\NormalFont\ShortTitle{ЛІКІ}

{\MT КНІГА ЛІКІ



\par }\ChapOne{Лікі 1}{\MM \VerseOne{1}І прамовіў ГОСПАД да Майсея ў пустыні Сынай у Намёце Спатканьня ў першы дзень другога месяца, у другім годзе пасьля выхаду з Эгіпту, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«Пералічыце ўсю грамаду сыноў Ізраіля паводле сем'яў іхніх, паводле дамоў бацькоў іхніх, усіх мужчынаў паводле імёнаў па галовах.


\par }{\MM \VS{3}Ад дваццаці гадоў і вышэй, усіх здатных да бою ў Ізраілі палічыце паводле дружынаў іхніх ты і Аарон.


\par }{\MM \VS{4}З кожнага пакаленьня павінен быць з вамі чалавек, князь роду бацькоў сваіх.


\par }{\MM \VS{5}Вось імёны тых мужоў, якія будуць з вамі: для Рубэна — Эліцур, сын Шэдэура,


\par }{\MM \VS{6}для Сымона — Шэлюміэль, сын Цурышадая,


\par }{\MM \VS{7}для Юды — Нахшон, сын Амінадава,


\par }{\MM \VS{8}для Ісахара — Натанаэль, сын Цуара,


\par }{\MM \VS{9}для Завулёна — Эліяў, сын Гэлёна,


\par }{\MM \VS{10}для сыноў Язэпа: для Эфраіма — Элішама, сын Амігуда; для Манасы — Гамаліэль, сын Пэдагсура;


\par }{\MM \VS{11}для Бэн’яміна — Абідан, сын Гідэоні,


\par }{\MM \VS{12}для Дана — Ахіезэр, сын Амішадая,


\par }{\MM \VS{13}для Асэра — Пагіэль, сын Акрана,


\par }{\MM \VS{14}для Гада — Эліясаф, сын Дэўэля,


\par }{\MM \VS{15}для Нэфталі — Ахіра, сын Энана».


\par }{\MM \VS{16}Гэтыя пакліканыя з усёй грамады, князі пакаленьняў бацькоў сваіх і начальнікі тысячаў Ізраіля.


\par }{\MM \VS{17}Іх узяў Майсей і Аарон, тых мужоў, якія былі паіменна названыя.


\par }{\MM \VS{18}У першы дзень другога месяца сабралі яны ўсю грамаду дзеля сьпісу іх паходжаньня паводле сем'яў іхніх, паводле дамоў бацькоў іхніх і лічылі кожнага па імені ад дваццаці гадоў і вышэй.


\par }{\MM \VS{19}Як загадаў ГОСПАД Майсею, быў зроблены перапіс у пустыні Сынай.


\par }{\MM \VS{20}Сыноў Рубэна, першароднага Ізраіля, паводле радаводу іхняга, паводле сем'яў іхніх, паводле дамоў бацькоў іхніх, па ліку імёнаў, усіх мужчынаў ад дваццаці гадоў і вышэй, усіх, здольных да бою,


\par }{\MM \VS{21}тых, якіх палічылі з пакаленьня Рубэна, [было] сорак шэсьць тысячаў пяцьсот.


\par }{\MM \VS{22}Сыноў Сымона паводле радаводу іхняга, паводле сем'яў іхніх, паводле дамоў бацькоў іхніх, па ліку імёнаў, усіх мужчынаў, ад дваццаці гадоў і вышэй, усіх, здольных да бою,


\par }{\MM \VS{23}тых, якіх палічылі з пака­леньня Сымона, [было] пяць­дзясят дзевяць тысячаў трыста.


\par }{\MM \VS{24}Сыноў Гада паводле радаводу іхняга, паводле сем'яў іхніх, паводле дамоў бацькоў іхніх, па ліку імёнаў, усіх мужчынаў ад дваццаці гадоў і вышэй, усіх, здольных да бою,


\par }{\MM \VS{25}тых, якіх палічылі з пакаленьня Гада, [было] сорак пяць тысячаў шэсьцьсот пяцьдзясят.


\par }{\MM \VS{26}Сыноў Юды паводле радаводу іхняга, паводле сем'яў іхніх, паводле дамоў бацькоў іхніх, па ліку імёнаў, усіх мужчынаў ад дваццаці гадоў і вышэй, усіх, здольных да бою,


\par }{\MM \VS{27}тых, якіх палічылі з пакаленьня Юды, было семдзясят чатыры тысячы шэсьцьсот.


\par }{\MM \VS{28}Сыноў Ісахара паводле радаводу іхняга, паводле сем'яў іхніх, паводле дамоў бацькоў іхніх, па ліку імёнаў, ад дваццаці гадоў і вышэй, усіх, здольных да бою,


\par }{\MM \VS{29}тых, якіх палічылі з пакаленьня Ісахара, было пяцьдзясят чатыры тысячы чатырыста.


\par }{\MM \VS{30}Сыноў Завулёна паводле радаводу іхняга, паводле сем'яў іхніх, паводле дамоў бацькоў іхніх, па ліку імёнаў, ад дваццаці гадоў і вышэй, усіх, здольных да бою,


\par }{\MM \VS{31}тых, якіх палічылі з пакаленьня Завулёна, было пяць­дзясят сем тысячаў чатырыста.


\par }{\MM \VS{32}Сыноў Язэпа, сыноў Эфраіма паводле радаводу іхняга, паводле сем'яў іхніх, паводле дамоў бацькоў іхніх, па ліку імёнаў, ад дваццаці гадоў і вышэй, усіх, здольных да бою,


\par }{\MM \VS{33}тых, якіх палічылі з пакаленьня Эфраіма, было сорак тысячаў пяцьсот.


\par }{\MM \VS{34}Сыноў Манасы паводле радаводу іхняга, паводле сем'яў іхніх, паводле дамоў бацькоў іхніх, па ліку імёнаў, ад дваццаці гадоў і вышэй, усіх, здольных да бою,


\par }{\MM \VS{35}тых, якіх палічылі з пакаленьня Манасы, было трыц­цаць дзьве тысячы дзьвесьце.


\par }{\MM \VS{36}Сыноў Бэн’яміна паводле радаводу іхняга, паводле сем'яў іхніх, паводле дамоў бацькоў іхніх, па ліку імёнаў, ад дваццаці гадоў і вышэй, усіх, здольных да бою,


\par }{\MM \VS{37}тых, якіх палічылі з пакаленьня Бэн’яміна, было трыццаць пяць тысячаў чатырыста.


\par }{\MM \VS{38}Сыноў Дана паводле радаводу іхняга, паводле сем'яў іхніх, паводле дамоў бацькоў іхніх, па ліку імёнаў, ад дваццаці гадоў і вышэй, усіх, здольных да бою,


\par }{\MM \VS{39}тых, якіх палічылі з пакаленьня Дана, было шэсьцьдзясят дзьве тысячы семсот.


\par }{\MM \VS{40}Сыноў Асэра паводле радаводу іхняга, паводле сем'яў іхніх, паводле дамоў бацькоў іхніх, па ліку імёнаў, ад дваццаці гадоў і вышэй, усіх, здольных да бою,


\par }{\MM \VS{41}тых, якіх палічылі з пакаленьня Асэра, было сорак адна тысяча пяцьсот.


\par }{\MM \VS{42}Сыноў Нэфталі паводле радаводу іхняга, паводле сем'яў іхніх, паводле дамоў бацькоў іхніх, па ліку імёнаў, ад дваццаці гадоў і вышэй, усіх, здольных да бою,


\par }{\MM \VS{43}тых, якіх палічылі з пакаленьня Нэфталі, было пяцьдзясят тры тысячы чатырыста.


\par }{\MM \VS{44}Гэта палічаныя, якіх палічылі Майсей і Аарон, і князі Ізраіля, дванаццаць мужоў, па адным з кожнага дому бацькоў сваіх.


\par }{\MM \VS{45}І было ўсіх палічаных сыноў Ізраіля паводле дамоў бацькоў іхніх, ад дваццаці гадоў і вышэй, усіх, здольных да бою ў Ізраілі,


\par }{\MM \VS{46}шэсьцьсот тры тысячы пяцьсот пяцьдзясят.


\par }{\MM \VS{47}Лявіты паводле пакаленьняў бацькоў сваіх не былі палічаны сярод іх,


\par }{\MM \VS{48}бо ГОСПАД прамовіў да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{49}«Не перапісвай пакаленьня Левія і не лічы іх разам з сынамі Ізраіля,


\par }{\MM \VS{50}але даручы лявітам Сялібу Сьведчаньня, усе прылады яе і ўсё, што да яе [належыць]. Яны будуць насіць Сялібу і ўсе прылады яе, будуць пры ёй служыць і вакол Сялібы разложаць табар [свой].


\par }{\MM \VS{51}Калі трэба рушыць Сялібе [ў дарогу], разьбяруць яе лявіты, а калі трэба затрымацца Сялібе, паставяць яе лявіты. Калі нехта [чужы] наблізіцца да яе, будзе забіты.


\par }{\MM \VS{52}Сыны Ізраіля разложацца табарам, кожны на месцы сваім, кожны пад сьцягам сваім, паводле дружынаў сваіх.


\par }{\MM \VS{53}А лявіты разложацца табарам вакол Сялібы Сьведчаньня; і кара не спадзе на грамаду сыноў Ізраіля. Лявіты будуць вартаваць каля Сялібы Сьведчаньня».


\par }{\MM \VS{54}І зрабілі сыны Ізраіля ўсё; як ГОСПАД загадаў Майсею, так і зрабілі.




\par }\Chap{Лікі 2}{\MM \VerseOne{1}І прамовіў ГОСПАД да Майсея і Аарона, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«Няхай сыны Ізраіля разложаць табар, кожны пад сьця­гам сваім, пад знакамі паводле дамоў бацькоў сваіх. Вакол Намёту Спатканьня на адлегласьці разложаць яны табар.


\par }{\MM \VS{3}Разложыць табар з усходу, дзе ўзыходзіць сонца, сьцяг табару Юды з дружынамі сваімі, а князем сыноў Юды [будзе] Нахшон, сын Амінадава.


\par }{\MM \VS{4}Лік войска ягонага, паводле падліку, — семдзясят чатыры тысячы шэсьцьсот.


\par }{\MM \VS{5}Побач іх разложыцца табар пакаленьня Ісахара, а князем сыноў Ісахара [будзе] Натанаэль, сын Цуара.


\par }{\MM \VS{6}Лік войска ягонага, паводле падліку, — пяцьдзясят чатыры тысячы чатырыста.


\par }{\MM \VS{7}[Потым] пакаленьне Завулёна, а князем сыноў Завулёна [будзе] Эліяў, сын Хэлёна.


\par }{\MM \VS{8}Лік войска ягонага, паводле падліку, — пяцьдзясят сем тысячаў чатырыста.


\par }{\MM \VS{9}Усіх, палічаных у табары Юды паводле дружынаў іхніх, — сто восемдзясят шэсьць тысячаў чатырыста. Яны першыя будуць выходзіць.


\par }{\MM \VS{10}З поўдня будзе сьцяг табару Рубэна з дружынамі сваімі, а князем сыноў Рубэна [будзе] Эліцур, сын Шэдэура.


\par }{\MM \VS{11}Лік войска ягонага, паводле падліку, — сорак шэсьць тысячаў пяцьсот.


\par }{\MM \VS{12}Побач іх разложыцца табар пакаленьня Сымона, а князем сыноў Сымона [будзе] Шэлюміэль, сын Цурышадая.


\par }{\MM \VS{13}Лік войска ягонага, паводле падліку, — пяцьдзясят дзевяць тысячаў трыста.


\par }{\MM \VS{14}[Пасьля] пакаленьне Гада, а князем сыноў Гада [будзе] Эліясаф, сын Дэўэля.


\par }{\MM \VS{15}Лік войска ягонага, паводле падліку, — сорак пяць тысячаў шэсьцьсот пяцьдзясят.


\par }{\MM \VS{16}Усіх, палічаных у табары Рубэна паводле дружынаў сваіх, — сто пяцьдзясят адна тысяча чатырыста пяцьдзясят. Яны другімі будуць выходзіць.


\par }{\MM \VS{17}Пасля вырушыць Намёт Спатканьня і табар лявітаў у сярэдзіне другіх табараў. Паводле таго, як раскладаліся табарам, так і выходзіць будуць, кожны на месцы сваім, пад сьцягам сваім.


\par }{\MM \VS{18}З захаду будзе сьцяг табару Эфраіма з дружынамі сваімі, а князем сыноў Эфраіма [будзе]Элішама, сын Амігуда.


\par }{\MM \VS{19}Лік войска ягонага, паводле падліку, — сорак тысячаў пяцьсот.


\par }{\MM \VS{20}Побач іх пакаленьне Манасы; а князем сыноў Манасы [будзе] Гамаліэль, сын Пэдагсура.


\par }{\MM \VS{21}Лік войска ягонага, паводле падліку, — трыццаць дзьве тысячы дзьвесьце.


\par }{\MM \VS{22}[Потым] пакаленьне Бэн’­яміна; а князем сыноў Бэн’яміна [будзе] Абідан, сын Гідэоні.


\par }{\MM \VS{23}Лік войска ягонага, паводле падліку, — трыццаць пяць тысячаў чатырыста.


\par }{\MM \VS{24}Усіх, палічаных у табары Эфраіма паводле дружынаў іхніх, — сто восем тысячаў сто. Яны трэція будуць выходзіць.


\par }{\MM \VS{25}З поўначы будзе сьцяг табару Дана з дружынамі сваімі, а князем сыноў Дана [будзе]Ахіезэр, сын Амішадая.


\par }{\MM \VS{26}Лік войска ягонага, паводле падліку, — шэсьцьдзясят дзьве тысячы семсот.


\par }{\MM \VS{27}Побач іх разложыцца табарам пакаленьне Асэра, а князем сыноў Асэра [будзе] Пагіэль, сын Акрана.


\par }{\MM \VS{28}Лік войска ягонага, паводле падліку, — сорак адна тысяча пяцьсот.


\par }{\MM \VS{29}[Потым] пакаленьне Нэфталі, а князем сыноў Нэфталі [будзе] Ахіра, сын Энана.


\par }{\MM \VS{30}Лік войска ягонага, паводле падліку, — пяцьдзясят тры тысячы чатырыста.


\par }{\MM \VS{31}Усіх, палічаных у табары Дана, — сто пяцьдзясят сем тысячаў шэсьцьсот. Яны як апошнія будуць выходзіць пад сьцягамі сваімі.


\par }{\MM \VS{32}Гэта палічаныя сыны Ізраіля паводле дамоў бацькоў сваіх. Усіх, палічаных у табары паводле дружынаў сваіх, — шэсьцьсот тры тысячы пяцьсот пяцьдзясят.


\par }{\MM \VS{33}Лявіты не былі палічаныя сярод сыноў Ізраіля, як загадаў ГОСПАД Майсею.


\par }{\MM \VS{34}Сыны Ізраіля зрабілі ўсё, што загадаў ГОСПАД Майсею: раскладаліся табарам пад сьцягамі сваімі і выходзілі паводле сем'яў сваіх і дамоў бацькоў сваіх.




\par }\Chap{Лікі 3}{\MM \VerseOne{1}Вось такі радавод Аарона і Майсея ў дні, калі прамаўляў ГОСПАД да Майсея на гары Сынай.


\par }{\MM \VS{2}Вось гэта імёны сыноў Аарона: першародны Надаў, Абігу, Элеазар і Ітамар.


\par }{\MM \VS{3}Вось гэта імёны сыноў Аарона, памазаных сьвятароў, якім напоўнілі рукі іхнія, каб былі сьвятарамі.


\par }{\MM \VS{4}Але Надаў і Абігу памерлі перад абліччам ГОСПАДА ў пустыні Сынай, калі наблізіліся з чужым агнём перад аблічча ГОСПАДА, і не было ў іх сыноў. І былі сьвятарамі Элеазар і Ітамар перад абліччам Аарона, бацькі свайго.


\par }{\MM \VS{5}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{6}«Прывядзі пакаленьне Ле­вія, і пастаў яго перад абліччам Аарона сьвятара, і няхай яны паслугуюць яму.


\par }{\MM \VS{7}Няхай захоўваюць усё, што пад вартай яго і пад вартай ўсёй грамады адносна Намёту Спатканьня, каб выконваць службу пры Сялібе,


\par }{\MM \VS{8}і няхай захоўваюць усе прыналежнасьці Намёту Спатканьня, спаўняючы абавязкі сыноў Ізраіля, каб выконваць службу пры Сялібе.


\par }{\MM \VS{9}Аддай лявітаў Аарону і сынам ягоным, няхай яны будуць дадзеныя яму з сыноў Ізраіля.


\par }{\MM \VS{10}А Аарона і сыноў ягоных пастаў, каб яны захоўвалі [службу] сьвятарскую. А калі нехта чужы наблізіцца [да службы], мае памерці».


\par }{\MM \VS{11}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{12}«Вось, Я ўзяў лявітаў спасярод сыноў Ізраіля замест усіх першародных, якія адчыня­юць улоньне, і лявіты будуць Маімі.


\par }{\MM \VS{13}Бо Мой кожны першародны. У той дзень, калі ў зямлі Эгіпецкай Я выбіў усё першароднае, Я пасьвяціў для Сябе ўсё першароднае ў Ізраілі, ад чалавека аж да жывёлы. Яны Мае! Я — ГОСПАД!»


\par }{\MM \VS{14}І прамовіў ГОСПАД да Май­сея ў пустыні Сынай, кажучы:


\par }{\MM \VS{15}«Палічы сыноў Левія паводле дамоў бацькоў іхніх, і паводле сем’яў іхніх, усіх мужчынскага роду ад аднаго месяца і вышэй».


\par }{\MM \VS{16}І палічыў іх Майсей паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА, як Ён загадаў яму.


\par }{\MM \VS{17}І вось імёны сыноў Левія: Гершон, Кегат і Мэрары.


\par }{\MM \VS{18}А вось імёны сыноў Гершона паводле сем’яў іхніх: Лібні і Шымэй.


\par }{\MM \VS{19}Сыны Кегата паводле сем’яў іхніх: Амрам, Іцгар, Хеўрон і Узіэль.


\par }{\MM \VS{20}Сыны Мэрары паводле сем’яў іхніх: Махлі і Мушы. Вось гэта сем'і Левія паводле дамоў бацькоў іхніх.


\par }{\MM \VS{21}Ад Гершона [паходзяць] сям’я Лібні і сям’я Шымэя. Гэта сем’і Гершона


\par }{\MM \VS{22}Лік палічаных мужчынаў ад аднаго месяца і вышэй — сем тысячаў пяцьсот.


\par }{\MM \VS{23}Сем’і Гершона разложацца табарам за Сялібай з захаду.


\par }{\MM \VS{24}Князем дому бацькоў Гершона [быў] Эліясаф, сын Ляэля.


\par }{\MM \VS{25}Сынам Гершона ў Намёце Спатканьня даручана Сяліба, Намёт і пакрыцьцё ягонае, заслона пры ўваходзе ў Намёт Спатканьня,


\par }{\MM \VS{26}заслоны панадворку, заслона пры выхадзе на панадворак, які пры Сялібе і ахвярніку, і вяроўкі, патрэбныя для ўсялякай службы.


\par }{\MM \VS{27}Ад Кегата [паходзяць] сем’і Амрама, Іцгара, Хеўрона і Узіэля. Гэта сем’і Кегата.


\par }{\MM \VS{28}Лік усіх мужчынаў ад аднаго месяца і вышэй — восем тысячаў шэсьцьсот. Яны ма­юць вартаваць Сялібу.


\par }{\MM \VS{29}Сем’і сыноў Кегата разложацца табарам з паўднёвага боку Сялібы.


\par }{\MM \VS{30}Князем дому бацькоў Кегата [быў] Эліцафан, сын Узіэля.


\par }{\MM \VS{31}Яны мелі рупіцца пра каўчэг, стол, сьвечнік, ахвярнікі, пра прылады сьвятыні, прызначаныя для служэньня, пра заслону і абслугу яе.


\par }{\MM \VS{32}А князем князёў лявітаў [быў] Элеазар, сын Аарона сьвятара. Ён наглядаў за тымі, што спаўнялі служэньне ў сьвятыні.


\par }{\MM \VS{33}Ад Мэрары [паходзяць] сем’і Махлі і Мушы. Гэта сем’і Мэрары.


\par }{\MM \VS{34}Лік палічаных мужчынаў ад аднаго месяца і вышэй — шэсьць тысячаў дзьвесьце.


\par }{\MM \VS{35}А князем дамоў бацькоў Мэрары [быў] Цурыэль, сын Абігаіля. Яны разложацца табарам з паўночнага боку Сялібы.


\par }{\MM \VS{36}Сынам Мэрары даручаны былі дошкі Сялібы, жэрдкі іхнія, слупкі, падставы і ўсе [рэчы] для абслугі яе,


\par }{\MM \VS{37}і слупкі панадворку з усіх бакоў, і падставы іхнія, і колцы іхнія з вяроўкамі іхнімі.


\par }{\MM \VS{38}А з пярэдняга боку Сялібы, з усходу, перад Намётам Спатканьня разложацца табарам Майсей, і Аарон, і сыны ягоныя, якім даручана Сяліба ад імя сыноў Ізраіля. Калі хто наблізіцца чужы, будзе забіты.


\par }{\MM \VS{39}Поўны лік лявітаў, якіх палічылі Майсей і Аарон паводле слова з вуснаў ГОСПАДА, усіх мужчынаў ад аднаго месяца і вышэй — дваццаць дзьве тысячы.


\par }{\MM \VS{40}І сказаў ГОСПАД Майсею: «Падлічы ўсіх першародных мужчынаў сыноў Ізраіля ад аднаго месяца і вышэй, і палічы іх паіменна,


\par }{\MM \VS{41}і вазьмі лявітаў для Мяне як замену ўсіх першародных сярод сыноў Ізраіля. Я — ГОСПАД. І вазьмі жывёлу лявітаў замест усёй першароднай жывёлы сыноў Ізраіля».


\par }{\MM \VS{42}І палічыў Майсей, як загадаў яму ГОСПАД, усіх першародных сыноў Ізраіля.


\par }{\MM \VS{43}І было ўсіх першародных мужчынаў па ліку імёнаў, ад аднаго месяца і вышэй, паводле падліку — дваццаць дзьве тысячы дзьвесьце семдзясят тры.


\par }{\MM \VS{44}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{45}«Вазьмі лявітаў замест усіх першародных сыноў Ізраіля і жывёлу лявітаў замест жывёлы іхняй. І лявіты будуць Маімі. Я — ГОСПАД.


\par }{\MM \VS{46}Як выкуп за гэтых дзьвесьце семдзясят трох з першародных сыноў Ізраіля, што перавышаюць лік лявітаў,


\par }{\MM \VS{47}вазьмі па пяць сыкляў ад галавы, паводле сыкля сьвятыні; сыкль мае дваццаць гераў.


\par }{\MM \VS{48}І дасі срэбра Аарону і сынам ягоным як выкуп за тых, што перавышаюць лік».


\par }{\MM \VS{49}І ўзяў Майсей срэбра выкупу за тых, што перавышалі лік выкупленых лявітамі.


\par }{\MM \VS{50}Ад першародных сыноў Ізраіля атрымаў [Майсей] срэбра тысячу трыста шэсьцьдзясят пяць [сыкляў] паводле сыкля сьвятыні.


\par }{\MM \VS{51}І аддаў Майсей срэбра выкупу Аарону і сынам ягоным паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА, як загадаў ГОСПАД Майсею.




\par }\Chap{Лікі 4}{\MM \VerseOne{1}І прамовіў ГОСПАД да Майсея і Аарона, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«Аддзялі спаміж сыноў Левія сыноў Кегата, паводле сем’яў іхніх і паводле дамоў бацькоў іхніх,


\par }{\MM \VS{3}ад трыццаці гадоў і да пяцідзесяці гадоў, усіх, здольных да службы, каб выконвалі работу ў Намёце Спатканьня.


\par }{\MM \VS{4}Гэта вось служба сыноў Кегата ў Намёце Спатканьня — [насіць] сьвятое сьвятых.


\par }{\MM \VS{5}І ўвойдуць Аарон і сыны ягоныя, і здымуць заслону, што вісіць перад [Каўчэгам], і накрыюць ёю Каўчэг Сьведчаньня.


\par }{\MM \VS{6}І паложаць на яго накрыцьцё са скуры тахаш, і над ім расьцягнуць тканіну, усю з блакіту, а потым укладуць насілы ягоныя.


\par }{\MM \VS{7}І стол хлябоў пакладных накрыюць тканінаю з блакіту, і паставяць на ім посуд, талеркі, чашы і кубкі на ахвяры вадкія; і хлябы пакладныя будуць на ім.


\par }{\MM \VS{8}І паложаць на іх тканіну кармазыновую, і накрыюць накрыцьцём са скураў тахаш, і ўкладуць насілы ягоныя.


\par }{\MM \VS{9}І возьмуць тканіну з блакіту, і накрыюць ёй сьвечнік асьвятленьня, лямпы ягоныя, нажніцы, пасудзіны на кнаты і ўсе пасудзіны для алею, ужываныя пры ім.


\par }{\MM \VS{10}І ўсё гэтае накрыюць накрыцьцём са скуры тахаш, і пакладуць на насілы.


\par }{\MM \VS{11}І на ахвярнік залаты пало­жаць тканіну з блакіту, і накрыюць яго накрыцьцём са ску­ры тахаш, і ўкладуць насілы.


\par }{\MM \VS{12}І возьмуць усе прыналежнасьці, ужываныя для службы ў сьвятыні, і накрыюць іх тканінай з блакіту і накрыцьцём са скуры тахаш, і пакладуць на насілы.


\par }{\MM \VS{13}І ачысьцяць ахвярнік [ад попелу], і накрыюць яго тканінаю з пурпуру.


\par }{\MM \VS{14}І пакладуць на ім увесь посуд, ужываны для службы пры [ахвярніку]: папяльніцы, віл­кі, лапаткі, крапільнікі. Усе гэ­тыя прыналежнасьці ахвяр­ні­ка накрыюць накрыцьцём са скуры тахаш і ўкладуць насілы.


\par }{\MM \VS{15}Пры складваньні табару, калі Аарон і сыны ягоныя скончаць накрываць [рэчы] сьвятыя і ўсе прыналежнасьці сьвятыні, падыйдуць сыны Кегата, каб іх несьці. І нельга ім дакранацца [рэчаў] сьвятых, каб не памерлі. Такі вось цяжар сыноў Кегата пры Намёце Спатканьня.


\par }{\MM \VS{16}А Элеазар, сын Аарона сьвятара, будзе рупіцца пра алей на асьвятленьне, пра пахкія кадзілы, пра заўсёдную ахвяру хлебную, і пра алей памазаньня, і пра ўсё, патрэбнае для [служэньня] ў Сялібе, пра сьвя­тыню і прыналежнасьці ейныя».


\par }{\MM \VS{17}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{18}«Не дазвольце зьнікнуць сям’і Кегата сярод лявітаў,


\par }{\MM \VS{19}але рабіце так, каб яны жылі і не памерлі, калі будуць набліжацца да Сьвятога Сьвятых. Аарон і сыны ягоныя няхай прыйдуць і вызначаць кожнаму служэньне ягонае і цяжар, [які маюць несьці].


\par }{\MM \VS{20}Але [лявіты] няхай не ўваходзяць [у сьвятыню] хоць на хвіліну, каб паглядзець, і не памруць».


\par }{\MM \VS{21}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{22}«Палічы сыноў Гершона паводле дамоў бацькоў іхніх і паводле сем’яў іхніх.


\par }{\MM \VS{23}Палічы ўсіх ад трыццаці гадоў і да пяцідзесяці гадоў, усіх, здольных да службы, каб выконвалі служэньне ў Намёце Спатканьня.


\par }{\MM \VS{24}Вось служэньне сям'і Гершона, якое яны будуць рабіць, і цяжары [іхнія].


\par }{\MM \VS{25}Яны будуць насіць заслоны Сялібы і Намёт Спатканьня, і накрыцьцё ягонае, і накрыцьцё са [скуры] тахаш, якое на ім, і заслону, што каля ўваходу ў Намёт Спатканьня,


\par }{\MM \VS{26}і заслоны панадворку, і заслону каля ўваходу ў панадворак, які вакол Сялібы і ахвярніка, і вяроўкі, і ўсе прыналежнасьці, патрэбныя для служэньня, і ўсё, што зроблена для іх і служэньня іхняга.


\par }{\MM \VS{27}Паводле [слова] з вуснаў Аарона і сыноў ягоных будзе [праходзіць] усё служэньне сыноў Гершона пры пераносцы цяжараў і пры ўсякім служэньні іхнім. Даручы ім пільнаваць усё, што яны носяць.


\par }{\MM \VS{28}Гэта служэньне сыноў Гершона ў Намёце Спатканьня. Будуць яны пад наглядам Ітамара, сына Аарона сьвятара.


\par }{\MM \VS{29}Палічы сыноў Мэрары паводле сем’яў іхніх і паводле дамоў бацькоў іхніх,


\par }{\MM \VS{30}ад трыццаці да пяцідзесяці гадоў, усіх, здольных да службы, каб служыць у Намёце Спатканьня.


