\NormalFont\ShortTitle{ЛУКІ}

{\MT ЭВАНГЕЛЬЛЕ ПАВОДЛЕ ЛУКІ



\par }\ChapOne{Лк 1}{\MM \VerseOne{1}Як ужо многія намагаліся напісаць аповесьць пра падзеі, якія ў нас адбыліся,


\par }{\MM \VS{2}як пераказалі нам тыя, што былі ад пачатку відавочцамі і сталіся паслугачамі Слова,


\par }{\MM \VS{3}надумаў і я, прайшоўшы ўсё нанова, дакладна па парадку апісаць табе, вяльможны Тэафілю,


\par }{\MM \VS{4}каб ты пазнаў надзейнасьць словаў, у якіх быў навучаны.


\par }{\MM \VS{5}Сталася ў дні Ірада, валадара Юдэйскага, [быў] сьвятар з Абіявае чаргі, на імя Захарыя, і жонка ягоная з дачок Аарона, і імя яе — Альжбета.


\par }{\MM \VS{6}Былі яны абое праведныя перад Богам, ходзячы паводле прыказаньняў і пастановаў Госпада беззаганна.


\par }{\MM \VS{7}І не было ў іх дзіцяці, таму што Альжбета была няплодная, і абое яны былі пажылыя ў гадах сваіх.


\par }{\MM \VS{8}І сталася, калі ў парадку чаргі сваёй ён спаўняў абавязак сьвятарскі перад Богам,


\par }{\MM \VS{9}выпала яму паводле звычаю сьвятароў кадзіць, увайшоўшы ў бажніцу Госпадаву.


\par }{\MM \VS{10}І ўсё мноства народу звонку малілася ў час каджэньня.


\par }{\MM \VS{11}І зьявіўся яму анёл Госпада, які стаў з правага боку кадзільнага ахвярніку.


\par }{\MM \VS{12}І ўстрывожыўся Захарыя, убачыўшы яго, і ахапіў яго страх.


\par }{\MM \VS{13}Анёл жа сказаў яму: «Ня бойся, Захарыя! Бо пачутая просьба твая, і жонка твая Альжбета народзіць табе сына, і дасі яму імя Ян.


\par }{\MM \VS{14}І будзе табе радасьць і вясёласьць, і многія ўзрадуюцца нараджэньню ягонаму.


\par }{\MM \VS{15}Бо ён будзе вялікі перад Госпадам, і ня будзе піць віно і сікеру, і Духам Сьвятым напоўніцца яшчэ ва ўлоньні маці сваёй.


\par }{\MM \VS{16}І многіх з сыноў Ізраіля зьверне да Госпада, Бога іхняга.


\par }{\MM \VS{17}І будзе ісьці перад Ім у духу і сіле Ільлі, каб вярнуць сэрцы бацькоў дзецям, і непаслухмяным — лад думак праведнікаў, каб падрыхтаваць Госпаду народ падрыхтаваны».


\par }{\MM \VS{18}І сказаў Захарыя анёлу: «З чаго даведаюся я гэтае? Бо я — стары, і жонка мая ў гадах пажылых».


\par }{\MM \VS{19}І, адказваючы, сказаў яму анёл: «Я — Габрыэль, які стаю перад Богам, і я пасланы гаварыць з табою і дабравесьціць табе гэтае.


\par }{\MM \VS{20}І вось, будзеш ты маўчаць, і ня зможаш гаварыць да дня, калі гэта станецца, за тое, што не паверыў словам маім, якія споўняцца ў свой час».


\par }{\MM \VS{21}І чакаў народ Захарыю, і дзівіўся, што ён марудзіць у бажніцы.


\par }{\MM \VS{22}А ён, выйшаўшы, ня мог гаварыць да іх; і зразумелі, што бачыў відзеж у бажніцы; і ён ківаў ім, і застаўся немы.


\par }{\MM \VS{23}І сталася, калі скончыліся дні службы ягонай, ён вярнуўся ў дом свой.


\par }{\MM \VS{24}Пасьля гэтых дзён зачала Альжбета, жонка ягоная, і хавала гэта пяць месяцаў, кажучы:


\par }{\MM \VS{25}«Гэтак учыніў мне Госпад у дні, калі глянуў на мяне, каб зьняць з мяне ганьбу між людзьмі».


\par }{\MM \VS{26}А ў шосты месяц быў пасланы анёл Габрыэль ад Бога ў горад Галілейскі, называны Назарэт,


\par }{\MM \VS{27}да дзяўчыны, заручанай з мужам на імя Язэп, з дому Давіда; а імя дзяўчыны — Марыя.


\par }{\MM \VS{28}І, увайшоўшы да яе, анёл сказаў: «Радуйся, дабрадатная! Госпад з табою; дабраслаўлёная ты між жанчынамі».


\par }{\MM \VS{29}Яна ж, убачыўшы яго, устрывожылася ад словаў ягоных і разважала, што гэта было за прывітаньне.


\par }{\MM \VS{30}І сказаў ёй анёл: «Ня бойся, Марыя! Бо ты знайшла ласку ў Бога.


\par }{\MM \VS{31}І вось, ты зачнеш ва ўлоньні і народзіш Сына, і дасі Яму імя Ісус.


\par }{\MM \VS{32}Ён будзе вялікі і Сынам Найвышэйшага назавецца, і дасьць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Ягонага.


\par }{\MM \VS{33}І Ён будзе валадарыць над домам Якуба на вякі, і Валадарству Ягонаму ня будзе канца».


\par }{\MM \VS{34}А Марыя сказала анёлу: «Як гэта будзе, калі я не спазнала мужа?»


\par }{\MM \VS{35}І, адказваючы, анёл сказаў ёй: «Дух Сьвяты зыйдзе на цябе, і сіла Найвышэйшага ахіне цябе. І дзеля гэтага тое, што народзіцца Сьвятое, Сынам Божым назавецца.


\par }{\MM \VS{36}Вось і Альжбета, сваячка твая, і яна зачала сына ў старасьці сваёй, і вось ужо шосты месяц у яе, якую называюць няплоднай.


\par }{\MM \VS{37}Бо ў Бога ніводнае слова ня будзе бяз сілы».


\par }{\MM \VS{38}І сказала Марыя: «Вось я — служка Госпада; няхай станецца мне паводле слова твайго». І адыйшоў ад яе анёл.


\par }{\MM \VS{39}Устаўшы, Марыя ў тыя дні шпарка пайшла ў горную краіну, у горад Юды,


\par }{\MM \VS{40}і ўвайшла ў дом Захарыі, і прывітала Альжбету.


\par }{\MM \VS{41}І сталася, калі Альжбета пачула прывітаньне Марыі, узварухнулася дзіцятка ва ўлоньні яе, і Альжбета напоўнілася Духам Сьвятым.


\par }{\MM \VS{42}І ўсклікнула яна моцным голасам, і сказала: «Дабраслаўлёная ты між жанчынамі, і дабраслаўлёны плод улоньня твайго.


\par }{\MM \VS{43}І адкуль гэта мне, што прыйшла маці Госпада майго да мяне?


\par }{\MM \VS{44}Бо вось, як голас вітаньня твайго дайшоў да вушэй маіх, узварухнулася вясёла дзіцятка ва ўлоньні маім.


\par }{\MM \VS{45}І шчасьлівая тая, якая паверыла, бо зьдзейсьніцца сказанае ёй ад Госпада».


\par }{\MM \VS{46}І сказала Марыя: «Узьвялічвае душа мая Госпада,


\par }{\MM \VS{47}і ўзрадаваўся дух мой у Богу, Збаўцы маім,


\par }{\MM \VS{48}бо Ён глянуў на паніжэньне служкі Сваёй. Бо вось, адгэтуль шчасьліваю будуць называць мяне ўсе пакаленьні,


\par }{\MM \VS{49}бо вялікае ўчыніў мне Магутны, і сьвятое імя Яго,


\par }{\MM \VS{50}і міласэрнасьць Ягоная з пакаленьня ў пакаленьне для тых, якія баяцца Яго.


\par }{\MM \VS{51}Ён зьявіў уладу рамяном Сваім, расьсеяў ганарыстых думкамі сэрца іхняга;


\par }{\MM \VS{52}скінуў моцных з пасадаў і ўзьвялічыў пакорных;


\par }{\MM \VS{53}галодных насыціў дабром, а багатых адпусьціў ні з чым.


\par }{\MM \VS{54}Падтрымаў Ізраіля, юнака Свайго, успомніў пра міласэрнасьць,


\par }{\MM \VS{55}як гаварыў адносна бацькоў нашых, адносна Абрагама і насеньня ягонага на вякі».


\par }{\MM \VS{56}Прабыла ж Марыя з ёю каля трох месяцаў і вярнулася ў дом свой.


\par }{\MM \VS{57}А Альжбеце настаў час нараджаць, і яна нарадзіла сына.


\par }{\MM \VS{58}І пачулі суседзі і сваякі ейныя, што ўзьвялічыў Госпад міласэрнасьць Сваю над ёю, і цешыліся з ёю.


\par }{\MM \VS{59}І сталася, у восьмы дзень прыйшлі абрэзаць дзіцятка і хацелі назваць яго паводле імя бацькі ягонага Захарыям.


\par }{\MM \VS{60}І, адказваючы, маці ягоная сказала: «Не, але ён будзе называцца Янам».


\par }{\MM \VS{61}І сказалі ёй: «Нікога няма ў родзічаў тваіх, хто называецца гэтым імем».


\par }{\MM \VS{62}І пыталіся на мігах у бацькі ягонага, як бы ён хацеў назваць яго.


\par }{\MM \VS{63}І, папрасіўшы дошчачку, ён напісаў, кажучы: «Ян імя яму». І ўсе зьдзівіліся.


\par }{\MM \VS{64}І адразу расчыніліся вусны ягоныя і язык ягоны, і ён стаў гаварыць, дабраслаўляючы Бога.


\par }{\MM \VS{65}І стаўся страх на ўсіх, што жылі побач, і гаварылі адзін аднаму словы гэтыя па ўсёй горнай краіне Юдэйскай.


\par }{\MM \VS{66}І ўсе, якія чулі, складалі [гэта] ў сэрцы сваім, кажучы: «Што ж гэта будзе за дзіця?» І рука Госпада была з ім.


\par }{\MM \VS{67}І Захарыя, бацька ягоны, напоўніўся Духам Сьвятым, і прарочыў, кажучы:


\par }{\MM \VS{68}«Дабраслаўлёны Госпад, Бог Ізраіля, што адведаў народ Свой і даў выбаўленьне [яму],


\par }{\MM \VS{69}і падняў рог збаўленьня нашага ў доме Давіда, слугі Свайго,


\par }{\MM \VS{70}як абвясьціў вуснамі сьвятых прарокаў Сваіх, што былі адвеку,


\par }{\MM \VS{71}збавіць [нас] ад ворагаў нашых і ад рукі ўсіх, якія ненавідзяць нас,


\par }{\MM \VS{72}учыніць міласэрнасьць бацькам нашым і ўзгадаць сьвяты запавет Свой,


\par }{\MM \VS{73}прысягу, якой кляўся Абрагаму, бацьку нашаму, даць нам


\par }{\MM \VS{74}бяз страху, выбавіўшы нас з рукі ворагаў нашых,


\par }{\MM \VS{75}служыць Яму ў сьвятасьці і праведнасьці перад Ім у-ва ўсе дні жыцьця нашага.


\par }{\MM \VS{76}І ты, дзіцятка, будзеш названы прарокам Найвышэйшага, бо будзеш ісьці наперадзе перад абліччам Госпада падрыхтаваць шляхі Яму,


\par }{\MM \VS{77}даць народу пазнаць збаўленьне ў адпушчэньні грахоў іхніх,


\par }{\MM \VS{78}праз унутраную міласэрнасьць Бога нашага, у якой адведаў нас Усход з вышыні,


\par }{\MM \VS{79}зьявіць [сьвятло] тым, што сядзяць у цемры і ў ценю сьмяротным, накіраваць ногі нашыя на шлях супакою».


\par }{\MM \VS{80}А дзіцятка ўзрастала і ўмацоўвалася духам, і было ў пустыні да дня зьяўленьня свайго Ізраілю.




\par }\Chap{Лк 2}{\MM \VerseOne{1}І сталася, у тыя дні выйшла ад цэзара Аўгуста пастанова зрабіць перапіс па ўсім сусьвеце.


\par }{\MM \VS{2}Гэты перапіс быў першы за панаваньня Квірынія ў Сірыі.


\par }{\MM \VS{3}І пайшлі ўсе запісвацца, кожны ў свой горад.


\par }{\MM \VS{4}Пайшоў таксама і Язэп з Галілеі, з гораду Назарэт, у Юдэю, у горад Давіда, называны Бэтлеем, бо ён быў з дому і роду Давіда,


\par }{\MM \VS{5}запісацца з Марыяю, заручанай з ім жонкай, якая была цяжарная.


\par }{\MM \VS{6}І сталася, калі яны былі там, надыйшоў дзень нарадзіць ёй;


\par }{\MM \VS{7}і нарадзіла Сына свайго Першароднага, і спавіла Яго, і палажыла Яго ў ясьлі, бо не было ім месца ў сьвятліцы.


\par }{\MM \VS{8}І былі пастухі ў той ваколіцы, якія начавалі ў полі і вартавалі ўначы каля статку свайго.


\par }{\MM \VS{9}І вось, стаў перад імі анёл Госпада, і слава Госпада асьвяціла іх; і спалохаліся страхам вялікім.


\par }{\MM \VS{10}І сказаў ім анёл: «Ня бойцеся! Бо вось, я дабравешчу вам радасьць вялікую, якая будзе ўсяму народу,


\par }{\MM \VS{11}бо сёньня нарадзіўся вам у горадзе Давідавым Збаўца, Які ёсьць Хрыстос Госпад.


\par }{\MM \VS{12}І вось вам знак: вы знойдзеце Немаўлятка ў пялюшках, Якое ляжыць у ясьлях».


\par }{\MM \VS{13}І неспадзявана зьявілася з анёлам шматлікае войска нябеснае, якое хваліла Бога і казала:


\par }{\MM \VS{14}«Слава на вышынях Богу, а на зямлі супакой, у людзях упадабаньне».


\par }{\MM \VS{15}І сталася, калі адыйшлі ад іх анёлы ў неба, пастухі сказалі адзін аднаму: «Хадзем у Бэтлеем і ўбачым, ці сталася тое слова, якое абвясьціў нам Госпад».


\par }{\MM \VS{16}І пайшлі пасьпешна, і знайшлі Марыю і Язэпа, і Немаўлятка, Якое ляжала ў ясьлях.


\par }{\MM \VS{17}І, убачыўшы, расказалі пра словы, якія былі сказаныя ім пра Дзіцятка Гэтае.


\par }{\MM \VS{18}І ўсе, якія чулі, зьдзіўляліся з таго, што расказвалі ім пастухі.


\par }{\MM \VS{19}А Марыя захавала ўсе словы гэтыя, складаючы [іх] у сэрцы сваім.


\par }{\MM \VS{20}І вярнуліся пастухі, славячы і хвалячы Бога за ўсё, што чулі і бачылі, як ім было сказана.


\par }{\MM \VS{21}І калі прайшло восем дзён, трэба было абрэзаць Хлопчыка, і далі Яму імя Ісус, названае анёлам перш, чым быў Ён зачаты ва ўлоньні.


\par }{\MM \VS{22}І калі скончыліся дні ачышчэньня іх паводле Закону Майсея, прынесьлі Яго ў Ерусалім, каб прадставіць перад Госпадам,


\par }{\MM \VS{23}як напісана ў Законе Госпада: «Усякі хлопчык, які адкрывае ўлоньне, будзе названы сьвятым Госпада»,


\par }{\MM \VS{24}і каб прынесьці ў ахвяру паводле таго, як сказана ў Законе Госпада, пару туркавак ці двух галубянятак.


\par }{\MM \VS{25}І вось, быў у Ерусаліме чалавек на імя Сымон. І быў ён чалавек праведны і пабожны, які чакаў пацяшэньня Ізраіля, і Дух Сьвяты быў на ім.


\par }{\MM \VS{26}І было яму сказана ад Духа Сьвятога, што ён ня ўбачыць сьмерці, пакуль ня ўбачыць Хрыста Госпадавага.


\par }{\MM \VS{27}І прыйшоў ён у Духу ў сьвятыню. І калі бацькі прынесьлі Дзіцятка Ісуса, каб выканаць над Ім абрад паводле Закону,


\par }{\MM \VS{28}ён узяў Яго на рукі свае, і дабраславіў Бога, і сказаў:


\par }{\MM \VS{29}«Цяпер адпускаеш слугу Твайго, Уладару, паводле слова Твайго, у супакоі,


\par }{\MM \VS{30}бо бачылі вочы мае збаўленьне Тваё,


\par }{\MM \VS{31}якое прыгатаваў Ты перад абліччам усіх народаў,


\par }{\MM \VS{32}сьвятло для асьветы паганаў, і славу народу Твайго, Ізраіля».


\par }{\MM \VS{33}А Язэп і маці Ягоная зьдзіўляліся сказанаму пра Яго.


\par }{\MM \VS{34}І дабраславіў іх Сымон, і сказаў Марыі, маці Ягонай: «Вось, ляжыць Гэты на падзеньне і паўстаньне многіх у Ізраілі, і на знак, якому працівіцца будуць.


\par }{\MM \VS{35}І табе самой меч пранікне ў душу, каб выявіліся думкі многіх сэрцаў».


\par }{\MM \VS{36}І была Ганна прарочыца, дачка Фануэля, з калена Асэра. Яна была ў вельмі старым веку, з мужам ад дзявоцтва свайго пражыла сем гадоў.


\par }{\MM \VS{37}І была яна ўдава гадоў васьмідзесяці чатырох, якая не адыходзіла ад сьвятыні, постам і просьбаю служачы [Богу] дзень і ноч.


\par }{\MM \VS{38}І яна, у тую гадзіну прыйшоўшы, узносіла хвалу Госпаду і гаварыла пра Яго ўсім, якія чакалі выбаўленьня ў Ерусаліме.


\par }{\MM \VS{39}І калі яны выканалі ўсё паводле Закону Госпада, вярнуліся ў Галілею, у горад свой Назарэт.


\par }{\MM \VS{40}А Дзіцятка ўзрастала і ўмацоўвалася духам, напаўняючыся мудрасьцю; і ласка Божая была на Ім.


\par }{\MM \VS{41}І кожны год бацькі Ягоныя хадзілі ў Ерусалім на сьвята Пасхі.


\par }{\MM \VS{42}І калі Ён меў дванаццаць гадоў, прыйшлі яны, як звычайна, у Ерусалім на сьвята.


\par }{\MM \VS{43}І калі скончыліся тыя дні і яны варочаліся, застаўся Хлопец Ісус у Ерусаліме, і не заўважылі гэтага Язэп і маці Ягоная,


\par }{\MM \VS{44}але думалі, што Ён ідзе з іншымі падарожнікамі. Прайшоўшы дзённую дарогу, сталі шукаць Яго між сваякамі і знаёмымі.


\par }{\MM \VS{45}І, не знайшоўшы Яго, вярнуліся ў Ерусалім, шукаючы Яго.


\par }{\MM \VS{46}І сталася, праз тры дні знайшлі Яго ў сьвятыні, як сядзеў сярод настаўнікаў, слухаючы іх і пытаючыся ў іх.


\par }{\MM \VS{47}І ўсе, што слухалі Яго, дзівіліся з розуму і адказаў Ягоных.


\par }{\MM \VS{48}І, убачыўшы Яго, зьдзівіліся, і маці Ягоная сказала Яму: «Дзіця! Што Ты зрабіў нам гэтак? Вось, бацька Твой і я з вялікай мукаю шукалі Цябе».


\par }{\MM \VS{49}А Ён сказаў ім: «Навошта вы шукалі Мяне? Ці ж вы ня ведаеце, што Я мушу быць у тым, што [належыць] Айцу Майму?»


\par }{\MM \VS{50}І яны не зразумелі слова, якое Ён сказаў ім.


\par }{\MM \VS{51}І Ён пайшоў з імі, і прыйшоў у Назарэт, і быў паслухмяны ім. І маці Ягоная захоўвала ўсе словы гэтыя ў сэрцы сваім.


\par }{\MM \VS{52}І Ісус узрастаў у мудрасьці, і ва ўзросьце, і ў ласцы ў Бога і людзей.




\par }\Chap{Лк 3}{\MM \VerseOne{1}А ў пятнаццаты год панаваньня цэзара Тыбэрыя, калі Понтый Пілат панаваў у Юдэі, Ірад быў тэтрархам у Галілеі, Філіп, брат ягоны, — тэтрархам у Ітурэі і раханіцкай краіне, а Лісані — тэтрархам у Абіліне,


\par }{\MM \VS{2}пры першасьвятарах Аньне і Каяфе было слова Божае да Яна, сына Захарыі, у пустыні.


\par }{\MM \VS{3}І ён праходзіў па ўсіх ваколіцах Ярданскіх, прапаведуючы хрышчэньне навяртаньня дзеля адпушчэньня грахоў,


\par }{\MM \VS{4}як напісана ў кнізе словаў прарока Ісаі, які кажа: «Голас таго, хто кліча ў пустыні: “Падрыхтуйце шлях Госпаду, простымі рабіце сьцежкі Яго;


\par }{\MM \VS{5}усякі дол няхай напоўніцца, і ўсякая гара і ўзгорак няхай панізяцца, крывізны няхай выпрастуюцца, і няроўныя шляхі зробяцца гладкімі;


\par }{\MM \VS{6}і ўгледзіць усякае цела збаўленьне Божае”».


\par }{\MM \VS{7}І казаў ён натоўпам, якія прыходзілі хрысьціцца ў яго: «Спараджэньні яхідны, хто перасьцярог вас, каб уцякалі ад гневу, які надыходзіць?


\par }{\MM \VS{8}Зрабіце плады, годныя навяртаньня, і не пачынайце гаварыць у сабе: “Бацьку маем Абрагама”, бо кажу вам, што Бог можа з камянёў гэтых падняць дзяцей Абрагаму.


\par }{\MM \VS{9}Ужо і сякера ля кораня дрэваў ляжыць; усякае дрэва, якое не прыносіць добрага плоду, сьсякаецца і кідаецца ў агонь».


\par }{\MM \VS{10}І спытаўся ў яго натоўп, кажучы: «Дык што нам рабіць?»


\par }{\MM \VS{11}А ён, адказваючы, кажа ім: «Хто мае дзьве вопраткі, няхай дасьць таму, хто ня мае; і хто мае ежу, няхай робіць тое самае».


\par }{\MM \VS{12}Прыйшлі і мытнікі хрысьціцца, і сказалі яму: «Настаўнік, што нам рабіць?»


\par }{\MM \VS{13}А ён сказаў ім: «Нічога не бярыце больш таго, што вам загадана».


\par }{\MM \VS{14}Пыталіся ў яго таксама жаўнеры, кажучы: «А нам што рабіць?» І ён сказаў ім: «Нікога ня крыўдзьце, не абвінавачвайце фальшыва і задавальняйцеся платай сваёй».


\par }{\MM \VS{15}І народу, які чакаў і разважаў у сэрцах сваіх адносна Яна, ці не Хрыстос ён,


\par }{\MM \VS{16}адказаў Ян усім, кажучы: «Я хрышчу вас вадою, але ідзе Дужэйшы за мяне, у Якога я ня варты разьвязаць рамень сандалаў Ягоных. Ён будзе хрысьціць вас Духам Сьвятым і агнём.


\par }{\MM \VS{17}Веялка Ягоная ў руцэ Яго, і Ён ачысьціць ток Свой, і зьбярэ пшаніцу ў сьвіран Свой, а салому спаліць агнём незгасальным».


\par }{\MM \VS{18}І шмат іншага дабравесьціў ён народу, навучаючы яго.


\par }{\MM \VS{19}А Ірад тэтрарх, дакараны ім за Ірадыяду, жонку Філіпа, брата ягонага, і за ўсё, што Ірад зрабіў злога,


\par }{\MM \VS{20}дадаў да ўсяго і тое, што замкнуў Яна ў вязьніцу.


\par }{\MM \VS{21}І сталася, калі хрысьціўся ўвесь народ, і Ісус, ахрысьціўшыся, маліўся, адчынілася неба,


\par }{\MM \VS{22}і Дух Сьвяты зыйшоў на Яго ў цялесным выглядзе, як голуб, і быў голас з неба, які казаў: «Ты — Сын Мой Улюбёны; у Табе Я маю ўпадабаньне».


