія.


\par }{\MM \VS{19}Ім толькі была дадзена зямля, і паміж іх не хадзіў чужынец.


\par }{\MM \VS{20}Бязбожнік мучыцца праз усё жыцьцё сваё, і няпэўны лік гадоў злачынцы.


\par }{\MM \VS{21}Ён заўсёды чуе крык жахлівы вушамі сваімі, і калі падаецца, што ўсё спакойна, на яго нападае нішчыцель.


\par }{\MM \VS{22}Ён ня верыць, што можа вырвацца з цемры, яму прызначана ад мяча загінуць.


\par }{\MM \VS{23}Ён бадзяецца, [шукаючы] хлеба, і дзе ён? І ён ведае, што падрыхтаваны для яго дзень цемры.


\par }{\MM \VS{24}Палохае яго бяда, і мучэньне на яго нападае, як валадар, падрыхтаваны да бою.


\par }{\MM \VS{25}Выцягвае ён руку сваю на Бога і хоча працівіцца Усемагутнаму,


\par }{\MM \VS{26}і бяжыць на Яго з выцягнутай шыяй пад заслонай тоўстага шчыта.


\par }{\MM \VS{27}Ён пакрыў твар свой тлушчам сваім, а з бакоў ягоных сала зьвісае.


\par }{\MM \VS{28}Ён жыве ў гарадах апусьцелых, і ў дамах неабжытых, даведзеных да заняпаду.


\par }{\MM \VS{29}Ён ня будзе багаты, і не захаваецца маёмасьць ягоная, і на зямлі ён не запусьціць каранёў.


\par }{\MM \VS{30}Ня выберацца ён з цемры, і сьпёка спаліць парасткі ягоныя, і вецер абаб’е першацьвет ягоны.


\par }{\MM \VS{31}Няхай ня верыць марнасьці ашуканы, бо марнасьць будзе ўзнагародай ягонай.


\par }{\MM \VS{32}Перш, чым спыняцца дні ягоныя, ён зьвяне, і галіны ягоныя не зазелянеюць.


\par }{\MM \VS{33}Скіне ён, як вінаградная лаза, недасьпелыя гронкі, і, як аліўка, страсе кветкі свае.


\par }{\MM \VS{34}Грамада бязбожніка будзе бясплоднай, агонь спаліць намёты хабарнікаў.


\par }{\MM \VS{35}Бо ён зачаў ліхоту і нарадзіў марнасьць, і нутро ягонае падман рыхтуе».




\par }\Chap{Ёў 16}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Ёў, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Часта я чуў такія рэчы! Усе вы — марныя пацяшыцелі.


\par }{\MM \VS{3}Ня маюць канца пустыя словы, і што змусіла цябе так адказваць?


\par }{\MM \VS{4}І я падобна як вы гаварыў бы, калі б было ў душы вашай тое, што ў маёй. І вёў бы я пра вас гаворку, і ківаў бы на вас галавой сваёй,


\par }{\MM \VS{5}і падбадзёрваў бы вас вуснамі сваімі, і ня стрымліваў бы губы свае.


\par }{\MM \VS{6}Калі буду гаварыць, не суцішу болю майго, і калі замаўчу, не адыйдзе ён ад мяне.


\par }{\MM \VS{7}Цяпер замучыў мяне боль мой, спустошыў усю грамаду маю.


\par }{\MM \VS{8}Зморшчкі мае сьведчаць супраць мяне, паўстае слабасьць мая супраць мяне, дакараючы мяне.


\par }{\MM \VS{9}Гнеў ягоны разрывае і б’е мяне, скрыгоча зубамі сваімі на мяне. Вораг мой утаропіў вочы свае на мяне.


\par }{\MM \VS{10}Яны разьзявілі на мяне пашчы свае, і, лаючыся, б’юць мяне па твары, і зьбіраюцца ра­зам супраць мяне.


\par }{\MM \VS{11}Аддаў мяне Бог злачынцы, у рукі ліхадзеяў выдаў мяне.


\par }{\MM \VS{12}Я быў спакойны, але Ён устрос мяне, схапіў мяне за шыю і раструшчыў мяне, і зрабіў мяне як цэль для Сябе.


\par }{\MM \VS{13}Акружылі мяне лучнікі Ягоныя, Ён разрывае ныркі мае і, не шкадуючы, жоўць маю выліў на зямлю.


\par }{\MM \VS{14}Ён робіць у-ва мне вылом за выломам, бяжыць на мяне, як волат.


\par }{\MM \VS{15}Зрэбніцу апрануў я на скуру маю і схіліў да зямлі галаву маю.


\par }{\MM \VS{16}Твар мой пачырванеў ад плачу, вочы мае агарнуў цень сьмяротны,


\par }{\MM \VS{17}хоць рукі мае ня сквапныя, і чыстая малітва мая.


\par }{\MM \VS{18}О, зямля! Не закрый крыві маёй, і няхай лямант мой не замаўчыць у табе.


\par }{\MM \VS{19}Бо вось, цяпер у небе Сьведка мой, і Заступнік мой — на вышынях.


\par }{\MM \VS{20}Насьміхаюцца нада мною бліжнія мае, да Бога ліе сьлёзы вока маё.


\par }{\MM \VS{21}О, каб чалавек мог судзіцца з Богам, як судзіцца сын чалавечы з бліжнім сваім,


\par }{\MM \VS{22}бо мінуць палічаныя гады, і я пайду шляхам, з якога няма вяртаньня.




\par }\Chap{Ёў 17}{\MM \VerseOne{1}Дух мой зламаны, дні мае спыняюцца, [застаецца] мне [толькі] магіла.


\par }{\MM \VS{2}Насьмешкі навокал мяне, і ў горычы чэзьне вока маё.


\par }{\MM \VS{3}Ты Сам дай заклад за мяне, бо хто ж паручыцца за мяне, удараючы руку маю?


\par }{\MM \VS{4}Бо Ты закрыў сэрца іхняе на разуменьне, дзеля таго яны не ўзьнімуцца.


\par }{\MM \VS{5}Хто бліжніх сваіх ро­біць здабычай, у сыноў ягоных вочы сьцямнеюць.


\par }{\MM \VS{6}Ён паставіў мяне ў прымаўку народу, і ў твар плююць мне.


\par }{\MM \VS{7}Сасьлепла ад горычы вока маё, і члены цела майго сталіся нібы цень.


\par }{\MM \VS{8}Праведнікі аслупянелі, бачачы гэтае, і нявінны злуецца на бязбожніка.


\par }{\MM \VS{9}Аднак праведнік будзе трымацца шляху свайго, і чысты дадасьць моцы рукам сваім.


\par }{\MM \VS{10}Дык апамятайцеся ўсе вы, і прыходзьце, але я не знаходжу між вамі нікога разумнага.


\par }{\MM \VS{11}Дні мае прамінулі, пагубіліся думкі мае, летуценьні сэрца майго.


\par }{\MM \VS{12}А яны ноч замяняюць на дзень, і да цемры сьвятло набліжаюць.


\par }{\MM \VS{13}Ці магу спадзявацца, што адхлань будзе домам маім і ў цемры я пасьцялю ложак сабе?


\par }{\MM \VS{14}Кажу дамавіне: “Ты — бацька мой!” А чарвякам: “Маці мая і сястра мая”.


\par }{\MM \VS{15}Дык дзе ж тады надзея мая? І хто можа бачыць надзею маю?


\par }{\MM \VS{16}У брамы адхлані зыйдзе яна, і разам са мною ў парахне супачыне».




\par }\Chap{Ёў 18}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Більдад з Шуаху, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Калі пакінеце вы кідаць прамовы? Перш зразумейце, а потым будзем гаварыць.


\par }{\MM \VS{3}Чаму ты нас лічыш за жывёлу, і мы нячыстыя ў вачах тваіх?


\par }{\MM \VS{4}Што ты губіш душу тваю ў гневе тваім? Ці ж дзеля цябе апусьцее зямля, і з месца свайго зварухнецца скала?


\par }{\MM \VS{5}Бо сьвятло бязбожніка патухне, і не застанецца зьнічкі ад агню ягонага.


\par }{\MM \VS{6}Пацямнее сьвятло ў намёце ягоным, і сьветач, які ў ім, патухне.


\par }{\MM \VS{7}Звузяцца крокі моцы ягонай, намер ягоны здрадзіць яго.


\par }{\MM \VS{8}Ублуталіся ў сетку ногі ягоныя, і ходзіць ён паміж пастак.


\par }{\MM \VS{9}Пятля зловіць нагу ягоную, і пастка сашчэпіцца над ім.


\par }{\MM \VS{10}Схаваны на зямлі пасткі для яго, і сіло чакае яго на дарозе.


\par }{\MM \VS{11}Палохаюць яго жахі і аблут­ваюць ногі ягоныя.


\par }{\MM \VS{12}Зьнікае ад голаду дужасьць ягоная, і загуба падрыхтаваная рэбрам ягоным.


\par }{\MM \VS{13}Хвароба зьесьць скуру ягоную, і зжарэ часткі цела ягонага першародны сьмерці.


\par }{\MM \VS{14}Зьнікне надзея ягоная з намёту яго, і пагоняць яго да валадара жахаў.


\par }{\MM \VS{15}Будзе ён жыць у намёце, але не ў сваім, і жытло ягонае будзе пасыпана серкаю.


\par }{\MM \VS{16}Зьнізу падсечаны карані ягоныя, а зьверху вянуць галінкі ягоныя.


\par }{\MM \VS{17}Памяць пра яго зьнікне з зямлі, і ня будзе слаўлена імя ягонае на плошчах.


\par }{\MM \VS{18}Прагоняць яго са сьвятла ў цемру, і ўвесь сьвет будзе гнаць яго.


\par }{\MM \VS{19}Ня будзе ані сына, ані ўнука ў народзе ягоным, і нікога не застанецца ў месцы вандраваньня ягонага.


\par }{\MM \VS{20}У дзень ягоны аслупянеюць нашчадкі, і сучаснікаў ахопіць жудасьць.


\par }{\MM \VS{21}Такое вось жытло грэшніка, і такое месца таго, хто ня ведае Бога».




\par }\Chap{Ёў 19}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Ёў, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Дакуль будзеце вы зьдзеквацца з душы маёй і мучыць мяне словамі сваімі?


\par }{\MM \VS{3}Ужо дзесяць разоў вы абражалі мяне і не саромеецеся зьневажаць мяне.


\par }{\MM \VS{4}Калі я сапраўды саграшыў, грэх мой застанецца са мною.


\par }{\MM \VS{5}Калі ж вы хочаце ўзьвялічыцца нада мною і ўпікнуць мяне брыдотамі маімі,


\par }{\MM \VS{6}дык, прынамсі, цяпер зразумейце, што Бог пакараў мяне і сецьцю Сваёй аблытаў мяне.


\par }{\MM \VS{7}Хоць я крычу: “Гвалт!”, мяне ня чуюць, лямантую, але няма суду.


\par }{\MM \VS{8}Ён загарадзіў шлях мне, і я не магу прайсьці, і шлях мой цемраю ахутаў.


\par }{\MM \VS{9}Ён сьцягнуў з мяне славу маю і забраў карону з галавы маёй.


\par }{\MM \VS{10}Ён нішчыць мяне адусюль, і я гіну, і Ён зваліў, як дрэва, надзею маю.


\par }{\MM \VS{11}Ён загневаўся на мяне ў ярасьці Сваёй, і залічыў мяне за ворага Свайго.


\par }{\MM \VS{12}І прыйшлі разам дружыны Ягоныя, і рыхтуюць валы супраць мяне, і акружылі аблогаю намёт мой.


\par }{\MM \VS{13}Адвярнуў Ён братоў маіх ад мяне, і знаёмыя мае, быццам чужыя, адыйшліся ад мяне.


\par }{\MM \VS{14}Пакінулі мяне сваякі мае, і тыя, што ведалі мяне, забыліся пра мяне.


\par }{\MM \VS{15}Хатнія ў доме маім і служкі мае за чужога ўважаюць мяне, і быццам чужынец стаўся я ў вачах іхніх.


