Ang Libro ni Habakuk.
1.
Ang panagna nga nadawat ni Habakuk nga propeta. 
Hangtod kanus-a Ginoo ako mangayo kanimo ug pakitabang, apan wala ka maminaw! O motu-aw kanimo nga gidaog-daog kami, apan wala ka moluwas? 
Nganong patan-awon man ko nimo sa dili patas nga hustisya? Nganong imo man gipasagdan ang sayop nga binuhatan? Kalaglagan ug pagdaug-daug nia uban nako, adunay kasamok, ug midagsang ang panagbingkil. 
Busa ang balaod paralisado, ug ang hustiya dili gayod modaug. Ang mga daotan mitago sa sidsid sa mga matarong mao nga ang hustisya nahimong hiwi. 
Tan-awa ang kanasoran ug bantayi ug mahingangha ka pag-ayo. Kay aduna koy buhaton sa imong panahon nga dili nimo matuohan, bisan kon suginlan ka. 
Akong ipamando ang mga taga-Babilonia, ang walay kaluoy ug bangis nga mga tawo, nga moataki sa tibuok kayutaan aron ilogon ang mga puloy-anan nga dili ilaha. 
Sila ang gikahadlokan ug gikalisangan nga mga katawhan; ang ilang kaugalingon lang ang ilang gisunod ug nagpataas sa ilang dungog. 
Ang ilang mga kabayo mas tulin pa kaysa leopardo, bangis pa kaysa mga lobo sa kilumkilom. Ang ilang mga kabalyero kusog nga modagan sa unahan, ang ilang mangabayo gikan pa sa halayo. Sama sila sa agila nga paspas molupad aron sa pagdakop sa ilang tukbonon. 
Moanhi sila nga adunay tinguha sa pagdaug-daog. Ang ilang panon moabante sama sa hangin sa disyerto, ug tapokon nila ang ilang mga binilanggo sama kadaghan sa mga balas. 
Bugal-bugalan nila ang mga hari ug mangyam-id sa mga nagdumala. Pangataw-an lang nila ang mga gilig-on nga siyudad, kay magtukod man sila ug agianan aron pagsikop kanila. 
Unya moagi sila sama sa hangin. Nakasala sila tungod kay gisimba nila ang ilang mga kusog nga maoy ilang dios. 
Ginoo dili ba wala ka may kinutoban? Akong Dios nga Balaan ug wala kay kamatayon. Ikaw Ginoo, ang mipili kanila aron ipakanaog ang imong hukom. Ikaw, ang akong Bato. Gipili mo sila aron mosilot kanamo. 
Ang imong mga mata balaan kaayo nga dili pwede molantaw sa daotan. Dili nimo tugotan ang daotang binuhatan. Nganong imong gitugotan ang mga malimbongon? Nganong nagpakahilom ka man samtang ang daotan milamoy niadtong mas tarong pa kanila? 
Gihimo nimo ang mga tawo sama sa mga isda, sama sa mananap sa dagat nga walay modumala. 
Ang daotan nga kaaway mobira nilang tanan pinaagi ug mga pasol, mosawo kanila pinaagi sa mga pukot. Gitipon niya pinaagi sa dakong pukot; busa magmaya sila ug maglipay. 
Busa mohalad siya sa iyang pukot, ug magsunog siyag insenso sa iyang dakong pukot, kay pinaagi sa iyang pukot nagpuyo siya sa kaharuhay ug naglipay siya sa piniling pagkaon. 
Magpadayon nalang ba siya sa pagkuha diha sa iyang pukot ug galaglag sa mga nasod nga walay kaluoy? 