\par }{\MM \VS{31}І гэта абавязкі іхнія ў-ва ўсім служэньні ў Намёце Спатканьня: [насіць] дошкі Сялібы і жэрдкі яе, слупкі яе і падставы іх,


\par }{\MM \VS{32}і слупкі панадворку з усіх бакоў і падставы іхнія, калкі намёту і вяроўкі іхнія, і ўсе рэчы пры іх, і ўсе прыналежнасьці іхнія, і запішыце ўсе рэчы, якія яны павінны насіць.


\par }{\MM \VS{33}Гэта служэньне сем'яў сыноў Мэрары адносна служэньня іх у Намёце Спатканьня. Будуць яны пад наглядам Ітамара, сына Аарона сьвятара».


\par }{\MM \VS{34}І Майсей, і Аарон, і князі грамады палічылі сыноў Кегата паводле сем’яў іхніх і паводле дамоў бацькоў іхніх,


\par }{\MM \VS{35}ад трыццаці гадоў і аж да пяцідзесяці гадоў, усіх, здольных да службы, каб служыць у Намёце Спатканьня.


\par }{\MM \VS{36}І было налічана іх паводле сем’яў іхніх дзьве тысячы семсот пяцьдзясят.


\par }{\MM \VS{37}Гэта палічаныя сем'і Кегата, усе, якія служаць у Намёце Спатканьня, якіх палічыў Майсей і Аарон паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА, дадзенага праз Майсея.


\par }{\MM \VS{38}І былі палічаны сыны Гершона паводле сем’яў іхніх і паводле дамоў бацькоў іхніх,


\par }{\MM \VS{39}ад трыццаці гадоў і аж да пяцідзесяці гадоў, усе, здольныя да службы, каб служыць у Намёце Спатканьня.


\par }{\MM \VS{40}І было налічана іх паводле сем’яў іхніх і паводле дамоў бацькоў іхніх дзьве тысячы шэсьцьсот трыццаць.


\par }{\MM \VS{41}Гэта палічаныя сем'і сыноў Гершона, усе, якія слу­жаць у Намёце Спатканьня, якіх палічылі Майсей і Аарон паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{42}І былі палічаны сем'і сыноў Мэрары паводле сем’яў іхніх і паводле дамоў бацькоў іхніх,


\par }{\MM \VS{43}ад трыццаці гадоў і да пяцідзесяці гадоў, усе, здольныя да службы, каб служыць у Намёце Спатканьня.


\par }{\MM \VS{44}І было налічана іх паводле сем’яў іхніх тры тысячы дзьвесьце.


\par }{\MM \VS{45}Гэта палічаныя сем'і сыноў Мэрары, якіх палічылі Майсей і Аарон паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА, дадзенага праз Майсея.


\par }{\MM \VS{46}Былі палічаныя ўсе лявіты, якіх палічылі Майсей, і Аарон, і князі Ізраіля паводле сем’яў іхніх і паводле дамоў бацькоў іхніх,


\par }{\MM \VS{47}ад трыццаці гадоў і да пяцідзесяці гадоў, усіх, здольных да спаўненьня службы ў Сялібе і да працаў пры [нашэньні] цяжараў у Намёце Спатканьня.


\par }{\MM \VS{48}І было налічана іх восем тысячаў пяцьсот восемдзясят.


\par }{\MM \VS{49}Паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА, дадзенага Майсею, прызначаны яны кожны да свайго служэньня і для [нашэньня] цяжару свайго. І былі яны палічаны, як загадаў ГОСПАД Майсею.




\par }\Chap{Лікі 5}{\MM \VerseOne{1}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«Загадай сынам Ізраіля выдаліць з табару ўсіх пракажоных, хворых на выцёкі і апаганеных ад нябожчыка.


\par }{\MM \VS{3}Як мужчыну, так і жанчыну выдаліце па-за табар, каб не паганілі табару, дзе Я жыву сярод вас».


\par }{\MM \VS{4}І зрабілі так сыны Ізраіля, і выдалілі іх па-за табар; як прамовіў ГОСПАД да Майсея, так і зрабілі сыны Ізраіля.


\par }{\MM \VS{5}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{6}«Прамоў да сыноў Ізраіля: “Калі мужчына або жанчына дапусьціцца нейкага грэху адносна людзей, і парушыць загад ГОСПАДА, будзе вінаватая душа гэтая.


\par }{\MM \VS{7}Няхай яны вызнаюць грэх свой, які ўчынілі, і аддадуць аднагароджаньне таму, перад кім саграшылі, з дадаткам пятай часткі.


\par }{\MM \VS{8}Калі ў яго няма чалавека, якому мог бы зьвярнуць, аднагарадзжэньне будзе для ГОСПАДА, аднагараджэньне гэта будзе для сьвятара, апрача барана перамольваньня, якім будзе перамольваць за [грэх].


\par }{\MM \VS{9}Усе сьвятыя дары, якія прыносяць сьвятару сыны Ізраіля, яму належаць.


\par }{\MM \VS{10}Сьвятыя [дары] кожнагачалавека, якія нехта прынясе сьвятару, будуць належаць [сьвятару]”».


\par }{\MM \VS{11}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{12}«Прамоў да сыноў Ізраіля і скажы ім: “Муж, жонка якога здрадзіць яму, і будзе няверная яму нявернасьцю,


\par }{\MM \VS{13}і ляжа з ёй [чужы] мужчына, і вылье насеньне, і гэта будзе схавана ад мужа ейнага, і яна будзе нячыстай, але няма сьведкаў і яе не злавілі [на распусьце],


\par }{\MM \VS{14}і дух рэўнасьці зый­дзе на мужа, і ён будзе рэўна­ваць жонку сваю, што яна занячысьцілася, або зыйдзе на яго дух рэўнасьці, і ён будзе рэўна­ваць жонку сваю, а яна не занячысьцілася,


\par }{\MM \VS{15}няхай прывядзе муж жонку сваю да сьвятара і складзе ў ахвяру за яе дзясятую частку эфы мукі ячменнай, але ня вылье на яе алею і не пакладзе кадзіла, бо гэта ахвяра рэўнасьці, ахвяра выяўленьня, якая мае выявіць віну.


\par }{\MM \VS{16}І няхай прывядзе сьвятар [жанчыну], і паставіць яе перад абліччам ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{17}І возьме сьвятар асьвячонай вады ў посуд гліняны, і возьме сьвятар пыл з падлогі Сялібы, і ўсыпле ў ваду.


\par }{\MM \VS{18}І паставіць сьвятар жанчыну перад абліччам ГОСПАДА, і адкрые [валасы] на галаве жанчыны, і паложыць на яе далоні ахвяру выяўленьня, ахвяру рэўнасьці; і ў руцэ сьвятара будзе вада горкая, [якая нясе] праклён.


\par }{\MM \VS{19}І запрысягне сьвятар жанчыну, і скажа ёй: “Калі ніво­дзін мужчына не ляжаў з табой, і калі з іншым ты не занячысьцілася адносна мужа твайго, тады вада горкая, [якая нясе] праклён, ачысьціць цябе.


\par }{\MM \VS{20}А калі ты здрадзіла мужу свайму і сталася нячыстая, і іншы мужчына, а ня муж твой ляжаў з табой, выліваючы [насеньне],” —


\par }{\MM \VS{21}і сьвятар запрысягне жанчыну прысягай праклёну, і скажа сьвятар жанчыне: “Няхай аддасьць цябе ГОСПАД на праклён і закляцьце ў народзе тваім, і няхай зробіць ГОСПАД, што ўпадзе сьцягно тваё і апухне жывот твой.


\par }{\MM \VS{22}І ўвойдзе вада праклёну ў нутро тваё, каб апух жывот твой і ўпала сьцягно тваё”. І скажа жанчына: “Амэн, амэн”.


\par }{\MM \VS{23}І напіша сьвятар на скрутку [словы] праклёну, і змые іх вадою горкаю,


\par }{\MM \VS{24}і напоіць жанчыну вадою горкаю, [якая нясе] праклён, і вада праклёну ўвойдзе ў яе і [спрычыніць] горкі боль.


\par }{\MM \VS{25}І возьме сьвятар з рук жанчыны ахвяру рэўнасьці, і патрасе перад абліччам ГОСПАДА як ахвяру хлебную, і складзе яе на ахвярніку.


\par }{\MM \VS{26}І возьме жменяй частку ахвяры хлебнай як памятную частку, і спаліць яе на ахвярніку, а пасьля дасьць жанчыне выпіць вады.


\par }{\MM \VS{27}І вып’е жанчына ваду і калі была яна нячыстай і нявернай мужу свайму, вада праклёну ўвойдзе ў яе, і [справіць] горкі боль, ўпадзе сьцягно ейнае і жывот ейны апухне, і станецца тая жанчына праклятаю ў народзе сваім.


\par }{\MM \VS{28}А калі тая жанчына не была нячыстай, але яна чыстая, будзе ачышчаная і наро­дзіць нашчадкаў”.


\par }{\MM \VS{29}Гэта закон адносна рэўнасьці, калі жонка здра­дзіць мужу свайму і станецца нячыстай.


\par }{\MM \VS{30}Або калі на мужа зыйдзе дух рэўнасьці і ён будзе рэўнаваць жонку сваю, і ён паставіць яе перад абліччам ГОСПАДА, і сьвятар зробіць усё паводле закону гэтага.


\par }{\MM \VS{31}І будзе муж чысты ад віны, а тая жонка панясе віну сваю».




\par }\Chap{Лікі 6}{\MM \VerseOne{1}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«Прамоў да сыноў Ізраіля і скажы ім: “Калі нейкі мужчына або жанчына складуць шлюбаваньне назіру, каб пасьвяціцца ГОСПАДУ,


\par }{\MM \VS{3}мусяць яны ўстрымацца ад віна і сікеры, воцату з віна і воцату з сікеры ня будуць піць, і ўсякага піцьця з вінаграду ня будуць піць. Сьвежага вінаграду і сушанага ня будуць есьці.


\par }{\MM \VS{4}У-ва ўсе дні пасьвячэньня свайго ня будзе [такі чалавек] есьці нічога з вінаграду, ад недасьпелага вінаграду аж да выцісканага.


\par }{\MM \VS{5}Усе дні пасьвячэньня ягонага нажніцы не дакрануцца галавы ягонай. Аж споўняцца дні, на якія ён пасьвяціўся ГОСПАДУ, будзе ён сьвяты і мае даць свабоду валасам расьці на галаве ягонай.


\par }{\MM \VS{6}Усе дні пасьвячэньня ягонага ГОСПАДУ не наблізіцца ён да нябожчыка.


\par }{\MM \VS{7}Няхай пры пахаваньні бацькі, маці, брата або сястры не занячысьціцца, бо пасьвячэньне Богу ягонаму на галаве ягонай.


\par }{\MM \VS{8}У-ва ўсе дні пасьвячэньня свайго сьвятым будзе ён для ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{9}А калі хто раптам пры ім памрэ, і ён занячысьціць галаву пасьвячэньня свайго, ён абстрыжэ галаву ў сёмы дзень, у дзень ачышчэньня свайго паголіць яе.


\par }{\MM \VS{10}А ў восьмы дзень прынясе дзьвюх туркавак або двух маладых галубоў сьвятару да ўваходу ў Намёт Спатканьня.


\par }{\MM \VS{11}Аднаго складзе сьвятар у ахвяру за грэх, а другога — у ахвяру цэласпаленьня і перапросіць за яго, бо ён саграшыў дзеля нябожчыка, і ў той дзень будзе пасьвячоная галава яго.


\par }{\MM \VS{12}І зноў пасьвяціць ён ГОСПАДУ дні пасьвячэньня свайго, і прывядзе ў ахвяру ягня аднагадовае як аднагараджэньне, а дні папярэднія ня будуць залічаны, бо ён занячысьціў пасьвячэньне сваё.


\par }{\MM \VS{13}І вось закон пасьвячэньня. У дзень, калі скончацца дні, якія шлюбаваў, прывядуць яго да ўваходу ў Намёт Спатканьня,


\par }{\MM \VS{14}і ён прынясе ў ахвяру ГОСПАДУ адно аднагадовае ягня без заганы ў ахвяру цэласпаленьня, і адну аднагадовую авечку без заганы ў ахвяру за грэх, і аднаго барана без заганы ў ахвяру мірную,


\par }{\MM \VS{15}і кошык праснакоў з мукі пшанічнай, запраўленых алеем, і аладак прэсных, памаза­ных алеем, і [належную] ахвяру хлебную і ахвяру вадкую.


\par }{\MM \VS{16}Сьвятар занясе ўсё гэта перад аблічча ГОСПАДА і складзе ахвяру за грэх і ахвяру цэласпаленьня.


\par }{\MM \VS{17}Барана ён складзе ГОСПАДУ ў ахвяру мірную разам з кошыкам праснакоў, і скла­дзе сьвятар ахвяру хлебную і ахвяру вадкую.


\par }{\MM \VS{18}І абстрыжэ назір каля ўваходу ў Намёт Спатканьня галаву пасьвячэньня свайго, і кіне валасы ў агонь, у якім [гарыць] ахвяра мірная.


\par }{\MM \VS{19}І возьме сьвятар звараную лапатку барана, праснак з каша і прэсную аладку, і скла­дзе іх на далоні назіра пасьля таго, як пастрыжэ ён [галаву] пасьвячэньня свайго.


\par }{\MM \VS{20}І сьвятар будзе патрэсваць іх патрэсваньнем перад абліччам ГОСПАДА, бо гэта [дар] сьвяты, які [належыць] сьвятару, апрача грудзіны патрасанай і пляча ахвяраванага. І пасьля гэтага назір можа піць віно.


\par }{\MM \VS{21}Гэта закон адносна назіра, які шлюбаваў ахвяру сваю ГОСПАДУ за пасьвячэньне сваё апрача таго, што дазволіць яму рука ягоная. Паводле шлюбаваньня свайго, якое [прамовілі]вусны ягоныя, ён зробіць, паводле закону пасьвячэньня свайго».


\par }{\MM \VS{22}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{23}«Прамоў да Аарона і сыноў ягоных, кажучы: “Гэтак вы будзеце дабраслаўляць сыноў Ізраіля і казаць ім:


\par }{\MM \VS{24}"Няхай дабраславіць цябе ГОСПАД і захавае цябе!


\par }{\MM \VS{25}Няхай спагадна гляне ГОСПАД на цябе і зьлітуецца над табою!


\par }{\MM \VS{26}Няхай зьверне ГОСПАД аблічча Сваё на цябе і дасьць табе супакой!"


\par }{\MM \VS{27}Няхай так заклікаюць імя Маё на сыноў Ізраіля, і Я буду дабраслаўляць іх”».




\par }\Chap{Лікі 7}{\MM \VerseOne{1}І сталася ў дзень, калі Майсей скончыў буда­ваць Сялібу і памазаў яе, і пасьвяціў яе і ўсе прыналежнасьці ейныя, і ахвярнік, і ўсе прылады ягоныя, і памазаў іх, і пасьвяціў іх,


\par }{\MM \VS{2}прыйшлі князі Ізраіля, галовы дамоў бацькоў сваіх, князі пакаленьняў, якія стаялі на чале перапісаных,


\par }{\MM \VS{3}і прынесьлі дары свае перад аблічча ГОСПАДА: шэсьць крытых вазоў і дванаццаць валоў, па адным возе ад двух князёў і па аднаму валу ад кожнага, і паставілі гэта перад Сялібай.


\par }{\MM \VS{4}І сказаў ГОСПАД Майсею:


\par }{\MM \VS{5}«Вазьмі [гэта] ад іх; і няхай будзе на службу пры Намёце Спатканьня. І дасі гэта лявітам адпаведна да іх паслугі».


\par }{\MM \VS{6}І ўзяў Майсей вазы і валоў, і аддаў іх лявітам.


\par }{\MM \VS{7}Адпаведна да іх паслугі сынам Гершона даў два вазы і чатыры валы.


\par }{\MM \VS{8}Восем валоў і чатыры вазы даў сынам Мэрары, адпаведна да іхняй паслугі пад наглядам Ітамара, сына Аарона сьвятара.


\par }{\MM \VS{9}А сынам Кегата ня даў нічога, бо іх паслуга пры [рэчах] сьвятых, каб насіць іх на рамёнах сваіх.


\par }{\MM \VS{10}І прынесьлі князі дары свае на пасьвячэньне ахвярніка перад ахвярніка ў дзень пасьвячэньня ягонага.


\par }{\MM \VS{11}І сказаў ГОСПАД Майсею: «Няхай кожны з князёў што­дзень прыносіць дар свой на пасьвячэньне ахвярніка».


\par }{\MM \VS{12}У першы дзень прынёс дар свой Нахшон, сын Амінадава, з пакаленьня Юды.


\par }{\MM \VS{13}Ягоным дарам ахвярным былі міса срэбная ў сто трыццаць [сыкляў] вагі, чаша срэбная ў семдзясят сыкляў, паводле сыклю сьвятыні, абедзьве напоўненыя пшанічнаю мукой, запраўленай алеем, у ахвяру хлебную,


\par }{\MM \VS{14}залатая чаша ў дзе­сяць [сыкляў], напоўненая кадзілам,


\par }{\MM \VS{15}адзін бычок, адзін баран і аднагадовае ягня ў ахвяру цэласпаленьня,


\par }{\MM \VS{16}казёл у ахвяру за грэх,


\par }{\MM \VS{17}і ў ахвяру мірную два валы, пяць бараноў, пяць казлоў і пяць аднагадовых ягнят. Гэта дар ахвярны Нахшона, сына Амінадава.


\par }{\MM \VS{18}У другі дзень прынёс [дар]Натанаэль, сын Цуара, князь Ісахара.


\par }{\MM \VS{19}Ён прынёс свой дар ахвярны: місу срэбную ў сто трыц­цаць [сыкляў] вагі, чашу срэбную ў семдзясят сыкляў, паводле сыклю сьвятыні, абе­дзьве напоўненыя пшанічнай мукой, запраўленай алеем, у ахвяру хлебную,


\par }{\MM \VS{20}залатую чашу ў дзе­сяць [сыкляў], напоўненую кадзілам;


\par }{\MM \VS{21}аднаго бычка, аднаго барана і аднагадовае ягня ў ахвяру цэласпаленьня,


\par }{\MM \VS{22}казла ў ахвяру за грэх,


\par }{\MM \VS{23}і ў ахвяру мірную два валы, пяць бараноў, пяць казлоў і пяць аднагадовых ягнят. Гэта дар ахвярны Натанаэля, сына Цуара.


\par }{\MM \VS{24}У трэці дзень [прынёс дар ахвярны] князь сыноў Завулёна Эліяў, сын Хэлёна.


\par }{\MM \VS{25}Ягоным дарам [былі]: міса срэбная ў сто трыццаць [сыкляў] вагі, чаша срэбная ў семдзясят сыкляў, паводле сыклю сьвятыні, абедзьве напоўненыя пшанічнай мукой, запраўленай алеем, у ахвяру хлебную,


\par }{\MM \VS{26}залатая чаша ў дзе­сяць [сыкляў], напоўненая кадзілам,


\par }{\MM \VS{27}адзін бычок, адзін баран і аднагадовае ягня ў ахвяру цэласпаленьня,


\par }{\MM \VS{28}казёл у ахвяру за грэх,


\par }{\MM \VS{29}і два валы, пяць бараноў, пяць казлоў, пяць аднагадовых ягнят у ахвяру мірную. Гэта дар ахвярны Эліява, сына Хэлёна.


\par }{\MM \VS{30}У чацьвёрты дзень [прынёс дар ахвярны] князь сыноў Рубэна Эліцур, сын Шэдэура.


\par }{\MM \VS{31}Ён ахвяраваў місу срэбную ў сто трыццаць [сыкляў] вагі, чашу срэбную ў семдзясят сыкляў, паводле сыклю сьвятыні, абедзьве напоўненыя пшанічнай мукой, запраўленай алеем, у ахвяру хлебную,


\par }{\MM \VS{32}залатую чашу ў дзесяць [сыкляў], напоўненую кадзілам,


\par }{\MM \VS{33}аднаго бычка, аднаго барана і аднагадовае ягня ў ахвяру цэласпаленьня,


\par }{\MM \VS{34}казла ў ахвяру за грэх,


\par }{\MM \VS{35}і два валы, пяць бараноў, пяць казлоў, пяць аднагадовых ягнят у ахвяру мірную. Гэта дар ахвярны Эліцура, сына Шэдэура.


\par }{\MM \VS{36}У пяты дзень [прынёс дар ахвярны] князь сыноў Сымона Шэлюміэль, сын Цурышадая.


\par }{\MM \VS{37}Ён ахвяраваў місу срэбную ў сто трыццаць [сыкляў] вагі, чашу срэбную ў семдзясят сыкляў, паводле сыклю сьвятыні, абедзьве напоўненыя пшанічнай мукой, запраўленай алеем, у ахвяру хлебную,


\par }{\MM \VS{38}залатую чашу ў дзесяць [сыкляў], напоўненую кадзілам,


\par }{\MM \VS{39}аднаго бычка, аднаго барана і аднагадовае ягня ў ахвяру цэласпаленьня,


\par }{\MM \VS{40}казла ў ахвяру за грэх,


\par }{\MM \VS{41}і два валы, пяць бараноў, пяць казлоў, пяць аднагадовых ягнят у ахвяру мірную. Гэта дар ахвярны Шэлюміэля, сына Цурышадая.


\par }{\MM \VS{42}У шосты дзень [прынёс дар ахвярны] князь сыноў Гада Эліясаф, сын Дэўэля.


\par }{\MM \VS{43}Ён ахвяраваў місу срэбную ў сто трыццаць [сыкляў] вагі, чашу срэбную ў семдзясят сыкляў, паводле сыклю сьвятыні, абедзьве напоўненыя пшанічнай мукой, запраўленай алеем, у ахвяру хлебную,


\par }{\MM \VS{44}залатую чашу ў дзесяць [сыкляў], напоўненую кадзілам,


\par }{\MM \VS{45}аднаго бычка, аднаго барана і аднагадовае ягня ў ахвяру цэласпаленьня,


\par }{\MM \VS{46}казла ў ахвяру за грэх,


\par }{\MM \VS{47}і два валы, пяць бараноў, пяць казлоў, пяць аднагадовых ягнят у ахвяру мірную. Гэта дар ахвярны Эліясафа, сына Дэўэля.


\par }{\MM \VS{48}У сёмы дзень [прынёс дар ахвярны] князь сыноў Эфраіма Элішама, сын Амігуда.


\par }{\MM \VS{49}Ён ахвяраваў місу срэбную ў сто трыццаць [сыкляў] вагі, чашу срэбную ў семдзясят сыкляў, паводле сыклю сьвятыні, абедзьве напоўненыя пшанічнай мукой, запраўленай алеем, у ахвяру хлебную,


\par }{\MM \VS{50}залатую чашу ў дзесяць [сыкляў], напоўненую кадзілам,


\par }{\MM \VS{51}аднаго бычка, аднаго барана і аднагадовае ягня ў ахвяру цэласпаленьня,


\par }{\MM \VS{52}казла ў ахвяру за грэх,


\par }{\MM \VS{53}і два валы, пяць бараноў, пяць казлоў, пяць аднагадовых ягнят у ахвяру мірную. Гэта дар ахвярны Элішамы, сына Амігуда.


\par }{\MM \VS{54}У восьмы дзень [прынёс дар ахвярны] князь сыноў Манасы Гамаліэль, сын Пэдагсура.


\par }{\MM \VS{55}Ён ахвяраваў місу срэбную ў сто трыццаць [сыкляў] вагі, чашу срэбную ў семдзясят сыкляў, паводле сыклю сьвятыні, абедзьве напоўненыя пшанічнай мукой, запраўленай алеем, у ахвяру хлебную,


\par }{\MM \VS{56}залатую чашу ў дзесяць [сыкляў], напоўненую кадзілам,


\par }{\MM \VS{57}аднаго бычка, аднаго барана і аднагадовае ягня ў ахвяру цэласпаленьня,


\par }{\MM \VS{58}казла ў ахвяру за грэх,


\par }{\MM \VS{59}і два валы, пяць бараноў, пяць казлоў, пяць аднагадовых ягнят у ахвяру мірную. Гэта дар ахвярны Гамаліэля, сына Пэдагсура.


\par }{\MM \VS{60}У дзявяты дзень [прынёс дар ахвярны] князь сыноў Бэн’яміна Абідан, сын Гідэоні.


\par }{\MM \VS{61}Ён ахвяраваў місу срэбную ў сто трыццаць [сыкляў] вагі, чашу срэбную ў семдзясят сыкляў, паводле сыклю сьвятыні, абедзьве напоўненыя пшанічнай мукой, запраўленай алеем, у ахвяру хлебную,


\par }{\MM \VS{62}залатую чашу ў дзесяць [сыкляў], напоўненую кадзілам,


\par }{\MM \VS{63}аднаго бычка, аднаго барана і аднагадовае ягня ў ахвяру цэласпаленьня,


\par }{\MM \VS{64}казла ў ахвяру за грэх,


\par }{\MM \VS{65}і два валы, пяць бараноў, пяць казлоў, пяць аднагадовых ягнят у ахвяру мірную. Гэта дар ахвярны Абідана, сына Гідэоні.


\par }{\MM \VS{66}У дзясяты дзень [прынёс дар ахвярны] князь сыноў Дана Ахіезэр, сын Амішадая.


\par }{\MM \VS{67}Ён ахвяраваў місу срэбную ў сто трыццаць [сыкляў] вагі, чашу срэбную ў семдзясят сыкляў, паводле сыклю сьвятыні, абедзьве напоўненыя пшанічнай мукой, запраўленай алеем, у ахвяру хлебную,


\par }{\MM \VS{68}залатую чашу ў дзесяць [сыкляў], напоўненую кадзілам,


\par }{\MM \VS{69}аднаго бычка, аднаго барана і аднагадовае ягня ў ахвяру цэласпаленьня,


\par }{\MM \VS{70}казла ў ахвяру за грэх,


\par }{\MM \VS{71}і два валы, пяць бараноў, пяць казлоў, пяць аднагадовых ягнят у ахвяру мірную. Гэта дар ахвярны Ахіезэра, сына Амішадая.


\par }{\MM \VS{72}У адзінаццаты дзень [прынёс дар ахвярны] князь сыноў Асэра Пагіэль, сын Акрана.


\par }{\MM \VS{73}Ён ахвяраваў місу срэбную ў сто трыццаць [сыкляў] вагі, чашу срэбную ў семдзясят сыкляў, паводле сыклю сьвятыні, абедзьве напоўненыя пшанічнай мукой, запраўленай алеем, у ахвяру хлебную,


\par }{\MM \VS{74}залатую чашу ў дзесяць [сыкляў], напоўненую кадзілам,


\par }{\MM \VS{75}аднаго бычка, аднаго барана і аднагадовае ягня ў ахвяру цэласпаленьня,


\par }{\MM \VS{76}казла ў ахвяру за грэх,


\par }{\MM \VS{77}і два валы, пяць бараноў, пяць казлоў, пяць аднагадовых ягнят у ахвяру мірную. Гэта дар ахвярны Пагіэля, сына Акрана.


\par }{\MM \VS{78}У дванаццаты дзень [прынёс дар ахвярны] князь сыноў Нэфталі Ахіра, сын Энана.


\par }{\MM \VS{79}Ён ахвяраваў місу срэбную ў сто трыццаць [сыкляў] вагі, чашу срэбную ў семдзясят сыкляў, паводле сыклю сьвятыні, абедзьве напоўненыя пшанічнай мукой, запраўленай алеем, у ахвяру хлебную,


\par }{\MM \VS{80}залатую чашу ў дзесяць [сыкляў], напоўненую кадзілам,


\par }{\MM \VS{81}аднаго бычка, аднаго барана і аднагадовае ягня ў ахвяру цэласпаленьня,


\par }{\MM \VS{82}казла ў ахвяру за грэх,


\par }{\MM \VS{83}і два валы, пяць бараноў, пяць казлоў, пяць аднагадовых ягнят у ахвяру мірную. Гэта дар ахвярны Ахіры, сына Энана.


\par }{\MM \VS{84}Вось [дары] ад князёў Ізраіля пры пасьвячэньні ахвярніка, у дзень яго памазаньня: дванаццаць срэбных місаў, дванаццаць срэбных чашаў, дванаццаць залатых чашаў.


\par }{\MM \VS{85}Кожная міса важыла сто трыццаць [сыкляў] срэбра, а кожная чаша — семдзясят [сыкляў]. Усяго срэбра начыньняў — дзьве тысячы чатырыста [сыкляў], паводле сыклю сьвятыні.


\par }{\MM \VS{86}Чашаў залатых, напоўненых кадзілам, [было] дванаццаць; кожная чаша важыла дзесяць [сыкляў], паводле сыклю сьвятыні. Усяго золата чашаў [было] сто дваццаць [сыкляў].


\par }{\MM \VS{87}Усяго быдла для цэласпаленьня, [было]: дванаццаць бычкоў, дванаццаць бараноў, дванаццаць аднагадовых ягнят, і [належныя] ахвяры хлебныя, і дванаццаць казлоў у ахвяру за грэх.


\par }{\MM \VS{88}Усяго быдла, прызначанага ў ахвяру мірную, [было]: дваццаць чатыры валы, шэсьцьдзясят бараноў, шэсьцьдзясят казлоў і шэсьцьдзясят аднагадовых ягнят. Гэта [дары] на пасьвячэньне ахвярніка, калі ён быў памазаны.


