\NormalFont\ShortTitle{МАРКА}

{\MT ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ МАРКА



\par }\ChapOne{Мк 1}{\MM \VerseOne{1}Пачатак Эвангельля Ісуса Хрыста, Сына Божага.


\par }{\MM \VS{2}Як напісана ў Прарокаў: «Вось Я пасылаю анёла Майго перад абліччам Тваім, які пракладзе шлях Твой перад Табою.


\par }{\MM \VS{3}Голас таго, хто кліча ў пустыні: Падрыхтуйце шлях Госпаду, простымі рабіце сьцежкі Яго».


\par }{\MM \VS{4}Зьявіўся Ян, хрысьцячы ў пустыні і абвяшчаючы хрышчэньне навяртаньня дзеля адпушчэньня грахоў.


\par }{\MM \VS{5}І выходзіла да яго ўся краіна Юдэйская і ўсе Ерусалімцы, і ўсе былі ім хрышчаны ў рацэ Ярдан, вызнаючы грахі свае.


\par }{\MM \VS{6}І быў Ян апрануты ў вярблюдавы волас, і скураны пояс на паясьніцы яго, і еў ён саранчу і дзікі мёд.


\par }{\MM \VS{7}І абвяшчаў ён, кажучы: «Ідзе за мной Дужэйшы за мяне, Якому я ня варты, нахіліўшыся, разьвязаць рамень сандалаў Ягоных.


\par }{\MM \VS{8}Я хрышчу вас вадой, а Ён будзе хрысьціць вас Духам Сьвятым».


\par }{\MM \VS{9}І сталася ў тыя дні, прыйшоў Ісус з Назарэту Галілейскага і быў ахрышчаны Янам у Ярдане.


\par }{\MM \VS{10}І адразу, як выходзіў з вады, убачыў адкрытае неба і Духа, як голуба, што зыходзіў на Яго.


\par }{\MM \VS{11}І голас быў з неба: «Ты — Сын Мой улюбёны, у Якім маю ўпадабаньне».


\par }{\MM \VS{12}І адразу Дух вядзе Яго ў пустыню.


\par }{\MM \VS{13}І быў Ён там у пустыні сорак дзён, спакушваны шатанам; і быў між зьвяроў, і анёлы паслугавалі Яму.


\par }{\MM \VS{14}А пасьля таго, як Ян быў выдадзены, прыйшоў Ісус у Галілею, абвяшчаючы Эвангельле Валадарства Божага


\par }{\MM \VS{15}і кажучы, што споўніўся час і наблізілася Валадарства Божае: «Навярніцеся і верце ў Эвангельле!»


\par }{\MM \VS{16}І, праходзячы каля мора Галілейскага, убачыў Сымона і Андрэя, брата ягонага, што закідвалі [нерат] у мора, бо былі яны рыбаловамі.


\par }{\MM \VS{17}І сказаў ім Ісус: «Ідзіце за Мною, і Я зраблю вас лаўцамі людзей».


\par }{\MM \VS{18}І адразу, пакінуўшы сеткі свае, яны пайшлі за Ім.


\par }{\MM \VS{19}І, адыйшоўшыся адтуль недалёка, убачыў Ён Якуба Заўдыявага і Яна, брата ягонага, як яны ў чаўне напраўлялі сеткі.


\par }{\MM \VS{20}І адразу паклікаў іх. І яны, пакінуўшы бацьку свайго Заўдыя ў чаўне з работнікамі, пайшлі за Ім.


\par }{\MM \VS{21}І ўваходзяць у Капэрнаум. І адразу ў суботу, увайшоўшы ў сынагогу, Ён навучаў.


\par }{\MM \VS{22}І ўсе дзівіліся з вучэньня Ягонага, бо Ён вучыў іх як той, хто мае ўладу, а не як кніжнікі.


\par }{\MM \VS{23}І быў у сынагозе іхняй чалавек, [апанаваны] духам нячыстым, і закрычаў ён,


\par }{\MM \VS{24}кажучы: «Пакінь! Што нам і Табе, Ісус Назарэец? Ты прыйшоў загубіць нас? Ведаю Цябе, хто Ты, Сьвяты Божы!»


\par }{\MM \VS{25}Але прыгразіў яму Ісус, кажучы: «Замаўчы і выйдзі з яго!»


\par }{\MM \VS{26}І нячысты дух, тузануўшы яго і загаласіўшы моцным голасам, выйшаў з яго.


\par }{\MM \VS{27}І аслупянелі ўсе, таму пыталіся адзін аднаго, кажучы: «Што гэта? Што гэта за новае вучэньне, што з уладаю загадвае нячыстым духам, і яны слухаюцца Яго?»


\par }{\MM \VS{28}І адразу пайшла чутка пра Яго паўсюль у-ва ўсёй ваколіцы Галілейскай.


\par }{\MM \VS{29}І, адразу выйшаўшы з сынагогі, прыйшлі яны ў дом Сымона і Андрэя разам з Якубам і Янам.


\par }{\MM \VS{30}Цешча ж Сымона ляжала ў гарачцы, і адразу кажуць Яму пра яе.


\par }{\MM \VS{31}І, падыйшоўшы, Ён падняў яе, узяўшы за руку, і адразу пакінула яе гарачка, і яна паслугавала ім.


\par }{\MM \VS{32}А калі настаў вечар, як сонца зайшло, прыносілі да Яго ўсіх хворых і апанаваных дэманамі;


\par }{\MM \VS{33}і ўвесь горад сабраўся перад дзьвярыма.


\par }{\MM \VS{34}І Ён аздаравіў многіх хворых на розныя хваробы, і многіх дэманаў выгнаў, і не дазваляў дэманам гаварыць, што яны ведаюць, што Ён — Хрыстос.


\par }{\MM \VS{35}І раніцай, на самым досьвітку ўстаўшы, выйшаў, і пайшоў у пустыннае месца, і там маліўся.


\par }{\MM \VS{36}І пайшлі за Ім Сымон і тыя, што з ім [былі],


\par }{\MM \VS{37}і, знайшоўшы Яго, кажуць Яму: «Усе шукаюць Цябе».


\par }{\MM \VS{38}А Ён кажа ім: «Хадзем у бліжэйшыя паселішчы, каб і там Я абвяшчаў, бо Я дзеля гэтага прыйшоў».


\par }{\MM \VS{39}І Ён абвяшчаў у сынагогах іхніх па ўсёй Галілеі і выганяў дэманаў.


\par }{\MM \VS{40}І прыходзіць да Яго пракажоны, просячы Яго і падаючы перад Ім на калені, і кажучы Яму: «Калі хочаш, можаш мяне ачысьціць».


\par }{\MM \VS{41}Дык Ісус, зьлітаваўшыся, працягнуў руку і дакрануўся да яго, і кажа яму: «Хачу, будзь ачышчаны».


\par }{\MM \VS{42}І калі сказаў, адразу зыйшла з яго праказа і стаў ачышчаны.


\par }{\MM \VS{43}І, грозна глянуўшы на яго, адразу выправіў яго,


\par }{\MM \VS{44}і сказаў яму: «Глядзі, нікому нічога не кажы, але ідзі, пакажыся сьвятару і прынясі за ачышчэньне сваё тое, што загадаў Майсей, дзеля сьведчаньня ім».


\par }{\MM \VS{45}Але ён, выйшаўшы, пачаў шмат абвяшчаць і шырыць кругом гэта слова, што [Ісус] ужо ня мог адкрыта ўвайсьці ў горад, але быў вонкі, у мясьцінах пустынных. І прыходзілі да Яго адусюль.




\par }\Chap{Мк 2}{\MM \VerseOne{1}І праз [некалькі] дзён Ён зноў увайшоў у Капэрнаум, і пачулі, што Ён у доме.


\par }{\MM \VS{2}І адразу сабралася мноства, што нават пры дзьвярах не маглі зьмясьціцца, і Ён гаварыў ім слова.


\par }{\MM \VS{3}І прыходзяць да Яго са спараліжаваным, якога несьлі чацьвёра.


\par }{\MM \VS{4}І, ня здолеўшы прайсьці да Яго дзеля натоўпу, раскрылі дах там, дзе Ён быў, і, зрабіўшы дзіру, спусьцілі ложак, на якім ляжаў спараліжаваны.


\par }{\MM \VS{5}І Ісус, убачыўшы веру іхнюю, кажа спараліжаванаму: «Дзіця, адпускаюцца грахі твае».


\par }{\MM \VS{6}Былі ж там некаторыя кніжнікі, якія сядзелі і разважалі ў сэрцах сваіх:


\par }{\MM \VS{7}«Што гэта Ён кажа блюзьнерства? Хто можа адпускаць грахі, калі ня Сам Бог?»


\par }{\MM \VS{8}А Ісус, адразу пазнаўшы духам Сваім, што яны гэтак думаюць, кажа ім: «Што вы гэтак разважаеце ў сэрцах вашых?


\par }{\MM \VS{9}Што лягчэй, сказаць спараліжаванаму: “Адпускаюцца твае грахі”, ці сказаць: “Устань, вазьмі ложак твой і хадзі”?


\par }{\MM \VS{10}Але, каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі адпускаць грахі», — кажа спараліжаванаму:


\par }{\MM \VS{11}«Табе кажу: “Устань, вазьмі ложак твой і ідзі ў дом твой”».


\par }{\MM \VS{12}І той адразу ўстаў і, узяўшы ложак, выйшаў перад усімі, так што ўсе дзівіліся і славілі Бога, кажучы: «Мы такога ніколі ня бачылі».


\par }{\MM \VS{13}І зноў выйшаў [Ісус] да мора, і ўвесь натоўп пайшоў да Яго, і Ён навучаў іх.


\par }{\MM \VS{14}І, праходзячы, убачыў Ён Левія Алфеявага, які сядзеў на мытні, і кажа яму: «Ідзі за Мною!» І той, устаўшы, пайшоў за Ім.


\par }{\MM \VS{15}І сталася, калі Ён узьлягаў у доме ягоным, узьлягала разам з Ісусам і вучнямі Ягонымі шмат мытнікаў і грэшнікаў, бо было многа іх, і яны ішлі за Ім.


\par }{\MM \VS{16}А кніжнікі і фарысэі, бачачы, што [Ісус] есьць з мытнікамі і грэшнікамі, казалі вучням Ягоным: «Чаму Ён есьць і п’е з мытнікамі і грэшнікамі?»


\par }{\MM \VS{17}І, пачуўшы гэта, Ісус кажа ім: «Не здаровыя патрабуюць лекара, але хворыя. Я прыйшоў клікаць ня праведнікаў, але грэшнікаў да навяртаньня».


\par }{\MM \VS{18}І посьцілі вучні Янавы і фарысэйскія. Дык прыходзяць і кажуць Яму: «Чаму вучні Янавы і фарысэйскія посьцяць, а Твае вучні ня посьцяць?»


\par }{\MM \VS{19}І сказаў ім Ісус: «Ці ж могуць посьціць сыны вясельля, калі малады з імі? Пакуль маюць жаніха ў сябе, ня могуць посьціць.


\par }{\MM \VS{20}А надыйдуць дні, калі жаніха забяруць ад іх, і тады будуць посьціць у тыя дні.


\par }{\MM \VS{21}Ніхто не прышывае латкі з новай тканіны да старога адзеньня, бо новая латка разьдзярэ старое, і дзіра зробіцца большая.


\par }{\MM \VS{22}І ніхто не ўлівае новага віна ў старыя мяхі, бо новае віно прарве мяхі, і віно выцячэ, і мяхі прападуць; але новае віно трэба ўліваць у новыя мяхі».


\par }{\MM \VS{23}І сталася Яму ў суботу праходзіць праз палеткі, і вучні Ягоныя пачалі дарогаю зрываць каласы.


\par }{\MM \VS{24}І фарысэі гаварылі Яму: «Глядзі, чаму яны робяць у суботу, што ня сьлед!»


\par }{\MM \VS{25}А Ён сказаў ім: «Ці ж вы не чыталі, што зрабіў Давід, калі быў у патрэбе і галодны сам і тыя, што з ім?


\par }{\MM \VS{26}Як увайшоў ён у Дом Божы ў [дні] Абіятара першасьвятара і еў хлябы пакладныя, якія нельга яму было есьці, а толькі сьвятарам, і даў таксама тым, што з ім былі?»


\par }{\MM \VS{27}І казаў ім: «Субота для чалавека, а не чалавек для суботы.


\par }{\MM \VS{28}Таму Сын Чалавечы ёсьць Гаспадар і суботы».




\par }\Chap{Мк 3}{\MM \VerseOne{1}І зноў увайшоў у сынагогу. І быў там чалавек, які меў сухую руку.


\par }{\MM \VS{2}І сачылі за Ім, ці не аздаровіць яго ў суботу, каб абвінаваціць Яго.


\par }{\MM \VS{3}І Ён кажа сухарукаму чалавеку: «Стань на сярэдзіне!»


\par }{\MM \VS{4}І кажа ім: «Ці належыць у суботу рабіць добрае, ці рабіць благое? Душу выратаваць ці загубіць?» Але яны маўчалі.


\par }{\MM \VS{5}І, глянуўшы на іх з гневам, смуткуючы дзеля скамяненьня сэрца іхняга, кажа чалавеку гэтаму: «Выцягні руку тваю!» І ён выцягнуў, і зрабілася рука яго здаровая, як і другая.


\par }{\MM \VS{6}Фарысэі ж, выйшаўшы, зрабілі адразу нараду з ірадыянамі супраць Яго, каб Яго загубіць.


\par }{\MM \VS{7}І Ісус разам з вучнямі Сваімі адыйшоў да мора, і вялікае мноства пайшло за Ім з Галілеі, і з Юдэі,


\par }{\MM \VS{8}і з Ерусаліму, і з Ідумеі, і з-за Ярдану, і з ваколіцаў Тыру і Сідону, вялікае мноства, пачуўшы, што Ён рабіў, прыйшло да Яго.


\par }{\MM \VS{9}І сказаў вучням Сваім, каб быў падрыхтаваны для Яго човен дзеля натоўпу, каб ня ціснулі Яго.


\par }{\MM \VS{10}Бо многіх Ён аздаравіў, таму пхаліся да Яго ўсе, што мелі немачы, каб дакрануцца да Яго.


\par }{\MM \VS{11}І духі нячыстыя, калі бачылі Яго, падалі перад Ім і крычалі, кажучы: «Ты — Сын Божы!»


\par }{\MM \VS{12}Але Ён строга забараняў ім, каб не выяўлялі Яго.