\par }{\MM \VS{16}Паклікаў я слугу свайго, а ён не паслухаў мяне, хоць вуснамі сваімі ўпрошваю яго.


\par }{\MM \VS{17}Дыханьне маё абрыдла жонцы маёй, і сьмярдзючы я для дзяцей улоньня яе.


\par }{\MM \VS{18}Пагарджаюць мною дзеці малыя, і, калі я ўстаю, яны зьдзекуюцца з мяне.


\par }{\MM \VS{19}Брыдзяцца мною ўсе найбліжэйшыя сябры мае, і тыя, каго я найболей любіў, адвярнуліся ад мяне.


\par }{\MM \VS{20}Да скуры маёй і да цела майго прысохлі косткі мае, засталіся толькі дзясны каля зубоў маіх.


\par }{\MM \VS{21}Зьлітуйцеся нада мною, зьлітуйцеся нада мною, сябры мае! Бо рука Божая дакранулася да мяне.


\par }{\MM \VS{22}Чаму вы як Бог перасьледуеце мяне і зьдзекуецеся над целам маім?


\par }{\MM \VS{23}Хто запіша словы мае? Хто дасьць мне, каб былі яны зазначаныя ў кнізе,


\par }{\MM \VS{24}разцом жалезным на волаве, або высечаны на скале?


\par }{\MM \VS{25}Я ведаю, што Абаронца мой жывы, і што ў апошні дзень Ён стане над парахном маім,


\par }{\MM \VS{26}і хоць зьнішчана скура мая, у целе маім я ўбачу Бога.


\par }{\MM \VS{27}Я сам убачу Яго, і вочы мае, а ня іншага, будуць аглядаць Яго. Прагнуць [гэтага] ныркі мае ў нутры маім.


\par }{\MM \VS{28}Вы ня кажаце: “Навошта мы перасьледуем яго?”, нібыта корань справы знойдзены ў-ва мне.


\par }{\MM \VS{29}Дык бойцеся мяча, бо гнеў супраць грэху — гэты меч, і ведайце, што ёсьць суд».




\par }\Chap{Ёў 20}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Цафар з Наамы, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Вось, разважаньні мае прынукаюць адказваць, і неспакой у-ва мне.


\par }{\MM \VS{3}Упіканьне, якім мяне зьневажаў, я выслухаў, і дух розуму майго паказвае мне.


\par }{\MM \VS{4}Ці ня ведаеш ты, што ад пачатку, як нарадзіўся чалавек на зямлі,


\par }{\MM \VS{5}радасьць злачынцаў кароткая, і пацеха бязбожных на момант толькі.


\par }{\MM \VS{6}Калі пыха ягоная падымецца да неба, і галава ягоная дакранецца хмараў,


\par }{\MM \VS{7}як гной прападзе ён, і тыя, што бачылі яго, спытаюцца: “Дзе ён?”


\par }{\MM \VS{8}Як сон прамінае ён, і не знайсьці, пралятае, быццам марыва начное.


\par }{\MM \VS{9}Вока, якое бачыла яго, ужо ня ўбачыць яго, і месца ягонае ня ўбачыць яго болей.


\par }{\MM \VS{10}Сыны ягоныя прасіць будуць ласкі ва ўбогіх, і рукі ягоныя аддадуць маёмасьць сваю.


\par }{\MM \VS{11}Косткі ягоныя, поўныя сілы маладосьці, разам з ім будуць спаць у парахне.


\par }{\MM \VS{12}Калі салодкае ў вуснах ягоных зло, схаванае пад языком ягоным,


\par }{\MM \VS{13}і будзе ён шкадаваць яго, і ня кіне яго, але будзе трымаць у вуснах сваіх,


\par }{\MM \VS{14}тады хлеб у жываце ягоным пераменіцца ў жоўць зьмяіную.


\par }{\MM \VS{15}Багацьці, якія ён праглынуў, вырыгае, выцягне іх Бог з жывата ягонага.


\par }{\MM \VS{16}Праглыне ён атруту зьмяіную, і заб’е яго язык гадзюкі.


\par }{\MM \VS{17}Ня ўбачыць ён ручаёў алею, рэк, якія мёдам і малаком ацякаюць.


\par }{\MM \VS{18}І верне ён здабытак з чужой працы, і не праглыне яго, і ня будзе цешыцца з багацьцяў набытых.


\par }{\MM \VS{19}Бо ён крыўдзіў і не зважаў на ўбогіх, рабаваў дамы, якія не будаваў.


\par }{\MM \VS{20}Ніколі не наядаўся жывот ягоны, і ніколі ня мог ён дагадзіць прагавітасьці сваёй.


\par }{\MM \VS{21}Нічога не заставалася з-за абжорства ягонага, і таму не застанецца нічога з маёмасьці ягонай.


\par }{\MM \VS{22}Калі наесца, цесна яму будзе, і ўсякая бяда будзе нападаць на яго.


\par }{\MM \VS{23}Калі будзе напаўняць жывот свой, Бог спашле на яго ярасьць гневу Свайго, і вылье на яго кару Сваю.


\par }{\MM \VS{24}Будзе ён уцякаць ад зброі жалезнай, і патрапіць пад лук мядзяны.


\par }{\MM \VS{25}Страла паб’е цела ягонае і пячонку ягоную, і нахлынуць на яго рэчы страшныя.


\par }{\MM \VS{26}Цемра захаваная для яго, і будзе паліць яго агонь, які ніхто не разьдзьмухвае, і тое, што засталося ў намёце ягоным, будзе зьнішчана.


\par }{\MM \VS{27}Нябёсы аб’явяць бязбожнасьць ягоную, і зямля паўстане супраць яго.


\par }{\MM \VS{28}Будзе зьнішчаны ўраджай дому ягонага, і разальецца ў дзень гневу Божага.


\par }{\MM \VS{29}Такая доля перад Богам чалавека бязбожнага і спадчына, прызначаная для яго Богам».




\par }\Chap{Ёў 21}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Ёў, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Паслухайце ўважліва словы мае, і няхай будуць яны на пацяшэньне вашае.


\par }{\MM \VS{3}Дазвольце, і я буду казаць, а пасьля словаў маіх сьмейцеся сабе.


\par }{\MM \VS{4}Ці ж я гавару супраць чалавека, і ці ж няслушна маю быць нецярплівы?


\par }{\MM \VS{5}Паглядзіце на мяне і аслупянейце, і ўдарце рукою ў вусны свае.


\par }{\MM \VS{6}Калі я ўзгадваю гэта, я палохаюся, і дрыжаньне калоціць цела маё.


\par }{\MM \VS{7}Чаму жывуць бязбожнікі, дажываюць да старасьці, і багацеюць?


\par }{\MM \VS{8}Насеньне іхняе моцнае ў іх, і ўнукі іхнія гадуюцца на вачах іхніх.


\par }{\MM \VS{9}Дамы ў іх забясьпечаныя ад страху, і няма кары Божай над імі.


\par }{\MM \VS{10}Бугай у іх заўсёды плодны і не зьнемагае, і карова целіцца, і не скідае [цяляці].


\par }{\MM \VS{11}Дзеці іхнія, як статак, выходзяць, і малыя іхнія гуляюць вакол іх.


\par }{\MM \VS{12}Яны сьпяваюць пад бубны і гусьлі і весяляцца пры гуках жалейкі,


\par }{\MM \VS{13}і праводзяць у радасьці дні свае, і спакойна зыходзяць у адхлань.


\par }{\MM \VS{14}Яны кажуць Богу: “Адыйдзіся ад нас! Ня хочам ведаць шляхоў Тваіх.


\par }{\MM \VS{15}Хто такі Усемагутны, каб служыць Яму, і што Ён нам дапаможа, калі будзем маліць Яго?”


\par }{\MM \VS{16}Маюць яны ў руках сваіх дабрабыт, хоць думкі іхнія далёка ад Яго.


\par }{\MM \VS{17}Як часта тухне лямпа бязбожнікаў і нахлынае на іх загуба? Ці [часта] ў гневе [Божым] прыходзяць на іх пакуты?


\par }{\MM \VS{18}Ці яны падобныя да мякіны на ветры і да попелу гарачага, які вецер разносіць?


\par }{\MM \VS{19}[Скажаш:] “Бог захоўвае для дзяцей ягоных кару Сваю”. Няхай аднагародзіць Ён яму, каб ён ведаў.


\par }{\MM \VS{20}Няхай убачаць вочы ягоныя загубу яго, і няхай нап’ецца ён гневу Усемагутнага.


\par }{\MM \VS{21}Бо які будзе клопат яму пра дом ягоны, калі лік месяцаў ягоных спыніцца?


\par }{\MM \VS{22}Ці ж можа хто вучыць веданьню Бога? А Ён судзіць найвышэйшых.


\par }{\MM \VS{23}Адзін памірае ў сіле і здаровы, багаты і ў супакоі.


\par }{\MM \VS{24}Начыньні ягоныя поўныя малака, і косткі ягоныя напоўнены сьвежым шпікам.


\par }{\MM \VS{25}А іншы памірае ў горычы душы і ня цешыўся дабром.


\par }{\MM \VS{26}Аднак разам будуць яны спаць у парахне, і абодвух апануюць чэрві.


\par }{\MM \VS{27}Вось, я ведаю думкі вашыя і намеры вашыя, каб нашкодзіць.


\par }{\MM \VS{28}Бо вы кажаце: “Дзе дом шляхетнага, а дзе намёт бязбожніка?”


\par }{\MM \VS{29}Ці вы не пыталіся некага з падарожнікаў і словаў іхніх вы не зразумелі,


\par }{\MM \VS{30}што ліхотнік захаваны ў дзень загубы і збаўлены ў дзень гневу?


\par }{\MM \VS{31}Хто будзе дакараць яго за шляхі ягоныя? І за тое, што ён зрабіў, хто аднагародзіць яму?


\par }{\MM \VS{32}Яго прынясуць да магілы, і пра дамавіну ягоную задбаюць.


\par }{\MM \VS{33}Салодкімі яму будуць груды зямлі, бо за ім ідуць усе людзі, і перад ім — безьліч.


\par }{\MM \VS{34}Дык чаму ж вы надарма пацяшаеце, калі ў адказе вашым адзін падман?»




\par }\Chap{Ёў 22}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Эліфаз з Тэману, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Ці можа чалавек быць карысным Богу? Разумны ледзь самаму сабе можа быць карысным.


\par }{\MM \VS{3}Што за карысьць Усемагутнаму, калі ты праведны, або што Яму дасьць, калі шлях твой беззаганны?


\par }{\MM \VS{4}Ці ж за пабожнасьць тваю Ён карае цябе і ідзе на суд з табою?


\par }{\MM \VS{5}Ці ж не за ліхоту тваю і незьлічоныя злачынствы твае?


\par }{\MM \VS{6}Бо ты браў заклад ад братоў тваіх ні за што і з голых зьдзіраў адзеньне.


\par }{\MM \VS{7}Ты не даваў вады сасьмягламу, і галоднаму адмаўляўся даваць хлеба.


\par }{\MM \VS{8}Моцнаму чалавеку даваў ты зямлю, і заможны пасяляўся на ёй,


\par }{\MM \VS{9}а ўдоваў адсылаў ты з пустымі рукамі, і сіротаў абцяжарваў работамі.


\par }{\MM \VS{10}Дзеля таго акружаны ты пасткамі, і трывожыць цябе страх неспадзяваны,


\par }{\MM \VS{11}і ў цемры ты ня бачыш, і вада вялікая залівае цябе.


\par }{\MM \VS{12}Ці ж Бог не вышэйшы за неба? Паглядзі ўгару на зоркі, як яны высока!


\par }{\MM \VS{13}А ты кажаш: “Што ведае Бог? Ці праз імглу Ён можа судзіць?


\par }{\MM \VS{14}Хмары — заслона Яму, так што ня бачыць Ён і ходзіць па скляпеньні нябесным”.