\par }{\MM \VS{89}І калі Майсей уваходзіў у Намёт Спатканьня, каб гаварыць з [Богам], ён чуў голас, які прамаўляў да яго з-над накрыўкі, якая была над Каўчэгам Сьведчаньня паміж двума херувімамі, і [Бог] прамаўляў да яго.




\par }\Chap{Лікі 8}{\MM \VerseOne{1}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«Прамоў да Аарона і скажы яму: “Калі будзеш запаль­ваць лямпы, на пярэднім баку сьвечніка павінны гарэць сем лямпаў”».


\par }{\MM \VS{3}Аарон зрабіў гэтак і на пярэднім баку сьвечніка запаліў лямпы, як загадаў ГОСПАД Майсею.


\par }{\MM \VS{4}Такі вось быў выраб сьвечніка: куты ён быў з золата, ад падставы аж да кветак быў куты паводле ўзору, які паказаў ГОСПАД Майсею, і так ён зрабіў сьвечнік.


\par }{\MM \VS{5}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{6}«Вазьмі лявітаў спаміж сыноў Ізраіля і ачысьці іх.


\par }{\MM \VS{7}Ачысьці іх так: пакрапі іх вадой ахвяры за грэх, і няхай паголяць яны ўсё цела сваё, і няхай вымыюць адзеньне сваё, і будуць чыстымі.


\par }{\MM \VS{8}І возьмуць цяля са статку і ахвяру хлебную з мукі, запраўленай алеем, а другое цяля са статку ты возьмеш у ахвяру за грэх.


\par }{\MM \VS{9}І прывядзеш лявітаў перад Намёт Спатканьня, і зьбярэш ўсю грамаду сыноў Ізраіля.


\par }{\MM \VS{10}І прывядзеш лявітаў перад аблічча ГОСПАДА, і сыны Ізраіля пакладуць на лявітаў рукі свае.


\par }{\MM \VS{11}І Аарон як патрэсванае перад абліччам ГОСПАДА ахвяруе лявітаў ад сыноў Ізраіля, і будуць яны служыць ГОСПАДУ.


\par }{\MM \VS{12}А лявіты ўскладуць рукі свае на галовы цялят, і ты аднаго з іх складзеш у ахвяру за грэх, а другога — у ахвяру цэласпаленьня для ГОСПАДА, каб перапрасіць за лявітаў.


\par }{\MM \VS{13}І паставіш лявітаў перад абліччам Аарона і сыноў ягоных, і ахвяруеш іх як патрасанае ГОСПАДУ.


\par }{\MM \VS{14}І аддзеліш лявітаў спаміж сыноў Ізраіля, і лявіты будуць Маімі.


\par }{\MM \VS{15}А потым няхай прыходзяць лявіты, каб служыць у Намёце Спатканьня, і ты ачысьціш іх, і ахвяруеш іх як ахвяру патрэсваньня.


\par }{\MM \VS{16}Бо яны Мне аддадзены спасярод сыноў Ізраіля. Узяў Я іх у сыноў Ізраіля замест усіх першародных, якія адкрыва­юць улоньне.


\par }{\MM \VS{17}Бо Мае ўсе першародныя з сыноў Ізраіля, як з людзей, так і з жывёлы. Ад таго дня, у які Я выгубіў усё першароднае ў зямлі Эгіпецкай, Я іх пасьвяціў для Сябе.


\par }{\MM \VS{18}І ўзяў Я лявітаў замест усіх першародных спаміж сыноў Ізраіля.


\par }{\MM \VS{19}І Я даю лявітаў Аарону і сынам ягоным спаміж сыноў Ізраіля, каб яны служылі Мне за сыноў Ізраіля ў Намёце Спатканьня, каб перамольваць ГОСПАДА за сыноў Ізраіля, і ня будзе кары на сыноў Ізраіля, калі наблізяцца сыны Ізраіля да Сялібы».


\par }{\MM \VS{20}Дык Майсей і Аарон і ўся грамада сыноў Ізраіля зрабілі з лявітамі гэтак; усё, што загадаў ГОСПАД Майсею адносна лявітаў, так і зрабілі з імі сыны Ізраіля.


\par }{\MM \VS{21}І ачысьціліся лявіты, і памылі адзеньне сваё, а Аарон, патрэсваючы, ахвяраваў іх ГОСПАДУ і перамольваў за іх Аарон, каб былі ачышчаныя.


\par }{\MM \VS{22}Пасьля ўвайшлі лявіты, каб спаўняць службу сваю ў Намёце Спатканьня перад абліччам Аарона і сыноў ягоных. Як загадаў ГОСПАД Майсею адносна лявітаў, так і зрабілі з імі.


\par }{\MM \VS{23}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{24}«Гэта [закон] адносна лявітаў: ад дваццаці пяці гадоў і вышэй няхай прыходзяць яны і слу­жаць у Намёце Спатканьня;


\par }{\MM \VS{25}а калі будуць мець пяцьдзясят гадоў, няхай не спаўняюць службы і больш не працуюць,


\par }{\MM \VS{26}а будуць дапамагаць братам сваім у Намёце Спатканьня ў спаўненьні службы, і служэньня ня будуць выконваць. Так зробіш з лявітамі адносна службы іхняй».




\par }\Chap{Лікі 9}{\MM \VerseOne{1}І прамовіў ГОСПАД да Майсея ў першы месяц другога году пасьля выхаду з Эгіпту ў пустыні Сынай, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«У вызначаны час сыны Ізраіля павінны спраўляць Пасху.


\par }{\MM \VS{3}У чатырнаццаты дзень гэтага месяца вечарам справіце яе паводле ўсіх адносна яе пастановаў і звычаяў».


\par }{\MM \VS{4}І прамовіў Майсей да сыноў Ізраіля, каб яны справілі Пасху.


\par }{\MM \VS{5}І яны спраўлялі Пасху ў чатырнаццаты дзень месяца вечарам у пустыні Сынай. Усё, што загадаў ГОСПАД Майсею, зрабілі сыны Ізраіля.


\par }{\MM \VS{6}І былі людзі, якія дзеля дакрананьня да нябожчыка сталіся нячыстымі і не маглі ў той дзень спраўляць Пасху, і прыйшлі яны да Майсея і Аарона,


\par }{\MM \VS{7}і сказалі ім: «Мы нячыстыя дзеля дакрананьня да нябожчыка, але дзеля чаго мы пазбаўлены таго, каб сярод сыноў Ізраіля ў вызначаны час скласьці дар ахвярны ГОСПАДУ?»


\par }{\MM \VS{8}І сказаў ім Майсей: «Пачакайце, і я паслухаю, што адносна вас загадае ГОСПАД».


\par }{\MM \VS{9}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{10}«Прамоў да сыноў Ізраіля, кажучы: “Чалавек з вас ці з нашчадкаў вашых, які стаўся нячыстым дзеля нябожчыка або дзеля далёкай дарогі, павінен спраўляць Пасху ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{11}У чатырнаццаты дзень другога месяца вечарам будзе спраўляць яе. Праснакі і горкія травы няхай спажывае.


\par }{\MM \VS{12}Няхай не пакідаюць з яе анічога да раніцы, і косткі яе ня будуць ламаць. Няхай спраўляюць яе паводле ўсіх пастановаў Пасхі.


\par }{\MM \VS{13}А калі хто чысты і не ў дарозе, а Пасхі не спраўляе, вынішчана будзе душа тая з народу свайго, бо ён не склаў дару ахвярнаго ГОСПАДУ ў свой час. Грэх свой панясе чалавек гэты.


\par }{\MM \VS{14}А калі прыхадзень, які жыве ў вас, справіць Пасху паводле пастановаў і звычаяў Пасхі, парадак той самы будзе ў вас і для чужынца, і для тутэйшага на зямлі гэтай”».


\par }{\MM \VS{15}У дзень, у які была пастаўлена Сяліба, воблака накрыла Сялібу з Намётам Сьведчаньня, і ад вечара да раніцы заставалася над Сялібай у бляску агню.


\par }{\MM \VS{16}І так было заўсёды: днём пакрывала яе воблака, а ноччу — нібы бляск агню.


\par }{\MM \VS{17}Калі воблака падымалася над Намётам, тады сыны Ізраіля выходзілі [ў дарогу], а на тым месцы, дзе затрымоўвалася воблака, там раскладаліся табарам сыны Ізраіля.


\par }{\MM \VS{18}Паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА выходзілі ў [дарогу] сыны Ізраіля, і паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА раскладаліся табарам. Усе дні, у якія воблака стаяла над Сялібай, яны стаялі табарам.


\par }{\MM \VS{19}І калі воблака доўгі час [стаяла] над Сялібай, шмат дзён, сыны Ізраіля захоўвалі волю ГОСПАДА і не выходзілі [ў дарогу].


\par }{\MM \VS{20}І здаралася, што мала дзён [стаяла] над Сялібай, і [сыны Ізраіля] паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА раскладаліся табарам і паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА выходзілі [ў дарогу].


\par }{\MM \VS{21}І здаралася, што воблака [стаяла] ад вечара да раніцы, а раніцаю падымалася, і яны выходзілі [ў дарогу]. Або [стаяла] воблака дзень і ноч, і воблака падымалася, і яны выхо­дзілі [ў дарогу].


\par }{\MM \VS{22}Або два дні, або месяц, або некалькі дзён [стаяла] воблака над Сялібай, і сыны Ізраіля стаялі табарам і не выходзілі [ў дарогу].


\par }{\MM \VS{23}Паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА яны раскладаліся табарам, і паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА выходзілі [ў дарогу]. Яны захоўвалі волю ГОСПАДА паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА праз Майсея.




\par }\Chap{Лікі 10}{\MM \VerseOne{1}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«Зрабі сабе дзьве трубы срэбныя, кутыя, і будуць яны склікаць усю грамаду, каб рыхтаваць табар [у дарогу].


\par }{\MM \VS{3}І затрубяць [у трубы], і зьбя­рэцца да цябе ўся грамада да ўваходу ў Намёт Спатканьня.


\par }{\MM \VS{4}А калі ў адну затрубяць, зьбяруцца да цябе князі і начальнікі дружынаў Ізраіля.


\par }{\MM \VS{5}Калі затрубіш працягла, выйдзе [ў дарогу] табар, які з усходняга боку.


\par }{\MM \VS{6}Калі другі раз працягла затрубіш, выйдзе [ў дарогу] табар, які з паўднёвага боку. Знакам на вырушаньне табару будзе працяглае трубеньне.


\par }{\MM \VS{7}На зьбіраньне царквы затрубіце, але не працягла.


\par }{\MM \VS{8}Трубіць у трубы будуць сыны Аарона, сьвятары. Будзе гэта вам і нашчадкам вашым пастанова вечная.


\par }{\MM \VS{9}Калі будзеш ісьці на вайну ў зямлі вашай супраць ворага, які наступае на вас, будзеце трубіць у трубы. Гэта будзе кліч ваш перад абліччам ГОСПАДА, Бога вашага, і Ён збавіць вас ад ворагаў вашых.


\par }{\MM \VS{10}У дзень радасьці вашай, у сьвяты і ў маладзікі, пры вашых цэласпаленьнях і ахвярах мірных, будзеце тру­біць у трубы; і яны будуць нагадваньнем перад абліччам Бога вашага пра вас. Я — ГОСПАД, Бог ваш!»


\par }{\MM \VS{11}І сталася ў другі год, у другі месяц, у дваццаты [дзень] месяца, паднялося воблака з-над Сялібы Сьведчаньня.


\par }{\MM \VS{12}І вырушылі сыны Ізраіля ў дарогу сваю з пустыні Сынай, і спынілася воблака ў пустыні Паран.


\par }{\MM \VS{13}Першы раз паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА, [дадзенага] праз Майсея, вырушылі ў дарогу.


\par }{\MM \VS{14}Першым вырушыў сьцяг табару сыноў Юды з дружынамі сваімі, а над дружынамі ягонымі [быў] Нахшон, сын Амінадава.


\par }{\MM \VS{15}А над дружынамі пакаленьня сыноў Ісахара [быў] Натанаэль, сын Цуара.


\par }{\MM \VS{16}А над дружынамі пакаленьня сыноў Завулёна [быў] Эліяў, сын Хэлёна.


\par }{\MM \VS{17}І разабралі Сялібу, і вырушылі сыны Гершона і сыны Мэрары, несучы Сялібу.


\par }{\MM \VS{18}І выйшаў [у дарогу] сьцяг табару сыноў Рубэна з дружынамі сваімі, а над дружынамі ягонымі [быў] Эліцур, сын Шэдэура.


\par }{\MM \VS{19}А над дружынамі пакаленьня сыноў Сымона [быў] Шэлюміэль, сын Цурышадая.


\par }{\MM \VS{20}Над дружынамі пакаленьня сыноў Гада [быў] Эліясаф, сын Дэўэля.


\par }{\MM \VS{21}І выйшлі [ў дарогу] сыны Кегата, несучы [рэчы] сьвятыя, і пакуль яны прыйшлі, Сяліба была ўжо пастаўлена.


\par }{\MM \VS{22}І выйшаў [у дарогу] сьцяг табару сыноў Эфраіма з дружынамі сваімі, а над дружынамі ягонымі [быў] Элішама, сын Амігуда.


\par }{\MM \VS{23}А над дружынай пакаленьня сыноў Манасы [быў] Гамаліэль, сын Пэдагсура.


\par }{\MM \VS{24}А над дружынамі пакаленьня сыноў Бэн’яміна [быў] Абідан, сын Гідэоні.


\par }{\MM \VS{25}І выйшаў [у дарогу] сьцяг табару сыноў Дана з дружынамі сваімі, а над дружынамі ягонымі [быў] Ахіезэр, сын Амішадая.


\par }{\MM \VS{26}А над дружынамі пакаленьня сыноў Асэра [быў] Пагіэль, сын Акрана.


\par }{\MM \VS{27}А над дружынамі сыноў Нэфталі [быў] Ахіра, сын Энана.


\par }{\MM \VS{28}Вось такі быў [парадак] паходу сыноў Ізраіля з дружынамі сваімі, калі выходзілі [ў дарогу].


\par }{\MM \VS{29}І сказаў Майсей Хававу, сыну Рэгуэля, Мадыянца, цесьця свайго: «Мы выходзім у месца, пра якое сказаў ГОСПАД: "Я дам [яго] вам". Хадзі з намі, і будзе табе добра, бо ГОСПАД абяцаў дабро Ізраілю».


\par }{\MM \VS{30}Той сказаў яму: «Не пайду, але пайду ў зямлю маю і да сваякоў маіх».


\par }{\MM \VS{31}І сказаў [Майсей]: «Не пакідай нас, бо ты ведаеш, як мы маем раскладацца табарам у пустыні, і будзеш для нас вачыма.


\par }{\MM \VS{32}Калі пойдзеш з намі, тады калі будзе нешта добрае, што дасьць нам ГОСПАД, мы дамо табе».


\par }{\MM \VS{33}І вырушылі яны з гары ГОСПАДА, і ішлі на працягу трох дзён. Каўчэг Запавету ГОСПАДА ішоў наперадзе іх на працягу трох дзён, каб знайсьці месца на табар.


\par }{\MM \VS{34}І воблака ГОСПАДА [было] над імі ўдзень, калі яны выхо­дзілі з табару.


\par }{\MM \VS{35}І было, калі вырушаў Каўчэг [у дарогу], Майсей казаў: «Паўстань, ГОСПАДЗЕ, і няхай разьбягуцца ворагі Твае, і няхай паўцякаюць тыя, што ненавідзяць Цябе, перад абліччам Тваім».


\par }{\MM \VS{36}А калі ставілі [Каўчэг], казаў: «Вярніся, ГОСПАДЗЕ, да шматлікага войска Ізраіля!»




\par }\Chap{Лікі 11}{\MM \VerseOne{1}І сталася, што народ наракаў, і кепска [гэта было] ў вушах ГОСПАДА. І пачуў гэта ГОСПАД, і разгневаўся, і ўзгарэўся на іх агонь ГОСПАДА, і зьнішчыў крайнюю частку табара.


\par }{\MM \VS{2}І народ стаў клікаць Майсея, і Майсей маліў ГОСПАДА, і агонь спыніўся.


\par }{\MM \VS{3}І назвалі тое месца Табэра, бо [там] узгарэўся супраць іх агонь ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{4}Іншапляменьнікі, якія [былі] паміж імі, зажадалі пажаданьнем і [захацелі] вярнуцца, і разам з імі сыны Ізраіля плакалі і казалі: «Хто дасьць нам есьці мяса?


\par }{\MM \VS{5}Мы памятаем, як у Эгіпце мы елі дарма рыбу, і агуркі, дыні, салат, цыбулю і часнык.


\par }{\MM \VS{6}А цяпер душа нашая ссохла, нічога іншага ня бачаць вочы нашыя, апрача манны».


\par }{\MM \VS{7}А манна была падобная да насеньня каляндры і мела выгляд як бдалах.


\par }{\MM \VS{8}Людзі выходзілі і зьбіралі яе, і малолі ў жорнах або таўклі ў ступе і варылі ў гаршчках, і рабілі з яе аладкі; і смак іх быў падобны да аладак з алеем.


\par }{\MM \VS{9}Калі ноччу раса ападала на табар, [адначасова] ападала і манна.


\par }{\MM \VS{10}І пачуў Майсей, як народ плача сем’ямі сваімі, кожны каля ўваходу ў намёт свой. І вельмі ўзгарэўся гнеў ГОСПАДА, і гэта кепскім [было] ў вачах Майсея.


\par }{\MM \VS{11}І сказаў Майсей ГОСПАДУ: «Чаму Ты мучыш слугу Твайго? Чаму не магу я знайсьці ласкі ў вачах Тваіх? Чаму Ты ўсклаў на мяне цяжар усяго народу гэтага?


\par }{\MM \VS{12}Ці ж з мяне пачаўся ўвесь народ гэты, або я нарадзіў яго, што Ты кажаш мне: “Насі яго на ўлоньні тваім, як носіць карміцелька дзіцятка, і [занясі] ў зямлю, якую запрысяг бацькам іхнім”?


\par }{\MM \VS{13}Адкуль у мяне мяса, каб даць усяму народу гэтаму? З плачам [наракаюць] на мяне, кажучы: “Дай нам мяса, каб мы наеліся!”


\par }{\MM \VS{14}Не магу я сам насіць увесь народ гэты, бо ён зацяжкі для мяне.


\par }{\MM \VS{15}Калі Ты такім чынам робіш са мною, прашу, забі мяне, калі я знайшоў ласку ў вачах Тваіх, каб ня бачыў я няшчасьця майго!»


\par }{\MM \VS{16}І сказаў ГОСПАД Майсею: «Скліч Мне семдзясят чалавек спасярод старшыняў Ізраіля, пра якіх ты ведаеш, што яны паважаныя ў народзе і наглядаюць за ім, і прывядзі іх у Намёт Спатканьня, і няхай там яны стануць разам з табою.


\par }{\MM \VS{17}А Я зыйду і буду гава­рыць з табою, і вазьму з духа, які на табе, і дам ім, каб яны разам з табою насілі цяжар народу, а ня толькі ты насіў [цяжар гэты].


\par }{\MM \VS{18}А народу скажы: “Ачысьціцеся назаўтра і будзеце есьці мяса, бо вы плакалі на вачах ГОСПАДА, кажучы: ‘Хто дасьць нам есьці мяса? Добра было нам у Эгіпце’. І дасьць вам ГОСПАД мяса, і будзеце есьці,


\par }{\MM \VS{19}і не адзін дзень будзеце есьці, і ня два або пяць, або дзе­сяць, або дваццаць,


\par }{\MM \VS{20}але ўвесь месяц, аж пакуль вам ня выйдзе [мяса] праз ноздры вашыя і не абрыдзіць вам, бо вы адвярнуліся ад ГОСПАДА, Які сярод вас, і наракалі перад абліччам Ягоным, кажучы: ‘Навошта выйшлі мы з Эгіпту?’ ”»


\par }{\MM \VS{21}І сказаў Майсей: «Шэсьцьсот тысячаў пешых у народзе гэтым, пасярод якога я [жыву], а Ты кажаш: “Я дам ім мяса, і будуць есьці цэлы месяц”?


\par }{\MM \VS{22}Ці ж [усе] авечкі і валы будуць забітыя для іх, каб ім хапіла? Або ці ўсе рыбы ў моры будуць сабраныя для іх, каб ім хапіла?»


\par }{\MM \VS{23}І сказаў ГОСПАД Майсею: «Ці ж рука ГОСПАДА скарацілася? Цяпер убачыш, ці слова Маё споўніцца, ці не».


\par }{\MM \VS{24}І выйшаў Майсей, і прамовіў да народу словы ГОСПАДА, і склікаў семдзясят старшыняў народу, і паставіў іх вакол Намёту.


\par }{\MM \VS{25}І ГОСПАД зыйшоў у воблаку, і гаварыў з ім, і ўзяў з духа, які быў на [Майсею], і даў сямідзесяці старшыням. І сталася, што дух супачыў на іх, і яны прарочылі, і перасталі.


\par }{\MM \VS{26}А два чалавекі засталіся ў табары, імя аднаго Эльдад, а другога — Мэдад. І на іх зыйшоў дух, бо былі яны пакліканыя, але не пайшлі ў Намёт. І яны прарочылі ў табары.


\par }{\MM \VS{27}І прыбег юнак, і паведаміў Майсею, і сказаў: «Эльдад і Мэдад прарочаць у табары».


\par }{\MM \VS{28}І адказаў Егошуа, сын Нуна, які ад юнацтва свайго быў на паслузе ў Майсея: «Гаспадару мой, Майсей, забарані ім!»


\par }{\MM \VS{29}Але Майсей сказаў яму: «Ці не зайздросны ты замест мяне? Каб жа ўвесь народ так прарочыў, калі дасьць ім ГОСПАД Духа Свайго!»


\par }{\MM \VS{30}І вярнуліся ў табар Майсей і старшыні Ізраіля.


\par }{\MM \VS{31}І зыйшоў вецер ад ГОСПАДА, і прынёс ад мора перапёлак, і кінуў іх на табар з абодвух бакоў на дзень дарогі, і пакрылі яны аблічча зямлю на два локці [вышыні].


\par }{\MM \VS{32}І ўстаў народ, і ўвесь той дзень і ўсю ноч, і ўвесь наступны дзень зьбіралі перапёлак; хто мала сабраў, прынёс ня менш дзесяці гомараў; і разлажылі іх навакол табару.


\par }{\MM \VS{33}Яшчэ мяса было ў зубах іхніх і не было яшчэ зьедзена, калі ўзгарэўся гнеў ГОСПАДА супраць народу і ўдарыў ГОСПАД народ плягаю вельмі вялікай.


\par }{\MM \VS{34}І назвалі імя таго месца Кіброт-Гатава, бо там пахавалі прагавіты народ.


\par }{\MM \VS{35}З Кіброт-Гатавы выйшаў народ у Хацэрот і былі там.




\par }\Chap{Лікі 12}{\MM \VerseOne{1}І гаварылі Мірыям і Аарон супраць Майсея з прычыны жанчыны Кушанкі, якую ён узяў за жонку,


\par }{\MM \VS{2}і казалі: «Ці ж толькі да Майсея прамаўляў ГОСПАД? Ці таксама да нас Ён не прамаўляў?» І пачуў [гэта] ГОСПАД.


\par }{\MM \VS{3}А Майсей быў чалавекам пакорным, больш за ўсіх людзей, якія на зямлі.


\par }{\MM \VS{4}І сказаў раптам ГОСПАД да Майсея, і да Аарона, і да Мірыям: «Вы трох падыйдзіце да Намёту Спатканьня». І падыйшлі ўсе трое.


\par }{\MM \VS{5}І ГОСПАД зыйшоў у слупе воблачным, і затрымаўся каля ўваходу ў Намёт, і паклікаў Аарона і Мірыям, і ўвайшлі яны абое.


\par }{\MM \VS{6}І Ён сказаў [ім]: «Слухайце словы Мае. Калі бу­дзе ў вас прарок ГОСПАДА, Я аб’яўлюся яму ў відзежы, і ў снах буду прамаўляць да яго.


\par }{\MM \VS{7}Ня так са слугой Маім Майсеем, ён — верны ў-ва ўсім доме Маім!


\par }{\MM \VS{8}Вуснамі ў вусны Я прамаўляю да яго, і адкрыта, а не ў загадках, і ён бачыць ГОСПАДА! Дык чаму адважыліся вы прамаўляць супраць слугі Майго Майсея?»


\par }{\MM \VS{9}І запалаў гнеў ГОСПАДА супраць іх, і Ён адыйшоў.


\par }{\MM \VS{10}І воблака адыйшло ад Намёту. І вось, Мірыям сталася белая, як сьнег, ад праказы. І павярнуўся Аарон да Мірыям, і вось, яна пракажоная.


\par }{\MM \VS{11}І сказаў Аарон Майсею: «Прашу, гаспадару мой, не карай нас за грэх, якога мы неразважна дапусьціліся і якім саграшылі.


\par }{\MM \VS{12}Няхай ня будзе яна, як спарон, які напалову гнілы выходзіць з улоньня маці сваёй».


\par }{\MM \VS{13}І клікаў Майсей да ГОСПАДА, кажучы: «Божа, прашу Цябе, аздараві яе!»


\par }{\MM \VS{14}І сказаў ГОСПАД Майсею: «Калі б бацька яе плюнуў ёй у твар, ці ня мусіла б яна сем дзён саромецца? Так мае яна на сем дзён быць па-за табарам, а потым вернецца».


\par }{\MM \VS{15}І выдалена была Мірыям па-за табар на сем дзён, і народ не выходзіў [у дарогу], пакуль Мірыям не вярнулася.


\par }{\MM \VS{16}Пасьля народ выйшаў з Хацэроту і стаў табарам у пустыні Паран.




\par }\Chap{Лікі 13}{\MM \VerseOne{1}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«Пашлі людзей, і яны выведаюць зямлю Ханаан, якую Я даю сынам Ізраіля, па адным з кожнага пакаленьня бацькоў іхніх, вышліце ўсіх князёў сярод іх».


\par }{\MM \VS{3}І паслаў іх Майсей з пустыні Паран паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА, а ўсе яны галовы сыноў Ізраіля.


\par }{\MM \VS{4}Вось імёны іхнія: з пакаленьня Рубэна — Шамуа, сын Закура;


\par }{\MM \VS{5}з пакаленьня Сымона — Шафат, сын Хоры;


\par }{\MM \VS{6}з пакаленьня Юды — Халеў, сын Ефунны;


\par }{\MM \VS{7}з пакаленьня Ісахара — Ігаль, сын Язэпа;


\par }{\MM \VS{8}з пакаленьня Эфраіма — Ошэа, сын Нуна;


\par }{\MM \VS{9}з пакаленьня Бэн’яміна — Пальты, сын Рафу;


\par }{\MM \VS{10}з пакаленьня Завулёна — Гадыэль, сын Соды,


\par }{\MM \VS{11}з пакаленьня Язэпа, пакаленьня Манасы — Гады, сын Сусі,


\par }{\MM \VS{12}з пакаленьня Дана — Аміэль, сын Гемальлі,


\par }{\MM \VS{13}з пакаленьня Асэра — Сэтур, сын Міхаэля,


\par }{\MM \VS{14}з пакаленьня Нэфталі — Нахбі, сын Вафсі,


\par }{\MM \VS{15}з пакаленьня Гада — Геўэль, сын Махі.


\par }{\MM \VS{16}Гэта вось імёны мужчынаў, якіх паслаў Майсей для выведваньня зямлі [Ханаан]. І Ошэа, сына Нуна, назваў Майсей Егошуа.


\par }{\MM \VS{17}І паслаў іх Майсей дзеля выведваньня зямлі Ханаан, і сказаў ім: «Ідзіце праз Нэгеў, і прыйдзеце ў горы,


\par }{\MM \VS{18}і разгледзьце зямлю, якая яна, і народ, які жыве на ёй, ці моцны ён, ці кволы, ці нямногія лікам, ці шматлікія?


\par }{\MM \VS{19}І якая зямля, на якой яны жывуць, ці добрая, ці ліхая? Якія гарады, у якіх яны жывуць, ці як табар, ці з мурамі?


\par }{\MM \VS{20}І якая зямля, ці ўрадлівая, ці пустая, ці [ёсьць] там дрэвы, ці няма іх? Будзьце мужныя і прынясіце пладоў той зямлі». А былі тады дні дасьпяваньня вінаграду.


\par }{\MM \VS{21}І яны пайшлі, і выведалі зямлю ад пустыні Сін аж па Рэхоб каля ўваходу ў Хамат.


\par }{\MM \VS{22}І дайшлі да Нэгеву, а адтуль прыйшлі ў Хеўрон, дзе жылі Ахіман, Шэшай і Тальмай, нашчадкі Анака. А Хеўрон пабудаваны на сем гадоў раней, чым Цаан у Эгіпце.


\par }{\MM \VS{23}І дайшлі яны аж да даліны Эшколь, там зрэзалі галінку з адной гронкай вінаграду, якую несьлі на жэрдцы два [чалавекі], ўзялі яблыкаў гранатовых і фігаў.