\par }{\MM \VS{13}І ўзыходзіць на гару, і кліча тых, якіх Сам хацеў, і прыйшлі да Яго.


\par }{\MM \VS{14}І вызначыў Дванаццаць, каб былі з Ім і каб пасылаць іх абвяшчаць,


\par }{\MM \VS{15}і каб мелі ўладу аздараўляць хваробы і выганяць дэманаў:


\par }{\MM \VS{16}Сымона, і даў яму імя Пётар,


\par }{\MM \VS{17}і Якуба Заўдыявага, і Яна, брата Якуба, і даў ім імя Боанэргес, што значыць “Сыны грому”,


\par }{\MM \VS{18}і Андрэя, і Філіпа, і Барталамея, і Мацьвея, і Тамаша, і Якуба Алфеявага, і Тадэвуша, і Сымона Кананіта,


\par }{\MM \VS{19}і Юду Іскарыёта, які выдаў Яго.


\par }{\MM \VS{20}І прыходзяць у дом; і зноў зыходзіцца натоўп, так што не маглі яны нават хлеба паесьці.


\par }{\MM \VS{21}І, пачуўшы [гэта], сваякі Ягоныя пайшлі ўзяць Яго, бо казалі, што Ён зьдзівачэў.


\par }{\MM \VS{22}А кніжнікі, што прыйшлі з Ерусаліму, гаварылі, што мае Бэльзэбула і што моцай князя дэманаў выганяе дэманаў.


\par }{\MM \VS{23}І, паклікаўшы іх, гаварыў да іх [Ісус] у прыповесьцях: «Як можа шатан выганяць шатана?


\par }{\MM \VS{24}І калі валадарства разьдзеліцца ў сабе, ня можа ўтрымацца валадарства тое.


\par }{\MM \VS{25}І калі дом разьдзеліцца ў сабе, ня можа ўтрымацца дом той.


\par }{\MM \VS{26}І калі шатан паўстаў на сябе самога і разьдзяліўся, ня можа ўтрымацца, але канец яму.


\par }{\MM \VS{27}Ніхто, увайшоўшы ў дом асілка, ня можа захапіць маёмасьць ягоную, калі перш ня зьвяжа асілка, і тады абрабуе дом ягоны.


\par }{\MM \VS{28}Сапраўды кажу вам, што будуць адпушчаны сынам чалавечым усе грахі і блюзьнерствы, якімі б яны ні блюзьнілі,


\par }{\MM \VS{29}але хто будзе блюзьніць на Духа Сьвятога, ня будзе яму адпушчана ў вякі, але падлягае асуджэньню вечнаму».


\par }{\MM \VS{30}Бо яны гаварылі: «Мае духа нячыстага».


\par }{\MM \VS{31}І прыходзяць браты Ягоныя і маці Ягоная, і, стоячы вонкі, паслалі да Яго клікаць Яго.


\par }{\MM \VS{32}І сядзеў кругом Яго натоўп, і сказалі Яму: «Вось, маці Твая і браты Твае вонкі, яны шукаюць Цябе».


\par }{\MM \VS{33}І, адказваючы ім, гаворыць: «Хто маці Мая і браты Мае?»


\par }{\MM \VS{34}І, агледзеўшы наўкола тых, што каля Яго сядзелі, кажа: «Вось маці Мая і браты Мае!


\par }{\MM \VS{35}Бо хто выконвае волю Божую, той Мне брат, і сястра, і маці».




\par }\Chap{Мк 4}{\MM \VerseOne{1}І зноў Ён пачаў навучаць каля мора; і сабраўся да Яго вялізарны натоўп, так што Ён, увайшоўшы ў човен, сядзеў у моры, а ўвесь натоўп быў на беразе каля мора.


\par }{\MM \VS{2}І навучаў іх шмат у прыповесьцях, і гаварыў ім у вучэньні Сваім:


\par }{\MM \VS{3}«Слухайце. Вось выйшаў сейбіт сеяць.


\par }{\MM \VS{4}І сталася, калі сеяў, адно [зерне] ўпала пры дарозе; і наляцелі птушкі нябесныя і падзяўблі яго.


\par }{\MM \VS{5}Іншае ўпала на камяністае месца, дзе не было шмат зямлі, і адразу ўзыйшло, бо зямля была неглыбокая;


\par }{\MM \VS{6}а калі ўзыйшло сонца, зьвяла, і, як ня мела кораня, высахла.


\par }{\MM \VS{7}А іншае ўпала ў церні, і вырасьлі церні, і заглушылі яго, і не дало плоду.


\par }{\MM \VS{8}А іншае ўпала ў добрую зямлю і дало плод, які ўзыйшоў і вырас, і ўрадзіла адно — трыццаць, адно — шэсьцьдзясят, і адно — сто».


\par }{\MM \VS{9}І сказаў ім: «Хто мае вушы, каб слухаць, няхай слухае».


\par }{\MM \VS{10}Калі ж Ён застаўся Сам, тыя, што з Ім былі, разам з Дванаццацьцю спыталіся ў Яго адносна прыповесьці.


\par }{\MM \VS{11}І сказаў Ён ім: «Вам дадзена разумець таямніцу Валадарства Божага; а тым, якія вонкі, усё стаецца ў прыповесьцях,


\par }{\MM \VS{12}каб гледзячы глядзелі, і ня бачылі, і каб слухаючы слухалі, і не разумелі, каб не навярнуліся і не былі ім адпушчаны грахі».


\par }{\MM \VS{13}І кажа ім: «Не разумееце гэтай прыповесьці? А як жа ўсе прыповесьці зразумееце?


\par }{\MM \VS{14}Сейбіт слова сее.


\par }{\MM \VS{15}Вось тыя, што пры дарозе, дзе сеецца слова, калі пачуюць яго, адразу прыходзіць шатан і забірае слова, пасеянае ў сэрцах іхніх.


\par }{\MM \VS{16}Таксама і тыя, што на камяністым месцы пасеяны, пачуўшы слова, адразу з радасьцю прыймаюць яго,


\par }{\MM \VS{17}але ня маюць у сабе кораня, таму нетрывалыя; калі надыйдзе прыгнёт ці перасьлед дзеля слова, адразу ж горшацца.


\par }{\MM \VS{18}А тыя, што ў цернях пасеяныя, чуюць слова,


\par }{\MM \VS{19}але клопаты веку гэтага і ашуканства багацьця ды іншыя пажаданьні, уваходзячы, заглушаюць слова, і яно стаецца бясплодным.


\par }{\MM \VS{20}А тыя, што пасеяныя ў добрую зямлю, гэта тыя, што чуюць слова, і прыймаюць, і прыносяць плод: адзін — трыццаць, іншы — шэсьцьдзясят, а іншы — сто».


\par }{\MM \VS{21}І сказаў ім: «Ці на тое прыносіцца сьвечка, каб паставіць яе пад пасудзіну або пад ложак? Ці не на тое, каб была пастаўлена на сьвечніку?


\par }{\MM \VS{22}Бо няма нічога тайнага, каб не выявілася, і няма нічога схаванага, каб не сталася яўным.


\par }{\MM \VS{23}Калі хто мае вушы, каб слухаць, няхай слухае».


\par }{\MM \VS{24}І сказаў ім: «Глядзіце, што слухаеце! Якою меркаю мерыце, такою вам будзе адмерана і будзе дададзена вам, якія слухаеце.


\par }{\MM \VS{25}Бо хто мае, таму будзе дадзена, а хто ня мае, дык і тое, што мае, будзе забрана ў яго».


\par }{\MM \VS{26}І сказаў: «Гэтак ёсьць Валадарства Божае, як быццам чалавек кідае насеньне ў зямлю.


\par }{\MM \VS{27}І ці ён сьпіць, ці ўстае ноччу і днём, а насеньне ўзыходзіць і расьце, і ён ня ведае, як.


\par }{\MM \VS{28}Бо зямля сама сабою родзіць спачатку рунь, потым колас, потым поўнае зерне ў коласе.


\par }{\MM \VS{29}Калі ж плод сасьпее, адразу пасылае серп, бо надыйшло жніво».


\par }{\MM \VS{30}І сказаў: «Да чаго падобнае Валадарства Божае? Або ў якой прыповесьці выявім яго?


\par }{\MM \VS{31}Як гарчычнае зерне, якое, калі сеецца ў зямлю, ёсьць меншым за ўсе насеньні на зямлі;


\par }{\MM \VS{32}а калі пасеянае, узыходзіць і робіцца большым за ўсе расьліны, і пускае галіны вялікія, так што птушкі нябесныя могуць хавацца ў ценю яго».


\par }{\MM \VS{33}І многімі падобнымі прыповесьцямі гаварыў ім слова, колькі маглі яны слухаць,


\par }{\MM \VS{34}і без прыповесьці не гаварыў ім, а вучням асобна тлумачыў усё.


\par }{\MM \VS{35}І ў той самы дзень, калі надыйшоў вечар, кажа ім: «Пераплывем на другі бок».


\par }{\MM \VS{36}І яны, пакінуўшы натоўп, бяруць Яго, бо Ён быў у чаўне, і іншыя чаўны былі з Ім.


\par }{\MM \VS{37}І сталася вялікая бура, і хвалі білі ў човен, так што ён ужо напаўняўся [вадою].


\par }{\MM \VS{38}А Ён спаў на карне на падушцы. І будзяць Яго, і кажуць Яму: «Настаўнік! Ці ж Цябе ня рупіць, што мы гінем?»


\par }{\MM \VS{39}І Ён, падняўшыся, забараніў ветру і сказаў мору: «Замаўчы, суцішся!» І сьціх вецер, і сталася вялікая ціша.


\par }{\MM \VS{40}І кажа ім: «Чаму вы так палахлівыя? Ці ж ня маеце веры?»


\par }{\MM \VS{41}І яны спалохаліся страхам вялікім, і гаварылі адзін аднаму: «Хто ж Ён, што вецер і мора слухаюцца Яго?»




\par }\Chap{Мк 5}{\MM \VerseOne{1}І прыйшлі на другі бок мора ў край Гадарэнскі.


\par }{\MM \VS{2}І калі выйшаў Ён з чаўна, адразу пераняў Яго чалавек з магілаў, [апанаваны] нячыстым духам,


\par }{\MM \VS{3}які меў жытло ў магілах, і ніхто ня мог яго зьвязаць ланцугамі.


\par }{\MM \VS{4}Бо шмат разоў зьвязвалі яго кайданамі і ланцугамі, і ён рваў ланцугі і разьбіваў кайданы, і ніхто ня мог утаймаваць яго.


\par }{\MM \VS{5}І ён заўсёды днём і ноччу ў магілах і ў гарах крычаў і біў сябе камянямі.


\par }{\MM \VS{6}І, здалёк убачыўшы Ісуса, прыбег, і пакланіўся Яму,


\par }{\MM \VS{7}і, закрычаўшы моцным голасам, сказаў: «Што мне і Табе, Ісус, Сын Бога Найвышэйшага? Заклінаю Цябе Богам, ня мучай мяне».


\par }{\MM \VS{8}Бо [Ісус] сказаў яму: «Вый­дзі, духу нячысты, з гэтага чалавека».


\par }{\MM \VS{9}І спытаўся ў яго: «Якое імя тваё?» А ён адказаў, кажучы: «Маё імя — легіён, бо нас многа».


\par }{\MM \VS{10}І вельмі прасіў Яго, каб не выганяў іх прэч з гэтага краю.


\par }{\MM \VS{11}А там каля гары пасьвіўся вялікі гурт сьвіньняў.


\par }{\MM \VS{12}І прасілі Яго ўсе дэманы, кажучы: «Пашлі нас у сьвіньняў, каб мы ў іх увайшлі».


\par }{\MM \VS{13}І Ісус адразу дазволіў ім. І, выйшаўшы, духі нячыстыя ўвайшлі ў сьвіньняў, і рынуўся гурт са стромы ў мора, а было іх каля дзьвюх тысячаў, і патанулі ў моры.


\par }{\MM \VS{14}А тыя, што пасьвілі сьвіньняў, уцяклі і абвясьцілі ў горадзе і вёсках, і [людзі] выйшлі паглядзець, што сталася.


\par }{\MM \VS{15}І прыходзяць да Ісуса, і бачаць, што апанаваны дэманамі, у якім быў легіён, сядзіць адзеты і пры здаровым розуме, і спалохаліся.


\par }{\MM \VS{16}І тыя, што бачылі, расказалі ім, што сталася з апанаваным дэманам, і пра сьвіньняў.


\par }{\MM \VS{17}І пачалі прасіць Яго, каб адыйшоў ад межаў іхніх.


\par }{\MM \VS{18}І калі Ён увайшоў у човен, той, што быў апанаваны дэманам, прасіў Яго, каб быць з Ім.


\par }{\MM \VS{19}Ісус жа не дазволіў яму, але гаворыць: «Ідзі ў дом твой да сваіх, і раскажы ім, што Госпад учыніў табе і зьлітаваўся над табою».


\par }{\MM \VS{20}І ён пайшоў, і пачаў абвяшчаць у Дэкапалі, што ўчыніў яму Ісус, і ўсе дзівіліся.


\par }{\MM \VS{21}І калі Ісус зноў пераправіўся ў чаўне на другі бок, зыйшлося да Яго мноства людзей, і Ён быў каля мора.


\par }{\MM \VS{22}І вось прыходзіць адзін з начальнікаў сынагогі, на імя Яір, і, убачыўшы Яго, падае да ног Ягоных,


\par }{\MM \VS{23}і вельмі просіць Яго, кажучы: «Дачка мая канае, прый­дзі, ускладзі рукі на яе, каб была выратаваная і жыла».


\par }{\MM \VS{24}І Ён пайшоў з ім. І ішоў за Ім вялізарны натоўп, і ціснулі Яго.


\par }{\MM \VS{25}І нейкая жанчына, якая [была] хворая на цячэньне крыві дванаццаць гадоў,


\par }{\MM \VS{26}і шмат нацярпелася ад шматлікіх лекараў, і выдаткавала ўсё, што мела, і не атрымала аніякай карысьці, але яшчэ горш пачувалася,


\par }{\MM \VS{27}пачуўшы пра Ісуса, падыйшла ў натоўпе ззаду і дакранулася да шаты Ягонае,


\par }{\MM \VS{28}бо казала: «Калі толькі дакрануся шаты Ягонае, буду выратаваная».


\par }{\MM \VS{29}І адразу высахла ў яе крывацеча, і яна адчула ў целе, што паздаравела ад немачы.


