\NormalFont\ShortTitle{ЯНА}

{\MT ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ ЯНА



\par }\ChapOne{Ян 1}{\MM \VerseOne{1}На пачатку было Слова, і Слова было ў Бога, і Богам было Слова.


\par }{\MM \VS{2}Яно было ў Бога на пачатку.


\par }{\MM \VS{3}Усё праз Яго сталася, і без Яго нічога не было з таго, што сталася.


\par }{\MM \VS{4}У Ім жыцьцё было, і жыцьцё было сьвятлом для людзей.


\par }{\MM \VS{5}І сьвятло ў цемры сьвеціць, і цемра не агарнула яго.


\par }{\MM \VS{6}Быў чалавек, пасланы ад Бога; імя яго Ян.


\par }{\MM \VS{7}Ён прыйшоў дзеля сьведчаньня, каб сьведчыў пра Сьвятло, каб усе мелі веру праз яго.


\par }{\MM \VS{8}Ня быў ён сьвятлом, але [прыйшоў,] каб сьведчыць пра Сьвятло.


\par }{\MM \VS{9}Было Сьвятло праўдзівае, якое прасьвятляе ўсякага чалавека, што прыходзіць у сьвет.


\par }{\MM \VS{10}Было Яно ў сьвеце, і сьвет праз Яго стаўся, і сьвет Яго не пазнаў.


\par }{\MM \VS{11}Да сваіх прыйшло, і свае Яго не прынялі.


\par }{\MM \VS{12}А тым, што прынялі Яго, дало Яно ім уладу дзецьмі Божымі стацца, тым, якія вераць у імя Яго,


\par }{\MM \VS{13}тым, што не ад крыві, не ад жаданьня цела, не ад жаданьня мужа, але ад Бога нарадзіліся.


\par }{\MM \VS{14}І Слова Целам сталася, і пасялілася між нас, поўнае ласкі і праўды, і мы бачылі славу Яго, славу, як Адзінароднага ў Айца.


\par }{\MM \VS{15}Ян сьведчыць пра Яго і ўсклікае, кажучы: «Гэта Той, пра Якога я сказаў: “Той, Які пасьля мяне ідзе, наперадзе мяне стаў, бо раней за мяне быў”».


\par }{\MM \VS{16}І ад поўнасьці Яго ўсе мы прынялі ласку [Божую] за ласкай [Божай].


\par }{\MM \VS{17}Бо Закон быў дадзены праз Майсея, а ласка [Божая] і праўда сталіся праз Ісуса Хрыста.


\par }{\MM \VS{18}Бога ня бачыў ніхто ніколі; Адзінародны Сын, Які ва ўлоньні Айца, Той зьявіў.


\par }{\MM \VS{19}І вось сьведчаньне Яна, калі Юдэі з Ерусаліму паслалі сьвятароў і лявітаў, каб спыталіся ў яго: «Хто ты?»


\par }{\MM \VS{20}І ён вызнаў, і ня выракся, і вызнаў: «Я — не Хрыстос».


\par }{\MM \VS{21}І спыталіся ў яго: «Дык што? Ты — Ільля?» І гаворыць: «Не». «Прарок?» І адказаў: «Не».


\par }{\MM \VS{22}Дык сказалі яму: «Хто ж ты? Каб нам даць адказ тым, якія нас паслалі, што ты кажаш пра самога сябе?»


\par }{\MM \VS{23}Ён сказаў: «Я — голас таго, хто кліча ў пустыні: “Прастуйце шлях Госпаду”, як сказаў прарок Ісая».


\par }{\MM \VS{24}А пасланыя былі з фарысэяў.


\par }{\MM \VS{25}І яны спыталіся ў яго, і сказалі яму: «Дык чаму ты хрысьціш, калі ты не Хрыстос, ані Ільля, ані прарок?»


\par }{\MM \VS{26}Адказаў ім Ян, кажучы: «Я хрышчу вадой, але паўстаў сярод вас Той, Якога вы ня ведаеце;


\par }{\MM \VS{27}гэта Той, Які ідзе за мною, але наперадзе мяне быў, Якому я ня варты разьвязаць рамень сандала Ягонага».


\par }{\MM \VS{28}Сталася гэта ў Бэтабары, за Ярданам, дзе хрысьціў Ян.


\par }{\MM \VS{29}На наступны дзень бачыць Ян Ісуса, Які ішоў да яго, і кажа: «Вось Ягня Божае, Які бярэ на Сябе грэх сьвету.


\par }{\MM \VS{30}Гэта Той, пра Якога я сказаў: “Ідзе за мною Муж, Які наперадзе мяне стаў, бо раней за мяне быў”.


\par }{\MM \VS{31}І я ня ведаў Яго; але дзеля таго, каб Ён быў зьяўлены Ізраілю, прыйшоў я, хрысьцячы вадою».


\par }{\MM \VS{32}І засьведчыў Ян, кажучы: «Я бачыў Духа, Які зыходзіў з неба як голуб і застаўся на Ім.


\par }{\MM \VS{33}І я ня ведаў Яго, але Той, Які паслаў мяне хрысьціць вадою, сказаў мне: “На Кім угледзіш Духа, Які зыходзіць і застаецца на Ім, Ён і ёсьць Той, Які хрысьціць Духам Сьвятым”.


\par }{\MM \VS{34}І я ўбачыў і засьведчыў, што Ён і ёсьць Сын Божы».


\par }{\MM \VS{35}На наступны дзень ізноў стаяў Ян і двое з вучняў ягоных.


\par }{\MM \VS{36}І, угледзеўшы, што ідзе Ісус, ён гаворыць: «Вось, Ягня Божае!»


\par }{\MM \VS{37}І пачулі двое вучняў ягоных, як казаў гэта, і пайшлі за Ісусам.


\par }{\MM \VS{38}Ісус жа, павярнуўшыся і ўбачыўшы, што яны ідуць за Ім, кажа ім: «Што шукаеце?» Яны ж сказалі Яму: «Раббі, — што перакладаецца Настаўнік, — дзе жывеш?»


\par }{\MM \VS{39}Гаворыць ім: «Прыйдзіце і ўбачыце». Яны пайшлі і ўбачылі, дзе Ён жыве, і засталіся ў Яго той дзень. Было ж каля дзясятае гадзіны.


\par }{\MM \VS{40}Адзін з двух, якія пачулі ад Яна і пайшлі за Ім, быў Андрэй, брат Сымона Пятра.


\par }{\MM \VS{41}Ён першы знаходзіць брата свайго Сымона і кажа яму: «Мы знайшлі Мэсію, — што перакладаецца Хрыстос».


\par }{\MM \VS{42}І ён прывёў яго да Ісуса. Ісус жа, глянуўшы на яго, сказаў: «Ты — Сымон, сын Ёны, ты будзеш называцца Кіфа, — што перакладаецца Скала».


\par }{\MM \VS{43}На наступны дзень Ісус хацеў ісьці ў Галілею, і знаходзіць Філіпа, і кажа яму: «Ідзі за Мною».


\par }{\MM \VS{44}Філіп жа быў з Бэтсаіды, з гораду Андрэя і Пятра.


\par }{\MM \VS{45}Філіп знаходзіць Натанаэля і кажа яму: «Мы знайшлі Таго, пра Каго пісаў Майсей у Законе і Прарокі, — Ісуса, сына Язэпа, што з Назарэту».


\par }{\MM \VS{46}І сказаў яму Натанаэль: «Ці ж можа быць што добрае з Назарэту?» Гаворыць яму Філіп: «Прыйдзі і паглядзі».


\par }{\MM \VS{47}Ісус убачыў Натанаэля, які ішоў да Яго, і кажа пра яго: «Вось, сапраўды, Ізраільцянін, у якім няма подступу».


\par }{\MM \VS{48}Натанаэль кажа Яму: «Адкуль Ты даведаўся пра мяне?» Адказаў Ісус і сказаў яму: «Раней, чым Філіп паклікаў цябе, калі ты быў пад дрэвам фігавым, Я бачыў цябе».


\par }{\MM \VS{49}Адказаў Яму Натанаэль: «Раббі! Ты — Сын Божы! Ты — Валадар Ізраіля!»


\par }{\MM \VS{50}Адказаў Ісус і сказаў яму: «Ты верыш, бо Я сказаў табе: “Я бачыў цябе пад дрэвам фігавым”? Угледзіш больш за гэтае».


\par }{\MM \VS{51}І кажа яму: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: ад цяпер угледзіце неба адчыненае і анёлаў Божых, якія ўзыходзяць і зыходзяць да Сына Чалавечага».




\par }\Chap{Ян 2}{\MM \VerseOne{1}На трэці дзень было вясельле ў Кане Галілейскай, і маці Ісуса была там.


\par }{\MM \VS{2}Быў таксама запрошаны і Ісус, і вучні Ягоныя на вясельле.


\par }{\MM \VS{3}І, як не хапіла віна, маці Ісуса кажа Яму: «Віна ня маюць».


\par }{\MM \VS{4}Кажа ёй Ісус: «Што Мне і табе, жанчына? Гадзіна Мая яшчэ не прыйшла».


\par }{\MM \VS{5}Гаворыць маці Ягоная слугам: «Што Ён вам скажа, зрабіце».


\par }{\MM \VS{6}Было ж там шэсьць каменных глякоў, якія стаялі дзеля ачышчэньня юдэйскага і зьмяшчалі дзьве ці тры меры.


\par }{\MM \VS{7}Кажа ім Ісус: «Напоўніце вадою глякі». І напоўнілі іх да верху.


\par }{\MM \VS{8}І кажа ім: «Чэрпайце цяпер і нясіце да маршалка». І занесьлі.


\par }{\MM \VS{9}Калі ж маршалак пакаштаваў вады, якая сталася віном, — а ён ня ведаў, адкуль яно, слугі ж, якія налівалі ваду, ведалі, — кліча жаніха


\par }{\MM \VS{10}і кажа яму: «Кожны чалавек перш падае добрае віно, а як нап’юцца, тады горшае; ты ж добрае віно захаваў дагэтуль».


\par }{\MM \VS{11}Так зрабіў Ісус у Кане Галілейскай пачатак знакам і выявіў славу Сваю, і паверылі ў Яго вучні Ягоныя.


\par }{\MM \VS{12}Пасьля гэтага прыйшоў Ён у Капэрнаум, Сам і маці Ягоная, і браты Ягоныя, і вучні Ягоныя, і заставаліся там некалькі дзён.


\par }{\MM \VS{13}І была блізка Пасха юдэйская, і ўзыйшоў Ісус у Ерусалім.


\par }{\MM \VS{14}І знайшоў у сьвятыні тых, што прадавалі валоў, авечак і галубоў, і мяняльнікаў, якія там сядзелі.


\par }{\MM \VS{15}І, зрабіўшы біч з вяровак, Ён выгнаў са сьвятыні ўсіх, а таксама авечак і валоў, і грошы мяняльнікам рассыпаў, і сталы іхнія перавярнуў;


\par }{\MM \VS{16}і сказаў тым, што прадавалі галубоў: «Забярыце гэта адсюль і не рабіце дом Айца Майго домам гандлю».


\par }{\MM \VS{17}І ўзгадалі вучні Ягоныя, што напісана: «Руплівасьць пра дом Твой зьядае Мяне».


\par }{\MM \VS{18}Адказалі тады Юдэі і сказалі Яму: «Які знак пакажаш нам, што гэтак робіш?»


\par }{\MM \VS{19}Адказаў Ісус і сказаў ім: «Зруйнуйце гэтую бажніцу, і Я ў тры дні адбудую яе».


\par }{\MM \VS{20}Сказалі тады Юдэі: «Сорак шэсьць гадоў будавалася бажніца гэтая, а Ты ў тры дні адбудуеш яе?»


\par }{\MM \VS{21}А Ён гаварыў пра бажніцу цела Свайго.


\par }{\MM \VS{22}Калі ж Ён уваскрос з мёртвых, узгадалі вучні Ягоныя, што Ён казаў гэтае, і паверылі Пісаньню і словам, якія сказаў Ісус.


\par }{\MM \VS{23}Калі ж Ён быў у Ерусаліме на Пасху ў сьвяты, многія паверылі ў імя Яго, бачачы знакі, якія Ён чыніў.


\par }{\MM \VS{24}Але Сам Ісус не даверыўся ім, бо ведаў усіх


\par }{\MM \VS{25}і ня меў патрэбы, каб хто сьведчыў пра чалавека, бо Ён ведаў, што было ў чалавеку.




\par }\Chap{Ян 3}{\MM \VerseOne{1}Быў жа сярод фарысэяў чалавек на імя Нікадэм, начальнік юдэйскі.


\par }{\MM \VS{2}Ён прыйшоў да Ісуса ўначы і сказаў Яму: «Раббі! Мы ведаем, што Ты Настаўнік, Які прыйшоў ад Бога, бо ніхто ня можа рабіць такіх знакаў, якія Ты робіш, калі б ня быў з ім Бог».


\par }{\MM \VS{3}Адказаў яму Ісус і сказаў: «Сапраўды, сапраўды кажу табе: Калі хто не народзіцца звыш, ня можа ўбачыць Валадарства Божага».


\par }{\MM \VS{4}Кажа Яму Нікадэм: «Як можа чалавек нарадзіцца, калі ён стары? Няўжо ж ён другі раз можа ўвайсьці ў чэрава маці сваёй і нарадзіцца?»


\par }{\MM \VS{5}Адказаў Ісус: «Сапраўды, сапраўды кажу табе: Калі хто не народзіцца з вады і Духа, ня можа ўвайсьці ў Валадарства Божае.


\par }{\MM \VS{6}Народжанае з цела ёсьць цела, а народжанае з Духа ёсьць дух.


\par }{\MM \VS{7}Не зьдзіўляйся, што Я сказаў табе: Трэба вам нарадзіцца звыш.


\par }{\MM \VS{8}Дух дыхае, дзе хоча, і голас Яго чуеш, але ня ведаеш, адкуль прыходзіць і куды адыходзіць; гэтак і ўсякі, народжаны з Духа».


\par }{\MM \VS{9}Адказаў Нікадэм і сказаў Яму: «Як гэта можа стацца?»


\par }{\MM \VS{10}Адказаў Ісус і сказаў яму: «Ты — настаўнік Ізраіля, і гэтага ня ведаеш?


\par }{\MM \VS{11}Сапраўды, сапраўды кажу табе: Мы гаворым пра тое, што ведаем, і сьведчым пра тое, што бачылі, і вы сьведчаньня Нашага не прыймаеце.


\par }{\MM \VS{12}Калі Я сказаў вам пра зямное, і ня верыце, як паверыце, калі буду гаварыць пра нябеснае?


\par }{\MM \VS{13}І ніхто не ўзыйшоў у неба, толькі Сын Чалавечы, Які ў небе, Які з неба зыйшоў.


\par }{\MM \VS{14}І, як Майсей падняў зьмея ў пустыні, так мусіць быць падняты Сын Чалавечы,


\par }{\MM \VS{15}каб кожны, хто верыць у Яго, не загінуў, але меў жыцьцё вечнае.


\par }{\MM \VS{16}Бо так палюбіў Бог сьвет, што Сына Свайго Адзінароднага аддаў, каб кожны, хто верыць у Яго, не загінуў, але меў жыцьцё вечнае.


\par }{\MM \VS{17}Бо не паслаў Бог Сына Свайго ў сьвет, каб судзіць сьвет, але каб сьвет быў збаўлены праз Яго.


\par }{\MM \VS{18}Хто верыць у Яго, ня судзіцца, а хто ня верыць, той ужо асуджаны, бо не паверыў у імя Адзінароднага Сына Божага.


\par }{\MM \VS{19}Суд жа такі, што Сьвятло прыйшло ў сьвет, але людзі палюбілі цемру больш за сьвятло, бо ўчынкі іх былі злыя.


\par }{\MM \VS{20}Бо кожны, хто робіць благое, ненавідзіць сьвятло і не ідзе да сьвятла, каб не былі дакараныя ўчынкі ягоныя.


\par }{\MM \VS{21}А хто чыніць праўду, ідзе да сьвятла, каб відочнымі былі ўчынкі ягоныя, бо яны ў Богу ўчынены».


\par }{\MM \VS{22}Пасьля гэтага прыйшоў Ісус і вучні Ягоныя ў зямлю Юдэйскую, і там быў з імі, і хрысьціў.


\par }{\MM \VS{23}Ян жа таксама хрысьціў у Эноне, недалёка ад Салему, бо вады там было шмат, і прыходзілі туды, і хрысьціліся,


\par }{\MM \VS{24}бо Ян яшчэ ня быў кінуты ў вязьніцу.


\par }{\MM \VS{25}І сталася спрэчка ў Янавых вучняў з Юдэямі пра ачышчэньне.


\par }{\MM \VS{26}І прыйшлі да Яна, і сказалі яму: «Раббі! Той, Які быў з табою за Ярданам, пра Якога ты сьведчыў, вось, Ён хрысьціць, і ўсе ідуць да Яго».


\par }{\MM \VS{27}Адказаў Ян і сказаў: «Ня можа чалавек нічога ўзяць, калі яму ня будзе дадзена з неба.


\par }{\MM \VS{28}Самі вы сьведкі мне ў тым, што я сказаў: “Я не Хрыстос, але я пасланы перад Ім”.


\par }{\MM \VS{29}Хто мае нявесту, той жаніх, а сябра жаніха, які стаіць і слухае яго, радасьцю радуецца дзеля голасу жаніха. Вось гэтая радасьць мая споўнілася.


\par }{\MM \VS{30}Яму трэба расьці, а мне — малець».


\par }{\MM \VS{31}Хто з вышыні прыходзіць, Той вышэй за ўсіх, а хто з зямлі, той зямны і з зямлі гаворыць. Хто з неба прыходзіць, Той вышэй за ўсіх,


\par }{\MM \VS{32}і што бачыў і чуў, пра тое сьведчыць, і ніхто не прыймае сьведчаньня Ягонага.


\par }{\MM \VS{33}Хто ж прыняў Яго сьведчаньне, той запячатаў, што Бог праўдзівы.


\par }{\MM \VS{34}Бо Той, Каго паслаў Бог, гаворыць словы Божыя, бо ня мераючы дае Бог Духа.


\par }{\MM \VS{35}Айцец любіць Сына і ўсё аддаў у руку Яго.


\par }{\MM \VS{36}Хто верыць у Сына, мае жыцьцё вечнае, а хто ў Сына ня верыць, ня ўгледзіць жыцьця, але гнеў Божы будзе на ім.




\par }\Chap{Ян 4}{\MM \VerseOne{1}Калі ж даведаўся Госпад, што пачулі фарысэі, што Ісус больш вучняў здабывае і хрысьціць, чым Ян, —


\par }{\MM \VS{2}хоць Сам Ісус не хрысьціў, але вучні Ягоныя, —


\par }{\MM \VS{3}Ён пакінуў Юдэю і пайшоў зноў у Галілею.