\par }{\MM \VS{24}І назвалі месца тое далінай Эшколь, таму што адтуль сыны Ізраіля несьлі гронку [вінаграду].


\par }{\MM \VS{25}І вярнуліся выведчыкі зямлі праз сорак дзён.


\par }{\MM \VS{26}І ішлі, і прыйшлі да Майсея і Аарона, і да ўсёй грамады сыноў Ізраіля ў пустыню Паран, у Кадэш. І зьвярнулі словы да іх і да ўсёй грамады, і паказалі ім плады той зямлі.


\par }{\MM \VS{27}І расказвалі ім, і сказалі: «Мы прыйшлі ў зямлю, у якую ты паслаў нас, якая сапраўды ацякае малаком і мёдам, і такія плады ейныя.


\par }{\MM \VS{28}Але народ, які жыве на ёй, дужы, і гарады вельмі вялікія і ўмацаваныя. Бачылі мы там таксама нашчадкаў Анака.


\par }{\MM \VS{29}Амалекцы жывуць у зямлі Нэгеў; Хеты, Евусэі і Амарэйцы жывуць у гарах, а Хананейцы жывуць каля мора і на беразе Ярдану».


\par }{\MM \VS{30}І Халеў супакойваў [абу­рэньне] народу супраць Майсея, і казаў: «Пойдзем і здабудзем зямлю, бо мы [можам]авалодаць ёю».


\par }{\MM \VS{31}А іншыя, якія хадзілі з ім, казалі: «Ня зможам мы ваяваць з тым народам, бо ён дужэйшы за нас».


\par }{\MM \VS{32}І гаварылі ліхія весткі пра зямлю, якую аглядалі, паміж сыноў Ізраіля, кажучы: «Зямля, якую мы прайшлі, каб выведаць яе, пажырае жыхароў сваіх, а ўвесь народ, які мы бачылі ў ёй, — высокага росту.


\par }{\MM \VS{33}Бачылі мы там нэфілімаў, сыноў Анака, з роду нэфілімаў, і ў вачах нашых мы былі як саранча, і такімі ж мы былі ў вачах іхніх».




\par }\Chap{Лікі 14}{\MM \VerseOne{1}І ўстала ўся грамада, і ўзьняла голас свой, і плакаў народ у тую ноч,


\par }{\MM \VS{2}і наракалі на Майсея і Аарона ўсе сыны Ізраіля, і ўся грамада казала: «Лепш, каб мы памерлі ў Эгіпце, або ў пустыні гэтай.


\par }{\MM \VS{3}Навошта завёў нас ГОСПАД у зямлю гэтую, каб мы загінулі ад мяча, а жонкі нашыя і дзеці нашыя пайшлі ў палон? Ці ня лепш нам вярнуцца ў Эгіпет?»


\par }{\MM \VS{4}І казалі адзін аднаму: «Паставім сабе правадыра і вернемся ў Эгіпет».


\par }{\MM \VS{5}І ўпалі Майсей і Аарон на абліччы свае перад усёй царквою грамады сыноў Ізраіля.


\par }{\MM \VS{6}А Егошуа, сын Нуна, і Халеў, сын Ефунны, якія [былі] сярод выведнікаў зямлі, разь­дзёрлі шаты свае


\par }{\MM \VS{7}і сказалі ўсёй грамадзе сыноў Ізраіля, кажучы: «Зямля, якую мы абыйшлі, каб выве­даць яе, вельмі, вельмі добрая.


\par }{\MM \VS{8}Калі ласкавы будзе ГОСПАД, Ён увядзе нас у зямлю гэтую і дасьць нам зямлю, якая ацякае малаком і мёдам.


\par }{\MM \VS{9}Не бунтуйцеся супраць ГОСПАДА і ня бойцеся народу той зямлі, бо яны як хлеб для нас. Адыйшла абарона іхняя ад іх, а з намі ГОСПАД. Ня бойцеся іх».


\par }{\MM \VS{10}І казала ўся грамада, каб закідаць іх камянямі, але над Намётам Спатканьня зьявілася слава ГОСПАДА перад усімі сынамі Ізраіля.


\par }{\MM \VS{11}І сказаў ГОСПАД Майсею: «Дакуль будзе зьнева­жаць Мяне народ гэты? Дакуль ня будзе ён верыць усім знакам, якія Я ўчыніў сярод іх?


\par }{\MM \VS{12}Я наведаю яго пошасьцю і зьнішчу яго. А з цябе Я зраблю вялікі народ, мацнейшы за яго».


\par }{\MM \VS{13}І сказаў Майсей ГОСПАДУ: «І пачуюць Эгіпцяне, ад якіх Ты вывеў народ гэты магутнасьцю Тваёй,


\par }{\MM \VS{14}і скажуць жыхарам зямлі, якія чулі, што Ты, ГОСПА­ДЗЕ, пасярод народу гэтага, якому даеш бачыць Сябе вачамі, і воблака Тваё стаіць над імі, і Ты ідзеш перад імі ўдзень у слупе воблачным, а ўначы — у слупе вогненным.


\par }{\MM \VS{15}Калі народ гэты выб’еш да апошняга чалавека, скажуць народы, якія пра гэта пачу­юць, кажучы:


\par }{\MM \VS{16}“ГОСПАД ня змог увесьці народ у зямлю, якую ім запрысяг, дзеля таго Ён зьнішчыў іх у пустыні!”


\par }{\MM \VS{17}А цяпер няхай праславіцца моц Госпада, як Ты прамовіў, кажучы:


\par }{\MM \VS{18}“ГОСПАД павольны да гневу і бязьмежнай міласэрнасьці, Які прабачае правіны і беззаконьні і не пакідае без пакараньня, але карае беззаконьні бацькоў на сынах да трэцяга, а нават да чацьвёртага [пакаленьня]”.


\par }{\MM \VS{19}Даруй, прашу, правіну народу гэтаму дзеля вялікай міласэрнасьці Тваёй, як Ты насіў народ гэты ад Эгіпту аж дасюль».


\par }{\MM \VS{20}І сказаў ГОСПАД: «Я прабачаю паводле слова твайго.


\par }{\MM \VS{21}Але, як Я жывы, слава ГОСПАДА напоўніць усю зямлю!


\par }{\MM \VS{22}Усе людзі, якія бачылі славу Маю і знакі Мае, якія Я рабіў у Эгіпце і ў пустыні, але спакушалі Мяне ўжо дзесяць разоў і ня слухалі голасу Майго,


\par }{\MM \VS{23}не пабачаць яны зямлі, якую Я абяцаў бацькам іхнім, і ніхто з тых, хто зьневажаў Мяне, ня ўбачыць яе.


\par }{\MM \VS{24}Але слугу Майго Халева, бо ён напоўнены іншым духам, Я ўвяду ў тую зямлю, у якую ён ужо ўвайшоў, і насеньне ягонае авалодае ёю.


\par }{\MM \VS{25}Няхай Амалек і Хананейцы жывуць у далінах. Заўтра выйдзеце [ў дарогу] і вернецеся ў пустыню ў накірунку Мора Чырвонага».


\par }{\MM \VS{26}І прамовіў ГОСПАД да Майсея і Аарона, кажучы:


\par }{\MM \VS{27}«Дакуль гэтая грамада ліхая будзе наракаць на Мяне? Я пачуў нараканьні сыноў Ізраіля, якімі яны наракаюць супраць Мяне.


\par }{\MM \VS{28}Скажы ім: “Як жывы Я, кажа ГОСПАД. Як вы гаварылі, гэтак Я зраблю вам!


\par }{\MM \VS{29}У гэтай пустыні папада­юць трупы вашыя! Усе палічаныя, якія наракалі на Мяне, ад дваццаці гадоў і вышэй, паводле падліку.


\par }{\MM \VS{30}Ня ўвойдзеце вы ў зямлю, на якой Я, падымаючы руку Маю, запрысяг пасяліць вас, апрача Халева, сына Ефунны, і Егошуа, сына Нуна.


\par }{\MM \VS{31}А дзяцей вашых, пра якіх вы казалі, што яны будуць здабычай, Я ўвяду, і яны авалодаюць зямлёю, якою вы ўзгардзілі.


\par }{\MM \VS{32}А трупы вашыя будуць ляжаць у пустыні гэтай.


\par }{\MM \VS{33}І сыны вашыя будуць блукаць у пустыні сорак гадоў і будуць насіць нявернасьць вашую, пакуль ня счэзнуць трупы вашыя ў пустыні.


\par }{\MM \VS{34}Па ліку сарака дзён, на працягу якіх аглядалі вы зямлю, дзень [будзе залічаны] за год, сорак гадоў вы будзеце насіць беззаконьне вашае і даведаецеся, што такое, калі Я пакінуў вас.


\par }{\MM \VS{35}Я, ГОСПАД, прамовіў і гэтак зраблю гэтай грамадзе ліхой, якая бунтуецца супраць Мяне. У гэтай пустыні вы загінеце і памрацё”».


\par }{\MM \VS{36}І тыя людзі, якіх паслаў Майсей на выведваньне зямлі, і якія, вярнуўшыся, наракалі і схілілі ўсю грамаду да нараканьня, даючы ліхія весткі пра зямлю,


\par }{\MM \VS{37}тыя, што разносілі ліхія весткі пра зямлю тую, памерлі раптоўна перад абліччам ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{38}Але Егошуа, сын Нуна, і Халеў, сын Ефунны, засталіся жывымі з усіх тых людзей, якія хадзілі выведваць зямлю.


\par }{\MM \VS{39}І прамовіў Майсей усе гэтыя словы да ўсіх сыноў Ізраіля, і народ вельмі засмуціўся.


\par }{\MM \VS{40}І ўсталі яны раніцаю, і ўзыйшлі на вяршыню гары, кажучы: «Вось мы, і мы пойдзем на месца, пра якое казаў ГОСПАД, бо мы саграшылі».


\par }{\MM \VS{41}І сказаў Майсей: «Навошта вы пераступаеце [слова] з вуснаў ГОСПАДА? Гэта ня будзе мець посьпеху.


\par }{\MM \VS{42}Не ідзіце, бо няма ГОСПАДА з вамі, каб не пагінулі вы перад абліччам ворагаў вашых!


\par }{\MM \VS{43}Бо Амалек і Хананейцы перад вамі, ад мяча іхняга вы пагінеце, бо вы адвярнуліся ад ГОСПАДА, і ня будзе з вамі ГОСПАДА».


\par }{\MM \VS{44}Але яны вырашылі ўзыйсьці на вяршыню гары; а Каўчэг Запавету ГОСПАДА і Майсей ня выйшлі з табару.


\par }{\MM \VS{45}І зыйшлі Амалекцы і Хананейцы, якія жылі на гары, і разьбілі іх, і гналі іх аж да Хармы.




\par }\Chap{Лікі 15}{\MM \VerseOne{1}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«Прамоў да сыноў Ізраіля і скажы ім: “Калі ўвойдзеце ў зямлю пражываньня вашага, якую Я даю вам,


\par }{\MM \VS{3}і будзеце складаць ахвяры ГОСПАДУ, цэласпаленьні або ахвяры крывавыя, або як спаўненьне шлюбаваньняў, або дабраахвотныя, або пры ўрачыстасьцях вашых, каб прынесьці мілы пах ГОСПАДУ з валоў ці з авечак,


\par }{\MM \VS{4}тады той, хто прыносіць дар ахвярны ГОСПАДУ, [прынясе] ў ахвяру хлебную адну дзясятую [эфы] пшанічнай мукі, запраўленай адной чацьвёртай гіну алею.


\par }{\MM \VS{5}І віна як ахвяру вадкую дасьць разам з ахвярай цэласпаленьня або з ахвярай крывавай чацьвёртую частку гіну на кожнае ягня.


\par }{\MM \VS{6}А разам з ахвярай з барана складзеш як ахвяру хлебную дзьве трэці [эфы] пшанічнай мукі, запраўленай адной трэцяй гіну алею,


\par }{\MM \VS{7}і віна як ахвяру вадкую адну траціну гіну прынясеш на мілы пах ГОСПАДУ.


\par }{\MM \VS{8}Калі складаеш у ахвяру цяля на цэласпаленьне або ў ахвяру крывавую як спаўненьне шлюбаваньня, або ў ахвяру мірную для ГОСПАДА,


\par }{\MM \VS{9}дасі разам з цялём у ахвяру хлебную тры дзясятыя часткі [эфы] пшанічнай мукі, запраўленай паловай гіну алею,


\par }{\MM \VS{10}а ў ахвяру вадкую дасі палову гіну віна. Гэта ахвяра агнявая на мілы пах ГОСПАДУ.


\par }{\MM \VS{11}Так трэба рабіць пры кожнай ахвяры з цяляці, або барана, або ягняці як з авечак, так і з козаў.


\par }{\MM \VS{12}Паводле ліку ахвяраў, якія вы складаеце, так рабіце пры кожнай, паводле лічбы іх.


\par }{\MM \VS{13}Кожны тутэйшы так павінен рабіць гэта, складаючы ахвяру агнявую на мілы пах ГОСПАДУ.


\par }{\MM \VS{14}А калі нейкі прыхадзень, які ў вас, або які [шмат] пакаленьняў сярод вас, складзе ахвяру агнявую на мілы пах ГОСПАДУ, павінен складаць яе, як і вы.


\par }{\MM \VS{15}Пастанова царкоўная адна і для вас, і для прыхадняў у-ва ўсе пакаленьні вашыя; як вы, так і прыхадзень будзе перад абліччам ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{16}Адзін закон і адзін суд будзе як для вас, так і для прыхадняў, якія жывуць у вас”».


\par }{\MM \VS{17}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{18}«Прамоў да сыноў Ізраіля і скажы ім: “Калі вы прыйдзеце ў зямлю, у якую Я заводжу вас,


\par }{\MM \VS{19}і калі будзеце есьці хлеб той зямлі, выдзяліце дар для ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{20}Пяршыны цеста вашага печыва прынясіце як дар, як дар з току прынясіце яго.


\par }{\MM \VS{21}Будзеце складаць пяршыны цеста вашага як дар для ГОСПАДА ў-ва ўсе пакаленьні вашыя.


\par }{\MM \VS{22}Калі праз няведаньне вы ня споўніце ўсіх гэтых прыказаньняў, якія прамовіў ГОСПАД да Майсея,


\par }{\MM \VS{23}таго ўсяго, што загадаў вам ГОСПАД праз Майсея, ад дня, у які ГОСПАД загадаў гэта, і праз усе пакаленьні вашыя,


\par }{\MM \VS{24}і станецца, што перад вачыма грамады будзе зроблена гэта занядбаньне, павінна ўся грамада скласьці цяля ў ахвяру цэласпаленьня на мілы пах ГОСПАДУ, адпаведную ахвяру хлебную і ахвяру вадкую, і казла ў ахвяру за грэх.


\par }{\MM \VS{25}І перамоліць сьвятар за ўсю грамаду сыноў Ізраіля, і бу­дзе ім адпушчана, бо было гэта зроблена па няведаньні, і яны прынесьлі свой дар ахвярны, ахвяру агнявую для ГОСПАДА, і ахвяру за грэх перад абліччам ГОСПАДА за занядбаньне сваё.


\par }{\MM \VS{26}І будзе адпушчана ўсёй грамадзе сыноў Ізраіля і прыхадням, якія жывуць сярод іх, бо гэта занядбаньне ўсяго народу.


\par }{\MM \VS{27}Калі адна душа саграшыць занядбаньнем, няхай прынясе аднагадовую казу ў ахвяру за грэх.


\par }{\MM \VS{28}І сьвятар перапросіць за душу, якая праз занядбаньне саграшыла перад абліччам ГОСПАДА, і будзе за яе перапрошана, і будзе адпушчана ёй.


\par }{\MM \VS{29}Адзін закон будзе для ўсіх, як для тутэйшых спасярод сыноў Ізраіля, так і для прыхадняў, якія жывуць сярод вас, адносна таго, што рабіць пры занядбаньні.


\par }{\MM \VS{30}А калі душа з тутэйшых або з прыхадняў зробіць з узьнятай рукой зьнявагу ГОСПАДУ, будзе вынішчана душа тая спаміж народу свайго,


\par }{\MM \VS{31}бо яна пагардзіла словам ГОСПАДА і парушыла прыказаньне Ягонае. Такая душа будзе вынішчаная, і беззаконьне ейнае [будзе] на ёй”».


\par }{\MM \VS{32}І былі сыны Ізраіля ў пустыні, і знайшлі яны чалавека, які зьбіраў дровы ў дзень суботы.


\par }{\MM \VS{33}І прывялі яго тыя, кія знайшлі яго, да Майсея і Аарона, і да ўсёй грамады.


\par }{\MM \VS{34}Яны пакінулі яго пад вартай, бо ня ведалі, што з ім зрабіць.


\par }{\MM \VS{35}І сказаў ГОСПАД Майсею: «Гэты чалавек сьмерцю памрэ. Няхай уся грамада ўкамянуе яго па-за табарам».


\par }{\MM \VS{36}І вывела яго ўся грамада па-за табар, і ўкаменавалі яго, як загадаў ГОСПАД Майсею, і ён памёр.


\par }{\MM \VS{37}І сказаў ГОСПАД Майсею, кажучы:


\par }{\MM \VS{38}«Прамоў да сыноў Ізраіля і скажы ім, каб яны зрабілі сабе фрэнзьлі на краях шатаў сваіх і нашчадкаў сваіх і ўклалі ў іх ніткі з блакіту.


\par }{\MM \VS{39}І будзе, калі ўбачыце фрэнзлі вашыя, узгадаеце ўсе прыказаньні ГОСПАДА, каб выканаць іх і каб не ісьці вам за [пажаданьнямі] сэрца вашага і вачэй вашых, якія валакуць вас у распуснасьць,


\par }{\MM \VS{40}каб вы памяталі і каб выконвалі ўсе прыказаньні Мае, і будзеце сьвятымі перад Богам вашым.


\par }{\MM \VS{41}Я — ГОСПАД, Бог ваш, Які вывеў вас з зямлі Эгіпецкай, каб быць Богам вашым. Я — ГОСПАД, Бог ваш!»




\par }\Chap{Лікі 16}{\MM \VerseOne{1}І ўзяліся Карах, сын Іцгара, сына Кегата, сына Левія, і Датан і Абірам, сыны Эліява, і Он, сын Пэлета, з сыноў Рубэна,


\par }{\MM \VS{2}і паўсталі перад абліччам Майсея, і [з імі] мужы з сыноў Ізраіля, дзьвесьце пяцьдзясят [чалавек], начальнікі грамады, прадстаўнікі народу, лю­дзі слаўныя.


\par }{\MM \VS{3}І выступілі яны супраць Майсея і супраць Аарона, і сказалі ім: «Досыць вам, бо ўся грамада, усе — сьвятыя, і пасярод іх ёсьць ГОСПАД. Дык чаму вы ставіце сябе вышэй царквы ГОСПАДА?»


\par }{\MM \VS{4}І пачуў [гэта] Майсей, і ўпаў на аблічча сваё.


\par }{\MM \VS{5}І прамовіў да Караха і да ўсёй грамады, кажучы: «Заўтра пакажа ГОСПАД, хто да Яго [належыць], і хто сьвяты, і каго наблізіць да Сябе; і каго Ён выбраў, таго Ён наблізіць да Сябе.


\par }{\MM \VS{6}Вось што зрабіце. Няхай Карах і ўся грамада ягоная возьмуць кадзільніцы свае,


\par }{\MM \VS{7}і няхай у іх укладуць агонь, і заўтра пакладуць у іх кадзіла перад абліччам ГОСПАДА, і каго выбярэ ГОСПАД, той сьвяты. Досыць вам, сыны Левія».


\par }{\MM \VS{8}І сказаў Майсей Караху: «Слухайце, сыны Левія!


\par }{\MM \VS{9}Ці мала вам, што Бог Ізраіля аддзяліў вас ад грамады Ізраіля, і выбраў вас Сабе, каб вы служылі Яму ў Сялібе ГОСПАДА, і каб стаялі перад абліччам грамады, паслугуючы [Госпаду]?


\par }{\MM \VS{10}І Ён даў наблізіцца да Сябе табе і ўсім братам тваім, сынам Левія. А вы дамагаецеся яшчэ сьвятарства?


\par }{\MM \VS{11}Навошта ты і ўся грамада твая злучыліся супраць ГОСПАДА? Хто такі Аарон, што вы наракаеце супраць яго?»


\par }{\MM \VS{12}І паслаў Майсей паклікаць Датана і Абірама, сыноў Эліява, але яны сказалі: «Ня пойдзем!


\par }{\MM \VS{13}Ці мала табе, што ты вывеў нас з зямлі, якая ацякае малаком і мёдам, каб выгубіць нас у пустыні, і яшчэ хочаш панаваць над намі?


\par }{\MM \VS{14}Але ж ты ня ўвёў нас у зямлю, якая ацякае малаком і мёдам, і ня даў нам на ўласнасьць палёў і вінаграднікаў! Хочаш вочы людзей засьляпіць? Ня пойдзем!»


\par }{\MM \VS{15}І надта разгневаўся Майсей, і сказаў ГОСПАДУ: «Не прыймай ахвяры іхняй! У ніводнага з іх я ня ўзяў нават асла, і нікога з іх я не пакрыўдзіў».


\par }{\MM \VS{16}І сказаў Майсей Караху: «Заўтра ты і ўся грамада твая няхай стане перад абліччам ГОСПАДА, ты з імі, і Аарон асобна.


\par }{\MM \VS{17}І няхай возьме кожны ка­дзільніцу сваю і пакладзе ў іх кадзіла, і прынясе перад аблічча ГОСПАДА кожны кадзільніцу сваю, дзьвесьце пяцьдзясят кадзільніцаў; і ты, і Аарон кожны кадзільніцу сваю».


\par }{\MM \VS{18}І кожны ўзяў кадзільніцу сваю, уклаў у яе агонь, і насыпаў кадзіла, і сталі яны каля ўваходу ў Намёт Спатканьня, [сталі] таксама Майсей і Аарон.


\par }{\MM \VS{19}І сабраў Карах суп­раць іх усю грамаду каля ўваходу ў Намёт Спатканьня. І зьявілася ўсёй грамадзе слава ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{20}І прамовіў ГОСПАД да Майсея і Аарона, кажучы:


\par }{\MM \VS{21}«Адлучыцеся ад грамады гэтай, Я іх зьнішчу ў момант».


\par }{\MM \VS{22}І яны ўпалі на абліччы свае, і сказалі: «Божа, Божа, Які [даеш] дух усякаму целу, ці будзеш гневацца на ўсю грамаду, калі [толькі] адзін чалавек саграшыў?»


\par }{\MM \VS{23}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{24}«Прамоў да грамады, кажучы: “Адыйдзіце ад жытлаў Караха, Датана і Абірама”».


\par }{\MM \VS{25}І ўстаў Майсей, і пайшоў да Датана і Абірама, і старшыні Ізраіля пайшлі за ім.


\par }{\MM \VS{26}І прамовіў ён да грамады, кажучы: «Адыйдзіце ад намётаў гэтых бязбожных людзей! І не дакранайцеся нічога, што да іх [належыць], каб вы не пагінулі праз усе грахі іхнія!»


\par }{\MM \VS{27}І адыйшліся [ўсе] ад сялібаў Караха, Датана і Абірама. А Датан і Абірам выйшлі і сталі перад уваходам у намёты свае разам з жонкамі сваімі, сынамі і малымі дзецьмі.


\par }{\MM \VS{28}І сказаў Майсей: «З гэтага даведаецеся, што ГОСПАД паслаў мяне, каб чыніў усе гэтыя справы і што гэта не з майго сэрца [выйшла].


\par }{\MM \VS{29}Калі гэтыя людзі памруць, як усе людзі паміраюць, і калі лёс іхні будзе такі, які і ў кожнага чалавека, ГОСПАД не паслаў мяне.


\par }{\MM \VS{30}А калі ГОСПАД ство­рыць незвычайнае, і зямля разявіць пашчу сваю, і праглыне іх і ўсё, што да іх [належыць], і жывыя трапяць яны ў адхлань, ведайце, што яны зьневажалі ГОСПАДА».


\par }{\MM \VS{31}І сталася, калі ён скончыў прамаўляць слова, расчынілася зямля пад нагамі іхнімі,


\par }{\MM \VS{32}і разявіла зямля пашчу сваю, і праглынула іх, і дамы іхнія, і ўсіх людзей, якія з Карахам, і ўсю маёмасьць іхнюю.


\par }{\MM \VS{33}І так жывыя трапілі яны і ўсё, што ў іх, у адхлань, і зямля накрыла іх, і [так] былі яны вынішчаныя спаміж царквы.


\par }{\MM \VS{34}А ўсе Ізраільцяне, якія стаялі навокал, [пачуўшы]крык іхні, паўцякалі, кажучы: «Каб і нас зямля не праглынула».


\par }{\MM \VS{35}І выйшаў агонь ад ГОСПАДА, і спаліў дзьвесьце пяцьдзясят чалавек, якія ахвяроўвалі кадзіла.


\par }{\MM \VS{36}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{37}«Скажы Элеазару, сыну Аарона сьвятара, каб сабраў з пажарышча кадзільніцы, а агонь з іх няхай выкіне далёка, бо яны асьвячоныя.


\par }{\MM \VS{38}А з кадзільніцаў тых, якія саграшылі супраць душаў сваіх, няхай зробяць тонкія бляхі на пакрыцьцё ахвярніка, бо іх прынесьлі перад аблічча ГОСПАДА, і яны асьвячоныя, і будуць яны знакам для сыноў Ізраіля».


\par }{\MM \VS{39}І ўзяў Элеазар сьвятар ка­дзільніцы мядзяныя, якія прынесьлі тыя, што былі спалены, і перарабілі іх [на бляху] на пакрыцьцё ахвярніка,


\par }{\MM \VS{40}як напамін для сыноў Ізраіля, каб ніхто чужы, які не [належыць] да насеньня Ааро­на, не прыносіў кадзіла перад аб­лічча ГОСПАДА і ня стала­ся з ім тое, што з Карахам і супольнікамі ягонымі, як прамо­віў да яго ГОСПАД праз Майсея.


\par }{\MM \VS{41}Назаўтра ўся грамада сыноў Ізраіля наракала на Майсея і Аарона, кажучы: «Вы забілі народ ГОСПАДАЎ».


\par }{\MM \VS{42}І сталася, калі сабралася грамада супраць Майсея і Аарона, яны накіраваліся да Намёту Спатканьня. І вось, воблака ахутала [Намёт], і зьявілася слава ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{43}І прыйшлі Майсей і Аарон перад Намёт Спатканьня.


\par }{\MM \VS{44}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{45}«Адыйдзіцеся ад грамады гэтай, і Я зьнішчу іх у момант». А яны ўпалі на абліччы свае.


\par }{\MM \VS{46}І сказаў Майсей Аарону: «Вазьмі кадзільніцу і ўлажы ў яе агонь з ахвярніка, улажы кадзіла, і пабяжы хутка да грамады, і перамольвай за яе, бо ўзгарэўся гнеў ГОСПАДА і пачалася пляга».


\par }{\MM \VS{47}І зрабіў Аарон, як сказаў Майсей, і прыбег да царквы, і вось, ужо пачалася пляга сярод народу. І ён палажыў кадзіла, і перамольваў за народ.


\par }{\MM \VS{48}І ён стаў паміж памёршымі і жывымі, і пляга спынілася.


\par }{\MM \VS{49}А тых, што згінула ад плягі гэтай, было чатырнаццаць тысячаў семсот, апрача памёршых з прычыны Караха.


\par }{\MM \VS{50}І вярнуўся Аарон да Майсея да ўваходу ў Намёт Спатканьня, і спынілася пляга.




\par }\Chap{Лікі 17}{\MM \VerseOne{1}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«Прамоў да сыноў Ізраіля і вазьмі ад іх па кію, кій паводле дому бацькоў іхніх, ад усіх князёў паводле дому бацькоў іхніх, дванаццаць кіёў. Імя кожнага напішы на кіі ягоным.


\par }{\MM \VS{3}А на кіі Левія напішы імя Аарона, бо [павінна быць] па адным кіі на князя дому бацькоў сваіх.


\par }{\MM \VS{4}І палажы іх у Намёце Спатканьня перад [Каўчэгам] Сьведчаньня, дзе Я сустракаюся з табою.


\par }{\MM \VS{5}І станецца, што каго з іх Я абяру, таго кій заквітнее, і Я спыню [нараканьні] сыноў Ізраіля супраць Мяне, якімі яны наракаюць вам».


\par }{\MM \VS{6}І прамовіў Майсей да сыноў Ізраіля, і далі яму ўсе князі кіі ад князя дому бацькоў сваіх, адзін кій ад князя, дванаццаць кіёў, і кій Аарона паміж іх.


\par }{\MM \VS{7}Гэтыя кіі палажыў Майсей перад абліччам ГОСПАДА ў Намёце Спатканьня.


\par }{\MM \VS{8}І сталася назаўтра, і ўвайшоў Майсей у Намёт Спатканьня, і вось, заквітнеў кій Аарона з дому Левія, і выпусьціў пупышкі, закрасаваў і вырасьлі сьпелыя мігдалы.


\par }{\MM \VS{9}І вынес Майсей ад аблічча ГОСПАДА ўсе кіі да ўсіх сыноў Ізраіля, і яны ўбачылі, і кожны ўзяў кій свой.