\par }{\MM \VS{30}І адразу Ісус, адчуўшы ў Сабе, што моц выйшла з Яго, павярнуўся да натоўпу і сказаў: «Хто дакрануўся шаты Маёй?»


\par }{\MM \VS{31}І сказалі Яму вучні Ягоныя: «Бачыш натоўп, які цісьне Цябе, і кажаш: “Хто дакрануўся да Мяне?”»


\par }{\MM \VS{32}Але Ён паглядзеў кругом, каб убачыць тую, што зрабіла гэта.


\par }{\MM \VS{33}А жанчына, спалохаўшыся і дрыжучы, ведаючы, што з ёю сталася, падыйшла і ўпала перад Ім, і сказала Яму ўсю праўду.


\par }{\MM \VS{34}Ён жа сказаў ёй: «Дачка! Вера твая збавіла цябе. Ідзі ў супакоі і будзь здаровая ад немачы тваёй».


\par }{\MM \VS{35}Яшчэ Ён гаварыў, прыходзяць ад начальніка сынагогі людзі і кажуць: «Дачка твая памерла, нашто яшчэ турбуеш Настаўніка?»


\par }{\MM \VS{36}Ісус жа, пачуўшы сказанае слова, кажа да начальніка сынагогі: «Ня бойся, толькі вер».


\par }{\MM \VS{37}І не дазволіў нікому ісьці за Ім, акрамя Пятра, Якуба і Яна, брата Якуба.


\par }{\MM \VS{38}І прыходзіць у дом начальніка сынагогі, і бачыць замяшаньне, плач і лямант вялікі.


\par }{\MM \VS{39}І, увайшоўшы, гаворыць ім: «Чаму вы ўзрушаныя і плачаце? Дзіцятка не памерла, але сьпіць».


\par }{\MM \VS{40}І сьмяяліся з Яго. Ісус жа, адправіўшы ўсіх, бярэ бацьку і маці дзіцяці ды тых, што з Ім былі, і ўваходзіць туды, дзе ляжала дзіцятка.


\par }{\MM \VS{41}І, узяўшы руку дзіцяці, гаворыць ёй: «Таліта кумі», што значыць: «Дзяўчынка, табе кажу, устань!»


\par }{\MM \VS{42}І адразу ўстала дзяўчынка, і хадзіла, а мела яна дванаццаць гадоў. І [ўсе] дзівіліся з захапленьнем вялікім.


\par }{\MM \VS{43}І перасьцерагаў іх, каб ніхто пра гэта ня ведаў, і сказаў, каб далі ёй есьці.




\par }\Chap{Мк 6}{\MM \VerseOne{1}І выйшаў адтуль, і прыйшоў у бацькаўшчыну Сваю, і вучні Ягоныя ідуць за Ім.


\par }{\MM \VS{2}І калі сталася субота, пачаў вучыць у сынагозе. І многія, слухаючы, дзівіліся і казалі: «Адкуль у Яго гэтае? І што за мудрасьць дадзеная Яму, што нават цуды гэткія стаюцца праз рукі Яго?


\par }{\MM \VS{3}Ці ж гэта не цясьляр, сын Марыі, брат Якуба, Ёсіі, Юды і Сымона? Ці ж ня сёстры Ягоныя тут сярод нас?» І горшыліся праз Яго.


\par }{\MM \VS{4}А Ісус сказаў ім: «Няма прарока без пашаны, хіба толькі ў бацькаўшчыне сваёй і сярод сваякоў сваіх, і ў доме сваім».


\par }{\MM \VS{5}І ня мог там учыніць ніводнага цуду, толькі некалькіх нямоглых, усклаўшы рукі на іх, аздаравіў.


\par }{\MM \VS{6}І зьдзіўляўся з недаверства іхняга. І абыходзіў навакольныя мястэчкі, навучаючы.


\par }{\MM \VS{7}І паклікаў Дванаццаць, і пачаў пасылаць іх па двое, і даў ім уладу над нячыстымі духамі.


\par }{\MM \VS{8}І загадаў ім, каб ня бралі нічога ў дарогу, акрамя аднаго кія: ані торбы, ані хлеба, ані медзі ў поясе,


\par }{\MM \VS{9}але ў сандалы абувацца і не апранацца ў дзьве вопраткі.


\par }{\MM \VS{10}І сказаў ім: «Дзе толькі ўвойдзеце ў дом, там заставайцеся, пакуль ня пойдзеце адтуль.


\par }{\MM \VS{11}І калі хто ня прыйме вас і ня будзе вас слухаць, выходзячы адтуль, абтрасіце пыл з вашых ног на сьведчаньне ім. Сапраўды кажу вам, лягчэй будзе Садому і Гаморы ў дзень суду, чым гораду гэтаму».


\par }{\MM \VS{12}І яны, пайшоўшы, абвяшчалі, каб навярталіся,


\par }{\MM \VS{13}і мноства дэманаў выганялі, і многіх нямоглых мазалі алеем і аздараўлялі.


\par }{\MM \VS{14}І пачуў валадар Ірад [пра Яго], бо імя Ягонае сталася вядомым, і сказаў: «Гэта Ян Хрысьціцель уваскрос з мёртвых, і таму цуды дзеюцца праз Яго».


\par }{\MM \VS{15}Іншыя казалі: «Гэта Ільля», а іншыя казалі: «Гэта прарок, або як адзін з прарокаў».


\par }{\MM \VS{16}Пачуўшы гэта, Ірад сказаў: «Гэта Ян, якому я сьцяў галаву. Ён уваскрос з мёртвых».


\par }{\MM \VS{17}Бо Ірад сам паслаў і ўзяў Яна, і ўвязьніў яго ў вязьніцы дзеля Ірадыяды, жонкі Філіпа, брата свайго, якую ён узяў за жонку.


\par }{\MM \VS{18}Бо Ян гаварыў Іраду: «Нельга табе мець жонку брата твайго».


\par }{\MM \VS{19}А сама Ірадыяда злавала на [Яна] і хацела яго зьнішчыць, але не магла,


\par }{\MM \VS{20}бо Ірад баяўся Яна, ведаючы, што ён чалавек праведны і сьвяты, і сьцярог яго, і шмат што рабіў, слухаючыся яго, і ахвотна яго слухаў.


\par }{\MM \VS{21}І як надарыўся зручны дзень, калі Ірад з нагоды народзін сваіх справіў вячэру для магнатаў сваіх, тысячнікаў і начальнікаў Галілейскіх,


\par }{\MM \VS{22}дачка Ірадыяды ўвайшла і танчыла, і спадабалася Іраду і тым, што з ім узьлягалі. І сказаў валадар дзяўчыне: «Прасі ў мяне, што хочаш, і я дам табе».


\par }{\MM \VS{23}І прысягнуў ёй: «Што папросіш у мяне, дам табе, хоць бы нават палову валадарства майго».


\par }{\MM \VS{24}Яна, выйшаўшы, спыталася ў маці сваёй: «Што мне прасіць?» Тая ж сказала: «Галаву Яна Хрысьціцеля».


\par }{\MM \VS{25}І яна, адразу шпарка вярнуўшыся да валадара, прасіла, кажучы: «Хачу, каб неадкладна даў ты мне на місе галаву Яна Хрысьціцеля».


\par }{\MM \VS{26}І валадар, хоць засмуткаваўшы, але дзеля прысягі і тых, што ўзьлягалі, не захацеў ёй адмовіць.


\par }{\MM \VS{27}І адразу, паслаўшы ката, валадар загадаў прынесьці галаву яго.


\par }{\MM \VS{28}Той, пайшоўшы, сьцяў яго ў вязьніцы, і прынёс галаву ягоную на місе, і даў дзяўчыне, а дзяўчына дала яе маці сваёй.


\par }{\MM \VS{29}І, пачуўшы [пра гэта], вучні ягоныя прыйшлі і ўзялі цела ягонае, і палажылі яго ў магілу.


\par }{\MM \VS{30}І сабраліся апосталы да Ісуса, і расказалі Яму ўсё, і што зрабілі, і чаго навучылі.


\par }{\MM \VS{31}І Ён сказаў ім: «Ідзіце адны ў пустыннае месца, і супачыньце крыху». Бо многа было тых, што прыходзілі і адыходзілі, і нават паесьці ня мелі часу.


\par }{\MM \VS{32}І паплылі ў пустыннае месца на чаўне адны.


\par }{\MM \VS{33}І бачыў натоўп, як яны адплывалі, і многія пазналі іх, і зьбегліся туды пешшу з усіх гарадоў, і апярэдзілі іх, і зыйшліся да Яго.


\par }{\MM \VS{34}І, выйшаўшы, Ісус убачыў вялікі натоўп, і зьлітаваўся з іх, бо яны былі як авечкі, што ня маюць пастуха, і пачаў навучаць іх шмат.


\par }{\MM \VS{35}І калі мінула шмат часу, вучні Ягоныя, прыйшоўшы да Яго, кажуць: «Месца гэтае пустыннае, а гадзіна ўжо позьняя.


\par }{\MM \VS{36}Адпусьці іх, каб, пайшоўшы ў навакольныя вёскі і мястэчкі, купілі сабе хлеба, бо яны ня маюць, што есьці».


\par }{\MM \VS{37}Ён жа, адказваючы, сказаў ім: «Вы дайце ім есьці». І кажуць Яму: «Няўжо маем пайсьці і купіць за дзьвесьце дынараў хлеба, і даць ім есьці?»


\par }{\MM \VS{38}Ён жа гаворыць ім: «Колькі маеце хлябоў? Ідзіце і паглядзіце!» Яны, даведаўшыся, кажуць: «Пяць, і дзьве рыбы».


\par }{\MM \VS{39}І загадаў ім пасадзіць усіх грамадамі на зялёнай траве.


\par }{\MM \VS{40}І паселі шэраг за шэрагам па сто і па пяцьдзясят.


\par }{\MM \VS{41}І Ён, узяўшы пяць хлябоў і дзьве рыбы, глянуўшы ў неба, дабраславіў і паламаў хлябы, і даў вучням Сваім, каб яны раздалі ім; і дзьве рыбы разьдзяліў для ўсіх.


\par }{\MM \VS{42}І елі ўсе, і наеліся.


\par }{\MM \VS{43}І сабралі кавалкаў дванаццаць поўных кашоў, і рэшткі рыбы.


\par }{\MM \VS{44}А тых, што елі хлябы, было каля пяці тысячаў мужчынаў.


\par }{\MM \VS{45}І адразу змусіў вучняў Сваіх увайсьці ў човен і плысьці наперад на другі бок, у Бэтсаіду, пакуль Ён адпусьціць натоўп.


\par }{\MM \VS{46}І, адпусьціўшы іх, пайшоў на гару маліцца.


\par }{\MM \VS{47}І як надыйшоў вечар, човен быў на сярэдзіне мора, а Ён адзін на зямлі.


\par }{\MM \VS{48}І ўбачыў іх, як мучыліся, плывучы, бо вецер быў супраціўны, і каля чацьвёртай варты ночы прыходзіць да іх, ідучы па моры, і хацеў абмінуць іх.


\par }{\MM \VS{49}Яны, убачыўшы Яго, як Ён ішоў па моры, думалі, што гэта здань, і закрычалі.


\par }{\MM \VS{50}Бо ўсе бачылі Яго і ўстрывожыліся. І Ён адразу прамовіў да іх, і кажа ім: «Будзьце пэўныя, гэта Я, ня бойцеся!»


\par }{\MM \VS{51}І ўвайшоў да іх у човен, і вецер сьціх. І яны празьмерна здумеліся ў сабе, і зьдзіўляліся,


\par }{\MM \VS{52}бо не зразумелі з хлябамі, бо сэрца іхняе было скамянелае.


\par }{\MM \VS{53}І, пераплыўшы, прыйшлі ў зямлю Генэсарэт, і прысталі да берагу.


\par }{\MM \VS{54}І калі яны выйшлі з чаўна, адразу пазналі Яго,


\par }{\MM \VS{55}абеглі ўвесь той край, і пачалі на ложках прыносіць хворых туды, дзе, як чулі, быў Ён.


\par }{\MM \VS{56}І, калі Ён уваходзіў у якое паселішча, або горад, або вёску, клалі нядужых на плошчах, і прасілі Яго, каб хоць крыса шаты Яго дакрануцца; і колькі іх дакранулася Яго, былі аздароўлены.




\par }\Chap{Мк 7}{\MM \VerseOne{1}І сабраліся да Яго фарысэі і некаторыя кніжнікі, што прыйшлі з Ерусаліму.


\par }{\MM \VS{2}І, убачыўшы некаторых з вучняў Ягоных, што елі хлеб нячыстымі, гэта значыць, нямытымі рукамі, вінавацілі іх.


\par }{\MM \VS{3}Бо самі фарысэі і ўсе Юдэі не ядуць, не абмыўшы чыста рук, трымаючыся традыцыяў старэйшых.


\par }{\MM \VS{4}І пасьля рынку, пакуль не абмыюцца, не ядуць; і ёсьць шмат іншага, чаго яны прытрымліваюцца: абмываньня келіхаў і конавак, мядніцаў і сталоў.


\par }{\MM \VS{5}Пасьля пытаюцца ў Яго фарысэі і кніжнікі: «Чаму вучні Твае ня ходзяць паводле традыцыяў старэйшых, але нячыстымі рукамі ядуць хлеб?»


\par }{\MM \VS{6}Ён жа, адказваючы, сказаў ім: «Добра пра вас, крывадушнікаў, прарочыў Ісая, як напісана: “Народ гэты губамі шануе Мяне, а сэрца іхняе трымаецца далёка ад Мяне.


\par }{\MM \VS{7}Але марна пакланяюцца Мне, навучаючы вучэньням і пастановам чалавечым”.


\par }{\MM \VS{8}Бо вы, пакінуўшы прыказаньне Божае, трымаецеся традыцыі чалавечай, абмываньня конавак і келіхаў, і шмат іншага, да гэтага падобнага, чыніце».


\par }{\MM \VS{9}І сказаў ім: «Ці добра, што вы адкідаеце прыказаньне Божае, каб захаваць традыцыю вашую?


\par }{\MM \VS{10}Бо Майсей сказаў: “Шануй бацьку твайго і маці тваю”, і: “Хто праклінае бацьку або маці, няхай сьмерцю памрэ”.