\par }{\MM \VS{23}І меў Ісус, пачынаючы [служэньне], гадоў каля трыццаці, і быў, як думалі, сын Язэпаў, Гэліяў,


\par }{\MM \VS{24}Мататаў, Левіяў, Мэльхіяў, Янаяў, Язэпаў,


\par }{\MM \VS{25}Мататыяў, Амосаў, Навумаў, Эсьліяў, Нагеяў,


\par }{\MM \VS{26}Магатаў, Мататыяў, Сэмэяў, Язэпаў, Юдаў,


\par }{\MM \VS{27}Яанаяў, Рэсаеў, Зэрубабэляў, Салятыэляў, Нэрыяў,


\par }{\MM \VS{28}Мэльхіяў, Аддыяў, Касамаў, Эльмадамаў, Іраў,


\par }{\MM \VS{29}Ёсіяў, Эліезэраў, Ярымаў, Мататаў, Левіяў,


\par }{\MM \VS{30}Сымонаў, Юдаў, Язэпаў, Янанаў, Эліякімаў,


\par }{\MM \VS{31}Мэлеаяў, Маінанаў, Мататаў, Натанаў, Давідаў,


\par }{\MM \VS{32}Есэяў, Абэдаў, Боазаў, Сальмонаў, Наасонаў,


\par }{\MM \VS{33}Амінадабаў, Арамаў, Эсромаў, Пэрэсаў, Юдаў,


\par }{\MM \VS{34}Якубаў, Ісаакаў, Абрагамаў, Тэрахаў, Нахораў,


\par }{\MM \VS{35}Сэрухаў, Рагаваў, Фалекаў, Гэбэраў, Салаў,


\par }{\MM \VS{36}Каінанаў, Арфаксадаў, Сэмаў, Нояў, Лямэхаў,


\par }{\MM \VS{37}Мэтушаляхаў, Энохаў, Ярэдаў, Магалялеэляў, Кейнанаў,


\par }{\MM \VS{38}Эносаў, Сэтаў, Адамаў, Божы.




\par }\Chap{Лк 4}{\MM \VerseOne{1}Ісус, напоўнены Духам Сьвятым, вярнуўся з Ярдану і быў паведзены Духам у пустыню.


\par }{\MM \VS{2}Там сорак дзён Ён быў спакушваны д’яблам і нічога ня еў у гэтыя дні; а калі яны скончыліся, урэшце захацеў есьці.


\par }{\MM \VS{3}І сказаў Яму д’ябал: «Калі Ты — Сын Божы, скажы гэтаму камяню, каб ён стаўся хлебам».


\par }{\MM \VS{4}І адказаў яму Ісус, кажучы: «Напісана, што ня хлебам адным будзе жыць чалавек, але ўсякім словам Божым».


\par }{\MM \VS{5}І, узьвёўшы Яго на высокую гару, д’ябал паказаў Яму ўсе валадарствы сусьвету ў імгненьне часу.


\par }{\MM \VS{6}І сказаў Яму д’ябал: «Дам Табе ўладу над усім гэтым і славу іхнюю, бо яна мне аддадзена, і я, каму хачу, даю яе.


\par }{\MM \VS{7}Дык калі Ты паклонішся мне, усё будзе Тваё».


\par }{\MM \VS{8}І, адказваючы, сказаў яму Ісус: «Адыйдзі ад Мяне, шатан! Бо напісана: “Госпаду, Богу твайму, пакланяйся і Яму аднаму служы”».


\par }{\MM \VS{9}І павёў Яго ў Ерусалім, і паставіў на самым версе сьвятыні, і сказаў Яму: «Калі Ты — Сын Божы, кінься адгэтуль уніз,


\par }{\MM \VS{10}бо напісана: “Анёлам Сваім загадае пра Цябе ўсьцерагчы Цябе”,


\par }{\MM \VS{11}і: “На руках панясуць Цябе, каб не спатыкнуўся аб камень нагою Тваёю”».


\par }{\MM \VS{12}І, адказваючы, сказаў яму Ісус: «Сказана: “Не спакушай Госпада, Бога твайго”».


\par }{\MM \VS{13}І, скончыўшы ўсё спакушэньне, д’ябал адыйшоў ад Яго да пары.


\par }{\MM \VS{14}І вярнуўся Ісус у сіле Духа ў Галілею; і разыйшлася чутка пра Яго па ўсёй ваколіцы.


\par }{\MM \VS{15}І вучыў Ён у сынагогах іхніх, і ад усіх быў слаўлены.


\par }{\MM \VS{16}І прыйшоў у Назарэт, дзе быў выхаваны, і ўвайшоў паводле звычаю Свайго ў дзень суботні ў сынагогу, і ўстаў чытаць.


\par }{\MM \VS{17}І далі Яму кнігу прарока Ісаі; і Ён, разгарнуўшы кнігу, знайшоў месца, дзе было напісана:


\par }{\MM \VS{18}«Дух Госпада на Мне, бо Ён памазаў Мяне дабравесьціць убогім, паслаў Мяне аздараўляць скрышаных сэрцам, абвяшчаць вязьням вызваленьне і сьляпым — вяртаньне зроку, пусьціць змучаных на свабоду,


\par }{\MM \VS{19}і абвяшчаць год Госпада прыемны».


\par }{\MM \VS{20}І, згарнуўшы кнігу, аддаў паслугачу і сеў; і вочы ўсіх у сынагозе былі зьвернуты на Яго.


\par }{\MM \VS{21}А Ён пачаў гаварыць ім: «Сёньня споўнілася Пісаньне гэтае, [якое] ў вушах вашых».


\par }{\MM \VS{22}І ўсе засьведчылі Яму гэта, і зьдзіўляліся словам ласкі, якія выходзілі з вуснаў Ягоных, і гаварылі: «Ці не Язэпаў гэта сын?»


\par }{\MM \VS{23}І Ён сказаў ім: «Вядома, вы скажаце Мне гэткую прыповесьць: “Лекару, аздараві Самога Сябе; зрабі і тут, у бацькаўшчыне Сваёй, тое, што, мы чулі, сталася ў Капэрнауме”».


\par }{\MM \VS{24}І сказаў: «Сапраўды кажу вам: Ніводзін прарок не прыймаецца ў бацькаўшчыне сваёй.


\par }{\MM \VS{25}Праўдзіва кажу вам: Шмат удоваў было ў Ізраілю ў дні Ільлі, калі было зачынена неба тры гады і шэсьць месяцаў, так што стаўся вялікі голад па ўсёй зямлі;


\par }{\MM \VS{26}і ані да аднае з іх ня быў пасланы Ільля, але толькі да ўдавы ў Сарэпту Сідонскую.


\par }{\MM \VS{27}І шмат было пракажоных у Ізраілі пры прароку Элісеі, і ніводзін з іх ня быў ачышчаны, акрамя Наамана Сірыйца».


\par }{\MM \VS{28}І ўсе ў сынагозе напоўніліся ярасьцю, пачуўшы гэтае,


\par }{\MM \VS{29}і, устаўшы, выгналі Яго навонкі з гораду, і павялі Яго на вяршыню гары, на якой быў пабудаваны горад іхні, каб скінуць Яго,


\par }{\MM \VS{30}але Ён, прайшоўшы сярод іх, пайшоў.


\par }{\MM \VS{31}І прыйшоў у Капэрнаум, горад Галілейскі, і вучыў іх у суботы.


\par }{\MM \VS{32}І дзівіліся з вучэньня Ягонага, бо з уладаю былі словы Ягоныя.


\par }{\MM \VS{33}І быў у сынагозе чалавек, які меў духа дэмана нячыстага, і ён загаласіў моцным голасам,


\par }{\MM \VS{34}кажучы: «Аёй! Што нам і Табе, Ісус Назарэец? Ты прыйшоў загубіць нас. Ведаю Цябе, хто Ты, Сьвяты Божы».


\par }{\MM \VS{35}І забараніў яму Ісус, кажучы: «Змоўкні і выйдзі з яго!» І, кінуўшы яго на сярэдзіну, дэман выйшаў з яго, нічога не пашкодзіўшы яму.


\par }{\MM \VS{36}І ахапіў усіх страх, і гутарылі між сабою, кажучы: «Што гэта за слова такое, што з уладаю і моцаю Ён загадвае духам нячыстым, і яны выходзяць?»


\par }{\MM \VS{37}І разыйшлася чутка пра Яго па ўсіх вакалічных месцах.


\par }{\MM \VS{38}Выйшаўшы ж з сынагогі, Ён прыйшоў у дом Сымона. А цешча Сымонава была ў моцнай гарачцы, і прасілі Яго за яе.


\par }{\MM \VS{39}І, стаўшы каля яе, Ён забараніў гарачцы, і пакінула яе, а яна, адразу ўстаўшы, паслугавала ім.


\par }{\MM \VS{40}Пры захадзе сонца ўсе, якія мелі хворых на розныя хваробы, прыводзілі іх да Яго; і Ён, усклаўшы на кожнага з іх рукі, аздаравіў іх.


\par }{\MM \VS{41}Выганяў таксама з многіх дэманаў, якія крычалі і казалі: «Ты — Хрыстос, Сын Божы». І Ён забараняў ім казаць, што яны ведаюць, што Ён — Хрыстос.


\par }{\MM \VS{42}А калі настаў дзень, Ён, выйшаўшы, пайшоў у пустыннае месца, і натоўпы шукалі Яго, і, прыйшоўшы да Яго, затрымлівалі Яго, каб не ішоў ад іх.


\par }{\MM \VS{43}А Ён сказаў ім: «І ў іншых гарадах Я мушу дабравесьціць Валадарства Божае, бо дзеля гэтага Я пасланы».


\par }{\MM \VS{44}І абвяшчаў у сынагогах Галілейскіх.




\par }\Chap{Лк 5}{\MM \VerseOne{1}І сталася, што натоўп ціснуўся да Яго, каб слухаць Слова Божае, і Ён стаяў каля возера Генезарэт.


\par }{\MM \VS{2}І ўбачыў Ён два чаўны, якія стаялі на возеры, а рыбаловы, выйшаўшы з іх, мылі сеці.


\par }{\MM \VS{3}Увайшоўшы ў адзін човен, што быў Сымонаў, Ён прасіў яго адплыць крыху ад берагу і, сеўшы, вучыў натоўпы з чаўна.


\par }{\MM \VS{4}Калі ж перастаў гаварыць, сказаў Сымону: «Адплыві на глыбіню і закіньце сеці вашы дзеля лову».


\par }{\MM \VS{5}І, адказваючы, Сымон сказаў Яму: «Настаўнік! Мы працавалі ўсю ноч і нічога не злавілі, але паводле слова Твайго закіну сеці».


\par }{\MM \VS{6}І, зрабіўшы гэтае, яны злавілі вялікае мноства рыбы, і нават сетка ў іх прарывалася.


\par }{\MM \VS{7}І далі знак таварышам, што былі на другім чаўне, каб прыйшлі дапамагчы ім, і прыйшлі, і напоўнілі абодва чаўны, так што яны пачалі залівацца.


\par }{\MM \VS{8}Убачыўшы гэта, Сымон Пётар упаў да каленаў Ісуса, кажучы: «Выйдзі ад мяне, Госпадзе, бо я — чалавек грэшны».


\par }{\MM \VS{9}Бо страх ахапіў яго і ўсіх, што былі з ім, дзеля гэткага ўлову рыбаў, імі злоўленых,


\par }{\MM \VS{10}таксама і Якуба і Яна, сыноў Заўдыя, якія былі супольнікамі Сымона. І сказаў Ісус Сымону: «Ня бойся, ад цяпер будзеш лаўцом чалавекаў».


\par }{\MM \VS{11}І, выцягнуўшы чаўны на бераг, яны пакінулі ўсё і пайшлі за Ім.


\par }{\MM \VS{12}І сталася, Ісус быў у адным горадзе, і прыйшоў чалавек увесь у праказе, і, убачыўшы Ісуса, упаўшы на аблічча, маліў Яго, кажучы: «Госпадзе! Калі хочаш, можаш мяне ачысьціць».


\par }{\MM \VS{13}І Ён, працягнуўшы руку, дакрануўся да яго і сказаў: «Хачу, будзь ачышчаны». І адразу праказа зыйшла з яго.


\par }{\MM \VS{14}І Ён загадаў яму нікому не казаць, але пайсьці паказацца сьвятару і прынесьці ахвяру за ачышчэньне сваё, як загадаў Майсей на сьведчаньне ім.


\par }{\MM \VS{15}Але тым больш разыйшлося слова пра Яго, і шматлікія натоўпы зьбіраліся да Яго слухаць і аздаравіцца ў Яго ад нядужасьцяў сваіх.


\par }{\MM \VS{16}А Ён адыходзіў у пустынныя [месцы] і маліўся.


\par }{\MM \VS{17}І сталася, у адзін дзень, як Ён навучаў, і сядзелі фарысэі і законавучыцелі, якія прыйшлі з усіх мястэчак Галілеі, і Юдэі, і Ерусаліму, і сіла Госпадава была дзеля аздараўленьня іх,


\par }{\MM \VS{18}вось, нясуць мужчыны на ложку чалавека, які быў спараліжаваны, і хацелі ўнесьці яго [ў дом] і палажыць перад Ісусам;


\par }{\MM \VS{19}і, не знайшоўшы, дзе пранесьці яго праз натоўп, узьлезьлі на дах і праз страху спусьцілі яго разам з ложкам на сярэдзіну перад Ісусам.


\par }{\MM \VS{20}І Ён, бачачы веру іх, сказаў яму: «Чалавеча! Адпускаюцца табе грахі твае».


\par }{\MM \VS{21}І пачалі разважаць кніжнікі і фарысэі, кажучы: «Хто Ён такі, што кажа блюзьнерства? Хто можа адпускаць грахі, акрамя аднаго Бога?»


\par }{\MM \VS{22}А Ісус, пазнаўшы думкі іхнія, адказваючы, сказаў ім: «Што вы думаеце ў сэрцах вашых?


\par }{\MM \VS{23}Што лягчэй сказаць: “Адпускаюцца табе грахі твае”, ці сказаць: “Устань і хадзі”?


\par }{\MM \VS{24}Але, каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі адпускаць грахі», — сказаў Ён спараліжаванаму. — «Кажу табе: устань і, узяўшы ложак твой, ідзі ў дом твой».


\par }{\MM \VS{25}І той, адразу ўстаўшы перад імі, узяў тое, на чым ляжаў, і пайшоў у дом свой, славячы Бога.


\par }{\MM \VS{26}І ўсе былі ў захапленьні, і славілі Бога; і напоўніліся страхам, кажучы: «Дзіўныя рэчы бачылі мы сёньня».


\par }{\MM \VS{27}І пасьля гэтага Ён выйшаў і ўбачыў мытніка, на імя Левій, які сядзеў на мытні, і сказаў яму: «Ідзі за Мною».


\par }{\MM \VS{28}І той, пакінуўшы ўсё, устаў і пайшоў за Ім.


\par }{\MM \VS{29}І зрабіў для Яго Левій у доме сваім вялікі пачастунак, і была шматлікая грамада мытнікаў і іншых, якія ўзьлягалі з імі.


\par }{\MM \VS{30}І наракалі кніжнікі і фарысэі вучням Ягоным, кажучы: «Навошта вы ясьцё і п’яцё з мытнікамі і грэшнікамі?»


\par }{\MM \VS{31}І, адказваючы, Ісус сказаў ім: «Не здаровыя маюць патрэбу ў лекары, але хворыя.


\par }{\MM \VS{32}Я прыйшоў клікаць да навяртаньня ня праведных, але грэшных».


\par }{\MM \VS{33}А яны сказалі Яму: «Чаму вучні Яна посьцяць часта і моляцца, таксама і фарысэйскія, а Твае ядуць і п’юць?»


\par }{\MM \VS{34}А Ён сказаў ім: «Ці можаце прымусіць сыноў вясельля посьціць, калі з імі жаніх?


\par }{\MM \VS{35}Але прыйдуць дні, калі возьмуць у іх жаніха, і тады будуць посьціць у тыя дні».


\par }{\MM \VS{36}І сказаў ім прыповесьць: «Ніхто латкі ад новага адзеньня не прышывае да старога адзеньня, бо іначай і новае разьдзярэ, і да старога не падыйдзе латка ад новага.


\par }{\MM \VS{37}І ніхто не ўлівае маладога віна ў старыя мяхі, бо маладое віно прарве мяхі, і само выцячэ, і мяхі прападуць;


\par }{\MM \VS{38}але маладое віно трэба ўліваць у новыя мяхі; і захаваецца тое і другое.


\par }{\MM \VS{39}І ніхто, п’ючы старое віно, не захоча адразу маладога, бо кажа: “Старое лепшае”».




\par }\Chap{Лк 6}{\MM \VerseOne{1}І сталася ў другую суботу пасьля Пасхі, што Ён праходзіў праз палеткі, і вучні Ягоныя зрывалі каласы і елі, расьціраючы [іх] рукамі.


\par }{\MM \VS{2}А некаторыя з фарысэяў сказалі ім: «Навошта вы робіце тое, чаго ня сьлед рабіць у суботу?»


\par }{\MM \VS{3}І, адказваючы ім, сказаў Ісус: «Ці вы не чыталі, што зрабіў Давід, калі быў галодны сам і тыя, што з ім былі?


\par }{\MM \VS{4}Як ён увайшоў у дом Божы, і ўзяў хлябы пакладныя, якіх ня можна было есьці нікому, апрача сьвятароў, і еў, і даў тым, што з ім былі».


\par }{\MM \VS{5}І сказаў ім: «Сын Чалавечы ёсьць Гаспадар і суботы».


\par }{\MM \VS{6}І сталася, што ў іншую суботу ўвайшоў Ён у сынагогу і навучаў. І быў там чалавек, у якога правая рука была сухая.


\par }{\MM \VS{7}А кніжнікі і фарысэі сачылі за Ім, ці аздаровіць у суботу, каб знайсьці абвінавачваньне супраць Яго.


\par }{\MM \VS{8}Але Ён, ведаючы думкі іхнія, сказаў чалавеку, які меў сухую руку: «Устань і стань на сярэдзіну». І той, устаўшы, стаў.


\par }{\MM \VS{9}Тады сказаў ім Ісус: «Спытаюся Я ў вас: “Што трэба рабіць у суботу: дабро ці зло? Збавіць душу ці загубіць?”»


\par }{\MM \VS{10}І, паглядзеўшы на ўсіх іх, сказаў чалавеку: «Выцягні руку тваю». Ён так і зрабіў, і сталася рука ягоная здаровая, як другая.


\par }{\MM \VS{11}А яны напоўніліся шалам і гаварылі адзін да аднаго, што ім зрабіць з Ісусам.


\par }{\MM \VS{12}І сталася ў тыя дні, узыйшоў Ён на гару памаліцца, і быў усю ноч у малітве да Бога.


\par }{\MM \VS{13}І калі настаў дзень, Ён паклікаў вучняў Сваіх і выбраў з іх дванаццаць, якіх і назваў апосталамі:


\par }{\MM \VS{14}Сымона, якога назваў Пятром, і Андрэя, брата ягонага, Якуба і Яна, Філіпа і Барталамея,


\par }{\MM \VS{15}Мацьвея і Тамаша, Якуба Алфеявага і Сымона, называнага Зілотам,


\par }{\MM \VS{16}Юду Якубавага і Юду Іскарыёта, які стаўся здраднікам.


\par }{\MM \VS{17}І, зыйшоўшы разам з імі, стаў на роўным месцы, і натоўп вучняў Ягоных, і вялікае мноства народу з усёй Юдэі, і Ерусаліму, і прыморскіх гарадоў Тыру і Сідону,


\par }{\MM \VS{18}якія прыйшлі паслухаць Яго і аздаравіцца ад хваробаў сваіх. І тыя, якіх мучылі духі нячыстыя, былі аздароўленыя.


\par }{\MM \VS{19}І ўвесь натоўп шукаў дакрануцца да Яго, бо ад Яго зыходзіла моц і аздараўляла ўсіх.


\par }{\MM \VS{20}І Ён, падняўшы вочы Свае на вучняў Сваіх, сказаў: «Шчасьлівыя ўбогія, бо вашае ёсьць Валадарства Божае.


\par }{\MM \VS{21}Шчасьлівыя вы, якія цяпер галодныя, бо вы насыціцеся. Шчасьлівыя вы, якія цяпер плачаце, бо будзеце сьмяяцца.


\par }{\MM \VS{22}Шчасьлівыя вы, калі зьненавідзяць вас людзі і калі адлучаць вас, і будуць зьневажаць, і выкінуць імя вашае, як зло, за Сына Чалавечага.


\par }{\MM \VS{23}Радуйцеся ў той дзень і весяліцеся, бо вось, вялікая нагарода вашая ў небе, бо гэтак рабілі з прарокамі бацькі іхнія.


\par }{\MM \VS{24}Больш таго, гора вам, багатыя, бо вы ўжо атрымліваеце пацяшэньне сваё.


\par }{\MM \VS{25}Гора вам, перасычаныя, бо будзеце галодныя. Гора вам, якія цяпер сьмеяцёся, бо будзеце плакаць і галасіць.


\par }{\MM \VS{26}Гора вам, калі ўсе людзі будуць гаварыць пра вас добра, бо гэтак рабілі з фальшывымі прарокамі бацькі іхнія.


\par }{\MM \VS{27}Але вам, якія слухаеце, кажу: Любіце ворагаў вашых, рабіце дабро тым, якія ненавідзяць вас,


\par }{\MM \VS{28}дабраслаўляйце тых, якія праклінаюць вас, і маліцеся за тых, якія крыўдзяць вас.


\par }{\MM \VS{29}І таму, які ўдарыў цябе па шчацэ, падстаў і другую; і таму, хто забірае ў цябе адзеньне, не перашкаджай узяць і кашулю.


\par }{\MM \VS{30}Усякаму, хто просіць у цябе, давай; і ад таго, хто ўзяў у цябе, не патрабуй назад.


\par }{\MM \VS{31}І як хочаце, каб рабілі вам людзі, гэтак і вы рабіце ім.


\par }{\MM \VS{32}І калі вы любіце тых, якія вас любяць, якая вам падзяка? Бо і грэшнікі любяць тых, якія іх любяць.


\par }{\MM \VS{33}І калі робіце дабро тым, якія вам дабро робяць, якая вам падзяка? Бо і грэшнікі тое робяць.


\par }{\MM \VS{34}І калі пазычаеце тым, ад якіх спадзеяцёся атрымаць назад, якая вам падзяка? Бо і грэшнікі пазычаюць грэшнікам, каб атрымаць назад гэтулькі.


\par }{\MM \VS{35}Больш таго, любіце ворагаў вашых, і рабіце дабро, і пазычайце, не чакаючы нічога; і будзе нагарода вашая вялікая, і будзеце сынамі Найвышэйшага, бо Ён добры і да няўдзячных і злых.


\par }{\MM \VS{36}Дык будзьце ж міласэрныя, як і Айцец ваш міласэрны.


\par }{\MM \VS{37}І не судзіце, і ня будзеце суджаныя; не асуджайце, і ня будзеце асуджаныя; даруйце, і вам будзе даравана;


\par }{\MM \VS{38}давайце, і вам будзе дадзена: меру добрую, націсьненую, стрэсеную і з верхам дадуць вам на ўлоньне вашае; бо якою мераю мераеце, такою і вам будзе адмерана».


\par }{\MM \VS{39}Сказаў жа ім прыповесьць: «Ці можа сьляпы вадзіць сьляпога? Ці не абодва ўваляцца ў яму?


\par }{\MM \VS{40}Вучань не вышэй за настаўніка свайго, але, удасканаліўшыся, кожны будзе як настаўнік ягоны.


\par }{\MM \VS{41}Што ты глядзіш на сучок у воку брата твайго, а бервяна ў воку тваім ня бачыш?


\par }{\MM \VS{42}Ці як можаш сказаць брату твайму: “Браце! Дазволь, выму сучок з вока твайго”, — калі сам ня бачыш бервяна ў воку сваім? Крывадушнік! Вымі спачатку бервяно з вока свайго, і тады ўбачыш, як выняць сучок, які ў воку брата твайго.


\par }{\MM \VS{43}Бо няма добрага дрэва, якое прыносіць благі плод; і няма благога дрэва, якое прыносіць плод добры.