\par }{\MM \VS{4}Мусіў жа Ён праходзіць праз Самарыю.


\par }{\MM \VS{5}І вось, прыходзіць Ён у горад Самаранскі, называны Сыхар, недалёка поля, якое даў Якуб Язэпу, сыну свайму.


\par }{\MM \VS{6}Была ж там крыніца Якуба. Дык Ісус, стомлены падарожжам, сеў ля крыніцы. Было каля шостае гадзіны.


\par }{\MM \VS{7}Прыходзіць жанчына з Самарыі начэрпаць вады. Гаворыць ёй Ісус: «Дай Мне піць».


\par }{\MM \VS{8}Бо вучні Ягоныя адыйшлі ў горад набыць ежы.


\par }{\MM \VS{9}Жанчына Самаранка кажа Яму: «Як Ты, Юдэй, просіш піць у мяне, жанчыны Самаранкі?» Бо Юдэі ня маюць зносін з Самаранамі.


\par }{\MM \VS{10}Адказаў Ісус і сказаў ёй: «Калі б ты ведала дар Божы і Хто кажа табе: “Дай Мне піць”, то ты прасіла б у Яго, і Ён даў бы табе вады жывое».


\par }{\MM \VS{11}Гаворыць Яму жанчына: «Пане! У Цябе і зачарпнуць няма чым, а калодзеж глыбокі. Дык адкуль у Цябе вада жывая?


\par }{\MM \VS{12}Няўжо Ты большы за бацьку нашага Якуба, які даў нам гэты калодзеж і сам з яго піў, і сыны ягоныя, і статак ягоны?»


\par }{\MM \VS{13}Адказаў Ісус і сказаў ёй: «Усякі, хто п’е гэтую ваду, зноў будзе смагнуць.


\par }{\MM \VS{14}Хто ж вып’е ваду, якую Я яму дам, ня будзе смагнуць ніколі, але вада, якую Я дам яму, станецца ў ім крыніцаю вады, якая цячэ ў жыцьцё вечнае».


\par }{\MM \VS{15}Гаворыць Яму жанчына: «Пане! Дай мне гэтай вады, каб я ня смагнула і не прыходзіла сюды чэрпаць».


\par }{\MM \VS{16}Гаворыць ёй Ісус: «Ідзі, пакліч мужа твайго і прыходзь сюды».


\par }{\MM \VS{17}Адказала жанчына і сказала: «Я ня маю мужа». Гаворыць ёй Ісус: «Добра ты сказала, што ня маеш мужа,


\par }{\MM \VS{18}бо мела ты пяць мужоў, і той, якога цяпер маеш, ня муж табе. Гэта ты праўдзіва сказала».


\par }{\MM \VS{19}Гаворыць Яму жанчына: «Пане! Бачу, што Ты — прарок.


\par }{\MM \VS{20}Бацькі нашыя пакланяліся на гэтай гары, а вы кажаце, што ў Ерусаліме месца, дзе павінны пакланяцца».


\par }{\MM \VS{21}Гаворыць ёй Ісус: «Жанчына, павер Мне, што прыходзіць час, калі ані на гэтай гары, ані ў Ерусаліме ня будзеце пакланяцца Айцу.


\par }{\MM \VS{22}Вы ня ведаеце, каму пакланяецеся; а мы ведаем, Каму пакланяемся, бо збаўленьне ад Юдэяў.


\par }{\MM \VS{23}Але прыходзіць час, і ён ужо прыйшоў, калі сапраўдныя паклоньнікі будуць пакланяцца Айцу ў духу і праўдзе, бо гэткіх паклоньнікаў Айцец шукае Сабе.


\par }{\MM \VS{24}Бог ёсьць Дух, і тыя, якія пакланяюцца Яму, павінны пакланяцца ў духу і праўдзе».


\par }{\MM \VS{25}Гаворыць Яму жанчына: «Ведаю, што прыходзіць Мэсія, называны Хрыстос, і калі Ён прыйдзе, абвесьціць нам усё».


\par }{\MM \VS{26}Гаворыць ёй Ісус: «Гэта Я, Які гавару з табою».


\par }{\MM \VS{27}У гэты час прыйшлі вучні Ягоныя і зьдзівіліся, што Ён гаварыў з жанчынаю, але ніводзін не сказаў: «Што шукаеш?» ці: «Што гаворыш з ёю?»


\par }{\MM \VS{28}Тады жанчына пакінула гляк свой, і адыйшла ў горад, і гаворыць людзям:


\par }{\MM \VS{29}«Пайдзіце, пабачце Чалавека, Які сказаў мне ўсё, што я зрабіла. Ці не Хрыстос гэта?»


\par }{\MM \VS{30}Яны выйшлі з гораду і пайшлі да Яго.


\par }{\MM \VS{31}Тым часам вучні прасілі Яго, кажучы: «Раббі! Еш».


\par }{\MM \VS{32}Ён жа сказаў ім: «Я маю ежу, якой вы ня ведаеце».


\par }{\MM \VS{33}Тады вучні гаварылі паміж сабою: «Няўжо нехта прынёс Яму есьці?»


\par }{\MM \VS{34}Гаворыць ім Ісус: «Мая ежа ў тым, каб выканаць волю Таго, Хто Мяне паслаў, і скончыць справу Яго.


\par }{\MM \VS{35}Ці ня кажаце вы, што яшчэ чатыры месяцы, і прыйдзе жніво? Вось, Я кажу вам: Падыміце вочы вашыя і паглядзіце на нівы, як яны пабялелі да жніва.


\par }{\MM \VS{36}Хто жне, атрымлівае плату і зьбірае плён дзеля жыцьця вечнага, каб і сейбіт, і жнец разам радаваліся.


\par }{\MM \VS{37}Бо ў гэтым спраўджваецца слова: “Адзін сее, а другі жне”.


\par }{\MM \VS{38}Я паслаў вас жаць тое, над чым вы не працавалі; іншыя працавалі, а вы прыйшлі на працу іхнюю».


\par }{\MM \VS{39}І шмат Самаранаў з гораду таго паверылі ў Яго праз слова жанчыны, якая сьведчыла: «Ён сказаў мне ўсё, што я зрабіла».


\par }{\MM \VS{40}І вось, калі прыйшлі да Яго Самаране, то прасілі Яго застацца ў іх, і Ён застаўся там два дні.


\par }{\MM \VS{41}І яшчэ больш паверыла праз слова Яго.


\par }{\MM \VS{42}А жанчыне гэтай казалі: «Ужо ня дзеля твайго аповеду верым, бо мы самі чулі і даведаліся, што гэта праўдзіва Збаўца сьвету, Хрыстос».


\par }{\MM \VS{43}Праз два дні выйшаў Ён адтуль і пайшоў у Галілею.


\par }{\MM \VS{44}Бо Сам Ісус сьведчыў, што прарок ня мае пашаны ў сваёй бацькаўшчыне.


\par }{\MM \VS{45}Калі ж прыйшоў Ён у Галілею, Галілейцы прынялі Яго, бо бачылі ўсё, што зрабіў у Ерусаліме ў часе сьвята; бо і самі яны хадзілі на сьвята.


\par }{\MM \VS{46}І вось Ісус ізноў прыйшоў у Кану Галілейскую, дзе зрабіў з вады віно. І быў у Капэрнауме нейкі ўрадовец, у якога занядужаў сын.


\par }{\MM \VS{47}Ён, пачуўшы, што Ісус прыйшоў з Юдэі ў Галілею, прыйшоў да Яго і прасіў Яго прыйсьці і аздаравіць сына ягонага, бо той канаў.


\par }{\MM \VS{48}І сказаў яму Ісус: «Вы не паверыце, калі ня ўбачыце знакаў і цудаў».


\par }{\MM \VS{49}Урадовец кажа Яму: «Госпадзе! Прыйдзі, пакуль не памёр хлопчык мой».


\par }{\MM \VS{50}Кажа яму Ісус: «Ідзі, сын твой жывы!» І паверыў чалавек той словам, якія сказаў яму Ісус, і пайшоў.


\par }{\MM \VS{51}І калі ён ужо вяртаўся дадому, перанялі яго слугі ягоныя і паведамілі, кажучы: «Сын твой жывы».


\par }{\MM \VS{52}Ён спытаўся ў іх: «А якой гадзіне палягчэла яму?» І сказалі яму: «Учора а сёмай гадзіне гарачка пакінула яго».


\par }{\MM \VS{53}Дык даведаўся бацька, што гэта была тая гадзіна, калі Ісус сказаў яму: «Сын твой жывы». І паверыў ён сам і ўвесь дом ягоны.


\par }{\MM \VS{54}Гэта ўжо другі знак учыніў Ісус, вярнуўшыся з Юдэі ў Галілею.




\par }\Chap{Ян 5}{\MM \VerseOne{1}Пасьля гэтага было сьвята юдэйскае, і ўзыйшоў Ісус у Ерусалім.


\par }{\MM \VS{2}Ёсьць жа ў Ерусаліме каля Авечае брамы сажалка, якая завецца па-гебрайску Бэтэзда і якая мае пяць прысенкаў.


\par }{\MM \VS{3}У іх ляжала вялікае мноства нядужых, сьляпых, кульгавых, ссохшых, якія чакалі руху вады;


\par }{\MM \VS{4}бо анёл Госпадаў у пэўны час зыходзіў у сажалку і каламуціў ваду; і хто першы ўваходзіў у яе пасьля ўскаламучаньня вады, той ставаўся здаровым, на што б ні хварэў.


\par }{\MM \VS{5}І быў тут нейкі чалавек, які меў нядужасьць трыццаць восем гадоў.


\par }{\MM \VS{6}Ісус убачыў яго, што ён ляжаў, і, даведаўшыся, што ён ляжыць ужо доўгі час, кажа яму: «Ці хочаш стацца здаровым?»


\par }{\MM \VS{7}Нядужы адказаў Яму: «Пане, я ня маю чалавека, які спусьціў бы мяне ў сажалку, калі ўскаламуціцца вада; калі ж сам прыходжу, другі ўжо зыходзіць раней за мяне».


\par }{\MM \VS{8}Кажа яму Ісус: «Устань, вазьмі ложак твой і хадзі».


\par }{\MM \VS{9}І адразу стаўся здаровым той чалавек, і ўзяў ложак свой, і пайшоў. Была ж субота ў той дзень.


\par }{\MM \VS{10}Дзеля гэтага Юдэі казалі аздароўленаму: «Сёньня субота, ня можна табе браць ложак».


\par }{\MM \VS{11}Ён адказаў ім: «Той, Які мяне зрабіў здаровым, Ён мне сказаў: “Вазьмі ложак твой і хадзі”».


\par }{\MM \VS{12}Тады спыталіся ў яго: «Хто Той Чалавек, Які сказаў табе: “Вазьмі ложак твой і хадзі?”»


\par }{\MM \VS{13}Аздароўлены ж ня ведаў, хто Ён, бо Ісус зьнік у натоўпе, які быў у тым месцы.


\par }{\MM \VS{14}Пасьля гэтага Ісус знаходзіць яго ў сьвятыні і кажа яму: «Вось, ты стаўся здаровым, не грашы больш, каб ня сталася з табою нешта горшае».


\par }{\MM \VS{15}Чалавек гэты пайшоў і абвясьціў Юдэям, што гэта Ісус аздаравіў яго.


\par }{\MM \VS{16}І дзеля гэтага пачалі Юдэі перасьледаваць Ісуса, і шукалі, каб забіць Яго, бо Ён учыніў гэткае ў суботу.


\par }{\MM \VS{17}Ісус жа адказваў ім: «Айцец Мой дагэтуль робіць, і Я раблю».


\par }{\MM \VS{18}Дзеля гэтага Юдэі яшчэ больш шукалі, каб забіць Яго, бо Ён ня толькі парушаў суботу, але і Айцом Сваім называў Бога, робячы Сябе роўным Богу.


\par }{\MM \VS{19}Тады адказваў Ісус і сказаў ім: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: Сын нічога ня можа рабіць Сам ад Сябе, калі ня бачыць Айца, Які робіць, бо што Ён робіць, тое і Сын робіць таксама.


\par }{\MM \VS{20}Бо Айцец любіць Сына і паказвае Яму ўсё, што Сам робіць, і большыя за гэтыя пакажа Яму справы, ажно вы зьдзівіцеся.


\par }{\MM \VS{21}Бо як Айцец уваскрашае мёртвых і ажыўляе, так і Сын ажыўляе, каго хоча.


\par }{\MM \VS{22}Бо Айцец і ня судзіць нікога, але ўвесь суд аддаў Сыну,


\par }{\MM \VS{23}каб усе шанавалі Сына, як шануюць Айца. Хто не шануе Сына, не шануе і Айца, Які паслаў Яго.


\par }{\MM \VS{24}Сапраўды, сапраўды кажу вам: Хто слухае слова Маё і верыць у Таго, Хто паслаў Мяне, мае жыцьцё вечнае і на суд не ідзе, але перайшоў ад сьмерці ў жыцьцё.


\par }{\MM \VS{25}Сапраўды, сапраўды кажу вам: Прыходзіць гадзіна, і яна ўжо прыйшла, калі мёртвыя пачуюць голас Сына Божага і, пачуўшы, ажывуць.


\par }{\MM \VS{26}Бо як Айцец мае жыцьцё ў Сабе, так і Сыну даў жыцьцё мець у Сабе.


\par }{\MM \VS{27}І даў Яму ўладу чыніць суд, бо Ён ёсьць Сын Чалавечы.


\par }{\MM \VS{28}Не зьдзіўляйцеся гэтаму: бо прыходзіць гадзіна, калі ўсе, што ў магілах, пачуюць голас Ягоны,


\par }{\MM \VS{29}і выйдуць тыя, што чынілі добрае, на ўваскрашэньне жыцьця, а тыя, што чынілі благое, — на ўваскрашэньне суду.


\par }{\MM \VS{30}Я нічога не магу рабіць Сам ад Сябе. Як чую, так і суджу, і суд Мой праведны, бо Я не шукаю Маёй волі, але волі Айца, Які паслаў Мяне.


\par }{\MM \VS{31}Калі Я сьведчу Сам пра Сябе, сьведчаньне Маё ня ёсьць праўдзівае.


\par }{\MM \VS{32}Ёсьць Другі, Які сьведчыць пра Мяне, і Я ведаю, што праўдзівае тое сьведчаньне, якім Ён сьведчыць пра Мяне.


\par }{\MM \VS{33}Вы пасылалі да Яна, і ён засьведчыў пра праўду.


\par }{\MM \VS{34}Але Я не ад чалавека прыймаю сьведчаньне, але кажу гэта, каб вы былі збаўленыя.


\par }{\MM \VS{35}Ён быў сьвечкай, якая гарэла і сьвяціла, а вы хацелі часіну радавацца пры сьвятле ягоным.


\par }{\MM \VS{36}Я ж маю сьведчаньне, большае за Янава, бо справы, якія Айцец даў Мне скончыць, самыя гэтыя справы, якія Я раблю, сьведчаць пра Мяне, бо Айцец паслаў Мяне.


\par }{\MM \VS{37}І Айцец, Які паслаў Мяне, Сам засьведчыў пра Мяне. Але вы ані голасу Яго ніколі ня чулі, ані аблічча Яго ня бачылі,


\par }{\MM \VS{38}і ня маеце слова Ягонага, якое ў вас было б, бо ня верыце Таму, Каго Ён паслаў.


\par }{\MM \VS{39}Дасьледуйце Пісаньні, бо вы думаеце праз іх мець жыцьцё вечнае, і яны сьведчаць пра Мяне.


\par }{\MM \VS{40}Але вы ня хочаце прыйсьці да Мяне, каб мець жыцьцё.


\par }{\MM \VS{41}Славы ад людзей не прыймаю,


\par }{\MM \VS{42}але ведаю вас, што любові да Бога ня маеце ў сабе.


\par }{\MM \VS{43}Я прыйшоў у імя Айца Майго, і вы не прыймаеце Мяне, а калі другі прыйдзе ў сваё імя, таго прыймеце.


\par }{\MM \VS{44}Як вы можаце верыць, калі прыймаеце славу адзін ад аднаго, а славы, якая ад адзінага Бога, не шукаеце.


\par }{\MM \VS{45}Ня думайце, што Я буду вінаваціць вас перад Айцом; ёсьць на вас абвінавальнік Майсей, на якога вы спадзеяцёся.


\par }{\MM \VS{46}Бо, калі б вы верылі Майсею, то верылі б і Мне, бо ён пісаў пра Мяне.


\par }{\MM \VS{47}Калі ж ягоным пісаньням ня верыце, як Маім словам паверыце?»




\par }\Chap{Ян 6}{\MM \VerseOne{1}Пасьля гэтага адыйшоў Ісус на другі бок мора Галілейскага, значыцца, Тыбэрыядзкага.


\par }{\MM \VS{2}І ішоў за Ім шматлікі натоўп, бо бачылі знакі, якія Ён учыняў адносна нядужых.


\par }{\MM \VS{3}І ўзыйшоў Ісус на гару, і там сядзеў з вучнямі Сваімі.


\par }{\MM \VS{4}А была блізка Пасха, сьвята юдэйскае.


\par }{\MM \VS{5}Тады Ісус, падняўшы вочы і ўгледзеўшы, што вялікі натоўп ідзе да Яго, кажа Філіпу: «Дзе мы купім хлеба, каб яны пад’елі?»


\par }{\MM \VS{6}Казаў жа Ён гэта, выпрабоўваючы яго, бо Сам ведаў, што меўся зрабіць.


\par }{\MM \VS{7}Адказаў Яму Філіп: «Ім на дзьвесьце дынараў ня хопіць хлеба, каб кожны з іх атрымаў хоць нешта».


\par }{\MM \VS{8}Кажа Яму адзін з вучняў Ягоных, Андрэй, брат Сымона Пятра:


\par }{\MM \VS{9}«Тут ёсьць адзін хлопчык, які мае пяць хлябоў ячменных і дзьве рыбы; але што гэта для такога мноства?»


\par }{\MM \VS{10}Ісус сказаў: «Скажыце людзям узьлегчы». Было ж на тым месцы шмат травы. Тады ўзьлеглі мужчыны лікам каля пяці тысячаў.


\par }{\MM \VS{11}І ўзяў Ісус хлябы, і, падзякаваўшы, раздаў вучням, а вучні — тым, якія ўзьляглі, падобным чынам і рыбы, колькі хто хацеў.


\par }{\MM \VS{12}Калі ж яны насыціліся, Ён кажа вучням Сваім: «Зьбярыце кавалкі, якія засталіся, каб нічога не прапала».


\par }{\MM \VS{13}Тады сабралі і напоўнілі дванаццаць кашоў кавалкамі ад пяці ячменных хлябоў, што засталіся ў тых, якія елі.