\par }{\MM \VS{11}А вы гаворыце: “Калі скажа чалавек бацьку або маці: ‘Карбан’, гэта значыць, дар [Богу] тое, чым бы ты ад мяне карыстаўся”,


\par }{\MM \VS{12}і ўжо дазваляеце яму нічога не рабіць для бацькі свайго або маці сваёй,


\par }{\MM \VS{13}пазбаўляючы сілы слова Божае праз традыцыю вашую, якую вы перадаяцё, і шмат да гэтага падобнага чыніце».


\par }{\MM \VS{14}І, паклікаўшы ўвесь натоўп, гаварыў ім: «Слухайце Мяне ўсе і разумейце.


\par }{\MM \VS{15}Няма нічога, што звонку чалавека, што ўваходзячы ў яго, можа яго апаганіць, але тое, што з чалавека выходзіць, апаганьвае яго.


\par }{\MM \VS{16}Калі хто мае вушы слухаць, няхай слухае».


\par }{\MM \VS{17}І калі Ён увайшоў у дом ад натоўпу, пыталіся Яго вучні Ягоныя пра прыповесьць.


\par }{\MM \VS{18}І кажа ім: «Няўжо і вы такія няцямкія? Няўжо не разумееце, што ўсё, што звонку ўваходзіць у чалавека, ня можа яго апаганіць,


\par }{\MM \VS{19}бо ўваходзіць ня ў сэрца ягонае, але ў жывот, і выкідаецца прэч, ачышчаючы ўсякую ежу».


\par }{\MM \VS{20}І сказаў: «Тое, што выходзіць з чалавека, яно апаганьвае яго,


\par }{\MM \VS{21}бо з нутра, з сэрца чалавечага выходзяць благія думкі, чужалоства, распуснасьць, забойствы,


\par }{\MM \VS{22}крадзяжы, хцівасьць, зласьлівасьць, подступ, бессаромнасьць, злое вока, блюзьнерствы, пыха, глупота.


\par }{\MM \VS{23}Уся гэтая ліхота знутры выходзіць і апаганьвае чалавека».


\par }{\MM \VS{24}І, устаўшы адтуль, Ён адыйшоў у межы Тыру і Сідону. І, увайшоўшы ў дом, хацеў, каб ніхто не даведаўся, але ўтоіцца ня змог.


\par }{\MM \VS{25}Бо пачула пра Яго жанчына, у якой дачка мела ў сабе нячыстага духа, і, прыйшоўшы, упала да ног Ягоных.


\par }{\MM \VS{26}А жанчына гэтая была Грэчанка, родам Сірафінікіянка; і прасіла яна Яго, каб выгнаў дэмана з дачкі ейнай.


\par }{\MM \VS{27}Але Ісус сказаў ёй: «Дазволь перш насыціцца дзецям, бо нядобра ўзяць хлеб у дзяцей і кінуць сабакам».


\par }{\MM \VS{28}Яна ж адказала і кажа Яму: «Так, Госпадзе, але ж і сабакі пад сталом ядуць крошкі, [што ўпалі] ад дзяцей».


\par }{\MM \VS{29}І сказаў ёй: «Дзеля такога слова ідзі; дэман выйшаў з дачкі тваёй».


\par }{\MM \VS{30}І адыйшоўшы ў дом свой, яна знайшла, што дэман выйшаў і дачка ляжыць на ложку.


\par }{\MM \VS{31}І зноў, выйшаўшы з межаў Тыру і Сідону, пайшоў Ён да мора Галілейскага пасярод межаў Дэкапаля.


\par }{\MM \VS{32}І прыводзяць да Яго глухога, які з цяжкасьцю гаварыў, і просяць Яго ўскласьці на яго руку.


\par }{\MM \VS{33}І, узяўшы яго ад натоўпу на бок, уклаў пальцы Свае ў вушы ягоныя, і, плюнуўшы, дакрануўся да языка ягонага.


\par }{\MM \VS{34}І, глянуўшы ў неба, уздыхнуў, і гаворыць яму: «Эффата», што значыць: «Адчыніся».


\par }{\MM \VS{35}І адразу адчыніліся вушы ягоныя і разьвязаліся путы языка ягонага, і ён пачаў добра гаварыць.


\par }{\MM \VS{36}І Ён перасьцерагаў іх, каб нікому не расказвалі, але колькі ні забараняў, яны яшчэ шырэй абвяшчалі.


\par }{\MM \VS{37}І надзвычай дзівіліся, кажучы: «Усё добра зрабіў, і глухім робіць, каб чулі, і нямым, каб гаварылі».




\par }\Chap{Мк 8}{\MM \VerseOne{1}У тыя дні, калі сабраўся вельмі вялікі натоўп і ня мелі што есьці, Ісус, паклікаўшы вучняў Сваіх, кажа ім:


\par }{\MM \VS{2}«Шкада Мне гэтых людзей, бо ўжо тры дні са Мною, і ня маюць што есьці.


\par }{\MM \VS{3}І калі іх галоднымі адпушчу ў дамы іхнія, саслабеюць у дарозе, бо некаторыя з іх прыйшлі здалёк».


\par }{\MM \VS{4}І адказалі Яму вучні Ягоныя: «Адкуль мог бы хто накарміць іх хлебам тут, у пустыні?»


\par }{\MM \VS{5}І спытаўся ў іх: «Колькі маеце хлябоў?» Яны сказалі: «Сем».


\par }{\MM \VS{6}І загадаў натоўпу сесьці на зямлю, і, узяўшы сем хлябоў і падзякаваўшы, паламаў, і даў вучням Сваім, каб раздалі; і яны раздалі натоўпу.


\par }{\MM \VS{7}І мелі яны некалькі рыбаў. І, дабраславіўшы іх, сказаў раздаць і тыя.


\par }{\MM \VS{8}І елі, і наеліся, і сабралі кавалкаў, што засталіся, сем кашоў.


\par }{\MM \VS{9}А тых, што елі, было каля чатырох тысячаў; і адпусьціў іх.


\par }{\MM \VS{10}І адразу, увайшоўшы з вучнямі Сваімі ў човен, прыйшоў у межы Дальмануты.


\par }{\MM \VS{11}І выйшлі фарысэі, і пачалі з Ім спрачацца, дамагаючыся ў Яго знаку з неба, спакушаючы Яго.


\par }{\MM \VS{12}І Ён, уздыхнуўшы ў духу, гаворыць: «Чаму гэтае пакаленьне патрабуе знаку? Сапраўды кажу вам, знак ня будзе дадзены пакаленьню гэтаму».


\par }{\MM \VS{13}І, пакінуўшы іх, увайшоў у човен і выправіўся на другі бок.


\par }{\MM \VS{14}І забыліся ўзяць хлеб, і нічога ня мелі з сабою ў чаўне, апрача аднаго хлеба.


\par }{\MM \VS{15}І Ён перасьцерагаў іх, кажучы: «Глядзіце, сьцеражыцеся кісьлі фарысэйскай і кісьлі Ірадавай».


\par }{\MM \VS{16}І яны разважалі між сабой, кажучы: «Гэта таму, што хлеба ня маем».


\par }{\MM \VS{17}І, зразумеўшы, Ісус кажа ім: «Чаму разважаеце, што ня маеце хлеба? Ці яшчэ ня цяміце і не разумееце? Ці яшчэ скамянелае маеце сэрца вашае?


\par }{\MM \VS{18}Маючы вочы, ня бачыце? І маючы вушы, ня чуеце? І ня памятаеце?


\par }{\MM \VS{19}Калі Я пяць хлябоў падзяліў між пяці тысячаў, колькі поўных кашоў кавалкаў вы назьбіралі?» Кажуць Яму: «Дванаццаць».


\par }{\MM \VS{20}«А калі сем між чатырох тысячаў, колькі поўных кашоў кавалкаў назьбіралі?» Яны сказалі: «Сем».


\par }{\MM \VS{21}І сказаў ім: «Як жа не разумееце?»


\par }{\MM \VS{22}І прыходзіць у Бэтсаіду, і прыводзяць да Яго сьляпога, і просяць Яго, каб дакрануўся да яго.


\par }{\MM \VS{23}І, узяўшы сьляпога за руку, вывеў яго за мястэчка і, плюнуўшы на вочы ягоныя і ўсклаўшы на яго рукі, спытаўся ў яго, ці што бачыць.


\par }{\MM \VS{24}І той, зірнуўшы, сказаў: «Бачу людзей, што як дрэвы ходзяць».


\par }{\MM \VS{25}Потым зноў усклаў рукі на вочы яго і зрабіў, каб бачыў. І той зрабіўся здаровым, і ясна мог усё бачыць.


\par }{\MM \VS{26}І паслаў яго ў дом ягоны, кажучы: «Не заходзь у мястэчка і не кажы нікому ў мястэчку».


\par }{\MM \VS{27}І пайшоў Ісус з вучнямі Сваімі ў паселішчы Цэзарэі Філіпавай. І ў дарозе пытаўся ў вучняў Сваіх, кажучы: «Кім называюць Мяне людзі?»


\par }{\MM \VS{28}Яны адказалі: «Янам Хрысьціцелем, а іншыя — Ільлём, а іншыя — адным з прарокаў».


\par }{\MM \VS{29}І Ён кажа ім: «А вы кім называеце Мяне?» І адказваючы, Пётар кажа Яму: «Ты — Хрыстос!»


\par }{\MM \VS{30}І забараніў ім, каб нікому не гаварылі пра Яго.


\par }{\MM \VS{31}І пачаў іх навучаць, што трэба, каб Сын Чалавечы шмат перацярпеў, і быў адкінуты старшынямі, і першасьвятарамі, і кніжнікамі, і быў забіты, і праз тры дні ўваскрос.


\par }{\MM \VS{32}І гаварыў пра гэта адкрыта. І Пётар, адклікаўшы Яго, пачаў забараняць Яму.


\par }{\MM \VS{33}Ён жа, павярнуўшыся і глянуўшы на вучняў Сваіх, забараніў Пятру, кажучы: «Адыйдзі ад Мяне, шатан, бо думаеш не пра тое, што Божае, але што чалавечае».


\par }{\MM \VS{34}І, паклікаўшы натоўп разам з вучнямі Сваімі, сказаў ім: «Калі хто хоча ісьці за Мною, няхай адрачэцца самога сябе, і возьме крыж свой, і ідзе за Мною.


\par }{\MM \VS{35}Бо хто хоча выратаваць душу сваю, той загубіць яе; а хто загубіць душу сваю дзеля Мяне і дзеля Эвангельля, той збавіць яе.


\par }{\MM \VS{36}Бо што за карысьць чалавеку, калі ён здабудзе ўвесь сьвет, а душы сваёй пашкодзіць?


\par }{\MM \VS{37}Або што дасьць чалавек у выкуп за душу сваю?


\par }{\MM \VS{38}Бо хто пасаромеецца Мяне і словаў Маіх у гэтым пакаленьні, чужаложным і грэшным, таго і Сын Чалавечы пасаромеецца, калі прыйдзе ў славе Айца Свайго з анёламі сьвятымі».




\par }\Chap{Мк 9}{\MM \VerseOne{1}І сказаў ім: «Сапраўды кажу вам, што ёсьць некаторыя з тых, што тут стаяць, якія не пакаштуюць сьмерці, пакуль ня ўбачаць Валадарства Божае, што прыходзіць у моцы».


\par }{\MM \VS{2}І праз шэсьць дзён бярэ Ісус Пятра, і Якуба, і Яна, і вядзе іх асобна адных на высокую гару. І перамяніўся перад імі.


\par }{\MM \VS{3}І адзеньне Яго сталася бліскучым і такім белым, як сьнег, такім, што на зямлі бялільшчык выбеліць ня зможа.


\par }{\MM \VS{4}І зьявіўся ім Ільля з Майсеем, і вялі гутарку з Ісусам.


\par }{\MM \VS{5}І, адказваючы, Пётар гаворыць Ісусу: «Раббі, добра нам тут быць, зробім тры намёты: Табе адзін, і Майсею адзін, і Ільлі адзін».


\par }{\MM \VS{6}Бо ня ведаў, што гаворыць, бо яны былі напалоханыя.


\par }{\MM \VS{7}І сталася воблака, ахінуўшае іх, і голас выйшаў з воблака, які казаў: «Гэта Сын Мой улюбёны, Яго слухайце!»


\par }{\MM \VS{8}І раптам, разгледзеўшыся наўкола, нікога больш ня ўбачылі, апрача аднаго Ісуса.


\par }{\MM \VS{9}Калі ж яны зыходзілі з гары, Ён загадаў ім, каб нікому не расказвалі пра тое, што бачылі, пакуль Сын Чалавечы не ўваскрэсьне з мёртвых.


\par }{\MM \VS{10}І яны прынялі гэтае слова, пытаючыся адзін аднаго: «Што гэта значыць: уваскрэснуць з мёртвых?».


\par }{\MM \VS{11}І спыталіся ў Яго, кажучы: «Чаму кніжнікі кажуць, што спачатку павінен прыйсьці Ільля?»


\par }{\MM \VS{12}А Ён, адказваючы, сказаў ім: «Ільля, прыйшоўшы спачатку, направіць усё; і як напісана пра Сына Чалавечага, што шмат перацерпіць і будзе лічыцца за нішто.


\par }{\MM \VS{13}Але кажу вам: і Ільля прыйшоў, і ўчынілі з ім, што хацелі, як напісана пра яго».


\par }{\MM \VS{14}І, прыйшоўшы да вучняў, убачыў вакол іх вялікі натоўп і кніжнікаў, што спрачаліся з імі.


\par }{\MM \VS{15}І адразу ўвесь натоўп, убачыўшы Яго, здумеўся, і, падбягаючы, вітаў Яго.


\par }{\MM \VS{16}І Ён спытаўся ў кніжнікаў: «Пра што спрачаецеся з імі?»


\par }{\MM \VS{17}І, адказваючы, адзін з натоўпу сказаў: «Настаўнік, я прывёў да Цябе сына майго, які мае духа нямога.


\par }{\MM \VS{18}І ён, дзе схопіць яго, кідае яго на зямлю, і ён пеніцца, і скрыгоча зубамі ды пруцянее. І я казаў вучням Тваім, каб выгналі яго, і яны ня здолелі».


\par }{\MM \VS{19}Ён жа, адказваючы яму, гаворыць: «О, пакаленьне бязьвернае! Як доўга буду з вамі? Як доўга буду цярпець вас? Прывядзіце яго да Мяне».


\par }{\MM \VS{20}І прывялі яго да Яго. І, убачыўшы Яго, адразу дух тузануў яго, і ён упаў на зямлю і качаўся, выпускаючы пену.