\par }{\MM \VS{44}Бо ўсякае дрэва пазнаецца з уласнага плоду; бо не зьбіраюць фігаў з цярніны і ня здымаюць вінаграду з глогу.


\par }{\MM \VS{45}Добры чалавек з добрага скарбу сэрца свайго выносіць добрае, а злы чалавек са злога скарбу сэрца свайго выносіць злое; бо з багацьця сэрца гавораць вусны ягоныя.


\par }{\MM \VS{46}Чаму называеце Мяне: “Госпадзе! Госпадзе!” — і ня робіце таго, што Я кажу?


\par }{\MM \VS{47}Усякі, хто прыходзіць да Мяне, і слухае словы Мае, і робіць паводле іх, пакажу вам, да каго падобны.


\par }{\MM \VS{48}Ён падобны да чалавека, што будуе дом, і ён капаў, і заглыбіўся, і заклаў падмурак на скале, і калі сталася паводка, і вада ўдарыла на дом гэты, то не змагла захістаць яго, бо ён быў пабудаваны на скале.


\par }{\MM \VS{49}А той, хто слухае і ня робіць, падобны да чалавека, што пабудаваў дом на зямлі без падмурку, які, калі ўдарыла на яго вада, адразу разваліўся; і разбурэньне яго было вялікае».




\par }\Chap{Лк 7}{\MM \VerseOne{1}Калі ж Ён скончыў [гаварыць] усе словы Свае ў вушы народу, увайшоў у Капэрнаум.


\par }{\MM \VS{2}У аднаго ж сотніка слуга, якога той цаніў, быў хворы пры сьмерці.


\par }{\MM \VS{3}Пачуўшы пра Ісуса, ён паслаў да Яго старшыняў Юдэйскіх прасіць Яго, каб прыйшоў аздаравіць слугу ягонага.


\par }{\MM \VS{4}І яны, прыйшоўшы да Ісуса, дужа прасілі Яго, кажучы: «Ён варты, каб Ты зрабіў для яго гэтае,


\par }{\MM \VS{5}бо ён любіць народ наш і пабудаваў нам сынагогу».


\par }{\MM \VS{6}Ісус пайшоў з імі. А калі Ён быў ужо недалёка ад дому, сотнік прыслаў да Яго сяброў сказаць Яму: “Не турбуйся, Госпадзе! Бо я ня варты, каб Ты ўвайшоў пад дах мой,


\par }{\MM \VS{7}бо і сябе самога я не палічыў вартым прыйсьці да Цябе. Але скажы слова, і будзе аздароўлены слуга мой.


\par }{\MM \VS{8}Бо і я чалавек, які маю над сабою ўладу, і маю пад сабою жаўнераў; і кажу аднаму: “Пайдзі”, — і ён ідзе; і другому: “Прыйдзі”, — і ён прыходзіць; і слузе майму: “Зрабі тое”, — і ён робіць».


\par }{\MM \VS{9}Пачуўшы гэтае, Ісус зьдзівіўся з яго і, павярнуўшыся, сказаў натоўпу, які ішоў за Ім: «Кажу вам, што нават у Ізраілю не знайшоў Я гэткае веры».


\par }{\MM \VS{10}І вярнуўшыся ў дом, пасланыя знайшлі хворага слугу паздаравеўшым.


\par }{\MM \VS{11}І сталася пасьля гэтага, пайшоў Ён у горад, называны Наін; і з Ім ішлі многія з вучняў Ягоных і шматлікі натоўп.


\par }{\MM \VS{12}Калі ж Ён наблізіўся да брамы гораду, вось, выносілі памёршага, адзінароднага сына ў маці сваёй, а яна была ўдава; і вялікі натоўп з гораду ішоў з ёю.


\par }{\MM \VS{13}І, убачыўшы яе, Госпад зьлітаваўся над ёю і сказаў ёй: «Ня плач».


\par }{\MM \VS{14}І, падыйшоўшы, дакрануўся да пахавальных насілак; а тыя, што несьлі іх, затрымаліся, і Ён сказаў: «Юнача, табе кажу: "Устань!"»


\par }{\MM \VS{15}І сеў мёртвы, і пачаў гаварыць; і Ён аддаў яго маці ягонай.


\par }{\MM \VS{16}І ўсіх ахапіў страх, і яны славілі Бога, кажучы: «Вялікі прарок паўстаў між намі», і: «Бог адведаў народ Свой».


\par }{\MM \VS{17}І разыйшлося слова гэтае пра Яго па ўсёй Юдэі і па ўсёй ваколіцы.


\par }{\MM \VS{18}І паведамілі Яну вучні ягоныя пра ўсё гэтае.


\par }{\MM \VS{19}І, паклікаўшы двух з вучняў сваіх, Ян паслаў іх да Ісуса, кажучы: «Ці Ты Той, Які прыходзіць, ці чакаць нам іншага?»


\par }{\MM \VS{20}А мужы [гэтыя], прыйшоўшы да Яго, сказалі: «Ян Хрысьціцель паслаў нас да Цябе, кажучы: “Ці Ты Той, Які прыходзіць, ці чакаць нам іншага?”»


\par }{\MM \VS{21}У гэтую гадзіну Ён многіх аздаравіў ад хваробаў і немачаў, і ад злых духаў, і многім сьляпым вярнуў зрок.


\par }{\MM \VS{22}І, адказваючы, Ісус сказаў ім: «Пайдзіце, паведаміце Яну, што вы бачылі і чулі, што сьляпыя бачаць, кульгавыя ходзяць, пракажоныя ачышчаюцца, глухія чуюць, мёртвыя ўваскрасаюць, убогім дабравесьціцца.


\par }{\MM \VS{23}І шчасьлівы той, хто ня згоршыцца праз Мяне».


\par }{\MM \VS{24}Калі ж пасланцы Яна пайшлі, Ён пачаў гаварыць да натоўпаў пра Яна: «Што глядзець хадзілі вы ў пустыню? Ці трысьціну, якую вецер хістае?


\par }{\MM \VS{25}Але што хадзілі вы ўбачыць? Ці чалавека, апранутага ў мяккія шаты? Вось, тыя, што ў пышным адзеньні і жывуць раскошна, знаходзяцца пры дварох валадарскіх.


\par }{\MM \VS{26}Але што хадзілі вы ўбачыць? Прарока? Так, кажу вам, і больш за прарока.


\par }{\MM \VS{27}Ён ёсьць той, пра якога напісана: “Вось, Я пасылаю анёла Майго перад абліччам Тваім, які пракладзе шлях Твой перад Табою”.


\par }{\MM \VS{28}Бо кажу вам: "Сярод народжаных жанчынамі няма ніводнага прарока, большага за Яна Хрысьціцеля; але меншы ў Валадарстве Божым большы за яго".


\par }{\MM \VS{29}І ўвесь народ, які слухаў яго, і мытнікі аддалі хвалу Богу, хрысьцячыся хрышчэньнем Янавым;


\par }{\MM \VS{30}а фарысэі і законьнікі адкінулі параду Божую для іх, не ахрысьціўшыся ў яго».


\par }{\MM \VS{31}Госпад жа сказаў: «З кім параўнаю людзей пакаленьня гэтага? І да каго яны падобныя?


\par }{\MM \VS{32}Яны падобныя да дзяцей, якія сядзяць на вуліцы, і клічуць адзін аднаго, і кажуць: “Мы гралі вам на жалейцы, і вы не скакалі; мы галасілі, і вы ня плакалі”.


\par }{\MM \VS{33}Бо прыйшоў Ян Хрысьціцель, ані хлеба ня есьць, ані віна ня п’е, і вы кажаце: “Дэмана мае”.


\par }{\MM \VS{34}Прыйшоў Сын Чалавечы, есьць і п’е, і вы кажаце: “Вось, чалавек — абжора і п’яніца, сябра мытнікаў і грэшнікаў”.


\par }{\MM \VS{35}І апраўдана мудрасьць усімі дзецьмі яе».


\par }{\MM \VS{36}Нехта з фарысэяў прасіў Яго паесьці разам з ім, і Ён, увайшоўшы ў дом фарысэя, узьлёг.


\par }{\MM \VS{37}І вось жанчына з таго гораду, якая была грэшніцай, даведаўшыся, што Ён узьлягае ў доме фарысэя, прынесла алябастравы збанок міра,


\par }{\MM \VS{38}і, стаўшы ззаду каля ног Ягоных і плачучы, пачала абліваць ногі Ягоныя сьлязьмі, і выцірала валасамі галавы сваёй, і цалавала ногі Ягоныя, і мазала мірам.


\par }{\MM \VS{39}Бачачы гэтае, фарысэй, які быў запрасіў Яго, сказаў сам у сабе: «Калі б Ён быў прарок, дык ведаў бы, хто і якая жанчына дакранаецца да Яго, бо яна — грэшніца».


\par }{\MM \VS{40}І, адказваючы, Ісус сказаў яму: «Сымоне, Я маю нешта сказаць табе». Ён жа кажа: «Кажы, Настаўнік».


\par }{\MM \VS{41}[Ісус сказаў]: «У аднаго пазычальніка былі два даўжнікі: адзін быў вінен пяцьсот дынараў, а другі — пяцьдзясят.


\par }{\MM \VS{42}А як яны ня мелі, чым заплаціць, ён дараваў абодвум. Скажы, каторы з іх больш узьлюбіць яго?»


\par }{\MM \VS{43}Адказваючы, Сымон сказаў: «Думаю, што той, якому больш дараваў». Ён жа сказаў яму: «Слушна ты пастанавіў».


\par }{\MM \VS{44}І, павярнуўшыся да жанчыны, сказаў Сымону: «Ці бачыш ты гэтую жанчыну? Я прыйшоў у дом твой, і ты вады Мне на ногі ня даў; а яна сьлязьмі абліла ногі Мае і валасамі галавы сваёй выцерла.


\par }{\MM \VS{45}Ты пацалунку Мне ня даў, а яна, як толькі Я прыйшоў, не перастае цалаваць ногі Мае.


\par }{\MM \VS{46}Ты галавы Мне алеем не памазаў; а яна мірам памазала ногі Мае.


\par }{\MM \VS{47}Дзеля гэтага кажу табе: даруюцца многія грахі яе за тое, што яна шмат узьлюбіла; а каму мала даруецца, той мала любіць».


\par }{\MM \VS{48}А ёй сказаў: «Адпускаюцца табе грахі».


\par }{\MM \VS{49}І тыя, што ўзьлягалі з Ім, пачалі гаварыць у сабе: «Хто Ён ёсьць, што і грахі адпускае?»


\par }{\MM \VS{50}А Ён сказаў жанчыне: «Вера твая збавіла цябе; ідзі ў супакоі».




\par }\Chap{Лк 8}{\MM \VerseOne{1}І сталася пасьля, праходзіў Ён праз гарады і мястэчкі, абвяшчаючы і дабравесьцячы Валадарства Божае, і з Ім Дванаццаць,


\par }{\MM \VS{2}і некаторыя жанчыны, якія былі аздароўленыя ад злых духаў і нядужасьцяў: Марыя, называная Магдалена, з якое выйшлі сем дэманаў,


\par }{\MM \VS{3}і Ёанна, жонка Хузы, наглядчыка Ірадавага, і Сусанна, і многія іншыя, якія служылі Яму з маёмасьці сваёй.


\par }{\MM \VS{4}А калі сабралася мноства народу, і з гарадоў зыходзіліся да Яго, Ён пачаў гаварыць прыповесьць:


\par }{\MM \VS{5}«Выйшаў сейбіт сеяць насеньне сваё; і, калі ён сеяў, адно ўпала пры дарозе і было патаптана, і птушкі нябесныя падзяўблі яго;


\par }{\MM \VS{6}а іншае ўпала на камень і, узыйшоўшы, засохла, бо ня мела вільгаці;


\par }{\MM \VS{7}а іншае ўпала між цярнінаю, і вырасла цярніна, і заглушыла яго;


\par }{\MM \VS{8}а іншае ўпала на добрую зямлю і, узыйшоўшы, прынесла плод стакротны». Сказаўшы гэтае, Ён усклікнуў: «Хто мае вушы слухаць, няхай слухае».


\par }{\MM \VS{9}А вучні Ягоныя пыталіся ў Яго, кажучы: «Што значыць прыповесьць гэтая?»


\par }{\MM \VS{10}Ён жа сказаў: «Вам дадзена ведаць таямніцы Валадарства Божага, а для рэшты яны ў прыповесьцях, так што яны, бачачы, ня бачаць і, чуючы, не разумеюць.


\par }{\MM \VS{11}Вось жа прыповесьць гэтая: насеньне ёсьць слова Божае.


\par }{\MM \VS{12}А што пры дарозе — гэта тыя, якія слухаюць, а пасьля прыходзіць д’ябал, і забірае слова з сэрца іхняга, каб не паверылі і не былі збаўленыя.


\par }{\MM \VS{13}А што на камяні — гэта тыя, якія, калі пачуюць, з радасьцю прыймаюць слова, ды ня маюць кораня і часова вераць, а ў час спакусы адпадаюць.


\par }{\MM \VS{14}А што ўпала ў цярніну — гэта тыя, якія слухаюць, але, адыходзячы, заглушаюцца клопатамі, багацьцем і асалодамі жыцьцёвымі, і не даюць плоду.


\par }{\MM \VS{15}А што ўпала на добрую зямлю — гэта тыя, што, пачуўшы слова, захоўваюць у добрым і чыстым сэрцы, і даюць плод у цярплівасьці.


\par }{\MM \VS{16}Ніхто, запаліўшы сьвечку, не прыкрывае яе пасудзінаю, або ня ставіць пад ложак, але ставіць на сьвечнік, каб тыя, якія ўваходзяць, бачылі сьвятло.


\par }{\MM \VS{17}Бо няма нічога таемнага, што б ня выявілася, ані схаванага, што ня сталася б вядомым і ня выйшла на сьвятло.


\par }{\MM \VS{18}Дык глядзіце, як вы слухаеце; бо хто мае, таму дадзена будзе, а хто ня мае, у таго будзе забрана і тое, што ён думае мець».


\par }{\MM \VS{19}І прыйшлі да Яго маці і браты Ягоныя, і не маглі падыйсьці да Яго з прычыны натоўпу.


\par }{\MM \VS{20}І паведамілі Яму, кажучы: «Маці Твая і браты Твае стаяць вонкі, хочучы бачыць Цябе».


\par }{\MM \VS{21}Ён жа, адказваючы, сказаў ім: «Маці Мая і браты Мае — гэта тыя, якія слухаюць слова Божае і выконваюць яго».


\par }{\MM \VS{22}І сталася аднаго дня, Ён увайшоў з вучнямі Сваімі ў човен і сказаў ім: «Пераплывем на той бок возера». І паплылі.


\par }{\MM \VS{23}Калі ж яны плылі, Ён заснуў. І падняўся на возеры бурны вецер, і іх залівала хвалямі, і яны былі ў небясьпецы.


\par }{\MM \VS{24}І, падыйшоўшы, яны пабудзілі Яго, кажучы: «Настаўнік! Настаўнік! Мы гінем». А Ён, устаўшы, забараніў ветру і хваляваньню вады; і яны спыніліся, і сталася ціша.


\par }{\MM \VS{25}Ён жа сказаў ім: «Дзе вера вашая?» А яны, спалохаўшыся, у зьдзіўленьні гаварылі адзін аднаму: «Хто Ён ёсьць, што вятрам загадвае і вадзе, і яны падпарадкоўваюцца Яму?»


\par }{\MM \VS{26}І прыплылі ў краіну Гадарэнскую, якая насупраць Галілеі.


\par }{\MM \VS{27}Калі ж выйшаў Ён на бераг, пераняў Яго нейкі чалавек з гораду, які меў дэманаў з даўніх часоў, і не апранаў адзеньня, і жыў ня ў доме, але ў магілах.


\par }{\MM \VS{28}Ён, убачыўшы Ісуса, упаў перад Ім, закрычаўшы, і моцным голасам сказаў: «Што мне і Табе, Ісус, Сын Бога Найвышэйшага? Малю Цябе, ня мучай мяне».


\par }{\MM \VS{29}Бо Ён загадаў духу нячыстаму выйсьці з гэтага чалавека; бо ён доўгі час мучыў яго, так што яго вязалі ланцугамі і сьцераглі яго, але ён разрываў ланцугі, і дэман гнаў яго ў пустыні.


\par }{\MM \VS{30}А Ісус спытаўся ў яго, кажучы: «Якое тваё імя?» Ён жа сказаў: «Легіён», бо шмат дэманаў увайшло ў яго.


\par }{\MM \VS{31}І прасілі Яго, каб не казаў ім ісьці ў бездань.


\par }{\MM \VS{32}А там на гары пасьвіўся вялікі гурт сьвіньняў; і прасілі Яго [дэманы], каб дазволіў ім увайсьці ў іх, і Ён дазволіў ім.


\par }{\MM \VS{33}Дэманы, выйшаўшы з чалавека, увайшлі ў сьвіньняў, і рынуўся гурт са стромы ў возера, і згінуў.


\par }{\MM \VS{34}А тыя, якія пасьвілі іх, убачыўшы, што сталася, уцяклі і, пайшоўшы, паведамілі ў горадзе і вёсках.


\par }{\MM \VS{35}І выйшлі ўбачыць, што сталася; і прыйшлі да Ісуса, і знайшлі чалавека, з якога выйшлі дэманы, што сядзіць каля ног Ісуса, апрануты і пры розуме; і спалохаліся.


\par }{\MM \VS{36}А тыя, якія бачылі, распавялі ім, як збаўлены быў апанаваны дэманамі.


\par }{\MM \VS{37}І прасіла Яго ўсё мноства ваколіцы Гадарэнскае пайсьці ад іх, бо іх ахапіў вялікі страх. Ён жа, увайшоўшы ў човен, вярнуўся.


\par }{\MM \VS{38}А чалавек, з якога выйшлі дэманы, прасіў Яго, каб быць з Ім, але Ісус адпусьціў яго, кажучы:


\par }{\MM \VS{39}«Вярніся ў дом твой і раскажы, што ўчыніў табе Бог». І ён пайшоў, абвяшчаючы па ўсім горадзе, што ўчыніў яму Ісус.


\par }{\MM \VS{40}І сталася, калі Ісус вярнуўся, натоўп прыняў Яго, бо ўсе чакалі Яго.


\par }{\MM \VS{41}І вось прыйшоў чалавек на імя Яір, а быў ён начальнік сынагогі; і, упаўшы да ног Ісуса, прасіў Яго ўвайсьці ў дом ягоны,


\par }{\MM \VS{42}бо ў яго была адзінародная дачка, гадоў дванаццаці, і яна памірала. А калі Ён ішоў, натоўпы ціснуліся да Яго


\par }{\MM \VS{43}І жанчына, якая мела крывацечу дванаццаць гадоў і аддала на лекараў усё ўтрыманьне сваё, і ніводзін ня здолеў вылечыць яе,


\par }{\MM \VS{44}падыйшоўшы ззаду, дакранулася да крыса шаты Ягонай; і адразу спынілася ў яе крывацеча.


\par }{\MM \VS{45}І сказаў Ісус: «Хто дакрануўся да Мяне?» А як усе адмаўляліся, сказаў Пётар і тыя, што з Ім былі: «Настаўнік! Натоўпы акружаюць Цябе і ціснуць, і Ты кажаш: “Хто дакрануўся да Мяне?”»


\par }{\MM \VS{46}Але Ісус сказаў: «Нехта дакрануўся да Мяне, бо Я адчуў сілу, якая выйшла з Мяне».


\par }{\MM \VS{47}А жанчына, бачачы, што яна ня ўтоілася, дрыжучы, падыйшла і, упаўшы перад Ім, расказала Яму перад усім народам, з якое прычыны яна дакранулася да Яго, і як адразу была аздароўлена.


\par }{\MM \VS{48}Ён жа сказаў ёй: «Будзь пэўная, дачка! Вера твая збавіла цябе; ідзі ў супакоі».


\par }{\MM \VS{49}Калі Ён яшчэ гаварыў гэтае, прыходзіць нехта ад начальніка сынагогі, кажучы яму: «Дачка твая памерла; не турбуй Настаўніка».


\par }{\MM \VS{50}А Ісус, пачуўшы, адказаў яму, кажучы: «Ня бойся, толькі вер, і будзе збаўлена».


\par }{\MM \VS{51}Прыйшоўшы ж у дом, не дазволіў увайсьці нікому апрача Пятра, Яна і Якуба, і бацькі дзяўчынкі, і маці.


\par }{\MM \VS{52}А ўсе плакалі і галасілі па ёй. Ён жа сказаў: «Ня плачце; яна не памерла, але сьпіць».


\par }{\MM \VS{53}І сьмяяліся з Яго, ведаючы, што яна памерла.


\par }{\MM \VS{54}Ён жа, выслаўшы ўсіх вонкі і ўзяўшы яе за руку, усклікнуў, кажучы: «Дзяўчынка, устань!»


\par }{\MM \VS{55}І вярнуўся дух ейны, і яна адразу ўстала, і Ён загадаў даць ёй есьці.


\par }{\MM \VS{56}І зьдзівіліся бацькі ейныя, а Ён загадаў ім не гаварыць нікому пра тое, што сталася.




\par }\Chap{Лк 9}{\MM \VerseOne{1}Паклікаўшы ж дванаццаць вучняў Сваіх, Ён даў ім моц і ўладу над усімі дэманамі і аздараўляць хваробы.


\par }{\MM \VS{2}І паслаў іх абвяшчаць Валадарства Божае і аздараўляць нядужых.


\par }{\MM \VS{3}І сказаў ім: «Нічога не бярыце ў дарогу: ані кія, ані торбы, ані хлеба, ані срэбра, і каб двух вопратак ня мелі.


\par }{\MM \VS{4}І ў які дом увойдзеце, там заставайцеся, і адтуль выпраўляйцеся;


\par }{\MM \VS{5}і калі дзе ня прыймуць вас, то, выходзячы з таго гораду, абтрасіце і пыл з ног вашых у сьведчаньне супраць іх».


\par }{\MM \VS{6}Пайшоўшы, яны праходзілі праз мястэчкі, дабравесьцячы і аздараўляючы паўсюль.


\par }{\MM \VS{7}А тэтрарх Ірад пачуў пра ўсё, што дзеялася праз Яго, і быў зьбянтэжаны, бо адны казалі, што гэта Ян устаў з мёртвых;


\par }{\MM \VS{8}а другія — што Ільля зьявіўся, а іншыя — што адзін са старадаўніх прарокаў уваскрос.


\par }{\MM \VS{9}І сказаў Ірад: «Яна я сьцяў. А хто Гэты, пра Якога я чую такое?» І шукаў убачыць Яго.


\par }{\MM \VS{10}І вярнуўшыся, апосталы расказалі Яму, што яны зрабілі, і Ён, узяўшы іх, пайшоў асобна ў пустыннае месца каля гораду, называнага Бэтсаіда.


\par }{\MM \VS{11}Але народ, даведаўшыся, пайшоў за Ім; і Ён, прыняўшы іх, гаварыў з імі пра Валадарства Божае, і тых, якія мелі патрэбу ў аздараўленьні, аздараўляў.


\par }{\MM \VS{12}Калі ж дзень пачаў зыходзіць, прыступіўшы да Яго, Дванаццаць сказалі Яму: «Адпусьці натоўп, каб яны, пайшоўшы ў навакольныя мястэчкі і вёскі, пераначавалі і знайшлі ежу, бо мы тут у пустынным месцы».


\par }{\MM \VS{13}Ён жа сказаў ім: «Вы дайце ім есьці». А яны сказалі: «У нас няма больш за пяць хлябоў і дзьве рыбы. Хіба што мы, пайшоўшы, купім ежы для ўсіх гэтых людзей?»


\par }{\MM \VS{14}Бо іх было пяць тысячаў чалавек. Але Ён сказаў вучням Сваім: «Рассадзіце іх шэрагамі па пяцьдзясят».


\par }{\MM \VS{15}І зрабілі так, і рассадзілі ўсіх.


\par }{\MM \VS{16}Ён жа, узяўшы пяць хлябоў і дзьве рыбы і зірнуўшы ў неба, дабраславіў іх, паламаў і даў вучням, каб раздалі натоўпу.


\par }{\MM \VS{17}І елі, і насыціліся ўсе; і назьбіралі пазасталых кавалкаў дванаццаць кашоў.