\par }{\MM \VS{14}Людзі ж, убачыўшы знак, які ўчыніў Ісус, казалі: «Гэта сапраўды Прарок, Які прыходзіць у сьвет».


\par }{\MM \VS{15}Ісус жа, даведаўшыся, што яны маюць прыйсьці і ўзяць Яго, каб зрабіць Яго валадаром, ізноў адыйшоў на гару адзін.


\par }{\MM \VS{16}Калі надыйшоў вечар, вучні Ягоныя зыйшлі да мора


\par }{\MM \VS{17}і, увайшоўшы ў човен, паплылі на другі бок мора ў Капэрнаум. І было ўжо цёмна, і Ісус не прыйшоў да іх.


\par }{\MM \VS{18}А мора хвалявалася, бо дзьмуў моцны вецер.


\par }{\MM \VS{19}Праплыўшы каля дваццаці ці трыццаці стадыяў, яны бачаць Ісуса, Які ідзе па моры і ўжо недалёка ад чаўна, і спалохаліся.


\par }{\MM \VS{20}Ён жа кажа ім: «Гэта Я, ня бойцеся!»


\par }{\MM \VS{21}Яны хацелі ўзяць Яго ў човен, і адразу човен прыстаў да берагу, да якога плылі.


\par }{\MM \VS{22}На заўтра натоўп, які стаяў на другім баку мора, убачыў, што там не было другога чаўна, апрача аднаго, у які ўвайшлі вучні Ягоныя, і што Ісус не ўваходзіў у човен з вучнямі Сваімі, але адплылі адны вучні Ягоныя.


\par }{\MM \VS{23}Другія ж чаўны прыплылі з Тыбэрыяды, паблізу ад таго месца, дзе елі хлеб, за які дзякаваў Госпад.


\par }{\MM \VS{24}Калі натоўп убачыў, што там няма ані Ісуса, ані вучняў Ягоных, дык увайшлі ў чаўны і прыплылі ў Капэрнаум, шукаючы Ісуса.


\par }{\MM \VS{25}І, знайшоўшы Яго на другім баку мора, сказалі Яму: «Раббі, калі Ты сюды прыйшоў?»


\par }{\MM \VS{26}Адказаў ім Ісус і сказаў: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: вы шукаеце Мяне не таму, што бачылі знак, але таму, што елі хлеб і наеліся.


\par }{\MM \VS{27}Працуйце ж ня дзеля ежы, што зьнішчаецца, але дзеля ежы, якая застаецца ў жыцьцё вечнае, якое дасьць вам Сын Чалавечы, бо на Ім паставіў пячатку Айцец Бог».


\par }{\MM \VS{28}Тады сказалі Яму: «Што нам рабіць, каб рабіць справы Божыя?»


\par }{\MM \VS{29}Адказаў Ісус і сказаў ім: «Гэта ёсьць справа Божая, каб вы верылі ў Таго, Каго Ён паслаў».


\par }{\MM \VS{30}Тады яны сказалі Яму: «Які тады зробіш знак, каб мы ўбачылі і паверылі Табе? Што ўчыніш?


\par }{\MM \VS{31}Бацькі нашыя елі манну ў пустыні, як напісана: “Хлеб з неба даў ім есьці”».


\par }{\MM \VS{32}Сказаў тады ім Ісус: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: не Майсей даў вам хлеб з неба, але Айцец Мой дае вам праўдзівы хлеб з неба,


\par }{\MM \VS{33}бо хлеб Божы ёсьць Той, Які зыходзіць з неба і дае жыцьцё сьвету».


\par }{\MM \VS{34}Тады сказалі Яму: «Госпадзе! Давай нам заўсёды такі хлеб».


\par }{\MM \VS{35}Ісус жа сказаў ім: «Я ёсьць хлеб жыцьця. Хто прыходзіць да Мяне, ня будзе галодны, і хто верыць у Мяне, ня будзе смагнуць ніколі.


\par }{\MM \VS{36}Але Я сказаў вам, што вы бачылі Мяне, і ня верыце.


\par }{\MM \VS{37}Усё, што дае Мне Айцец, да Мяне прыйдзе, і таго, хто прыходзіць да Мяне, ня выганю прэч.


\par }{\MM \VS{38}Бо Я зыйшоў з неба не дзеля таго, каб чыніць Маю волю, але волю Таго, Хто паслаў Мяне.


\par }{\MM \VS{39}А гэта ёсьць воля Айца, Які паслаў Мяне, каб з таго, што Ён Мне даў, нічога не загубіць, але ўваскрасіць усё ў апошні дзень.


\par }{\MM \VS{40}Гэта ж ёсьць воля Таго, Хто паслаў Мяне, каб кожны, хто бачыць Сына і верыць у Яго, меў жыцьцё вечнае, і Я ўваскрашу Яго ў апошні дзень».


\par }{\MM \VS{41}Тады Юдэі пачалі наракаць на Яго, бо Ён сказаў: «Я ёсьць хлеб, які з неба зыйшоў»,


\par }{\MM \VS{42}і гаварылі: «Ці ж Ён не Ісус, сын Язэпаў, бацьку і маці Якога мы ведаем? Як жа Ён кажа: “Я зыйшоў з неба”?»


\par }{\MM \VS{43}Тады адказаў Ісус і сказаў ім: «Не наракайце між сабою.


\par }{\MM \VS{44}Ніхто ня можа прыйсьці да Мяне, калі Айцец, Які паслаў Мяне, не прыцягне яго, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзень.


\par }{\MM \VS{45}Напісана ў Прарокаў: “І будуць усе навучаны Богам”. Дык кожны, хто пачуў ад Айца і навучыўся, прыходзіць да Мяне.


\par }{\MM \VS{46}Не таму, што нехта бачыў Айца, акрамя Таго, Які ў Бога, Ён бачыў Айца.


\par }{\MM \VS{47}Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто верыць у Мяне, мае жыцьцё вечнае.


\par }{\MM \VS{48}Я — хлеб жыцьця.


\par }{\MM \VS{49}Бацькі вашыя елі манну ў пустыні і паўміралі.


\par }{\MM \VS{50}Хлеб жа, які з неба зыходзіць, такі, што той, хто будзе есьці яго, не памрэ.


\par }{\MM \VS{51}Я — хлеб жывы, які з неба зыйшоў. Хто будзе есьці хлеб гэты, жыць будзе на вякі. Хлеб жа, які Я дам, ёсьць Цела Маё, якое Я аддам за жыцьцё сьвету».


\par }{\MM \VS{52}І спрачаліся між сабою Юдэі, кажучы: «Як Ён можа даць нам есьці Цела Сваё?»


\par }{\MM \VS{53}Тады сказаў ім Ісус: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: калі ня будзеце есьці Цела Сына Чалавечага і піць Кроў Ягоную, ня будзеце мець жыцьця ў сабе.


\par }{\MM \VS{54}Хто есьць Цела Маё і п’е Кроў Маю, мае жыцьцё вечнае, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзень.


\par }{\MM \VS{55}Бо Цела Маё сапраўды ёсьць ежа, і Кроў Мая сапраўды ёсьць пітво.


\par }{\MM \VS{56}Хто есьць Цела Маё і п’е Кроў Маю, у-ва Мне ёсьць, і Я ў ім.


\par }{\MM \VS{57}Як паслаў Мяне жывы Айцец, і Я жыву праз Айца, так і той, хто есьць Мяне, жыць будзе праз Мяне.


\par }{\MM \VS{58}Гэта і ёсьць хлеб, які з неба зыйшоў. Ня так, як бацькі вашыя елі манну і паўміралі. Хто есьць гэты хлеб, жыць будзе на вякі».


\par }{\MM \VS{59}Гэта гаварыў Ён у сынагозе, навучаючы ў Капэрнауме.


\par }{\MM \VS{60}Многія з вучняў Ягоных, якія чулі гэта, казалі: «Жорсткае гэта слова. Хто можа слухаць яго?»


\par }{\MM \VS{61}Ісус жа, ведаючы ў Сабе, што вучні Ягоныя наракаюць адносна гэтага, сказаў ім: «Ці гэта вас згаршае?


\par }{\MM \VS{62}А калі ўбачыце Сына Чалавечага, Які ўзыходзіць туды, дзе быў раней?


\par }{\MM \VS{63}Дух ажыўляе, а цела не прыносіць аніякай карысьці. Словы, якія Я вам кажу, ёсьць дух і жыцьцё.


\par }{\MM \VS{64}Але ёсьць некаторыя сярод вас, якія ня вераць». Бо Ісус ад пачатку ведаў, што ёсьць тыя, якія ня вераць, і хто выдасьць Яго.


\par }{\MM \VS{65}І сказаў: «Дзеля гэтага і сказаў Я вам, што ніхто ня можа прыйсьці да Мяне, калі яму ня будзе дадзена Айцом Маім».


\par }{\MM \VS{66}З таго часу многія з вучняў Ягоных пайшлі назад і ўжо не хадзілі з Ім.


\par }{\MM \VS{67}Тады Ісус сказаў Дванаццаці: «Ці ня хочаце і вы зыйсьці?»


\par }{\MM \VS{68}Адказаў тады Яму Сымон Пётар: «Госпадзе! Да каго нам ісьці? Ты маеш словы жыцьця вечнага.


\par }{\MM \VS{69}І мы паверылі, і пазналі, што Ты — Хрыстос, Сын Бога Жывога».


\par }{\MM \VS{70}Адказаў ім Ісус: «Ці ня вас дванаццаць Я выбраў? Але адзін з вас — д’ябал».


\par }{\MM \VS{71}Гаварыў жа Ён пра Юду Сымонавага Іскарыёта, бо той меўся выдаць Яго, хоць быў адзін з Дванаццаці.




\par }\Chap{Ян 7}{\MM \VerseOne{1}І хадзіў Ісус пасьля гэтага па Галілеі, бо не хацеў хадзіць па Юдэі, таму што Юдэі шукалі забіць Яго.


\par }{\MM \VS{2}Было ж блізка сьвята юдэйскае, [сьвята] Намётаў.


\par }{\MM \VS{3}Тады браты Ягоныя сказалі Яму: «Выйдзі адсюль і пайдзі ў Юдэю, каб і вучні Твае бачылі справы Твае, якія Ты робіш.


\par }{\MM \VS{4}Бо ніхто нічога таемна ня робіць, і сам імкнецца быць вядомым. Калі робіш гэткае, зьяві Сябе сьвету».


\par }{\MM \VS{5}Бо і браты Ягоныя таксама ня верылі ў Яго.


\par }{\MM \VS{6}Ісус жа кажа ім: «Час Мой яшчэ не прыйшоў, а для вас заўсёды час.


\par }{\MM \VS{7}Вас сьвет ня можа ненавідзець, а Мяне ненавідзіць, бо Я сьведчу пра яго, што справы ягоныя злыя.


\par }{\MM \VS{8}Вы ідзіце на гэтае сьвята, а Я яшчэ не пайду на гэтае сьвята, бо час Мой яшчэ ня споўніўся».


\par }{\MM \VS{9}Сказаўшы ім гэта, застаўся ў Галілеі.


\par }{\MM \VS{10}Калі ж пайшлі браты Ягоныя, тады і Ён пайшоў на сьвята, ня яўна, але як быццам таемна.


\par }{\MM \VS{11}А Юдэі шукалі Яго на сьвяце і гаварылі: «Дзе Ён?»


\par }{\MM \VS{12}І шмат размоваў было адносна Яго ў натоўпах: адны казалі, што Ён добры, а другія казалі: «Не, бо Ён падманвае грамаду».


\par }{\MM \VS{13}Аднак ніхто не гаварыў адносна Яго яўна дзеля страху перад Юдэямі.


\par }{\MM \VS{14}Але ў палове сьвята Ісус увайшоў у сьвятыню і навучаў.


\par }{\MM \VS{15}І зьдзіўляліся Юдэі, кажучы: «Як Ён ведае Пісаньні, не вучыўшыся?»


\par }{\MM \VS{16}Адказаў ім Ісус і сказаў: «Маё вучэньне не Маё, але Таго, Хто паслаў Мяне.


\par }{\MM \VS{17}Калі хто хоча выконваць волю Яго, той зразумее адносна вучэньня гэтага, ці ад Бога яно, ці Я ад Сябе гавару.


\par }{\MM \VS{18}Хто гаворыць сам ад сябе, той шукае сваёй славы, а Хто шукае славы Таго, Хто паслаў Яго, Той праўдзівы, і няма ў Ім няправеднасьці.


\par }{\MM \VS{19}Ці ня даў вам Майсей Закону? І ніхто з вас не выконвае Закон. За што шукаеце забіць Мяне?»


\par }{\MM \VS{20}Натоўп адказаў і сказаў: «Дэмана Ты маеш. Хто шукае забіць Цябе?»


\par }{\MM \VS{21}Адказаў Ісус і сказаў ім: «Адну справу Я зрабіў, і вы ўсе зьдзіўляецеся.


\par }{\MM \VS{22}Майсей даў вам абразаньне; хоць яно і не ад Майсея, але ад бацькоў, і ў суботу вы абразаеце чалавека.


\par }{\MM \VS{23}Калі ў суботу абразаецца чалавек, каб ня быў парушаны закон Майсееў, чаму ж вы незадаволеныя Мною, што Я ўсяго чалавека зрабіў здаровым у суботу?


\par }{\MM \VS{24}Не судзіце па зьнешнасьці, але судзіце судом справядлівым».


\par }{\MM \VS{25}Казалі тады некаторыя з Ерусалімцаў: «Ці ж гэта ня Той, Якога шукаюць, каб забіць?


\par }{\MM \VS{26}І вось Ён яўна гаворыць, і нічога ня кажуць Яму. Ці не пераканаліся начальнікі, што Ён сапраўды Хрыстос?


\par }{\MM \VS{27}Але мы ведаем Яго, адкуль Ён. Калі ж прыйдзе Хрыстос, ніхто ня будзе ведаць, адкуль Ён».


\par }{\MM \VS{28}Усклікнуў тады Ісус у сьвятыні, навучаючы і кажучы: «І Мяне ведаеце, і ведаеце адкуль Я, і Я прыйшоў ня Сам ад Сябе, але праўдзівы Той, Які паслаў Мяне, Якога вы ня ведаеце.


\par }{\MM \VS{29}А Я ведаю Яго, бо Я ад Яго, і Ён Мяне паслаў».


\par }{\MM \VS{30}І шукалі, каб схапіць Яго, і ніхто не ўзлажыў на Яго рукі, бо яшчэ не прыйшла гадзіна Ягоная.


\par }{\MM \VS{31}Многія ж з натоўпу паверылі ў Яго і казалі: «Хрыстос, калі прыйдзе, няўжо ўчыніць больш знакаў, чым Гэты ўчыніў?»


\par }{\MM \VS{32}Пачулі фарысэі натоўп, які гэтак гаварыў адносна Яго; і паслалі фарысэі і першасьвятары паслугачоў, каб схапілі Яго.


\par }{\MM \VS{33}Ісус жа сказаў ім: «Яшчэ трохі часу Я буду з вамі, і пайду да Таго, Які паслаў Мяне.


\par }{\MM \VS{34}Будзеце шукаць Мяне і ня знойдзеце, і дзе Я буду, вы ня можаце прыйсьці».


\par }{\MM \VS{35}Гаварылі тады Юдэі між сабою: «Куды Ён мае ісьці, што мы ня знойдзем Яго? Ці ня мае Ён ісьці да грэцкага расьцярушаньня і навучаць Грэкаў?


\par }{\MM \VS{36}Што мае значыць гэтае слова, якое Ён сказаў: “Будзеце шукаць Мяне і ня знойдзеце, і дзе Я буду, вы ня можаце прыйсьці”? »


\par }{\MM \VS{37}А ў апошні вялікі дзень сьвята Ісус стаяў і ўсклікнуў, кажучы: «Калі хто смагне, няхай прыйдзе да Мяне і п’е.


\par }{\MM \VS{38}Хто верыць у Мяне, як сказана ў Пісаньні, у таго з жывата пацякуць рэкі вады жывое».


\par }{\MM \VS{39}Гэта сказаў Ён пра Духа, Якога меліся прыняць тыя, якія вераць у Яго, бо не было яшчэ Духа Сьвятога, бо ня быў яшчэ Ісус праслаўлены.


\par }{\MM \VS{40}Многія з натоўпу, пачуўшы гэта слова, казалі: «Ён, сапраўды, — прарок».


\par }{\MM \VS{41}Другія казалі: «Ён — Хрыстос». А іншыя казалі: «Хіба з Галілеі прыйдзе Хрыстос?


\par }{\MM \VS{42}Ці ж не сказана ў Пісаньні, што з насеньня Давідавага і з Бэтлеему, мястэчка, адкуль быў Давід, прыйдзе Хрыстос?»


\par }{\MM \VS{43}І стаўся дзеля Яго падзел у натоўпе.


\par }{\MM \VS{44}А некаторыя з іх хацелі схапіць Яго, але ніхто не ўзлажыў на Яго рукі.


\par }{\MM \VS{45}Тады вярнуліся паслугачы да першасьвятароў і фарысэяў, і тыя сказалі ім: «Чаму вы не прывялі Яго?»


\par }{\MM \VS{46}Паслугачы адказалі: «Ніколі чалавек не гаварыў так, як Гэты Чалавек».


\par }{\MM \VS{47}Фарысэі тады адказалі ім: «Няўжо і вы падманутыя?


\par }{\MM \VS{48}Ці паверыў у Яго хто з начальнікаў ці з фарысэяў?


\par }{\MM \VS{49}Але гэты натоўп, які ня ведае Закону, ён пракляты».


\par }{\MM \VS{50}Кажа ім Нікадэм, адзін з іх, які прыходзіў да Яго ўначы:


\par }{\MM \VS{51}«Няўжо судзіць наш Закон чалавека, ня выслухаўшы яго спачатку і не даведаўшыся, што ён робіць?»


\par }{\MM \VS{52}Адказалі і сказалі яму: «Няўжо і ты з Галілеі? Дасьледуй і пабач, што з Галілеі прарок не паўставаў».


\par }{\MM \VS{53}І пайшоў кожны ў дом свой.




\par }\Chap{Ян 8}{\MM \VerseOne{1}Ісус жа пайшоў на гару Аліўную.


\par }{\MM \VS{2}Нараніцы Ён ізноў прыйшоў у сьвятыню, і ўвесь народ ішоў да Яго. І, сеўшы, Ён вучыў іх.


\par }{\MM \VS{3}Тут кніжнікі і фарысэі прыводзяць да Яго жанчыну, злоўленую на чужалостве, і, паставіўшы яе пасярэдзіне,


\par }{\MM \VS{4}кажуць Яму: «Настаўнік, гэтая жанчына злоўленая на чужалостве.


\par }{\MM \VS{5}Майсей жа ў Законе загадаў нам гэткіх каменаваць. А Ты што скажаш?»