\par }{\MM \VS{10}І сказаў ГОСПАД Майсею: «Кій Аарона палажы назад перад [Каўчэгам] Сьведчаньня, каб захаваўся як знак суп­раць сыноў бунту і каб спыніліся нараканьні супраць Мяне, і яны не памруць».


\par }{\MM \VS{11}І зрабіў Майсей, як загадаў яму ГОСПАД, так і зрабіў.


\par }{\MM \VS{12}І сказалі сыны Ізраіля Майсею, кажучы: «Вось, мы гінем, паміраем, усе паміраем!


\par }{\MM \VS{13}Усе, хто набліжаюцца да Сялібы ГОСПАДА, паміраюць. Ці ж мы, паміраючы, будзем вынішчаны?»




\par }\Chap{Лікі 18}{\MM \VerseOne{1}І сказаў ГОСПАД Ааро­ну: «Ты і сыны твае, і дом бацькі твайго з табой будзеце насіць [віну за] беззаконьні адносна Сялібы. Ты і сыны твае будзеце насіць [віну за] беззаконьні адносна сьвятарства вашага.


\par }{\MM \VS{2}Таксама браты твае, пакаленьне Левія, племя бацькі твайго, няхай наблізяцца да цябе і дапамагаюць табе; а ты і сыны твае з табою будзеце пры Намёце Спатканьня.


\par }{\MM \VS{3}І будуць яны захоўваць тое, што патрэбнае для цябе і для Сялібы, але да сьвятых рэчаў і да ахвярніка ня будуць яны набліжацца, каб не памерлі ані яны, ані вы.


\par }{\MM \VS{4}І будуць яны пры табе і будуць захоўваць усё адносна Намёту Спатканьня, усю службу пры Сялібе, але ніводзін чужынец ня будзе набліжацца да вас.


\par }{\MM \VS{5}І вы будзеце захоўваць службу пры сьвятыні і пры ахвярніку, каб не было больш гневу на сыноў Ізраіля.


\par }{\MM \VS{6}Вось, Я ўзяў братоў вашых, лявітаў, спасярод сыноў Ізраіля і даў іх як дар ГОСПАДУ, каб яны выконвалі служэньне ў Намёце Спатканьня.


\par }{\MM \VS{7}А ты і сыны твае з табою будзеце захоўваць сьвятарства вашае і ўсё, што належыць да ахвярніка і месца за заслонай. Я даю вам як дар сьвятарства вашае, а калі чужынец наблізіцца [да яго], памрэ».


\par }{\MM \VS{8}І прамовіў ГОСПАД да Аарона: «Вось, Я даю табе нагляд за дарамі Маімі. Усе дары, якія пасьвячаюць [Мне] сыны Ізраіля, Я даю табе і сынам тваім за служэньне [сьвятарскае] як пастанову вечную.


\par }{\MM \VS{9}Гэта будзе табе са сьвятога сьвятых, з ахвяраў агнявых: [возьмеш] кожны дар ахвярны, ахвяру хлебную, ахвяру за грэх і ахвяру аднагараджэньня, якія Мне прыносяць; як сьвятое сьвятых [будуць] яны для цябе і для сыноў тваіх.


\par }{\MM \VS{10}У Сьвятым Сьвятых бу­дзеш іх есьці; кожны мужчына можа есьці гэта, бо гэта сьвятыня для цябе.


\par }{\MM \VS{11}А ўсе дары ахвярныя, якія патрэсваюць, [складаючы], сыны Ізраіля, Я даю табе, і сынам тваім, і дочкам тваім як пастанову вечную; кожны чысты ў доме тваім будзе есьці іх.


\par }{\MM \VS{12}Табе Я даю ўсю тлус­тасьць алею, і ўсю тлустасьць віна і збожжа, якое сыны Ізраіля прыносяць ГОСПАДУ як першыя плады.


\par }{\MM \VS{13}І пяршыны, якія яны прыносяць ГОСПАДУ з усёй зямлі іхняй, будуць твае. Кожны чысты ў доме тваім, будзе есьці іх.


\par }{\MM \VS{14}Усё, што пад закляцьцем у Ізраілі, будзе тваім.


\par }{\MM \VS{15}Усе першародныя ўлоньня кожнага цела, якія прыносяцца ГОСПАДУ, ці з людзей, ці з жывёлы, будуць тваімі. Але людзей першародных і кожнай жывёлы, якая нячыстая, выкупіш, выкупляючы.


\par }{\MM \VS{16}Выкупіш іх праз месяц пасьля нараджэньня за пяць сыкляў срэбра паводле сыклю сьвятыні; сыкль мае дваццаць гераў.


\par }{\MM \VS{17}Першародных каровы, першародных авечкі і першародных казы ня будзеш выкупляць, бо яны сьвятыя. Кроў іхнюю выльеш на ахвярнік, а тлушч іхні спаліш у агні на мілы пах ГОСПАДУ.


\par }{\MM \VS{18}Мяса іхняе будзе тваім, таксама грудзіна патрасаная і правая лапатка будуць тваімі.


\par }{\MM \VS{19}Усе дары сьвятыя, якія прыносяць сыны Ізраіля ГОСПАДУ, Я даю табе, і сынам тваім, і дочкам тваім з табою як пастанову вечную. Гэта вечны запавет солі перад абліччам ГОСПАДА для цябе і насеньня твайго з табою».


\par }{\MM \VS{20}І сказаў ГОСПАД Аарону: «У зямлі іхняй ня будзеш мець спадчыны і ня будзеш мець між імі часткі [зямлі]. Я — частка твая і спадчына твая між сынамі Ізраіля.


\par }{\MM \VS{21}Вось, сынам Левія Я даю як спадчыну ўсе дзесяціны ў Ізраілі за служэньне, якое яны выконваюць у Намёце Спатканьня.


\par }{\MM \VS{22}А сыны Ізраіля ня бу­дуць больш набліжацца да Намёту Спатканьня, каб не ўчыніць грэху, [які вядзе] да сьмерці.


\par }{\MM \VS{23}[Толькі] лявіты будуць выконваць служэньне ў Намёце Спатканьня, і яны самі бу­дуць несьці правіну сваю. Гэта пастанова вечная для пакаленьняў вашых. І ня бу­дуць [лявіты] мець спадчыны між сынамі Ізраіля,


\par }{\MM \VS{24}бо Я даў лявітам у спадчыну дзесяціны, якія сыны Ізраіля ахвяроўваюць ГОСПАДУ. Дзеля таго Я сказаў ім: “Між сыноў Ізраіля ня будзеце вы мець спадчыны”».


\par }{\MM \VS{25}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{26}«Прамоў да лявітаў і скажы ім: “Калі вы атрымаеце дзесяціны ад сыноў Ізраіля, якія Я даў вам у спадчыну, дзесяціну з дзесяціны маеце прынесьці ў дар ГОСПАДУ.


\par }{\MM \VS{27}І будзе гэта вам залічана як дар ад збожжа з току або ад таго, што напаўняе тоўчню.


\par }{\MM \VS{28}І вы таксама павінны складаць ахвяры ГОСПАДУ з усіх дзесяцінаў вашых, якія вы атрымліваеце ад сыноў Ізраіля; прынясіце іх ГОСПАДУ і [дайце] Аарону сьвятару як дар.


\par }{\MM \VS{29}З усяго, што атрымліваеце, прыносьце ўсялякія дары ГОСПАДУ, і з усяго найлепшага як сьвятой часткі гэтага”.


\par }{\MM \VS{30}І скажы ім: “Калі вы зложыце [з дзесяцінаў] ў ахвяру тлустасьць [дароў], гэта будзе вам залічана як ахвяра з току і ахвяра з тоўчні.


\par }{\MM \VS{31}І будзеце гэта есьці на кожным месцы вы і дом ваш, бо гэта плата за службу вашую ў Намёце Спатканьня.


\par }{\MM \VS{32}І вы не панясеце на сабе грэху, калі ахвяруеце тлустасьць іхнюю, і не зьняважыце сьвятых дароў Ізраіля, і не памрацё”».




\par }\Chap{Лікі 19}{\MM \VerseOne{1}І прамовіў ГОСПАД да Майсея і Аарона, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«Вось пастанова Закону, якую загадаў ГОСПАД. Прамоў да сыноў Ізраіля, і няхай яны прывядуць да цябе рудую карову без заганы, на якую яшчэ не было ўскладанае ярмо.


\par }{\MM \VS{3}І аддасьцё яе Элеазару сьвятару, і ён выведзе яе па-за табар, і заб’іцё яе перад абліччам ягоным.


\par }{\MM \VS{4}І Элеазар сьвятар памо­чыць палец свой у крыві ейнай, і пакропіць сем разоў крывёю ейнай пярэдні бок Намёту Спатканьня.


\par }{\MM \VS{5}І спаляць карову гэтую перад вачыма ягонымі, і скуру ейную, і кроў ейную, і нячыстасьць ейную спаляць.


\par }{\MM \VS{6}І возьме сьвятар дрэва кедровае, гізоп і ніткі кармазыновыя, і кіне ў нутро каровы, якая гарыць у агні.


\par }{\MM \VS{7}І памые сьвятар шаты свае, і абмые цела сваё ў вадзе, і ўвойдзе ён у табар, і будзе нячысты сьвятар аж да вечара.


\par }{\MM \VS{8}І той, хто спальваў карову, памые шаты свае ў вадзе, і абмые цела сваё ў вадзе, і нячысты будзе ён аж да вечара.


\par }{\MM \VS{9}І зьбярэ чалавек чысты попел каровы, і высыпе па-за табарам у месцы чыстым, і ён будзе для грамады сыноў Ізраіля захаваны для [прыгатаваньня] вады ачышчэньня. Гэта [ахвяра] за грэх.


\par }{\MM \VS{10}Той, хто зьбіраў попел каровы, вымые адзеньне сваё і будзе нячысты аж да вечара. Гэта пастанова вечная як для сыноў Ізраіля, так і для прыхадняў, якія ў іх жывуць.


\par }{\MM \VS{11}Хто дакранецца нябожчыка, будзе нячысты сем дзён.


\par }{\MM \VS{12}Павінен ён [вадой з попелу каровы] ачысьціцца ў трэці і сёмы дзень, і будзе чысты. Калі ў трэці дзень і ў сёмы дзень ня будзе ачышчаны, ня будзе чысты.


\par }{\MM \VS{13}Кожны, хто дакрануўся нябожчыка і не ачысьціўся, ро­біць нячыстай Сялібу ГОСПАДА; будзе вынішчана душа тая з Ізраіля, бо вада ачышчэньня не пакрапіла яго, і ён будзе нячысты, і нячыстасьць ягоная застанецца на ім.


\par }{\MM \VS{14}Гэта закон адносна чалавека, які памёр у намёце. Кожны, хто ўвойдзе ў гэты намёт, і кожны, хто ў ім знаходзіцца, будзе нячысты сем дзён.


\par }{\MM \VS{15}І кожная пасудзіна адкрытая, якая ня мае накрыўкі, прымацаванай на шнурку, будзе нячыстай.


\par }{\MM \VS{16}І кожны, хто на абліччы поля дакранецца або забітага мячом, або памёршага, або костак людзкіх, або магілы, будзе нячысты сем дзён.


\par }{\MM \VS{17}І возьмуць для нячыстага попел той спаленай [ахвяры] за грэх і нальюць на яго жывой вады ў посуд.


\par }{\MM \VS{18}І чалавек чысты возьме гізоп, і памочыць яго ў вадзе, і пакропіць намёт, і ўвесь посуд, і людзей, якія былі ў ім, і таго, хто дакрануўся костак, або забітага, або памёршага, або магілы.


\par }{\MM \VS{19}І пакропіць чалавек чысты таго, хто нячысты, у трэці і сёмы дзень, і ачысьціць яго ў сёмы дзень. Чалавек [нячысты] памые адзеньне сваё і абмые сябе ў вадзе, і вечарам будзе чысты.


\par }{\MM \VS{20}Але калі той, хто нячысты, ня будзе ачышчаны, бу­дзе зьнішчана душа яго спаміж царквы, бо ён зрабіў нячыстай Сялібу ГОСПАДА; вадою ачышчэньня ён не абмыты, ён нячысты.


\par }{\MM \VS{21}Гэта будзе для вас пастанова вечная. І той, хто кропіць вадой ачышчэньня, вымые адзеньне сваё; і той, хто дакранецца вады ачышчэньня, нячысты будзе аж да вечара.


\par }{\MM \VS{22}І ўсё, да чаго дакранецца нячысты, і душа, якая яго дакранецца, будзе нячыстай аж да вечара».




\par }\Chap{Лікі 20}{\MM \VerseOne{1}І прыйшлі ў першы месяц сыны Ізраіля, уся грамада, у пустыню Сін, і затрымаўся народ у Кадэшы. Там памерла Мірыям, і там была пахаваная.


\par }{\MM \VS{2}І не было вады для грамады, і зграмадзіліся яны супраць Майсея і Аарона.


\par }{\MM \VS{3}І спрачаўся народ з Майсеем, і яны казалі: «Лепш, каб мы загінулі, калі загінулі браты нашыя перад абліччам ГОСПАДА!


\par }{\MM \VS{4}Навошта вывелі вы царкву ГОСПАДА ў пустыню гэтую, каб там загінулі мы і жывёла нашая?


\par }{\MM \VS{5}Навошта вы нас вывелі з Эгіпту, каб завесьці нас у гэтае месца ліхое, дзе сеяць нельга, дзе дрэва фігавае не расьце, ані вінаград, ані дрэвы гранатовыя, і вады няма для піцьця?»


\par }{\MM \VS{6}І Майсей і Аарон адыйшлі ад аблічча царквы да ўваходу ў Намёт Спатканьня, і ўпалі на абліччы свае. І зьявілася слава ГОСПАДА над імі.


\par }{\MM \VS{7}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{8}«Вазьмі кій і зьбярыце грамаду, ты і Аарон, брат твой, і прамоўце да скалы перад вачыма іхнімі, і яна дасьць ваду. І ты выведзеш ваду са скалы, і напоіш грамаду і жывёлу ейную».


\par }{\MM \VS{9}І ўзяў Майсей кій спрад аблічча ГОСПАДА, як [Госпад] загадаў яму.


\par }{\MM \VS{10}І Майсей і Аарон сабралі царкву перад скалою, і сказаў [Майсей]: «Слухайце, бунтаўнікі! Ці зможам мы з гэтай скалы вывесьці ваду для вас?»


\par }{\MM \VS{11}І падняў Майсей руку сваю, і ўдарыў скалу кіем сваім два разы. І выцякла шмат вады, і напілася грамада і жывёла іх.


\par }{\MM \VS{12}І сказаў ГОСПАД Майсею і Аарону: «За тое, што вы не паверылі Мне, каб выявіць сьвятасьць Маю перад вачыма сыноў Ізраіля, вы не ўвядзіцё царкву гэтую ў зямлю, якую Я даў ім».


\par }{\MM \VS{13}Гэта вось вада Мэрывы, дзе спрачаліся сыны Ізраіля суп­раць ГОСПАДА і дзе Ён выявіў сьвятасьць Сваю перад імі.


\par }{\MM \VS{14}І паслаў Майсей з Кадэшу паслоў да валадара Эдому, каб яны сказалі: «Я — брат твой, Ізраіль: Ты ведаеш усе беды, якія спаткалі нас.


\par }{\MM \VS{15}І зыйшлі бацькі нашыя ў Эгіпет, і жылі ў Эгіпце шмат дзён, і Эгіпцяне крыўдзілі нас і бацькоў нашых,


\par }{\MM \VS{16}і мы клікалі да ГОСПАДА, і Ён выслухаў голас наш, і паслаў анёла, і вывеў нас з Эгіпту. І вось, мы ў горадзе Кадэшы, на мяжы тваёй.


\par }{\MM \VS{17}Просім, дазволь прайсьці праз зямлю тваю. Ня пой­дзем мы праз палі і вінаграднікі і ня будзем піць вады са студняў. Мы пойдзем шляхам валадарскім, не адхіляючыся ані направа, ані налева, пакуль не мінем межаў тваіх».


\par }{\MM \VS{18}І сказаў ім Эдом: «Ня пройдзеш праз мяне, бо я з мячом выйду насустрач табе».


\par }{\MM \VS{19}І сказалі яму сыны Ізраіля: «Мы пойдзем бітаю дарогай, а калі будзем піць ваду тваю, мы і жывёла наша, заплацім. Нічога не жадаем, толькі прайсьці пехатою».


\par }{\MM \VS{20}І сказаў [Эдом]: «Ня пройдзеце!» І выйшаў Эдом супраць іх з народам шматлікім і рукою моцнаю.


\par }{\MM \VS{21}І забараніў Эдом Ізраілю пераходзіць межы свае, і Ізраіль адыйшоў у бок ад яго.


\par }{\MM \VS{22}І вырушылі з Кадэшу, і прыйшлі сыны Ізраіля, уся грамада, пад гару Гор.


\par }{\MM \VS{23}І сказаў ГОСПАД Майсею і Аарону каля гары Гор, якая на мяжы зямлі Эдому, кажучы:


\par }{\MM \VS{24}«Аарон будзе далучаны да народу свайго, бо ён ня ўвойдзе ў зямлю, якую Я дам сынам Ізраіля, таму што вы супрацівіліся [слову] з вуснаў Маіх ля водаў Мэрывы.


\par }{\MM \VS{25}Вазьмі Аарона і Элеазара, сына ягонага, і завядзі іх на гару Гор.


\par }{\MM \VS{26}Здымі з Аарона адзеньне ягонае, і апрані ў яго Элеазара, сына ягонага, і Аарон няхай далучыцца [да народу свайго], і памрэ там».


\par }{\MM \VS{27}І зрабіў Майсей, як загадаў ГОСПАД. І ўзыйшлі яны на гару Гор на вачах усёй грамады.


\par }{\MM \VS{28}І зьняў Майсей з Аарона адзеньне ягонае, і апрануў у яго Элеазара, сына ягонага. І памёр Аарон там на вяршыні гары, а Майсей і Элеазар зыйшлі з гары.


\par }{\MM \VS{29}І ўбачыла ўся грамада, што памёр Аарон, і плакаў увесь дом Ізраіля па Аароне трыц­цаць дзён.




\par }\Chap{Лікі 21}{\MM \VerseOne{1}І пачуў валадар Араду, Хананеец, які жыў у Нэгеве, што Ізраільцяне ідуць шляхам ад Атарыму, і напаў ён на Ізраіля, і ўзяў палонных.


\par }{\MM \VS{2}І шлюбаваў Ізраіль ГОСПАДУ, і сказаў: «Калі Ты, выдаючы, выдасі народ гэты ў рукі нашыя, мы паложым закляцьце на гарады ягоныя».


\par }{\MM \VS{3}І выслухаў ГОСПАД голас Ізраіля, і выдаў яму Хананейцаў, і яны палажылі закляцьце на іх і на гарады іхнія, і назвалі імя месцу гэтаму Харма.


\par }{\MM \VS{4}І выйшлі яны ад гары Гор шляхам да Мора Чырвонага, каб абыйсьці зямлю Эдом. І ў часе дарогі душа народу страціла цярплівасьць.


\par }{\MM \VS{5}І гаварыў народ супраць Бога і супраць Майсея: «Навошта вы вывелі нас з Эгіпту, каб мы памерлі ў пустыні? Няма хлеба, няма вады. І душы нашай абрыд гэты марны хлеб».


\par }{\MM \VS{6}І паслаў ГОСПАД на народ палючых зьмеяў, і яны кусалі народ, і памерла шмат народу ў Ізраілі.


\par }{\MM \VS{7}І прыйшоў народ да Майсея, і сказаў: «Саграшылі мы, бо гаварылі супраць ГОСПАДА і супраць цябе. Маліся да ГОСПАДА, каб забраў Ён ад нас гэтых зьмеяў». І маліўся Майсей за народ.


\par }{\MM \VS{8}І сказаў ГОСПАД Майсею: «Зрабі [зьмея] палючага і падымі яго як сьцяг. Кожны ўкушаны, калі гляне на яго, будзе жыць».


\par }{\MM \VS{9}І зрабіў Майсей зьмея мядзянага, і ўзьняў яго як сьцяг, і сталася, што калі зьмей укусіў чалавека, а ён глянуў на зьмея мядзянага, дык заставаўся жыць.


\par }{\MM \VS{10}І выйшлі [ў дарогу] сыны Із­раіля, і сталі табарам у Абоце.


\par }{\MM \VS{11}І выйшлі з Аботу, і сталі табарам пад Іе-Абарымам у пустыні, якая на ўсход ад Мааву.


\par }{\MM \VS{12}Адтуль выйшлі і сталі табарам каля ручая Зарэд.


\par }{\MM \VS{13}Адтуль выйшлі і сталі табарам за [ракою] Арнон, якая цячэ праз пустыню з межаў Амарэйцаў, бо Арнон — мяжа між Мааўлянамі і Амарэйцамі.


\par }{\MM \VS{14}Таму сказана ў Кнізе войнаў ГОСПАДА: «Вагэў каля Суфа і ручаёў Арнону.


\par }{\MM \VS{15}Схіл ручаёў сягае аж да мясцовасьці Ар і прылягае аж да межаў Мааву».


\par }{\MM \VS{16}Адтуль [рушылі] ў Бээр. Гэта тая студня, пра якую сказаў ГОСПАД Майсею: «Зьбяры народ, і Я дам яму вады».


\par }{\MM \VS{17}Тады засьпяваў Ізраіль гэты сьпеў: «Напаўняйся, студня, сьпявайце пра яе!


\par }{\MM \VS{18}Студня, якую выкапалі князі, начальнікі народу капалі скіпетрамі і кіямі сваімі». З пустыні яны [вырушылі] ў Матану,


\par }{\MM \VS{19}з Матаны — у Нахаліэль, з Нахаліэлю — у Бамот,


\par }{\MM \VS{20}з Бамоту — у лагчыну, якая на полі Мааву, каля вяршыні гары Пісга, што ўзвышаецца перад абліччам [зямлі] бязьлюднай.


\par }{\MM \VS{21}І паслаў Ізраіль пасланцоў да Сыгона, валадара Амарэйцаў, кажучы:


\par }{\MM \VS{22}«Дазволь мне прайсьці праз зямлю тваю; ня збочым мы на палі і на вінаграднікі, ня будзем піць са студняў, пойдзем шляхам валадарскім, пакуль ня пройдзем межы твае».


\par }{\MM \VS{23}Але Сыгон не дазволіў Ізраілю прайсьці праз межы свае, і сабраў Сыгон увесь народ свой, і пераняў Ізраіля ў пустыні, і прыйшоў у Ягцу, і напаў на Ізраіля.


\par }{\MM \VS{24}І перамог яго Ізраіль вострывам мяча, і заняў зямлю ягоную ад Арнону аж да Ябоку, аж да [зямлі] сыноў Амона, бо моцнымі былі межы сыноў Амона.


\par }{\MM \VS{25}І авалодаў Ізраіль усімі гарадамі тымі, і абжыўся Ізраіль у гарадах Амарэйцаў, у Хешбоне і ў-ва ўсіх ваколіцах ягоных.


\par }{\MM \VS{26}Хешбон [быў] горадам Сыгона, валадара Амарэйцаў, які ваяваў з папярэднім валадаром Мааву і забраў з рукі ягонай ўсю зямлю аж да Арнону.


\par }{\MM \VS{27}Таму гаворыцца ў прыказцы: «Ідзіце ў Хешбон! Няхай будзе адбудаваны і ўмацаваны горад Сыгона!


\par }{\MM \VS{28}Бо агонь выйшаў з Хешбону, полымя з гораду Сыгона, спаліў Ар-Мааў і ўладароў узгорышчаў Арнону.


\par }{\MM \VS{29}Гора табе, Мааў; прапаў ты, народ Хамоша! Змусіў ён сыноў тваіх да ўцёкаў, а дочак тваіх [аддаў] у палон Сыгону, валадару Амарэйцаў.


\par }{\MM \VS{30}Пусьцілі мы [стрэлы] ў іх, загінуў Хешбон аж да Дыбону. Зьнішчылі мы [ўсё] аж да Нофы і аж да Мэдэвы».


\par }{\MM \VS{31}І абжыўся Ізраіль у зямлі Амарэйцаў.


\par }{\MM \VS{32}І паслаў Майсей выведчыкаў у Язэр. І яны здабылі яго і ваколіцы ягоныя, і выгналі Амарэйцаў, якія [былі] там.


\par }{\MM \VS{33}І яны павярнулі, і пайшлі па шляху ў Башан. І выйшаў Ог, валадар Башану, насустрач ім на бітву з усім народам сваім у Эдрэі.


\par }{\MM \VS{34}І ГОСПАД сказаў Майсею: «Ня бойся яго, бо Я аддаў ў рукі твае яго і ўвесь народ ягоны, і зямлю ягоную, і ты зробіш з ім так, як зрабіў з Сыгонам, валадаром Амарэйцаў, які жыў у Хешбоне».


\par }{\MM \VS{35}І яны пабілі яго і сыноў ягоных, і ўвесь народ ягоны, аж нікога не засталося з іх, і авалодалі зямлёй ягонай.




\par }\Chap{Лікі 22}{\MM \VerseOne{1}І выйшлі сыны Ізраіля, і сталі табарам на раўнінах Мааву на другім баку Ярдану, насупраць Ерыхону.


\par }{\MM \VS{2}І ўбачыў Балак, сын Цыпора, усё, што зрабіў Ізраіль Амарэйцам.


\par }{\MM \VS{3}І Мааў вельмі спалохаўся гэтага народу, бо ён быў шматлікі, і баяўся Мааў сыноў Ізраіля.


\par }{\MM \VS{4}І сказаў Мааў старшыням Мадыяну: «Цяпер гэтая супольнасьць паесьць усё кругом, як вол саскубае траву на полі». У той час валадаром Мааву быў Балак, сын Цыпора.


\par }{\MM \VS{5}І паслаў ён пасланцоў да Білеама, сына Бэора, у Пэтор, які над ракой зямлі сыноў народу ягонага, каб паклікаць яго, кажучы: «Вось, выйшаў народ з Эгіпту. Вось, ён пакрыў аблічча зямлі і пасяліўся насупраць мяне.


\par }{\MM \VS{6}І цяпер прыйдзі, прашу, і пракляні мне народ гэты, бо ён дужэйшы за мяне. Можа, я здолею перамагчы яго і выгнаць з зямлі, бо ведаю, што каго ты дабраславіш, будзе дабраслаўлёны, а каго ты праклянеш, будзе пракляты».


\par }{\MM \VS{7}І прыйшлі старшыні Мааву са старшынямі Мадыяну, і [плата] за прадказаньне была ў руцэ іхняй, і прыйшлі да Білеама, і перадалі яму словы Балака.


\par }{\MM \VS{8}І ён сказаў ім: «Застаньцеся тут на ноч, і я прынясу вам слова, якое скажа мне ГОСПАД». І засталіся князі Мааву ў Білеама.


\par }{\MM \VS{9}І прыйшоў Бог да Білеама, і сказаў: «Што гэта за людзі ў цябе?»


\par }{\MM \VS{10}І Білеам сказаў Богу: «Балак, сын Цыпора, валадар Мааву, прыслаў да мяне


\par }{\MM \VS{11}[сказаць]: “Вось, народ выйшаў з Эгіпту і пакрыў паверхню зямлі. Цяпер прыйдзі і пракляні мне яго, каб мог я перамагчы яго і выгнаць яго”».


\par }{\MM \VS{12}І сказаў Бог Білеаму: «Ты ня пойдзеш з імі, не праклянеш народ, бо ён дабраслаўлёны».


\par }{\MM \VS{13}І ўстаў Білеам раніцаю, і сказаў князям Балака: «Варочайцеся ў зямлю вашую, бо ГОСПАД не дазволіў мне ісьці з вамі».


\par }{\MM \VS{14}І ўсталі князі Мааву, і прыйшлі да Балака, і сказалі яму: «Білеам не згадзіўся ісьці з намі».


\par }{\MM \VS{15}І Балак паслаў яшчэ раз князёў, больш лікам і больш паважаных, чым тыя.


\par }{\MM \VS{16}І прыйшлі яны да Білеама, і сказалі яму: «Так кажа Балак, сын Цыпора: “Не адмаўляйся, прашу, прыйсьці да мяне.


\par }{\MM \VS{17}Бо, ушаноўваючы, вельмі ўшаную цябе і ўсё, што скажаш мне, зраблю. Прыйдзі і пракляні мне народ гэты”».


\par }{\MM \VS{18}І адказаў Білеам, і сказаў слугам Балака: «Калі [нават] дасьць мне Балак поўны дом свой срэбра і золата, не магу парушыць [слова] з вуснаў ГОСПАДА, Бога майго, каб зрабіць што малое, або вялікае.


\par }{\MM \VS{19}А цяпер, прашу, застаньцеся таксама ў гэтую ноч, а я даведаюся, што зноў прамовіць да мяне ГОСПАД».


\par }{\MM \VS{20}І прыйшоў Бог да Білеама ўначы, і сказаў яму: «Калі прыйшлі гэтыя людзі паклікаць цябе, устань і ідзі з імі, але слова, якое Я прамоўлю да цябе, выканаеш».


\par }{\MM \VS{21}І ўстаў Білеам раніцаю, і асядлаў асьліцу сваю і вырушыў разам з князямі Мааву.