\par }{\MM \VS{15}Ці ты будзеш трымацца сьцежкі старадаўняй, па якой хадзілі злачынцы,


\par }{\MM \VS{16}якія заўчасна былі зьнішчаныя, бо паводка падмыла падваліны іхнія?


\par }{\MM \VS{17}Яны казалі Богу: “Адыйдзіся ад нас! Што можа зрабіць нам Усемагутны?”


\par }{\MM \VS{18}А Ён багацьцем напоўніў дамы іхнія. Але няхай будзе далёкая ад мяне рада бязбожных.


\par }{\MM \VS{19}Праведнікі будуць бачыць гэта і цешыцца, і чалавек нявінны будзе сьмяяцца з іх:


\par }{\MM \VS{20}“Сапраўды вынішчаны супраціўнік наш, а багацьце іхняе спаліў агонь”.


\par }{\MM \VS{21}Дык пагадзіся з Ім, і мей супакой, і праз гэта прыйдзе да цябе добрае.


\par }{\MM \VS{22}Вазьмі з вуснаў Ягоных закон і палажы словы Ягоныя ў сэрцы тваім.


\par }{\MM \VS{23}Калі навернешся да Усемагутнага, адновішся і адкінеш злачыннасьць ад намёту твайго,


\par }{\MM \VS{24}калі ацэніш золата як парахно, а [золата] Афіру — як камень з ручая,


\par }{\MM \VS{25}тады Усемагутны будзе золатам тваім і бліскучым срэбрам для цябе.


\par }{\MM \VS{26}Тады захапляцца ты будзеш Усемагутным і падымеш да Бога аблічча тваё.


\par }{\MM \VS{27}Будзеш прасіць Яго, і Ён выслухае цябе, і ты споўніш абяцаньні твае.


\par }{\MM \VS{28}Што пастановіш, прыйдзе да цябе, і на шляхах тваіх будзе сьвяціць сьвятло.


\par }{\MM \VS{29}Бо Ён паніжае таго, хто пыхлівы, а хто схіляе вочы, той будзе збаўлены.


\par }{\MM \VS{30}Ён ратуе [нават] таго, хто не без віны, і будзе ён уратаваны дзеля чыстасьці рук сваіх».




\par }\Chap{Ёў 23}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Ёў, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«І сёньня з горыччу жальба мая, бо рука Ягоная цяжэйшая за стагнаньне маё.


\par }{\MM \VS{3}О, каб я ведаў, дзе знайсьці Яго, я пайшоў бы да месца жытла Ягонага!


\par }{\MM \VS{4}Я б прынёс перад аблічча Ягонае справу маю і напоўніў бы вусны мае нараканьнямі.


\par }{\MM \VS{5}І ведаў бы я словы, якімі Ён адкажа, і зразумеў бы, што Ён будзе казаць мне.


\par }{\MM \VS{6}Ці з вялікім запалам Ён будзе спрачацца са мною? Не! Ён толькі зьверне ўвагу на мяне!


\par }{\MM \VS{7}Там справядлівы прадставіць справу сваю перад Ім, і ад Судзьдзі майго выйду я вольным.


\par }{\MM \VS{8}Але вось, я іду на ўсход, і няма Яго, і іду на захад, і не знаходжу Яго.


\par }{\MM \VS{9}На поўначы шукаю Яго, і ня бачу, і паварочваю на поўдзень, і не заўважаю.


\par }{\MM \VS{10}А Ён ведае шлях мой, і няхай выспрабуе мяне, выйду я [чысты], як золата.


\par }{\MM \VS{11}Нага мая трымалася сьлядоў Ягоных, я пільнаваў шляхі Ягоныя і не зыходзіў з іх.


\par }{\MM \VS{12}Ад загадаў вуснаў Ягоных не адступаюся, і захоўваю словы вуснаў Ягоных як пастанову.


\par }{\MM \VS{13}Ён адзін [вырашае], і хто заверне Яго? І што захоча душа Ягоная, Ён зробіць.


\par }{\MM \VS{14}Бо Ён зробіць, што прызначыў пра мяне, і шмат такога ёсьць у Яго.


\par }{\MM \VS{15}Таму я дрыжу перад абліччам Ягоным, разважаю [пра Яго], і ў страху вялікім перад Ім.


\par }{\MM \VS{16}Бог аслабіў сэрца маё, і Усемагутны настрашыў мяне.


\par }{\MM \VS{17}Бо не ад цемры я гіну, і аблічча маё не пакрытае змрокам.




\par }\Chap{Ёў 24}{\MM \VerseOne{1}Чаму ня вызначаны час [суду] Усемагутнага, і тыя, што ведаюць Яго, ня бачаць дзён Ягоных?


\par }{\MM \VS{2}[Бязбожнікі] межы пераносяць, рабуюць статкі і пасьвяць іх,


\par }{\MM \VS{3}асла ў сіротаў адбіраюць, бяруць у заклад вала ў удавы,


\par }{\MM \VS{4}убогіх спіхваюць з дарогі, і ўсе прыгнечаныя зямлі змушаныя хавацца.


\par }{\MM \VS{5}Вось, як аслы ў пустыні, выходзяць [небаракі] на працу сваю, шукаючы хлеб для дзяцей у стэпе.


\par }{\MM \VS{6}Жнуць яны траву на полі і зьбіраюць вінаград у бязбожнага,


\par }{\MM \VS{7}начуюць голыя, без адзеньня, і ня маюць чым накрыцца ў холад,


\par }{\MM \VS{8}мокнуць у гарах ад дажджоў, і, ня маючы прытулку, туляцца да скалаў.


\par }{\MM \VS{9}Адрываюць сіротаў ад грудзей, і ад убогіх бяруць заклад.


\par }{\MM \VS{10}Голыя ходзяць яны, без адзеньня, і галодныя носяць снапы.


\par }{\MM \VS{11}У мурах выціскаюць алей, і ціснуць віно ў тоўчні, і смагнуць.


\par }{\MM \VS{12}У гарадах, паміраючы, стогнуць; душа калечаных крычыць, але Бог не зважае на зло.


\par }{\MM \VS{13}Яны бунтуюцца супраць сьвятла, і ня ведаюць шляхоў Ягоных, і не сядзяць на сьцежках Ягоных.


\par }{\MM \VS{14}На сьвітаньні ўстае забойца, забівае ён беднага і ўбогага, і ноччу ходзіць як злодзей.


\par }{\MM \VS{15}Вока чужаложніка чакае цемры, кажучы: “Ня ўбачыць мяне вока”, і хавае твар свой за заслонай.


\par }{\MM \VS{16}У поцемках падкопваюцца пад дамы, а днём замыкаюцца, і ня ведаюць яны сьвятла.


\par }{\MM \VS{17}Бо раніца для іх усіх — цень сьмерці; бо ведаюць яны жудасьці цемры.


\par }{\MM \VS{18}Лёгкі ён на абліччы вады, і праклятая доля ягоная на зямлі, і ня вернецца ён на шлях да вінаградніку.


\par }{\MM \VS{19}Суш і сьпякота высушылі воды сьнегавыя, і гэткая адхлань для тых, што саграшылі.


\par }{\MM \VS{20}Няхай забудзецца пра яго ўлоньне [маці], і няхай смакуюць цела ягонае чэрві, няхай не застаецца памяці пра яго, але як дрэва няхай зломіцца беззаконьнік.


\par }{\MM \VS{21}Ён пасьвіцца з бясплоднай, якая не нараджала, і ўдаве ня робіць дабра.


\par }{\MM \VS{22}Ён здужвае сілай сваёю магутных, ён устае, і [ніхто] ня мае пэўнасьці ў жыцьці сваім.


\par }{\MM \VS{23}[Бог] дае яму месца бясьпекі, і ён на гэта абапёрся, але вочы Ягоныя — на шляхах іхніх.


\par }{\MM \VS{24}Падняліся яны трохі, і няма іх, і паніжаны, і прападаюць, і зрэзаныя яны як каласы.


\par }{\MM \VS{25}Калі гэта ня так, хто зможа мяне аспрэчыць і марнотай палічыць словы мае?»




\par }\Chap{Ёў 25}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Більдад з Шуаху, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Панаваньне і страх у Яго. Ён творыць супакой на вышынях Сваіх!


\par }{\MM \VS{3}Ці ёсьць лік войску Ягонаму? І над кім не ўзыходзіць сьвятло Ягонае?


\par }{\MM \VS{4}Ці можа чалавек быць праведным перад Богам, і як можа быць чыстым народжаны ад жанчыны?


\par }{\MM \VS{5}Вось, нават месяц ня сьветлы, і зоркі нячыстыя ў вачах Ягоных.


\par }{\MM \VS{6}Тым больш чалавек — гнілізна, і сын чалавечы — чарвяк».




\par }\Chap{Ёў 26}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Ёў, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Як ты дапамог кволаму, і як падтрымаў рамяно бясьсільнае!


\par }{\MM \VS{3}Якую ты даў параду нямудраму і выявіў цьвярозы розум для многіх!


\par }{\MM \VS{4}Каго ты навучыў словам сваім, і які дух выходзіць з цябе?


\par }{\MM \VS{5}Рэфаімы дрыжаць пад водамі, і тыя, што жывуць разам з імі.


\par }{\MM \VS{6}Адхлань адкрытая перад Ім, і няма заслоны для Абадону.


\par }{\MM \VS{7}Ён расьцягнуў поўнач над пусткаю і павесіў зямлю на нічым.


\par }{\MM \VS{8}Ён укладае воды ў аблокі Свае, і хмары ня рвуцца ад іх [цяжару].


\par }{\MM \VS{9}Ён закрывае поўню месяца і расьцягнуў над ім хмару Сваю.


\par }{\MM \VS{10}Ён пазначыў мяжу на абліччы вады, аж да мяжы між сьвятлом і цемраю.


\par }{\MM \VS{11}Слупы нябесныя дрыжаць і баяцца гневу Ягонага.


\par }{\MM \VS{12}Магутнасьцю Сваёю Ён супакойвае мора, і мудрасьцю Сваёй Ён зьнішчыў Рагава.


\par }{\MM \VS{13}Дух Ягоны распагоджвае неба, і рука Ягоная нішчыць зьмея, які ўцякае.


\par }{\MM \VS{14}Вось такія канцы шляхоў Ягоных; і толькі слабыя словы мы чуем пра Яго. Хто можа зразумець грымоты велічы Ягонай?»




\par }\Chap{Ёў 27}{\MM \VerseOne{1}І працягваў Ёў прамову сваю, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«На жыцьцё Бога, Які адкінуў суд мой, і на Усемагутнага, Які да горычы давёў душу маю,


\par }{\MM \VS{3}пакуль яшчэ трывае дыханьне ў-ва мне, і пакуль Дух Божы ў ноздрах маіх,


\par }{\MM \VS{4}ня скажуць вусны мае няпраўды, і язык мой ня будзе гаварыць хлусьні.


\par }{\MM \VS{5}Далёкі я ад таго, каб лічыць вас праведнымі. Пакуль не памру, не адступлюся ад нявіннасьці маёй.


\par }{\MM \VS{6}У праведнасьці маёй буду трымацца моцна і не адкіну яе, ня будзе дакараць сэрца маё дзён [жыцьця] майго.


\par }{\MM \VS{7}Няхай будзе як бязбожнік вораг мой, і той, хто паўстае супраць мяне — як злачынца.


\par }{\MM \VS{8}Якая надзея крывадушніка, калі ён будзе адсечаны, калі Бог забярэ душу ягоную.


\par }{\MM \VS{9}Ці выслухае Бог крык ягоны, калі прыйдзе да яго бяда?


\par }{\MM \VS{10}Ці зможа ён цешыцца Усемагутным і клікаць Бога ўвесь час?


\par }{\MM \VS{11}Я навучу вас пра руку Божую, нічога не схаваю пра Усемагутнага.


\par }{\MM \VS{12}Вось, вы ўсё гэта бачылі, дык навошта пустая гаворка?


\par }{\MM \VS{13}Такая вось доля чалавека ліхога і спадчына крыўдзіцеля, якую атрымаюць яны ад Усемагутнага.