\par }{\MM \VS{18}І сталася, калі Ён маліўся асобна, вучні былі з Ім, і Ён спытаўся ў іх, кажучы: «Кім называе Мяне натоўп?»


\par }{\MM \VS{19}Яны, адказваючы, сказалі: «Янам Хрысьціцелем, а іншыя — Ільлём; а іншыя — што адзін са старадаўных прарокаў уваскрос».


\par }{\MM \VS{20}Ён жа сказаў ім: «А вы кім называеце Мяне?» Адказваючы, Пётар сказаў: «Хрыстом Божым».


\par }{\MM \VS{21}Але Ён строга загадаў ім нікому не гаварыць пра гэта,


\par }{\MM \VS{22}сказаўшы, што Сын Чалавечы мусіць шмат перацярпець, і быць адкінутым старшынямі, і першасьвятарамі, і кніжнікамі, і будзе забіты, і на трэці дзень уваскрэсьне.


\par }{\MM \VS{23}Да ўсіх жа сказаў: «Калі хто хоча ісьці за Мною, няхай адрачэцца ад самога сябе, і бярэ крыж свой штодзень, і ідзе за Мною.


\par }{\MM \VS{24}Бо хто хоча збавіць душу сваю, загубіць яе; а хто загубіць душу сваю дзеля Мяне, той збавіць яе.


\par }{\MM \VS{25}Бо якая карысьць чалавеку здабыць увесь сьвет, а сябе самога загубіць, ці пашкодзіць сабе?


\par }{\MM \VS{26}Бо хто пасаромеецца Мяне і словаў Маіх, таго Сын Чалавечы пасаромеецца, калі прый­дзе ў славе Сваёй, і Айца, і сьвятых анёлаў.


\par }{\MM \VS{27}Кажу вам праўдзіва, ёсьць некаторыя з тых, што тут стаяць, якія не пакаштуюць сьмерці, пакуль ня ўбачаць Валадарства Божага».


\par }{\MM \VS{28}І сталася праз восем дзён пасьля словаў гэтых, узяўшы Пятра, Яна і Якуба, Ён узыйшоў на гару маліцца.


\par }{\MM \VS{29}І калі Ён маліўся, стаўся выгляд аблічча Ягонага іншым, і адзеньне Ягонае сталася белым, бліскучым.


\par }{\MM \VS{30}І вось, два мужы гутарылі з Ім, а былі гэта Майсей і Ільля,


\par }{\MM \VS{31}якія, зьявіўшыся ў славе, гаварылі пра зыход Ягоны, што Ён меўся споўніць у Ерусаліме.


\par }{\MM \VS{32}Пётар жа і тыя, што з ім, былі ахопленыя сном; а прачнуўшыся, убачылі славу Ягоную і двух мужоў, якія стаялі з Ім.


\par }{\MM \VS{33}І сталася, калі тыя адыходзілі ад Яго, сказаў Пётар Ісусу: «Настаўнік! Добра нам тут быць. Зробім тры намёты: адзін — Табе, адзін — Майсею, і адзін — Ільлі», — ня ведаючы, што кажа.


\par }{\MM \VS{34}Калі ж ён гаварыў гэтае, зьявілася воблака і агарнула іх; і яны перепалохаліся, калі ўвайшлі ў воблака.


\par }{\MM \VS{35}І стаўся голас з воблака, які казаў: «Гэта ёсьць Сын Мой улюбёны; Яго слухайце».


\par }{\MM \VS{36}І калі быў голас гэты, застаўся Ісус адзін. І яны замаўчалі, і нікому не абвясьцілі ў тыя дні, што бачылі.


\par }{\MM \VS{37}І сталася на наступны дзень, як яны зыйшлі з гары, сустрэў Яго вялікі натоўп.


\par }{\MM \VS{38}І вось нейкі чалавек з натоўпу крыкнуў, кажучы: «Настаўнік! Малю Цябе, глянь на сына майго, бо ён адзінародны ў мяне.


\par }{\MM \VS{39}І вось дух бярэ яго, і ён неспадзявана крычыць, і тузае яго з пенай; і ледзь адступае ад яго, разьбіўшы яго.


\par }{\MM \VS{40}І я прасіў вучняў Тваіх выгнаць яго, і яны не змаглі».


\par }{\MM \VS{41}Ісус жа, адказваючы, сказаў: «О, пакаленьне бязьвернае і сапсаванае! Дакуль буду з вамі і буду цярпець вас? Прывядзі сюды сына твайго».


\par }{\MM \VS{42}Калі ж той падыходзіў, дэман кінуў яго і затрос; але Ісус забараніў духу нячыстаму, і аздаравіў хлопца, і аддаў яго бацьку ягонаму.


\par }{\MM \VS{43}І ўсе дзівіліся велічы Божай. Калі ж усе дзівіліся ўсяму, што ўчыніў Ісус, Ён сказаў вучням Сваім:


\par }{\MM \VS{44}«Палажыце ў вушы свае словы гэтыя: Сын Чалавечы мае быць выдадзены ў рукі чалавечыя».


\par }{\MM \VS{45}Але яны не зразумелі слова гэтага, і яно было закрытае ад іх, каб яны ўцяміць яго; а спытацца ў Яго пра слова гэтае яны баяліся.


\par }{\MM \VS{46}Прыйшла ж ім думка, хто з іх быў бы большы?


\par }{\MM \VS{47}А Ісус, убачыўшы думкі сэрца іхняга, узяўшы дзіця, паставіў яго перад Сабою


\par }{\MM \VS{48}і сказаў ім: «Хто прыйме гэтае дзіця ў імя Маё, Мяне прыймае, а хто Мяне прыйме, прыймае Таго, Які паслаў Мяне. Бо хто з вас меншы за ўсіх, той будзе вялікі».


\par }{\MM \VS{49}Адказваючы, Ян сказаў: «Настаўнік! Мы бачылі [чалавека], які ў імя Тваё выганяў дэманаў, і забаранілі яму, бо ён ня ходзіць з намі».


\par }{\MM \VS{50}І сказаў яму Ісус: «Не забараняйце, бо хто ня супраць вас, той за вас».


\par }{\MM \VS{51}І сталася, калі набліжаліся дні ўзяцьця Яго, Ён зьвярнуў аблічча Сваё ісьці ў Ерусалім


\par }{\MM \VS{52}і паслаў весьнікаў перад абліччам Сваім. І яны, пайшоўшы, увайшлі ў мястэчка Самаранскае, каб падрыхта­ваць [месца] для Яго,


\par }{\MM \VS{53}але там не прынялі Яго, бо аблічча Ягонае было скіраванае ў Ерусалім.


\par }{\MM \VS{54}Убачыўшы гэта, вучні Ягоныя Якуб і Ян сказалі: «Госпадзе! Ці хочаш, мы скажам, каб агонь зыйшоў з неба і зьнішчыў іх, як і Ільля зрабіў?»


\par }{\MM \VS{55}Але Ён, павярнуўшыся да іх, забараніў ім і сказаў: «Ня ведаеце, якога вы духа,


\par }{\MM \VS{56}бо Сын Чалавечы прыйшоў не загубіць душы чалавечыя, але збавіць». І пайшлі ў другое мястэчка.


\par }{\MM \VS{57}І сталася, калі яны былі ў дарозе, нехта сказаў Яму: «Я пайду за Табою, куды б Ты ні пайшоў, Госпадзе!»


\par }{\MM \VS{58}І сказаў яму Ісус: «Лісы маюць норы, і птушкі нябесныя — гнёзды, а Сын Чалавечы ня мае, дзе галаву прыхіліць».


\par }{\MM \VS{59}А другому сказаў: «Ідзі за Мною». Той сказаў: «Госпадзе! Дазволь мне, адыйшоўшы, перш пахаваць бацьку майго».


\par }{\MM \VS{60}Але Ісус сказаў яму: «Пакінь мёртвым хаваць мёртвых сваіх, а ты ідзі і абвяшчай Валадарства Божае».


\par }{\MM \VS{61}І другі сказаў: «Я пайду за Табою, Госпадзе! Але перш дазволь мне разьвітацца з хатнімі маімі».


\par }{\MM \VS{62}Але Ісус сказаў яму: «Той, хто ўзлажыў руку сваю на плуг і аглядаецца назад, не надаецца да Валадарства Божага».




\par }\Chap{Лк 10}{\MM \VerseOne{1}Пасьля гэтага прызначыў Госпад іншых семдзясят і паслаў іх па двое перад абліччам Сваім у кожны горад і месца, куды Сам меўся ісьці.


\par }{\MM \VS{2}Тады сказаў ім: «Сапраўды, жніво багатае, а работнікаў мала. Дык прасіце Гаспадара жніва, каб выслаў работнікаў на жніво Сваё.


\par }{\MM \VS{3}Ідзіце! Вось, Я пасылаю вас, як ягнят сярод ваўкоў.


\par }{\MM \VS{4}Не бярыце ані кайстры, ані торбы, ані сандалаў, і нікога ў дарозе не вітайце.


\par }{\MM \VS{5}У які ж дом увойдзеце, перш кажыце: “Супакой дому гэтаму!”


\par }{\MM \VS{6}І калі будзе там сын супакою, то супачыне на ім супакой ваш, а калі не, то да вас вернецца.


\par }{\MM \VS{7}А ў доме тым заставайцеся, ешце і піце, што ў іх ёсьць; бо работнік варты платы сваёй. Не пераходзьце з дому ў дом.


\par }{\MM \VS{8}І калі прыйдзеце ў які горад, і прыймуць вас, ешце, што вам дадуць;


\par }{\MM \VS{9}і аздараўляйце ў іх хворых, і кажыце ім: “Наблізілася да вас Валадарства Божае”.


\par }{\MM \VS{10}А калі прыйдзеце ў які горад, і ня прыймуць вас, то, выйшаўшы на вуліцу, скажыце:


\par }{\MM \VS{11}“І пыл, які прыліп да нас ад вашага гораду, абтрасаем вам. Аднак жа ведайце, што наблізілася да вас Валадарства Божае”.


\par }{\MM \VS{12}Кажу ж вам, што Садому ў дзень той лягчэй будзе, чым гораду гэткаму.


\par }{\MM \VS{13}Гора табе, Харазін! Гора табе, Бэтсаіда! Бо калі б у Тыры і Сідоне сталіся цуды, якія былі стаўшыся ў вас, яны даўно б навярнуліся, седзячы ў зрэбніцы і попеле.


\par }{\MM \VS{14}Але Тыру і Сідону лягчэй будзе на судзе, чым вам.


\par }{\MM \VS{15}І ты, Капэрнаум, які да неба ўзьнёсся, у пекла скінуты будзеш.


\par }{\MM \VS{16}Хто слухае вас, той Мяне слухае, і хто адкідае вас, той Мяне адкідае. А хто адкідае Мяне, той адкідае і Таго, Хто паслаў Мяне».


\par }{\MM \VS{17}А семдзясят вярнуліся з радасьцю, кажучы: «Госпадзе! І дэманы падпарадкоўваюцца нам у імя Тваё».


\par }{\MM \VS{18}Ён жа сказаў ім: «Я бачыў шатана, які ўпаў з неба, як бліскавіца.


\par }{\MM \VS{19}Вось, Я даю вам уладу наступаць на зьмеяў і скарпіёнаў, і на ўсю сілу варожую, і нішто не пашкодзіць вам.


\par }{\MM \VS{20}Аднак жа з таго ня радуйцеся, што духі вам падпарадкоўваюцца; але радуйцеся з таго, што імёны вашыя запісаны ў небе».


\par }{\MM \VS{21}У тую гадзіну ўзрадаваўся Ісус у духу і сказаў: «Вызнаю Цябе, Ойча, Госпадзе неба і зямлі, што Ты схаваў гэтае ад мудрых і разумных, і адкрыў немаўлятам. Так, Айцец, бо гэтак было даспадобы Табе».


\par }{\MM \VS{22}І, павярнуўшыся да вучняў, сказаў: «Усё Мне аддадзена Айцом Маім; і Хто ёсьць Сын, ня ведае ніхто, акрамя Айца, і Хто ёсьць Айцец, ня ведае ніхто, акрамя Сына і каму Сын хоча адкрыць».


\par }{\MM \VS{23}І, павярнуўшыся да вучняў, сказаў ім асобна: «Шчасьлівыя вочы, якія бачаць тое, што вы бачыце!


\par }{\MM \VS{24}Бо кажу вам, што многія прарокі і валадары хацелі бачыць тое, што вы бачыце, і ня бачылі; і пачуць тое, што вы чуеце, і ня чулі».


\par }{\MM \VS{25}І вось, нейкі законьнік устаў, спакушаючы Яго і кажучы: «Настаўнік! Што мне рабіць, каб успадкаеміць жыцьцё вечнае?»


\par }{\MM \VS{26}Ён жа сказаў яму: «У Законе што напісана? Як чытаеш?»


\par }{\MM \VS{27}Ён жа, адказваючы, сказаў: «Любі Госпада, Бога твайго, усім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсёю моцаю тваёю, і ўсім разуменьнем тваім, і бліжняга твайго, як самога сябе».


\par }{\MM \VS{28}[Ісус] сказаў яму: «Слушна ты адказаў. Рабі гэтак, і будзеш жыць»


\par }{\MM \VS{29}Але ён, хочучы апраўдацца, сказаў Ісусу: «А хто мой бліжні?»


\par }{\MM \VS{30}На гэтае сказаў Ісус: «Нейкі чалавек зыходзіў з Ерусаліму ў Ерыхон і натрапіў на разбойнікаў, якія зьнялі з яго вопратку, зьбілі яго і пайшлі, пакінуўшы яго ледзь жывога.


\par }{\MM \VS{31}Здарылася, што нейкі сьвятар зыходзіў гэтай дарогаю і, убачыўшы яго, прамінуў яго.


\par }{\MM \VS{32}Таксама і лявіт, апынуўшыся на тым месцы, падыйшоўшы і ўбачыўшы, прамінуў яго.


\par }{\MM \VS{33}А Самаранін нейкі, ідучы, падыйшоў да яго і, убачыўшы яго, зьлітаваўся.


\par }{\MM \VS{34}І, падыйшоўшы, перавязаў яму раны, паліўшы алеем і віном; і, пасадзіўшы яго на свайго асла, прывёз яго ў карчму, і паклапаціўся пра яго.


\par }{\MM \VS{35}А на другі дзень, адыходзячы, дастаў два дынары, даў карчмару і сказаў яму: “Паклапаціся пра яго і, калі выдасі што болей, я, вярнуўшыся, аддам табе”.


\par }{\MM \VS{36}Хто з гэтых трох, ты думаеш, стаўся бліжнім таму, які натрапіў на разбойнікаў?»


\par }{\MM \VS{37}Ён сказаў: «Той, які зьлітаваўся над ім». Тады Ісус сказаў яму: «Ідзі і ты рабі гэтак».


\par }{\MM \VS{38}І сталася, як яны ішлі, прыйшоў Ён у нейкае мястэчка; а адна жанчына, на імя Марта, прыняла Яго ў дом свой.


\par }{\MM \VS{39}І ў яе была сястра, якую звалі Марыя, якая, сеўшы ля ног Ісуса, слухала слова Ягонае.


\par }{\MM \VS{40}А Марта завіхалася ва ўсякай паслузе і, стаўшы, сказала: «Госпадзе! Ці ж Цябе не клапоціць, што сястра мая пакінула мяне адну паслугаваць? Скажы ёй, каб дапамагла мне».


\par }{\MM \VS{41}Адказваючы, Ісус сказаў ёй: «Марта, Марта! Ты клапоцішся і турбуешся пра многае,


\par }{\MM \VS{42}а адно толькі патрэбна. Марыя ж выбрала добрую частку, якая ня будзе забраная ў яе».




\par }\Chap{Лк 11}{\MM \VerseOne{1}І сталася, як Ён у адным месцы маліўся, калі перастаў, адзін з вучняў Ягоных сказаў Яму: «Госпадзе! Навучы нас маліцца, як і Ян навучыў вучняў сваіх».


\par }{\MM \VS{2}Ён жа сказаў ім: «Калі моліцеся, кажыце: “Ойча наш, Які ёсьць у небе! Сьвяціся імя Тваё, прыйдзі Валадарства Тваё; будзь воля Твая, як у небе, так і на зямлі.


\par }{\MM \VS{3}Хлеба нашага штодзённага давай нам кожны дзень.


\par }{\MM \VS{4}І адпусьці нам грахі нашыя, як і мы адпускаем вінаватым нашым; і ня ўводзь нас у спакусу, але збаў нас ад злога”».


\par }{\MM \VS{5}І сказаў ім: «Нехта з вас, маючы сябра, прыйдзе да яго апоўначы і скажа яму: “Сябра! пазыч мне тры хлябы,


\par }{\MM \VS{6}бо сябра мой з дарогі зайшоў да мяне, і мне няма чаго даць яму”.


\par }{\MM \VS{7}А той, адказваючы з хаты, скажа: “Не дакучай мне; дзьверы ўжо замкнёныя, і дзеці мае са мною ў ложку; не магу ўстаць і даць табе”.


\par }{\MM \VS{8}Кажу вам, калі ён, устаўшы, ня дасьць яму дзеля сяброўства з ім, дык дзеля дакучлівасьці яго, устаўшы, дасьць яму, колькі просіць.


\par }{\MM \VS{9}І Я кажу вам: “Прасіце, і дадзена вам будзе; шукайце, і знойдзеце; стукайце, і адчыняць вам.


\par }{\MM \VS{10}Бо ўсякі, хто просіць, атрымлівае; і хто шукае, знаходзіць; і хто стукае, адчыняць таму”.


\par }{\MM \VS{11}Хто з вас бацька, калі сын папросіць хлеба, дасьць яму камень? Ці [калі папросіць] рыбы, дасьць яму зьмяю замест рыбы?


\par }{\MM \VS{12}Ці калі папросіць яйка, дасьць яму скарпіёна?


\par }{\MM \VS{13}Дык вось, калі вы, будучы злымі, умееце добрыя дары даваць дзецям вашым, тым больш Айцец Нябесны дасьць Духа Сьвятога тым, што просяць у Яго».


\par }{\MM \VS{14}І было, выгнаў Ён дэмана, які быў нямы; і, калі дэман выйшаў, нямы стаў гаварыць; і натоўп зьдзівіўся.


\par }{\MM \VS{15}Некаторыя з іх казалі: «Праз Бэльзэбула, князя дэманаў, Ён выганяе дэманаў».


\par }{\MM \VS{16}А іншыя, спакушаючы, патрабавалі ў Яго знаку з неба.


\par }{\MM \VS{17}Але Ён, ведаючы разважаньні іхнія, сказаў ім: «Усякае валадарства, якое разьдзялілася само ў сабе, апусьцее, і дом на дом упадзе.


\par }{\MM \VS{18}Калі ж і шатан разьдзяліўся сам у сабе, дык як устаіць валадарства ягонае? Бо вы кажаце, што Я праз Бэльзэбула выганяю дэманаў.


\par }{\MM \VS{19}Калі ж Я праз Бэльзэбула выганяю дэманаў, сыны вашыя праз каго выганяюць іх? Дзеля гэтага яны будуць судзьдзямі вашымі.


\par }{\MM \VS{20}Калі ж Я пальцам Божым выганяю дэманаў, значыць дасягнула да вас Валадарства Божае.


\par }{\MM \VS{21}Калі ўзброены асілак ахоўвае панадворак свой, тады ў бясьпецы маёмасьць ягоная.


\par }{\MM \VS{22}Калі ж дужэйшы за яго, напаўшы, пераможа яго, бярэ ўсю зброю ягоную, на якую той спадзяваўся, і раздае дабро ягонае.


\par }{\MM \VS{23}Хто не са Мною, той супраць Мяне; і хто не зьбірае са Мною, той раскідае.


\par }{\MM \VS{24}Калі нячысты дух выйдзе з чалавека, праходзіць праз бязводныя месцы, шукаючы супачынку, і, не знаходзячы, кажа: “Вярнуся ў дом мой, адкуль я выйшаў”.


\par }{\MM \VS{25}І, прыйшоўшы, знаходзіць яго вымеценым і прыбраным.


\par }{\MM \VS{26}Тады ідзе і бярэ з сабою сем іншых духаў, зьлейшых за сябе, і, увайшоўшы, жывуць там; і бывае для чалавека таго апошняе горш за першае».


\par }{\MM \VS{27}І сталася, калі Ён гаварыў гэтае, адна жанчына, азваўшыся з натоўпу, сказала Яму: «Шчасьлівае ўлоньне, якое насіла Цябе, і грудзі, якія кармілі Цябе!»


\par }{\MM \VS{28}А Ён сказаў: «Наадварот, шчасьлівыя тыя, якія чуюць слова Божае і захоўваюць яго».


\par }{\MM \VS{29}Калі ж натоўп пачаў зьбірацца, Ён пачаў гаварыць: «Пакаленьне гэтае злое; яно шукае знаку, і знак ня будзе дадзены яму, апрача знаку Ёны прарока.


\par }{\MM \VS{30}Бо, як Ёна стаўся знакам для Нініўцаў, так будзе і Сын Чалавечы для пакаленьня гэтага.


\par }{\MM \VS{31}Валадарка з Поўдня ўстане на суд з людзьмі пакаленьня гэтага і асудзіць іх, бо яна прыйшла з краю зямлі паслухаць мудрасьць Салямона, і вось, тут большы за Салямона.


\par }{\MM \VS{32}Нініўцы ўстануць на суд з пакаленьнем гэтым і асудзяць яго, бо яны навярнуліся праз пропаведзь Ёны, і вось, тут большы за Ёну.


\par }{\MM \VS{33}Бо ніхто, запаліўшы сьвечку, не стаўляе яе ў тайным месцы, ці пад пасудзіну, але на сьвечніку, каб тыя, што ўваходзяць, бачылі сьвятло.


\par }{\MM \VS{34}Сьветач цела ёсьць вока; дык вось, калі вока тваё будзе чыстае, тады і ўсё цела тваё сьветлае, а калі яно будзе злое, тады і цела тваё цёмнае.


\par }{\MM \VS{35}Дык зважай, каб сьвятло, што ў табе, не было цемрай.


\par }{\MM \VS{36}Калі ж цела тваё ўсё сьветлае і ня мае ніводнае цёмнае часткі, дык будзе сьветлае ўсё, нібы бліскавіца асьвятліла цябе».


\par }{\MM \VS{37}Калі Ён сказаў гэтае, адзін фарысэй прасіў Яго, каб Ён абедаў у яго, і Ён, прыйшоўшы, узьлёг.


\par }{\MM \VS{38}Фарысэй жа зьдзівіўся, што Ён не абмыўся перад бяседай.


\par }{\MM \VS{39}Але Госпад сказаў яму: «Цяпер вы, фарысэі, келіх і місу звонку ачышчаеце, а нутро вашае напоўненае рабункам і зласьлівасьцю.


\par }{\MM \VS{40}Неразумныя! Ці ня Той, Хто зрабіў тое, што звонку, зрабіў і нутро?


\par }{\MM \VS{41}Давайце лепш міласьціну з таго, што ў вас унутры ёсьць, і тады ўсё будзе ў вас чыстае.


\par }{\MM \VS{42}Але гора вам, фарысэі, што вы даяцё дзесяціну з мяты, руты і ўсякай гародніны, і абмінаеце суд і любоў Божую; і гэтае мусіце рабіць, і таго не пакідаць.


\par }{\MM \VS{43}Гора вам, фарысэі, што любіце першыя месцы ў сынагогах і вітаньні на рынках.


\par }{\MM \VS{44}Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што вы быццам магілы схаваныя, і людзі, ходзячы над імі, ня ведаюць гэтага».


\par }{\MM \VS{45}Адказваючы, нейкі законьнік кажа Яму: «Настаўнік, кажучы гэта, Ты і нас зьневажаеш».


\par }{\MM \VS{46}Ён жа сказаў: «І вам, законьнікі, гора, што вы абцяжарваеце людзей цяжарамі невыноснымі, а самі адным пальцам сваім не кранаеце цяжараў.


\par }{\MM \VS{47}Гора вам, што будуеце магілы прарокам, а бацькі вашыя забівалі іх.


\par }{\MM \VS{48}Гэтым вы сьведчыце і згаджаецеся са справамі бацькоў вашых, што яны сапраўды забілі іх; а вы будуеце ім магілы.