\par }{\MM \VS{21}І спытаўся Ён у бацькі ягонага: «Як даўно гэта зрабілася з ім?» А ён сказаў: «Ад дзяцінства;


\par }{\MM \VS{22}і шмат разоў кідаў яго ў агонь і ў ваду, каб яго загубіць. Але, калі што можаш, дапамажы нам, зьлітаваўшыся над намі».


\par }{\MM \VS{23}Ісус жа сказаў яму: «Калі можаш верыць, усё магчыма таму, хто верыць».


\par }{\MM \VS{24}І адразу, загаласіўшы, бацька хлопца сказаў праз сьлёзы: «Веру, Госпадзе! Дапамажы майму недаверству».


\par }{\MM \VS{25}Ісус, убачыўшы, што зьбіраецца натоўп, забараніў духу нячыстаму, кажучы яму: «Духу нямы і глухі! Я загадваю табе: выйдзі з яго і больш не ўваходзь у яго!»


\par }{\MM \VS{26}І той, закрычаўшы і моцна тузануўшы яго, выйшаў; і ён зрабіўся, як мёртвы, так што многія гаварылі, што ён памёр.


\par }{\MM \VS{27}Але Ісус, узяўшы яго за руку, падняў яго, і ён устаў.


\par }{\MM \VS{28}І калі ўвайшоў у дом, вучні Ягоныя ўжо адны пыталіся ў Яго: «Чаму мы не маглі выгнаць яго?»


\par }{\MM \VS{29}І Ён сказаў ім: «Гэты род ніяк ня можа выйсьці, адно толькі праз малітву і пост».


\par }{\MM \VS{30}І, выйшаўшы адтуль, праходзілі праз Галілею, і Ён не хацеў, каб хто даведаўся.


\par }{\MM \VS{31}Бо навучаў вучняў Сваіх і гаварыў ім, што Сын Чалавечы будзе выдадзены ў рукі людзей і заб’юць Яго, але, забіты, праз тры дні ўваскрэсьне.


\par }{\MM \VS{32}Але яны слова гэтага не разумелі, а спытацца ў Яго баяліся.


\par }{\MM \VS{33}І прыйшоў у Капэрнаум, і калі яны былі ў доме, спытаўся ў іх: «Пра што ў дарозе вы між сабою разважалі?»


\par }{\MM \VS{34}Але яны маўчалі, бо дарогаю вялі гутарку між сабою, хто большы.


\par }{\MM \VS{35}І, сеўшы, паклікаў Дванаццаць, і кажа ім: «Калі хто хоча быць першым, няхай будзе з усіх апошнім і служыцелем для ўсіх».


\par }{\MM \VS{36}І, узяўшы дзіця, паставіў яго пасярод іх, і, прытуліўшы яго, сказаў ім:


\par }{\MM \VS{37}«Хто прыйме адно з такіх дзяцей у імя Маё, той Мяне прыймае, а хто Мяне прыйме, той не Мяне прыймае, але Таго, Хто Мяне паслаў».


\par }{\MM \VS{38}І адказаў Яму Ян, кажучы: «Настаўнік, мы бачылі чалавека, які ў імя Тваё выганяе дэманаў, але ня ходзіць за намі, і мы забаранілі яму, бо ён ня ходзіць за намі».


\par }{\MM \VS{39}А Ісус сказаў: «Не забараняйце яму, бо няма нікога, хто, учыніўшы цуд у імя Маё, мог бы хутка праклінаць Мяне.


\par }{\MM \VS{40}Бо хто ня супраць вас, той за вас.


\par }{\MM \VS{41}Бо хто напоіць вас кубкам вады ў імя Маё, таму што вы — Хрыстовыя, сапраўды кажу вам, ня страціць нагароды сваёй.


\par }{\MM \VS{42}А хто згоршыць аднаго з малых гэтых, якія вераць у Мяне, такому лепш было б, каб прычапілі млынавы камень на шыю ягоную і кінулі яго ў мора.


\par }{\MM \VS{43}І калі рука твая горшыць цябе, адсячы яе; лепш табе калекаю ўвайсьці ў жыцьцё, чым, маючы абедзьве рукі, ісьці ў геенну, у агонь нязгасны,


\par }{\MM \VS{44}дзе чарвяк іх не памірае і агонь не згасае.


\par }{\MM \VS{45}І калі нага твая горшыць цябе, адсячы яе; лепш табе кульгавым увайсьці ў жыцьцё, чым, маючы абедзьве нагі, быць укінутым у геенну, у агонь нязгасны,


\par }{\MM \VS{46}дзе чарвяк іх не памірае і агонь не згасае.


\par }{\MM \VS{47}І калі вока тваё горшыць цябе, выдзяры яго; лепш табе з адным вокам увайсьці ў Валадарства Божае, чым, маючы двое вачэй, быць укінутым у геенну вогненную,


\par }{\MM \VS{48}дзе чарвяк іх не памірае і агонь не згасае.


\par }{\MM \VS{49}Бо кожны агнём будзе пасолены, і ўсякая ахвяра сольлю будзе пасоленая.


\par }{\MM \VS{50}Соль добрая, але калі соль станецца несалёнай, чым яе прыправіце? Мейце ў сабе соль і супакой мейце між сабою».




\par }\Chap{Мк 10}{\MM \VerseOne{1}Устаўшы адтуль, прыходзіць у межы Юдэі за Ярданам. І зноў зьбіраецца вакол Яго натоўп, і Ён, як меў звычай, зноў навучаў іх.


\par }{\MM \VS{2}І, падыйшоўшы, фарысэі спыталіся ў Яго, спакушаючы Яго: «Ці можна мужу кінуць жонку?»


\par }{\MM \VS{3}Ён жа, адказваючы, сказаў ім: «А што загадаў вам Майсей?»


\par }{\MM \VS{4}Яны ж сказалі: «Майсей дазволіў напісаць разводны ліст і пакінуць яе».


\par }{\MM \VS{5}І, адказваючы, сказаў ім Ісус: «Дзеля жорсткасьці сэрца вашага напісаў ён вам гэткае прыказаньне.


\par }{\MM \VS{6}Але на пачатку стварэньня мужчынай і жанчынай стварыў іх Бог.


\par }{\MM \VS{7}Дзеля гэтага пакіне чалавек бацьку свайго і маці і прылепіцца да жонкі сваёй,


\par }{\MM \VS{8}і будуць двое адным целам; дык іх ужо ня двое, але адно цела.


\par }{\MM \VS{9}Што вось Бог злучыў, чалавек няхай не разлучае».


\par }{\MM \VS{10}І ў доме вучні Ягоныя зноў пра тое самае пыталіся ў Яго.


\par }{\MM \VS{11}І кажа ім: «Хто пакіне жонку сваю і ажэніцца з іншай, той чужаложыць з ёю.


\par }{\MM \VS{12}І калі жонка пакіне мужа свайго і пойдзе за іншага — чужаложыць».


\par }{\MM \VS{13}І прыносілі дзетак да Яго, каб Ён дакрануўся да іх; вучні ж забаранялі тым, што прыносілі.


\par }{\MM \VS{14}Бачачы гэта, Ісус абурыўся і сказаў ім: «Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне і не забараняйце ім, бо гэтакіх ёсьць Валадарства Божае.


\par }{\MM \VS{15}Сапраўды кажу вам: хто ня прыйме Валадарства Божага як дзіця, ня ўвойдзе ў яго».


\par }{\MM \VS{16}І, прытуліўшы іх і ўсклаўшы на іх рукі, дабраславіў іх.


\par }{\MM \VS{17}І калі выходзіў у дарогу, нехта, падбегшы і ўпаўшы перад Ім на калені, спытаўся ў Яго: «Настаўнік добры! Што мне рабіць, каб успадкаеміць жыцьцё вечнае?»


\par }{\MM \VS{18}Ісус жа сказаў яму: «Чаму Мяне называеш добрым? Ніхто ня добры, толькі адзін Бог.


\par }{\MM \VS{19}Ведаеш прыказаньні: “Не чужалож”, “Не забівай”, “Не крадзі”, “Ня сьведчы фальшыва”, “Не рабі крыўды”, “Шануй бацьку твайго і маці”».


\par }{\MM \VS{20}А ён, адказваючы, сказаў Яму: «Настаўнік, усё гэта я захаваў ад юнацтва майго».


\par }{\MM \VS{21}Ісус жа, паглядзеўшы на яго, узьлюбіў яго і сказаў яму: «Аднаго табе не хапае: ідзі, прадай усё, што маеш, і раздай убогім, і будзеш мець скарб у небе, і прыходзь, ідзі за Мною, узяўшы крыж».


\par }{\MM \VS{22}Той жа, спахмурнелы ад гэтага слова, адыйшоўся сумны, бо меў вялікую маёмасьць.


\par }{\MM \VS{23}І Ісус, паглядзеўшы вакол, кажа вучням Сваім: «Як цяжка тым, што маюць грошы, увайсьці ў Валадарства Божае».


\par }{\MM \VS{24}Вучні аслупянелі дзеля словаў Ягоных. Але Ісус зноў, адказваючы, кажа ім: «Дзеці, як цяжка ўвайсьці ў Валадарства Божае тым, хто ўскладае надзею на багацьце.


\par }{\MM \VS{25}Лягчэй вярблюду прайсьці праз вушка іголкі, чым багатаму ўвайсьці ў Валадарства Божае».


\par }{\MM \VS{26}А яны яшчэ больш дзівіліся, гаворачы між сабою: «Хто ж тады можа быць збаўлены?»


\par }{\MM \VS{27}Ісус, паглядзеўшы на іх, гаворыць: «У людзей гэта немагчыма, але ня ў Бога, бо ў Бога ўсё магчыма».


\par }{\MM \VS{28}І Пётар пачаў гаварыць Яму: «Вось жа мы пакінулі ўсё і пайшлі за Табою».


\par }{\MM \VS{29}Адказваючы, Ісус сказаў: «Сапраўды кажу вам: Няма нікога, хто б пакінуў дом, або братоў, або сёстраў, або бацьку, або маці, або жонку, або дзяцей, або палі дзеля Мяне і дзеля Эвангельля,


\par }{\MM \VS{30}і не атрымаў бы цяпер, у гэты час, сярод перасьледаваньняў, у сто разоў больш дамоў, і братоў, і сёстраў, і маці, і дзяцей, і палёў, а ў будучым веку — жыцьцё вечнае.


\par }{\MM \VS{31}І многія першыя будуць апошнімі, і апошнія — першымі».


\par }{\MM \VS{32}Калі яны былі ў дарозе, узыходзячы ў Ерусалім, Ісус ішоў наперадзе іх, а яны жахаліся і, ідучы за Ім, былі ў страху. І, узяўшы зноў Дванаццаць, пачаў гаварыць ім пра тое, што з Ім мае здарыцца:


\par }{\MM \VS{33}«Вось, мы ўзыходзім у Ерусалім; і Сын Чалавечы будзе выдадзены першасьвятарам і кніжнікам, і асудзяць Яго на сьмерць, і выдадуць Яго паганам,


\par }{\MM \VS{34}і будуць зьдзекавацца з Яго, будуць бічаваць Яго і пляваць на Яго, і заб’юць Яго, і на трэці дзень Ён уваскрэсьне».


\par }{\MM \VS{35}І падыйшлі да Яго Якуб і Ян, сыны Заўдыя, кажучы: «Настаўнік, мы хочам, каб Ты зрабіў нам, пра што будзем прасіць».


\par }{\MM \VS{36}Ён жа сказаў ім: «Што хочаце, каб Я зрабіў вам?»


\par }{\MM \VS{37}Яны ж сказалі Яму: «Дай нам, каб нам сесьці аднаму праваруч Цябе, а другому — леваруч Цябе ў славе Тваёй».


\par }{\MM \VS{38}Ісус жа сказаў ім: «Ня ведаеце, пра што просіце. Ці ж можаце піць келіх, які Я п’ю, або хрысьціцца хрышчэньнем, якім Я хрышчуся?»


\par }{\MM \VS{39}Яны сказалі Яму: «Можам». Ісус жа сказаў ім: «Келіх, які Я п’ю, будзеце піць, і хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, будзеце ахрышчаны.


\par }{\MM \VS{40}Але сесьці праваруч Мяне або леваруч Мяне не Мая [справа] даваць, але каму падрыхтавана».


\par }{\MM \VS{41}І, пачуўшы, дзесяць пачалі абурацца на Якуба і Яна.


\par }{\MM \VS{42}Ісус жа, паклікаўшы іх, гаворыць ім: «Вы ведаеце, што тыя, якія лічацца князямі народаў, пануюць над імі, і магнаты іхнія маюць уладу над імі.


\par }{\MM \VS{43}У вас няхай будзе ня гэтак, але хто хоча стацца між вамі большым, няхай будзе служыцелем вашым.


\par }{\MM \VS{44}І хто хоча ў вас стацца першым, няхай будзе слугою ўсіх.


\par }{\MM \VS{45}Бо і Сын Чалавечы не прыйшоў, каб Яму служылі, але каб паслужыць і аддаць душу Сваю на адкупленьне многіх».


\par }{\MM \VS{46}І прыходзяць у Ерыхон. І калі Ён выходзіў з Ерыхону з вучнямі Сваімі і вялікім натоўпам, сьляпы Бартымей, сын Тымея, сядзеў пры дарозе, жабруючы.


\par }{\MM \VS{47}І, пачуўшы, што гэта Ісус з Назарэту, пачаў крычаць і казаць: «Ісусе, Сыне Давідаў, зьлітуйся нада мною!»


\par }{\MM \VS{48}І сварыліся многія на яго, каб замаўчаў, але ён тым мацней закрычаў: «Сыне Давідаў, зьлітуйся нада мною!»


\par }{\MM \VS{49}І, спыніўшыся, Ісус сказаў паклікаць яго. І клічуць сьляпога, гаворачы яму: «Будзь пэўны, уставай, кліча цябе».


\par }{\MM \VS{50}Ён, пакінуўшы адзеньне сваё, устаў і прыйшоў да Ісуса.


\par }{\MM \VS{51}І, адказваючы, гаворыць яму Ісус: «Што хочаш, каб Я табе ўчыніў?» Сьляпы сказаў Яму: «Раббоні, каб мне бачыць».


\par }{\MM \VS{52}Ісус жа сказаў яму: «Ідзі, вера твая збавіла цябе». І адразу ён стаў бачыць, і пайшоў за Ісусам па дарозе.