\par }{\MM \VS{6}Казалі ж яны гэта, спакушаючы Яго, каб мець у чым абвінаваціць Яго. А Ісус, нізка нахіліўшыся, пісаў пальцам на зямлі.


\par }{\MM \VS{7}Калі ж яны працягвалі пытацца ў Яго, Ён, выпрастаўшыся, сказаў ім: «Хто з вас бязгрэшны, няхай першы кіне камень у яе».


\par }{\MM \VS{8}І, зноў нізка нахіліўшыся, пісаў на зямлі.


\par }{\MM \VS{9}Яны ж, пачуўшы гэтае і дакараныя сумленьнем, павыходзілі адзін за адным, пачаўшы ад старшыняў, аж да апошніх. І застаўся адзін Ісус і жанчына, што стаяла пасярэдзіне.


\par }{\MM \VS{10}Ісус выпрастаўся, і, ня бачачы нікога, акрамя жанчыны, сказаў ёй: «Жанчына! Дзе тыя, хто абвінавачваў цябе? Ніхто не асудзіў цябе?»


\par }{\MM \VS{11}Яна сказала: «Ніхто, Госпадзе!» Ісус жа сказаў ёй: «І Я не асуджаю цябе; ідзі і больш не грашы».


\par }{\MM \VS{12}Тады ізноў сказаў Ісус да іх, кажучы: «Я — сьвятло сьвету. Хто ідзе за Мною, той ня будзе хадзіць у цемры, але будзе мець сьвятло жыцьця».


\par }{\MM \VS{13}Тады фарысэі сказалі Яму: «Ты Сам пра Сябе сьведчыш, непраўдзівае сьведчаньне Тваё».


\par }{\MM \VS{14}Адказаў Ісус і сказаў ім: «Калі Я і Сам пра Сябе сьведчу, праўдзівае сьведчаньне Маё, бо Я ведаю, адкуль прыйшоў і куды іду; а вы ня ведаеце, адкуль Я прыходжу і куды іду.


\par }{\MM \VS{15}Вы судзіце паводле цела; Я не суджу нікога.


\par }{\MM \VS{16}А калі Я і суджу, суд Мой праўдзівы, бо Я не адзін, але Я і Айцец, Які паслаў Мяне.


\par }{\MM \VS{17}І ў Законе вашым напісана, што сьведчаньне двух чалавек праўдзівае.


\par }{\MM \VS{18}Я Сам сьведчу пра Сябе, і сьведчыць пра Мяне Айцец, Які паслаў Мяне».


\par }{\MM \VS{19}Тады сказалі Яму: «Дзе Айцец Твой?» Адказаў Ісус: «Вы ня ведаеце ані Мяне, ані Айца Майго. Калі б вы ведалі Мяне, ведалі б і Айца Майго».


\par }{\MM \VS{20}Гэтыя словы гаварыў Ісус ля скарбніцы, калі навучаў у сьвятыні; і ніхто не схапіў Яго, бо яшчэ не прыйшла гадзіна Ягоная.


\par }{\MM \VS{21}Зноў жа сказаў ім Ісус: «Я іду, і будзеце шукаць Мяне; і паўміраеце ў грэху вашым. Куды Я іду, вы прыйсьці ня можаце».


\par }{\MM \VS{22}Юдэі ж казалі: «Ці не заб’е Ён Сябе Сам, бо кажа: “Куды Я іду, вы ня можаце прыйсьці”?»


\par }{\MM \VS{23}І сказаў Ён ім: «Вы — з нізу, а Я — з вышыні; вы — з гэтага сьвету, Я — ня з гэтага сьвету.


\par }{\MM \VS{24}Таму сказаў Я вам, што вы паўміраеце ў грахах вашых; бо калі не паверыце, што гэта Я, паўміраеце ў грахах вашых».


\par }{\MM \VS{25}Тады яны сказалі Яму: «Хто ж Ты?» І сказаў ім Ісус: «Адпачатны, як і кажу вам.


\par }{\MM \VS{26}Шмат маю казаць пра вас і судзіць, але Той, Які паслаў Мяне, праўдзівы, і што Я чуў ад Яго, тое і кажу сьвету».


\par }{\MM \VS{27}Яны не зразумелі, што Ён казаў ім пра Айца.


\par }{\MM \VS{28}Тады сказаў ім Ісус: «Калі падымеце Сына Чалавечага, тады даведаецеся, што гэта Я і што нічога не раблю ад Сябе, але як навучыў Мяне Айцец Мой, так і кажу.


\par }{\MM \VS{29}І Той, Які паслаў Мяне, разам са Мною. Айцец не пакінуў Мяне аднаго, бо Я заўсёды раблю тое, што падабаецца Яму».


\par }{\MM \VS{30}Калі ён гаварыў гэтае, многія паверылі ў Яго.


\par }{\MM \VS{31}Тады сказаў Ісус Юдэям, якія паверылі ў Яго: «Калі застанецеся ў слове Маім, дык сапраўды вы — вучні Мае.


\par }{\MM \VS{32}І спазнаеце праўду, і праўда вызваліць вас».


\par }{\MM \VS{33}Яму адказалі: «Мы — насеньне Абрагама і нікому ніколі не былі нявольнікамі. Як жа Ты кажаш: “Станецеся вольнымі”?».


\par }{\MM \VS{34}Адказаў ім Ісус: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: усякі, хто робіць грэх, ёсьць нявольнік грэху.


\par }{\MM \VS{35}Але нявольнік не жыве ў доме вечна, сын застаецца вечна.


\par }{\MM \VS{36}Дык вось, калі Сын вызваліць вас, праўдзіва станецеся вольнымі.


\par }{\MM \VS{37}Ведаю, што вы — насеньне Абрагама, але вы шукаеце, каб забіць Мяне, бо слова Маё не зьмяшчаецца ў вас.


\par }{\MM \VS{38}Я кажу тое, што бачыў у Айца Майго, а вы робіце тое, што бачылі ў айца вашага».


\par }{\MM \VS{39}Яны адказалі і сказалі Яму: «Бацька наш — Абрагам». Кажа ім Ісус: «Калі б вы былі дзеці Абрагама, дык рабілі б справы Абрагама.


\par }{\MM \VS{40}А цяпер вы шукаеце, каб забіць Мяне, Чалавека, Які сказаў вам праўду, якую чуў ад Бога. Абрагам гэтага не рабіў.


\par }{\MM \VS{41}Вы робіце справы бацькі вашага». Тады сказалі Яму: «Мы не з распусты народжаныя; аднаго Айца маем, Бога».


\par }{\MM \VS{42}Ісус тады сказаў ім: «Калі б Бог быў ваш Айцец, дык вы любілі б Мяне, бо Я з Бога выйшаў і прыходжу; бо Я ня Сам ад Сябе прыйшоў, але Ён паслаў Мяне.


\par }{\MM \VS{43}Чаму вы не разумееце гаворкі Маёй? Бо ня можаце чуць слова Маё.


\par }{\MM \VS{44}Ваш бацька — д’ябал, і вы хочаце выконваць пажаданьні бацькі вашага. Ён быў чалавеказабойца ад пачатку і ня вытрываў у праўдзе, бо няма ў ім праўды. Калі ён гаворыць хлусьню, гаворыць сваё, бо ён — хлус і бацька хлусьні.


\par }{\MM \VS{45}А калі Я кажу праўду, вы ня верыце Мне.


\par }{\MM \VS{46}Хто з вас давядзе Мой грэх? Калі ж Я кажу праўду, чаму вы ня верыце Мне?


\par }{\MM \VS{47}Хто ад Бога, той слухае словы Божыя; вы таму ня слухаеце, што вы не ад Бога».


\par }{\MM \VS{48}Адказалі тады Юдэі і сказалі Яму: «Ці ж ня слушна мы кажам, што Ты — Самаранін і дэмана маеш?»


\par }{\MM \VS{49}Адказаў Ісус: «Я дэмана ня маю, але Я шаную Айца Майго, а вы зьневажаеце Мяне.


\par }{\MM \VS{50}Але Я не шукаю Сваёй славы; ёсьць Той, Хто шукае і судзіць.


\par }{\MM \VS{51}Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто захавае слова Маё, ня ўбачыць сьмерці на вякі».


\par }{\MM \VS{52}Тады сказалі Яму Юдэі: «Цяпер мы ведаем, што маеш дэмана. Абрагам памёр, і прарокі, а Ты кажаш: хто захавае слова Маё, не пакаштуе смерці на вякі.


\par }{\MM \VS{53}Няўжо Ты большы за бацьку нашага Абрагама, які памёр, і прарокі памерлі? Кім Ты Сябе робіш?»


\par }{\MM \VS{54}Адказаў Ісус: «Калі Я Сам Сябе праслаўляю, дык слава Мая — нішто. Мяне праслаўляе Айцец Мой, пра Якога вы кажаце, што Ён — Бог ваш.


\par }{\MM \VS{55}І вы не спазналі Яго, а Я ведаю Яго, і калі скажу, што ня ведаю Яго, буду падобны да вас хлус. Але Я ведаю Яго і захоўваю слова Ягонае.


\par }{\MM \VS{56}Абрагам, бацька ваш, рады быў бачыць дзень Мой; і ўбачыў, і ўзрадаваўся».


\par }{\MM \VS{57}Тады сказалі Яму Юдэі: «Табе няма яшчэ пяцідзесяці гадоў, і Ты бачыў Абрагама?»


\par }{\MM \VS{58}Сказаў ім Ісус: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: перш, чым Абрагам быў, Я ёсьць».


\par }{\MM \VS{59}Узялі тады камяні, каб кінуць у Яго, але Ісус схаваўся і выйшаў са сьвятыні, прайшоўшы між імі, і пайшоў далей.




\par }\Chap{Ян 9}{\MM \VerseOne{1}І, праходзячы, убачыў чалавека, сьляпога ад нараджэньня.


\par }{\MM \VS{2}І спыталіся ў Яго вучні Ягоныя, кажучы: «Раббі! Хто саграшыў: ён ці бацькі ягоныя, што ён нарадзіўся сьляпы?»


\par }{\MM \VS{3}Адказаў Ісус: «Не саграшыў ані ён, ані бацькі ягоныя, але каб былі выяўленыя праз яго справы Божыя.


\par }{\MM \VS{4}Мне трэба рабіць справу Таго, Хто паслаў Мяне, пакуль дзень; прыходзіць ноч, калі ніхто ня можа рабіць.


\par }{\MM \VS{5}Пакуль Я ў сьвеце, Я —сьвятло сьвету».


\par }{\MM \VS{6}Сказаўшы гэта, Ён плюнуў на зямлю, зрабіў са сьліны балота і памазаў балотам вочы сьляпому,


\par }{\MM \VS{7}і сказаў яму: «Ідзі, абмыйся ў сажалцы Сілаам, — што перакладаецца Пасланы». Тады той пайшоў, і абмыўся, і прыйшоў відушчы.


\par }{\MM \VS{8}Суседзі ж і тыя, што бачылі яго раней, як быў сьляпы, казалі: «Ці ж ня той гэта, які сядзеў і жабраваў?»


\par }{\MM \VS{9}Адны казалі: «Гэта ён», а іншыя: «Падобны да яго». Ён жа сказаў: «Гэта я».


\par }{\MM \VS{10}Тады сказалі яму: «Як адчыніліся вочы твае?»


\par }{\MM \VS{11}Адказаў ён і сказаў: «Чалавек, называны Ісус, зрабіў балота, памазаў вочы мае і сказаў мне: “Ідзі да сажалкі Сілаам і абмыйся”. Я пайшоў, абмыўся і стаў бачыць».


\par }{\MM \VS{12}Тады сказалі яму: «Дзе Ён?» Ён кажа: «Ня ведаю».


\par }{\MM \VS{13}Вядуць гэтага былога сьляпога да фарысэяў.


\par }{\MM \VS{14}А была субота, калі Ісус зрабіў балота і адчыніў яму вочы.


\par }{\MM \VS{15}Тады ізноў спыталіся ў яго фарысэі, як ён стаў бачыць. Ён жа сказаў ім: «Балота палажыў Ён на вочы мае, і я абмыўся, і бачу».


\par }{\MM \VS{16}Сказалі тады некаторыя з фарысэяў: «Не ад Бога Гэты Чалавек, бо Ён не захоўвае суботы». Іншыя казалі: «Як можа чалавек грэшны рабіць гэткія знакі?» І быў падзел між імі.


\par }{\MM \VS{17}Зноў кажуць сьляпому: «Што ты скажаш пра Яго, бо Ён адчыніў табе вочы?» Той гаворыць: «Гэта прарок».


\par }{\MM \VS{18}Юдэі тады не паверылі, што ён быў сьляпы і стаў бачыць, пакуль не паклікалі бацькоў гэтага [чалавека], які стаў бачыць,


\par }{\MM \VS{19}і спыталіся ў іх, кажучы: «Ці гэта сын ваш, пра якога вы кажаце, што ён нарадзіўся сьляпы? Як жа ён цяпер бачыць?»


\par }{\MM \VS{20}Бацькі ягоныя адказалі ім і сказалі: «Мы ведаем, што ён — наш сын, і што ён нарадзіўся сьляпы.


\par }{\MM \VS{21}А як цяпер бачыць, ня ведаем, таксама, хто адчыніў яму вочы, мы ня ведаем. Ён дарослы, яго спытайцеся; няхай сам пра сябе скажа».


\par }{\MM \VS{22}Так казалі бацькі ягоныя, таму што баяліся Юдэяў, бо Юдэі ўжо дамовіліся, каб калі хто прызнае Яго за Хрыста, адлучыць ад сынагогі.


\par }{\MM \VS{23}Дзеля гэтага бацькі ягоныя сказалі: «Ён дарослы, яго спытайцеся».


\par }{\MM \VS{24}Тады другі раз паклікалі таго чалавека, які быў сьляпы, і сказалі яму: «Аддай славу Богу. Мы ведаем, што Чалавек Той — грэшнік».


\par }{\MM \VS{25}Ён жа адказаў і сказаў: «Ці Ён — грэшнік, ня ведаю. Адно ведаю, што я быў сьляпы, а цяпер бачу».


\par }{\MM \VS{26}Дык ізноў сказалі яму: «Што Ён зрабіў табе? Як Ён адчыніў твае вочы?»


\par }{\MM \VS{27}Адказаў ім: «Я ўжо казаў вам, і вы ня слухалі. Што яшчэ хочаце пачуць? Няўжо і вы хочаце стацца вучнямі Ягонымі?»


\par }{\MM \VS{28}Тады насварыліся на яго і сказалі: «Гэта ты — Ягоны вучань, а мы — вучні Майсея.


\par }{\MM \VS{29}Мы ведаем, што з Майсеем гаварыў Бог, а Гэтага ня ведаем, адкуль Ён».


\par }{\MM \VS{30}Адказаў чалавек той і сказаў ім: «Гэта і дзіўна, што вы ня ведаеце, адкуль Ён, а Ён адчыніў мае вочы.


\par }{\MM \VS{31}Мы ж ведаем, што грэшнікаў Бог ня слухае; але хто пакланяецца Богу і волю Ягоную выконвае, таго слухае.


\par }{\MM \VS{32}Ад веку не чуваць было, каб хто адчыніў вочы народжанаму сьляпым.


\par }{\MM \VS{33}Калі б Ён ня быў ад Бога, ня мог бы нічога ўчыніць».


\par }{\MM \VS{34}Адказалі і сказалі яму: «У грахах ты ўвесь нарадзіўся, і ты нас вучыш?» І выгналі яго прэч.


\par }{\MM \VS{35}Пачуў Ісус, што выгналі яго прэч, і, знайшоўшы яго, сказаў яму: «Ці верыш ты ў Сына Божага?»


\par }{\MM \VS{36}Той адказаў і сказаў: «А хто Ён, Пане, каб мне верыць у Яго?»


\par }{\MM \VS{37}Ісус жа сказаў яму: «І ты бачыў Яго, і Той, Які гаворыць з табою, — гэта Ён».


\par }{\MM \VS{38}Ён жа сказаў: «Веру, Госпадзе!» І пакланіўся Яму.


\par }{\MM \VS{39}І сказаў Ісус: «На суд прыйшоў Я ў сьвет гэты, каб тыя, што ня бачаць, бачылі, а тыя, што бачаць, зрабіліся сьляпыя».


\par }{\MM \VS{40}І пачулі гэта тыя з фарысэяў, якія былі з Ім, і сказалі Яму: «Няўжо і мы сьляпыя?»


\par }{\MM \VS{41}Ісус сказаў ім: «Калі б вы былі сьляпыя, ня мелі б грэху. Але цяпер вы кажаце, што бачыце, таму грэх ваш застаецца.




\par }\Chap{Ян 10}{\MM \VerseOne{1}Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто не дзьвярыма ўваходзіць у авечы двор, але ўлазіць іначай, той злодзей і разбойнік.


\par }{\MM \VS{2}А хто ўваходзіць дзьвярыма, той — пастыр авечак.


\par }{\MM \VS{3}Яму прыдзьвернік адчыняе, і авечкі слухаюць голас ягоны, і ён кліча сваіх авечак па імёнах, і выводзіць іх.


\par }{\MM \VS{4}І калі выведзе сваіх авечак, ідзе перад імі, і авечкі ідуць за ім, бо ведаюць голас ягоны.


\par }{\MM \VS{5}За чужым жа ня пойдуць, але ўцякуць ад яго, бо ня ведаюць чужога голасу».


\par }{\MM \VS{6}Гэтую прыказку сказаў ім Ісус, але яны не зразумелі, што такое Ён гаварыў ім.


\par }{\MM \VS{7}Тады ізноў сказаў ім Ісус: «Сапраўды, сапраўды кажу вам, што Я — дзьверы авечак.


\par }{\MM \VS{8}Усе, якія прыходзілі раней за Мяне, — злодзеі і разбойнікі, але авечкі не паслухаліся іх.


\par }{\MM \VS{9}Я — дзьверы. Хто ўвойдзе праз Мяне, збаўлены будзе, і ўвойдзе, і выйдзе, і пашу знойдзе.


\par }{\MM \VS{10}Злодзей прыходзіць, каб толькі ўкрасьці, забіць і загубіць. Я прыйшоў, каб вы мелі жыцьцё і мелі ўдосталь.


\par }{\MM \VS{11}Я — Пастыр добры. Добры пастыр аддае душу сваю за авечак,


\par }{\MM \VS{12}а найміт, які ня пастыр, для якога авечкі не свае, бачыць, што прыходзіць воўк, і пакідае авечак, і ўцякае, і воўк хапае іх, і разганяе авечак.


\par }{\MM \VS{13}Найміт жа ўцякае, бо ён найміт і ня рупіцца пра авечак.


\par }{\MM \VS{14}Я — Пастыр добры і ведаю, хто Мае, і Мае ведаюць Мяне.