\par }{\MM \VS{22}І ўзгарэўся гнеў Бога, што ён паехаў. І стаў анёл ГОСПАДА на шляху як супраціўнік ягоны. А ён ехаў на асьліцы сваёй, і два юнакі ягоныя з ім.


\par }{\MM \VS{23}І ўбачыла асьліца анёла ГОСПАДА, які стаяў на шляху, і меч ягоны выцягнуты ў руцэ ягонай, і зыйшла асьліца з дарогі, і пайшла ў поле. І Білеам ударыў асьліцу, каб яна завярнула на дарогу.


\par }{\MM \VS{24}І стаў анёл ГОСПАДА на сьцеж­цы паміж вінаграднікамі, і мур быў з таго і з гэтага боку.


\par }{\MM \VS{25}І ўбачыла асьліца анёла ГОС­ПАДА, і прыціснулася да му­ру, і прыціснула нагу Білеама да муру, і ён зноў пачаў біць яе.


\par }{\MM \VS{26}І анёл ГОСПАДА перайшоў і стаў у месцы такім вузкім, што не было дарогі, каб абмінуць яго ані з правага, ані з левага боку.


\par }{\MM \VS{27}І ўбачыла асьліца анёла ГОСПАДА, і лягла пад Білеамам. І ўзлаваўся Білеам, і біў асьліцу кіем.


\par }{\MM \VS{28}І адкрыў ГОСПАД вусны асьліцы, і яна сказала Білеаму: «Што я табе зрабіла? Чаму ты б’еш мяне ўжо трэці раз?»


\par }{\MM \VS{29}І сказаў Білеам асьліцы: «Бо ты глумішся з мяне. Каб меў я меч у руцэ маёй, я забіў бы цябе!»


\par }{\MM \VS{30}І сказала асьліца Білеаму: «Ці ж я не твая асьліца, на якой ты езьдзіш ад пачатку да сёньняшняга дня? Ці ж я мела звычку так рабіць з табой?» І ён сказаў: «Не».


\par }{\MM \VS{31}І адкрыў ГОСПАД вочы Білеама, і ён угледзеў анёла ГОСПАДА, які стаяў на шляху, і меч выцягнуты ў руцэ ягонай. І пакланіўся ён, і схіліў аблічча сваё.


\par }{\MM \VS{32}І сказаў яму анёл ГОСПАДА: «Навошта тры разы ты біў асьліцу сваю? Вось, я прыйшоў як супраціўнік твой, бо нядобрая дарога [твая] перад табою.


\par }{\MM \VS{33}І ўбачыла мяне асьліца, і тры разы ўхілялася ад мяне, і каб яна не ўхілялася ад мяне, я забіў бы цябе, а яе пакінуў бы жывую».


\par }{\MM \VS{34}І сказаў Білеам анёлу ГОСПАДА: «Саграшыў я, бо ня ведаў, што ты стаіш супраць мяне на шляху; а цяпер, калі гэта кепска ў вачах тваіх, я вярнуся назад».


\par }{\MM \VS{35}І сказаў анёл ГОСПАДА Білеаму: «Ідзі з тымі людзьмі, але сьцеражыся, бо слова, якое Я прамоўлю да цябе, прамовіш». І пайшоў Білеам з князямі Балака.


\par }{\MM \VS{36}І пачуў Балак, што Білеам прыйшоў, і выйшаў яму на спатканьне аж да Ір-Мааву, які на мяжы пры Арноне.


\par }{\MM \VS{37}І сказаў Балак Білеаму: «Ці ж, пасылаючы, я не пасылаў да цябе, каб паклікалі цябе? Чаму ты не прыйшоў да мяне? Няўжо я не магу ўшанаваць цябе?»


\par }{\MM \VS{38}І сказаў Білеам Балаку: «Вось, я прыйшоў да цябе цяпер. Ці ж я магу што іншае прамовіць? Слова, якое ўложыць Бог у вусны мае, я прамоўлю».


\par }{\MM \VS{39}І пайшлі Балак разам з Білеамам, і прыйшлі ў Кірыят-Хуцот.


\par }{\MM \VS{40}І Балак склаў у ахвяру валоў і авечак, і паслаў Білеаму і князям, якія з ім.


\par }{\MM \VS{41}І сталася раніцаю, і ўзяў Балак Білеама, і завёў яго на ўзгорышча Баала, і адтуль убачыў ён частку народу [Ізраіля].




\par }\Chap{Лікі 23}{\MM \VerseOne{1}І сказаў Білеам Балаку: «Пастаў мне тут сем ахвярнікаў і падрыхтуй мне сем бычкоў і сем бараноў».


\par }{\MM \VS{2}І Балак зрабіў так, як прамовіў Білеам, і склалі ў ахвяру Балак і Білеам бычка і барана на [кожным] ахвярніку.


\par }{\MM \VS{3}І сказаў Білеам Балаку: «Застанься каля цэласпаленьня твайго, а я пайду, можа, мяне спаткае ГОСПАД, і слова, якое Ён мне зьявіць, я паведамлю табе». І ён узыйшоў на лысы ўзгорак.


\par }{\MM \VS{4}І сустрэў Бог Білеама, і той сказаў Яму: «Паставіў я сем ахвярнікаў, і на кожным ахвярніку склалі ў ахвяру бычка і барана».


\par }{\MM \VS{5}І ўлажыў ГОСПАД слова ў вусны Білеама, і сказаў: «Вярніся да Балака і гэта скажы».


\par }{\MM \VS{6}І вярнуўся [Білеам], і вось, [Балак] стаіць каля цэласпаленьня свайго, ён і ўсе князі Мааву.


\par }{\MM \VS{7}І абвясьціў ён прароцтва сваё, і сказаў: «З Араму прывёў мяне Балак, валадар Мааву, з гор усходніх, [кажучы]: “Прыйдзі і пракляні мне Якуба! Прыйдзі і навядзі няшчасьце на Ізраіля!”


\par }{\MM \VS{8}Як магу я праклінаць таго, каго не праклінае Бог? Як магу навесьці на каго няшчасьце, калі ГОСПАД не наводзіць яго?


\par }{\MM \VS{9}Бо я бачу яго з вяршыні скалаў і з узгорышчаў гляджу на яго. Вось, народ, які жыве асобна і сярод народаў ня лічыцца.


\par }{\MM \VS{10}Хто можа палічыць пыл Якуба, і лік чацьвёртай часткі Ізраіля? Няхай памрэ душа мая сьмерцю справядлівых, і няхай будзе канец мой падобны іхняму».


\par }{\MM \VS{11}І сказаў Балак Білеаму: «Што ты робіш? Я цябе паклікаў праклінаць ворагаў маіх, а ты, вось, дабраслаўляючы, дабраслаўляеш іх!»


\par }{\MM \VS{12}І адказаў [Білеам], і сказаў: «Хіба ня тое, што ўложыць ГОСПАД у вусны мае, я павінен прамаўляць?»


\par }{\MM \VS{13}І сказаў яму Балак: «Ха­дзі са мной на іншае месца, з якога толькі частку [Ізраіля] ўбачыш, а ўсяго ня будзеш бачыць, і адтуль яго пракляні».


\par }{\MM \VS{14}І завёў ён яго на Поле Вартаўнікоў, на вяршыню Пісгі, і пабудаваў сем ахвярнікаў, і ахвяраваў на [кожным] ахвярніку бычка і барана.


\par }{\MM \VS{15}І сказаў [Білеам] Балаку: «Застанься тут каля цэласпаленьня твайго, а я спаткаюся [з Госпадам]».


\par }{\MM \VS{16}І сустрэў ГОСПАД Білеама, і ўлажыў словы ў вусны ягоныя, і сказаў: «Вяртайся да Балака і гэта прамовіш».


\par }{\MM \VS{17}І вярнуўся [Білеам], і вось, [Балак] стаіць каля цэласпаленьня свайго, і князі Мааву з ім, і сказаў яму Балак: «Што прамовіў ГОСПАД?»


\par }{\MM \VS{18}І ён абвясьціў прароцтва сваё, і сказаў: «Устань, Балак, і слухай, і прыхілі вуха, сыне Цыпора!


\par }{\MM \VS{19}Бог — гэта не чалавек, каб Ён падманваў, і ня сын чалавечы, каб памыляўся. Ці ж Ён кажа і ня робіць? Ці ж Ён прамовіў і ня споўніў?


\par }{\MM \VS{20}Вось, дабраслаўляць прывёў Ён мяне, і Ён дабраславіў, і я не стрымаю гэтага.


\par }{\MM \VS{21}Не заўважна беззаконьня ў Якуба і ня бачна гора ў Ізраіля. ГОСПАД, Бог ягоны, з ім, і гоман у яго [на славу] валадара ягонага.


\par }{\MM \VS{22}Бог вывеў яго з Эгіпту. Ён для іх — як рог аднарога.


\par }{\MM \VS{23}Няма варажбы ў Якуба, ані прадказаньняў у Ізраіля. У свой час будзе сказана Якубу і Ізраілю, што ўчыніць Бог.


\par }{\MM \VS{24}Вось, народ, як ільвіца, падымаецца і, як леў, становіцца; ён ня ляжа, пакуль ня зьесьць здабычы і пакуль не нап’ецца крыві забітых».


\par }{\MM \VS{25}І сказаў Балак Білеаму: «Калі ты праклёнам не праклянеш яго, дык не дабраслаўляй яго, дабраслаўляючы!»


\par }{\MM \VS{26}І адказаў Білеам, і сказаў Балаку: «Ці ж я табе не прамаўляў, кажучы: "Усё тое, што мне ГОСПАД прамовіць, я зраблю"?»


\par }{\MM \VS{27}І сказаў Балак Білеаму: «Хадзі, я завяду цябе на іншае месца. Можа, спадабаецца ў вачах Бога, і ты адтуль праклянеш яго?»


\par }{\MM \VS{28}І завёў Балак Білеама на вяршыню [гары] Пэор, што ўзвышаецца перад абліччам [зямлі] бязьлюднай.


\par }{\MM \VS{29}І сказаў Білеам Балаку: «Пабудуй мне тут сем ахвярнікаў і падрыхтуй мне тут сем бычкоў і сем бараноў».


\par }{\MM \VS{30}І зрабіў Балак, як яму сказаў Білеам, і ахвяраваў бычка і барана на [кожным] ахвярніку.




\par }\Chap{Лікі 24}{\MM \VerseOne{1}І ўбачыў Білеам, што добра ў вачах ГОСПАДА, каб дабраславіць Ізраіля, і ён не пайшоў, як раней хадзіў, каб варажыць, але павярнуў аблічча сваё на пустыню.


\par }{\MM \VS{2}І падняў Білеам вочы свае, і ўбачыў Ізраіля, што стаяў паводле каленаў сваіх, і агарнуў яго Дух Божы,


\par }{\MM \VS{3}і абвясьціў ён прароцтва сваё, і сказаў: «Кажа Білеам, сын Бэора, кажа чалавек, у якога адкрытыя вочы,


\par }{\MM \VS{4}кажа той, хто чуе слова Божае, той, хто бачыць відзежы Усемагутнага, той, хто падае, але мае вочы адкрытыя.


\par }{\MM \VS{5}Якія добрыя намёты твае, Якубе, і сялібы твае, Ізраілю!


\par }{\MM \VS{6}Раскінуліся яны як даліны рэкаў, як сады на беразе ручая, як альвасы, якія ГОСПАД пасадзіў, як кедры над водамі.


\par }{\MM \VS{7}Цячэ вада з нетраў ягоных, і зерне ягонае мае ўдосталь вады. Валадар ягоны мацнейшы за Агага, і ўзвышаецца валадарства ягонае.


\par }{\MM \VS{8}Бог вывеў яго з Эгіпту. Ён для яго — як рог аднарога. Праглыне ён народы, прыгнятальнікаў сваіх, косткі іхнія патрушчыць і праб'е стрэламі сваімі.


\par }{\MM \VS{9}Ён прыхіліўся, лёг, як леў і як ільвіца. Хто адважыцца пабудзіць яго? Хто дабраслаўляе цябе, сам будзе дабраслаўлёны; хто праклінае цябе, сам будзе пракляты!»


\par }{\MM \VS{10}І разгневаўся Балак на Білеама, і пляснуў у далоні свае, і сказаў Балак Білеаму: «Праклінаць ворагаў маіх я паклікаў цябе. А вось, ты іх ўжо трэці раз, дабраслаўлючы, дабраслаўляеш!


\par }{\MM \VS{11}Дык цяпер уцякай у месца сваё! Хацеў я цябе, ушаноўваючы, ушанаваць, але вось, ГОСПАД пазбавіў цябе ўшанаваньня».


\par }{\MM \VS{12}І сказаў Білеам Балаку: «Ці ж да пасланцоў тваіх, якіх ты паслаў да мяне, я не прамаўляў, кажучы:


\par }{\MM \VS{13}“Хоць бы Балак даваў мне поўны дом свой срэбра або золата, не магу працівіцца [слову] з вуснаў ГОСПАДА, каб што добрае, ці што ліхое ўчы­ніць з сэрца майго, але тое, што ГОСПАД прамовіць, я прамаў­ляць буду”.


\par }{\MM \VS{14}І цяпер, вось, я іду да народу майго, але падыйдзі, я паведамлю табе, што зробіць народ гэты з народам тваім у наступныя дні».


\par }{\MM \VS{15}І абвясьціў ён прароцтва сваё, і сказаў: «Кажа Білеам, сын Бэора, кажа чалавек, які мае адкрытыя вочы,


\par }{\MM \VS{16}кажа той, хто чуе словы Божыя, які ведае думку Найвышэйшага і бачыць відзежы Усемагутнага, які падае, але мае адкрытыя вочы.


\par }{\MM \VS{17}Бачу яго, але [яшчэ] не цяпер, аглядаю яго, але ня зблізка. Узыходзіць зорка з Якуба, і паўстае скіпетр з Ізраіля; і ён струшчыць скроні Мааву і зьні­шчыць усіх сыноў Сэта.


\par }{\MM \VS{18}І Эдом станецца ўласнасьцю ягонай, і Сэір станецца ўласнасьцю ворагаў сваіх, а Ізраіль станецца моцным.


\par }{\MM \VS{19}Ад Якуба выйдзе той, які мае ўладу, і зьнішчыць ён рэшткі гораду».


\par }{\MM \VS{20}І ўбачыў ён Амалека, і абвясьціў прароцтва сваё, і сказаў: «Амалек — першы з народаў, але канец ягоны — загуба».


\par }{\MM \VS{21}І ўбачыў ён Кенэяў, і абвясьціў прароцтва сваё, і сказаў: «Моцнае жытло тваё, і на скале пабудаванае гняздо тваё;


\par }{\MM \VS{22}але будзе на спаленьне Кенэй, калі Асур зьняволіць цябе».


\par }{\MM \VS{23}І абвясьціў ён прароцтва сваё, і сказаў: «Гора! Хто бу­дзе жыць, калі Бог зробіць гэта?


\par }{\MM \VS{24}Прыплывуць караблі з Кіттыму, і перамогуць Асура, і перамогуць Эвэра, але ўрэшце самі загінуць».


\par }{\MM \VS{25}І ўстаў Білеам, і вярнуўся ў месца сваё, а Балак таксама пайшоў дарогай сваёй.




\par }\Chap{Лікі 25}{\MM \VerseOne{1}І жыў Ізраіль у Шыттыме, і народ стаў распусьнічаць з дочкамі Мааву,


\par }{\MM \VS{2}а яны запрашалі народ складаць ахвяры багам сваім. Разам яны елі і пакланяліся багам іхнім.


\par }{\MM \VS{3}І прыляпіўся Ізраіль да Баал-Пэора, і ўзгарэўся гнеў ГОСПАДА супраць Ізраіля.


\par }{\MM \VS{4}І сказаў ГОСПАД Майсею: «Зьбяры ўсіх [вінаватых] начальнікаў народу і павесь іх перад ГОСПАДАМ на сонцы, і адвернецца ярасьць гневу ГОСПАДА ад Ізраіля».


\par }{\MM \VS{5}І сказаў Майсей судзьдзям Ізраіля: «Забіце тых людзей вашых, якія прыляпіліся да Баал-Пэора».


\par }{\MM \VS{6}І вось, адзін з сыноў Ізраіля прыйшоў, і прывёў да братоў сваіх Мадыянку на вачах Майсея і на вачах усёй грамады сыноў Ізраіля, якія лямантавалі перад уваходам у Намёт Спатканьня.


\par }{\MM \VS{7}І ўбачыў гэта Пінхас, сын Элеазара, сына Аарона сьвятара, і ўстаў спаміж грамады, і схапіў дзіду ў руку сваю,


\par }{\MM \VS{8}і пайшоў за мужчынам Ізраільцянінам пад заслону [намёту], і прабіў іх дзідаю абодвух, мужчыну Ізраільцяніна і жанчыну, праз улоньні. І спынілася кара на сыноў Ізраіля.


\par }{\MM \VS{9}А загінула ад той кары дваццаць чатыры тысячы [чалавек].


\par }{\MM \VS{10}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{11}«Пінхас, сын Элеазара, сына Аарона сьвятара, адвярнуў гнеў Мой ад сыноў Ізраіля, бо ён загарэўся рэўнасьцю Маёю сярод іх, і Я ня зьнішчыў сыноў Ізраіля ў рэўнасьці Маёй.


\par }{\MM \VS{12}Дзеля гэтага скажы [яму]: “Вось, Я заключаю з ім Мой запавет супакою”.


\par }{\MM \VS{13}І будзе гэта яму і насеньню ягонаму запавет вечнага сьвятарства за тое, што ён рупіўся пра Бога свайго і перамольваў за сыноў Ізраіля».


\par }{\MM \VS{14}А імя таго мужчыны Ізраільцяніна, забітага разам з Мадыянкай, [было] Зімры, сын Салю, князь дому бацькоў [калена] Сымона.


\par }{\MM \VS{15}А імя забітай жанчыныМадыянкі [было] Казьбі, яна —дачка Цура, начальніка аднаго з пакаленьняў Мадыянскіх.


\par }{\MM \VS{16}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{17}«Ваюйце супраць Мадыянцаў і выбіце іх,


\par }{\MM \VS{18}бо яны варожа паставіліся да вас і ашуквалі вас праз Пэора і праз Казьбі, дачку князя Мадыянскага, сястру іхнюю, забітую ў дзень кары за Пэора».




\par }\Chap{Лікі 26}{\MM \VerseOne{1}І сталася пасьля гэтай плягі, і сказаў ГОСПАД Майсею і Элеазару, сыну Аарона сьвятара, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«Палічыце лічбу ўсёй грамады сыноў Ізраіля ад дваццаці гадоў і вышэй паводле дамоў бацькоў іхніх, усіх, здольных да бою».


\par }{\MM \VS{3}І прамовілі Майсей і Элеазар сьвятар на раўнінах Мааву, насупраць Ерыхону, над Ярданам, кажучы:


\par }{\MM \VS{4}«[Палічыце ўсіх] ад дваццаці гадоў і вышэй, як ГОСПАД загадаў Майсею і сынам Ізраіля, якія выйшлі з зямлі Эгіпецкай».


\par }{\MM \VS{5}Рубэн, першародны Ізраіля. Сыны Рубэна: Ханох, ад якога сям'я Ханоха, і Пальлю, ад якога сям'я Пальлю,


\par }{\MM \VS{6}і Хецрон, ад якога сям'я Хецрона, і Кармі, ад якога сям'я Кармі.


\par }{\MM \VS{7}Гэта сем'і [пакаленьня] Рубэна, і было палічана іх сорак тры тысячы семсот трыццаць.


\par }{\MM \VS{8}Сыны Пальлю: Эліяў,


\par }{\MM \VS{9}а сыны Эліява: Нэмуэль, Датан і Абірам. Датан і Абірам — гэта тыя пакліканыя грамадою, якія збунтаваліся супраць Майсея і Аарона разам з Карахам, калі яны паднялі бунт супраць ГОСПАДА,


\par }{\MM \VS{10}і зямля разьзявіла вусны свае, і праглынула іх і Караха, і паўмірала грамада, калі агонь спаліў дзьвесьце пяцьдзясят чалавек, і сталіся яны знакам.


\par }{\MM \VS{11}Але сыны Караха не памерлі.


\par }{\MM \VS{12}Сыны Сымона паводле сем'яў іхніх: ад Нэмуэля [паходзіць] сям'я Нэмуэля; ад Яміна — сям'я Яміна; ад Яхіна — сям'я Яхіна,


\par }{\MM \VS{13}ад Зэраха — сям'я Зэраха; ад Шаўля — сям'я Шаўля.


\par }{\MM \VS{14}Гэта сем'і [пакаленьня] Сымона, дваццаць дзьве тысячы дзьвесьце.


\par }{\MM \VS{15}Сыны Гада паводле сем'яў іхніх: Цэфон, ад якога сям'я Цэфона; Хаггі, ад якога сям'я Хаггі; Шуні, ад якога сям'я Шуні,


\par }{\MM \VS{16}Озьні, ад якога сям'я Озьні; Эры, ад якога сям'я Эры,


\par }{\MM \VS{17}Арод, ад якога сям'я Арода; Арыэль, ад якога сям'я Арыэля.


\par }{\MM \VS{18}Гэта сем'і сыноў Гада, іх палічана сорак тысячаў пяцьсот.


\par }{\MM \VS{19}Сыны Юды: Ер і Янан, але яны абодва памерлі ў зямлі Ханаан.


\par }{\MM \VS{20}Вось сыны Юды паводле сем'яў іхніх: Шэля, ад якога сям'я Шэлі; Пэрэс, ад якога сям'я Пэрэса; Зэрах, ад якога сям'я Зэраха.


\par }{\MM \VS{21}А вось сыны Пэрэса: Хецрон, ад якога сям'я Хецрона, і Хамуль, ад якога сям'я Хамуля.


\par }{\MM \VS{22}Гэта сем'і Юды, іх палічана семдзясят шэсьць тысячаў пяцьсот.


\par }{\MM \VS{23}Сыны Ісахара паводле сем'яў іхніх: Толя, ад якога сям'я Толі; Пува, ад якога сям'я Пувы;


\par }{\MM \VS{24}Яшуў, ад якога сям'я Яшува; Шымрон, ад якога сям'я Шымрона.


\par }{\MM \VS{25}Гэта сем'і Ісахара, палічана іх шэсьцьдзясят чатыры тысячы трыста.


\par }{\MM \VS{26}Сыны Завулёна паводле сем'яў іхніх: Сэрэд, ад якога сям'я Сэрэда; Элён, ад якога сям'я Элёна; Яхлеэль, ад якога сям'я Яхлеэля.


\par }{\MM \VS{27}Гэта сем'і Завулёна, палічана іх шэсьцьдзясят тысячаў пяцьсот.


\par }{\MM \VS{28}Сыны Язэпа паводле сем'яў іхніх: Манаса і Эфраім.


\par }{\MM \VS{29}Сыны Манасы: Махір, ад якога сям'я Махіра; Махір нарадзіў Гілеада, ад якога сям'я Гілеада.


\par }{\MM \VS{30}Сыны Гілеада: Езэр, ад якога сям'я Езэра; Хэлек, ад якога сям'я Хэлека;


\par }{\MM \VS{31}Асрыэль, ад якога сям'я Асрыэля; Мэхем, ад якога сям'я Мэхема,


\par }{\MM \VS{32}Шэміда, ад якога сям'я Шэміды; Хэфэр, ад якога сям'я Хэфэра.


\par }{\MM \VS{33}А Цэлафхад, сын Хэфэра, ня меў сыноў, а толькі дочак, а імёны дочак Цэлафхада: Махля, Ноа, Хогля, Мілька і Тырца.


\par }{\MM \VS{34}Гэта сем'і Манасы, іх падлічана пяцьдзясят дзьве тысячы семсот.


\par }{\MM \VS{35}Гэта сыны Эфраіма паводле сем'яў іхніх: Шутэлях, ад якога сям'я Шутэляха; Бэхэр, ад якога сям'я Бэхэра; Тахан, ад якога сям'я Тахана.


\par }{\MM \VS{36}А гэта сыны Шэтэляха: Эран, ад якога сям'я Эрана.


\par }{\MM \VS{37}Гэта сем'і сыноў Эфраіма, палічана іх трыццаць дзьве тысячы пяцьсот. Гэта сыны Язэпа паводле сем'яў сваіх.


\par }{\MM \VS{38}Сыны Бэн’яміна паводле сем'яў іхніх: Бэля, ад якога сям'я Бэлі; Ашбэль, ад якога сям'я Ашбэля; Ахірам, ад якога сям'я Ахірама;


\par }{\MM \VS{39}Шэфуфам, ад якога сям'я Шэфуфама; Хуфам ад якога сям'я Хуфама.


\par }{\MM \VS{40}І былі сыны Бэлі: Ард і Нааман; ад Арда [пахо­дзіць] сям'я Арда, ад Наамана — сям'я Наамана.


\par }{\MM \VS{41}Гэта сыны Бэн’яміна паводле сем'яў сваіх, палічана іх сорак пяць тысячаў шэсьцьсот.


\par }{\MM \VS{42}Гэта сыны Дана паводле сем'яў іхніх: Шухам, ад якога сям'я Шухама. Гэта сем'і Дана паводле сем'яў сваіх;


\par }{\MM \VS{43}усе яны сям'я Шухама, палічана іх шэсьцьдзясят чатыры тысячы чатырыста.


\par }{\MM \VS{44}Сыны Асэра паводле сем'яў іхніх: Імна, ад якога сям'я Імны; Ішві, ад якога сям'я Ішві; Бэрыя, ад якога сям'я Бэрыі.


\par }{\MM \VS{45}Сыны Бэрыі: Хэвэр, ад якога сям'я Хэвэра; і Малькіэль, ад якога сям'я Малькіэля.


\par }{\MM \VS{46}А імя дачкі Асэра — Сэраха.


\par }{\MM \VS{47}Гэта сем'і сыноў Асэра, палічана іх пяцьдзясят тры тысячы чатырыста.


\par }{\MM \VS{48}Сыны Нэфталі паводле сем'яў іхніх: Яхцэль, ад якога сям'я Яхцэля; Гуні, ад якога сям'я Гуні;


\par }{\MM \VS{49}Ецэр, ад якога сям'я Ецэра; Шылем, ад якога сям'я Шылема.


\par }{\MM \VS{50}Гэта сем'і Нэфталі паводле сем'яў сваіх, палічана іх сорак пяць тысячаў чатырыста.


\par }{\MM \VS{51}Гэта лічба сыноў Ізраіля: шэсьцьсот адна тысяча семсот трыццаць.


\par }{\MM \VS{52}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{53}«Паміж імі будзе падзелена зямля ў спадчыну паводле лічбы імёнаў.


\par }{\MM \VS{54}Больш шматлікім павялічыш спадчыну іхнюю; менш шматлікім паменшыш спадчыну іхнюю; кожнаму асобна, паводле сьпісу, будзе дадзена спадчына.


\par }{\MM \VS{55}Зямля павінна быць падзелена жэрабям, і спадчыну атрымаюць паводле [лічбы] імёнаў у родах бацькоў іхніх.


\par }{\MM \VS{56}Жэрабям будзе падзеленая спадчына паміж шматлікімі і малалікімі [сем'ямі]».


\par }{\MM \VS{57}А гэта лічба лявітаў паводле сем'яў іхніх: Гершон, ад якога сям'я Гершона; Кегат, ад якога сям'я Кегата; і Мэрары, ад якога сям'я Мэрары.


\par }{\MM \VS{58}Гэта сем'і Левія: сям'я Лібні, сям'я Хеўрона, сям'я Махлі, сям'я Мушы, сям'я Караха. І Кегат нарадзіў Амрама.


\par }{\MM \VS{59}Імя жонкі Амрама — Ёкэбэд, дачка Левія, якая нарадзілася Левію ў Эгіпце. Яна нарадзіла Амраму Аарона і Майсея, і сястру іхнюю Мірыям.


\par }{\MM \VS{60}І нарадзіліся Аарону сыны: Надаў, Абігу, Элеазар і Ітамар.


\par }{\MM \VS{61}Але Надаў і Абігу памерлі, калі прынесьлі чужы агонь перад аблічча ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{62}І ўсіх было палічана іх дваццаць тры тысячы мужчынаў ад аднаго месяца і вышэй. Яны не палічаныя сярод сыноў Ізраіля, бо ня дадзена ім спадчына сярод сыноў Ізраіля.


\par }{\MM \VS{63}Гэта палічаныя Майсеем і Элеазарам сьвятаром, якія палічылі сыноў Ізраіля на раўнінах Мааву над Ярданам насупраць Ерыхону.


\par }{\MM \VS{64}Між імі не было нікога з тых, якіх лічылі Майсей і Аарон сьвятар, калі лічылі сыноў Ізраіля ў пустыні Сынай,


\par }{\MM \VS{65}бо сказаў ім ГОСПАД, што яны сьмерцю памруць у пустыні, і не застанецца з іх аніводнага, апрача Халева, сына Ефунны, і Егошуа, сына Нуна.




\par }\Chap{Лікі 27}{\MM \VerseOne{1}І наблізіліся дочкі Цэлафхада, сына Хэфэра, сына Гілеада, сына Махіра, сына Манасы, з сям'і Манасы, сына Язэпа, а імёны іхнія: Махля, Ноа, Хогля, Мілька і Тырца.