\par }{\MM \VS{14}Калі памножацца сыны ягоныя, упадуць ад мяча, і нашчадкі ягоныя не насыцяцца хлебам.


\par }{\MM \VS{15}Хто застанецца ад іх, тых зьнішчыць зараза, і ўдовы ягоныя ня будуць плакаць.


\par }{\MM \VS{16}Калі назьбірае ён срэбра, як пяску, і нарыхтуе адзеньня, як гліны,


\par }{\MM \VS{17}ён, прыгатуе, але апранецца праведнік, і срэбра падзеліць нявінны.


\par }{\MM \VS{18}Пабудаваў ён, як павук, дом сабе, і як вартаўнік зрабіў сабе будан.


\par }{\MM \VS{19}Багатым кладзецца спаць, і такім не ўстае, расплюшчыць вочы свае — і няма нічога.


\par }{\MM \VS{20}Ахопяць яго жахі, як паводка, і ўначы схопіць яго бура.


\par }{\MM \VS{21}Падхопіць яго вецер усходні і панясе, і віхура адарве яго ад месца ягонага.


\par }{\MM \VS{22}Ён кіне яго і не пашкадуе, хоць будзе ўцякаць з рукі Ягонай.


\par }{\MM \VS{23}Будуць пляскаць над ім рукамі сваімі і засьвішчуць над ім на кожным месцы.




\par }\Chap{Ёў 28}{\MM \VerseOne{1}Сапраўды, срэбра мае пачаткі жылаў, і ёсьць месца для золата, дзе яго ачышчаюць.


\par }{\MM \VS{2}Жалеза здабываецца з парахна, і з каменя топіцца медзь.


\par }{\MM \VS{3}[Чалавек] паставіў мяжу цемры, і дасьледуе ўсё да краю, і [шукае] камяні ў цемры і ценю сьмерці.


\par }{\MM \VS{4}Капаюць капальні там, дзе не хадзілі ногі, зыходзяць у глыбіню, вісяць і хістаюцца далёка ад людзей.


\par }{\MM \VS{5}Зямля, з якой хлеб вырастае, у глыбіні перавернута, як агнём.


\par }{\MM \VS{6}Камяні ейныя — месца шафіра, і пясок золата ў ёй.


\par }{\MM \VS{7}Драпежная птушка ня ведае сьцежкі [туды], і ня бачыць яе вока арла.


\par }{\MM \VS{8}Не тапталі яе сыны пыхлівасьці, і не праходзіў па ёй леў.


\par }{\MM \VS{9}Выцягвае [чалавек] руку сваю на крэмень, і пераварочвае горы да падножжа.


\par }{\MM \VS{10}У скалах высякае каналы, і ўсё каштоўнае бачыць вока ягонае.


\par }{\MM \VS{11}І спыняе ён цячэньне рэк, і скарбы выдабывае на сьвятло.


\par }{\MM \VS{12}Але дзе знаходзіцца мудрасьць, і дзе месца розуму?


\par }{\MM \VS{13}Чалавек ня ведае туды дарогі і не знаходзіць яе на зямлі жывых.


\par }{\MM \VS{14}Бездань кажа: “Няма яе ў-ва мне”, і мора кажа: “Няма яе ў-ва мне”.


\par }{\MM \VS{15}Не даецца яна за золата і не здабываецца яна за вагу срэбра.


\par }{\MM \VS{16}Ня плаціцца за яе ані золатам Афіру, ані каштоўным оніксам або шафірам.


\par }{\MM \VS{17}Не раўняецца да яе золата і шкло, не замяніць яе на посуд залаты.


\par }{\MM \VS{18}Каралі і крышталь ня ўзгад­ваюцца [пры ёй]; цана мудрасьці — большая за пэрлы.


\par }{\MM \VS{19}Ня варты яе тапаз з Кушу, і золатам чыстым не ацэніш яе.


\par }{\MM \VS{20}Адкуль паходзіць мудрасьць, і дзе месца розуму?


\par }{\MM \VS{21}Схаваная яна ад вачэй усіх жывых, птушкам нябесным невядомая.


\par }{\MM \VS{22}Абадон і сьмерць кажуць: “Вушамі нашымі мы чулі пра славу яе”.


\par }{\MM \VS{23}Бог разумее шлях яе, і Ён ведае месца ейнае.


\par }{\MM \VS{24}Бо Ён разглядае краі зямлі, і бачыць усё, што пад небам.


\par }{\MM \VS{25}Калі даваў Ён сілу ветру і ўсталёўваў водам берагі,


\par }{\MM \VS{26}калі даваў закон дажджам, і шлях грымоту і маланцы,


\par }{\MM \VS{27}тады бачыў Ён яе, і выявіў, і ўмацаваў яе, і дасьледаваў яе.


\par }{\MM \VS{28}І сказаў Ён чалавеку: “Страх перад Госпадам — гэта мудрасьць; а пазьбягаць зла — розум”».




\par }\Chap{Ёў 29}{\MM \VerseOne{1}І працягваў Ёў прамову сваю, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Хто мне дасьць, каб я быў як у часы старадаўнія, у тыя дні, калі Бог захоўваў мяне,


\par }{\MM \VS{3}калі сьветач Ягоны сьвяціў над галавой маёй, калі ў сьвятле Ягоным хадзіў я ў цемры,


\par }{\MM \VS{4}калі яшчэ жыў у днях восені маёй, калі спагаднасьць Бога была ў намёце маім,


\par }{\MM \VS{5}калі Усемагутны быў са мною і вакол мяне — дзеці мае,


\par }{\MM \VS{6}калі сьцежкі мае купаліся ў масьле, і са скалы ручаём сьцякаў алей.


\par }{\MM \VS{7}Калі я выходзіў да брамы гораду, і на плошчы ставіў сядзеньне маё,


\par }{\MM \VS{8}убачыўшы мяне, юнакі хаваліся, а старыя ўставалі і стаялі,


\par }{\MM \VS{9}князі пераставалі гаварыць і клалі палец на вусны свае,


\par }{\MM \VS{10}начальнікі спынялі голас свой, і язык іхні прыліпаў да паднябеньня.


\par }{\MM \VS{11}Вуха, якое чула мяне, доб­ра гаварыла пра мяне, і вока, якое бачыла, сьведчыла пра мяне,


\par }{\MM \VS{12}бо я вызваляў гаротніка, які клікаў [мяне], і сірату, і бездапаможнага.


\par }{\MM \VS{13}Дабраславенства таго, які гінуў, зыходзіла на мяне, і сэрца ўдавы я рабіў радасным.


\par }{\MM \VS{14}Я апранаўся ў праведнасьць, і быў апрануты; як плашч і карона быў суд мой.


\par }{\MM \VS{15}Вокам быў я для сьляпога, і нагой — для кульгавага.


\par }{\MM \VS{16}Бацькам быў для ўбогіх, і ў справе, якой ня ведаў, пільна разьбіраўся.


\par }{\MM \VS{17}Я разьдзіраў пашчу крыўдзіцелю і вырываў з зубоў ягоных нарабаванае.


\par }{\MM \VS{18}Я гаварыў у душы: “У гнязьдзе сваім я памру і, як пясок, памножу дні свае.


\par }{\MM \VS{19}Корань мой адкрыты для вады, і раса пакрывае галіны мае.


\par }{\MM \VS{20}Слава мая заўсёды аднаўляецца, і лук у руцэ маёй абнаўляе [сілу]”.


\par }{\MM \VS{21}Тыя, што слухалі мяне, чакалі, і маўчалі, [чуючы] параду маю.


\par }{\MM \VS{22}Да словаў маіх ня мелі нічога дадаць, і мова мая на іх сплывала.


\par }{\MM \VS{23}І чакалі мяне, як дажджу, і адкрывалі вусны свае, як на дождж вясновы.


\par }{\MM \VS{24}Калі ўсміхаўся я да іх, ня верылі, і сьвятла аблічча майго не адкідалі.


\par }{\MM \VS{25}Я выбіраў шлях да іх, і сядзеў на чале, і быў, як валадар у атачэньні войска; як той, хто пацяшае засмучаных.




\par }\Chap{Ёў 30}{\MM \VerseOne{1}А цяпер сьмяюцца з мяне маладзейшыя за мяне днямі, бацькоў якіх я грэбаваў пакласьці разам з сабакамі пры авечках маіх.


\par }{\MM \VS{2}Бо сіла рук іхніх мне была не патрэбная. Поўня сілы іх мінула.


\par }{\MM \VS{3}З бяды і з голаду яны зьнемагліся, і жывіліся ў [зямлі] бясплоднай, зруйнаванай і спустошанай.


\par }{\MM \VS{4}Зьбіралі лебяду і хмызьнякі, і корань ядлоўца быў хлебам іхнім.


\par }{\MM \VS{5}Спасярод сябе іх выкідалі і крычалі на іх, як на злодзеяў.


\par }{\MM \VS{6}І жылі яны ў сухіх ярах, у ямах зямлі і ў скалах.


\par }{\MM \VS{7}Раўлі яны ў хмызьняках і зьбіраліся пад цернямі,


\par }{\MM \VS{8}сыны неразумных і сыны без імя, выгнаныя з зямлі.


\par }{\MM \VS{9}А цяпер стаўся я для іх насьмешкай і зрабіўся ім у прыказку.


\par }{\MM \VS{10}Яны брыдзяцца мяне і ўцякаюць далёка ад мяне, і не саромеюцца пляваць мне ў твар,


\par }{\MM \VS{11}бо Ён разьвязаў пояс мой, і ўдарыў мяне, і яны скінулі вузду [з сябе] перад абліччам маім.


\par }{\MM \VS{12}Праваруч паўстаюць падшыванцы і падстаўляюць нагу мне, і накіроўваюць на мяне сьцежкі загубы сваёй.


\par }{\MM \VS{13}Папсулі яны дарогі мае, карыстаюцца з пакутаў маіх, і ня трэба ім дапамога.


\par }{\MM \VS{14}Як праз вылом муру напалі яны на мяне, і спад руінаў выскокваюць.


\par }{\MM \VS{15}Жахі агарнулі мяне; як вецер зьнікла веліч мая, і збаўленьне маё, як хмара, праляцела.


\par }{\MM \VS{16}І цяпер выліваецца з мяне душа мая, і дні гора нахлынулі на мяне.


\par }{\MM \VS{17}Ноччу [боль] пранізвае косткі мае, і тыя, што ядуць мяне, ня сьпяць.


\par }{\MM \VS{18}Моцна прыстала да мяне адзеньне маё, і прыліпла сукня мая да мяне.


\par }{\MM \VS{19}Ён кінуў мяне ў балота, і я стаўся падобны да пылу і попелу.


\par }{\MM \VS{20}Я клічу Цябе, але Ты не адказваеш мне; стаю, але Ты не глядзіш на мяне.


\par }{\MM \VS{21}Ты стаўся бязьлітасным для мяне і з моцаю бічуеш мяне рукою Тваёй.


\par }{\MM \VS{22}Ты падняў мяне і пусьціў на вецер, і спустошыў мяне.


\par }{\MM \VS{23}Ведаю, што Ты на сьмерць вядзеш мяне, і ў дом, дзе зьбярэцца ўсё жывое.


\par }{\MM \VS{24}Хіба не працягвае рукі зруйнаваны? Ці не крычыць ён у няшчасьці сваім?


\par }{\MM \VS{25}Ці ня плакаў я над пакрыў­джаным? Ці душа мая не спагадала ўбогаму?


\par }{\MM \VS{26}Чакаў я дабра, а прыйшло ліха, і шукаў сьвятла, але прыйшла цемра.


\par }{\MM \VS{27}Нутро маё кіпіць і не змаўкае, нахлынулі на мяне дні гора майго.


\par }{\MM \VS{28}Хаджу я счарнелы, але не ад сонца, устаю ў грамадзе і крычу.


\par }{\MM \VS{29}Я стаўся братам для шакалаў і бліжнім для страусаў.


\par }{\MM \VS{30}Скура мая счарнела на мне, і косткі мае высахлі ад сьпякоты.