\par }{\MM \VS{15}Як Айцец ведае Мяне, і Я ведаю Айца, і душу Маю аддаю за авечак.


\par }{\MM \VS{16}Маю Я і іншых авечак, якія ня з гэтага двара, і іх Я мушу прывесьці. І яны пачуюць голас Мой, і станецца адзін статак і адзін Пастыр.


\par }{\MM \VS{17}За тое любіць Мяне Айцец, што Я аддаю душу Маю, каб ізноў узяць яе.


\par }{\MM \VS{18}Ніхто не забірае яе ў Мяне, але Я Сам аддаю яе. Маю ўладу аддаць яе і маю ўладу ізноў узяць яе. Гэтае прыказаньне атрымаў Я ад Айца Майго».


\par }{\MM \VS{19}Тады ізноў стаўся падзел між Юдэямі дзеля гэтых словаў.


\par }{\MM \VS{20}Многія з іх казалі: «Ён мае дэмана і вар’яцее; што вы слухаеце Яго?»


\par }{\MM \VS{21}Другія казалі: «Гэта словы не апанаванага дэманам. Ці ж можа дэман адчыняць вочы сьляпым?»


\par }{\MM \VS{22}І сталася ў Ерусаліме сьвята Абнаўленьня, і была зіма.


\par }{\MM \VS{23}І хадзіў Ісус у сьвятыні ў прысенку Салямонавым.


\par }{\MM \VS{24}Тады абступілі Яго Юдэі і сказалі Яму: «Дакуль будзеш трымаць душу нашу? Калі Ты — Хрыстос, скажы нам адкрыта».


\par }{\MM \VS{25}Адказаў ім Ісус: «Я казаў вам, і ня верыце; справы, якія Я раблю ў імя Айца Майго, яны сьведчаць пра Мяне.


\par }{\MM \VS{26}Але вы ня верыце, бо вы не з Маіх авечак, як Я сказаў вам.


\par }{\MM \VS{27}Авечкі Мае слухаюць голас Мой, і Я ведаю іх, і яны ідуць за Мною.


\par }{\MM \VS{28}І Я даю ім жыцьцё вечнае, і не загінуць на вякі, і ніхто ня выхапіць іх з рукі Маёй.


\par }{\MM \VS{29}Айцец Мой, Які даў Мне іх, большы за ўсіх, і ніхто ня можа выхапіць іх з рукі Айца Майго.


\par }{\MM \VS{30}Я і Айцец — адно».


\par }{\MM \VS{31}Тады ізноў Юдэі ўзялі камяні, каб укаменаваць Яго.


\par }{\MM \VS{32}Адказаў ім Ісус: «Шмат добрых учынкаў паказаў Я вам ад Айца Майго. За які з іх хочаце Мяне ўкаменаваць?»


\par }{\MM \VS{33}Юдэі адказалі Яму, кажучы: «Не за добры ўчынак хочам укаменаваць Цябе, але за блюзьнерства, і што Ты, будучы чалавекам, робіш Сябе Богам».


\par }{\MM \VS{34}Ісус адказаў ім: «Ці не напісана ў Законе вашым: “Я сказаў: ‘Вы — богі’ ”?


\par }{\MM \VS{35}Калі Ён назваў багамі тых, да якіх было слова Божае, і ня можа быць парушана Пісаньне,


\par }{\MM \VS{36}як Таму, Каго Айцец асьвяціў і паслаў у сьвет, вы кажаце: “Блюзьніш”, таму што сказаў: “Я — Сын Божы”?


\par }{\MM \VS{37}Калі Я не раблю ўчынкаў Айца Майго, ня верце Мне.


\par }{\MM \VS{38}Калі ж раблю, а вы Мне ня верыце, дык верце ўчынкам Маім, каб спазналі і паверылі, што Айцец у-ва Мне, і Я ў Ім».


\par }{\MM \VS{39}Тады ізноў шукалі схапіць Яго, але Ён выйшаў з рук іхніх


\par }{\MM \VS{40}і пайшоў ізноў за Ярдан, у тое месца, дзе раней хрысьціў Ян, і застаўся там.


\par }{\MM \VS{41}І многія прыйшлі да Яго, і казалі, што Ян не ўчыніў ніводнага знаку, але ўсё, што сказаў Ян пра Яго, было праўдзівым.


\par }{\MM \VS{42}І многія там паверылі ў Яго.




\par }\Chap{Ян 11}{\MM \VerseOne{1}Быў жа нейкі хворы Лазар з Бэтаніі, мястэчка Марыі і Марты, сястры ейнай.


\par }{\MM \VS{2}А Марыя, якой брат Лазар быў хворы, была тая, якая памазала Госпада мірам і абцерла ногі Ягоныя валасамі сваімі.


\par }{\MM \VS{3}Дык сёстры паслалі да Яго, кажучы: «Госпадзе! Вось той, з кім Ты сябруеш, нядужы».


\par }{\MM \VS{4}Ісус, пачуўшы, сказаў: «Гэтая нядужасьць не на сьмерць, але на славу Божую, каб Сын Божы быў праслаўлены праз яе».


\par }{\MM \VS{5}А Ісус любіў Марту, і сястру ейную, і Лазара.


\par }{\MM \VS{6}Калі ж пачуў, што той хворы, дык заставаўся два дні ў тым месцы, дзе знаходзіўся.


\par }{\MM \VS{7}Пасьля гэтага кажа вучням: «Пойдзем ізноў у Юдэю».


\par }{\MM \VS{8}Вучні кажуць Яму: «Раббі! Толькі што Юдэі шукалі ўкаменаваць Цябе, і Ты ізноў ідзеш туды?»


\par }{\MM \VS{9}Ісус адказаў: «Ці не дванаццаць гадзінаў мае дзень? Хто ходзіць удзень, не спатыкаецца, бо бачыць сьвятло гэтага сьвету,


\par }{\MM \VS{10}а хто ходзіць уначы, спатыкаецца, бо сьвятла няма ў ім».


\par }{\MM \VS{11}Сказаў гэта, і пасьля кажа ім: «Лазар, сябра наш, заснуў, але Я іду пабудзіць яго».


\par }{\MM \VS{12}Сказалі тады вучні Ягоныя: «Госпадзе! Калі заснуў, будзе здаровы».


\par }{\MM \VS{13}Ісус жа гаварыў пра сьмерць ягоную, а яны думалі, што Ён кажа пра сонны супачынак.


\par }{\MM \VS{14}Тады Ісус сказаў ім адкрыта: «Лазар памёр;


\par }{\MM \VS{15}і Я радуюся дзеля вас, што Я ня быў там, каб вы паверылі; але пойдзем да яго».


\par }{\MM \VS{16}Тады Тамаш, называны Блізьнюк, сказаў таварышам-вучням: «Пойдзем і мы, каб памерці з ім».


\par }{\MM \VS{17}Прыйшоўшы, Ісус знайшоў, што ён ужо чатыры дні ў магіле.


\par }{\MM \VS{18}Бэтанія ж была блізка ад Ерусаліму, каля пятнаццаці стадыяў.


\par }{\MM \VS{19}І шмат Юдэяў прыйшлі да Марты і Марыі пацешыць іх па браце іхнім.


\par }{\MM \VS{20}Марта, калі пачула, што ідзе Ісус, выйшла напярэймы Яму, а Марыя сядзела ў доме.


\par }{\MM \VS{21}Тады Марта сказала Ісусу: «Госпадзе! Калі б Ты быў тут, не памёр бы брат мой.


\par }{\MM \VS{22}Але і цяпер ведаю, што чаго Ты папросіш у Бога, дасьць Табе Бог».


\par }{\MM \VS{23}Кажа ёй Ісус: «Уваскрэсьне брат твой».


\par }{\MM \VS{24}Кажа Яму Марта: «Ведаю, што ўваскрэсьне ва ўваскрасеньне, у апошні дзень».


\par }{\MM \VS{25}Ісус сказаў ёй: «Я ёсьць уваскрасеньне і жыцьцё. Хто верыць у Мяне, хоць і памрэ, жыць будзе.


\par }{\MM \VS{26}І ўсякі, хто жыве і верыць у Мяне, не памрэ на вякі. Ці верыш гэтаму?»


\par }{\MM \VS{27}Яна кажа Яму: «Так, Госпадзе! Я веру, што Ты — Хрыстос, Сын Божы, Які прыходзіць у сьвет».


\par }{\MM \VS{28}І, сказаўшы гэтае, пайшла і паклікала цішком Марыю, сястру сваю, кажучы: «Настаўнік прыйшоў і кліча цябе».


\par }{\MM \VS{29}Яна, як толькі пачула, хутка ўстала і пайшла да Яго.


\par }{\MM \VS{30}Ісус жа яшчэ не ўвайшоў у мястэчка, але быў на тым месцы, дзе пераняла Яго Марта.


\par }{\MM \VS{31}Юдэі ж, што былі з ёю ў доме і пацяшалі яе, бачачы, што Марыя хутка ўстала і выйшла, пайшлі за ёю, кажучы, што ідзе на магілу плакаць там.


\par }{\MM \VS{32}Марыя ж, калі прыйшла туды, дзе быў Ісус, убачыўшы Яго, упала да ног Ягоных, кажучы Яму: «Госпадзе! Калі б Ты быў тут, не памёр бы брат мой».


\par }{\MM \VS{33}Ісус, калі ўбачыў, што яна плача і што плачуць Юдэі, якія з ёй прыйшлі, уздыхнуў у духу, і ўсхваляваўся,


\par }{\MM \VS{34}і сказаў: «Дзе вы палажылі яго?» Кажуць Яму: «Госпадзе! Прыйдзі і паглядзі».


\par }{\MM \VS{35}Ісус заплакаў.


\par }{\MM \VS{36}Казалі тады Юдэі: «Глядзі, як Ён любіў яго».


\par }{\MM \VS{37}А некаторыя з іх сказалі: «Ці ня мог Ён, Які адчыніў вочы сьляпому, зрабіць, каб і гэты не памёр?»


\par }{\MM \VS{38}Ісус жа, ізноў уздыхнуўшы ў духу, прыходзіць да магілы. Была ж гэта пячора, і камень ляжаў на ёй.


\par }{\MM \VS{39}Кажа Ісус: «Падыміце камень!» Кажа Яму сястра нябожчыка, Марта: «Госпадзе, ужо сьмярдзіць, бо ўжо чацьвёрты дзень».


\par }{\MM \VS{40}Кажа ёй Ісус: «Ці не казаў Я табе, што, калі будзеш верыць, угледзіш славу Божую?»


\par }{\MM \VS{41}Тады паднялі камень, дзе ляжаў нябожчык. А Ісус падняў вочы ўгору і сказаў: «Ойча, дзякую Табе, што Ты пачуў Мяне.


\par }{\MM \VS{42}Бо Я ведаю, што Ты заўсёды чуеш Мяне, але Я сказаў дзеля натоўпу, які тут стаіць, каб яны паверылі, што Ты паслаў Мяне».


\par }{\MM \VS{43}І, сказаўшы гэтае, крыкнуў моцным голасам: «Лазар! Выйдзі вонкі!»


\par }{\MM \VS{44}І выйшаў нябожчык са зьвязанымі пахавальнай тканінай нагамі і рукамі, і твар ягоны быў абвязаны хусткаю. Кажа ім Ісус: «Разьвяжыце яго і дайце хадзіць».


\par }{\MM \VS{45}Тады многія з Юдэяў, якія прыйшлі да Марыі і бачылі, што ўчыніў Ісус, паверылі ў Яго.


\par }{\MM \VS{46}А некаторыя з іх пайшлі да фарысэяў і сказалі ім, што зрабіў Ісус.


\par }{\MM \VS{47}Тады першасьвятары і фарысэі склікалі сынэдрыён і казалі: «Што нам рабіць? Гэты Чалавек робіць шмат знакаў.


\par }{\MM \VS{48}Калі пакінем Яго гэтак, дык усе павераць у Яго, і прыйдуць Рымляне, і забяруць месца [гэтае] і народ».


\par }{\MM \VS{49}Адзін жа з іх, нехта Каяфа, які быў той год першасьвятаром, сказаў ім: «Вы нічога ня ведаеце,


\par }{\MM \VS{50}і ня думаеце, што карысьней для нас, каб адзін чалавек памёр за народ, чым каб увесь народ загінуў».


\par }{\MM \VS{51}Гэтае ж ён сказаў не ад сябе, але, быўшы той год першасьвятаром, прарочыў, што Ісус мае памерці за народ,


\par }{\MM \VS{52}і ня толькі за народ, але каб і расьцярушаных дзяцей Божых сабраць у адно.


\par }{\MM \VS{53}Ад гэтага дня яны пастанавілі, каб забіць Яго.


\par }{\MM \VS{54}Тады Ісус ужо не хадзіў адкрыта між імі, але пайшоў адтуль у краіну ля пустыні, у горад, называны Эфраім, і там заставаўся з вучнямі Сваімі.


\par }{\MM \VS{55}Была ж блізка Пасха юдэйская, і з усяго Краю многія ўзыйшлі ў Ерусалім перад Пасхай, каб ачысьціцца.


\par }{\MM \VS{56}Тады шукалі Ісуса і, стоячы ў сьвятыні, гаварылі між сабою: «Як вы думаеце, ці ня прыйдзе Ён на сьвята?»


\par }{\MM \VS{57}А першасьвятары і фарысэі далі загад, каб кожны, хто даведаецца, дзе Ён, паведаміў, каб схапіць Яго.




\par }\Chap{Ян 12}{\MM \VerseOne{1}За шэсьць дзён да Пасхі прыйшоў Ісус у Бэтанію, дзе быў Лазар нябожчык, якога Ён уваскрасіў з мёртвых.


\par }{\MM \VS{2}Там прыгатавалі Яму вячэру, і Марта паслугавала, а Лазар быў адным з тых, што ўзьлягалі з Ім.


\par }{\MM \VS{3}Марыя ж, узяўшы фунт міра нардовага, чыстага і каштоўнага, памазала ногі Ісуса і выцерла валасамі сваімі ногі Ягоныя, а дом напоўніўся водарам ад міра.


\par }{\MM \VS{4}Кажа тады адзін з вучняў Ягоных, Юда Сымонаў Іскарыёт, які меўся выдаць Яго:


\par }{\MM \VS{5}«Чаму не прадалі гэтае міра за трыста дынараў і не раздалі ўбогім?»


\par }{\MM \VS{6}Казаў жа ён гэта не таму, што клапаціўся пра ўбогіх, але таму, што быў злодзей і меў каліту, і браў тое, што [туды] кідалі.


\par }{\MM \VS{7}Ісус тады сказаў: «Пакіньце яе. Яна захавала яго на дзень пахаваньня Майго,


\par }{\MM \VS{8}бо ўбогіх заўсёды маеце з сабою, а Мяне не заўсёды».


\par }{\MM \VS{9}Тады вялікі натоўп з Юдэяў даведаўся, што Ён там, і прыйшлі ня толькі дзеля Ісуса, але і каб Лазара пабачыць, якога Ён уваскрасіў з мёртвых.


\par }{\MM \VS{10}А першасьвятары пастанавілі забіць і Лазара,


\par }{\MM \VS{11}бо дзеля яго шмат Юдэяў прыходзіла і паверыла ў Ісуса.


\par }{\MM \VS{12}На заўтра вялікі натоўп, які прыйшоў на сьвята, пачуў, што Ісус прыходзіць у Ерусалім,


\par }{\MM \VS{13}і ўзялі пальмовыя галінкі, і выйшлі на спатканьне Яму, і крычалі: «Гасанна! Дабраслаўлёны Той, Які прыходзіць у імя Госпада, Валадар Ізраіля!»


\par }{\MM \VS{14}Ісус жа, знайшоўшы маладога асла, сеў на яго, як напісана:


\par }{\MM \VS{15}«Ня бойся, дачка Сыёну! Вось, Валадар твой прыходзіць, седзячы на асьляняці».


\par }{\MM \VS{16}Вучні Ягоныя перш не разу­мелі гэтага, але калі Ісус быў праслаўлены, тады яны ўзгадалі, што гэтак было напісана пра Яго і гэтак зрабілі Яму.


\par }{\MM \VS{17}Натоўп жа, які быў з Ім, сьведчыў тады, што Ён выклікаў з магілы Лазара і ўваскрасіў яго з мёртвых.


\par }{\MM \VS{18}Таму і пераняў Яго натоўп, бо чуў, што Ён зрабіў гэты знак.


\par }{\MM \VS{19}Фарысэі ж гаварылі між сабою: «Глядзіце, нічога не атрымліваецца! Вось, сьвет пайшоў за Ім».


\par }{\MM \VS{20}Былі ж некаторыя Грэкі сярод тых, якія прыйшлі пакланіцца на сьвята.


\par }{\MM \VS{21}Яны падыйшлі да Філіпа, які быў з Бэтсаіды Галілейскае, і прасілі яго, кажучы: «Пане, мы хочам бачыць Ісуса».


\par }{\MM \VS{22}Філіп ідзе і кажа Андрэю; і пасьля Андрэй і Філіп кажуць Ісусу.


\par }{\MM \VS{23}А Ісус адказаў ім, кажучы: «Прыйшла гадзіна, каб быў праслаўлены Сын Чалавечы.


\par }{\MM \VS{24}Сапраўды, сапраўды кажу вам: калі пшанічнае зерне, упаўшы ў зямлю, не памрэ, то застанецца адно, а калі памрэ, то прыносіць шмат плоду.


\par }{\MM \VS{25}Хто любіць душу сваю, загубіць яе; а той, хто ненавідзіць душу сваю ў гэтым сьвеце, захавае яе ў жыцьцё вечнае.


\par }{\MM \VS{26}Хто Мне служыць, няхай ідзе за Мною; і дзе Я, там і служыцель Мой будзе; і хто Мне служыць, таго ўшануе Айцец.


\par }{\MM \VS{27}Цяпер душа Мая ўстрывожана; і што Я скажу? Ойча, збаў Мяне ад гэтае гадзіны; але ж дзеля гэтае гадзіны Я і прыйшоў.


\par }{\MM \VS{28}Ойча, праслаў імя Тваё!» Тады прыйшоў голас з неба: «І праславіў, і яшчэ праслаўлю».


\par }{\MM \VS{29}Натоўп, які стаяў і чуў, казаў: «Былі грымоты». Іншыя казалі: «Анёл прамовіў да Яго».


\par }{\MM \VS{30}Адказаў Ісус і сказаў: «Ня дзеля Мяне быў гэты голас, але дзеля вас.


\par }{\MM \VS{31}Цяпер суд сьвету гэтаму; цяпер князь гэтага сьвету выгнаны будзе прэч.


\par }{\MM \VS{32}І Я, калі буду падняты з зямлі, усіх прыцягну да Сябе».