\par }{\MM \VS{2}І сталі яны перад абліччам Майсея і Элеазара сьвятара, і перад абліччам князёў і усёй грамады каля ўваходу ў Намёт Спатканьня, кажучы:


\par }{\MM \VS{3}«Бацька наш памёр у пустыні, але ня быў ён сярод грамады, якая сабралася разам з Карахам супраць ГОСПАДА, бо ён памёр у граху сваім, і не было сыноў у яго.


\par }{\MM \VS{4}Чаму мае зьнікнуць імя бацькі нашага з сям'і ягонай, бо ня меў ён сына? Дайце нам уласнасьць паміж братоў бацькі нашага».


\par }{\MM \VS{5}І прынёс Майсей справу іхнюю перад аблічча ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{6}І сказаў ГОСПАД Майсею, кажучы:


\par }{\MM \VS{7}«[Справядліва] дамагаюцца дочкі Цэлафхада. Дай ім уласнасьць, спадчыну паміж братоў бацькі іхняга, і няхай яны маюць спадчыну бацькі іхняга.


\par }{\MM \VS{8}А да сыноў Ізраіля прамоў, кажучы: “Калі чалавек памрэ і сына мець ня будзе, спадчына ягоная пераходзіць на дачку ягоную.


\par }{\MM \VS{9}Калі ён ня мае дачкі, спадчыну ягоную аддайце братам ягоным.


\par }{\MM \VS{10}Калі ён ня мае братоў, аддайце спадчыну ягоную братам бацькі ягонага.


\par }{\MM \VS{11}Калі няма братоў бацькі ягонага, тады спадчына ягоная пераходзіць найбліжэйшаму сваяку ў сям'і ягонай, і ён возьме спадчыну”. І гэта будзе пастанова для сыноў Ізраіля, прысуд, які загадаў ГОСПАД Майсею».


\par }{\MM \VS{12}І сказаў ГОСПАД Майсею: «Узыйдзі на гару Абарым і паглядзі на зямлю, якую Я дам сынам Ізраіля.


\par }{\MM \VS{13}І ты ўбачыш яе, і будзеш далучаны да народу свайго, як быў далучаны Аарон, брат твой,


\par }{\MM \VS{14}бо вы супрацівіліся [слову] з вуснаў Маіх у пустыні Сін падчас бунту грамады, бо вы не зьявілі сьвятасьць Маю перад вачыма іхнімі, [даючы ім] вады». Гэта вада Мэрывы каля Кадэшу ў пустыні Сін.


\par }{\MM \VS{15}І прамовіў Майсей да ГОСПАДА, кажучы:


\par }{\MM \VS{16}«Няхай ГОСПАД, Бог духаў і кожнага цела, прызна­чыць чалавека, які [будзе кіраваць] грамадой гэтай,


\par }{\MM \VS{17}і які будзе выходзіць і ўваходзіць перад абліччам іхнім, выводзіць іх і ўводзіць, каб ня сталася грамада ГОСПАДА як авечкі без пастуха».


\par }{\MM \VS{18}І сказаў ГОСПАД Майсею: «Вазьмі Егошуа, сына Нуна, чалавека, на якім Дух [Божы]; і ўскладзі рукі твае на яго.


\par }{\MM \VS{19}І пастаў яго перад абліччам Элеазара сьвятара і перад абліччам усёй грамады, і перад вачыма іхнімі пастаў яго [правадыром].


\par }{\MM \VS{20}І ўладай сваёй падтрымай яго, каб слухала яго ўся грамада сыноў Ізраіля.


\par }{\MM \VS{21}І стане ён перад абліччам Элеазара сьвятара, а ён пра яго спытаецца перад абліччам ГОСПАДА праз суд урыму. Паводле [слова] з вуснаў Ягоных будзе выходзіць і ўваходзіць ён сам, і ўсе сыны Ізраіля з ім, і ўся грамада».


\par }{\MM \VS{22}І зрабіў Майсей так, як яму загадаў ГОСПАД. І ўзяў Егошуа, і паставіў яго перад абліччам Элеазара сьвятара і ўсёй грамады,


\par }{\MM \VS{23}і ўсклаў на яго рукі свае, і паставіў яго [правадыром], як прамовіў ГОСПАД праз Майсея.




\par }\Chap{Лікі 28}{\MM \VerseOne{1}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«Загадай сынам Ізраіля і скажы ім: “Няхай пільну­юць, каб у свой час складаць дары ахвярныя Мне і хлеб Мой, ахвяру агнявую на мілы пах Мне”.


\par }{\MM \VS{3}І скажаш ім: “Гэта ахвяра агнявая, якую вы павінны складаць ГОСПАДУ: два аднагадовыя ягняты штодзень у ахвяру цэласпаленьня заўсёды.


\par }{\MM \VS{4}Адно ягня складзіцё [ў ахвяру] раніцай, а другое скла­дзіцё ўвечары,


\par }{\MM \VS{5}і дзясятую [частку] эфы пшанічнай мукі, запраўленай чацьвёртай [часткай] гіну най­чысьцейшага алею як ахвяру хлебную.


\par }{\MM \VS{6}Гэта цэласпаленьне заўсёднае, якое склалі вы на гары Сынай на мілы пах, ахвяра агнявая ГОСПАДУ.


\par }{\MM \VS{7}І як ахвяру вадкую чацьвёртую частку гіну [віна] на кожнае ягня. На сьвятым месцы вылівайце ахвяру вадкую, сікеру для ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{8}А другое ягня складзіцё [ў ахвяру] ўвечары, і ахвяру хлебную, і ахвяру вадкую, як раніцаю. Гэта ахвяра агнявая, мілы пах ГОСПАДУ.


\par }{\MM \VS{9}А ў дзень суботы [ахвяруеце] двух аднагадовых ягнятаў без заганы і дзьве дзясятыя [эфы] мукі, запраўленай алеем, як ахвяру хлебную, і ахвяру вадкую.


\par }{\MM \VS{10}Гэта суботняя ахвяра цэласпаленьня на кожную суботу, апрача заўсёднай ахвяры цэласпаленьня і ахвяры вадкай.


\par }{\MM \VS{11}А ў кожны першы [дзень] вашага месяца складайце ГОСПАДУ ахвяру цэласпаленьня: два бычкі, аднаго барана і сем аднагадовых ягнят без заганы.


\par }{\MM \VS{12}На кожнага бычка палажыце тры дзясятыя [эфы] пшанічнай мукі, запраўленай алеем, як ахвяру хлебную, і на кожнага барана — дзьве дзясятыя [эфы] пшанічнай мукі, запраўленай алеем, як ахвяру хлебную,


\par }{\MM \VS{13}і на кожнае ягня як ахвяру хлебную палажыце дзясятую [частку эфы] пшанічнай мукі, запраўленай алеем. Гэта цэла­спаленьне, мілы пах, ахвяра агнявая ГОСПАДУ.


\par }{\MM \VS{14}І ахвяра вадкая: палова гіну віна на бычка, адна трэцяя гіну на барана і адна чацьвёртая гіну на ягня. Гэта цэласпаленьне ў кожны першы дзень месяца на [ўсе] месяцы году.


\par }{\MM \VS{15}І адзін казёл будзе складзены ГОСПАДУ ў ахвяру за грэх, апрача заўсёднай ахвяры цэласпаленьня і належная ахвяра вадкая.


\par }{\MM \VS{16}А ў першы месяц, у чатырнаццаты дзень месяца — Пасха ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{17}У пятнаццаты дзень гэтага месяца будзе сьвята. Сем дзён будзеце есьці [толькі] праснакі.


\par }{\MM \VS{18}У першы дзень будзе сьвяты сход, ніякай працы, ніякай работы ў той дзень не рабіце.


\par }{\MM \VS{19}І складзіце ахвяру агнявую, цэласпаленьне ГОСПАДУ: два бычкі, аднаго барана і сем аднагадовых ягнят без заганы;


\par }{\MM \VS{20}і ахвяру хлебную з пшанічнай мукі, запраўленай алеем: тры дзясятыя [эфы] на бычка, дзьве дзясятыя на барана,


\par }{\MM \VS{21}і адна дзясятая на кожнага з сямі ягнят,


\par }{\MM \VS{22}і аднаго казла ў ахвяру за грэх, каб перапрасіць за вас.


\par }{\MM \VS{23}Апрача ранішняга цэла­спаленьня, якое цэласпаленьне заўсёднае, складайце гэтыя [ахвяры].


\par }{\MM \VS{24}Такія [ахвяры] будзеце складаць штодзень сем дзён, як спажыву, ахвяру агнявую, мілы пах ГОСПАДУ. Апрача цэласпаленьня заўсёднага і ахвяры вадкай будуць складацца [гэтыя ахвяры].


\par }{\MM \VS{25}А ў дзень сёмы будзе для вас сьвяты сход, ніякай працы, ніякай работы не рабіце.


\par }{\MM \VS{26}У дзень пяршынаў, калі складаеце ГОСПАДУ ахвяру з новага збожжа ў [сьвята] Тыдняў, будзе сьвяты сход, і ніякай працы, ніякай работы не рабіце.


\par }{\MM \VS{27}І складзіце цэласпаленьне на мілы пах ГОСПАДУ: двух бычкоў, аднаго барана і сем аднагадовых ягнят,


\par }{\MM \VS{28}і ахвяру хлебную: пшанічную муку, запраўленую алеем; тры дзясятыя [эфы] на аднаго бычка, дзьве дзясятыя на барана


\par }{\MM \VS{29}і адна дзясятая на кожнага з сямі ягнят.


\par }{\MM \VS{30}І аднаго казла, каб перапрасіць за вас.


\par }{\MM \VS{31}Апрача цэласпаленьня заўсёднага, і ахвяры хлебнай, і ахвяры вадкай, складайце [гэта ў ахвяру]; ахвяры маюць быць без заганы.




\par }\Chap{Лікі 29}{\MM \VerseOne{1}У сёмы месяц, у першы [дзень] месяца будзе ў вас сьвяты сход; ніякай працы, ніякай работы не рабіце, бо дзень гэты — дзень трубнага гуку.


\par }{\MM \VS{2}І складзіце цэласпаленьне на мілы пах ГОСПАДУ: аднаго бычка, аднаго барана і сем ягнят аднагадовых без заганы,


\par }{\MM \VS{3}і ахвяру хлебную: пшанічную муку, запраўленую алеем; тры дзясятыя [эфы] на бычка, дзьве дзясятыя на барана,


\par }{\MM \VS{4}і адну дзясятую на кожнага з сямі ягнят.


\par }{\MM \VS{5}І аднаго казла ў ахвяру за грэх, каб перапрасіць за вас.


\par }{\MM \VS{6}Апрача цэласпаленьня на пачатак месяца і яго ахвяры хлебнай і апрача цэласпаленьня заўсёднага і яго ахвяры хлебнай і ахвяры вадкай, паводле пастановы [складайце іх] на мілы пах, ахвяру агнявую ГОСПАДУ.


\par }{\MM \VS{7}У дзясяты [дзень] таго самага сёмага месяца будзе сьвяты сход і будзеце ўпакорваць душы вашыя; ніякай працы ня будзеце рабіць.


\par }{\MM \VS{8}І складзіце ў ахвяру цэла­спаленьня ГОСПАДУ, на мілы пах аднаго бычка, аднаго барана і сем аднагадовых ягнят без заганы,


\par }{\MM \VS{9}і ахвяру хлебную: пшанічную муку, запраўленую алеем; тры дзясятыя [эфы] на бычка, дзьве дзясятыя на барана,


\par }{\MM \VS{10}і адну дзясятую на кожнага з сямі ягнят.


\par }{\MM \VS{11}І аднаго казла ў ахвяру за грэх, апрача ахвяры за грэх дзеля перамольваньня і цэласпаленьня заўсёднага разам з яго ахвярамі хлебнымі і вадкімі.


\par }{\MM \VS{12}А ў пятнаццаты дзень сёмага месяца будзе сьвяты сход. Ніякай працы, ніякай работы ня будзеце рабіць. Будзеце сьвяткаваць сем дзён сьвята ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{13}І складзіце ў цэласпаленьне, ахвяру агнявую, на мілы пах ГОСПАДУ трынаццаць бычкоў, двух бараноў, чатыр­наццаць ягнят аднагадовых без заганы,


\par }{\MM \VS{14}і ахвяру хлебную: пшанічную муку, запраўленую алеем, тры дзясятыя [эфы] на аднаго бычка; дзьве дзясятыя на аднаго барана,


\par }{\MM \VS{15}і адну дзясятую на кожнага з чатырнаццаці ягнят.


\par }{\MM \VS{16}І аднаго казла ў ахвяру за грэх, апрача цэласпаленьня заўсёднага і яго ахвяраў хлебных і вадкіх.


\par }{\MM \VS{17}У другі дзень [ахвяруеце] дванаццаць бычкоў, двух бараноў і чатырнаццаць аднагадовых ягнят без заганы,


\par }{\MM \VS{18}і ахвяру хлебную, і ахвяру вадкую да іх, да бычкоў, бараноў і ягнят, адпаведна да іх лічбы, паводле пастановы,


\par }{\MM \VS{19}і аднаго казла ў ахвяру за грэх, апрача цэласпаленьня заўсёднага і яго ахвяраў хлебных і вадкіх.


\par }{\MM \VS{20}У трэці дзень [ахвяруеце] адзінаццаць бычкоў, двух бараноў і чатырнаццаць аднагадовых ягнят без заганы,


\par }{\MM \VS{21}і ахвяру хлебную, і ахвяру вадкую да іх, да бычкоў, бараноў і ягнят, адпаведна да іх лічбы, паводле пастановы,


\par }{\MM \VS{22}і аднаго казла ў ахвяру за грэх, апрача цэласпаленьня заўсёднага і яго ахвяраў хлебных і вадкіх.


\par }{\MM \VS{23}У чацьвёрты дзень [ахвяруеце] дзесяць бычкоў, двух бараноў і чатырнаццаць аднагадовых ягнят без заганы,


\par }{\MM \VS{24}і ахвяру хлебную, і ахвяру вадкую да іх, да бычкоў, бараноў і ягнят, адпаведна да іх лічбы, паводле пастановы,


\par }{\MM \VS{25}і аднаго казла ў ахвяру за грэх, апрача цэласпаленьня заўсёднага і яго ахвяраў хлебных і вадкіх.


\par }{\MM \VS{26}У пяты дзень [ахвяруеце] дзевяць бычкоў, двух бараноў і чатырнаццаць аднагадовых ягнят без заганы,


\par }{\MM \VS{27}і ахвяру хлебную, і ахвяру вадкую да іх, да бычкоў, бараноў і ягнят, адпаведна да іх лічбы, паводле пастановы,


\par }{\MM \VS{28}і аднаго казла ў ахвяру за грэх, апрача цэласпаленьня заўсёднага і яго ахвяраў хлебных і вадкіх.


\par }{\MM \VS{29}У шосты дзень [ахвяруеце] восем бычкоў, двух бараноў і чатырнаццаць аднагадовых ягнят без заганы,


\par }{\MM \VS{30}і ахвяру хлебную, і ахвяру вадкую да іх, да бычкоў, бараноў і ягнят, адпаведна да іх лічбы, паводле пастановы,


\par }{\MM \VS{31}і аднаго казла ў ахвяру за грэх, апрача цэласпаленьня заўсёднага і яго ахвяраў хлебных і вадкіх.


\par }{\MM \VS{32}У сёмы дзень [ахвяруеце] сем бычкоў, двух бараноў і чатырнаццаць аднагадовых ягнят без заганы,


\par }{\MM \VS{33}і ахвяру хлебную, і ахвяру вадкую да іх, да бычкоў, бараноў і ягнят, адпаведна да іх лічбы, паводле пастановы,


\par }{\MM \VS{34}і аднаго казла ў ахвяру за грэх, апрача цэласпаленьня заўсёднага і яго ахвяраў хлебных і вадкіх.


\par }{\MM \VS{35}У восьмы дзень будзе ўрачысты сход; ніякай працы, ніякай работы ня будзеце рабіць.


\par }{\MM \VS{36}І складзіце цэласпаленьне, ахвяру агнявую на мілы пах ГОСПАДУ: аднаго бычка, аднаго барана і сем аднагадовых ягнят без заганы,


\par }{\MM \VS{37}і ахвяру хлебную, і ахвяру вадкую да іх, да бычкоў, бараноў і ягнят, адпаведна да іх лічбы, паводле пастановы,


\par }{\MM \VS{38}і аднаго казла ў ахвяру за грэх, апрача цэласпаленьня заўсёднага і яго ахвяраў хлебных і вадкіх.


\par }{\MM \VS{39}Гэта маеце складаць ГОСПАДУ пад час сьвятаў вашых, апрача [таго, што ахвяруеце] паводле шлюбаваньняў вашых і як дабраахвотныя дары на ахвяры цэласпаленьня, на ахвяры хлебныя, на ахвяры вадкія, і на ахвяры мірныя”».




\par }\Chap{Лікі 30}{\MM \VerseOne{1}І сказаў Майсей сынам Ізраіля ўсё, што загадаў ГОСПАД Майсею.


\par }{\MM \VS{2}І прамовіў Майсей да пакаленьняў Ізраіля, кажучы: «Вось слова, якое загадаў ГОСПАД.


\par }{\MM \VS{3}Калі [мужчына] паабяцае нешта ГОСПАДУ або зьвяжа сябе прысягай, забавязаўшы душу сваю, няхай не парушыць словы свае, але ўсё, што выйшла з вуснаў ягоных, зробіць.


\par }{\MM \VS{4}Калі жанчына паабяцае нешта ГОСПАДУ, або зьвяжа сябе прысягай у доме бацькі свайго і ў маладосьці сваёй,


\par }{\MM \VS{5}і пачуе бацька ейны абяцаньне яе і забавязаньне, якім яна зьвязала душу сваю, і не запярэчыць бацька ейны, усе яе абяцаньні і ўсе яе забавязаньні, якімі яна зьвязала душу сваю, застануцца.


\par }{\MM \VS{6}Калі ў той дзень, калі пачуе бацька ейны, ён забароніць ёй гэта, усе абяцаньні яе і ўсе забавязаньні, якімі яна зьвязала душу сваю, будуць няважныя. ГОСПАД даруе ёй, бо бацька ейны забараніў ёй.


\par }{\MM \VS{7}Калі станецца, што вый­дзе яна замуж, і яна зьвязаная абяцаньнем або прысягай вуснаў сваіх, якімі яна зьвязала душу сваю,


\par }{\MM \VS{8}і калі пачуе муж ейны і, пачуўшы, не запярэчыць, яе абяцаньні і яе забавязаньні, якімі яна зьвязала душу сваю, застануцца.


\par }{\MM \VS{9}А калі пачуе муж ейны і забароніць ёй, тады абяцаньні яе, якія на ёй, і прысягі вуснаў яе, якімі яна зьвязала душу сваю, будуць няважныя; і ГОСПАД даруе ёй.


\par }{\MM \VS{10}Але абяцаньне ўдавы або разьведзенай, кожнае, якім яна зьвязала душу сваю, застанецца на ёй.


\par }{\MM \VS{11}Калі жонка ў доме мужа свайго зьвязала душу сваю абяцаньнем або прысягаю,


\par }{\MM \VS{12}і пачуе [пра гэта] муж, і будзе маўчаць, і не запярэ­чыць, тады ўсе абяцаньні і ўсе забавязаньні, якімі яна зьвязала душу сваю, застануцца на ёй.


\par }{\MM \VS{13}А калі муж ейны, забараняючы, забароніць ёй, пачуўшы пра гэта, усё, што выйшла вуснаў яе, яе абяцаньні, якімі яна зьвязала душу сваю, будуць няважныя, бо муж забараніў; і ГОСПАД даруе ёй.


\par }{\MM \VS{14}Усе абяцаньні і ўсе прысягі, якімі яна зьвязала душу сваю, муж ейны можа пакінуць і можа забараніць.


\par }{\MM \VS{15}А калі муж моўчкі маўчаў з дня на дзень, усе яе абяцаньні і ўсе прысягі застаюцца на ёй, павінна споўніць, бо [муж] маўчаў, калі пачуў [пра гэта].


\par }{\MM \VS{16}А калі ён забароніць праз нейкі час пасьля таго, як пачуў, ён сам панясе правіну сваю».


\par }{\MM \VS{17}Гэта пастановы, якія загадаў ГОСПАД Майсею адносна мужа і жонкі, бацькі і дачкі, калі яна яшчэ ў юнацтве жыве ў доме бацькі свайго».




\par }\Chap{Лікі 31}{\MM \VerseOne{1}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«Помстай адпомсьці за сыноў Ізраіля Мадыянцам, а потым будзеш далучаны да народу свайго».


\par }{\MM \VS{3}І прамовіў Майсей да народу, кажучы: «Узбройце спаміж сябе мужчынаў на вайну, і няхай яны выйдуць супраць Мадыянцаў, і выканаюць помсту ГОСПАДА над Мадыянцамі.


\par }{\MM \VS{4}[Выбярыце] па тысячы з пакаленьня, з кожнага пакаленьня Ізраіля і пашліце на вайну».


\par }{\MM \VS{5}І выдзелена было па тысячы з кожнага пакаленьня Ізраіля, дванаццаць тысячаў узброеных да бою.


\par }{\MM \VS{6}І паслаў іх Майсей па тысячы з пакаленьня, і Пінхас, сын Элеазара сьвятара, на вайну. І посуд сьвяты, і трубы [былі] ў руцэ ягонай.


\par }{\MM \VS{7}І ваявалі яны супраць Мадыянцаў, як загадаў ГОСПАД Майсею, і выбілі ўсіх мужчынаў,


\par }{\MM \VS{8}і валадароў Мадыяну пазабвалі, акрамя тых, якія загінулі ў бітве: Эвія, Рэкема, Цура, Хура, Рэву, пяць валадароў Мадыяну; і Білеама, сына Бэора, забілі мячом.


\par }{\MM \VS{9}І ўзялі ў палон сыны Ізраіля жанчынаў Мадыянскіх і дзяцей іхніх. І ўсю жывёлу іхнюю, і ўсе статкі іхнія, і ўсю маёмасьць іхнюю забралі,


\par }{\MM \VS{10}а ўсе гарады іхнія, усе паселішчы іхнія і ўсе мястэчкі іхнія спалілі агнём.


\par }{\MM \VS{11}І забралі яны здабычу сваю, як людзей, так і жывёлу.


\par }{\MM \VS{12}І прывялі яны палонных, і здабычу, і нарабаванае да Майсея і Элеазара сьвятара, і да ўсёй грамады сыноў Ізраіля ў табар на раўнінах Мааву над Ярданам насупраць Ерыхону.


\par }{\MM \VS{13}І выйшлі Майсей і Элеазар сьвятар, і ўсе князі грамады на сустрэчу ім па-за табар.


\par }{\MM \VS{14}І загневаўся Майсей на начальнікаў войска, на тысячнікаў і сотнікаў, якія вярталіся з вайны.


\par }{\MM \VS{15}І сказаў ім Майсей: «Чаму вы пакінулі пры жыцьці ўсіх жанчынаў?


\par }{\MM \VS{16}Ці ж не яны за намовай Білеама сыноў Ізраіля зрабілі нявернымі перад ГОСПАДАМ праз Пэора, і была пляга сярод грамады ГОСПАДА?


\par }{\MM \VS{17}І цяпер забіце ўсіх дзяцей мужчынскага роду і ўсіх жанчынаў, якія пазналі мужчынаў.


\par }{\MM \VS{18}А ўсіх дзяўчат, якія не пазналі мужчынаў, пакіньце пры жыцьці.


\par }{\MM \VS{19}І вы будзеце па-за табарам сем дзён. Усе, хто забіў [душу] або дакрануўся да забітага, мусіць ачысьціцца ў трэці і ў сёмы дзень, вы і палонныя вашыя.


\par }{\MM \VS{20}І ўсё адзеньне, і ўсе вырабы са скуры, і ўсё, што зроблена з воўны казінай, і ўсе драўляныя рэчы будуць ачышчаны».


\par }{\MM \VS{21}І сказаў Элеазар сьвятар ваярам, якія былі на вайне: «Гэта пастанова закону, якую загадаў ГОСПАД Майсею.


\par }{\MM \VS{22}Золата, срэбра, медзь, жалеза, цына, волава


\par }{\MM \VS{23}і ўсе рэчы, якія мо­гуць прайсьці праз агонь, няхай пройдуць праз агонь і будуць чыстымі. Тое, што ня можа прайсьці праз агонь, няхай пройдзе праз ваду, і будзе ачышчана нячыстасьць.


\par }{\MM \VS{24}І ў сёмы дзень вы памыеце адзеньне вашае, і будзеце ачышчаныя, і ўвойдзеце ў табар».


\par }{\MM \VS{25}І сказаў ГОСПАД Майсею, кажучы:


\par }{\MM \VS{26}«Палічыце здабычу, якая здабытая, ад чалавека да жывёлы, ты і Элеазар сьвятар, і галовы дамоў грамады.


\par }{\MM \VS{27}І падзеліш здабычу паміж тымі, што ваявалі і выйшлі на вайну, і паміж усёй грамадой.


\par }{\MM \VS{28}І выдзеліш частку ГОСПАДУ ад ваяроў, якія былі на вайне — адну душу на пяцьсот, як з людзей, так і з валоў, аслоў і авечак.


\par }{\MM \VS{29}І з гэтай паловы возьмеш і дасі Элеазару сьвятару як ахвярны дар ГОСПАДУ.


\par }{\MM \VS{30}А з паловы сыноў Ізраіля вазьмі адну частку з пяцідзесяці: з людзей, валоў, аслоў і авечак, з усяго быдла, і дасі гэта лявітам, якія служаць пры Сялібе ГОСПАДА».


\par }{\MM \VS{31}І зрабілі Майсей і Элеазар сьвятар, як загадаў ГОСПАД Майсею.


\par }{\MM \VS{32}І была здабыча, якую народ здабыў на вайне, — шэсьцьсот семдзясят пяць тысячаў авечак,


\par }{\MM \VS{33}семдзясят дзьве тысячы валоў,


\par }{\MM \VS{34}шэсьцьдзясят адна тысяча аслоў,


\par }{\MM \VS{35}а душаў людзкіх, жанчынаў, якія не пазналі мужчынаў, было разам трыццаць дзьве тысячы.


\par }{\MM \VS{36}І была палова дадзена тым, якія былі на вайне: трыста трыццаць сем тысячаў пяцьсот авечак.


\par }{\MM \VS{37}І была частка ГОСПАДУ з авечак — шэсьцьсот семдзясят пяць авечак.


\par }{\MM \VS{38}[І было] валоў трыццаць шэсьць тысячаў, а частка ГОСПАДУ [была] семдзясят два [валы].


\par }{\MM \VS{39}[І было] трыццаць тысячаў пяцьсот аслоў, а частка ГОСПАДУ [была] шэсьцьдзясят адзін [асёл].


\par }{\MM \VS{40}[І было] шаснаццаць тысячаў душаў людзкіх, а частка ГОСПАДУ [была] трыццаць дзьве душы.


\par }{\MM \VS{41}І аддаў Майсей Элеазару сьвятару частку гэтую як дар ахвярны ГОСПАДУ, як загадаў ГОСПАД Майсею.


\par }{\MM \VS{42}А палова для сыноў Ізраіля, якую ўзяў Майсей у ваяроў, [была]:


\par }{\MM \VS{43}трыста трыццаць сем тысячаў пяцьсот авечак,


\par }{\MM \VS{44}трыццаць шэсьць тысячаў валоў,


\par }{\MM \VS{45}трыццаць тысячаў пяцьсот аслоў


\par }{\MM \VS{46}і шаснаццаць тысячаў душаў людзкіх.


\par }{\MM \VS{47}І ўзяў Майсей з паловы сыноў Ізраіля адну пяцідзясятую частку з людзей і жывёлы, і аддаў яе лявітам, якія служаць пры Сялібе ГОСПАДА, як загадаў ГОСПАД Майсею.


\par }{\MM \VS{48}І прыйшлі да Майсея правадыры, начальнікі дружынаў войска, тысячнікі і сотнікі,


\par }{\MM \VS{49}і сказалі Майсею: «Мы, слугі твае, палічылі ваяроў, якія пад рукой нашай, і не загінуў ніводзін з іх.


\par }{\MM \VS{50}І прынесьлі мы як дар ахвярны ГОСПАДУ знойдзеныя вырабы з золата: ланцужкі, бранзалеты, пярсьцёнкі, завушніцы і нашыйнікі, каб перапрасіць за душы нашыя перад абліччам ГОСПАДА».


\par }{\MM \VS{51}І ўзялі Майсей і Элеазар сьвятар золата і ўсе вырабы з яго.


\par }{\MM \VS{52}І было золата, аддадзенага тысячнікамі і сотнікамі ў ахвяру ГОСПАДУ, шаснац­цаць тысячаў семсот пяцьдзясят сыкляў.


\par }{\MM \VS{53}А кожны з ваяроў меў яшчэ сваю здабычу.


\par }{\MM \VS{54}І ўзялі Майсей і Элеазар сьвятар золата ад тысячнікаў і сотнікаў, і занесьлі ў Намёт Спатканьня як памятны дар сыноў Ізраіля перад абліччам ГОСПАДА.