\par }{\MM \VS{31}Сталіся сумнымі гусьлі мае, і жалейка мая з плачам галосіць.




\par }\Chap{Ёў 31}{\MM \VerseOne{1}Я заключыў запавет з вачамі маімі, каб не глядзець мне на дзяўчыну.


\par }{\MM \VS{2}Якая ж доля мая ў Бога на вышыні, і якая спадчына ад Усемагутнага на вышынях?


\par }{\MM \VS{3}Ці ж не загуба [прызначана] для ліхотніка, і няшчасьце — для злачынцы?


\par }{\MM \VS{4}Ці ж Ён ня бачыць шляхоў маіх і ня лічыць усе крокі мае?


\par }{\MM \VS{5}Ці ж хадзіў я ў марнасьці, і ці ж нага мая сьпяшалася да подступу?


\par }{\MM \VS{6}Няхай узважыць Ён мяне на вагах справядлівых, і няхай ведае Бог невінаватасьць маю.


\par }{\MM \VS{7}Калі зыходзіў крок мой са шляху, і пайшло за вокам маім сэрца маё, і запляміла рукі мае што нячыстае,


\par }{\MM \VS{8}няхай я пасею, а есьці будзе іншы, і нашчадкі мае будуць вырваныя з каранямі.


\par }{\MM \VS{9}Калі сэрца маё зьвяла жанчына, і калі цікаваў я пры дзьвярах бліжняга майго,


\par }{\MM \VS{10}няхай жонка мая меле для другога, і няхай іншыя прыхіляюцца да яе.


\par }{\MM \VS{11}Бо гэта брыдота, злачынства, што падлягае суду.


\par }{\MM \VS{12}Гэта агонь, які палае для Абадону, які выкараняе ўсю маёмасьць маю.


\par }{\MM \VS{13}Калі я адмовіў суду слузе майму і служцы маёй, калі яны спрачаліся са мною,


\par }{\MM \VS{14}што я буду рабіць, калі паўстане Бог? І калі Ён наведае мяне, што я адкажу Яму?


\par }{\MM \VS{15}Ці ж ня Той, Хто мяне ўфармаваў ва ўлоньні, уфармаваў і яго; і ва ўлоньні [маці] ўкш­талтаваў нас Адзіны?


\par }{\MM \VS{16}Ці ж адмовіў я ў просьбе ўбогім і ці засмуціў вочы ўдавы?


\par }{\MM \VS{17}Ці я адзін зьядаў кавалак свой, і ці ня еў яго сірата?


\par }{\MM \VS{18}Бо ад маленства гадаваў я яго, як бацька, і вёў яго ад улоньня маці.


\par }{\MM \VS{19}Калі я бачыў таго, што гіне без адзеньня, або бедака, што ня меў чым накрыцца,


\par }{\MM \VS{20}ці ж не дабраслаўлялі мяне сьцёгны ягоныя, калі грэла іх воўна авечак маіх?


\par }{\MM \VS{21}Калі я падымаў руку маю на сірату, калі бачыў у браме дапамогу сабе,


\par }{\MM \VS{22}няхай адпадзе рамяно ад сьпіны маёй, і няхай рука мая адломіцца ад локця.


\par }{\MM \VS{23}Бо страшнае мне было пакараньне Божае, перад веліччу Яго я не магу ўстаяць!


\par }{\MM \VS{24}Ці ў золаце я меў спадзяваньне? І ці золату чыстаму я казаў: “Надзея мая”?


\par }{\MM \VS{25}Ці цешыўся я дзеля мноства багацьцяў маіх, што рука мая столькі прыдбала?


\par }{\MM \VS{26}Калі я бачыў сонца, як яно зьзяе, або месяц, які ў яснасьці плыве,


\par }{\MM \VS{27}ці спакусіўся я таемна ў сэр­цы маім, і ці цалавалі вусны мае руку маю?


\par }{\MM \VS{28}Гэта было б злачынства, што падлягае суду, бо я адрокся б ад Бога на вышынях.


\par }{\MM \VS{29}Ці я цешыўся з падзеньня таго, хто ненавідзеў мяне, і ці радаваўся, што яго напаткала няшчасьце?


\par }{\MM \VS{30}Але я не даваў грашыць паднябеньню майму, каб праклінаць душу ягоную.


\par }{\MM \VS{31}Ці ж не гаварылі людзі намёту майго: “Хто ж не насыціўся мясам ягоным!”


\par }{\MM \VS{32}На двары не заставаўся прыхадзень, брама мая была адкрытая для падарожнікаў.


\par }{\MM \VS{33}Ці ўтойваў я грэх мой як [іншы] чалавек, і ці хаваў за пазухай правіну маю?


\par }{\MM \VS{34}Тады б я баяўся грамады вялікай, і пагарда бліжніх палохала б мяне, і маўчаў бы я, і не выходзіў за дзьверы.


\par }{\MM \VS{35}Хто мне дасьць таго, хто паслухае мяне? Вось подпіс мой. Няхай Усемагутны адкажа мне! Вось кніга, якую напісаў супраціўнік мой,


\par }{\MM \VS{36}каб я насіў яе на плячах маіх і налажыў яе сабе, як вянец.


\par }{\MM \VS{37}Я паведамлю яму лік крокаў маіх і пайду да яго, як да начальніка.


\par }{\MM \VS{38}Калі б жалілася на мяне зямля мая, і з ёй плакалі барозны ейныя,


\par }{\MM \VS{39}што плады ейныя я еў бяз срэбра, і што крыўдзіў душу ўласьніка яе,


\par }{\MM \VS{40}няхай замест пшаніцы родзіцца мне калючка, а замест ячменю — кукаль!» Скончыліся словы Ёва.




\par }\Chap{Ёў 32}{\MM \VerseOne{1}І перасталі тыя тры чалавекі адказваць Ёву, бо ён быў праведны ў вачах сваіх.


\par }{\MM \VS{2}І ўзгарэўся гневам Элігу, сын Барахеэля Бузяніна, з роду Рама. І запалаў ён гневам на Ёва, бо той лічыў душу сваю больш праведнай за Бога.


\par }{\MM \VS{3}І запалаў гнеў ягоны таксама на сяброў ягоных, што не знайшлі яны адказу яму, але [толькі] вінавацілі Ёва.


\par }{\MM \VS{4}І чакаў Элігу, калі Ёў гаварыў, бо яны былі старэйшымі за яго днямі.


\par }{\MM \VS{5}І ўбачыў Элігу, што тыя тры ня маюць адказу ў вуснах сваіх, і запалаў гнеў ягоны.


\par }{\MM \VS{6}І адказаў Элігу, сын Барахеэля Бузяніна, і сказаў: «Я — малодшы за вас днямі, а вы — старэйшыя, дзеля гэтага я вагаўся і баяўся выказваць вам думку сваю.


\par }{\MM \VS{7}Я казаў сабе: “Няхай [многія] дні гавораць, і няхай шматгадовы вучыць мудрасьці”.


\par }{\MM \VS{8}Але дух ёсьць у чалавеку і дыханьне Усемагутнага дае яму разуменьне.


\par }{\MM \VS{9}Не [заўсёды] шматгадовы — мудры, і ня [толькі] старыя разумеюць суд.


\par }{\MM \VS{10}Таму я кажу: “Паслухайце мяне, і я выкажу веданьне сваё”.


\par }{\MM \VS{11}Вось, чакаў я на словы вашыя, і настаўляў вуха на разумнасьць вашую, пакуль вы шукалі словаў,


\par }{\MM \VS{12}і намагаўся, каб мне зразумець вас. І вось, няма такога, хто аспрэчыць Ёва, і хто можа адказаць на словы ягоныя.


\par }{\MM \VS{13}Не кажыце: “Мы знайшлі мудрасьць. Няхай Бог пераможа яго, а не чалавек”.


\par }{\MM \VS{14}Ня супраць мяне словы [Ёва], і не паводле словаў вашых адкажу яму.


\par }{\MM \VS{15}Яны спалохаліся, і не адказваюць болей, і ня маюць ужо словаў.


\par }{\MM \VS{16}Яшчэ пачакаў я, яны не гаварылі, стаялі і болей не адказвалі.


\par }{\MM \VS{17}Я таксама адкажу ў сваю чаргу, і выкажу думку маю.


\par }{\MM \VS{18}Бо я поўны словаў, і сьціскае дыханьне ў-ва мне дух мой.


\par }{\MM \VS{19}Таксама нутро маё, як віно закаркаванае, што разрывае новыя мяхі.


\par }{\MM \VS{20}Няхай я скажу і стане лягчэй крыху, адкрыю вусны мае і адкажу.


\par }{\MM \VS{21}Ня буду зьвяртаць увагі на асобу, і ня буду патураць чалавеку,


\par }{\MM \VS{22}бо ня ўмею лісьлівіць, іначай няхай адразу возьме мяне Творца мой.




\par }\Chap{Ёў 33}{\MM \VerseOne{1}Дык выслухай, Ёве, прамову маю і прыхілі вуха на ўсе словы мае.


\par }{\MM \VS{2}Вось, я адкрываю вусны свае, і язык мой гаворыць у вуснах маіх.


\par }{\MM \VS{3}Ад шчырага сэрца плывуць словы мае, і яснае веданьне кажуць вусны мае.


\par }{\MM \VS{4}Дух Божы ўчыніў мяне, і дыханьне Усемагутнага ажывіла мяне.


\par }{\MM \VS{5}Падрыхтуйся і стань перад абліччам маім, і прадстаў справу тваю.


\par }{\MM \VS{6}Вось, я, як вусны твае перад Богам, таксама я з гліны ўфармаваны.


\par }{\MM \VS{7}Вось страх [перада] мною няхай цябе не палохае, і рука мая няхай ня будзе цяжкаю над табою.


\par }{\MM \VS{8}Тое, што ты гаварыў — у вушах маіх, і я чуў голас словаў тваіх:


\par }{\MM \VS{9}“Чысты я, бяз грэху, беззаганны, і няма віны ў-ва мне.


\par }{\MM \VS{10}Але [Бог] знайшоў абвінавачваньне супраць мяне, і лічыць мяне ворагам Сваім.


\par }{\MM \VS{11}Ён закаваў у кайданы ногі мае, пільнуе ўсе сьцежкі мае”.


\par }{\MM \VS{12}Вось, у гэтым ты няправедны. Я адкажу табе, бо Бог большы за чалавека.


\par }{\MM \VS{13}Чаму ты спрачаешся з Ім, што Ён не адказвае табе ніводнага слова?


\par }{\MM \VS{14}Бог прамаўляе і адзін раз, і другі, а [чалавек] не зважае на гэта.


\par }{\MM \VS{15}У сьне і ў відзежы начным, калі моцны сон агартае людзей і ў дрымоце на ложку,


\par }{\MM \VS{16}адкрывае Ён вуха людзям, і палохае іх у зьявах,


\par }{\MM \VS{17}каб адвярнуць чалавека ад учынкаў [ліхіх], і вызваліць яго ад пыхлівасьці,


\par }{\MM \VS{18}каб захаваць душу ягоную ад магілы, і жыцьцё ягонае, каб не загінула ад дзіды.


\par }{\MM \VS{19}Ён дакарае яго хваробаю на ложку ягоным і болем безупынным у костках ягоных.


\par }{\MM \VS{20}І жыцьцё ягонае брыдзіцца хлебам, і душа ягоная — страваю найлепшаю.


\par }{\MM \VS{21}Цела яго зьнікае на вачах, і косткі, звычайна ня бачныя, адкрываюцца.


\par }{\MM \VS{22}Набліжаецца душа ягоная да магілы, і жыцьцё ягонае — да памёршых.


\par }{\MM \VS{23}Калі пры ім анёл-абаронца, адзін з тысячы, які распавядзе чалавеку, у чым праведнасьць ягоная,


\par }{\MM \VS{24}тады зьлітуецца [Бог] над ім і скажа: “Выратуй яго, каб не ішоў ён у магілу, бо Я знайшоў выкуп [за яго]”.


\par }{\MM \VS{25}Тады цела ягонае стане, як у маладосьці, і вернецца ён у дні юнацтва свайго.