\par }{\MM \VS{33}Сказаў жа Ён гэтае, даючы знак, якою сьмерцю мае памерці.


\par }{\MM \VS{34}Натоўп адказваў Яму: «Мы чулі з Закону, што Хрыстос застаецца вечна. Дык як жа Ты кажаш, што мусіць быць падняты Сын Чалавечы? Хто гэты Сын Чалавечы?»


\par }{\MM \VS{35}Тады сказаў ім Ісус: «Яшчэ на кароткі час сьвятло з вамі. Хадзіце, пакуль маеце сьвятло, каб цемра вас не агарнула; а хто ходзіць у цемры, той ня ведае, куды ідзе.


\par }{\MM \VS{36}Пакуль маеце сьвятло, верце ў сьвятло, каб сталіся вы сынамі сьвятла». Гэта сказаў Ісус і, адыйшоўшы, схаваўся ад іх.


\par }{\MM \VS{37}Хоць гэтулькі знакаў учыніў Ён перад імі, яны не паверылі ў Яго,


\par }{\MM \VS{38}каб споўнілася слова Ісаі прарока, якое той сказаў: «Госпадзе! Хто паверыў пачутаму ад нас, і каму было адкрытае рамяно Госпада?»


\par }{\MM \VS{39}Дзеля гэтага не маглі яны верыць, бо ізноў сказаў Ісая:


\par }{\MM \VS{40}«Ён засьляпіў вочы іхнія і сэрца іхняе скамяніў, каб ня ўбачылі вачыма і не зразумелі сэрцам, і не навярнуліся, каб Я аздаравіў іх».


\par }{\MM \VS{41}Гэта сказаў Ісая, калі бачыў славу Ягоную і гаварыў пра Яго.


\par }{\MM \VS{42}Аднак і з начальнікаў шмат хто паверыў у Яго, але дзеля фарысэяў не прызнаваліся, каб іх не адлучылі,


\par }{\MM \VS{43}бо яны палюбілі больш славу чалавечую, чым славу Божую.


\par }{\MM \VS{44}А Ісус закрычаў і сказаў: «Хто верыць у Мяне, не ў Мяне верыць, але ў Таго, Хто паслаў Мяне.


\par }{\MM \VS{45}І хто бачыць Мяне, бачыць Таго, Хто паслаў Мяне.


\par }{\MM \VS{46}Я, Сьвятло, прыйшоў у сьвет, каб кожны, хто верыць у Мяне, не застаўся ў цемры.


\par }{\MM \VS{47}І калі хто пачуе гэтыя словы і не паверыць, Я ня буду судзіць яго, бо Я прыйшоў не каб судзіць сьвет, але каб збавіць сьвет.


\par }{\MM \VS{48}Хто адкідае Мяне і не прыймае словаў Маіх, мае судзьдзю для сябе — слова, якое Я сказаў, яно будзе судзіць яго ў апошні дзень;


\par }{\MM \VS{49}бо Я казаў не ад Сябе, але Айцец, Які паслаў Мяне, даў Мне прыказаньне, што казаць і што гаварыць.


\par }{\MM \VS{50}І Я ведаю, што прыказаньне Ягонае ёсьць жыцьцё вечнае. Дык тое, што Я гавару, гавару, як сказаў Мне Айцец».




\par }\Chap{Ян 13}{\MM \VerseOne{1}А перад сьвятам Пасхі Ісус, ведаючы, што прыйшла Яго гадзіна перайсьці з гэтага сьвету да Айца, палюбіўшы Сваіх, якія ў гэтым сьвеце, да канца ўзьлюбіў іх.


\par }{\MM \VS{2}І калі была вячэра і д’ябал улажыў ужо ў сэрца Юды Сымонавага Іскарыёта выдаць Яго,


\par }{\MM \VS{3}Ісус, ведаючы, што Айцец усё аддаў у рукі Ягоныя і што Ён ад Бога выйшаў і да Бога ідзе,


\par }{\MM \VS{4}устае ад вячэры, скідвае з Сябе адзеньне і, узяўшы ручнік, падперазаўся.


\par }{\MM \VS{5}Потым налівае вады ва ўмывальніцу і пачынае абмываць ногі вучням і выціраць ручніком, якім быў падперазаны.


\par }{\MM \VS{6}Тады падыходзіць да Сымона Пятра, і той кажа Яму: «Госпадзе! Ці ж Табе абмываць ногі гэтыя?»


\par }{\MM \VS{7}Адказаў Ісус і сказаў яму: «Што Я раблю, ты цяпер ня ведаеш, але даведаешся пасьля».


\par }{\MM \VS{8}Пётар кажа Яму: «Не абмыеш ног маіх да веку». Адказаў яму Ісус: «Калі не абмыю цябе, ня будзеш мець часткі са Мною».


\par }{\MM \VS{9}Кажа Яму Сымон Пётар: «Госпадзе, ня толькі ногі мае, але і рукі, і галаву».


\par }{\MM \VS{10}Кажа яму Ісус: «Памытаму трэба толькі ногі абмыць, бо ён увесь чысты; і вы чыстыя, але ня ўсе».


\par }{\MM \VS{11}Бо ведаў, хто выдасьць Яго, таму сказаў: «Ня ўсе вы чыстыя».


\par }{\MM \VS{12}Калі ж Ён абмыў ногі іхнія і ўзяў адзеньне Сваё, узьлёгшы ізноў, сказаў ім: «Ці разумееце, што Я зрабіў вам?


\par }{\MM \VS{13}Вы клічаце Мяне “Настаўнік” і “Госпад”, і слушна кажаце, бо гэта Я і ёсьць.


\par }{\MM \VS{14}Дык калі Я, Госпад і Настаўнік, абмыў вашыя ногі, дык і вы павінны абмываць ногі адзін аднаму,


\par }{\MM \VS{15}бо Я даў вам прыклад, каб, як Я зрабіў вам, і вы рабілі.


\par }{\MM \VS{16}Сапраўды, сапраўды кажу вам: слуга ня большы за гаспадара свайго, і пасланец ня большы за таго, хто яго паслаў.


\par }{\MM \VS{17}Калі гэтае ведаеце, шчасьлівыя вы, калі гэта робіце.


\par }{\MM \VS{18}Не пра ўсіх вас кажу. Я ведаю тых, каго выбраў, але каб споўнілася Пісаньне: “Той, хто есьць са Мною хлеб, падняў на Мяне пяту сваю”.


\par }{\MM \VS{19}Цяпер кажу вам, раней, чым гэта сталася, каб, калі станецца, вы паверылі, што гэта Я ёсьць.


\par }{\MM \VS{20}Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто прыймае таго, каго Я паслаў, Мяне прыймае, а хто Мяне прыймае, прыймае Таго, Хто паслаў Мяне».


\par }{\MM \VS{21}Сказаўшы гэтае, Ісус усхваляваўся ў духу, і засьведчыў, і сказаў: «Сапраўды, сапраўды кажу вам, што адзін з вас выдасьць Мяне!»


\par }{\MM \VS{22}Тады вучні паглядалі адзін на аднаго, збянтэжаныя, пра каго Ён кажа.


\par }{\MM \VS{23}Адзін з вучняў Ягоных, якога Ісус любіў, узьлягаў на ўлоньні Ісуса.


\par }{\MM \VS{24}Яму дае знак Сымон Пётар, каб спытаўся, хто той, пра каго Ён кажа.


\par }{\MM \VS{25}Той жа, прыхіліўшыся да грудзей Ісуса, кажа Яму: «Госпадзе! Хто гэта?»


\par }{\MM \VS{26}Адказвае Ісус: «Гэта той, каму Я дам, абмачыўшы, лусту». І, абмачыўшы лусту, дае Юдзе Сымонаваму Іскарыёту.


\par }{\MM \VS{27}І за лустаю ўвайшоў у яго шатан. Тады кажа яму Ісус: «Што робіш, рабі хутчэй».


\par }{\MM \VS{28}Ніхто з тых, якія ўзьлягалі, таго не зразумеў, дзеля чаго Ён гэта сказаў яму.


\par }{\MM \VS{29}А як у Юды была каліта, некаторыя думалі, што Ісус кажа яму: «Купі, што трэба нам на сьвята», ці каб даў нешта ўбогім.


\par }{\MM \VS{30}Той жа, узяўшы лусту, адразу выйшаў; а была ноч.


\par }{\MM \VS{31}Калі ён выйшаў, кажа Ісус: «Цяпер праслаўлены Сын Чалавечы, і Бог праслаўлены ў Ім.


\par }{\MM \VS{32}Калі Бог праслаўлены ўІм, Бог праславіць Яго ў Сабе, і неўзабаве праславіць Яго.


\par }{\MM \VS{33}Дзеткі, яшчэ трохі Я ёсьць з вамі. Будзеце шукаць Мяне і, як Я сказаў Юдэям: “Куды Я іду, вы ня можаце прыйсьці”, — так кажу цяпер і вам.


\par }{\MM \VS{34}Новае прыказаньне даю вам, каб вы любілі адзін аднаго; як Я палюбіў вас, так і вы любіце адзін аднаго.


\par }{\MM \VS{35}Па гэтым даведаюцца ўсе, што вы — Мае вучні, калі будзеце мець любоў адзін да аднаго».


\par }{\MM \VS{36}Кажа Яму Сымон Пётар: «Госпадзе, куды Ты ідзеш?» Адказаў яму Ісус: «Куды Я іду, ты ня можаш цяпер за Мною ісьці; але ўрэшце пойдзеш за Мною».


\par }{\MM \VS{37}Кажа Яму Пётар: «Госпадзе! Чаму я не магу ісьці за Табою цяпер? Я душу маю палажу за Цябе».


\par }{\MM \VS{38}Адказаў яму Ісус: «Душу сваю за Мяне паложыш? Сапраўды, сапраўды кажу табе: не прапяе певень, як тройчы адрачэшся ад Мяне.




\par }\Chap{Ян 14}{\MM \VerseOne{1}Няхай не трывожыцца сэрца вашае. Верце ў Бога і верце ў Мяне.


\par }{\MM \VS{2}У доме Айца Майго жытла шмат, бо калі б гэтак не было, Я сказаў бы вам, бо іду падрыхтаваць вам месца.


\par }{\MM \VS{3}І, калі пайду і падрыхтую вам месца, прыйду ізноў, і вазьму вас да Сябе, каб і вы былі, дзе Я.


\par }{\MM \VS{4}І куды Я іду, вы ведаеце, і шлях ведаеце».


\par }{\MM \VS{5}Кажа Яму Тамаш: «Госпадзе! Ня ведаем, куды ідзеш, дык як можам ведаць шлях?»


\par }{\MM \VS{6}Кажа яму Ісус: «Я ёсьць шлях, і праўда, і жыцьцё. Ніхто не прыходзіць да Айца, калі не праз Мяне.


\par }{\MM \VS{7}Калі б вы пазналі Мяне, пазналі б і Айца Майго. І ад цяпер пазналі Яго і бачылі Яго».


\par }{\MM \VS{8}Кажа яму Філіп: «Госпадзе! Пакажы нам Айца, і хопіць з нас».


\par }{\MM \VS{9}Кажа яму Ісус: «Гэтулькі часу Я з вамі, і ты не пазнаў Мяне, Філіп? Хто бачыў Мяне, бачыў Айца; дык як ты кажаш: “Пакажы нам Айца”?


\par }{\MM \VS{10}Ці ж ты ня верыш, што Я ў Айцу, і Айцец у-ва Мне? Словы, якія Я гавару вам, не гавару ад Сябе. Айцец, Які ў-ва Мне, Ён робіць гэтыя справы.


\par }{\MM \VS{11}Верце Мне, што Я ў Айцу, і Айцец у-ва Мне; калі ж не, дзеля самых гэтых справаў верце Мне.


\par }{\MM \VS{12}Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто верыць у Мяне, будзе рабіць тыя справы, якія Я раблю, і большыя за іх зробіць, бо Я да Айца Майго іду.


\par }{\MM \VS{13}І што папросіце ў імя Маё, тое зраблю, каб быў праслаўлены Айцец у Сыне.


\par }{\MM \VS{14}Калі што папросіце ў імя Маё, Я зраблю.


\par }{\MM \VS{15}Калі любіце Мяне, захоўвайце прыказаньні Мае.


\par }{\MM \VS{16}І Я ўпрашу Айца, і Ён дасьць вам другога Абаронцу, каб заставаўся з вамі на вякі,


\par }{\MM \VS{17}Духа праўды, Якога сьвет ня можа прыняць, бо ня бачыць Яго і не пазнаў Яго, а вы пазналі Яго, бо Ён з вамі застаецца і ў вас будзе.


\par }{\MM \VS{18}Не пакіну вас сіротамі, прыйду да вас.


\par }{\MM \VS{19}Яшчэ трохі, і сьвет ужо ня ўбачыць Мяне, а вы ўбачыце Мяне, бо Я жыву, і вы жыць будзеце.


\par }{\MM \VS{20}У той дзень даведаецеся, што Я ў Айцу Маім, і вы ў-ва Мне, і Я ў вас.


\par }{\MM \VS{21}Хто мае прыказаньні Мае і захоўвае іх, той любіць Мяне, а таго, хто любіць Мяне, будзе любіць Айцец Мой, і Я палюблю яго, і зьяўлю яму Сябе».


\par }{\MM \VS{22}Кажа Яму Юда, не Іскарыёт: «Госпадзе! Што сталася, што Ты маеш зьявіць Сябе нам, а ня сьвету?»


\par }{\MM \VS{23}Адказаў Ісус і сказаў яму: «Хто любіць Мяне, той захоўвае слова Маё; і Айцец Мой палюбіць яго; і Мы прыйдзем да яго і зробім жытло ў яго.


\par }{\MM \VS{24}Хто ня любіць Мяне, не захоўвае словаў Маіх, а слова, якое вы чуеце, ня ёсьць Маё, але Айца, Які паслаў Мяне.


\par }{\MM \VS{25}Гэтае сказаў Я вам, пакуль Я з вамі.


\par }{\MM \VS{26}Абаронца ж, Дух Сьвяты, Якога пашле Айцец у імя Маё, навучыць вас усяго і нагадае вам усё, што Я казаў вам.


\par }{\MM \VS{27}Супакой пакідаю вам, супакой Мой даю вам; ня так, як сьвет дае, Я даю вам. Няхай не трывожыцца сэрца вашае і не палохаецца.


\par }{\MM \VS{28}Вы чулі, што Я сказаў вам: “Зыходжу і прыйду да вас”. Калі б вы любілі Мяне, то ўзрадаваліся б, што Я сказаў: “Іду да Айца”, бо Айцец Мой большы за Мяне.


\par }{\MM \VS{29}І цяпер Я сказаў вам, перш, чым сталася, каб, калі станецца, вы паверылі.


\par }{\MM \VS{30}Ужо няшмат буду гаварыць з вамі, бо прыходзіць князь гэтага сьвету, і ў-ва Мне ня мае нічога,


\par }{\MM \VS{31}але, каб сьвет даведаўся, што Я люблю Айца і, як загадаў Мне Айцец, так і раблю. Устаньце, пойдзем адгэтуль.




\par }\Chap{Ян 15}{\MM \VerseOne{1}Я ёсьць сапраўдная вінаградная лаза, а Айцец Мой — вінаградар.


\par }{\MM \VS{2}Усякую галіну ў Мяне, якая не дае плоду, Ён адсякае; і ўсякую, што дае плод, абчышчае, каб больш пладоў давала.


\par }{\MM \VS{3}Вы ўжо ачышчаныя праз слова, якое Я гаварыў вам.


\par }{\MM \VS{4}Заставайцеся ў-ва Мне, і Я ў вас. Як галіна ня можа даваць плоду сама сабою, калі ня будзе на лазе, так і вы, калі не застанецеся ў-ва Мне.


\par }{\MM \VS{5}Я — вінаградная лаза, вы — галіны; хто застаецца ў-ва Мне, і Я ў ім, той прыносіць мноства пладоў, бо без Мяне вы ня можаце рабіць нічога.


\par }{\MM \VS{6}Хто ня будзе ў-ва Мне, будзе выкінуты вон, як галіна, і засохне; і іх зьбіраюць, і кідаюць у вагонь, і яны згараць.


\par }{\MM \VS{7}Калі застанецеся ў-ва Мне, і словы Мае ў вас застануцца, то што хочаце, прасіце, і станецца вам.


\par }{\MM \VS{8}У гэтым будзе праслаўлены Айцец Мой, калі вы прынесяцё мноства пладоў і будзеце Маімі вучнямі.


\par }{\MM \VS{9}Як палюбіў Мяне Айцец, і Я палюбіў вас; заставайцеся ў любові Маёй.


\par }{\MM \VS{10}Калі захаваеце прыказаньні Мае, застанецеся ў любові Маёй, як і Я захаваў прыказаньні Айца Майго і застаюся ў Яго любові.


\par }{\MM \VS{11}Гэтае сказаў Я вам, каб радасьць Мая ў вас была, і каб радасьць вашая была поўная.


\par }{\MM \VS{12}Гэта прыказаньне Маё, каб вы любілі адзін аднаго, як Я палюбіў вас.


\par }{\MM \VS{13}Ніхто ня мае любові большае за тую, калі хто аддасьць душу сваю за сяброў сваіх.


\par }{\MM \VS{14}Вы — сябры Мае, калі робіце тое, што Я загадваю вам.


\par }{\MM \VS{15}Я больш не называю вас слугамі, бо слуга ня ведае, што робіць гаспадар ягоны, а Я назваў вас сябрамі, бо ўсё, што чуў ад Айца Майго, паведаміў вам.


\par }{\MM \VS{16}Ня вы Мяне выбралі, але Я вас выбраў і паставіў вас, каб вы ішлі і прыносілі плод, і каб плод ваш заставаўся; каб тое, што папросіце ў Айца ў імя Маё, Ён даў вам.


\par }{\MM \VS{17}Гэта загадваю вам, каб вы любілі адзін аднаго.


\par }{\MM \VS{18}Калі сьвет вас ненавідзіць, зразумейце, што Мяне раней за вас зьненавідзіў.


\par }{\MM \VS{19}Калі б вы былі са сьвету, сьвет любіў бы сваё, а як вы не са сьвету, але Я выбраў вас са сьвету, дык за гэта ненавідзіць вас сьвет.


\par }{\MM \VS{20}Памятайце словы, якія Я сказаў вам: “Слуга ня большы за гаспадара свайго”. Калі Мяне перасьледавалі, і вас будуць перасьледаваць; калі Маё слова захавалі, і вашае захаваюць.


\par }{\MM \VS{21}Але ўсё гэтае зробяць вам дзеля імя Майго, бо ня ведаюць Таго, Хто паслаў Мяне.


\par }{\MM \VS{22}Калі б Я не прыйшоў і не гаварыў ім, ня мелі б грэху, а цяпер ня маюць адгаворкі ў грэху сваім.