\par }\Chap{Мк 11}{\MM \VerseOne{1}І калі наблізіліся да Ерусаліму, да Бэтфагі і Бэтаніі на гары Аліўнай, Ён пасылае двух вучняў Сваіх


\par }{\MM \VS{2}і гаворыць ім: «Ідзіце ў мястэчка, што перад вамі, і адразу, уваходзячы ў яго, знойдзеце асьляня прывязанае, на якога яшчэ ніхто з людзей не сядаў; адвязаўшы яго, прывядзіце.


\par }{\MM \VS{3}І калі хто скажа вам: “Што вы гэта робіце?”, скажыце, што Госпад яго патрабуе, і адразу пашле яго сюды».


\par }{\MM \VS{4}Яны пайшлі і знайшлі асьляня пры дзьвярах звонку на вуліцы, і адвязалі яго.


\par }{\MM \VS{5}І некаторыя, што там стаялі, гаварылі ім: «Што вы робіце, адвязваючы асьляня?»


\par }{\MM \VS{6}Яны ж сказалі ім, як загадаў Ісус, і пусьцілі іх.


\par }{\MM \VS{7}І прывялі асьляня да Ісуса, і ўсклалі на яго адзеньне сваё; і Ён сеў на яго.


\par }{\MM \VS{8}І многія пасьцілалі на дарозе адзеньне сваё, а іншыя рэзалі галіны з дрэваў і пасьцілалі на дарозе.


\par }{\MM \VS{9}І тыя, што ішлі наперадзе, і тыя, што ішлі за Ім, крычалі, кажучы: «Гасанна! Дабраслаўлёны Той, Хто прыходзіць у імя Госпада!


\par }{\MM \VS{10}Дабраслаўлёнае валадарства бацькі нашага Давіда, якое прыходзіць у імя Госпада! Гасанна на вышынях!»


\par }{\MM \VS{11}І ўвайшоў Ісус у Ерусалім і ў сьвятыню; і, агледзеўшы ўсё, бо гадзіна ўжо была вечаровая, выйшаў у Бэтанію з Дванаццацьцю.


\par }{\MM \VS{12}І назаўтра, калі ішлі яны з Бэтаніі, Ён адчуў голад.


\par }{\MM \VS{13}І, убачыўшы здалёк фігавае дрэва, пакрытае лісьцем, падыйшоў, ці ня знойдзе што на ім; але, падыйшоўшы да яго, нічога не знайшоў, акрамя лістоты, бо не была пара на фігі.


\par }{\MM \VS{14}І, адказваючы, Ісус сказаў да яго: «Няхай ніхто ўжо да веку ня есьць з цябе плоду». І чулі гэта вучні Ягоныя.


\par }{\MM \VS{15}І прыходзяць у Ерусалім. І Ісус, увайшоўшы ў сьвятыню, пачаў выганяць тых, што продалі і куплялі ў сьвятыні, і сталы мяняльнікаў і лаўкі прадаўцоў галубоў перавярнуў,


\par }{\MM \VS{16}і не дазваляў, каб хто насіў хоць якую рэч праз сьвятыню.


\par }{\MM \VS{17}І навучаў, кажучы ім: «Ці ж не напісана: “Дом Мой домам малітвы будзе названы для ўсіх народаў”? А вы зрабілі яго пячорай разбойнікаў».


\par }{\MM \VS{18}І пачулі гэта першасьвятары і кніжнікі, і шукалі, як Яго загубіць, бо баяліся Яго, бо ўвесь натоўп захапляўся вучэньнем Ягоным.


\par }{\MM \VS{19}І калі зьвечарэла, Ён выйшаў з гораду.


\par }{\MM \VS{20}І раніцаю, праходзячы міма, убачылі фігавае дрэва, ссохлае ад кораня.


\par }{\MM \VS{21}І, узгадаўшы, Пётар кажа Яму: «Раббі, вось, фігавае дрэва, якое Ты пракляў, засохла».


\par }{\MM \VS{22}І, адказваючы, Ісус гаворыць ім: «Мейце веру Божую!


\par }{\MM \VS{23}Бо сапраўды кажу вам: калі хто скажа гэтай гары: “Будзь узятая і кінутая ў мора”, і ня будзе сумнявацца ў сэрцы сваім, але будзе верыць, што станецца так, як гаворыць, — будзе яму, што б ні сказаў.


\par }{\MM \VS{24}Дзеля гэтага кажу вам: Усё, пра што ў малітве будзеце прасіць, верце, што атрымаеце, і будзе вам.


\par }{\MM \VS{25}І калі стаіцё ў малітве, даруйце, калі што маеце супраць каго, каб і Айцец ваш, Які ў небе, дараваў вам грахі вашыя.


\par }{\MM \VS{26}Калі ж вы не даруеце, дык і Айцец ваш, Які ў небе, не даруе вам грахоў вашых».


\par }{\MM \VS{27}І зноў прыходзяць у Ерусалім. І калі Ён хадзіў у сьвяты­ні, падыйшлі да Яго першасьвятары, кніжнікі і старшыні,


\par }{\MM \VS{28}і гаварылі Яму: «Якою ўладаю Ты гэта робіш? І хто даў Табе ўладу рабіць гэтае?»


\par }{\MM \VS{29}А Ісус, адказваючы, сказаў ім: «Спытаюся і Я ў вас адно слова, і вы адкажыце Мне, і Я вам скажу, якою ўладай Я раблю гэта.


\par }{\MM \VS{30}Хрышчэньне Яна з неба было ці ад людзей? Адкажыце Мне».


\par }{\MM \VS{31}І яны разважалі між сабой, кажучы: «Калі скажам: “З неба”, — Ён скажа: “Дык чаму тады не паверылі яму?”»


\par }{\MM \VS{32}А сказаць: «Ад людзей», баяліся натоўпу, бо ўсе мелі Яна за праўдзівага прарока.


\par }{\MM \VS{33}І, адказваючы, гавораць Ісусу: «Ня ведаем». І Ісус, адказваючы, гаворыць ім: «І Я вам не скажу, якою ўладаю Я гэта раблю».




\par }\Chap{Мк 12}{\MM \VerseOne{1}І пачаў гаварыць да іх у прыповесьцях: «Адзін чалавек пасадзіў вінаграднік, і абгарадзіў яго плотам, і выкапаў вінатоку, і збудаваў вежу, і здаў яго вінаградарам, і выехаў.


\par }{\MM \VS{2}І паслаў у свой час да вінаградараў слугу, каб узяў у вінаградараў пладоў з вінаградніку.


\par }{\MM \VS{3}Яны ж, схапіўшы яго, зьбілі і выправілі ні з чым.


\par }{\MM \VS{4}І зноў паслаў да іх іншага слугу, і яму камянямі разьбілі галаву, і выправілі, зьняважыўшы.


\par }{\MM \VS{5}І зноў паслаў іншага, і яго забілі, і многіх іншых адных білі, другіх забівалі.


\par }{\MM \VS{6}Дык маючы яшчэ адзінага сына, улюбёнага свайго, урэшце паслаў і яго да іх, кажучы: “Пасаромеюцца сына майго”.


\par }{\MM \VS{7}Але вінаградары сказалі адзін аднаму: “Гэта спадкаемца! Пойдзем, заб’ем яго, і нашаю будзе спадчына”.


\par }{\MM \VS{8}І, схапіўшы яго, забілі, і выкінулі з вінаградніку.


\par }{\MM \VS{9}Дык што зробіць гаспадар вінаградніку? Ён прыйдзе і выгубіць вінаградараў, а вінаграднік аддасьць іншым.


\par }{\MM \VS{10}Няўжо вы не чыталі гэтага Пісаньня: “Камень, які адкінулі будаўнікі, стаўся галавой вугла.


\par }{\MM \VS{11}Ад Госпада гэта сталася, і дзіўна ў вачах нашых”».


\par }{\MM \VS{12}І шукалі схапіць Яго, але баяліся натоўпу, бо ведалі, што пра іх сказаў гэтую прыповесьць. І, пакінуўшы Яго, адыйшлі.


\par }{\MM \VS{13}І пасылаюць да Яго некаторых з фарысэяў і ірадыянаў, каб злавіць Яго на слове.


\par }{\MM \VS{14}Яны, прыйшоўшы, гавораць Яму: «Настаўнік, мы ведаем, што Ты праўдзівы і не дагаджаеш нікому, бо не глядзіш на абліччы людзей, але шляху Божаму паводле праўды навучаеш. Ці належыцца даваць даніну цэзару, ці не? Даваць ці не даваць?»


\par }{\MM \VS{15}А Ён, ведаючы крывадушнасьць іхнюю, сказаў ім: «Чаму Мяне спакушаеце? Прынясіце Мне дынар, каб Я пабачыў».


\par }{\MM \VS{16}Яны прынесьлі. І гаворыць ім: «Чый гэта вобраз і надпіс?» Яны сказалі Яму: «Цэзараў».


\par }{\MM \VS{17}І, адказваючы, Ісус сказаў ім: «Аддавайце тое, што цэзарава, цэзару, а тое, што Божае, — Богу». І зьдзіўляліся з Яго.


\par }{\MM \VS{18}І прыходзяць да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрасеньня, і спыталіся ў Яго, кажучы:


\par }{\MM \VS{19}«Настаўнік, Майсей напісаў нам: “Калі памрэ нечый брат і пакіне жонку, а дзяцей не пакіне, дык брат ягоны мае ўзяць жонку яго і аднавіць насеньне брату свайму”.


\par }{\MM \VS{20}Было сем братоў, і першы ўзяў жонку, і, паміраючы, не пакінуў насеньня.


\par }{\MM \VS{21}І другі ўзяў яе, і памёр, і не пакінуў насеньня, і трэці гэтаксама.


\par }{\MM \VS{22}І бралі яе сямёра, і не пакінулі насеньня. Пасьля ўсіх памерла і жанчына.


\par }{\MM \VS{23}Дык пры ўваскрасеньні, калі яны ўваскрэснуць, якога з іх будзе яна жонкаю? Бо сямёра мелі яе за жонку».


\par }{\MM \VS{24}І, адказваючы, Ісус сказаў ім: «Ці ж не таму вы памыляецеся, што ня ведаеце ані Пісаньня, ані моцы Божай?


\par }{\MM \VS{25}Бо калі ўвасрэснуць з мёртвых, ня будуць ані жаніцца, ані замуж выходзіць, але будуць як анёлы, якія ў небе.


\par }{\MM \VS{26}А пра мёртвых, што яны ўстануць, ці ж вы не чыталі ў кнізе Майсея, як Бог з куста сказаў да яго, кажучы: “Я — Бог Абрагама, і Бог Ісаака, і Бог Якуба”?


\par }{\MM \VS{27}Ён ня ёсьць Бог мёртвых, але Бог жывых! Таму вы моцна памыляецеся».


\par }{\MM \VS{28}І адзін з кніжнікаў, падыйшоўшы і пачуўшы, як яны пыталіся, і бачачы, што добра ім адказаў, спытаўся ў Яго: «Якое першае з усіх прыказаньняў?»


\par }{\MM \VS{29}Ісус адказаў яму: «Першае з усіх прыказаньняў: “Слухай, Ізраіль! Госпад, Бог наш — Госпад адзіны”,


\par }{\MM \VS{30}і: “Любі Госпада, Бога твайго, усім сэрцам тваім, усёю душой тваёй, усім разуменьнем тваім і ўсёю моцаю тваёю”.


\par }{\MM \VS{31}І другое, падобнае да яго: “Любі бліжняга свайго як самога сябе”. Іншага прыказаньня, большага за гэтыя, няма».


\par }{\MM \VS{32}І сказаў Яму кніжнік: «Добра, Настаўнік! Праўду Ты сказаў, што адзін ёсьць Бог, і няма іншага апрача Яго.


\par }{\MM \VS{33}І любіць Яго ўсім сэрцам, усім розумам, усёю душою ды ўсёю моцаю, і любіць бліжняга як самога сябе больш, чым усе цэласпаленьні і ахвяры».


\par }{\MM \VS{34}І Ісус, бачачы, што разумна ён адказаў, сказаў яму: «Недалёка ты ад Валадарства Божага». І ніхто ўжо болей не адважваўся пытацца ў Яго.


\par }{\MM \VS{35}І, адказваючы, гаварыў Ісус, навучаючы ў сьвятыні: «Чаму кніжнікі кажуць, што Хрыстос ёсьць сынам Давіда?


\par }{\MM \VS{36}Бо сам Давід сказаў праз Духа Сьвятога: “Сказаў Госпад Госпаду майму: "Сядзь праваруч Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх як падножжа ног Тваіх"”.


\par }{\MM \VS{37}Сам Давід называе Яго Госпадам, дык як жа Ён — сын ягоны?» І вялізарны натоўп з ахвотай слухаў Яго.


\par }{\MM \VS{38}І гаварыў ім у вучэньні Сваім: «Паглядзіце на кніжнікаў, якія любяць хадзіць у доўгіх шатах і прывітаньні на рынку,


\par }{\MM \VS{39}і першыя месцы ў сынагогах, і ўзьлягаць на першых месцах на вячэрах,


\par }{\MM \VS{40}якія аб’ядаюць дамы ўдоваў і дзеля віду доўга моляцца. Яны атрымаюць цяжэйшы прысуд».


\par }{\MM \VS{41}І Ісус, сеўшы насупраць скарбніцы, глядзеў, як натоўп кідае медзь у скарбніцу. І многія багатыя кідалі шмат.


\par }{\MM \VS{42}І, прыйшоўшы, адна ўбогая ўдава кінула дзьве лепты, гэта значыць, кадрант.


\par }{\MM \VS{43}І, паклікаўшы вучняў Сваіх, Ён гаворыць ім: «Сапраўды кажу вам, што гэтая ўбогая ўдава ўкінула больш за ўсіх, хто кідаў у скарбніцу.


\par }{\MM \VS{44}Бо ўсе кідалі з лішку свайго, а яна з нястачы сваёй укінула ўсё, што мела, усё сваё ўтрыманьне».




\par }\Chap{Мк 13}{\MM \VerseOne{1}І калі выходзіў Ён са сьвятыні, гаворыць Яму адзін з вучняў Ягоных: «Настаўнік, паглядзі, якія камяні ды якія пабудовы!»


\par }{\MM \VS{2}А Ісус, адказваючы, сказаў яму: «Бачыш усе гэтыя вялізарныя пабудовы? Не застанецца камяня на камяні, які б ня быў зруйнаваны».