\par }{\MM \VS{49}Дзеля гэтага і мудрасьць Божая сказала: “Пашлю да іх прарокаў і апосталаў, і з іх адных будуць забіваць, а другіх будуць перасьледаваць”,


\par }{\MM \VS{50}каб была спагнаная з пакаленьня гэтага кроў усіх прарокаў, пралітая ад заснаваньня сьвету,


\par }{\MM \VS{51}ад крыві Абэля да крыві Захарыі, забітага паміж ахвярнікам і Домам [Божым]. Так, кажу вам: будзе спагнана з пакаленьня гэтага.


\par }{\MM \VS{52}Гора вам, законьнікі, што вы ўзялі ключ разуменьня: самі не ўвайшлі і тым, што ўваходзілі, забаранілі».


\par }{\MM \VS{53}Калі ж Ён гаварыў ім гэтае, кніжнікі і фарысэі пачалі дужа злавацца і дапытвацца ў Яго пра многае,


\par }{\MM \VS{54}цікуючы на Яго і шукаючы злавіць [слова] з вуснаў Ягоных, каб абвінаваціць Яго.




\par }\Chap{Лк 12}{\MM \VerseOne{1}Тым часам сабраўся шматтысячны натоўп, ажно ціснулі адзін аднаго, і Ён пачаў гаварыць спачатку да вучняў Сваіх: «Сьцеражыцеся кісьлі фарысэйскай, якая ёсьць крывадушнасьць.


\par }{\MM \VS{2}Бо няма нічога прыхаванага, што б не адкрылася, і тайнага, пра што б не даведаліся.


\par }{\MM \VS{3}Дык што вы кажаце ў цемры, будзе пачута ў сьвятле; і што скажаце на вуха ў пакоях, будзе абвешчана з дахаў.


\par }{\MM \VS{4}Кажу ж вам, сябры Мае: ня бойцеся тых, якія забіваюць цела і пасьля гэтага ня могуць больш нічога зрабіць.


\par }{\MM \VS{5}Перасьцерагаю ж вас, каго баяцца: бойцеся Таго, Які мае ўладу, забіўшы, укінуць у геенну. Так, кажу вам, Яго бойцеся.


\par }{\MM \VS{6}Ці ня пяць вераб’ёў прадаюцца за два асары? І аніводзін з іх не забыты перад Богам.


\par }{\MM \VS{7}Але ў вас і валасы на галаве ўсе палічаны. Дык ня бойцеся; вы даражэй за многіх вераб’ёў.


\par }{\MM \VS{8}Кажу ж вам: усякага, хто прызнае Мяне перад людзьмі, і Сын Чалавечы прызнае перад анёламі Божымі,


\par }{\MM \VS{9}а хто адрачэцца Мяне перад людзьмі, ад таго адракуцца перад анёламі Божымі.


\par }{\MM \VS{10}І ўсякаму, хто скажа слова на Сына Чалавечага, будзе адпушчана, а хто будзе блюзьніць на Духа Сьвятога, таму ня будзе адпушчана.


\par }{\MM \VS{11}А калі прывядуць вас у сынагогі, і да начальнікаў, і да ўладаў, не клапаціцеся, як ці што будзеце адказваць, ці што будзеце гаварыць,


\par }{\MM \VS{12}бо Дух Сьвяты навучыць вас у тую гадзіну, што мусіце гаварыць».


\par }{\MM \VS{13}Нехта з натоўпу сказаў Яму: «Настаўнік! Скажы брату майму, каб ён падзяліўся са мною спадчынай».


\par }{\MM \VS{14}Ён жа сказаў яму: «Чалавеча, хто паставіў Мяне судзьдзём ці разьмеркавальнікам між вамі?»


\par }{\MM \VS{15}Пры гэтым сказаў ім: «Глядзіце і захоўвайце сябе ад хцівасьці, бо жыцьцё чалавека ня ў мностве маёмасьці яго»


\par }{\MM \VS{16}І сказаў ім прыповесьць, кажучы: «У аднаго багатага чалавека быў добры ўраджай у полі,


\par }{\MM \VS{17}і ён разважаў у сабе, кажучы: “Што мне зрабіць, бо ня маю, куды злажыць плады мае?”


\par }{\MM \VS{18}І сказаў: “Вось што зраблю: раскідаю сьвірны мае, і пабудую большыя, і зьбяру туды ўсю пшаніцу маю і ўсё дабро маё,


\par }{\MM \VS{19}і скажу душы маёй: ‘Душа! Шмат дабра ляжыць у цябе на шмат год; супакойся, еш, пі, весяліся’.”


\par }{\MM \VS{20}А Бог сказаў яму: “Неразумны! У гэту ноч душу тваю возьмуць у цябе; каму ж дастанецца тое, што ты прыдбаў?”


\par }{\MM \VS{21}Так бывае з тым, хто зьбірае скарбы для сябе, а ня ў Бога багацее».


\par }{\MM \VS{22}Пры гэтым сказаў вучням Сваім: «Дзеля таго кажу вам: Не клапаціцеся дзеля душы вашай, што вам есьці, ані дзеля цела, у што адзецца.


\par }{\MM \VS{23}Душа большая за ежу, і цела — за адзеньне.


\par }{\MM \VS{24}Паглядзіце на груганоў, якія ані сеюць, ані жнуць, няма ў іх камораў, ані сьвірнаў, і Бог жывіць іх. Наколькі ж вы лепшыя за птушак?


\par }{\MM \VS{25}І хто з вас сваім клопатам можа дадаць сабе росту хоць на адзін локаць?


\par }{\MM \VS{26}Дык вось, калі і найменшага ня можаце, навошта клапоціцеся пра іншае?


\par }{\MM \VS{27}Паглядзіце на лілеі, як яны растуць, не працуюць, не прадуць; але кажу вам, што і Салямон ва ўсёй славе сваёй не апранаўся так, як кожная з іх.


\par }{\MM \VS{28}Калі ж траву на полі, якая сёньня ёсьць, а заўтра будзе кінута ў печ, Бог так апранае, дык тым больш вас, малаверы.


\par }{\MM \VS{29}І вы не шукайце, што вам есьці, ці што піць, і не турбуйцеся.


\par }{\MM \VS{30}Бо ўсё гэта шукаюць народы гэтага сьвету; а ваш Айцец ведае, што вам гэта патрэбна.


\par }{\MM \VS{31}Найбольш шукайце Валадарства Божага, і тое ўсё дададуць вам.


\par }{\MM \VS{32}Ня бойся, малы статак, бо Айцец ваш упадабаў даць вам Валадарства.


\par }{\MM \VS{33}Прадавайце маёмасьць вашую і давайце міласьціну; учыніце сабе кайстры, якія не старэюць, скарб у небе, які не зьнікае, куды злодзей не набліжаецца, і дзе моль ня нішчыць.


\par }{\MM \VS{34}Бо дзе ёсьць скарб ваш, там будзе і сэрца вашае.


\par }{\MM \VS{35}Няхай будуць паясьніцы вашыя падперазаныя, і сьвечкі запаленыя,


\par }{\MM \VS{36}і вы — падобныя да людзей, якія чакаюць вяртаньня гаспадара свайго з вясельля, каб, як прыйдзе і пастукаецца, адразу адчыніць яму.


\par }{\MM \VS{37}Шчасьлівыя тыя слугі, якіх гаспадар, прыйшоўшы, знойдзе, што яны чуваюць. Сапраўды кажу вам: ён падпярэжацца, і пасадзіць іх, і, падыйшоўшы, будзе паслугаваць ім.


\par }{\MM \VS{38}І калі прыйдзе ў другую варту, і ў трэцюю варту прыйдзе, і знойдзе іх так, то шчасьлівыя слугі тыя.


\par }{\MM \VS{39}Бо вы ведаеце, што, калі б ведаў гаспадар дому, а якой гадзіне прыйдзе злодзей, ён чуваў бы і не дапусьціў падкапаць дом свой.


\par }{\MM \VS{40}І вы таму будзьце гатовыя, бо Сын Чалавечы прый­дзе ў гадзіне, пра якую ня думаеце».


\par }{\MM \VS{41}Сказаў жа Яму Пётар: «Госпадзе! Ці да нас гаворыш гэтую прыповесьць, ці да ўсіх?»


\par }{\MM \VS{42}А Госпад сказаў: «Хто ёсьць верны і мудры аканом, якога пан паставіць над слугамі сваімі раздаваць ім у свой час меру хлеба?


\par }{\MM \VS{43}Шчасьлівы той слуга, якога пан ягоны, прыйшоўшы, знойдзе, што робіць гэта.


\par }{\MM \VS{44}Сапраўды кажу вам, што над усёй маёмасьцю сваёй паставіць яго.


\par }{\MM \VS{45}Калі ж слуга той скажа ў сэрцы сваім: “Марудзіць прыйсьці пан мой”, — і пачне біць слугаў і служак, і есьці, і піць, і напівацца,


\par }{\MM \VS{46}прыйдзе пан слугі таго ў дзень, які ён не чакае, і ў гадзіну, пра якую ня ведае, і адлучыць яго, і ўчыніць яму адзін лёс з бязьвернымі.


\par }{\MM \VS{47}Слуга ж той, які ведаў волю пана свайго, і ня быў гатовы, і не рабіў паводле волі ягонай, будзе моцна біты,


\par }{\MM \VS{48}а які ня ведаў і зрабіў вартае кары, біты будзе меней. Бо ад кожнага, каму дадзена шмат, шмат і вымагацца будзе, і каму шмат даручана, з таго больш запатрабуюць.


\par }{\MM \VS{49}Агонь прыйшоў Я кінуць на зямлю, і як хачу, каб ён ужо загарэўся!


\par }{\MM \VS{50}Бо хрышчэньнем павінен Я хрысьціцца, і як Я ня маю спакою, пакуль гэта ня зьдзейсьніцца!


\par }{\MM \VS{51}Ці думаеце вы, што Я прыйшоў даць супакой зямлі? Не, кажу вам, але разьдзяленьне.


\par }{\MM \VS{52}Бо адгэтуль пяцёра ў адным доме падзеляцца, трое супраць двух і двое супраць трох.


\par }{\MM \VS{53}Падзеляцца бацька супраць сына, і сын супраць бацькі; маці супраць дачкі, і дачка супраць маці; сьвякруха супраць нявесткі сваёй, і нявестка супраць сьвякрухі сваёй».


\par }{\MM \VS{54}Сказаў таксама і натоўпам: «Калі вы бачыце воблака, якое падымаецца з захаду, адразу кажаце: “Дождж набліжаецца”, — і стаецца гэтак.


\par }{\MM \VS{55}І калі дзьме паўднёвы вецер, кажаце: “Сьпёка будзе”, — і стаецца.


\par }{\MM \VS{56}Крывадушнікі! Аблічча зямлі і неба распазнаваць умееце, як жа часу гэтага не пазнаяцё?


\par }{\MM \VS{57}Чаму ж вы сябе саміх ня судзіце праведна?


\par }{\MM \VS{58}Бо калі ты ідзеш з супраціўнікам сваім да начальніка, па дарозе аддай заробленае, каб пазбыцца яго, каб ён не прывёў цябе да судзьдзі, і судзьдзя не аддаў бы цябе кату, і кат ня кінуў бы цябе ў вязьніцу.


\par }{\MM \VS{59}Кажу табе: Ня выйдзеш адтуль, пакуль не аддасі яму і апошняй лепты».




\par }\Chap{Лк 13}{\MM \VerseOne{1}У той час прыйшлі некаторыя, расказваючы Яму пра Галілейцаў, кроў якіх Пілат зьмяшаў з ахвярамі іхнімі.


\par }{\MM \VS{2}І, адказваючы, Ісус сказаў ім: «Ці вы думаеце, што гэтыя Галілейцы былі больш грэшныя за ўсіх Галілейцаў, што яны перацярпелі гэтак?


\par }{\MM \VS{3}Не, кажу вам; але, калі не навернецеся, усе гэтаксама загінеце.


\par }{\MM \VS{4}Або ці думаеце, што тыя васямнаццаць, на якіх упала вежа ў Сілааме і пабіла іх, больш вінаватыя былі за ўсіх, хто жыў у Ерусаліме?


\par }{\MM \VS{5}Не, кажу вам; але, калі не навернецеся, усе гэтаксама загінеце».


\par }{\MM \VS{6}І сказаў такую прыпо­весьць: «Нехта меў у вінаградніку сваім пасаджанае фігавае дрэва, і прыйшоў шукаць плоду на ім, і не знайшоў.


\par }{\MM \VS{7}І сказаў вінаградару: “Вось, я тры гады прыходжу шукаць плоду на гэтым фігавым дрэве і не знаходжу; сьсячы яго, навошта яно і зямлю займае?”


\par }{\MM \VS{8}Той жа, адказваючы, кажа яму: “Пане, пакінь яго і на гэты год, пакуль я абкапаю яго і абкладу гноем,


\par }{\MM \VS{9}ці ня дасьць плоду; а калі не, дык на той год сьсячэш яго”».


\par }{\MM \VS{10}У адной сынагозе Ён навучаў у суботу.


\par }{\MM \VS{11}І вось, была жанчына, якая васямнаццаць гадоў мела духа нядужасьці, і яна была скорчыўшыся, і не магла выпрастацца.


\par }{\MM \VS{12}Угледзеўшы яе, Ісус паклікаў яе і сказаў ёй: «Жанчына! Ты вызвалена ад нядужасьці тваёй».


\par }{\MM \VS{13}І ўсклаў на яе рукі, і яна адразу выпрасталася і пачала славіць Бога.


\par }{\MM \VS{14}На гэта начальнік сынагогі, абураючыся, што Ісус аздаравіў у суботу, сказаў натоўпу: «Ёсьць шэсьць дзён, калі мусіце працаваць, тады і прыходзьце, каб быць аздароўленымі, а ня ў дзень суботы».


\par }{\MM \VS{15}Тады Госпад адказаў яму і сказаў: «Крывадушнік! Ці не адвязвае кожны з вас вала свайго ці асла ад ясьляў у суботу і не вядзе паіць?


\par }{\MM \VS{16}А гэтую дачку Абрагама, якую зьвязаў шатан вось ужо васямнаццаць гадоў, ці ж не належала звольніць ад путаў гэтых у дзень суботы?»


\par }{\MM \VS{17}І калі гаварыў Ён гэтае, усе супраціўнікі Ягоныя засаромеліся; і ўвесь народ радаваўся з усіх слаўных дзеяньняў Ягоных.


\par }{\MM \VS{18}Ён жа сказаў: «Да чаго падобнае Валадарства Божае, і з чым параўнаю яго?


\par }{\MM \VS{19}Яно падобнае да зярняці гарчычнага, якое, узяўшы, пасадзіў чалавек у садзе сваім, і яно вырасла, і сталася вялікім дрэвам, і птушкі нябесныя хаваліся ў галінах ягоных».


\par }{\MM \VS{20}І зноў сказаў: «З чым параўнаю Валадарства Божае?


\par }{\MM \VS{21}Яно падобнае да кіслі, якую жанчына ўзяла і ўмяшала ў тры меры мукі, пакуль ня ўкісла ўсё».


\par }{\MM \VS{22}І праходзіў па гарадах і мястэчках, навучаючы і кіруючы шлях свой да Ерусаліму.


\par }{\MM \VS{23}Нехта сказаў яму: «Госпадзе! Няўжо мала тых, якія будуць збаўленыя?» Ён жа сказаў ім:


\par }{\MM \VS{24}«Намагайцеся ўвайсьці праз цесную браму, бо, кажу вам, многія будуць шукаць увайсьці і ня здолеюць.


\par }{\MM \VS{25}Калі гаспадар дому ўстане і зачыніць дзьверы, тады вы станеце звонку і пачняцё стукаццца ў дзьверы, кажучы: “Госпадзе! Госпадзе! Адчыні нам!” І Ён, адказваючы, скажа вам: “Ня ведаю вас, адкуль вы”.


\par }{\MM \VS{26}Тады пачняцё гаварыць: “Мы елі і пілі перад Табою, і на вуліцах нашых навучаў Ты”.


\par }{\MM \VS{27}І Ён скажа: “Кажу вам, Я ня ведаю вас, адкуль вы; адыйдзіце ад Мяне ўсе, якія робяць няправеднасьць”.


\par }{\MM \VS{28}Там будзе плач і скрыгат зубоў, калі ўгледзіце Абрагама, Ісаака, і Якуба, і ўсіх прарокаў у Валадарстве Божым, а вас выганяць прэч.


\par }{\MM \VS{29}І прыйдуць з усходу, і з захаду, і з поўначы, і з поўдня, і ўзьлягуць у Валадарстве Божым.


\par }{\MM \VS{30}І вось ёсьць апошнія, якія будуць першымі, і ёсьць першыя, якія будуць апошнімі».


\par }{\MM \VS{31}У той дзень падыйшлі некаторыя фарысэі, кажучы Яму: «Выходзь і ідзі адсюль, бо Ірад хоча Цябе забіць».


\par }{\MM \VS{32}І сказаў ім: «Ідзіце, скажыце гэтаму лісу: “Вось, Я выганяю дэманаў і аздараўляю сёньня і заўтра, і ў трэці дзень скончу”.


\par }{\MM \VS{33}Аднак мушу ісьці сёньня, і заўтра, і пазаўтра, бо ня можа стацца, каб прарок загінуў па-за Ерусалімам.


\par }{\MM \VS{34}Ерусалім, Ерусалім, які забіваеш прарокаў і камянуеш тых, што да цябе пасланыя! Колькі разоў хацеў Я сабраць дзяцей тваіх, як птушка птушанят сваіх пад крыламі, і вы не захацелі.


\par }{\MM \VS{35}Вось, пакідаецца вам дом ваш пусты. Бо сапраўды кажу вам, што вы ня ўбачыце Мяне, пакуль ня прыйдзе час, калі скажаце: “Дабраслаўлёны Той, Які ідзе ў імя Госпада”».




\par }\Chap{Лк 14}{\MM \VerseOne{1}І сталася прыйсьці Яму ў суботу ў дом аднаго з начальнікаў фарысэйскіх зьесьці хлеба, і яны сачылі за Ім.


\par }{\MM \VS{2}І вось, быў перад Ім нейкі апухлы чалавек.


\par }{\MM \VS{3}І, адказваючы, сказаў Ісус законьнікам і фарысэям, кажучы: «Ці належыцца аздараўляць у суботу?»


\par }{\MM \VS{4}Яны ж маўчалі. І, дакрануўшыся, Ён аздаравіў яго і адпусьціў.


\par }{\MM \VS{5}І, адказваючы ім, сказаў: «Калі ў каго з вас асёл ці вол упадзе ў калодзеж, ці не адразу выцягне яго ў дзень суботні?»


\par }{\MM \VS{6}І не маглі яны з Ім пра гэта спрачацца.


\par }{\MM \VS{7}І ўгледзеўшы, як тыя, што былі запрошаныя, выбіралі першыя месцы, сказаў ім прыповесьць, кажучы ім:


\par }{\MM \VS{8}«Калі запросіць цябе нехта на вясельле, не ўзьлягай на першае месца, каб не было каго паважнейшага за цябе паміж запрошаных ім.


\par }{\MM \VS{9}І той, які запрасіў цябе і яго, падыйшоўшы, скажа табе: “Дай яму месца”, і тады ты з сорамам павінен будзеш сесьці на апошняе месца.


\par }{\MM \VS{10}Але, калі будзеш запрошаны, прыйшоўшы, узьлягай на апошняе месца, каб той, які запрасіў цябе, калі падыйдзе, сказаў табе: “Сябра, перасядзь вышэй”. Тады будзе табе слава перад тымі, што ўзьлягаюць разам з табою.


\par }{\MM \VS{11}Бо ўсякі, хто сябе ўзвышае, будзе паніжаны, а хто сябе паніжае, будзе ўзвышаны».


\par }{\MM \VS{12}Сказаў жа і таму, які запрасіў Яго: «Калі ладзіш бяседу ці вячэру, ня кліч сяброў тваіх, ані братоў тваіх, ані сваякоў тваіх, ані суседзяў багатых, каб і яны цябе не запрасілі, і ты атрымаў бы нагароду.


\par }{\MM \VS{13}Але калі ты ладзіш пачастунак, запрашай убогіх, калекаў, кульгавых, сьляпых.


\par }{\MM \VS{14}І шчасьлівы ты будзеш, што яны ня змогуць аднагародзіць табе, бо будзе аднагароджана табе ва ўваскрасеньне праведных».


\par }{\MM \VS{15}Пачуўшы гэта, нехта з тых, якія ўзьлягалі, сказаў Яму: «Шчасьлівы, хто будзе есьці хлеб у Валадарстве Божым».


\par }{\MM \VS{16}Ён жа сказаў яму: «Нейкі чалавек справіў вялікую вячэру, і паклікаў многіх,


\par }{\MM \VS{17}і ў гадзіну вячэры паслаў слугу свайго сказаць запрошаным: “Прыходзьце, бо ўжо ўсё падрыхтавана”.


\par }{\MM \VS{18}І пачалі ўсе па чарзе выбачацца. Першы сказаў яму: “Я купіў зямлю, і мне трэба пайсьці і паглядзець яе; прашу цябе, выбач мне”.


\par }{\MM \VS{19}І другі сказаў: “Я купіў пяць параў валоў і іду выспрабаваць іх; прашу цябе, выбач мне”.


\par }{\MM \VS{20}І другі сказаў: “Я ажаніўся і дзеля гэтага не магу прыйсьці”.


\par }{\MM \VS{21}І, вярнуўшыся, слуга той паведаміў гэтае пану свайму. Тады, загневаўшыся, гаспадар дому сказаў слузе свайму: “Ідзі хутчэй па вуліцах і завулках гораду і прывядзі сюды і ўбогіх, і калекаў, і кульгавых, і сьляпых”.


\par }{\MM \VS{22}І сказаў слуга: “Пане! Сталася, як ты сказаў, і яшчэ ёсьць месцы”.


\par }{\MM \VS{23}І сказаў пан слузе: “Ідзі на дарогі і да платоў і змушай прыйсьці, каб напоўніўся дом мой,


\par }{\MM \VS{24}бо кажу вам, што ніхто з тых мужоў, што былі запрошаныя, не пакаштуе маёй вячэры”».


\par }{\MM \VS{25}І сабраліся шматлікія натоўпы да Яго, і, павярнуўшыся, Ён сказаў ім:


\par }{\MM \VS{26}«Калі хто прыходзіць да Мяне і не зьненавідзіць бацьку свайго і маці, і жонку, і дзяцей, і братоў, і сёстраў, а пры тым і саму душу сваю, той ня можа быць вучнем Маім.


\par }{\MM \VS{27}І хто не нясе крыжа свайго і ідзе за Мною, ня можа быць вучнем Маім.


\par }{\MM \VS{28}Бо хто з вас, хочучы пабудаваць вежу, сеўшы спачатку, не аблічыць выдаткаў, ці мае, каб дакончыць яе,


\par }{\MM \VS{29}каб, калі закладзе падмурак і ня здолее дакончыць, усе, якія гэта бачылі, ня сталі сьмяяцца з яго,


\par }{\MM \VS{30}кажучы: “Гэты чалавек пачаў будаваць і ня здолеў дакончыць!”


\par }{\MM \VS{31}Або які валадар, ідучы на вайну супраць другога валадара, сеўшы спачатку, не пара­дзіцца, ці магчыма з дзесяцьцю тысячамі супрацьстаць таму, хто ідзе на яго з дваццацьцю тысячамі.


\par }{\MM \VS{32}Калі ж не, дык пакуль той яшчэ далёка, ён пашле да яго пасольства прасіць міру.


\par }{\MM \VS{33}Гэтак усякі з вас, хто не адрачэцца ад усяго, што мае, ня можа быць вучнем Маім.


\par }{\MM \VS{34}Соль добрая; калі ж соль згубіць сілу, чым прыправіць яе?


\par }{\MM \VS{35}Ані ў зямлю, ані ў гной яна не надаецца, вон выкідаюць яе. Хто мае вушы каб слухаць, няхай слухае».




\par }\Chap{Лк 15}{\MM \VerseOne{1}Падыходзілі ж да Яго ўсе мытнікі і грэшнікі слухаць Яго.


\par }{\MM \VS{2}І наракалі фарысэі і кніжнікі, кажучы: «Ён прыймае грэшнікаў і есьць разам з імі».