\par }{\MM \VS{23}Хто Мяне ненавідзіць, ненавідзіць і Айца Майго.


\par }{\MM \VS{24}Калі б Я не ўчыніў сярод іх справаў, якіх ніхто іншы не рабіў, ня мелі б грэху, а цяпер і бачылі, і зьненавідзелі і Мяне, і Айца Майго.


\par }{\MM \VS{25}Але каб споўнілася слова, напісанае ў Законе іхнім: “Зьненавідзелі Мяне дарэмна”.


\par }{\MM \VS{26}Калі ж прыйдзе Абаронца, Якога Я пашлю вам ад Айца, Дух Праўды, Які ад Айца зыходзіць, Ён будзе сьведчыць пра Мяне.


\par }{\MM \VS{27}І вы таксама будзеце сьведчыць, бо вы ад пачатку са Мною.




\par }\Chap{Ян 16}{\MM \VerseOne{1}Гэта сказаў Я вам, каб вы ня згоршыліся.


\par }{\MM \VS{2}Будуць выключаць вас з сынагогаў; нават прыходзіць гадзіна, калі кожны, хто заб’е вас, будзе думаць, што выконвае служэньне Богу.


\par }{\MM \VS{3}І гэтак учыняць вам, бо не пазналі ані Айца, ані Мяне.


\par }{\MM \VS{4}Але Я сказаў вам гэта, каб, калі прыйдзе тая гадзіна, вы памяталі, што Я сказаў вам; а не казаў вам гэтага спачатку, бо быў з вамі.


\par }{\MM \VS{5}Цяпер жа Я іду да Таго, Хто паслаў Мяне, і ніхто з вас не пытаецца ў Мяне: “Куды ідзеш?”


\par }{\MM \VS{6}Але ад таго, што Я сказаў вам гэта, смутак напоўніў сэрца вашае.


\par }{\MM \VS{7}Але Я праўду кажу вам: карысьней для вас, каб Я адыйшоў; бо калі Я не адыйду, Абаронца ня прыйдзе да вас, а калі пайду, пашлю Яго да вас,


\par }{\MM \VS{8}і Ён, прыйшоўшы, будзе дакараць сьвет у грэху, праведнасьці і судзе;


\par }{\MM \VS{9}у грэху, што ня вераць у Мяне;


\par }{\MM \VS{10}у праведнасьці, што Я да Айца Майго іду, і ўжо ня ўбачыце Мяне;


\par }{\MM \VS{11}а ў судзе, што князь сьвету гэтага асуджаны.


\par }{\MM \VS{12}Яшчэ шмат што маю сказаць вам, але вы цяпер ня можаце перанесьці.


\par }{\MM \VS{13}Калі ж прыйдзе Ён, Дух Праўды, то будзе весьці вас да ўсякае праўды, бо не ад Сябе гаварыць будзе, але будзе гаварыць тое, што пачуе, і абвесьціць вам, што мае прыйсьці.


\par }{\MM \VS{14}Ён праславіць Мяне, бо з Майго возьме і вам абвесьціць.


\par }{\MM \VS{15}Усё, што мае Айцец, ёсьць Маё; таму Я сказаў, што з Майго возьме і вам абвесьціць.


\par }{\MM \VS{16}Крыху, і ня будзеце бачыць Мяне; і зноў крыху, і ўгледзіце Мяне, бо Я да Айца іду».


\par }{\MM \VS{17}Тады гаварылі некаторыя з вучняў Ягоных паміж сабою: «Што гэта Ён кажа нам: “Крыху, і ня будзеце бачыць Мяне, і зноў крыху, і ўгледзіце Мяне”, і: “Я да Айца іду”?»


\par }{\MM \VS{18}Тады гаварылі: «Што гэта значыць, што Ён кажа: “Крыху”? Ня ведаем, што гаворыць».


\par }{\MM \VS{19}Тады зразумеў Ісус, што хацелі спытацца ў Яго, і сказаў ім: «Ці пра тое пытаецеся адзін у аднаго, што Я сказаў: “Крыху, і ня будзеце бачыць Мяне, і зноў крыху, і ўгледзіце Мяне”?


\par }{\MM \VS{20}Сапраўды, сапраўды кажу вам: вы заплачаце і загалосіце, а сьвет узрадуецца; вы сумныя будзеце, але смутак ваш радасьцю станецца.


\par }{\MM \VS{21}Жанчына, калі нараджае, мае смутак, бо прыйшла яе гадзіна, але, калі народзіць дзіця, дык ужо ня памятае пра гора ад радасьці, бо нарадзіўся чалавек у сьвет.


\par }{\MM \VS{22}Так і вы цяпер маеце смутак, але Я ўбачу вас ізноў, і ўзрадуецца сэрца вашае, і радасьці вашай ніхто не забярэ ў вас.


\par }{\MM \VS{23}І ў той дзень ня будзеце пытацца ў Мяне ні пра што. Сапраўды, сапраўды кажу вам, калі пра што папросіце Айца ў імя Маё, Ён дасьць вам.


\par }{\MM \VS{24}Да сёньня вы нічога не прасілі ў імя Маё. Прасіце, і атрымаеце, каб радасьць вашая была поўная.


\par }{\MM \VS{25}Гэта ў прыказках гаварыў Я вам, але прыходзіць гадзіна, калі ўжо ня буду гаварыць у прыказках, але адкрыта абвяшчу вам пра Айца.


\par }{\MM \VS{26}У той дзень будзеце прасіць у імя Маё, і не кажу вам, што Я буду прасіць Айца за вас,


\par }{\MM \VS{27}бо Сам Айцец сябруе з вамі, бо вы пасябравалі са Мною і паверылі, што Я ад Бога зыйшоў.


\par }{\MM \VS{28}Я зыйшоў ад Айца і прыйшоў у сьвет, і зноў пакідаю сьвет і іду да Айца».


\par }{\MM \VS{29}Кажуць Яму вучні Ягоныя: «Вось, Ты цяпер адкрыта гаворыш і прыказкі аніякай не кажаш.


\par }{\MM \VS{30}Цяпер ведаем, што Ты ведаеш усё і ня маеш патрэбы, каб хто пытаўся ў Цябе. Дзеля гэтага верым, што Ты ад Бога зыйшоў».


\par }{\MM \VS{31}Адказаў ім Ісус: «Цяпер верыце?


\par }{\MM \VS{32}Вось, прыходзіць гадзіна, і ўжо прыйшла, калі вы расьсеецеся кожны ў свой бок і пакінеце Мяне аднаго. Але Я не адзін, бо Айцец са Мною.


\par }{\MM \VS{33}Гэта сказаў Я вам, каб мелі супакой у-ва Мне. У гэтым сьвеце гора мець будзеце, але будзьце пэўныя, Я перамог сьвет».




\par }\Chap{Ян 17}{\MM \VerseOne{1}Гэта сказаў Ісус, і падняў вочы Свае да неба, і прамовіў: «Ойча! Прыйшла гадзіна. Праслаў Сына Твайго, каб і Сын Твой праславіў Цябе,


\par }{\MM \VS{2}бо Ты даў Яму ўладу над усякім целам, каб усяму, што Ты даў Яму, Ён даў жыцьцё вечнае.


\par }{\MM \VS{3}А гэта ёсьць жыцьцё вечнае, каб пазналі Цябе, адзінага праўдзівага Бога, і Таго, Каго Ты паслаў, — Ісуса Хрыста.


\par }{\MM \VS{4}Я праславіў Цябе на зямлі, скончыў справу, якую Ты даў Мне зрабіць.


\par }{\MM \VS{5}Дык цяпер праслаў Мяне Ты, Ойча, у Цябе Самога той славаю, якую Я меў у Цябе раней, чым сьвет быў.


\par }{\MM \VS{6}Я зьявіў імя Тваё людзям, якіх Ты Мне даў са сьвету. Яны былі Твае, і Ты іх даў Мне, і яны захавалі слова Тваё.


\par }{\MM \VS{7}Цяпер яны пазналі, што ўсё, што Ты даў Мне, гэта ад Цябе.


\par }{\MM \VS{8}Бо словы, якія Ты даў Мне, Я даў ім, і яны ўзялі і сапраўды зразумелі, што Я ад Цябе зыйшоў, і паверылі, што Ты Мяне паслаў.


\par }{\MM \VS{9}Я за іх прашу, не за сьвет прашу, але за тых, якіх Ты даў Мне, бо яны Твае.


\par }{\MM \VS{10}І ўсё Маё — Тваё, і Тваё — Маё; і ў іх Я ўславіўся.


\par }{\MM \VS{11}І Я ўжо не ў сьвеце, але яны ў сьвеце, а Я да Цябе іду. Ойча сьвяты! Захавай іх у імя Тваё, тых, якіх Ты Мне даў, каб яны былі адно, як і Мы.


\par }{\MM \VS{12}Калі Я быў з імі ў сьвеце, Я захоўваў іх у імя Тваё; тых, якіх Ты Мне даў, Я захаваў, і ніхто з іх не загінуў, акрамя сына загубы, каб споўнілася Пісаньне.


\par }{\MM \VS{13}Цяпер жа Я да Цябе іду і гэта кажу ў сьвеце, каб яны мелі радасьць Маю ў сабе поўную.


\par }{\MM \VS{14}Я даў ім слова Тваё, і сьвет зьненавідзеў іх, бо яны не са сьвету, як і Я не са сьвету.


\par }{\MM \VS{15}Не прашу, каб Ты ўзяў іх са сьвету, але каб захаваў іх ад зла.


\par }{\MM \VS{16}Яны не са сьвету, як і Я не са сьвету.


\par }{\MM \VS{17}Асьвяці іх у праўдзе Тваёй! Слова Тваё — праўда.


\par }{\MM \VS{18}Як Ты паслаў Мяне ў сьвет, так і Я паслаў іх у сьвет.


\par }{\MM \VS{19}І за іх Я пасьвячаю Сябе, каб і яны былі асьвечаны ў праўдзе.


\par }{\MM \VS{20}Не за іх жа толькі прашу, але і за тых, якія павераць у Мяне праз слова іх,


\par }{\MM \VS{21}каб усе былі адно, як Ты, Айцец, у-ва Мне, і Я ў Табе, каб і яны былі ў Нас адно, каб паверыў сьвет, што Ты паслаў Мяне.


\par }{\MM \VS{22}І славу, якую Ты даў Мне, Я даў ім, каб яны былі адно, як Мы адно.


\par }{\MM \VS{23}Я ў іх, і Ты ў-ва Мне; каб былі злучаны ў адно, і каб пазнаў сьвет, што Ты паслаў Мяне і палюбіў іх, як палюбіў Мяне.


\par }{\MM \VS{24}Ойча, тыя, якіх Ты даў Мне, хачу, каб і яны былі са Мною там, дзе Я, каб бачылі славу Маю, якую Ты даў Мне, бо Ты палюбіў Мяне раней заснаваньня сьвету.


\par }{\MM \VS{25}Ойча праведны! І сьвет Цябе не пазнаў, але Я пазнаў Цябе, і яны пазналі, што Ты паслаў Мяне.


\par }{\MM \VS{26}І Я паведаміў ім імя Тваё і паведамлю, каб любоў, якою Ты палюбіў Мяне, у іх была, і Я ў іх».




\par }\Chap{Ян 18}{\MM \VerseOne{1}Сказаўшы гэта, Ісус выйшаў з вучнямі Сваімі за струмень Кедрон, дзе быў сад, у які ўвайшоў Сам і вучні Ягоныя.


\par }{\MM \VS{2}Ведаў жа гэтае месца і Юда, які выдаў Яго, бо Ісус там часта зьбіраўся з вучнямі Сваімі.


\par }{\MM \VS{3}Дык Юда, узяўшы кагорту і паслугачоў ад першасьвятароў і фарысэяў, прыходзіць туды з ліхтарамі, лямпамі і зброяй.


\par }{\MM \VS{4}Ісус жа, ведаючы ўсё, што з Ім будзе, выйшаў і сказаў ім: «Каго шукаеце?»


\par }{\MM \VS{5}Адказалі Яму: «Ісуса з Назарэту». Кажа ім Ісус: «Гэта Я». Стаяў жа з імі і Юда, які выдаў Яго.


\par }{\MM \VS{6}Калі ж Ён сказаў ім: «Гэта Я», яны адступіліся назад і ўпалі на зямлю.


\par }{\MM \VS{7}Тады ізноў спытаўся ў іх: «Каго шукаеце?» Яны сказалі: «Ісуса з Назарэту».


\par }{\MM \VS{8}Адказаў Ісус: «Я сказаў вам, што гэта Я; калі ж Мяне шукаеце, дазвольце ім адыйсьці»,


\par }{\MM \VS{9}каб споўнілася слова, якое Ён сказаў: «З тых, якіх Ты даў Мне, Я не загубіў нікога».


\par }{\MM \VS{10}Сымон жа Пётар, маючы меч, выцягнуў яго і ўдарыў слугу першасьвятара, і адсек яму правае вуха; а імя таго слугі было Малх.


\par }{\MM \VS{11}Але Ісус сказаў Пятру: «Укладзі меч твой у похвы. Ці ж Я ня вып’ю келіха, які даў Мне Айцец?»


\par }{\MM \VS{12}Тады кагорта, і тысячнік, і паслугачы юдэйскія схапілі Ісуса і зьвязалі Яго,


\par }{\MM \VS{13}і павялі Яго спачатку да Анны, бо ён быў цесьцем Каяфы, які быў у той год першасьвятаром.


\par }{\MM \VS{14}Гэты Каяфа парадзіў Юдэям, што карысьней аднаму Чалавеку загінуць за народ.


\par }{\MM \VS{15}А за Ісусам ішоў Сымон Пётар і іншы вучань. Вучань той быў знаёмы з першасьвятаром, і ён увайшоў з Ісусам на панадворак першасьвятара.


\par }{\MM \VS{16}А Пётар стаяў ля дзьвярэй звонку. Тады іншы вучань, які быў знаёмы з першасьвятаром, пайшоў, і сказаў прыдзьверніцы, і ўвёў Пятра.


\par }{\MM \VS{17}Тады кажа служка прыдзьверніца Пятру: «Ці і ты ня з вучняў Гэтага Чалавека?» Ён кажа: «Не».


\par }{\MM \VS{18}А слугі і паслугачы, распаліўшы вуглі, бо было сьцюдзёна, стаялі і грэліся. Пётар таксама стаяў з імі і грэўся.


\par }{\MM \VS{19}Першасьвятар жа спытаўся ў Ісуса пра вучняў Ягоных і пра вучэньне Ягонае.


\par }{\MM \VS{20}Адказаў яму Ісус: «Я адкрыта гаварыў сьвету. Я заўсёды навучаў у сынагозе і ў сьвятыні, дзе заўсёды зьбіраюцца Юдэі, і таемна не гаварыў нічога.


\par }{\MM \VS{21}Чаму пытаешся ў Мяне? Папытайся ў тых, хто слухаў, што Я гаварыў ім. Вось, яны ведаюць, што Я гаварыў».


\par }{\MM \VS{22}Калі Ён сказаў гэта, адзін з паслугачоў, які стаяў побач, ударыў Ісуса па шчацэ, кажучы: «Так Ты адказваеш першасьвятару?»


\par }{\MM \VS{23}Адказаў яму Ісус: «Калі Я сказаў кепска, засьведчы, што кепска, а калі добра, за што б’еш Мяне?»


\par }{\MM \VS{24}Анна паслаў Яго зьвязанага да першасьвятара Каяфы.


\par }{\MM \VS{25}А Сымон Пётар стаяў і грэўся. Тады сказалі яму: «Ці і ты ня з вучняў Ягоных?» Ён адрокся і сказаў: «Не».


\par }{\MM \VS{26}Кажа адзін са слугаў першасьвятара, сваяк таго, якому Пётар адсек вуха: «Ці ж ня бачыў я цябе з Ім у садзе?»


\par }{\MM \VS{27}Пётар ізноў адрокся; і адразу прапяяў певень.


\par }{\MM \VS{28}Тады вядуць Ісуса ад Каяфы ў прэторыю. Была раніца, і яны не ўвайшлі ў прэторыю, каб не занячысьціцца, але каб маглі есьці пасху.


\par }{\MM \VS{29}Дык выйшаў да іх Пілат і сказаў: «Якое абвінавачваньне вы выстаўляеце адносна Чалавека гэтага?»


\par }{\MM \VS{30}Яны адказалі і сказалі яму: «Калі б Ён ня быў ліхадзеем, мы ня выдалі б Яго табе!»


\par }{\MM \VS{31}Тады сказаў ім Пілат: «Вазьміце Яго вы і паводле вашага Закону судзіце Яго». Тады Юдэі сказалі яму: «Нам нікога ня можна забіваць»,


\par }{\MM \VS{32}каб споўнілася слова Ісуса, якое Ён сказаў, даючы знак, якою сьмерцю мае памерці.


\par }{\MM \VS{33}Дык Пілат ізноў увайшоў у прэторыю, і паклікаў Ісуса, і сказаў Яму: «Ты — Валадар Юдэйскі?»


\par }{\MM \VS{34}Адказаў яму Ісус: «Ці ты ад сябе гаворыш гэта, ці іншыя сказалі табе пра Мяне?»


\par }{\MM \VS{35}Пілат адказаў: «Ці ж я Юдэй? Твой народ і першасьвятары выдалі Цябе мне. Што Ты ўчыніў?»


\par }{\MM \VS{36}Адказаў Ісус: «Валадарства Маё ня з гэтага сьвету. Калі б з гэтага сьвету было Валадарства Маё, паслугачы Мае змагаліся б, каб Я ня быў выдадзены Юдэям. Цяпер жа Валадарства Маё ня згэтуль».


\par }{\MM \VS{37}Тады сказаў Яму Пілат: «Дык Ты Валадар?» Адказаў Ісус: «Ты кажаш, што Я — Валадар. Я на тое нарадзіўся і на тое прыйшоў у сьвет, каб сьведчыць пра праўду. Усякі, хто з праўды, слухае голас Мой».


\par }{\MM \VS{38}Кажа Яму Пілат: «Што ёсьць праўда?» І, сказаўшы гэта, ізноў выйшаў да Юдэяў і кажа ім: «Я аніякае віны ў Ім не знаходжу.


\par }{\MM \VS{39}Ёсьць жа ў вас звычай, каб я некага адпускаў вам на Пасху. Хочаце, адпушчу вам Валадара Юдэйскага?»


\par }{\MM \VS{40}Тады ізноў закрычалі ўсе, кажучы: «Не Яго, але Бараббу!» А Барабба быў разбойнік.




\par }\Chap{Ян 19}{\MM \VerseOne{1}Тады Пілат узяў Ісуса і бічаваў.


\par }{\MM \VS{2}І жаўнеры, сплёўшы вянок з церняў, усклалі Яму на галаву, і апранулі Яму пурпуровую шату,


\par }{\MM \VS{3}і казалі: «Радуйся, Валадару Юдэйскі!», і білі Яго па шчаках.