\par }{\MM \VS{26}Ён будзе маліць Бога, і [Бог] будзе спагадны яму, і ўбачыць аблічча ягонае радасным, і верне чалавеку праведнасьць ягоную.


\par }{\MM \VS{27}І ён паглядзіць на людзей і скажа: “Я грашыў і чыніў няправасьць, і не аднагароджана мне.


\par }{\MM \VS{28}Ён выкупіў душу маю, каб не трапіла ў магілу, і будзе бачыць сьвятло жыцьцё маё”.


\par }{\MM \VS{29}Вось, усё гэта робіць Бог два, і тры разы з чалавекам,


\par }{\MM \VS{30}каб адвесьці душу ягоную ад магілы, і прасьвятліць яго сьвятлом жывых.


\par }{\MM \VS{31}Уважай, Ёве, паслухай мяне, і памаўчы, і я прамоўлю.


\par }{\MM \VS{32}Калі маеш словы, адкажы мне. Прамоў, бо хачу, каб ты аказаўся праведным.


\par }{\MM \VS{33}Калі ж ня маеш, паслухай мяне. Маўчы, і я навучу цябе мудрасьці».




\par }\Chap{Ёў 34}{\MM \VerseOne{1}І гаварыў Элігу, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Мудрыя, слухайце словы мае, і знаўцы, прыхіліце вушы да мяне.


\par }{\MM \VS{3}Бо вуха выспрабоўвае словы, як паднябеньне смакуе страву.


\par }{\MM \VS{4}Разьбяромся між сабою, што слушнае, і зразумеем, што добрае.


\par }{\MM \VS{5}Бо Ёў сказаў: “Я — праведны, а Бог пазбавіў мяне суду.


\par }{\MM \VS{6}Ці буду я казаць хлусьліва пра праўду маю? Небясьпечная рана мая, а я без віны”.


\par }{\MM \VS{7}Ці ёсьць такі чалавек, як Ёў, які п’е зьнявагі, як ваду,


\par }{\MM \VS{8}і ідзе разам са злачынцамі, і ходзіць з людзьмі бязбожнымі?


\par }{\MM \VS{9}Бо ён сказаў: “Няма карысьці чалавеку, калі ён дагаджае Богу”.


\par }{\MM \VS{10}Дык паслухайце мяне, людзі разумныя! Бог далёкі ад няправасьці, і Усемагутны — ад беззаконьня.


\par }{\MM \VS{11}Бо Ён паводле ўчынкаў аднагароджвае чалавеку, паводле шляхоў кожнага аднагароджвае яму.


\par }{\MM \VS{12}Сапраўды, Бог ня чыніць несправядлівасьці, і Усемагутны не перакручвае суд.


\par }{\MM \VS{13}Хто даручыў Яму зямлю? Хто паставіў Яго над усім сусьветам?


\par }{\MM \VS{14}Калі б Ён накіраваў да Сябе сэрца Сваё, і ўзяў да Сябе Духа Свайго і дыханьне Сваё,


\par }{\MM \VS{15}тады загінула б кожнае цела, і чалавек перамяніўся б у парахно.


\par }{\MM \VS{16}Калі ты маеш розум, паслухай гэта, прыхілі вуха на голас словаў маіх.


\par }{\MM \VS{17}Ці той, хто ненавідзіць суд, можа кіраваць? Ці асудзіш ты Найправеднейшага?


\par }{\MM \VS{18}Ці можна сказаць валадару: “Нягоднік”, або начальнікам: “Бязбожнікі”.


\par }{\MM \VS{19}Але Ён не глядзіць на абліччы князёў і ня лічыць багатага вышэй за ўбогага. Бо ўсе яны — творы рук Ягоных.


\par }{\MM \VS{20}Неспадзявана паміраюць яны, і сярод ночы паўстае народ, і яны зьнікаюць, і моцных выганяюць не рукой [чалавека].


\par }{\MM \VS{21}Бо вочы Ягоныя — над шляхамі чалавека, і Ён бачыць усе крокі ягоныя.


\par }{\MM \VS{22}Няма цемры, ані змроку, каб там маглі схавацца злачынцы.


\par }{\MM \VS{23}Бо Ён не прызначае чалавеку тэрмін, каб той ішоў да Бога на суд.


\par }{\MM \VS{24}Ён зьнішчае магутных без запытаньня і на іх месца стаўляе іншых.


\par }{\MM \VS{25}Ён ведае ўчынкі іхнія і скідвае іх ноччу, і яны гінуць.


\par }{\MM \VS{26}Ён ударае іх за бязбожнасьць іхнюю на бачным месцы


\par }{\MM \VS{27}за тое, што яны адвярнуліся ад Яго і не разумелі ўсіх шляхоў Ягоных.


\par }{\MM \VS{28}Бо дайшоў да Яго крык убогіх, і Ён пачуў стагнаньне прыгнечаных.


\par }{\MM \VS{29}Калі Ён супакоіць, хто можа асудзіць? Калі схавае аблічча Сваё, хто можа ўбачыць Яго? Будзе гэта і для народу, і для аднаго чалавека,


\par }{\MM \VS{30}каб не валадарыў чалавек нягодны і ня быў ён пасткай для народу.


\par }{\MM \VS{31}Трэба казаць да Бога: “Я нясу [пакараньне], ня буду больш грашыць.


\par }{\MM \VS{32}Чаго я ня бачу, Ты навучы мяне. Калі я зрабіў злачынства, болей гэтага рабіць ня буду”.


\par }{\MM \VS{33}На [думку] тваю, ці павінен Ён адплаціць [табе], бо ты адкідаеш [гэта]? Бо ты сам, а ня я выбіраеш [казаць гэта]. А калі ведаеш што [больш], скажы.


\par }{\MM \VS{34}Людзі разумныя скажуць мне, і чалавек мудры, які слухае мяне, [прамовіць]:


\par }{\MM \VS{35}“Ёў неразумна кажа, і словы ягоныя без разуменьня”.


\par }{\MM \VS{36}Няхай будзе Ёў дасьледаваны да канца, паводле адказаў ягоных, якія ўласцівыя людзям беззаконным.


\par }{\MM \VS{37}Бо ён дадае да грахоў сваіх правіну, і сярод нас пляскае ў далоні, і памнажае прамовы свае супраць Бога».




\par }\Chap{Ёў 35}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Элігу, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Што ты лічыш слушным, калі ты сказаў: “Праведнасьць мая большая, чым у Бога”?


\par }{\MM \VS{3}Бо ты сказаў: “Што за карысьць мне і што я атрымаю з гэтага, чым калі б я грашыў?”


\par }{\MM \VS{4}Я адкажу табе словамі, і сябрам тваім з табою.


\par }{\MM \VS{5}Паглядзі на неба і пабач; паглядзі на аблокі, яны вышэйшыя за цябе.


\par }{\MM \VS{6}Калі ты саграшыш, што зробіш ты Яму? І калі грахі твае памнажаюцца, чым ты зашкодзіш Яму?


\par }{\MM \VS{7}А калі будзеш праведны, што дасі Яму? Або што Ён атрымае з рукі тваёй?


\par }{\MM \VS{8}Чалавеку, падобнаму да цябе, ліхота твая [шкодзіць], а праведнасьць твая [патрэбна] сыну чалавечаму.


\par }{\MM \VS{9}Ад мноства прыгнятальнікаў яны галосяць, з прычыны [цяжкага] рамяна моцных.


\par }{\MM \VS{10}Але [ніхто] ня кажа: “Дзе ж Бог, Які стварыў мяне, Які дае сьпевы ўначы,


\par }{\MM \VS{11}Які вучыць нас болей, чым жывёлаў зямных, і больш, чым птушак нябесных, робіць нас мудрымі?”


\par }{\MM \VS{12}Там яны лямантуюць, але Ён не адказвае ім з прычыны пыхлівасьці злачынцаў.


\par }{\MM \VS{13}Толькі марноты ня слухае Бог і ня бачыць Усемагутны.


\par }{\MM \VS{14}Хоць ты сказаў, што ня бачыш Яго, разгляд [справы] — перад абліччам Ягоным, і ты чакай на Яго.


\par }{\MM \VS{15}І цяпер, калі не палае гнеў Ягоны, Ён не зважае зашмат на нягоднасьць.


\par }{\MM \VS{16}Надарма Ёў адчыніў вусны свае і множыць прамовы бяздумныя».




\par }\Chap{Ёў 36}{\MM \VerseOne{1}І працягваў Элігу, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Пачакай мяне трохі, і я пакажу табе, што маю яшчэ словы пра Бога.


\par }{\MM \VS{3}Пачну здалёк навучаньне маё, і Творцу майму аддам праведнасьць.


\par }{\MM \VS{4}Бо праўдзівыя і без падману словы мае, і з табою я дасканалы ў веданьні.


\par }{\MM \VS{5}Вось, Бог магутны і не адкідае нікога, Ён магутны моцай сэрца.


\par }{\MM \VS{6}Ён не дае жыць бязбожніку, але дае суд убогаму.


\par }{\MM \VS{7}Не адварочвае Ён ад праведных вачэй Сваіх, але саджае іх з валадарамі на пасадзе назаўжды, і яны ўзвышаюцца.


\par }{\MM \VS{8}І калі яны закаваныя ў кайданы і зьвязаныя путамі гора,


\par }{\MM \VS{9}Ён паказвае ім учынкі іхнія і злачынствы іхнія, што яны памножыліся.


\par }{\MM \VS{10}І Ён адкрывае вуха іхняе, каб навучыць іх, і гаворыць ім, каб адвярнуліся ад ліхоты.


\par }{\MM \VS{11}Калі паслухаюцца і будуць служыць Яму, яны пражывуць дні свае ў дабрабыце і гады свае — у прыемнасьці.


\par }{\MM \VS{12}А калі не паслухаюцца, тады загінуць ад дзіды і памруць з нястачы веданьня.


\par }{\MM \VS{13}Крывадушнікі склада­юць гнеў у сэрцы сваім і ня клічуць [Бога], калі Ён закоўвае іх [у кайданы].


\par }{\MM \VS{14}У марнасьці памірае душа іхняя і жыцьцё іхняе між распусьнікамі.


\par }{\MM \VS{15}Ён ратуе ўбогага з уціску ягонага і адкрывае вуха ягонае ў трывозе.


\par }{\MM \VS{16}Таксама цябе Ён выбавіць з цясноты на прастору, дзе няма ўціску, і будзе поўнае тлушчу ўсё на стале тваім.


\par }{\MM \VS{17}Але ты поўны меркаваньняў бязбожных, і чакаюць цябе суд і вырак.


\par }{\MM \VS{18}Няхай не зьвядзе цябе гнеў, і вялікі выкуп няхай ня скрывіць [шляхоў] тваіх.


\par }{\MM \VS{19}Ці ў няшчасьці крык твой дапаможа або намаганьні сілы тваёй?


\par }{\MM \VS{20}Не жадай тае ночы, калі народы паднімаюцца з месцаў сваіх.


\par }{\MM \VS{21}Сьцеражыся, каб не зьвярнуўся да злачынства, бо праз яго ты спазнаеш гора.


\par }{\MM \VS{22}Вось, Бог узьвялічаны ў моцы Сваёй. Які настаўнік падобны да Яго?


\par }{\MM \VS{23}Хто можа вызначыць шляхі Ягоныя? І хто можа сказаць Яму: “Ты ўчыніў зло”?


\par }{\MM \VS{24}Памятай, каб услаўляць учынкі Ягоныя, пра якія сьпяваюць людзі.


\par }{\MM \VS{25}Усе людзі бачаць гэта, кожны прыглядаецца здалёк.


\par }{\MM \VS{26}Вось, Бог вялікі і перавышае веданьне нашае; лік гадоў Ягоных — неаблічальны.


\par }{\MM \VS{27}Ён зьбірае кроплі вады, і падаюць яны дажджом з хмары Ягонай.


\par }{\MM \VS{28}Яны цякуць з хмараў і выліваюцца на многіх людзей.