\par }{\MM \VS{3}І калі Ён сядзеў на гары Аліўнай насупраць сьвятыні, спыталіся ў Яго насамоце Пётар, і Якуб, і Ян, і Андрэй:


\par }{\MM \VS{4}«Скажы нам, калі гэта станецца, і які знак, калі ўсё гэта мае скончыцца?»


\par }{\MM \VS{5}Ісус, адказваючы ім, пачаў гаварыць: «Глядзіце, каб вас хто не падмануў.


\par }{\MM \VS{6}Бо многія прыйдуць пад імем Маім, кажучы, што гэта Я, і многіх падмануць.


\par }{\MM \VS{7}А калі пачуеце пра войны і чуткі ваенныя, не трывожцеся, бо ўсё гэта павінна стацца, але гэта яшчэ не канец.


\par }{\MM \VS{8}Бо паўстане народ на народ, і валадарства на валадарства, і будуць месцамі землятрусы, і будуць голад і замяшаньні. Гэта пачатак мукаў радзін.


\par }{\MM \VS{9}Глядзіце ж і вы самі, бо будуць вас выдаваць у сынэдрыёны і біць у сынагогах, і будзеце пастаўленыя перад ваяводамі і валадарамі дзеля Мяне на сьведчаньне ім.


\par }{\MM \VS{10}І ўсім народам павінна спачатку быць абвешчана Эвангельле.


\par }{\MM \VS{11}І калі павядуць вас, каб выдаць, не клапаціцеся наперад, што маеце гаварыць, і не абдумвайце, але што дадзена вам будзе ў гэты час, тое кажыце, бо ня вы будзеце гаварыць, але Дух Сьвяты.


\par }{\MM \VS{12}І выдасьць брат брата на сьмерць, і бацька сына; і дзеці паўстануць супраць бацькоў і будуць забіваць іх,


\par }{\MM \VS{13}і будзеце вы ў нянавісьці ў-ва ўсіх дзеля імя Майго. Але хто вытрывае да канца, будзе збаўлены.


\par }{\MM \VS{14}А калі ўбачыце агіду спусташэньня, як сказана праз Данііла прарока, што стане там, дзе не павінна, — хто чытае, няхай разумее, — тады тыя, хто ў Юдэі, няхай уцякаюць у горы,


\par }{\MM \VS{15}а хто на даху, няхай не зыходзіць у дом і не ўваходзіць узяць нешта з дому свайго,


\par }{\MM \VS{16}і хто ў полі, няхай не вяртаецца назад узяць адзеньне сваё.


\par }{\MM \VS{17}Але гора цяжарным і тым, што кормяць грудзьмі, у тыя дні.


\par }{\MM \VS{18}Дык маліцеся, каб не былі ўцёкі вашыя ў зіму.


\par }{\MM \VS{19}Бо ў тыя дні будзе такі прыгнёт, якога не было ад пачатку стварэньня, якое стварыў Бог, аж дагэтуль, і ня будзе.


\par }{\MM \VS{20}І калі б Госпад не скараціў гэтых дзён, не выратавалася б ніводнае цела, але дзеля выбраных, якіх Ён выбраў, скараціў гэтыя дні.


\par }{\MM \VS{21}І тады, калі хто вам скажа: “Вось тут Хрыстос”, ці: “Вось, там”, — ня верце.


\par }{\MM \VS{22}Бо паўстануць фальшывыя хрысты і фальшывыя прарокі, і будуць рабіць знакі і цуды, каб зьвесьці, калі магчыма, і выбраных.


\par }{\MM \VS{23}Вы ж глядзіце: вось, Я вам усё наперад сказаў.


\par }{\MM \VS{24}Але ў тыя дні, пасьля прыгнёту таго, зацьмее сонца, і месяц ня дасьць сьвятла свайго,


\par }{\MM \VS{25}і зоркі нябесныя падаць будуць, і сілы, што ў небе, захістаюцца.


\par }{\MM \VS{26}І тады ўгледзяць Сына Чалавечага, Які прыходзіць на аблоках з вялікай моцаю і славаю.


\par }{\MM \VS{27}І тады Ён пашле анёлаў Сваіх, і зьбярэ выбраных Сваіх ад чатырох вятроў, ад краю зямлі да краю неба.


\par }{\MM \VS{28}У дрэва фігавага навучыцеся прыповесьці: калі ўжо галінка ягоная робіцца мяккай і пускае лісты, разумееце, што блізка лета.


\par }{\MM \VS{29}Гэтак і вы, калі ўбачыце, што гэта адбываецца, разумейце, што блізка, у дзьвярах.


\par }{\MM \VS{30}Сапраўды кажу вам: не праміне пакаленьне гэтае, аж усё гэта станецца.


\par }{\MM \VS{31}Неба і зямля прамінуць, але словы Мае не прамінуць.


\par }{\MM \VS{32}А пра дзень той і гадзіну ніхто ня ведае, ані анёлы, якія ў небе, ані Сын, а толькі Айцец.


\par }{\MM \VS{33}Глядзіце, ня сьпіце і маліцеся, бо ня ведаеце, калі прыйдзе пара.


\par }{\MM \VS{34}Як чалавек, які, выяж­джаючы, пакінуў дом свой, і даў уладу слугам сваім, і кожнаму свой абавязак, і загадаў прыдзьверніку, каб чуваў.


\par }{\MM \VS{35}Дык чувайце, бо ня ведаеце, калі гаспадар дому прыйдзе: вечарам, ці апоўначы, ці як певень засьпявае, ці раніцай,


\par }{\MM \VS{36}каб, калі вернецца неспадзявана, не знайшоў вас, што сьпіцё.


\par }{\MM \VS{37}А што вам кажу, усім кажу: "Чувайце!"»




\par }\Chap{Мк 14}{\MM \VerseOne{1}Праз два дні была Пасха і сьвята Праснакоў, і шукалі першасьвятары і кніжнікі, як узяць Яго подступам і забіць,


\par }{\MM \VS{2}але казалі: «Не на сьвята, каб не было замяшаньня ў народзе».


\par }{\MM \VS{3}І калі Ён быў у Бэтаніі, у доме Сымона пракажонага, і ўзьляжаў [за сталом], прыйшла жанчына з алябастравым збанком міра нардовага, чыстага і каштоўнага, і, пабіўшы алябастар, выліла Яму на галаву.


\par }{\MM \VS{4}І былі некаторыя, якія абураліся ў сабе і казалі: «Навошта такое марнаваньне гэтага міра?


\par }{\MM \VS{5}Можна ж было прадаць яго даражэй, чым за трыста дынараў, і раздаць убогім». І наракалі на яе.


\par }{\MM \VS{6}А Ісус сказаў: «Пакіньце яе! Навошта робіце ёй прыкрасьць? Яна добры ўчынак зрабіла дзеля Мяне.


\par }{\MM \VS{7}Бо ўбогіх заўсёды маеце з сабою і можаце ім дабро рабіць, калі захочаце, а Мяне маеце не заўсёды.


\par }{\MM \VS{8}Яна, што магла, зрабіла: наперад памазала цела Маё на пахаваньне.


\par }{\MM \VS{9}Сапраўды кажу вам: дзе толькі будзе абвешчана Эвангельле гэтае ў-ва ўсім сьвеце, будзе сказана і пра тое, што яна зрабіла, на ўспамін пра яе».


\par }{\MM \VS{10}І Юда Іскарыёт, адзін з Дванаццаці, пайшоў да першасьвятароў, каб выдаць Яго ім.


\par }{\MM \VS{11}Яны ж, пачуўшы, узрадаваліся і абяцалі даць яму грошы. І ён шукаў, як у адпаведны час Яго выдаць.


\par }{\MM \VS{12}І ў першы дзень Праснакоў, калі заколваюць пасхальнае [ягня], кажуць Яму вучні Ягоныя: «Дзе хочаш, каб мы пайшлі і прыгатавалі Табе есьці Пасху?»


\par }{\MM \VS{13}І пасылае двух вучняў сваіх, і гаворыць ім: «Ідзіце ў горад, і сустрэнецца вам чалавек, які будзе несьці збан вады; ідзіце за ім.


\par }{\MM \VS{14}І куды ён увойдзе, скажыце ўладальніку: “Настаўнік гаворыць: ‘Дзе сьвятліца, у якой буду есьці Пасху разам з вучнямі Маімі?’ ”


\par }{\MM \VS{15}І ён пакажа вам залю вялікую, засланую, падрыхтаваную; там падрыхтуйце нам».


\par }{\MM \VS{16}І пайшлі вучні Ягоныя, і прыйшлі ў горад, і знайшлі, як Ён сказаў ім, і падрыхтавалі Пасху.


\par }{\MM \VS{17}І калі настаў вечар, прыходзіць з Дванаццацьцю.


\par }{\MM \VS{18}І калі ўзлягалі за сталом і елі, Ісус сказаў: «Сапраўды кажу вам: Адзін з вас, што есьць са Мною, выдасьць Мяне».


\par }{\MM \VS{19}Яны ж засмуціліся і пачалі адзін за адным гаварыць Яму: «Ці ня я?» І іншыя: «Ці ня я?»


\par }{\MM \VS{20}Ён жа, адказваючы, сказаў ім: «Адзін з Дванаццаці, што мачае са Мною ў місе.


\par }{\MM \VS{21}Што праўда, Сын Чалавечы ідзе, як напісана пра Яго, але гора таму чалавеку, праз якога Сын Чалавечы выдаецца! Лепш было б, каб чалавек той ня быў нарадзіўшыся».


\par }{\MM \VS{22}І калі яны елі, Ісус узяў хлеб, дабраславіўшы, паламаў і даў ім, і сказаў: «Бярыце, ешце, гэта ёсьць Цела Маё».


\par }{\MM \VS{23}І, узяўшы келіх, падзякаваўшы, даў ім; і пілі з яго ўсе.


\par }{\MM \VS{24}І сказаў ім: «Гэта ёсьць Кроў Мая Новага Запавету, якая за многіх праліваецца.


\par }{\MM \VS{25}Сапраўды кажу вам, што больш ня буду піць з гэтага плоду вінаграднага аж да таго дня, калі буду піць новае віно ў Валадарстве Божым».


\par }{\MM \VS{26}І, засьпяваўшы, пайшлі на гару Аліўную.


\par }{\MM \VS{27}І кажа ім Ісус: «Усе вы згоршыцеся праз Мяне ў гэтую ноч, бо напісана: “Удару пастуха, і будуць расьцярушаныя авечкі”,


\par }{\MM \VS{28}але пасьля ўваскрасеньня Майго прыйду перад вамі ў Галілею».


\par }{\MM \VS{29}А Пётар сказаў Яму: «Калі нават усе згоршацца, але ня я».


\par }{\MM \VS{30}І кажа яму Ісус: «Сапраўды кажу табе, што ты сёньня, у гэтую ноч, перш, чым певень двойчы запяе, тройчы адрачэшся ад Мяне».


\par }{\MM \VS{31}Але той тым мацней гаварыў: «Хоць бы мне трэба было памерці з Табою, не адракуся ад Цябе». Гэтак сама і ўсе гаварылі.


\par }{\MM \VS{32}І прыходзяць у месца, званае Гетсэманія, і гаворыць вучням Сваім: «Пасядзіце тут, пакуль Я памалюся».


\par }{\MM \VS{33}І бярэ з Сабою Пятра, і Якуба, і Яна, і пачаў тужыць і сумаваць.


\par }{\MM \VS{34}І кажа ім: «Смутная душа Мая аж да сьмерці, застаньцеся тут і чувайце».


\par }{\MM \VS{35}І, адыйшоўшыся трохі, упаў на зямлю і маліўся, каб, калі магчыма, абмінула Яго гэтая гадзіна.


\par }{\MM \VS{36}І гаварыў: «Абба, Ойча! Усё магчыма для Цябе, пранясі ад Мяне гэты келіх, але ня тое, што Я хачу, але што Ты!»


\par }{\MM \VS{37}І прыходзіць, і знаходзіць іх, што яны сьпяць, і гаворыць Пятру: «Сымоне! Ты сьпіш? Ня маеш сілы аднае гадзіны чуваць?


\par }{\MM \VS{38}Чувайце і маліцеся, каб не ўвайсьці ў спакусу, бо дух ахвочы, а цела кволае».


\par }{\MM \VS{39}І зноў, адыйшоўшыся, маліўся, гаворачы тое самае слова.


\par }{\MM \VS{40}І, вярнуўшыся, знайшоў зноў, што яны сьпяць, бо вочы іхнія абцяжэлі, і ня ведалі, што Яму адказаць.


\par }{\MM \VS{41}І прыходзіць трэці раз, і кажа ім: «Сьпіцё яшчэ і адпачываеце? Даволі! Прыйшла гадзіна. Вось Сын Чалавечы выдаецца ў рукі грэшнікаў.


\par }{\MM \VS{42}Уставайце! Хадзем! Вось, наблізіўся той, хто Мяне выдае».


\par }{\MM \VS{43}І адразу, калі Ён яшчэ гаварыў, прыходзіць Юда, адзін з Дванаццаці, а з ім вялікі натоўп з мячамі і каламі ад першасьвятароў, і кніжнікаў, і старшыняў.


\par }{\MM \VS{44}А той, што выдаваў Яго, даў ім знак, кажучы: «Каго я пацалую, гэта Ён, бярыце Яго і вядзіце асьцярожна».


\par }{\MM \VS{45}І, прыйшоўшы, адразу падыйшоў да Яго і кажа: «Раббі! Раббі!», і пацалаваў Яго.


\par }{\MM \VS{46}Яны ж усклалі рукі свае на Яго і схапілі Яго.


\par }{\MM \VS{47}А адзін з тых, што стаялі там, выхапіўшы меч, ударыў слугу першасьвятара і адсек яму вуха.


\par }{\MM \VS{48}І, адказваючы, Ісус сказаў ім: «Як на разбойніка выйшлі вы з мячамі і каламі, каб схапіць Мяне.


\par }{\MM \VS{49}Штодзень быў Я з вамі ў сьвятыні, навучаючы, і вы ня бралі Мяне, але няхай споўніцца Пісаньне».


\par }{\MM \VS{50}І, пакінуўшы Яго, усе паўцякалі.


\par }{\MM \VS{51}І адзін юнак, апрануўшы палатніну на голае цела, ішоў за Ім, і жаўнеры схапілі яго,


\par }{\MM \VS{52}але ён, пакінуўшы палатніну, голы ўцёк ад іх.