\par }{\MM \VS{4}Тады Пілат ізноў выйшаў навонкі і кажа ім: «Вось, я выводжу Яго навонкі да вас, каб вы даведаліся, што я не знаходжу ў Ім аніякае віны».


\par }{\MM \VS{5}Тады выйшаў навонкі Ісус у цярновым вянку і пурпуровай шаце. І кажа ім [Пілат]: «Вось Чалавек!»


\par }{\MM \VS{6}Калі ж убачылі Яго першасьвятары і паслугачы, дык закрычалі, кажучы: «Укрыжуй, укрыжуй!» Кажа ім Пілат: «Вазьміце Яго вы і ўкрыжуйце, бо я не знайшоў ў Ім віны».


\par }{\MM \VS{7}Адказалі яму Юдэі: «Мы маем Закон; і паводле Закону нашага Ён павінен памерці, бо зрабіў Сябе Сынам Божым».


\par }{\MM \VS{8}Калі Пілат пачуў гэта слова, яшчэ больш спалохаўся.


\par }{\MM \VS{9}І ўвайшоў ён ізноў у прэторыю, і кажа Ісусу: «Адкуль Ты?» Ісус жа ня даў яму адказу.


\par }{\MM \VS{10}Тады кажа Яму Пілат: «Ты не гаворыш са мною? Ці Ты ня ведаеш, што я маю ўладу ўкрыжаваць Цябе і маю ўладу адпусьціць Цябе?»


\par }{\MM \VS{11}Адказаў Ісус: «Ты ня меў бы аніякае ўлады нада Мною, калі б табе не было дадзена звыш; дзеля гэтага большы грэх мае той, хто выдаў Мяне табе».


\par }{\MM \VS{12}З таго моманту Пілат шукаў, каб адпусьціць Яго. А Юдэі закрычалі, кажучы: «Калі адпусьціш Яго, ты ня сябра цэзару; усякі, хто робіць сябе валадаром, працівіцца цэзару».


\par }{\MM \VS{13}Пілат, пачуўшы гэта слова, вывеў Ісуса на вонкі і сеў на судовым пасадзе, на месцы, якое звалася Літастратан, а па-гебрайску — Габбата.


\par }{\MM \VS{14}А быў дзень прыгатаваньня Пасхі, гадзіна каля шостай. І кажа ён Юдэям: «Вось, Валадар ваш!»


\par }{\MM \VS{15}Яны ж закрычалі: «Вазьмі, вазьмі, укрыжуй Яго!» Кажа ім Пілат: «Валадара вашага ўкрыжую?» Адказалі першасьвятары: «Мы ня маем валадара, акрамя цэзара».


\par }{\MM \VS{16}Тады ён выдаў ім Яго, каб быў укрыжаваны. Яны ўзялі Ісуса і павялі.


\par }{\MM \VS{17}І, несучы крыж Свой, Ён выйшаў на месца, называнае Чараповае, якое па-гебрайску завецца Галгофа.


\par }{\MM \VS{18}Там укрыжавалі Яго, і з Ім двух другіх паабапал Яго, а ў сярэдзіне — Ісуса.


\par }{\MM \VS{19}А Пілат напісаў надпіс і паставіў на крыжы. Было ж напісана: «Ісус з Назарэту, Валадар Юдэйскі».


\par }{\MM \VS{20}Гэты надпіс чыталі многія Юдэі, бо месца, дзе быў укрыжаваны Ісус, было недалёка ад гораду, і напісана было па-гебрайску, па-грэцку і па-рымску.


\par }{\MM \VS{21}Тады казалі Пілату першасьвятары юдэйскія: «Не пішы: “Валадар Юдэйскі”, але, што Ён Сам сказаў: “Я — валадар юдэйскі”».


\par }{\MM \VS{22}Адказаў Пілат: «Што я напісаў, тое напісаў».


\par }{\MM \VS{23}А жаўнеры, калі ўкрыжавалі Ісуса, узялі адзеньне Ягонае і падзялілі на чатыры часткі — кожнаму жаўнеру частка, і вопратку. А вопратка была ня шытая, але ўся вытканая ад верху.


\par }{\MM \VS{24}Тады сказалі яны адзін аднаму: «Ня будзем разьдзіраць яе, але кінем жэрабя, чыёй яна будзе», каб споўнілася Пісаньне, якое кажа: «Падзялілі адзеньне Маё між сабою і пра шату Маю кідалі жэрабя». Так і ўчынілі жаўнеры.


\par }{\MM \VS{25}А каля крыжа Ісуса стаялі маці Ягоная і сястра маці Ягонай Марыя Кляопава, і Марыя Магдалена.


\par }{\MM \VS{26}Ісус жа, убачыўшы маці і вучня, які стаяў побач і якога Ён любіў, кажа маці Сваёй: «Жанчына! Вось сын твой!»


\par }{\MM \VS{27}Потым кажа вучню: «Вось маці твая!» І з таго часу вучань узяў яе да сябе.


\par }{\MM \VS{28}Пасьля гэтага Ісус, ведаючы, што ўсё ўжо зьдзейсьнілася, каб споўнілася Пісаньне, кажа: «Смагну!»


\par }{\MM \VS{29}Там стаяла пасудзіна, поўная воцату. [Жаўнеры], напоўніўшы губку воцатам і ўсклаўшы на ізоп, паднесьлі да вуснаў Ягоных.


\par }{\MM \VS{30}Калі ж Ісус узяў воцат, сказаў: «Зьдзейсьнілася!», і, схіліўшы галаву, аддаў дух.


\par }{\MM \VS{31}А Юдэі, каб не засталіся целы на крыжы ў суботу, таму што быў дзень прыгатаваньня, а тая субота была днём вялікім, прасілі Пілата, каб перабіць ў іх галёнкі і зьняць.


\par }{\MM \VS{32}Тады прыйшлі жаўнеры, і ў першага перабілі галёнкі, і ў другога, які быў укрыжаваны з Ім.


\par }{\MM \VS{33}Прыйшоўшы да Ісуса, калі ўбачылі, што Ён ужо памёршы, дык не перабілі ў Яго галёнак,


\par }{\MM \VS{34}але адзін з жаўнераў дзідаю прабіў бок Ягоны, і адразу выцякла кроў і вада.


\par }{\MM \VS{35}І той, хто бачыў, засьведчыў, і сьведчаньне ягонае праўдзівае; і ён ведае, што кажа праўду, каб вы паверылі.


\par }{\MM \VS{36}Бо гэта сталася, каб споўнілася Пісаньне: «Костка Ягоная ня будзе пераломленая».


\par }{\MM \VS{37}І зноў іншае Пісаньне кажа: «Угледзяць, каго прабілі».


\par }{\MM \VS{38}Пасьля гэтага Язэп з Арыматэі, які быў вучнем Ісуса, але патаемным дзеля страху перад Юдэямі, папрасіў Пілата, каб узяць цела Ісуса; і Пілат дазволіў. Тады ён прыйшоў і ўзяў цела Ісуса.


\par }{\MM \VS{39}Прыйшоў і Нікадэм, які перш прыходзіў да Ісуса ўначы, несучы мешаніну сьмірны і алёэ фунтаў каля ста.


\par }{\MM \VS{40}Яны ўзялі цела Ісуса і абгарнулі Яго ў прасьціну з духмянасьцямі, як ёсьць звычай хаваць у Юдэяў.


\par }{\MM \VS{41}На тым месцы, дзе Ён быў укрыжаваны, быў сад, і ў тым садзе — новая магіла, у якой яшчэ ніхто ня быў паложаны.


\par }{\MM \VS{42}Там дзеля дня прыгатаваньня юдэйскага, бо магіла была блізка, палажылі Ісуса.




\par }\Chap{Ян 20}{\MM \VerseOne{1}У першы ж дзень пасьля суботы Марыя Магдалена прыходзіць раніцаю, калі яшчэ было цёмна, да магілы і бачыць, што камень адвалены ад магілы.


\par }{\MM \VS{2}Тады бяжыць і прыходзіць да Сымона Пятра і другога вучня, з якім сябраваў Ісус, і кажа ім: «Узялі Госпада з магілы, і ня ведаем, дзе палажылі Яго».


\par }{\MM \VS{3}Тады выйшаў Пётар і другі вучань і прыйшлі да магілы.


\par }{\MM \VS{4}Беглі ж абодва разам, і другі вучань бег хутчэй за Пятра, і прыйшоў першы да магілы,


\par }{\MM \VS{5}і, нахіліўшыся, бачыць, што ляжыць прасьціна, але не ўвайшоў.


\par }{\MM \VS{6}Тады прыходзіць Сымон Пётар, ідучы за ім, і ўваходзіць у магілу, і бачыць, што ляжыць прасьціна


\par }{\MM \VS{7}і хустка, што была на галаве Ягонай, ня разам з прасьціною, але асобна скручаная ў адным месцы.


\par }{\MM \VS{8}Тады ўвайшоў і другі вучань, які першы прыйшоў да магілы, і ўбачыў, і паверыў.


\par }{\MM \VS{9}Бо яны яшчэ ня ведалі Пісаньня, што Ён мусіць уваскрэснуць з мёртвых.


\par }{\MM \VS{10}Тады вучні ізноў адыйшлі да сябе.


\par }{\MM \VS{11}А Марыя стаяла звонку каля магілы, плачучы. Калі ж яна плакала, нахілілася да магілы


\par }{\MM \VS{12}і бачыць двух анёлаў у белым, што сядзелі адзін ля галавы і другі ля ног, дзе ляжала цела Ісуса.


\par }{\MM \VS{13}І яны кажуць ёй: «Жанчына! Што ты плачаш?» Яна кажа: «Забралі Госпада майго, і ня ведаю, дзе палажылі Яго».


\par }{\MM \VS{14}І, сказаўшы гэта, яна павярнулася назад, і бачыць, што стаіць Ісус, і яна ня ведала, што гэта Ісус.


\par }{\MM \VS{15}Кажа ёй Ісус: «Жанчына! Што ты плачаш? Каго шукаеш?» Яна, думаючы, што гэта садоўнік, кажа Яму: «Пане! Калі Ты вынес Яго, скажы мне, дзе Ты Яго палажыў, і я вазьму Яго».


\par }{\MM \VS{16}Кажа ёй Ісус: «Марыя!» Яна, павярнуўшыся, кажа Яму: «Раббуні!», — што значыць Настаўнік.


\par }{\MM \VS{17}Кажа ёй Ісус: «Не дакранайся да Мяне, бо Я яшчэ не ўзыйшоў да Айца Майго, а ідзі да братоў Маіх і скажы ім: “Узыходжу да Айца Майго і Айца вашага, і да Бога Майго і Бога вашага”».


\par }{\MM \VS{18}Марыя Магдалена прыходзіць, абвяшчаючы вучням, што бачыла Госпада і што Ён гэта сказаў ёй.


\par }{\MM \VS{19}А ўвечары таго першага дня пасьля суботы, калі дзьверы там, дзе зьбіраліся вучні Ягоныя, былі замкнёныя дзеля страху перад Юдэямі, прыйшоў Ісус, і стаў пасярэдзіне, і кажа ім: «Супакой вам!»


\par }{\MM \VS{20}І, сказаўшы гэта, паказаў ім рукі і бок Свой. Тады ўзрадаваліся вучні, убачыўшы Госпада.


\par }{\MM \VS{21}Тады Ісус сказаў ім ізноў: «Супакой вам! Як паслаў Мяне Айцец, і Я пасылаю вас».


\par }{\MM \VS{22}І, сказаўшы гэта, дыхнуў і кажа ім: «Прыйміце Духа Сьвятога.


\par }{\MM \VS{23}Каму адпусьціце грахі, таму будуць адпушчаны, на кім затрымаеце, на тым будуць затрыманыя».


\par }{\MM \VS{24}А Тамаш, адзін з Дванаццаці, называны Блізьнюк, ня быў з імі, калі прыходзіў Ісус.


\par }{\MM \VS{25}Іншыя вучні тады сказалі яму: «Мы бачылі Госпада». А ён сказаў ім: «Калі ня ўбачу на руках Ягоных ранаў ад цьвікоў і ня ўткну пальца майго ў раны ад цьвікоў, і не ўлажу рукі маёй у бок Ягоны, не паверу».


\par }{\MM \VS{26}І праз восем дзён ізноў былі ў доме вучні Ягоныя, і Тамаш з імі. Прыходзіць Ісус пры замкнёных дзьвярах, і стаў пасярэдзіне, і сказаў: «Супакой вам!»


\par }{\MM \VS{27}Потым кажа да Тамаша: «Дай сюды палец твой і паглядзі рукі Мае; дай руку тваю і ўткні ў бок Мой; і ня будзь бязьверным, але верным».


\par }{\MM \VS{28}І адказаў Тамаш, і сказаў Яму: «Госпад мой і Бог мой!»


\par }{\MM \VS{29}Кажа яму Ісус: «Ты паверыў, Тамаш, таму што ўбачыў Мяне. Шчасьлівыя тыя, якія ня бачылі і паверылі».


\par }{\MM \VS{30}Тады шмат іншых знакаў учыніў Ісус перад вучнямі Сваімі, пра якія не напісана ў гэтай кнізе.


\par }{\MM \VS{31}А гэта напісана, каб вы паверылі, што Ісус ёсьць Хрыстос, Сын Божы, і каб, веручы, мелі жыцьцё ў імя Яго.




\par }\Chap{Ян 21}{\MM \VerseOne{1}Пасьля гэтага ізноў зьявіўся Ісус вучням Сваім ля мора Тыбэрыядзкага. Зьявіўся Ён вось як:


\par }{\MM \VS{2}былі разам Сымон Пётар і Тамаш, называны Блізьнюк, і Натанаэль з Каны Галілейскай, і сыны Заўдыя, і двое другіх з вучняў Ягоных.


\par }{\MM \VS{3}Кажа ім Сымон Пётар: «Іду лавіць рыбу». Кажуць яму: «Пойдзем і мы з табою». Яны выйшлі і адразу ўвайшлі ў човен, і не злавілі ў тую ноч нічога.


\par }{\MM \VS{4}Калі ўжо настала раніца, Ісус стаў на беразе, але вучні не пазналі, што гэта Ісус.


\par }{\MM \VS{5}Кажа ім Ісус: «Дзеці! Ці маеце нейкі пасілак?» Яны адказалі Яму: «Не».


\par }{\MM \VS{6}Ён жа сказаў ім: «Закіньце нерат на правы бок чаўна і зловіце». Тады яны закінулі, і ўжо не маглі яго выцягнуць дзеля мноства рыбы.


\par }{\MM \VS{7}Тады той вучань, якога любіў Ісус, кажа Пятру: «Гэта Госпад». Сымон жа Пётар, пачуўшы, што гэта Госпад, падперазаўся кашуляю, бо быў голы, і кінуўся ў мора.


\par }{\MM \VS{8}А іншыя вучні прыплылі ў чаўне, бо не былі далёка ад зямлі, локцяў каля двухсот, цягнучы нерат з рыбаю.


\par }{\MM \VS{9}Калі ж выйшлі на зямлю, бачаць раскладзены агонь і рыбу, што ляжала на ім, і хлеб.


\par }{\MM \VS{10}Кажа ім Ісус: «Прынясіце з тае рыбы, якую вы цяпер злавілі».


\par }{\MM \VS{11}Сымон Пётар пайшоў і выцягнуў на зямлю нерат, поўны вялікіх рыбаў, якіх было сто пяцьдзясят тры, і пры гэткай колькасьці нерат не падраўся.


\par }{\MM \VS{12}Кажа ім Ісус: «Ідзіце, абедайце». З вучняў жа ніхто не адважыўся даведвацца ў Яго: «Хто Ты?», бо ведалі, што гэта Госпад.


\par }{\MM \VS{13}Прыходзіць тады Ісус, і бярэ хлеб, і дае ім; таксама і рыбу.


\par }{\MM \VS{14}Гэта ўжо трэці раз зьявіўся Ісус вучням Сваім пасьля ўваскрасеньня з мёртвых.


\par }{\MM \VS{15}Калі ж яны абедалі, Ісус кажа Сымону Пятру: «Сымон Ёнін, ці любіш ты Мяне больш, чым гэтыя?» Той кажа Яму: «Так, Госпадзе! Ты ведаеш, што я сябрую з Табою». Ён кажа яму: «Даглядай ягнятак Маіх».


\par }{\MM \VS{16}Зноў кажа яму другі раз: «Сымон Ёнін, ці любіш ты Мяне?» Той кажа Яму: «Так, Госпадзе! Ты ведаеш, што я сябрую з Табою». Ён кажа яму: «Пасьві авечак Маіх».


\par }{\MM \VS{17}Кажа яму трэці раз: «Сымон Ёнін, ці сябруеш ты са Мною?» Засмуціўся Пётар, што трэці раз спытаўся ў яго: «Ці сябруеш ты са Мною?», і сказаў Яму: «Госпадзе! Ты ўсё ведаеш, Ты ведаеш, што я сябрую з Табою!» Кажа яму Ісус: «Даглядай авечак Маіх.


\par }{\MM \VS{18}Сапраўды, сапраўды кажу табе: калі ты быў малады, дык падпаясваўся сам і хадзіў, куды хацеў; а як састарэеш, выцягнеш рукі твае, і другі цябе падпаяша і павядзе, куды ня хочаш».


\par }{\MM \VS{19}А гэта Ён сказаў, даючы знак, якою сьмерцю той праславіць Бога. І, сказаўшы гэтае, кажа яму: «Ідзі за Мною».


\par }{\MM \VS{20}Павярнуўшыся, Пётар бачыць, што ідзе за ім вучань, якога любіў Ісус і які на вячэры ўзьлёг ля грудзей Ягоных, і сказаў: «Госпадзе! Хто той, які выдасьць Цябе?»


\par }{\MM \VS{21}Убачыўшы яго, Пётар кажа Ісусу: «Госпадзе! А ён што?»


\par }{\MM \VS{22}Кажа яму Ісус: «Калі Я хачу, каб ён застаўся, пакуль прыйду, што табе? Ты ідзі за Мною!»


\par }{\MM \VS{23}Тады прайшло слова гэтае між братоў, што вучань той не памрэ. Але Ісус не сказаў яму, што ён не памрэ, але: «Калі Я хачу, каб ён застаўся, пакуль прыйду, што табе?»


\par }{\MM \VS{24}Гэты вучань і сьведчыць пра гэтае, і напісаў гэта. І мы ведаем, што праўдзівае сьведчаньне ягонае.


\par }{\MM \VS{25}Ёсьць таксама шмат іншага, што ўчыніў Ісус, але, каб напісаць гэта асобна, дык, я мяркую, і самому сьвету не зьмясьціць напісаных кнігаў. Амэн.

\par }