\par }{\MM \VS{3}Ён жа сказаў ім гэткую прыповесьць, кажучы:


\par }{\MM \VS{4}«Які чалавек з вас, маючы сто авечак і згубіўшы адну з іх, не пакідае дзевяноста дзевяць у пустыні і не ідзе па згубленую, пакуль ня знойдзе яе?


\par }{\MM \VS{5}І, знайшоўшы, бярэ яе на плечы свае з радасьцю.


\par }{\MM \VS{6}І, прыйшоўшы дадому, склікае сяброў і суседзяў, кажучы ім: “Цешцеся са мною, бо я знайшоў маю згубленую авечку”.


\par }{\MM \VS{7}Кажу вам, што большая радасьць будзе ў небе з аднаго грэшніка, які навяртаецца, чым з дзевяноста дзевяці праведнікаў, якія ня маюць патрэбы ў навяртаньні.


\par }{\MM \VS{8}Або якая жанчына, што мае дзесяць драхмаў, калі згубіць адну драхму, не запальвае сьвечкі і не пачынае месьці дом, і не шукае пільна, пакуль ня знойдзе?


\par }{\MM \VS{9}А, знайшоўшы, склікае сябровак і суседак, кажучы: “Цешцеся са мною, бо я знайшла драхму, якую была згубіла”.


\par }{\MM \VS{10}Такая, кажу вам, стаецца радасьць у анёлаў Божых з аднаго грэшніка, які навяртаецца».


\par }{\MM \VS{11}Яшчэ сказаў: «У аднаго чалавека былі два сыны.


\par }{\MM \VS{12}І сказаў малодшы з іх бацьку: “Бацька, дай мне належную частку маёмасьці”. І падзяліў ім маёмасьць.


\par }{\MM \VS{13}І праз некалькі дзён малодшы сын, сабраўшы ўсё, выправіўся ў далёкі край, і там змарнаваў маёмасьць сваю, жывучы распусна.


\par }{\MM \VS{14}Калі ж выдаткаваў усё, стаўся вялікі голад у тым краі, і ён пачаў мець нястачу.


\par }{\MM \VS{15}І, пайшоўшы, прыстаў да аднаго з грамадзянаў таго краю, і той паслаў яго на поле сваё даглядаць сьвіньняў.


\par }{\MM \VS{16}І ён жадаў напоўніць жывот свой шалупіньнем, якое елі сьвіньні, і ніхто не даваў яму.


\par }{\MM \VS{17}Апамятаўшыся, ён сказаў: “Колькі парабкаў у бацькі майго маюць лішак хлеба, а я паміраю з голаду!


\par }{\MM \VS{18}Устаўшы, пайду да бацькі майго і скажу яму: ‘Ойча! Я саграшыў супраць неба і перад табою,


\par }{\MM \VS{19}і ўжо ня варты называцца сынам тваім; зрабі мяне адным з парабкаў тваіх’.”


\par }{\MM \VS{20}І, устаўшы, прыйшоў да бацькі свайго. Калі ён быў яшчэ далёка, убачыў яго бацька ягоны і зьлітаваўся, і, пабегшы, кінуўся яму на шыю, і цалаваў яго.


\par }{\MM \VS{21}Сын жа сказаў яму: “Ойча! Я саграшыў супраць неба і перад табою, і ўжо ня варты называцца сынам тваім”.


\par }{\MM \VS{22}А бацька сказаў слугам сваім: “Прынясіце найлепшыя шаты, і апраніце яго, і дайце пярсьцёнак на руку ягоную і сандалы на ногі.


\par }{\MM \VS{23}І прывядзіце кормнае цяля, і закалеце, і, паеўшы, будзем весяліцца.


\par }{\MM \VS{24}Бо гэты сын мой быў мёртвы і ажыў, прападаў і знайшоўся”. І пачалі весяліцца


\par }{\MM \VS{25}А старэйшы сын ягоны быў у полі. І калі, варочаючыся, падыйшоў да дому, пачуў сьпевы і скокі.


\par }{\MM \VS{26}І, паклікаўшы аднаго са слугаў сваіх, спытаўся: “Што гэта адбываецца?”


\par }{\MM \VS{27}Той жа сказаў яму: “Брат твой прыйшоў, і бацька твой закалоў кормнае цяля, бо атрымаў яго здаровым”.


\par }{\MM \VS{28}Загневаўся ён і не хацеў увайсьці. Тады бацька ягоны, выйшаўшы, клікаў яго.


\par }{\MM \VS{29}А ён, адказваючы, сказаў бацьку: “Вось, я столькі гадоў служу табе і ніколі не адступіў ад прыказаньня твайго, і ты ніколі ня даў мне і казьляняці, каб мне павесяліцца з сябрамі маімі.


\par }{\MM \VS{30}А калі гэты сын твой, пажоршы маёмасьць тваю з распусьніцамі, прыйшоў, ты закалоў для яго кормнае цяля”.


\par }{\MM \VS{31}Ён жа сказаў яму: “Дзіця! Ты заўсёды са мною, і ўсё маё — тваё.


\par }{\MM \VS{32}А з таго трэба цешыцца і радавацца, што брат твой гэты быў мёртвы і ажыў, прападаў і знайшоўся”».




\par }\Chap{Лк 16}{\MM \VerseOne{1}Сказаў жа і да вучняў Сваіх: «Адзін чалавек быў багаты і меў аканома, і данясьлі яму на яго, што ён марнуе маёмасьць ягоную.


\par }{\MM \VS{2}І, паклікаўшы яго, сказаў яму: “Што гэта я чую пра цябе? Дай справаздачу з гаспадараваньня твайго, бо ты ня можаш больш гаспадараваць”.


\par }{\MM \VS{3}Сказаў сам у сабе аканом: “Што мне рабіць, бо пан мой забірае ад мяне гаспадараваньне? Капаць ня здолею, жабраваць саромеюся.


\par }{\MM \VS{4}Ведаю, што зраблю, каб прынялі мяне ў дамы свае, калі адстаўлены буду ад гаспадараваньня”.


\par }{\MM \VS{5}І, паклікаўшы даўжнікоў пана свайго кожнага паасобку, сказаў першаму: “Колькі ты вінен пану майму?”


\par }{\MM \VS{6}Той сказаў: “Сто мер алею”. І сказаў яму: “Вазьмі напісанае табою і, сеўшы, хутчэй напішы пяцьдзясят”.


\par }{\MM \VS{7}Пасьля другому сказаў: “А ты колькі вінен?” Той сказаў: “Сто мер пшаніцы”. І гаворыць яму: “Вазьмі напісанае табою і напішы: восемдзясят”.


\par }{\MM \VS{8}І пахваліў пан аканома няправеднага, што мудра ўчыніў; бо сыны веку гэтага мудрэйшыя за сыноў сьвятла ў пакаленьні сваім.


\par }{\MM \VS{9}І Я кажу вам: здабывайце сабе сяброў мамонай няправеднай, каб яны, як зьбяднееце, прынялі вас у вечныя намёты.


\par }{\MM \VS{10}Верны ў малым, і ў многім верны, і няправедны ў малым, і ў многім няправедны.


\par }{\MM \VS{11}Дык вось, калі вы ў няправеднай мамоне не былі верныя, хто даверыць вам сапраўднае?


\par }{\MM \VS{12}І калі вы ў чужым не былі верныя, хто дасьць вам вашае?


\par }{\MM \VS{13}Ніякі слуга ня можа служыць двум панам, бо ці аднаго будзе ненавідзець, а другога любіць, ці аднаго будзе трымацца, а другім пагарджаць. Ня можаце Богу служыць і мамоне».


\par }{\MM \VS{14}Чулі ўсё гэтае і фарысэі, якія былі срэбралюбцамі, і насьміхаліся з Яго.


\par }{\MM \VS{15}І Ён сказаў ім: «Вы апраўдваеце сябе перад людзьмі, але Бог ведае сэрцы вашыя, бо што вельмі высока ў людзей, тое агіда перад Богам.


\par }{\MM \VS{16}Закон і Прарокі да Яна; адгэтуль жа Валадарства Божае дабравесьціцца, і кожны сілаю здабывае яго.


\par }{\MM \VS{17}Але хутчэй неба і зямля прамінуць, чым адна рыска з Закону загіне.


\par }{\MM \VS{18}Кожны, хто разводзіцца з жонкаю сваёю і жэніцца з другой, чужаложыць, і кожны, хто жэніцца з разьведзенай з мужам, чужаложыць.


\par }{\MM \VS{19}Адзін чалавек быў багаты, і апранаўся ў пурпур і вісон, і кожны дзень гучна весяліўся.


\par }{\MM \VS{20}А нейкі ўбогі, на імя Лазар, ляжаў ля брамы ягонай увесь у скулах,


\par }{\MM \VS{21}і жадаў насыціцца крошкамі, што падалі са стала багацея, і сабакі, прыходзячы, лізалі скулы ягоныя.


\par }{\MM \VS{22}І сталася, убогі памёр і аднесены быў анёламі на ўлоньне Абрагама; памёр і багацей, і быў пахаваны.


\par }{\MM \VS{23}І ў пекле, пакутуючы, ён, падняўшы вочы свае, убачыў здалёк Абрагама і Лазара на ўлоньні ягоным,


\par }{\MM \VS{24}і, загаласіўшы, сказаў: “Ойча Абрагаме! Зьлітуйся нада мною і пашлі Лазара, каб абмачыў канец пальца свайго ў вадзе і асьвяжыў язык мой, бо я мучуся ў полымі гэтым”.


\par }{\MM \VS{25}Але Абрагам сказаў: “Сыне! Узгадай, што ў жыцьці тваім меў ты добрае, а Лазар — ліхоту; цяпер жа ён тут суцяшаецца, а ты мучышся.


\par }{\MM \VS{26}І да таго паміж намі і вамі вялікая прорва разьмешчана, так што тыя, хто хочуць перайсьці адгэтуль да вас, ня могуць, і адтуль да нас не пераходзяць”.


\par }{\MM \VS{27}Сказаў жа ён: “Тады прашу цябе, ойча, каб ты паслаў яго ў дом бацькі майго,


\par }{\MM \VS{28}бо ў мяне пяць братоў; няхай ён засьведчыць ім, каб і яны не прыйшлі ў гэтае месца пакутаў”.


\par }{\MM \VS{29}Кажа яму Абрагам: “Маюць Майсея і прарокаў, няхай іх слухаюць”.


\par }{\MM \VS{30}Ён жа сказаў: “Не, ойча Абрагаме! Але калі хто з памёршых прыйдзе да іх, навернуцца”.


\par }{\MM \VS{31}Сказаў жа яму [Абрагам]: “Калі Майсея і прарокаў ня слухаюць, нават калі хто і з памёршых уваскрэсьне, не павераць”».




\par }\Chap{Лк 17}{\MM \VerseOne{1}І сказаў вучням Сваім: «Згаршэньні ня могуць не прыйсьці, але гора таму, праз каго яны прыходзяць.


\par }{\MM \VS{2}Лепей яму, калі камень ад жорнаў вісіць у яго на шыі і ён кінуты ў мора, чым каб ён згоршыў аднаго з малых гэтых.


\par }{\MM \VS{3}Сьцеражыцеся. Калі ж саграшыць супраць цябе брат твой, дакарай яго і, калі навернецца, даруй яму.


\par }{\MM \VS{4}І калі сем разоў у дзень саграшыць супраць цябе, і сем разоў у дзень зьвернецца да цябе, кажучы: “Каюся”, даруй яму».


\par }{\MM \VS{5}І сказалі апосталы Госпаду: «Дадай нам веры».


\par }{\MM \VS{6}А Госпад сказаў: «Калі б вы мелі веру як зерне гарчычнае і сказалі гэтаму фігаваму дрэву: “Будзь вырванае з коранем і перасаджанае ў мора”, яно паслухала б вас.


\par }{\MM \VS{7}А хто з вас, маючы слугу, які арэ ці пасьвіць, калі ён прыйдзе з поля, скажа: “Ідзі хутчэй, узьляж [за сталом]”?


\par }{\MM \VS{8}Але ж ці ня скажа яму: “Падрыхтуй мне вячэру і, падперазаўшыся, паслугуй мне, пакуль буду есьці ды піць, і пасьля гэтага еш і пі сам”?


\par }{\MM \VS{9}Ці дзякуе ён слузе гэтаму за тое, што зрабіў загаданае яму? Ня думаю.


\par }{\MM \VS{10}Так і вы, калі зробіце ўсё, што загадана вам, кажыце: “Мы — слугі нягодныя, бо зрабілі, што павінны былі зрабіць”».


\par }{\MM \VS{11}І сталася, як ішоў у Ерусалім, праходзіў між Самарыяй і Галілеяй.


\par }{\MM \VS{12}І, калі ўваходзіў Ён у адно мястэчка, сустрэлі яго дзесяць пракажоных, якія сталі здалёк.


\par }{\MM \VS{13}І ўзвысілі яны голас, кажучы: «Ісусе, Настаўнік! Зьлітуйся над намі».


\par }{\MM \VS{14}І, убачыўшы, Ён сказаў ім: «Ідзіце, пакажыцеся сьвятарам». І сталася, калі яны ішлі, былі ачышчаныя.


\par }{\MM \VS{15}Адзін жа з іх, бачачы, што аздароўлены, вярнуўся, моцным голасам славячы Бога,


\par }{\MM \VS{16}і ўпаў на твар ля ног Яго, дзякуючы Яму, і гэта быў Самаранін.


\par }{\MM \VS{17}Адказваючы, Ісус сказаў: «Ці ня дзесяць былі ачышчаныя? Дзе ж дзевяць?


\par }{\MM \VS{18}Яны не вярнуліся аддаць славу Богу, апрача гэтага чужынца».


\par }{\MM \VS{19}І сказаў яму: «Устань, ідзі. Вера твая збавіла цябе».


\par }{\MM \VS{20}Запытаны ж фарысэямі, калі прыйдзе Валадарства Божае, адказаў ім і сказаў: «Не прыходзіць Валадарства Божае відавочна.


\par }{\MM \VS{21}І ня скажуць: “Вось, яно тут”, ці: “Вось, там”. Бо вось, Валадарства Божае ўнутры вас ёсьць».


\par }{\MM \VS{22}Вучням жа сказаў: «Прыйдуць дні, калі зажадаеце бачыць хоць адзін дзень Сына Чалавечага, і ня ўбачыце.


\par }{\MM \VS{23}І скажуць вам: “Вось, тут”, ці: “Вось, там”, — не хадзіце і не ганяйцеся,


\par }{\MM \VS{24}бо як бліскавіца, мільгануўшы, з аднаго краю неба да другога краю неба сьвеціць, так будзе і Сын Чалавечы ў дзень Свой.


\par }{\MM \VS{25}Спачатку ж Ён мусіць шмат перацярпець і быць адкінутым пакаленьнем гэтым.


\par }{\MM \VS{26}І як было ў дні Ноя, так будзе ў дні Сына Чалавечага:


\par }{\MM \VS{27}елі, пілі, жаніліся, выходзілі замуж да таго дня, як Ной увайшоў у каўчэг, і прыйшоў патоп, і загубіў усіх.


\par }{\MM \VS{28}Падобна як было ў дні Лота: елі, пілі, куплялі, продалі, садзілі, будавалі,


\par }{\MM \VS{29}а ў дзень, калі Лот выйшаў з Садому, лінуў з неба агонь з серкаю і загубіў усіх.


\par }{\MM \VS{30}Такім будзе той дзень, калі зьявіцца Сын Чалавечы.


\par }{\MM \VS{31}У той дзень, хто будзе на даху, а рэчы яго ў доме, няхай не зыходзіць узяць іх; і хто будзе ў полі, няхай не варочаецца.


\par }{\MM \VS{32}Памятайце жонку Лота.


\par }{\MM \VS{33}Бо хто шукае, каб здабыць душу сваю, той загубіць яе; а хто загубіць яе, той ажывіць яе.


\par }{\MM \VS{34}Кажу вам, у тую ноч будуць двое на адным ложку, адзін будзе ўзяты, а другі — пакінуты;


\par }{\MM \VS{35}дзьве будуць малоць ра­зам, адна будзе ўзятая, а другая — пакінутая;


\par }{\MM \VS{36}двое будуць у полі, адзін будзе ўзяты, а другі — пакінуты».


\par }{\MM \VS{37}І, адказваючы, кажуць Яму: «Дзе, Госпадзе?» Ён жа сказаў ім: «Дзе цела, там зьбяруцца і арлы».




\par }\Chap{Лк 18}{\MM \VerseOne{1}Сказаў таксама ім прыповесьць пра тое, што трэба заўсёды маліцца і не журыцца,


\par }{\MM \VS{2}кажучы: «У адным горадзе быў судзьдзя, які Бога не баяўся і людзей не саромеўся.


\par }{\MM \VS{3}У тым жа горадзе была ўдава, і яна прыходзіла да яго, кажучы: “Абарані мяне ад супраціўніка майго”.


\par }{\MM \VS{4}І ён доўгі час не хацеў. А пасьля сказаў сам сабе: “Хоць я і Бога не баюся, і людзей не саромеюся,


\par }{\MM \VS{5}але, як гэтая ўдава дакучае мне, абараню яе, каб яна, прыходзячы бясконца, ня вымучыла мяне”».


\par }{\MM \VS{6}І сказаў Госпад: «Чуеце, што кажа судзьдзя няправедны?


\par }{\MM \VS{7}А Бог ці ж не абароніць выбраных Сваіх, якія клічуць да Яго дзень і ноч, і будзе доўгацярплівым, [ня слухаючы] іх?


\par }{\MM \VS{8}Кажу вам, што хутка абароніць іх. Але Сын Чалавечы, прыйшоўшы, ці знойдзе веру на зямлі?»


\par }{\MM \VS{9}Сказаў жа і да тых, якія былі пэўныя адносна сябе, што яны праведнікі, і пагарджалі іншымі, гэткую прыповесьць:


\par }{\MM \VS{10}«Два чалавекі ўвайшлі ў сьвятыню памаліцца: адзін — фарысэй, а другі — мытнік.


\par }{\MM \VS{11}Фарысэй, стаўшы, гэтак маліўся за сябе: “Божа, дзякую Табе, што я не такі, як іншыя людзі: рабаўнікі, няправеднікі, чужаложнікі, або як гэты мытнік.


\par }{\MM \VS{12}Пошчу два разы на ты­дзень, даю дзесяціну з усяго, што прыдбаю”.


\par }{\MM \VS{13}А мытнік, стаўшы здалёк, не хацеў нават падняць вачэй у неба, але біў сябе ў грудзі, кажучы: “Божа! Будзь міласьцівы да мяне, грэшніка”.


\par }{\MM \VS{14}Кажу вам, што гэты пайшоў апраўданым у дом свой, а ня той: бо ўсякі, хто сябе ўзвышае, будзе паніжаны, а хто сябе паніжае, будзе ўзвышаны».


\par }{\MM \VS{15}Прыносілі да яго і немаўлят, каб Ён дакрануўся да іх. Убачыўшы гэтае, вучні сварыліся на іх.


\par }{\MM \VS{16}А Ісус, паклікаўшы іх, сказаў: «Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне і не забараняйце ім, бо гэткіх ёсьць Валадарства Божае.


\par }{\MM \VS{17}Сапраўды кажу вам: Хто ня прыйме Валадарства Божага, як дзіця, той ня ўвойдзе ў яго».


\par }{\MM \VS{18}І спытаўся ў Яго нехта з начальнікаў, кажучы: «Настаўнік добры! Што мне рабіць, каб успадкаеміць жыцьцё вечнае?»


\par }{\MM \VS{19}А Ісус сказаў яму: «Чаму гаворыш Мне “добры”? Ніхто ня добры, акрамя аднаго Бога.


\par }{\MM \VS{20}Ведаеш прыказаньні: “Не чужалож”, “не забівай”, “не крадзі”, “ня сьведчы фальшыва”, “шануй бацьку твайго і маці тваю”».


\par }{\MM \VS{21}Ён жа сказаў: «Усё гэта я захоўваў ад юнацтва майго».


\par }{\MM \VS{22}Пачуўшы гэтае, Ісус сказаў яму: «Яшчэ аднаго не хапае табе: усё, што маеш, прадай, і раздай убогім, і будзеш мець скарб у небе; і прыходзь, ідзі за Мною».


\par }{\MM \VS{23}Ён жа, пачуўшы гэта, стаўся смутным, бо быў надта багаты.


\par }{\MM \VS{24}Убачыўшы, што ён стаўся смутным, Ісус сказаў: «Як цяжка таму, хто мае багацьце, увайсьці ў Валадарства Божае.


\par }{\MM \VS{25}Бо лягчэй вярблюду прайсьці праз іголчына вушка, чым багатаму ўвайсьці ў Валадарства Божае».


\par }{\MM \VS{26}А тыя, што чулі, сказалі: «І хто ж можа быць збаўленым?»


\par }{\MM \VS{27}Ён жа сказаў: «Немагчымае для людзей магчыма для Бога».


\par }{\MM \VS{28}А Пётар сказаў: «Вось, мы пакінулі ўсё і пайшлі за Табою».


\par }{\MM \VS{29}Ён жа сказаў ім: «Сапраўды кажу вам: няма нікога, хто, пакінуўшы дом, або бацькоў, або братоў, або жонку, або дзяцей дзеля Валадарства Божага,


\par }{\MM \VS{30}не атрымаў бы шмат больш у гэты час, а ў веку будучым — жыцьцё вечнае».


\par }{\MM \VS{31}Узяўшы ж Дванаццаць, сказаў ім: «Вось, мы ўзыходзім у Ерусалім, і зьдзейсьніцца ўсё, напісанае праз прарокаў пра Сына Чалавечага,


\par }{\MM \VS{32}бо Ён будзе выдадзены паганам, і будуць зьдзеквацца, і зьневажаць, і пляваць [на Яго],


\par }{\MM \VS{33}і, бічаваўшы, заб’юць Яго, і на трэці дзень Ён уваскрэсьне».


\par }{\MM \VS{34}І яны нічога з гэтага не зразумелі; і словы гэтыя былі схаванымі для іх, і яны не ра­зумелі таго, што гаварылася.


\par }{\MM \VS{35}І сталася, як набліжаўся Ён да Ерыхону, нейкі сьляпы сядзеў ля дарогі, жабруючы.


\par }{\MM \VS{36}Пачуўшы, што праходзіць натоўп, ён спытаўся: «Што гэта такое?»


\par }{\MM \VS{37}Яму паведамілі, што Ісус з Назарэту ідзе.


\par }{\MM \VS{38}І закрычаў ён, кажучы: «Ісусе, Сыне Давідаў, зьлітуйся нада мною!»


\par }{\MM \VS{39}І тыя, што ішлі наперадзе, сварыліся на яго, каб маўчаў, а ён яшчэ мацней закрычаў: «Сыне Давідаў, зьлітуйся нада мною!»


\par }{\MM \VS{40}Ісус, спыніўшыся, загадаў прывесьці яго да Сябе. І калі той падыйшоў, спытаўся ў яго,


\par }{\MM \VS{41}кажучы: «Што ты хочаш, каб Я ўчыніў?» Той сказаў: «Госпадзе, каб мне глядзець».


\par }{\MM \VS{42}І сказаў яму Ісус: «Глядзі! Вера твая збавіла цябе».


\par }{\MM \VS{43}І ён адразу стаў бачыць, і пайшоў за Ім, славячы Бога. І ўвесь народ, бачачы гэтае, аддаў хвалу Богу.




\par }\Chap{Лк 19}{\MM \VerseOne{1}І, увайшоўшы, праходзіў Ён праз Ерыхон.


\par }{\MM \VS{2}І вось, чалавек, якога звалі імем Закхей, і быў ён начальнік мытнікаў і чалавек багаты.


\par }{\MM \VS{3}І ён шукаў убачыць Ісуса, які Ён, і ня мог з-за натоўпу, бо быў малы ростам.


\par }{\MM \VS{4}І, забегшы наперад, узьлез на фігавае дрэва, каб убачыць Яго, бо ён меўся праходзіць каля яго.


\par }{\MM \VS{5}І калі прыйшоў на гэтае месца, Ісус, глянуўшы, убачыў яго і сказаў яму: «Закхей! Зыходзь хутчэй, бо сёньня Я мушу спыніцца ў доме тваім».


\par }{\MM \VS{6}І той пасьпешліва зыйшоў, і прыняў Яго з радасьцю.


\par }{\MM \VS{7}І ўсе, якія бачылі ўсё гэта, наракалі, кажучы, што Ён увайшоў да грэшнага чалавека.