\par }{\MM \VS{29}Хто можа разумець разьлегласьць аблокаў і грымоты намёту Ягонага?


\par }{\MM \VS{30}Вось, Ён расьцягнуў вакол Сябе сьвятло Сваё і закрывае глыбіні мора.


\par }{\MM \VS{31}Адтуль Ён судзіць народы, і шчодра корміць іх.


\par }{\MM \VS{32}У руках Сваіх Ён трымае маланку і загадвае ёй, куды цэліць.


\par }{\MM \VS{33}Грукат ейны паведамляе пра яе, нават статкі адчуваюць прыход яе.




\par }\Chap{Ёў 37}{\MM \VerseOne{1}Ад гэтага дрыжыць сэрца маё, і яно зрушылася з месца свайго.


\par }{\MM \VS{2}Слыхам слухайце гук голасу Ягонага і грымот, які выходзіць з вуснаў Ягоных.


\par }{\MM \VS{3}Пад усім небам Ён пускае яго, і бляск Ягоны — аж да краю зямлі.


\par }{\MM \VS{4}За ім грыміць голас, грыміць голас велічы Ягонай, і Ён не спыняе яго, пакуль ня будзе пачуты голас Яго.


\par }{\MM \VS{5}Грыміць Бог голасам страшным Сваім, і чыніць рэчы вялікія і незразумелыя.


\par }{\MM \VS{6}Ён гаворыць сьнегу: “Зыйдзі на зямлю”, залеве дажджовай: “Будзь залевай дажджу вялікага”.


\par }{\MM \VS{7}Ён кладзе пячатку на руку кожнага чалавека, каб усе людзі ведалі справы Ягоныя.


\par }{\MM \VS{8}І зьвер хаваецца ў логавішча і жыве ў пячоры сваёй.


\par }{\MM \VS{9}З поўдня прыходзіць бура, а з поўначы — холад.


\par }{\MM \VS{10}З подыху Божага зьяўляецца лёд, і паверхня вады ільдом сьціскаецца.


\par }{\MM \VS{11}Вільгацьцю Ён напаўняе аблокі, і хмары разганяе сьвятлом Сваім.


\par }{\MM \VS{12}І асьвятляе яно ўсё кругом паводле волі Ягонай, каб рабіць усё, што загадае Ён на абліччы сусьвету.


\par }{\MM \VS{13}Ці то на пакараньне зямлі, ці то дзеля міласэрнасьці Ён наводзіць яго.


\par }{\MM \VS{14}Прыхілі вуха да гэтага, Ёве, і стань, і паразважай пра цуды Божыя.


\par }{\MM \VS{15}Ці ты ведаеш, як загадвае Бог, каб хмары Ягоныя заясьнелі сьвятлом?


\par }{\MM \VS{16}Ці ведаеш ты, як падвешаны аблокі, і пра цуды Таго, Хто ў веданьні дасканалы?


\par }{\MM \VS{17}Ці не награваецца адзеньне тваё, калі зямля супачывае ад ветру паўднёвага?


\par }{\MM \VS{18}Ці ты з Ім расьцягнуў аблокі, моцныя, як люстэрка, адлітае [з мэталю]?


\par }{\MM \VS{19}Навучы нас, што маем сказаць Яму? Мы ў гэтай цемры ня можам прадставіць [справу нашую].


\par }{\MM \VS{20}Хто раскажа Яму тое, што я прамаўляю? Ці скажа хто Яму, каб ня быць зьнішчаным?


\par }{\MM \VS{21}І цяпер ня бачым мы сьвятла за хмарамі, але пройдзе вецер і разгоніць іх.


\par }{\MM \VS{22}З поўначы прыходзіць [яснасьць] залатая, і вакол Бога — велічнасьць страшлівая.


\par }{\MM \VS{23}Усемагутнага знайсьці мы ня можам: Ён — магутны ў сіле, судзе і праведнасьці, але не прыгнятае нікога.


\par }{\MM \VS{24}Дзеля таго няхай баяцца Яго людзі, бо Ён не зважае на ўсіх мудрых сэрцам».




\par }\Chap{Ёў 38}{\MM \VerseOne{1}І адказаў ГОСПАД з віхуры, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Хто гэта, што неразумнымі словамі зацямняе задумы Мае?


\par }{\MM \VS{3}Падперажы, як мужчына, паясьніцу тваю, і Я буду пытацца ў цябе, і ты тлумач Мне.


\par }{\MM \VS{4}Дзе ты быў, калі Я закладваў падваліны зямлі? Адкажы Мне, калі маеш веды?


\par }{\MM \VS{5}Хто даў меру ёй, ці ты ведаеш? Або хто працягнуў над ёй вяроўку мерную?


\par }{\MM \VS{6}На чым замацаваны падваліны яе? Або хто залажыў кутні камень яе,


\par }{\MM \VS{7}калі гаманілі з радасьцю зоркі ранішнія, і калі радасна ўсклікалі ўсе сыны Божыя?


\par }{\MM \VS{8}Хто зачыніў мора брамамі, калі вырывалася яно, [нібы] з улоньня выходзіла;


\par }{\MM \VS{9}калі апранаў у хмары яго, і ў імглу, як у пялёнкі, спавіваў?


\par }{\MM \VS{10}Я паставіў мору межы ейныя, і паставіў загарадкі і брамы,


\par }{\MM \VS{11}і сказаў: “Дасюль дойдзеш, а далей не пяройдзеш, і тут спыніш узбураныя хвалі твае”.


\par }{\MM \VS{12}Ці ты загадваў у дні твае сьвітаньню і ці вызначаў зараніцы месца яе,


\par }{\MM \VS{13}каб ахапіла яна канцы зямлі, і каб вынішчаны былі на ёй бязбожнікі,


\par }{\MM \VS{14}каб [зямля] зьмянілася як гліна пад пячаткай, і сталася, як адзеньне каляровае,


\par }{\MM \VS{15}каб забранае было ад бязбожных сьвятло іхняе і зламанае рамяно ўзьнесенае?


\par }{\MM \VS{16}Ці ты даходзіў да крыніцаў мора, і ці ты хадзіў па дне бяздоньня?


\par }{\MM \VS{17}Ці адкрытыя былі табе брамы сьмерці, і ці бачыў ты дзьверы цемры сьмяротнай?


\par }{\MM \VS{18}Ці аглядаў ты абшары зямлі? Раскажы Мне, калі ведаеш усё гэта.


\par }{\MM \VS{19}Пры якой дарозе жыве сьвятло, і дзе месца цемры,


\par }{\MM \VS{20}каб завесьці яе да межаў ейных, і ведаць сьцежкі да дому яе?


\par }{\MM \VS{21}Ты ведаеш, бо тады ты быў ужо народжаны, і лік дзён тваіх вельмі вялікі!


\par }{\MM \VS{22}Ці ты даходзіў да сховішча сьнегу і ці бачыў сховішча граду,


\par }{\MM \VS{23}які Я падрыхтаваў на час гора і на дзень бою і вайны?


\par }{\MM \VS{24}Па якім шляху разьліваецца сьвятло і разыходзіцца вецер палючы па зямлі?


\par }{\MM \VS{25}Хто вызначыў пратоку для навальніцы і шляхі для маланкі і грымотаў,


\par }{\MM \VS{26}каб ліў дождж на зямлю бязьлюдную, на пустыню, дзе няма ніводнага чалавека,


\par }{\MM \VS{27}каб насыціць [вадою] пустыню і пушчу, і каб вырасьціць траву [на засохлай зямлі]?


\par }{\MM \VS{28}Хто ёсьць бацькам дажджу? Або хто нарадзіў кроплі расы?


\par }{\MM \VS{29}З чыйго нутра выйшаў лёд, і хто родзіць шэраш на небе?


\par }{\MM \VS{30}Як камень вада цьвярдзее, і аблічча бяздоньня замярзае.


\par }{\MM \VS{31}Ці ты можаш зьвязаць зьвязы Стажар’я, і ці можаш разьвязаць вузел Касцоў?


\par }{\MM \VS{32}Ці ты выведзеш зорку ранішнюю ў свой час, і ці Воз з сынамі ягонымі накіруеш?


\par }{\MM \VS{33}Ці ты ведаеш законы неба, і ці можаш напісаць іх на зямлі?


\par }{\MM \VS{34}Ці можаш падняць голас твой да аблокаў і хвалямі вады накрыць сябе?


\par }{\MM \VS{35}Ці можаш паслаць бліскавіцы, і ці пойдуць яны, і ці скажуць табе: “Вось мы!”


\par }{\MM \VS{36}Хто ўлажыў у нутро ібіса мудрасьць, і хто пеўню даў розум?


\par }{\MM \VS{37}Хто мудрасьцю лічыць хмары, і хто можа нахіліць начыньні нябесныя,


\par }{\MM \VS{38}калі пыл цьвярдзее ў камяні, замяняецца ў груды?


\par }{\MM \VS{39}Ці ты для ільвіцы наловіш здабычы, і голад ільвянятаў задаволіш,


\par }{\MM \VS{40}калі яны вылежваюцца ў логвах сваіх, або ў гушчары цікуюць?


\par }{\MM \VS{41}Хто гатуе крумкачу страву ягоную, калі дзеці ягоныя клічуць да Бога і блукаюць бяз ежы?




\par }\Chap{Ёў 39}{\MM \VerseOne{1}Ці ты ведаеш час пароду дзікіх козаў у скалах, або сачыў за пародамі ланяў?


\par }{\MM \VS{2}Ці ты лічыш месяцы цяжарнасьці іхняй, або ведаеш час іх нараджэньня?


\par }{\MM \VS{3}Схіляюцца яны, родзячы дзяцей сваіх, і вызваляюцца ад болю нараджэньня.


\par }{\MM \VS{4}Дзеці іхнія набіраюць сілы і растуць у полі, і выходзяць, і не вяртаюцца да іх.


\par }{\MM \VS{5}Хто пусьціў дзікага асла на свабоду, і хто разьвязаў путы ягоныя?


\par }{\MM \VS{6}Я даў яму дом у пустыні, і на зямлі салёнай прызначыў жытло яму.


\par }{\MM \VS{7}Ён сьмяецца з гармідару гораду і ня чуе крыку паганятага,


\par }{\MM \VS{8}на гарах знаходзіць сабе пашу і шукае ўсякую зеляніну.


\par }{\MM \VS{9}Ці захоча аднарог служыць табе, ці пераначуе ён пры ясьлях тваіх?


\par }{\MM \VS{10}Ці ты можаш прывязаць аднарога вяроўкаю да плуга, ці будзе ён араць лагчыны за табою?


\par }{\MM \VS{11}Ці ты паверыш у вялікую сілу ягоную, і даручыш яму працу тваю?


\par }{\MM \VS{12}Ці паверыш яму, што ён верне зерне тваё і зьбярэ на ток?


\par }{\MM \VS{13}Крылы страуса радасна махаюць, але ці яны такія, як крылы і пер’е бусла?


\par }{\MM \VS{14}Бо ён пакідае яйкі свае на зямлі, і яны грэюцца ў пяску,


\par }{\MM \VS{15}і забываецца ён, што можа нага стаптаць іх і зьвер палявы раздушыць.


\par }{\MM \VS{16}Нячулы ён да дзяцей сваіх, быццам яны не ягоныя, і не трывожыцца ён, што праца ягоная можа быць дарэмнай,


\par }{\MM \VS{17}бо пазбавіў яго Бог мудрасьці і ня даў яму розуму.


\par }{\MM \VS{18}А калі прыйдзе час, і ён падыме ўгору крылы, тады ён сьмяецца з каня і вершніка ягонага.


\par }{\MM \VS{19}Ці ты даеш каню сілу? Ці ты ахінаеш шыю ягоную грывай?


\par }{\MM \VS{20}Ці ты прымусіш бегчы яго, як саранчу? Велічнае іржаньне ягонае жах наводзіць.


\par }{\MM \VS{21}Ён б’е зямлю капытом, і цешыцца сілаю, і выходзіць адважна насустрач зброі.