\par }{\MM \VS{53}І прывялі Ісуса да першасьвятара, і зьбіраюцца да яго ўсе першасьвятары, і старшыні, і кніжнікі.


\par }{\MM \VS{54}І Пётар здалёк ішоў за Ім ажно на панадворак першасьвятара, і сядзеў з паслугачамі і грэўся пры агні.


\par }{\MM \VS{55}А першасьвятары і ўвесь сынэдрыён шукалі сьведчаньня супраць Ісуса, каб аддаць Яго на сьмерць, і не знаходзілі.


\par }{\MM \VS{56}Бо шмат хто фальшыва сьведчыў супраць Яго, але іхнія сьведчаньні не былі згоднымі.


\par }{\MM \VS{57}І некаторыя, падняўшыся, фальшыва сьведчылі супраць Яго, кажучы:


\par }{\MM \VS{58}«Мы чулі, як Ён казаў: “Я зруйную бажніцу гэтую, зробленую рукамі, і праз тры дні збудую іншую, якая не рукамі зробленая”».


\par }{\MM \VS{59}Але і іх сьведчаньні не былі згоднымі.


\par }{\MM \VS{60}І першасьвятар, стаўшы на сярэдзіне, спытаўся ў Ісуса, кажучы: «Нічога не адказваеш? Што яны супраць Цябе сьведчаць?»


\par }{\MM \VS{61}А Ён маўчаў і нічога не адказваў. Зноў першасьвятар спытаўся ў Яго і гаворыць Яму: «Ці Ты — Хрыстос, Сын Дабраслаўлёнага?»


\par }{\MM \VS{62}А Ісус сказаў: «Гэта Я, і вы ўгледзіце Сына Чалавечага, Які сядзіць праваруч Моцы і Які ідзе на аблоках нябесных».


\par }{\MM \VS{63}Тады першасьвятар, разьдзёршы вопраткі свае, кажа: «Нашто патрэбны нам яшчэ сьведкі?


\par }{\MM \VS{64}Вы чулі блюзьнерства? Як вам здаецца?» Тыя ж усе прысудзілі, што Ён варты сьмерці.


\par }{\MM \VS{65}І некаторыя пачалі пляваць на Яго, і засланяць аблічча Яго, і біць Яго, і гаварыць Яму: «Прароч!» І паслугачы білі Яго па шчоках.


\par }{\MM \VS{66}І калі Пётар быў на пана­дворку ўнізе, прыходзіць адна са служак першасьвятара


\par }{\MM \VS{67}і, убачыўшы Пятра, які грэўся, і прыгледзеўшыся да яго, кажа: «І ты быў з Ісусам з Назарэту?»


\par }{\MM \VS{68}Але ён адрокся, кажучы: «Ня ведаю і не разумею, што ты гаворыш». І выйшаў вонкі на пярэдні панадворак, і запяяў певень.


\par }{\MM \VS{69}І служка, зноў убачыўшы яго, пачала казаць тым, што стаялі побач: «Гэты адзін з іх».


\par }{\MM \VS{70}А ён зноў адрокся. І, неўзабаве, тыя, што там стаялі, зноў кажуць Пятру: «Праўда, ты з іх, бо ты — Галілеец, і гаворка твая падобная».


\par }{\MM \VS{71}А ён пачаў клясьціся і прысягаць: «Ня ведаю Чалавека Гэтага, пра Якога гаворыце».


\par }{\MM \VS{72}І другі раз запяяў певень, і ўзгадаў Пётар слова, якое сказаў яму Ісус: «Перш, чым певень двойчы запяе, ты тройчы адрачэшся ад Мяне». І пачаў плакаць.




\par }\Chap{Мк 15}{\MM \VerseOne{1}І адразу раніцаю, зрабіўшы нараду, першасьвятары са старшынямі і кніжнікамі, і ўвесь сынэдрыён, зьвязаўшы Ісуса, павялі і выдалі Пілату.


\par }{\MM \VS{2}І спытаўся ў Яго Пілат: «Ты — Валадар Юдэйскі?» А Ён, адказваючы, гаворыць яму: «Ты кажаш».


\par }{\MM \VS{3}І вінавацілі Яго першасьвятары ў многім.


\par }{\MM \VS{4}А Пілат зноў спытаўся ў Яго: «Нічога не адказваеш? Глядзі, як шмат сьведчаць супраць Цябе?»


\par }{\MM \VS{5}Але Ісус больш нічога не адказваў, так што Пілат зьдзівіўся.


\par }{\MM \VS{6}А на сьвята ён звальняў ім аднаго з вязьняў, за якога прасілі.


\par }{\MM \VS{7}Быў жа адзін, называны Барабба, увязьнены разам з супольнікамі, якія пад час паўстаньня ўчынілі забойства.


\par }{\MM \VS{8}І, закрычаўшы, натоўп пачаў прасіць таго, што рабіў ім заўсёды.


\par }{\MM \VS{9}А Пілат адказаў ім, кажучы: «Хочаце, адпушчу вам Валадара Юдэйскага?»


\par }{\MM \VS{10}Бо ведаў, што першасьвятары праз зайздрасьць выдалі Яго.


\par }{\MM \VS{11}Але першасьвятары падбухторылі натоўп, каб лепш адпусьціў ім Бараббу.


\par }{\MM \VS{12}Дык Пілат, адказваючы, зноў сказаў ім: «Што вы хочаце, каб я зрабіў з Тым, Каго называеце Валадаром Юдэйскім?»


\par }{\MM \VS{13}Але яны зноў закрычалі: «Укрыжуй Яго!»


\par }{\MM \VS{14}Пілат жа сказаў ім: «Што ліхога ўчыніў Ён?» Але яны яшчэ мацней крычалі: «Укрыжуй Яго!»


\par }{\MM \VS{15}Дык Пілат, хочучы дагадзіць натоўпу, адпусьціў ім Бараббу, а Ісуса, убічаваўшы, выдаў на ўкрыжаваньне.


\par }{\MM \VS{16}І жаўнеры завялі Яго на панадворак, што завецца прэторыя, і склікаюць усю кагорту.


\par }{\MM \VS{17}І апранаюць Яго ў пурпур, і, сплёўшы вянок з церняў, ускладаюць на Яго.


\par }{\MM \VS{18}І пачалі вітаць Яго: «Радуйся, Валадару Юдэйскі!»


\par }{\MM \VS{19}І білі Яго трысьцінай па галаве, і плявалі на Яго, і, кленчучы, пакланяліся Яму.


\par }{\MM \VS{20}І калі назьдзекваліся з Яго, зьнялі з Яго пурпур, і апранулі Яго ў адзеньне Ягонае. І вядуць Яго, каб Яго ўкрыжаваць.


\par }{\MM \VS{21}І прымушаюць нейкага Сымона Кірэнэйца, бацьку Аляксандра і Руфа, які ішоў з поля і праходзіў міма, каб узяў крыж Ягоны.


\par }{\MM \VS{22}І прыводзяць Яго на Галгофу, месца, што перакладаецца Месца Чэрапа.


\par }{\MM \VS{23}І далі Яму піць віно, зьмяшанае са сьмірнай, але Ён не прыняў.


\par }{\MM \VS{24}І тыя, што крыжавалі Яго, падзялілі адзеньне Ягонае, кідаючы жэрабя, хто мае яго ўзяць.


\par }{\MM \VS{25}А была гадзіна трэцяя, і ўкрыжавалі Яго.


\par }{\MM \VS{26}І быў надпіс віны Ягонай напісаны: «Валадар Юдэйскі».


\par }{\MM \VS{27}І разам з Ім укрыжавалі двух разбойнікаў, аднаго праваруч, а другога леваруч Яго.


\par }{\MM \VS{28}І споўнілася Пісаньне: «І да беззаконьнікаў залічаны».


\par }{\MM \VS{29}І тыя, што праходзілі міма, блюзьнілі на Яго, ківаючы галовамі сваімі і кажучы: «Гэй, Ты, Які руйнуеш бажніцу і ў тры дні адбудоўваеш,


\par }{\MM \VS{30}выратуй Сябе Самога і зыйдзі з крыжа».


\par }{\MM \VS{31}Падобна і першасьвятары, насьміхаючыся, гаварылі з кніжнікамі адзін аднаму: «Іншых ратаваў, а Сябе ўратаваць ня можа.


\par }{\MM \VS{32}Хрыстос, Валадар Ізраіля, няхай зыйдзе цяпер з крыжа, каб мы ўбачылі і паверылі». І тыя, што былі ўкрыжаваныя з Ім, зьневажалі Яго.


\par }{\MM \VS{33}А калі настала гадзіна шостая, сталася цемра па ўсёй зямлі ажно да гадзіны дзявятай.


\par }{\MM \VS{34}І а дзявятай гадзіне Ісус загаласіў моцным голасам, кажучы: «Элёі, элёі, ламма сабахтані», што перакладаецца: «Божа Мой, Божа Мой, чаму Ты Мяне пакінуў?»


\par }{\MM \VS{35}І некаторыя з тых, што вакол стаялі, пачуўшы, казалі: «Вось, Ільлю кліча».


\par }{\MM \VS{36}А адзін, пабегшы і напоўніўшы губку воцатам ды ўсклаўшы яе на трысьціну, даваў Яму піць, гаворачы: «Пакіньце, паглядзім, ці прыйдзе Ільля зьняць Яго».


\par }{\MM \VS{37}Ісус жа, усклікнуўшы моцным голасам, аддаў духа.


\par }{\MM \VS{38}І заслона ў бажніцы была разьдзёртая надвое ад верху да нізу.


\par }{\MM \VS{39}Сотнік жа, што стаяў насупраць Яго, убачыўшы, што так закрычаўшы, аддаў духа, сказаў: «Праўда, Чалавек Гэты быў Сын Божы».


\par }{\MM \VS{40}Былі таксама жанчыны, што глядзелі здалёк, між імі Марыя Магдалена, і Марыя, маці Якуба меншага і Ёсіі, і Салямэя,


\par }{\MM \VS{41}якія, калі Ён быў у Галілеі, хадзілі за Ім і паслугавалі Яму, і шмат іншых, што прыйшлі з Ім у Ерусалім.


\par }{\MM \VS{42}І калі ўжо настаў вечар, — а быў гэта дзень прыгатаваньня, які ёсьць перад суботаю, —


\par }{\MM \VS{43}прыйшоў Язэп з Арыматэі, паважаны ратман, які сам чакаў Валадарства Божага. Адважыўшыся, ён увайшоў да Пілата і прасіў цела Ісуса.


\par }{\MM \VS{44}А Пілат зьдзівіўся, што Ён ужо памёр, і паклікаўшы сотніка, спытаўся ў яго, ці даўно памёр,


\par }{\MM \VS{45}і, даведаўшыся ад сотніка, аддаў цела Язэпу.


\par }{\MM \VS{46}І той, купіўшы палатніну і зьняўшы Яго [з крыжа], ахінуў палатнінаю і палажыў Яго ў магілу, якая была высечаная ў скале, і прываліў камень да ўваходу ў магілу.


\par }{\MM \VS{47}А Марыя Магдалена і Марыя Ёсіева глядзелі, дзе палажылі Яго.




\par }\Chap{Мк 16}{\MM \VerseOne{1}І калі мінула субота, Марыя Магдалена, і Марыя Якубава, і Салямэя купілі духмянасьцяў, каб пайсьці памазаць Яго.


\par }{\MM \VS{2}І вельмі рана, у першы дзень пасьля суботы, прыходзяць да магілы, калі ўзыходзіла сонца.


\par }{\MM \VS{3}І гаварылі між сабою: «Хто нам адваліць камень ад уваходу ў магілу?»


\par }{\MM \VS{4}І, глянуўшы, бачаць, што камень адвалены, а быў ён надта вялікі.


\par }{\MM \VS{5}І, увайшоўшы ў магілу, убачылі юнака, апранутага ў белую шату, які сядзеў з правага боку, і напалохаліся.


\par }{\MM \VS{6}А ён кажа ім: «Не палохайцеся! Вы шукаеце Ісуса з Назарэту, укрыжаванага? Ён уваскрос. Няма Яго тут. Вось месца, дзе палажылі Яго.


\par }{\MM \VS{7}Але ідзіце, скажыце вучням Ягоным і Пятру: “Ён ідзе перад вамі ў Галілею; там Яго ўгледзіце, як Ён сказаў вам”».


\par }{\MM \VS{8}І яны, выйшаўшы, пабеглі ад магілы, і ахапіла іх трымценьне і захапленьне, і нікому нічога не сказалі, бо баяліся.


\par }{\MM \VS{9}Уваскросшы раніцаю ў першы дзень пасьля суботы, Ісус зьявіўся спачатку Марыі Магдалене, з якой выгнаў сем дэманаў.


\par }{\MM \VS{10}Яна, пайшоўшы, паведаміла тым, што з Ім былі, якія плакалі і галасілі.


\par }{\MM \VS{11}Але тыя, пачуўшы, што Ён жывы і яна бачыла Яго, не паверылі.


\par }{\MM \VS{12}Пасьля гэтага Ён зьявіўся ў іншым выглядзе дваім з іх у дарозе, як ішлі ў вёску.


\par }{\MM \VS{13}І тыя, вярнуўшыся, паведамілі іншым, але і ім не паверылі.


\par }{\MM \VS{14}Нарэшце Ён зьявіўся Адзінаццаці, калі яны ўзьлягалі пры стале, і дакараў за недаверства іхняе і жорсткасьць сэрца, што не паверылі тым, якія бачылі Яго ўваскросшага.


\par }{\MM \VS{15}І сказаў ім: «Ідзіце на ўвесь сьвет і абвяшчайце Эвангельле ўсяму стварэньню.


\par }{\MM \VS{16}Хто паверыць і ахрысьціцца, будзе збаўлены, а хто не паверыць, будзе асуджаны.


\par }{\MM \VS{17}А тым, што павераць, будуць такія знакі: у імя Маё выганяць будуць дэманаў, новымі мовамі гаварыць будуць,


\par }{\MM \VS{18}зьмеяў браць будуць, і калі што сьмяротнае вып’юць, не пашкодзіць ім, на нямоглых рукі ўскладуць, і яны будуць здаровыя».


\par }{\MM \VS{19}Госпад жа пасьля размовы з імі ўзьнёсься ў неба і сеў праваруч Бога.


\par }{\MM \VS{20}А яны, пайшоўшы, абвяшчалі паўсюль Госпада, Які дапамагаў ім і сьцьвярджаў словы знакамі, якія іх суправаджалі. Амэн.

\par }