\par }{\MM \VS{8}А Закхей, стаўшы, сказаў Госпаду: «Госпадзе! Вось, палову маёмасьці маёй я аддаю ўбогім, і, калі каго абвінаваціў фальшыва, аддам учацьвёра».


\par }{\MM \VS{9}Ісус жа сказаў яму: «Сёньня сталася збаўленьне дому гэтаму, таму што і ён — сын Абрагама.


\par }{\MM \VS{10}Бо Сын Чалавечы прыйшоў знайсьці і збавіць тое, што было загінуўшы».


\par }{\MM \VS{11}А тым, што слухалі гэтае, працягваючы, сказаў прыповесьць, бо Ён быў блізка Ерусаліму, і яны думалі, што адразу маюць убачыць Валадарства Божае.


\par }{\MM \VS{12}Тады Ён сказаў: «Нейкі чалавек высокага роду пайшоў у далёкі край узяць сабе валадарства і вярнуцца.


\par }{\MM \VS{13}Паклікаўшы ж дзесяць слугаў сваіх, даў ім дзесяць мінаў і сказаў ім: “Гандлюйце, пакуль прыйду”.


\par }{\MM \VS{14}А грамадзяне ненавідзелі яго і паслалі сьледам за ім пасольства, кажучы: “Ня хочам, каб гэты валадарыў над намі”.


\par }{\MM \VS{15}І сталася, як ён вярнуўся, атрымаўшы валадарства, сказаў паклікаць да сябе слугаў тых, якім даў срэбра, каб даведацца, хто што зарабіў.


\par }{\MM \VS{16}І прыйшоў першы, кажучы: “Пане! Міна твая прынесла дзесяць мінаў”.


\par }{\MM \VS{17}І ён сказаў яму: “Добра, добры слуга! За тое, што ты ў малым быў верны, будзеш мець уладу над дзесяцьцю гарадамі”.


\par }{\MM \VS{18}І прыйшоў другі, кажучы: “Пане! Міна твая зарабіла пяць мінаў”.


\par }{\MM \VS{19}Сказаў і гэтаму: “І ты будзь над пяцьцю гарадамі”.


\par }{\MM \VS{20}І трэці прыйшоў, кажучы: “Пане! Вось твая міна, якую я меў, завязаўшы ў хустку,


\par }{\MM \VS{21}бо я баяўся цябе, што ты чалавек строгі, бярэш тое, што не лажыў, і жнеш тое, што ня сеяў”.


\par }{\MM \VS{22}Той жа кажа яму: “Паводле вуснаў тваіх буду судзіць цябе, злы слуга. Ты ведаў, што я — чалавек строгі, бяру тое, што не лажыў, і жну тое, што ня сеяў.


\par }{\MM \VS{23}Чаму ж ты не аддаў срэбра майго на стол [купцам], і я, прыйшоўшы, атрымаў бы яго з прыбыткам?”


\par }{\MM \VS{24}І сказаў тым, што побач стаялі: “Вазьміце ў яго міну і дайце таму, які мае дзесяць мінаў”.


\par }{\MM \VS{25}І сказалі яму: “Пане, ён мае дзесяць мінаў!”


\par }{\MM \VS{26}“Кажу вам, што ўсякаму, хто мае, дадзена будзе, а ў таго, хто ня мае, будзе забрана і тое, што мае.


\par }{\MM \VS{27}А ворагаў маіх, тых, што не хацелі, каб я валадарыў над імі, прывядзіце сюды і страцьце перада мною”».


\par }{\MM \VS{28}І, сказаўшы гэтае, Ён пайшоў далей, узыходзячы ў Ерусалім.


\par }{\MM \VS{29}І сталася, калі наблізіўся да Бэтфагі і Бэтаніі, да гары, якую называюць Аліўнай, паслаў двух вучняў Сваіх,


\par }{\MM \VS{30}сказаўшы: «Ідзіце ў мястэчка, што перад вамі, у якім, увайшоўшы, знойдзеце асьляня прывязанае, на якога ніхто з людзей ніколі не сядаў; адвязаўшы яго, прывядзіце.


\par }{\MM \VS{31}І калі хто спытаецца ў вас: “Навошта адвязваеце?”, — скажыце яму так: “Госпад патрабуе яго”».


\par }{\MM \VS{32}Пайшоўшы, пасланыя знайшлі, як Ён сказаў ім.


\par }{\MM \VS{33}Калі ж яны адвязвалі асьляня, гаспадары ягоныя сказалі ім: «Навошта адвязваеце асьляня?»


\par }{\MM \VS{34}Яны ж сказалі: «Госпад патрабуе яго».


\par }{\MM \VS{35}І прывялі яго да Ісуса, і, накінуўшы адзеньні свае на асьляня, пасадзілі на яго Ісуса.


\par }{\MM \VS{36}І, калі Ён ехаў, пасьцілалі на дарозе адзеньне сваё.


\par }{\MM \VS{37}Калі ж Ён наблізіўся да спуску з гары Аліўнай, усё мноства вучняў з радасьцю хваліла Бога моцным голасам за ўсе цуды, якія яны бачылі,


\par }{\MM \VS{38}кажучы: «Дабраслаўлёны Валадар, Які ідзе ў імя Госпада! Супакой на небе і слава на вышынях!»


\par }{\MM \VS{39}І некаторыя фарысэі з натоўпу сказалі Яму: «Настаўнік! Забарані вучням Тваім!»


\par }{\MM \VS{40}І, адказваючы, Ён сказаў ім: «Кажу вам, што, калі яны замоўкнуць, дык камяні закрычаць».


\par }{\MM \VS{41}І калі наблізіўся, убачыўшы горад, заплакаў па ім,


\par }{\MM \VS{42}кажучы: «Каб і ты хоць у гэты дзень твой зразумеў, што дзеля супакою твайго! Але цяпер гэта схавана ад вачэй тваіх.


\par }{\MM \VS{43}Бо прыйдуць на цябе дні, і ворагі твае аточаць цябе валам, і акружаць цябе, і сьціснуць цябе адусюль,


\par }{\MM \VS{44}і зьнішчаць дашчэнту цябе, і дзяцей тваіх у табе, і не пакінуць у табе камяня на камяні дзеля таго, што не зразумеў ты час адведзінаў тваіх».


\par }{\MM \VS{45}І, увайшоўшы ў сьвятыню, пачаў выганяць тых, якія продалі ў ёй і куплялі,


\par }{\MM \VS{46}кажучы ім: «Напісана: “Дом Мой ёсьць дом малітвы”, а вы зрабілі яго пячорай разбойнікаў».


\par }{\MM \VS{47}І навучаў кожны дзень у сьвятыні. А першасьвятары, і кніжнікі, і першыя ў народзе шукалі, як загубіць Яго,


\par }{\MM \VS{48}і не знаходзілі, што зрабіць, бо ўвесь народ гарнуўся да Яго, слухаючы Яго.




\par }\Chap{Лк 20}{\MM \VerseOne{1}І сталася, калі ў адзін з тых дзён Ён навучаў народ у сьвятыні і дабравесьціў, прыйшлі першасьвятары і кніжнікі са старшынямі


\par }{\MM \VS{2}і сказалі Яму, кажучы: «Скажы нам, якою ўладаю Ты гэтае робіш, ці хто даў Табе ўладу гэтую?»


\par }{\MM \VS{3}Адказваючы, Ён сказаў ім: «Спытаюся і Я ў вас адно слова, і скажыце Мне:


\par }{\MM \VS{4}Хрышчэньне Янава з неба было ці ад людзей?»


\par }{\MM \VS{5}Яны ж разважалі між сабою, кажучы: «Калі скажам: “З неба”, — Ён скажа: “Чаму тады вы не паверылі яму?”


\par }{\MM \VS{6}А калі скажам: “Ад людзей”, — увесь народ паб’е нас камянямі, бо ён упэўнены, што Ян — гэта прарок».


\par }{\MM \VS{7}І адказалі: «Ня ведаем адкуль».


\par }{\MM \VS{8}І сказаў ім Ісус: «Тады Я не скажу вам, якою ўладаю гэта раблю».


\par }{\MM \VS{9}Пачаў жа Ён гаварыць да народу гэткую прыповесьць: «Адзін чалавек пасадзіў вінаграднік, і здаў яго вінаградарам, і выехаў на доўгі час.


\par }{\MM \VS{10}І ў свой час паслаў да вінаградараў слугу, каб яны далі яму пладоў з вінаградніку, але вінаградары, зьбіўшы яго, адаслалі ні з чым.


\par }{\MM \VS{11}Яшчэ паслаў іншага слугу; але яны і гэтага, зьбіўшы і зьняважыўшы, адаслалі ні з чым.


\par }{\MM \VS{12}Яшчэ паслаў трэцяга; але яны і таго, зраніўшы, выгналі.


\par }{\MM \VS{13}І сказаў гаспадар вінаградніку: “Што мне рабіць? Пашлю сына майго ўлюбёнага. Можа, убачыўшы яго, пасаромеюцца”.


\par }{\MM \VS{14}Убачыўшы ж яго, вінаградары разважалі між сабою, кажучы: “Гэта спадкаемца; пойдзем, заб’ем яго, каб нашаю сталася спадчына”.


\par }{\MM \VS{15}І, выгнаўшы яго вон з вінаградніку, забілі. Дык што зробіць з імі гаспадар вінаградніку?


\par }{\MM \VS{16}Прыйдзе і выгубіць вінаградараў гэтых, і аддасьць вінаграднік другім». Тыя, што чулі гэтае, сказалі: «Няхай ня станецца!»


\par }{\MM \VS{17}А Ён, глянуўшы на іх, сказаў: «Што тады значыць тое, што напісана: “Камень, які адкінулі будаўнікі, стаўся галавой вугла”?


\par }{\MM \VS{18}Усякі, хто ўпадзе на гэты камень, разаб’ецца, а на каго ён упадзе, таго раздушыць».


\par }{\MM \VS{19}І шукалі ў гэтую гадзіну першасьвятары і кніжнікі, каб налажыць на Яго рукі, але баяліся народу, бо зразумелі, што пра іх сказаў Ён гэтую прыповесьць.


\par }{\MM \VS{20}І, сочачы за Ім, паслалі шпегаў, якія ўдавалі сябе за праведнікаў, каб яны падлавілі Яго на слове, каб выдаць Яго начальству і ўладзе ваяводы.


\par }{\MM \VS{21}І тыя спыталіся ў Яго, кажучы: «Настаўнік! Мы ведаем, што Ты слушна гаворыш і навучаеш, і не глядзіш на аблічча, але паводле праўды шляху Божаму навучаеш.


\par }{\MM \VS{22}Ці належыцца плаціць падатак цэзару, ці не?»


\par }{\MM \VS{23}А Ён, бачачы подступ іхні, сказаў ім: «Чаму вы Мяне спакушаеце?


\par }{\MM \VS{24}Пакажыце Мне дынар. Чый на ім вобраз і надпіс?» Яны, адказваючы, сказалі: «Цэзараў».


\par }{\MM \VS{25}Ён жа сказаў ім: «Дык аддавайце тое, што цэзарава, цэзару, а што Божае, — Богу».


\par }{\MM \VS{26}І не маглі падлавіць Яго на слове перад народам, і, зьдзівіўшыся адказу Ягонаму, замоўклі.


\par }{\MM \VS{27}Прыйшоўшы ж, некаторыя з садукеяў, якія пярэчаць, што ёсьць уваскрасеньне, спыталіся ў Яго,


\par }{\MM \VS{28}кажучы: «Настаўнік! Майсей напісаў нам: “Калі памрэ нечый брат, які меў жонку, і памрэ бязьдзетным, дык брат ягоны мае ўзяць жонку ягоную і аднавіць насеньне брату свайму”.


\par }{\MM \VS{29}Было сем братоў; і першы, узяўшы жонку, памёр бязьдзетным.


\par }{\MM \VS{30}І ўзяў другі тую жанчыну, і той памёр бязьдзетным.


\par }{\MM \VS{31}І трэці ўзяў яе, і таксама ўсе сем, і не пакінулі дзяцей, і памерлі.


\par }{\MM \VS{32}Пасьля ўсіх памерла і жанчына.


\par }{\MM \VS{33}Дык пры ўваскрасеньні каторага з іх будзе яна жонкаю? Бо сямёра мелі яе за жонку».


\par }{\MM \VS{34}І адказваючы, сказаў ім Ісус: «Сыны веку гэтага жэняцца і выходзяць замуж;


\par }{\MM \VS{35}а тыя, якія вартыя дасягнуць таго веку і ўваскрасеньня з мёртвых, ня жэняцца і замуж не выходзяць,


\par }{\MM \VS{36}бо памерці ўжо ня могуць, бо яны роўныя анёлам і сыны Божыя, калі сталіся сынамі ўваскрасеньня.


\par }{\MM \VS{37}А што мёртвыя ўваскрэснуць, і Майсей паказаў каля глогу, калі назваў Госпада Богам Абрагама, і Богам Ісаака, і Богам Якуба.


\par }{\MM \VS{38}Ён ня ёсьць Бог мёртвых, але жывых, бо ў Яго ўсе жывыя».


\par }{\MM \VS{39}Адказваючы, некаторыя з кніжнікаў сказалі: «Настаўнік! Ты добра сказаў».


\par }{\MM \VS{40}І ўжо не адважваліся ні пра што пытацца ў Яго. Ён жа сказаў ім:


\par }{\MM \VS{41}«Чаму кажуць, што Хрыстос ёсьць Сын Давіда?


\par }{\MM \VS{42}А сам Давід кажа ў кнізе псальмаў: “Сказаў Госпад Госпаду майму: "Сядзь праваруч Мяне,


\par }{\MM \VS{43}пакуль пакладу ворагаў Тваіх як падножжа ног Тваіх"”.


\par }{\MM \VS{44}Дык Давід называе Яго Госпадам, і як жа Ён — сын ягоны?»


\par }{\MM \VS{45}І калі ўвесь народ слухаў, Ён сказаў вучням Сваім:


\par }{\MM \VS{46}«Сьцеражыцеся кніжнікаў, якія хочуць хадзіць у доўгіх шатах, і любяць вітаньні на рынках, і першыя месцы ў сынагогах і ўзьлягаць на першых месцах на вячэрах,


\par }{\MM \VS{47}якія аб’ядаюць дамы ўдоваў і дзеля віду доўга моляцца. Яны атрымаюць цяжэйшы прысуд».




\par }\Chap{Лк 21}{\MM \VerseOne{1}Глянуўшы ж, убачыў Ён багацеяў, якія кідалі дары свае ў скарбніцу.


\par }{\MM \VS{2}І ўбачыў адну бедную ўдаву, якая кінула туды дзьве лепты,


\par }{\MM \VS{3}і сказаў: «Сапраўды кажу вам, што гэтая бедная ўдава кінула больш за ўсіх,


\par }{\MM \VS{4}бо ўсе тыя з лішку свайго кідалі ў дар Богу, а яна з нястачы сваёй кінула ўсё ўтрыманьне сваё, якое мела».


\par }{\MM \VS{5}І, калі некаторыя гаварылі пра сьвятыню, што яна аздоблена каштоўнымі камянямі і дарамі, Ён сказаў:


\par }{\MM \VS{6}«Прыйдуць дні, калі з таго, што вы тут бачыце, не застанецца камяня на камяні, які б ня быў зруйнаваны».


\par }{\MM \VS{7}Спыталіся ж у Яго, кажучы: «Настаўнік! Калі ж гэта мае быць? І які знак, калі гэта мае стацца?»


\par }{\MM \VS{8}Ён жа сказаў: «Глядзіце, каб вас не падманулі, бо многія прыйдуць пад імем Маім, кажучы, што гэта Я, і гэты час наблізіўся. Не хадзіце за імі.


\par }{\MM \VS{9}Калі ж пачуеце пра войны і бязладзьдзе, не жахайцеся, бо гэта мусіць стацца спачатку, але не адразу канец».


\par }{\MM \VS{10}Тады сказаў ім: «Паўстане народ на народ, і валадарства на валадарства,


\par }{\MM \VS{11}А месцамі будуць вялікія землятрусы, і голад, і пошасьць, таксама страхі і знакі з неба вялікія будуць.


\par }{\MM \VS{12}А перад усім гэтым ускладуць на вас рукі і будуць перасьледаваць вас, выдаючы ў сынагогі і вязьніцы, ведучы да валадароў і ваяводаў дзеля імя Майго.


\par }{\MM \VS{13}А станецца гэта дзеля сьведчаньня вам.


\par }{\MM \VS{14}Дык палажыце ў сэрцах вашых не абдумваць раней, як адказваць,


\par }{\MM \VS{15}бо Я дам вам вусны і мудрасьць, якой ня здолеюць ані пярэчыць, ані супрацьстаяць усе супраціўнікі вашыя.


\par }{\MM \VS{16}А будзеце выдадзеныя і бацькамі, і братамі, і сваякамі, і сябрамі; і некаторых з вас пазабіваюць,


\par }{\MM \VS{17}і будуць ненавідзець вас усе дзеля імя Майго,


\par }{\MM \VS{18}але і волас з галавы вашай не прападзе.


\par }{\MM \VS{19}У цярплівасьці вашай здабывайце душы вашыя.


\par }{\MM \VS{20}Калі ж убачыце Ерусалім, акружаны войскам, тады ра­зумейце, што наблізілася спусташэньне яго.


\par }{\MM \VS{21}Тады тыя, хто ў Юдэі, няхай бягуць у горы; і тыя, хто пасярод гораду, няхай выхо­дзяць; і тыя, хто ў ваколіцы, няхай не ўваходзяць у яго,


\par }{\MM \VS{22}бо гэта дні помсты, каб споўнілася ўсё напісанае.


\par }{\MM \VS{23}Гора ж тым, якія цяжарныя і якія кормяць грудзьмі, у тыя дні; бо будзе вялікае бедства на зямлі і гнеў на народзе гэтым.


\par }{\MM \VS{24}І ўпадуць ад вострыва мяча, і павядуць іх у палон да ўсіх паганскіх народаў, і Ерусалім будуць таптаць пагане, пакуль ня скончацца часы паганаў.


\par }{\MM \VS{25}І будуць знакі на сонцы, і месяцы, і зорках, і на зямлі ўціск народаў у зьбянтэжанасьці, як зараве і забушуе мора.


\par }{\MM \VS{26}І дрантвець будуць людзі ад страху і чаканьня таго, што прыйдзе на сусьвет, бо сілы нябесныя захістаюцца.


\par }{\MM \VS{27}І тады ўгледзяць Сына Чалавечага, Які прыходзіць у воблаку з моцаю і славаю вялікаю.


\par }{\MM \VS{28}Калі ж пачне гэтае дзеяцца, выпрастуйцеся і падніміце галовы вашыя, таму што набліжаецца адкупленьне вашае».


\par }{\MM \VS{29}І сказаў ім прыповесьць: «Глядзіце на фігавае дрэва і на ўсе дрэвы:


\par }{\MM \VS{30}калі яны ўжо распускаюцца, убачыўшы, разумееце самі, што ўжо блізка лета.


\par }{\MM \VS{31}Гэтак і вы, як убачыце, што гэтае стаецца, разумейце, што блізка ёсьць Валадарства Божае.


\par }{\MM \VS{32}Сапраўды кажу вам: не праміне пакаленьне гэтае, як усё гэта станецца.


\par }{\MM \VS{33}Неба і зямля прамінуць, але словы Мае не прамінуць.


\par }{\MM \VS{34}Пільнуйце ж самі сябе, каб сэрцы вашыя не былі абцяжараныя абжорствам, і п’янствам, і клопатамі жыцьцё­вымі, і каб дзень той не прыйшоў да вас неспадзявана.


\par }{\MM \VS{35}Бо ён, як пастка, спадзе на ўсіх, што жывуць на абліччы ўсёй зямлі.


\par }{\MM \VS{36}Дык чувайце, молячыся ў-ва ўсякі час, каб вам быць вартымі ўцячы ад усяго, што мае стацца, і стаць перад Сынам Чалавечым».


\par }{\MM \VS{37}Удзень Ён навучаў у сьвятыні; а ночы, выходзячы, праводзіў на гары, называнай Аліўнай.


\par }{\MM \VS{38}І ўвесь народ з раніцы прыходзіў да Яго ў сьвятыню слухаць Яго.




\par }\Chap{Лк 22}{\MM \VerseOne{1}Набліжалася ж сьвята праснакоў, называнае Пасха.


\par }{\MM \VS{2}І шукалі першасьвятары і кніжнікі, як забіць Яго, бо баяліся народу.


\par }{\MM \VS{3}А шатан увайшоў у Юду, называнага Іскарыётам, аднаго з ліку Дванаццаці,


\par }{\MM \VS{4}і той, адыйшоўшы, гутарыў з першасьвятарамі і начальнікамі варты, як Яго выдаць ім.


\par }{\MM \VS{5}І яны ўзрадаваліся, і дамовіліся даць яму грошы,


\par }{\MM \VS{6}і ён абяцаў, і шукаў нагоды, каб выдаць Яго ім не пры натоўпе.


\par }{\MM \VS{7}Прыйшоў жа дзень праснакоў, калі мусілі рэзаць пасхальнае [ягня].


\par }{\MM \VS{8}І паслаў [Ісус] Пятра і Яна, сказаўшы: «Ідзіце, падрыхтуйце нам есьці Пасху».


\par }{\MM \VS{9}Яны ж сказалі Яму: «Дзе хочаш, каб мы прыгатавалі?»


\par }{\MM \VS{10}Ён жа сказаў ім: «Вось, пры ўваходзе вашым у горад, сустрэнецца вам чалавек, які нясе збан вады. Ідзіце за ім у дом, у які ён увойдзе,


\par }{\MM \VS{11}і скажыце гаспадару дому: “Настаўнік гаворыць табе: ‘Дзе сьвятліца, у якой буду есьці Пасху з вучнямі Маімі?’ ”


\par }{\MM \VS{12}І ён пакажа вам залю вялікую, засланую; там падрыхтуйце».


\par }{\MM \VS{13}Пайшоўшы ж, яны знайшлі, як Ён сказаў ім, і падрыхтавалі Пасху.


\par }{\MM \VS{14}І калі прыйшла гадзіна, Ён узьлёг, і дванаццаць апосталаў з Ім.


\par }{\MM \VS{15}І Ён сказаў ім: «Жаданьнем жадаю Я есьці з вамі гэтую Пасху перш, чым маю цярпець [пакуты].


\par }{\MM \VS{16}Бо кажу вам, што ўжо ня буду есьці яе, пакуль ня споўніцца ў Валадарстве Божым».


\par }{\MM \VS{17}І, узяўшы келіх, падзякаваўшы, сказаў: «Вазьміце гэта і падзяліце паміж сабою,


\par }{\MM \VS{18}бо кажу вам, што ня буду піць ад плоду вінаграднага, пакуль ня прыйдзе Валадарства Божае».


\par }{\MM \VS{19}І, узяўшы хлеб, падзякаваўшы, паламаў і даў ім, кажучы: «Гэта ёсьць Цела Маё, Якое за вас даецца. Рабіце гэта на ўспамін пра Мяне».


\par }{\MM \VS{20}Гэтаксама і келіх [узяў] пасьля вячэры, кажучы: «Гэта келіх Новага Запавету ў Крыві Маёй, якая за вас праліваецца.


\par }{\MM \VS{21}Але вось, рука таго, хто выдае Мяне, са Мною за сталом.


\par }{\MM \VS{22}І, сапраўды, Сын Чалавечы ідзе паводле таго, як вызначана, але гора таму чалавеку, які Яго выдае».


\par }{\MM \VS{23}І яны пачалі пытацца адзін у аднаго, хто гэта з іх меўся зрабіць гэта.


\par }{\MM \VS{24}Узьнялася ж і спрэчка між імі, хто з іх лічыцца большым.


\par }{\MM \VS{25}Ён жа сказаў ім: «Валадары народаў пануюць над імі, і тыя, што маюць над імі ўладу, дабрадзеямі называюцца.


\par }{\MM \VS{26}Вы ж ня гэтак, але большы сярод вас станься як меншы, і правадыр — як служыцель.


\par }{\MM \VS{27}Бо хто большы: той, які ўзьлягае за сталом, ці той, які паслугуе? Ці ня той, які ўзьлягае? А Я сярод вас, як той, які паслугуе.