\par }{\MM \VS{22}Ён сьмяецца над страхам, не палохаецца, і не ўцякае перад мячом.


\par }{\MM \VS{23}Калі гучыць над ім сагайдак, вострыва дзіды, ці рагаціны,


\par }{\MM \VS{24}ён з шаленствам і лютасьцю каўтае зямлю, і не спыняецца пры гуку трубы.


\par }{\MM \VS{25}На гук трубы іржэ: “І-га-га!” і здалёку ён вычувае бітву, воклічы князёў і крык [ваенны].


\par }{\MM \VS{26}Ці паводле разуменьня твайго лётае ястраб і накіроўвае крылы свае на поўдзень?


\par }{\MM \VS{27}Ці паводле загаду твайго падымаецца арол, і на вышынях робіць гняздо сваё?


\par }{\MM \VS{28}Ён жыве на скалах і [там] начуе, на вяршынях скальных замчышча ягонае.


\par }{\MM \VS{29}Адтуль выгледжвае ён сабе ежу, вочы ягоныя бачаць далёка,


\par }{\MM \VS{30}а птушаняты ягоныя п’юць кроў, і дзе толькі забіты, там і ён».


\par }{\MM \VS{31}І адказаў ГОСПАД Ёву, і сказаў:


\par }{\MM \VS{32}«Ці той, хто спрачаецца з Усемагутным, будзе вучыць? Той, хто вінаваціць Бога, няхай адкажа».


\par }{\MM \VS{33}І адказаў Ёў ГОСПАДУ, і сказаў:


\par }{\MM \VS{34}«Вось, я, нікчэмны, што магу Табе адказаць? Я кладу руку маю на вусны мае.


\par }{\MM \VS{35}Раз я гаварыў, і гэтага не паўтару, і другі раз, але нічога не дадам».




\par }\Chap{Ёў 40}{\MM \VerseOne{1}І адказаў ГОСПАД Ёву з віхуры, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Падперажы, як мужчына, сьцёгны твае. Я буду пытацца ў цябе, а ты тлумач Мне.


\par }{\MM \VS{3}Ці хочаш ты зьнішчыць суд Мой? Ці ты асудзіш Мяне, каб сябе апраўдаць?


\par }{\MM \VS{4}Калі ты маеш рамяно, як Бог, і калі ты падобным голасам грыміш, як Ён,


\par }{\MM \VS{5}тады апраніся ў маестат і велічнасьць, і адзенься ў годнасьць і красу.


\par }{\MM \VS{6}Зьяві ярасьць гневу твайго, і паглядзі на ўсіх пыхліўцаў, і ўпакор іх.


\par }{\MM \VS{7}Глянь на ўсіх пыхліўцаў, і асаром іх, і выгубі бязбожных на месцах іхніх.


\par }{\MM \VS{8}Пахавай іх разам у пыле, і абліччы іхнія закрый цемраю.


\par }{\MM \VS{9}І Я таксама буду славіць цябе, калі правіца твая дапаможа табе.


\par }{\MM \VS{10}Вось, бегемот, якога Я стварыў, як і цябе, і есьць ён траву як вол.


\par }{\MM \VS{11}Вось, сіла ягоная — у сьцёгнах ягоных, і моц ягоная — у цягліцах жывата ягонага.


\par }{\MM \VS{12}Ён круціць хвастом сваім, як кедрам, жылы сьцёгнаў ягоных моцна сплецены.


\par }{\MM \VS{13}Косткі ягоныя — як трубы мядзяныя, і ногі ягоныя — як пруты жалезныя.


\par }{\MM \VS{14}Ён ёсьць пачаткам шляхоў Божых. Толькі Той, Хто стварыў яго, можа паднесьці да яго меч.


\par }{\MM \VS{15}Горы прыносяць ежу яму, і ўсе зьвяры палявыя гуляюць там.


\par }{\MM \VS{16}Ён сьпіць пад ценем лотасу, схаваўшыся ў трысьнягу і дрыгве.


\par }{\MM \VS{17}Лотасы хаваюць яго ў ценю сваім, атачаюць яго вербы пры ручаі.


\par }{\MM \VS{18}Калі рака ўздымаецца, ён не баіцца, ён бясьпечны, хоць Ярдан даходзіць да пашчы ягонай.


\par }{\MM \VS{19}Ці можа хто ўзяць яго на вачах ягоных? Ці можаш пракалоць яму ноздры гакам?


\par }{\MM \VS{20}Ці можаш ты Левіятана выцягнуць кручком і вяроўкаю схапіць яго за язык?


\par }{\MM \VS{21}Ці ўложыш ты трысьціну ў ноздры ягоныя або ці праколеш пашчэнку ягоную цярнінай?


\par }{\MM \VS{22}Ці будзе ён дужа прасіць цябе або гаварыць да цябе лагодна?


\par }{\MM \VS{23}Ці заключыць ён з табою запавет, і ты возьмеш яго як слугу навечна?


\par }{\MM \VS{24}Ці пагуляеш ты з ім, як з птушкаю, або прывяжаш яго для дачок сваіх?


\par }{\MM \VS{25}Ці ты справіш над ім частаваньне супольнае, і ці падзеляць яго між купцамі?


\par }{\MM \VS{26}Ці зможаш прабіць скуру ягоную дзідаю, а галаву ягоную — восьцямі рыбацкімі?


\par }{\MM \VS{27}Палажы на яго руку тваю, і рыхтуйся да бою, бо болей [гэтага] ня зробіш.




\par }\Chap{Ёў 41}{\MM \VerseOne{1}Вось, спадзяваньне тваё фальшывае. На выгляд ягоны ты ўпадзеш.


\par }{\MM \VS{2}Няма сьмелых, каб будзіць яго. А хто тады можа стаць перад абліччам Маім?


\par }{\MM \VS{3}Хто стане перада Мною, і застанецца цэлым? Пад усім небам ён — Мой.


\par }{\MM \VS{4}Ня буду маўчаць пра часткі цела яго, пра сілу і прыгажосьць іхнюю.


\par }{\MM \VS{5}Хто можа адкрыць аблічча адзеньня ягонага, і хто падыйдзе да падвойных сківіцаў ягоных?


\par }{\MM \VS{6}Хто можа адкрыць браму аблічча ягонага? Навокал зубоў ягоных жах!


\par }{\MM \VS{7}Сьпіна ягоная — як моцныя шчыты, скрэпленыя краменнай пячаткай.


\par }{\MM \VS{8}Адзін з адным злучаныя, нават паветра праз іх ня пройдзе.


\par }{\MM \VS{9}Адзін да аднаго шчыльна прылягае, і трымаюцца моцна, і нельга разьдзяліць іх.


\par }{\MM \VS{10}Чханьне ягонае бліскае сьвятлом, а вочы ягоныя — як павекі зараніцы.


\par }{\MM \VS{11}З пашчы ягонай выходзіць полымя, выскокваюць іскры агністыя.


\par }{\MM \VS{12}З ноздраў ягоных выходзіць дым, як з гаршчка нагрэтага, што кіпіць.


\par }{\MM \VS{13}Подых ягоны распальвае вуглі, і з пашчы ягонай выходзіць полымя.


\par }{\MM \VS{14}У шыі ягонай начуе сіла, і перад ім жах уцякае.


\par }{\MM \VS{15}Мяса нутра ягонага сьціснутае, цьвёрдае, не здрыганецца.


\par }{\MM \VS{16}Сэрца ягонае цьвёрдае, як камень, цьвёрдае, як ніжні камень млынавы.


\par }{\MM \VS{17}Калі ён устае, дрыжаць асілкі, і хаваюцца ад жаху.


\par }{\MM \VS{18}Меч, які кранецца яго, не ўстаіць, ані дзіда, ані страла, ані рагаціна.


\par }{\MM \VS{19}Жалеза лічыць ён за салому, а медзь — за дрэва гнілое.


\par }{\MM \VS{20}Не палохае яго сын луку, і камень з пушчалкі яму як сена.


\par }{\MM \VS{21}Доўбня яму як сьцяблінка, і сьмяецца ён з дзіды, што ляціць.


\par }{\MM \VS{22}Пад ім вострыя камяні, і ён на вострых камянях ляжыць як у балоце.


\par }{\MM \VS{23}Ён глыбіню водаў разаграе як кацёл, і мора ператварае ў кіпень.


\par }{\MM \VS{24}За сабой пакідае сьветлую сьцежку, і бездань падаецца сівізною.


\par }{\MM \VS{25}Няма яму роўнага на зямлі, ён створаны бясстрашным.


\par }{\MM \VS{26}На ўсё магутнае ён глядзіць з вышыні, ён — валадар над усімі сынамі пыхлівасьці».




\par }\Chap{Ёў 42}{\MM \VerseOne{1}І адказаў Ёў ГОСПАДУ, і сказаў:


\par }{\MM \VS{2}«Ведаючы, ведаю, што Ты ўсё можаш, і што намер Твой ня можа быць спынены.


\par }{\MM \VS{3}Хто той, які хавае параду бяз веданьня? Сапраўды, я гаварыў, і не разумеў. Гэта рэчы, цудоўнейшыя за мяне, і я ня ведаю іх.


\par }{\MM \VS{4}Паслухай, і я буду гаварыць. Запытаюся ў цябе, а Ты адкажы мне.


\par }{\MM \VS{5}Раней я чуў пра Цябе толькі вухам, а цяпер вока маё ўбачыла Цябе.


\par }{\MM \VS{6}Дзеля таго я выракаюся [словаў] маіх, і каюся ў пыле і попеле».


\par }{\MM \VS{7}І сталася пасьля таго, як сказаў ГОСПАД гэтыя словы Ёву, сказаў ГОСПАД Эліфазу з Тэману: «Узгарэўся гнеў Мой на цябе і на двух сяброў тваіх, бо не гаварылі вы пра Мяне слушна, як слуга Мой Ёў.


\par }{\MM \VS{8}І цяпер вазьміце сем бычкоў і сем бараноў, і пайдзіце да слугі Майго Ёва, і складзіце цэла­спаленьне за сябе. І слуга Мой Ёў памоліцца за вас. І Я ўзгляну на аблічча ягонае, і не зраблю вам благога, хоць вы не гаварылі пра Мяне слушна, як слуга Мой Ёў».


\par }{\MM \VS{9}І пайшлі Эліфаз з Тэману, Більдад з Шуаху і Цафар з Наамы, і зрабілі так, як сказаў ім ГОСПАД. І ўзглянуў ГОСПАД на аблічча Ёва.


\par }{\MM \VS{10}І вярнуў ГОСПАД страту Ёву, калі ён памаліўся за сяброў сваіх. І даў ГОСПАД Ёву ўдвая болей таго, што ён меў раней.


\par }{\MM \VS{11}І прыйшлі да яго ўсе браты ягоныя, і ўсе сёстры ягоныя, і ўсе, хто раней ведаў яго, і елі з ім хлеб у доме ягоным, і спачувалі яму, і пацяшалі яго з прычыны няшчасьця, якое на яго спаслаў ГОСПАД. І кожны даў яму па адной кесыце і па адным залатым пярсьцёнку.


\par }{\MM \VS{12}І дабраславіў ГОСПАД апошнія [дні] Ёва больш, чым папярэднія. І было ў яго чатырнаццаць тысячаў авечак і шэсьць тысячаў вярблюдаў, тысяча параў валоў і тысяча асьліцаў.


\par }{\MM \VS{13}І было ў яго сем сыноў і тры дачкі.


\par }{\MM \VS{14}І назваў ён імя першай — Еміма, імя другой — Кецыя, а імя трэцяй — Керэн-Гапух.


\par }{\MM \VS{15}І не знайшлося на ўсёй зямлі такіх прыгожых жанчынаў, як дочкі Ёва. І даў ім бацька іхні спадчыну між братамі іхнімі.


\par }{\MM \VS{16}І жыў Ёў пасьля таго сто сорак гадоў, і бачыў сыноў сваіх і сыноў сыноў сваіх аж да чацьвёртага пакаленьня.


\par }{\MM \VS{17}І памёр Ёў стары і насычаны днямі.

\par }