\par }\Chap{Лікі 32}{\MM \VerseOne{1}А ў сыноў Рубэна і сыноў Гада былі шматлікія статкі, вельмі шматлікія. І яны ўбачылі зямлю Язэр і зямлю Гілеад, і вось, гэта на гадоўлю быдла.


\par }{\MM \VS{2}І прыйшлі сыны Рубэна і сыны Гада, і сказалі Майсею, і Элеазару сьвятару, і князям грамады, кажучы:


\par }{\MM \VS{3}«Атарот, Дыбон, Язэр, Німра, Хешбон, Элеале, Сэвам, Нэво і Вэон,


\par }{\MM \VS{4}зямля, якую здабыў ГОСПАД перад абліччам грамады Ізраіля, зямля для гадоўлі быдла, а слугі твае маюць статкі».


\par }{\MM \VS{5}І сказалі: «Калі мы знайшлі ласку ў вачах тваіх, дай гэтую зямлю слугам тваім на ўласнасьць, не пераводзь нас праз Ярдан».


\par }{\MM \VS{6}І сказаў Майсей сынам Гада і сынам Рубэна: «Браты вашыя пойдуць ваяваць, а вы тут бу­дзеце сядзець?


\par }{\MM \VS{7}Навошта вы стрымліваеце сэрца сыноў Ізраіля, каб яны не перайшлі ў зямлю, якую даў ім ГОСПАД?


\par }{\MM \VS{8}Так зрабілі бацькі вашыя, калі я паслаў іх з Кадэш-Барнэа выведаць зямлю.


\par }{\MM \VS{9}І дайшлі яны да даліны Эшколь, і ўбачылі яны зямлю, і збунтавалі яны сэрцы сыноў Ізраіля, каб не ішлі яны ў зямлю, якую даў ім ГОСПАД.


\par }{\MM \VS{10}І ўзгарэўся гнеў ГОСПАДА ў той дзень і Ён прысягнуў, кажучы:


\par }{\MM \VS{11}“Ня ўбачаць гэтыя людзі, якія выйшлі з Эгіпту ў дваццаць гадоў і вышэй, зямлі, якую Я пад прысягай абяцаў Абрагаму, Ісааку і Якубу, бо яны ня слухаліся Мяне,


\par }{\MM \VS{12}акрамя Халева, сына Ефунны, Кенэзеяніна, і Егошуа, сына Нуна, бо яны слухаліся ГОСПАДА!”


\par }{\MM \VS{13}І гневаўся ГОСПАД на Ізраіля, і вадзіў яго па пустыні сорак гадоў, пакуль не памерла ўсё пакаленьне, якое рабіла зло перад вачыма ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{14}І вось, вы сталі замест бацькоў вашых, людзей грэшных, каб павялічыць лютасьць гневу ГОСПАДА на Ізраіля.


\par }{\MM \VS{15}Калі зноў адвернецеся ад Яго, зноў Ён будзе вадзіць вас па пустыні, і вы загубіце ўвесь народ гэты».


\par }{\MM \VS{16}І яны падыйшлі бліжэй да яго, і сказалі: «Мы пабудуем загарадкі для авечак і для статкаў нашых і гарады для дзяцей нашых,


\par }{\MM \VS{17}а самі, узброеныя, пойдзем хутка перад абліччам сыноў Ізраіля, пакуль не ўвядзём іх у месцы, дзе яны будуць жыць. Дзеці нашыя будуць жыць у гарадах мураваных дзеля [небясьпекі] ад жыхароў зямлі гэтай.


\par }{\MM \VS{18}Ня вернемся мы ў дамы нашыя, пакуль не авалодаюць сыны Ізраіля спадчынай сваёй.


\par }{\MM \VS{19}Мы ня будзем шукаць спадчыны з імі на тым баку Ярдану або далей, бо ўжо маем спадчыну сваю на ўсходнім беразе Ярдану».


\par }{\MM \VS{20}І Майсей сказаў ім: «Калі ўчыніце паводле слова гэтага, калі ўзброеныя пойдзеце перад абліччам ГОСПАДА на бітву,


\par }{\MM \VS{21}і калі кожны з вас, узброены, пяройдзе Ярдан перад абліччам ГОСПАДА, аж пакуль Ён ня выганіць ворагаў Сваіх перад абліччам Сваім,


\par }{\MM \VS{22}і будзе здабытая зямля перад абліччам ГОСПАДА, а потым вернецеся, тады ня будзеце вінаватыя перад ГОСПАДАМ і перад Ізраілем і возьмеце зямлю гэтую на ўласнасьць перад абліччам ГОСПАДА.


\par }{\MM \VS{23}А калі ня зробіце так, вы дапусьціцеся грэху перад ГОСПАДАМ, і ведайце, што грэх ваш знойдзе вас.


\par }{\MM \VS{24}Дык будуйце гарады дзецям вашым і загарадкі для авечак вашых, і тое, што выйшла з вуснаў вашых, зрабіце».


\par }{\MM \VS{25}І сказалі сыны Гада і сыны Рубэна Майсею, кажучы: «Слугі твае зробяць так, як загадаў гаспадар наш.


\par }{\MM \VS{26}Дзеці нашыя, жонкі нашыя, статкі нашыя і ўсё быдла нашае застануцца ў гарадах Гілеаду,


\par }{\MM \VS{27}а слугі твае, усе ўзброеныя, пойдуць перад абліччам ГОСПАДА на вайну, як прамовіў гаспадар наш».


\par }{\MM \VS{28}І загадаў Майсей Элеазару сьвятару і Егошуа, сыну Нуна, і галовам дамоў бацькоў сыноў Ізраіля,


\par }{\MM \VS{29}і сказаў ім Майсей: «Калі сыны Гада і сыны Рубэна разам з вамі пяройдуць Ярдан, усе ўзброеныя на бітву перад абліччам ГОСПАДА, і вы завалодаеце зямлёю, дайце ім зямлю Гілеад на ўласнасьць.


\par }{\MM \VS{30}А калі ня пойдуць разам з вамі, узброеныя, атрымаюць пасяленьні паміж вас у зямлі Ханаан».


\par }{\MM \VS{31}І адказалі сыны Гада і сыны Рубэна, кажучы: «Як прамовіў ГОСПАД да слугаў тваіх, так і зробім.


\par }{\MM \VS{32}Мы пойдзем, узброеныя, перад абліччам ГОСПАДА ў зямлю Ханаан, а ўласнасьць нашая, спадчына нашая з гэтага боку Ярдану».


\par }{\MM \VS{33}І даў Майсей сынам Гада і Рубэна і палове пакаленьня Манасы, сына Язэпа, валадарства Сыгона, валадара Амарэйцаў, і валадарства Ога, валадара Башану, зямлю з гарадамі і гарады зямлі навокал.


\par }{\MM \VS{34}І адбудавалі сыны Гада Дыбон, Атарот, Араэр,


\par }{\MM \VS{35}Атрот-Шафан, Язэр і Ёгбэгу,


\par }{\MM \VS{36}Бэт-Німру і Бэт-Гаран, мураваныя гарады і загарадкі для авечак.


\par }{\MM \VS{37}А сыны Рубэна адбудавалі Хешбон, Элеале, Кірыятаім,


\par }{\MM \VS{38}Нэво, Баал-Мэон, зьмяніўшы іх назвы, Сібму, і назвалі імёны гарадоў, якія адбудавалі.


\par }{\MM \VS{39}І пайшлі сыны Махіра, сына Манасы, у Гілеад, і занялі яго, і выгналі Амарэйцаў, што [жылі] ў ім.


\par }{\MM \VS{40}І даў Майсей Гілеад Махіру, сыну Манасы, і ён абжыўся ў ім.


\par }{\MM \VS{41}А Яір, сын Манасы, пайшоў і заняў мястэчкі [Амарэйцаў], якія назваў Хават-Яір.


\par }{\MM \VS{42}А Нобах пайшоў і заняў Кенат з ваколіцамі ягонымі, і назваў яго імем сваім, Нобах.




\par }\Chap{Лікі 33}{\MM \VerseOne{1}Гэта месцы прыпынку сыноў Ізраіля, якія выйшлі з Эгіпту дружынамі сваімі пад рукою Майсея і Аарона.


\par }{\MM \VS{2}І запісаў Майсей месцы табараў, з якіх яны паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА выхо­дзілі. Вось месцы прыпынку іхняга.


\par }{\MM \VS{3}У першы месяц, у пятнаццаты дзень першага месяца, у другі дзень Пасхі вырушылі сыны Ізраіля з Рамсэсу, [ведзеныя] рукой узьнятай на вачах усіх Эгіпцянаў.


\par }{\MM \VS{4}А Эгіпцяне хавалі ўсіх першародных сваіх, якіх забіў ГОСПАД, і ГОСПАД учыніў суд над багамі іхнімі.


\par }{\MM \VS{5}І вырушылі сыны Ізраіля з Рамсэсу, і сталі табарам у Сукоце.


\par }{\MM \VS{6}І вырушылі з Сукоту, і сталі табарам у Этаме, які на мяжы пустыні.


\par }{\MM \VS{7}І вырушылі з Этаму, і завярнулі ў Пі-Гахірот, што каля Баал-Цэфону, і сталі табарам перад Мігдолам.


\par }{\MM \VS{8}І выйшлі з Пі-Гахіроту, і перайшлі сярэдзінай мора ў пустыню, і тры дні ішлі праз пустыню, і сталі табарам у Мары.


\par }{\MM \VS{9}І вырушылі з Мары, і прыйшлі ў Элім, а ў Эліме [было] дванаццаць крыніцаў водных і семдзясят пальмаў, і там сталі табарам.


\par }{\MM \VS{10}І вырушылі з Эліму, і сталі табарам каля Мора Чырвонага.


\par }{\MM \VS{11}І вырушылі ад Мора Чырвонага, і сталі табарам у пустыні Сін.


\par }{\MM \VS{12}І вырушылі з пустыні Сін, і сталі табарам у Дафцы.


\par }{\MM \VS{13}І вырушылі з Дафкі, і сталі табарам у Алушы.


\par }{\MM \VS{14}І вырушылі з Алушы, і сталі табарам у Рэфідыме, і не было там вады для піцьця народу.


\par }{\MM \VS{15}І вырушылі з Рэфідыму, і сталі табарам у пустыні Сынай.


\par }{\MM \VS{16}І вырушылі з пустыні Сынай, і сталі табарам у Кіброт-Гатаве.


\par }{\MM \VS{17}І вырушылі з Кіброт-Гатавы, і сталі табарам у Хацэроце.


\par }{\MM \VS{18}І врушылі з Хацэроту, і сталі табарам ў Рытме.


\par }{\MM \VS{19}І вырушылі з Рытмы, і сталі табарам у Рымон-Пэрэсе.


\par }{\MM \VS{20}І вырушылі з Рымон-Пэрэсу, і сталі табарам у Лібне.


\par }{\MM \VS{21}І вырушылі з Лібны, і сталі табарам у Рысе.


\par }{\MM \VS{22}І вырушылі з Рысы, і сталі табарам у Кэгеляце.


\par }{\MM \VS{23}І вырушылі з Кэгеляты, і сталі табарам на гары Шафэр.


\par }{\MM \VS{24}І вырушылі з гары Шафэр, і сталі табарам у Харадзе.


\par }{\MM \VS{25}І вырушылі з Хараду, і сталі табарам у Макэлёце.


\par }{\MM \VS{26}І вырушылі з Макэлёту, і сталі табарам у Тахаце.


\par }{\MM \VS{27}І вырушылі з Тахату, і сталі табарам у Тэраху.


\par }{\MM \VS{28}І вырушылі з Тэраху, і сталі табарам у Мітцы.


\par }{\MM \VS{29}І вырушылі з Міткі, і сталі табарам у Хашмоне.


\par }{\MM \VS{30}І вырушылі з Хашмоны, і сталі табарам у Масэроце.


\par }{\MM \VS{31}І вырушылі з Масэроту, і сталі табарам у Бэнэй-Яакане.


\par }{\MM \VS{32}І вырушылі з Бэнэй-Яакану, і сталі табарам у Хар-Гагідгадзе.


\par }{\MM \VS{33}І вырушылі з Хар-Гагідгаду, і сталі табарам у Ётбаце.


\par }{\MM \VS{34}І вырушылі з Ётбаты, і сталі табарам у Аброне.


\par }{\MM \VS{35}І вырушылі з Аброны, і сталі табарам у Эцыён-Гебэры.


\par }{\MM \VS{36}І вырушылі з Эцыён-Гебэру, і сталі табарам у пус­тыні Сін, у Кадэшы.


\par }{\MM \VS{37}І вырушылі з Кадэшу, і сталі табарам на гары Гор, на мяжы зямлі Эдому.


\par }{\MM \VS{38}І ўзыйшоў Аарон сьвятар на гару Гор перад аблічча ГОСПАДА, і там памёр у саракавым годзе пасьля выхаду сыноў Ізраіля з зямлі Эгіпецкай, у пятым месяцы, у першы дзень месяца.


\par }{\MM \VS{39}Аарон меў сто дваццаць тры гады, калі памёр на гары Гор.


\par }{\MM \VS{40}І пачуў валадар Араду, Хананеец, які жыў у Нэгеве ў зямлі Ханаан, што ідуць сыны Ізраіля.


\par }{\MM \VS{41}А яны вырушылі ад гары Гор і сталі табарам у Цальмоне.


\par }{\MM \VS{42}І вырушылі з Цальмону, і сталі табарам у Пуноне.


\par }{\MM \VS{43}І вырушылі з Пунону, і сталі табарам у Абоце.


\par }{\MM \VS{44}І вырушылі з Аботу, і сталі табарам у Іе-Абарыме на мяжы Мааву.


\par }{\MM \VS{45}І вырушылі з Іе-Абарыму, і сталі табарам у Дыбон-Гадзе.


\par }{\MM \VS{46}І вырушылі з Дыбон-Гаду, і сталі табарам у Альмон-Дыблатаіме.


\par }{\MM \VS{47}І вырушылі з Альмон-Дыблатаіму, і сталі табарам пад гарой Абарым, насупраць Нэво.


\par }{\MM \VS{48}І вырушылі ад гары Абарым, і сталі табарам на раўнінах Мааву над Ярданам насупраць Ерыхону.


\par }{\MM \VS{49}І яны сталі табарам паміж Бэт-Гаешымотам і Абэль-Шытымам на раўнінах Мааву.


\par }{\MM \VS{50}І прамовіў ГОСПАД да Майсея на раўнінах Мааву над Ярданам насупраць Ерыхону, кажучы:


\par }{\MM \VS{51}«Прамоў да сыноў Ізраіля і скажы ім: “Вы пяройдзеце праз Ярдан у зямлю Ханаан,


\par }{\MM \VS{52}дык выганіце перад сабою ўсіх жыхароў той зямлі, і паламіце ўсе выявы іхнія, і разьбіце ўсіх ідалаў іхніх, і ўсе ўзгоркі спусташыце.


\par }{\MM \VS{53}І вы авалодаеце зямлёй, і будзеце жыць на ёй, бо Я даў вам яе на ўласнасьць.


\par }{\MM \VS{54}Падзяліце зямлю жэрабям паміж сем'ямі вашымі, шматлікай павялічце спадчыну яе, малалікай зьменшыце спадчыну яе. Як жэрабя выпадзе, так будзе падзелена спадчына. Паводле пакаленьняў бацькоў вашых атрымаеце спадчыну.


\par }{\MM \VS{55}А калі ня выганіце перад сабою жыхароў зямлі гэтай, будуць тыя, якія з іх застануцца, цернямі ў вачах вашых і калючкамі ў баках вашых, і будуць яны ўціскаць вас у зямлі, у якой вы будзеце жыць.


\par }{\MM \VS{56}І станецца тое, што Я задумаў ім зрабіць, Я вам зраблю”».




\par }\Chap{Лікі 34}{\MM \VerseOne{1}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«Загадай сынам Ізраіля і скажы ім: “Калі ўвойдзеце ў зямлю Ханаан, вось зямля, якая будзе вам у спадчыну, зямля Ханаан у межах ейных.


\par }{\MM \VS{3}Паўднёвая мяжа будзе ад пустыні Сін да ваколіц Эдому, і будзе паўднёвая мяжа з усходу ад краю Мора Салёнага.


\par }{\MM \VS{4}І зьверне мяжа вашая на поўдзень да ўзвышша Акраббім, і пойдзе праз Сін на поў­дзень да Кадэш-Барнэа, і пойдзе да Хацар-Адару, і дойдзе да Ацмону.


\par }{\MM \VS{5}Ад Ацмону паверне [мяжа] да ручаю Эгіпецкага і спыніцца на беразе мора.


\par }{\MM \VS{6}Вашай мяжой заходняй будзе для вас Мора Вялікае, гэта будзе ваша мяжа заходняя.


\par }{\MM \VS{7}На поўначы будзе ў вас мяжа ад Мора Вялікага пачынаючы і аж да гары Гор,


\par }{\MM \VS{8}і ад гары Гор павядзіце [мяжу] да ўваходу ў Хамат і далей, да мяжы Цэдаду.


\par }{\MM \VS{9}І пойдзе мяжа да Зіфрону, і дойдзе да Гацар-Энану. Гэта будзе для вас мяжа паўночная.


\par }{\MM \VS{10}Усходнюю мяжу правядзіце ад Гацар-Энану да Шэфамы,


\par }{\MM \VS{11}і ад Шэфамы пойдзе мяжа да Рыўлі на ўсход да Аіну, і зыйдзе мяжа далей, і прой­дзе праз горы на ўсход ад мора Кінэрэт,


\par }{\MM \VS{12}і зыйдзе мяжа ўздоўж Ярдану, і спыніцца пры Моры Салёным. Гэта будзе зямля вашая з межамі сваімі наўкола”».


\par }{\MM \VS{13}І загадаў Майсей сынам Ізраіля, кажучы: «Вось зямля, якую маеце падзяліць жэрабям і якую загадаў ГОСПАД даць дзевяці пакаленьням і палове пакаленьня.


\par }{\MM \VS{14}Бо пакаленьне сыноў Рубэна паводле дамоў бацькоў сваіх, і пакаленьне сыноў Гада паводле дамоў бацькоў сваіх, і палова пакаленьня Манасы атрымалі спадчыну сваю.


\par }{\MM \VS{15}Гэтыя два пакаленьні і палова пакаленьня ўзялі спадчыну сваю з таго боку Ярдану насупраць Ерыхону на ўсход».


\par }{\MM \VS{16}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{17}«Гэта імёны людзей, якія падзеляць вам зямлю: Элеазар сьвятар і Егошуа, сын Нуна.


\par }{\MM \VS{18}І возьмеце па адным князі з кожнага пакаленьня, каб падзяліць зямлю на ўласнасьць.


\par }{\MM \VS{19}Вось імёны тых людзей: з пакаленьня Юды — Халеў, сын Ефунны,


\par }{\MM \VS{20}з пакаленьня сыноў Сымона — Шэмюэль, сын Амігуда,


\par }{\MM \VS{21}з пакаленьня Бэн’яміна — Элідад, сын Кісьлёна,


\par }{\MM \VS{22}з пакаленьня сыноў Дана — Букі, сын Ёглі,


\par }{\MM \VS{23}з сыноў Язэпа, з пакаленьня сыноў Манасы — Ханіэль, сын Эфода,


\par }{\MM \VS{24}з пакаленьня сыноў Эфраіма — Кэмуэль, сын Шыфтана,


\par }{\MM \VS{25}з пакаленьня сыноў Завулёна — Эліцафан, сын Парнаха,


\par }{\MM \VS{26}з пакаленьня сыноў Ісахара — Пальтыэль, сын Азана,


\par }{\MM \VS{27}з пакаленьня сыноў Асэра — Эхігуд, сын Шэломіі,


\par }{\MM \VS{28}з пакаленьня сыноў Нэфталі — Пэдагель, сын Амігуда».


\par }{\MM \VS{29}Гэта тыя, якім загадаў ГОСПАД падзяліць зямлю Ханаан між сыноў Ізраіля.




\par }\Chap{Лікі 35}{\MM \VerseOne{1}І прамовіў ГОСПАД да Майсея на раўнінах Мааву каля Ярдану насупраць Ерыхону, кажучы:


\par }{\MM \VS{2}«Загадай сынам Ізраіля, каб далі лявітам са спадчыны сваёй гарады, у якіх яны б жылі, і пашы кругом гарадоў дайце лявітам.


\par }{\MM \VS{3}У гарадах яны будуць жыць, а пашы будуць для быдла іхняга, для статку іхняга і для ўсёй жывёлы іхняй.


\par }{\MM \VS{4}І будуць пашы гарадоў, якія дасьцё лявітам, ад муроў гарадзкіх на тысячу локцяў наўкола.


\par }{\MM \VS{5}Адмерайце за горадам дзьве тысячы локцяў з боку ўсходняга, дзьве тысячы локцяў з боку паўднёвага, дзьве тысячы локцяў з боку заходняга і дзьве тысячы локцяў з боку паўночнага, каб сам горад быў пасярэдзіне; гэта будуць пашы вакол тых гарадоў.


\par }{\MM \VS{6}Гарады, якія дасьцё лявітам, [будуць] шэсьць гарадоў прыбежышча, каб забойца мог у іх схавацца, і апрача іх [яшчэ] сорак два гарады.


\par }{\MM \VS{7}Усіх гарадоў, якія разам з пашамі дасьцё лявітам, будзе сорак восем.


\par }{\MM \VS{8}Адносна гарадоў, якія дасьцё са спадчыны сыноў Ізраіля: ад шматлікага [пакаленьня] — большую [лічбу], ад малалікага — меншую. Кожнае [пакаленьне] паводле вялікасьці атрыманай спадчыны дасьць гарады свае лявітам».


\par }{\MM \VS{9}І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:


\par }{\MM \VS{10}«Прамоў да сыноў Ізраіля і скажы ім: “Калі пяройдзеце праз Ярдан у зямлю Ханаан,


\par }{\MM \VS{11}выбярыце сабе гарады, якія будуць для вас прыбежышчам, уцячэ туды забойца, які выпадкова забіў душу.


\par }{\MM \VS{12}І яны будуць вам гарадамі прыбежышча ад мсьціўцы [за кроў], і забойца не памрэ, пакуль ня стане перад грамадою на суд.


\par }{\MM \VS{13}А гарадоў, якія дасьцё як гарады прыбежышча, будзе шэсьць.


\par }{\MM \VS{14}Тры гарады дайце за Ярданам, а тры гарады — у зямлі Ханаан як гарады прыбежышча.


\par }{\MM \VS{15}Для сыноў Ізраіля і для прыхадняў, і для тых, хто пасяліўся сярод вас, будуць тыя шэсьць гарадоў прыбежышча, каб [мог] у іх уцячы той, хто ненаўмысна забіў душу.


\par }{\MM \VS{16}Калі чалавек ударыць іншага жалезам, і той памрэ, той, [хто ўдарыў], — забойца; забойца сьмерцю памрэ.


\par }{\MM \VS{17}Калі чалавек ударыў камянём, якім можна забіць, і забіў, ён — забойца; забойца сьмер­цю памрэ.


\par }{\MM \VS{18}Калі чалавек паленам, якім можна забіць, так ударыў чалавека, што той памёр, ён — забойца, забойца сьмерцю памрэ.


\par }{\MM \VS{19}Мсьціўца за кроў заб’е забойцу; дзе сустрэне яго, заб'е яго.


\par }{\MM \VS{20}Калі хто з нянавісьці напаў на чалавека, або кінуў у яго штосьці з намерам забіць, і той памёр,


\par }{\MM \VS{21}або калі хто ў злосьці ўдарыў рукою сваёй, і той памёр, той, хто ўдарыў, сьмерцю памрэ, бо ён — забойца; і мсьціў­ца за кроў заб'е яго, калі сустрэне.


\par }{\MM \VS{22}А калі нехта выпадкова і бяз злосьці ўдарыў чалавека або кінуў у яго нечым ненаўмысна,


\par }{\MM \VS{23}або, ня бачачы яго, пусьціў у яго камень, які можа забіць, і той памёр, але ён ня быў яго ворагам і ён не хацеў яму зла,


\par }{\MM \VS{24}тады грамада павінна су­дзіць паміж тым, які ўдарыў, і мсьціўцам за кроў паводле судоў гэтых.


\par }{\MM \VS{25}І выратуе грамада забойцу ад рукі мсьціўца за кроў і верне яго грамада ў горад прыбежышча, куды ён уцёк, і ён будзе там жыць да сьмерці сьвятара вялікага, які памазаны сьвятым алеем.


\par }{\MM \VS{26}Калі ж забойца выйдзе за межы гораду прыбежышча, у які схаваўся,


\par }{\MM \VS{27}і калі мсьціўца за кроў сустрэне яго па-за межамі гораду прыбежышча, і заб'е мсьціўца за кроў забойцу, ён ня мае [віны] за кроў.


\par }{\MM \VS{28}Бо да сьмерці сьвятара вялікага павінен забойца быць у горадзе прыбежышча свайго. Пасьля сьмерці сьвятара вялікага можа ён вярнуцца ў зямлю спадчыны сваёй.


\par }{\MM \VS{29}І будзе гэта для вас пастановай у-ва ўсе пакаленьні вашыя і ў-ва ўсіх месцах пражываньня вашага.


\par }{\MM \VS{30}Кожны, хто забіў душу, на падставе [словаў] з вуснаў сьведкаў будзе забіты як забойца. Але адзін сьведка ня будзе асуджаць душу на сьмерць.


\par }{\MM \VS{31}Не бярыце выкупу за душу забойцы, які варты сьмерці; ён сьмерцю памрэ.


\par }{\MM \VS{32}Не бярыце выкупу за ўцёк­шага ў горад прыбежышча, каб яму дазволіць жыць у зямлі сваёй перад сьмерцю першасьвятара.


\par }{\MM \VS{33}Не паганьце зямлі пражываньня вашага, бо кроў пага­ніць зямлю, і ніяк ня можа быць перапрошана за кроў, пралітую на зямлю, як толькі праз кроў таго, хто праліў яе.


\par }{\MM \VS{34}Не рабіце нячыстай зямлю, на якой будзеце жыць, бо Я буду жыць пасярод вас. Бо Я — ГОСПАД, Які жыву пасярод сыноў Ізраіля”».




\par }\Chap{Лікі 36}{\MM \VerseOne{1}І прыйшлі галовы бацькоў сем’яў сыноў Гілеада, сына Махіра, сына Манасы, з роду сыноў Язэпа, і расказалі Майсею, і князям, і галовам бацькоў сыноў Ізраіля,


\par }{\MM \VS{2}і сказалі: «Гаспадару нашаму загадаў ГОСПАД жэрабям падзяліць зямлю паміж сынамі Ізраіля, і гаспадар наш атрымаў загад ГОСПАДА даць спадчыну Цэлафхада, брата нашага, дочкам ягоным.


\par }{\MM \VS{3}Але калі яны будуць жонкамі аднаго з сыноў іншага калена сыноў Ізраіля, спадчына іхняя адымецца ад спадчыны бацькоў нашых і далучыцца да таго пакаленьня, у якім яны будуць жыць, і наша частка, атрыманая жэрабям, змалее.


\par }{\MM \VS{4}І калі для сыноў Ізраіля прыйдзе год юбілейны, тады іх спадчына будзе назаўсёды належаць да пакаленьня, да якога яны ўвайшлі, а спадчына пакаленьня бацькоў нашых паменшыцца на спадчыну іхнюю».


\par }{\MM \VS{5}І загадаў Майсей сынам Ізраіля паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА, кажучы: «Справядлівае слова пакаленьня сыноў Язэпа.


\par }{\MM \VS{6}Вось слова, якое загадаў ГОСПАД дочкам Цэлафхада, кажучы: "Яны могуць ісьці замуж за таго, хто добры ў вачах іхніх, але за мужчынаў пакаленьня бацькі свайго могуць ісьці замуж.


\par }{\MM \VS{7}Няхай не пераходзіць спадчына сыноў Ізраіля з аднаго пакаленьня ў другое пакаленьне. Няхай сыны Ізраіля трымаюцца спадчыны пакаленьня бацькоў сваіх.


\par }{\MM \VS{8}Кожная дзяўчына, якая атрымае спадчыну ў пакаленьні сыноў Ізраіля, стане жонкаю аднаго з мужчынаў пакаленьня бацькоў сваіх, каб сыны Ізраіля захавалі спадчыну бацькоў сваіх,


\par }{\MM \VS{9}і каб спадчына не перахо­дзіла з аднаго пакаленьня ў другое пакаленьне. Пакаленьні сыноў Ізраіля павінны трымацца спадчыны сваёй"».


\par }{\MM \VS{10}Як загадаў ГОСПАД Майсею, так і зрабілі дочкі Цэлафхада,


\par }{\MM \VS{11}і выйшлі замуж Махля, Тырца, Хогля, Мілька і Ноа, дочкі Цэлафхада, за сыноў дзядзькоў сваіх.


\par }{\MM \VS{12}Пайшлі яны замуж за [лю­дзей] з сям'і сыноў Манасы, сына Язэпа, і так спадчына іхняя засталася пры пакаленьні сям'і бацькі іхняга.


\par }{\MM \VS{13}Гэта прыказаньні і прысуды, якія загадаў ГОСПАД праз Майсея сынам Ізраіля на раўнінах Мааву каля Ярдану насупраць Ерыхону.

\par }