\par }{\MM \VS{28}Вы ж тыя, хто застаецца са Мною ў спакусах Маіх,


\par }{\MM \VS{29}і Я пераказваю вам Валадарства, як Мне пераказаў Айцец Мой,


\par }{\MM \VS{30}каб вы елі і пілі за сталом Маім у Валадарстве Маім; і сядзелі на пасадах, судзячы дванаццаць каленаў Ізраіля».


\par }{\MM \VS{31}І сказаў Госпад: «Сымоне, Сымоне! Вось, шатан зажадаў прасейваць вас, як пшаніцу,


\par }{\MM \VS{32}а Я маліўся за цябе, каб не паменшала вера твая; і ты, некалі павярнуўшыся, умацуй братоў тваіх».


\par }{\MM \VS{33}Той жа адказаў Яму: «Госпадзе! З Табою я гатовы ісьці і ў вязьніцу, і на смерць!»


\par }{\MM \VS{34}Ён жа сказаў: «Кажу табе, Пётар, не прапяе певень сёньня, як ты тройчы адрачэшся, што ведаеш Мяне».


\par }{\MM \VS{35}І сказаў ім: «Калі Я пасылаў вас бяз кайстры, і бяз торбы, і без абутку, ці мелі вы нейкую нястачу?» Яны адказалі: «Аніякай».


\par }{\MM \VS{36}Тады Ён сказаў ім: «Але цяпер, хто мае кайстру, няхай возьме таксама і торбу, і хто ня мае, няхай прадасьць адзеньне сваё і купіць меч.


\par }{\MM \VS{37}Бо кажу вам, што мусіць зьдзейсьніцца на Мне ўсё гэта, што напісана: “І да беззаконьнікаў залічаны”. Бо ўсяму, што адносна Мяне, надыходзіць канец».


\par }{\MM \VS{38}Яны ж сказалі: «Госпадзе! Вось, тут два мячы!» А Ён сказаў ім: «Даволі!»


\par }{\MM \VS{39}І, выйшаўшы, пайшоў, як звычайна, на гару Аліўную; а за Ім пайшлі і вучні Ягоныя.


\par }{\MM \VS{40}Прыйшоўшы ж на месца, Ён сказаў ім: «Маліцеся, каб не ўвайсьці ў спакусу».


\par }{\MM \VS{41}І Ён адыйшоў ад іх як кінуць камень, і, укленчыўшы, маліўся,


\par }{\MM \VS{42}кажучы: «Ойча, калі хочаш, пранясі келіх гэты міма Мяне. Аднак не Мая воля, але Твая няхай станецца».


\par }{\MM \VS{43}Зьявіўся ж Яму анёл з неба, умацоўваючы Яго.


\par }{\MM \VS{44}І, будучы ў барацьбе сьмяротнай, пільней маліўся, а быў пот Ягоны, як кроплі крыві, што падалі на зямлю.


\par }{\MM \VS{45}І, устаўшы ад малітвы, Ён прыйшоў да вучняў і знайшоў іх, што яны сьпяць ад смутку.


\par }{\MM \VS{46}І сказаў ім: «Што вы сьпіцё? Устаньце, маліцеся, каб не ўвайсьці ў спакусу».


\par }{\MM \VS{47}Яшчэ Ён гаварыў, аж вось натоўп, а наперадзе іх ішоў адзін з Дванаццаці, называны Юда, і ён наблізіўся да Ісуса, каб пацалаваць Яго.


\par }{\MM \VS{48}Ісус жа сказаў яму: «Юда! Пацалункам Сына Чалавечага выдаеш?»


\par }{\MM \VS{49}А тыя, якія былі з Ім, бачачы, што мае стацца, сказалі Яму: «Госпадзе! Ці ня ўдарыць мячом?»


\par }{\MM \VS{50}І адзін з іх ударыў слугу першасьвятара, і адсек яму правае вуха.


\par }{\MM \VS{51}Адказваючы ж, Ісус сказаў: «Пакіньце гэта». І, дакрануўшыся да вуха ягонага, аздаравіў яго.


\par }{\MM \VS{52}А першасьвятарам, і начальнікам варты сьвятыні, і старшыням, якія прыйшлі супраць Яго, сказаў Ісус: «Быццам на разбойніка выйшлі вы з мячамі і каламі.


\par }{\MM \VS{53}Кожны дзень, калі быў Я з вамі ў сьвятыні, вы ня выцягнулі на Мяне руку, але гэта вашая гадзіна і ўлада цемры».


\par }{\MM \VS{54}Схапіўшы Яго, яны павялі [Яго], і прыйшлі ў дом першасьвятара. А Пётар ішоў за Ім здалёк.


\par }{\MM \VS{55}Калі ж распалілі агонь сярод панадворку і паселі разам, сядзеў і Пётар сярод іх.


\par }{\MM \VS{56}Убачыўшы ж яго, нейкая служка, якая сядзела ля сьвятла і прыглядалася да яго, сказала: «І гэты быў з Ім».


\par }{\MM \VS{57}Ён жа адрокся ад Яго, кажучы: «Жанчына! Я ня ведаю Яго».


\par }{\MM \VS{58}І неўзабаве іншы, убачыўшы яго, сказаў: «І ты з іх». А Пётар сказаў: «Чалавеча! Ня я гэта».


\par }{\MM \VS{59}І, калі прайшло каля адной гадзіны, нехта іншы настойваў, кажучы: «Праўда, і гэты быў з Ім, бо ён — Галілеец».


\par }{\MM \VS{60}А Пётар сказаў: «Чалавеча, ня ведаю, што ты гаворыш». І тады, калі ён яшчэ гаварыў, запяяў певень.


\par }{\MM \VS{61}І павярнуўшыся, Госпад паглядзеў на Пятра, і ўзгадаў Пётар слова Госпада, як Ён сказаў яму: «Перш, чым прапяе певень, тройчы адрачэшся ад Мяне».


\par }{\MM \VS{62}І, выйшаўшы вон, Пётар горка заплакаў.


\par }{\MM \VS{63}І мужчыны, якія трымалі Ісуса, зьдзекваліся з Яго, зьбіваючы.


\par }{\MM \VS{64}І, засланіўшы Яго, білі Яго па абліччы, і пыталіся ў Яго: «Прароч, хто ўдарыў Цябе?»


\par }{\MM \VS{65}І шмат іншага, блюзьнячы, гаварылі на Яго.


\par }{\MM \VS{66}І калі настаў дзень, сабраліся старшыні народу, першасьвятары і кніжнікі, і прывялі Яго ў свой сынэдрыён,


\par }{\MM \VS{67}кажучы: «Ці Ты — Хрыстос? Скажы нам». Ён жа сказаў ім: «Калі скажу вам, вы не паверыце.


\par }{\MM \VS{68}Калі ж Я спытаюся, не адкажаце Мне і ня вызваліце.


\par }{\MM \VS{69}Ад цяпер Сын Чалавечы сядзе праваруч моцы Божай».


\par }{\MM \VS{70}А ўсе сказалі: «Дык Ты — Сын Божы?» Ён жа прамовіў ім: «Вы кажаце, што Я».


\par }{\MM \VS{71}Яны ж сказалі: «Якое яшчэ патрэбна нам сьведчаньне? Бо мы самі чулі з вуснаў Ягоных».




\par }\Chap{Лк 23}{\MM \VerseOne{1}І, падняўшыся, усё мноства іх павяло Яго да Пілата.


\par }{\MM \VS{2}І пачалі абвінавачваць Яго, кажучы: «Гэтага знайшлі мы, што Ён псуе народ і забараняе плаціць падаткі цэзару, называючы Сябе Хрыстом Валадаром».


\par }{\MM \VS{3}А Пілат спытаўся ў Яго, кажучы: «Ты — Валадар Юдэйскі?» Ён жа, адказваючы яму, прамовіў: «Ты кажаш».


\par }{\MM \VS{4}А Пілат сказаў першасьвятарам і натоўпам: «Я не знаходжу аніякае віны ў гэтым Чалавеку».


\par }{\MM \VS{5}А яны настойвалі, кажучы, што Ён падбухторвае народ, навучаючы па ўсёй Юдэі, пачынаючы ад Галілеі аж дасюль.


\par }{\MM \VS{6}Пілат, пачуўшы пра Галілею, спытаўся: «Ці ж гэты Чалавек — Галілеец?»


\par }{\MM \VS{7}І, даведаўшыся, што Ён з-пад улады Ірада, паслаў Яго да Ірада, які ў тыя дні быў у Ерусаліме.


\par }{\MM \VS{8}А Ірад, убачыўшы Ісуса, вельмі ўзрадаваўся, бо даўно хацеў убачыць Яго, бо шмат чуў пра Яго і спадзяваўся ўбачыць нейкі знак, які Ён учыніць.


\par }{\MM \VS{9}І пытаўся ў Яго шматлікімі словамі, а Ён нічога не адказваў яму.


\par }{\MM \VS{10}А першасьвятары і кніжнікі стаялі, заўзята абвінавачваючы Яго.


\par }{\MM \VS{11}Ірад жа з жаўнерамі сваімі, пагардзіўшы Ім і пазьдзекваўшыся з Яго, апрануў Яго ў сьветлае адзеньне і паслаў Яго да Пілата.


\par }{\MM \VS{12}І сталіся ў той дзень Пілат і Ірад сябрамі, бо раней мелі варожасьць між сабою.


\par }{\MM \VS{13}Пілат жа, склікаўшы першасьвятароў, і начальнікаў, і народ,


\par }{\MM \VS{14}сказаў ім: «Вы прывялі да мяне Чалавека гэтага, як таго, хто адварочвае [ад уладаў] народ. І вось я, пры вас дапытаўшы, не знайшоў у Чалавеку гэтым аніякай віны, у якой вы Яго абвінавачваеце.


\par }{\MM \VS{15}І таксама Ірад [нічога не занйшоў], бо я пасылаў вас да яго. І вось, нічога ня знойдзена ў Ім, вартага сьмерці.


\par }{\MM \VS{16}Таму, пакараўшы Яго, я вызвалю [Яго]».


\par }{\MM \VS{17}А яму трэба было на сьвята вызваліць ім аднаго [вязьня].


\par }{\MM \VS{18}А ўсё мноства закрычала, кажучы: «Вазьмі Яго! А нам вызвалі Бараббу!»


\par }{\MM \VS{19}А той быў кінуты ў вязьніцу за паўстаньне, якое ён учыніў у горадзе, і забойства.


\par }{\MM \VS{20}Тады Пілат ізноў прамовіў, хочучы вызваліць Ісуса.


\par }{\MM \VS{21}А яны крычалі, кажучы: «Укрыжуй, укрыжуй Яго!»


\par }{\MM \VS{22}Ён жа трэці раз сказаў ім: «Якое зло Ён учыніў? Аніякай сьмяротнай віны я не знайшоў у Ім; дык пакараўшы Яго, вызвалю».


\par }{\MM \VS{23}Яны ж дамагаліся моцным голасам, просячы, каб Яго ўкрыжавалі. І перамаглі галасы іхнія і першасьвятароў.


\par }{\MM \VS{24}І Пілат прысудзіў, каб сталася паводле просьбы іхняй:


\par }{\MM \VS{25}вызваліў ім таго, хто за паўстаньне і забойства быў кінуты ў вязьніцу, якога яны прасілі, а Ісуса выдаў на іх волю.


\par }{\MM \VS{26}І калі вялі Яго, узяўшы нейкага Сымона Кірэнэйца, які ішоў з поля, усклалі на яго крыж, каб нёс за Ісусам.


\par }{\MM \VS{27}А за Ім ішло вялікае мноства народу і жанчынаў, якія плакалі і галасілі па Ім.


\par }{\MM \VS{28}Ісус жа, павярнуўшыся да іх, сказаў: «Дочкі Ерусалімскія! Ня плачце па Мне, але плачце па сабе і па дзецях вашых,


\par }{\MM \VS{29}бо вось прыходзяць дні, калі скажуць: “Шчасьлівыя няплодныя, і чэравы, якія не нараджалі, і грудзі, якія не кармілі”.


\par }{\MM \VS{30}Тады пачнуць гаварыць гарам: “Упадзіце на нас!”, і ўзгоркам: “Прыкрыйце нас!”


\par }{\MM \VS{31}Бо калі з зялёным дрэвам гэтае робяць, дык з сухім што станецца?»


\par }{\MM \VS{32}Вялі ж з Ім на сьмерць і двух іншых злачынцаў.


\par }{\MM \VS{33}І калі прыйшлі на месца, называнае Чараповае, там укрыжавалі Яго і злачынцаў, аднаго з правага, а другога — з левага боку.


\par }{\MM \VS{34}Ісус жа сказаў: «Ойча, даруй ім, бо ня ведаюць, што робяць». А тыя, што дзялілі шаты Ягоныя, кінулі жэрабя.


\par }{\MM \VS{35}І стаяў народ, гледзячы. А разам з імі насьміхаліся і начальнікі, кажучы: «Другіх збаўляў, няхай жа Сябе Самога збавіць, калі Ён — Хрыстос, Выбранец Божы».


\par }{\MM \VS{36}Зьдзекваліся з Яго і жаўнеры, падыходзячы, і прыносячы Яму воцат,


\par }{\MM \VS{37}і кажучы: «Калі Ты — Валадар Юдэйскі, збаў Сябе Самога».


\par }{\MM \VS{38}І быў над Ім надпіс, напісаны пісаньнямі грэцкімі, рымскімі і гебрайскімі: «Гэта — Валадар Юдэйскі».


\par }{\MM \VS{39}Адзін з павешаных злачынцаў блюзьніў на Яго, кажучы: «Калі Ты — Хрыстос, збаў Сябе і нас».


\par }{\MM \VS{40}Адказваючы, другі забараняў яму, кажучы: «Ці ж ты не баішся Бога, бо і сам маеш такі самы прысуд?


\par }{\MM \VS{41}І мы сапраўды [асуджаны] справядліва, бо атрымалі вартае таго, што мы зрабілі, а Ён нічога благога не зрабіў».


\par }{\MM \VS{42}І сказаў Ісусу: «Узгадай пра мяне, Госпадзе, калі прыйдзеш у Валадарства Тваё!»


\par }{\MM \VS{43}І сказаў яму Ісус: «Сапраўды кажу табе: сёньня будзеш са Мною ў раі».


\par }{\MM \VS{44}А было каля шостае гадзіны, і сталася цемра па ўсёй зямлі да гадзіны дзявятае,


\par }{\MM \VS{45}і зацьмілася сонца, і заслона ў бажніцы была разьдзёртая пасярэдзіне.


\par }{\MM \VS{46}І ўсклікнуўшы моцным голасам, Ісус сказаў: «Ойча, у рукі Твае аддаю Дух Мой». І, сказаўшы гэтае, аддаў духа.


\par }{\MM \VS{47}Сотнік жа, убачыўшы ўсё, што сталася, праславіў Бога, кажучы: «Праўдзіва, Чалавек гэты быў праведнік».


\par }{\MM \VS{48}І ўвесь натоўп, які зграмадзіўся на гэта відовішча, бачачы, што здарылася, варочаўся, б’ючы сябе ў грудзі.


\par }{\MM \VS{49}А ўсе знаёмыя з Ім і жанчыны, якія ішлі за Ім з Галілеі, стаялі здалёк, гледзячы на гэта.


\par }{\MM \VS{50}І вось чалавек на імя Язэп, які быў ратманам, чалавек добры і праведны,


\par }{\MM \VS{51}які не згаджаўся з радай і ўчынкам іхнім, з Арыматэі, гораду Юдэйскага, які таксама чакаў Валадарства Божага,


\par }{\MM \VS{52}прыйшоўшы да Пілата, прасіў цела Ісуса,


\par }{\MM \VS{53}і, зьняўшы Яго [з крыжа], абкруціў палатнінаю і палажыў Яго ў магіле, якая была высечаная ў скале, дзе яшчэ ніхто ня быў пахованы.


\par }{\MM \VS{54}Дзень быў днём прыгатаваньня, і надыходзіла субота.


\par }{\MM \VS{55}І жанчыны, што былі прыйшоўшы з Ім з Галілеі, пайшлі глядзець магілу і як было пакладзена цела Ягонае.


\par }{\MM \VS{56}А вярнуўшыся, падрыхтавалі духмянасьці і міра. І ў суботу супачывалі паводле прыказаньня.




\par }\Chap{Лк 24}{\MM \VerseOne{1}А ў першы дзень пасьля суботы вельмі рана прыйшлі яны да магілы, несучы падрыхтаваныя духмянасьці, і разам з імі некаторыя другія.


\par }{\MM \VS{2}І знайшлі камень, адвалены ад магілы.


\par }{\MM \VS{3}І ўвайшоўшы, не знайшлі цела Госпада Ісуса.


\par }{\MM \VS{4}І сталіся яны зьбянтэжаныя ад гэтага, і вось, сталі перад імі два мужы ў бліскучым адзеньні.


\par }{\MM \VS{5}Калі ў страху схілілі яны абліччы да зямлі, тыя сказалі ім: «Што вы шукаеце жывога сярод мёртвых?


\par }{\MM \VS{6}Яго няма тут, але Ён уваскрос. Узгадайце, што Ён казаў вам, калі быў яшчэ ў Галілеі,


\par }{\MM \VS{7}кажучы, што Сын Чалавечы мусіць быць выдадзены ў рукі людзей грэшных, і быць укрыжаваным, і на трэці дзень уваскрэснуць».


\par }{\MM \VS{8}І ўзгадалі яны словы Ягоныя.


\par }{\MM \VS{9}І, вярнуўшыся ад магілы, паведамілі пра гэта ўсім Адзінаццаці і ўсім іншым.


\par }{\MM \VS{10}А былі гэта Марыя Магдалена, і Яанна, і Марыя Якубава, і іншыя з імі, што сказалі пра гэта апосталам.


\par }{\MM \VS{11}І падаліся ім словы іхнія пустымі, і не паверылі ім.


\par }{\MM \VS{12}А Пётар, устаўшы, пабег да магілы і, нахіліўшыся, бачыць прасьціну, што ляжала асобна, і адыйшоў, зьдзіўляючыся ў сабе з таго, што сталася.


\par }{\MM \VS{13}І вось, у той жа дзень двое з іх ішлі ў мястэчка, што на адлегласьці ў шэсьцьдзясят стадыяў ад Ерусаліму, называнае Эмаус.


\par }{\MM \VS{14}І яны гутарылі між сабою пра ўсе гэтыя здарэньні.


\par }{\MM \VS{15}І сталася, калі яны гутарылі і разважалі між сабою, вось, Сам Ісус, падыйшоўшы, пайшоў з імі.


\par }{\MM \VS{16}Вочы ж іхнія былі стрыманыя, дык не пазналі Яго.


\par }{\MM \VS{17}Ён жа сказаў ім: «Што гэта за словы вы гаворыце між сабою, ідучы, і чаму вы панурыя?»


\par }{\MM \VS{18}Адказваючы, адзін з іх, на імя Кляопа, сказаў Яму: «Ці ты адзін з вандроўнікаў у Ерусаліме і ня ведаеш, што сталася ў ім у гэтыя дні?»


\par }{\MM \VS{19}І Ён сказаў ім: «Што?» Яны ж сказалі Яму: «Пра Ісуса з Назарэту, Які быў прарок, магутны ў справе і слове перад Богам і ўсім народам;


\par }{\MM \VS{20}як выдалі Яго першасьвятары і начальнікі нашыя на прысуд сьмяротны і ўкрыжавалі Яго?


\par }{\MM \VS{21}А мы спадзяваліся, што Ён ёсьць Той, Які мае адкупіць Ізраіль. Але да ўсяго гэтага вось ужо трэці дзень сёньня, як тое сталася.


\par }{\MM \VS{22}Але некаторыя жанчыны з нашых зьдзівілі нас: быўшы раніцай ля магілы


\par }{\MM \VS{23}і не знайшоўшы цела Ягонага, яны прыйшлі, кажучы, што ўгледзелі відзеж анёлаў, якія кажуць, што Ён жывы.


\par }{\MM \VS{24}І пайшлі некаторыя з нашых да магілы, і знайшлі так, як і казалі жанчыны, а Яго ня бачылі».


\par }{\MM \VS{25}І Ён сказаў ім: «О, бяздумныя і павольныя сэрцам, каб верыць усяму, што гаварылі прарокі!


\par }{\MM \VS{26}Ці ж ня гэтак трэба было цярпець Хрысту і ўвайсьці ў славу Сваю?»


\par }{\MM \VS{27}І, пачаўшы ад Майсея і ўсіх прарокаў, тлумачыў ім усё, што напісана пра Яго.


\par }{\MM \VS{28}І наблізіліся яны да таго мястэчка, куды ішлі; і Ён паказаў, што ідзе далей.


\par }{\MM \VS{29}І яны затрымлівалі Яго, кажучы: «Застанься з намі, бо дзень ужо схіліўся да вечара». І Ён увайшоў, каб застацца з імі.


\par }{\MM \VS{30}І сталася, калі Ён узьлягаў разам з імі, Ён, узяўшы хлеб, дабраславіў, паламаў і даў ім.


\par }{\MM \VS{31}І адчыніліся вочы іхнія, і яны пазналі Яго, а Ён стаўся нябачным для іх.


\par }{\MM \VS{32}І казалі яны адзін аднаму: «Ці ж не гарэла ў нас сэрца нашае, калі Ён гаварыў да нас у дарозе і калі адчыняў нам Пісаньне?»


\par }{\MM \VS{33}І, устаўшы ў тую ж гадзіну, вярнуліся ў Ерусалім, і знайшлі разам Адзінаццаць і тых, што з імі,


\par }{\MM \VS{34}якія гаварылі, што Госпад сапраўды ўваскрос і зьявіўся Сымону.


\par }{\MM \VS{35}І яны распавялі, што здарылася ў дарозе, і як пазналі Яго ў ламаньні хлеба.


\par }{\MM \VS{36}Калі ж яны гэтак гаварылі, Сам Ісус стаў сярод іх і кажа ім: «Супакой вам!»


\par }{\MM \VS{37}Яны, жахнуўшыся і спалохаўшыся, падумалі, што бачаць духа.


\par }{\MM \VS{38}І Ён сказаў ім: «Што вы стрывожыліся? І чаму такія думкі ўваходзяць у сэрцы вашыя?


\par }{\MM \VS{39}Паглядзіце на рукі Мае і на ногі Мае, бо гэта Я Сам. Дакраніцеся да Мяне і пабачце, бо дух цела і костак ня мае, што, як бачыце, Я маю».


\par }{\MM \VS{40}І, сказаўшы гэтае, паказаў ім рукі і ногі.


\par }{\MM \VS{41}Калі ж яны ад радасьці яшчэ ня верылі і зьдзіўляліся, Ён сказаў ім: «Ці маеце тут якую ежу?»


\par }{\MM \VS{42}Яны ж далі Яму частку печанай рыбы і сотавага мёду.


\par }{\MM \VS{43}І, узяўшы, Ён еў перад імі.


\par }{\MM \VS{44}І сказаў ім: «Вось тыя словы, якія Я гаварыў вам, калі яшчэ быў з вамі, што мусіць споўніцца ўсё, што напісана пра Мяне ў Законе Майсея, і ў Прарокаў, і ў Псальмах».


\par }{\MM \VS{45}Тады адчыніў ім розум дзеля разуменьня Пісаньня.


\par }{\MM \VS{46}І сказаў ім: «Так напісана і так належала цярпець Хрысту, і ўваскрэснуць з мёртвых на трэці дзень.


\par }{\MM \VS{47}І будзе абвешчана ў імя Ягонае навяртаньне і адпушчэньне грахоў у-ва ўсіх народах, пачынаючы ад Ерусаліму.


\par }{\MM \VS{48}А вы — сьведкі гэтага.


\par }{\MM \VS{49}І вось, Я пасылаю абяцаньне Айца Майго на вас. Вы ж заставайцеся ў горадзе Ерусаліме, пакуль не апранецеся моцаю звыш».


\par }{\MM \VS{50}І вывеў іх вонкі да Бэтаніі, і, падняўшы рукі Свае, дабраславіў іх.


\par }{\MM \VS{51}І сталася, калі дабраслаўляў іх, стаў аддаляцца ад іх і быў узьнесены ў неба.


\par }{\MM \VS{52}І яны, пакланіўшыся Яму, вярнуліся ў Ерусалім з вялікай радасьцю,


\par }{\MM \VS{53}і былі ўсьцяж у сьвятыні, хвалячы і дабраслаўляючы Бога. Амэн.

\par }