Isaias.
41.
Miingon ang Ginoo, “Kamong mga katawhan diha sa mga isla, paghilom kamo ug pamati kamo kanako. Kamo nga mga kanasoran, pagmalig-on kamo ug duol kamo kanako, ug isulti ninyo ang inyong mga reklamo. Magtigom kita ug ato kining husayon. 
“Kinsa bay midasig sa tawo nga gikan sa sidlakan aron mag-alagad kaniya? Kinsa ang nagtugyan diha kaniya niining mga kanasoran ug mga hari? Gilaglag niya sila pinaagi sa iyang espada ug pana; nahisama sila sa abog ug sa tahop nga gipalid sa hangin. 
Gigukod niya sila ug walay mibabag kaniya, bisan sa mga dapit nga wala pa niya maadtoi. 
Kinsa ang naghimo niining tanan? Kinsa ang nagbuot sa tanang panghitabo sukad pa sa sinugdan sa mga henerasyon? Ako, ang Ginoo, nga anaa na sukad pa sa sinugdanan sa kalibotan ug anaa usab gihapon ako hangtod sa kataposan niini.” 
Nakita sa mga tawo sa mga isla ang akong binuhatan ug nangahadlok sila. Hangtod ang mga tawo sa layong mga dapit nagkurog sa kahadlok. Nagtigom sila, 
nagtinabangay, ug nagdinasigay sa usag usa. 
Nagdinasigay sa usag usa ang mga panday, platero, ug uban pang mga trabahante nga nanghimo ug mga dios-dios, nga nag-ingon, “Maayo ang atong trabaho.” Unya gilansang nila ang dios-dios sa iyang butanganan aron dili matumba. 
“Apan ikaw, Israel nga akong alagad ug pinili, nga ang imong katawhan mga kaliwat ni Abraham nga akong higala. 
Gitawag ka nako ug gikuha gikan sa labing layo nga bahin sa kalibotan ug giingnan, ikaw akong alagad. Gipili ka nako ug wala ka nako isalikway. 
Ayaw kahadlok kay ako imong kauban. Ayaw kabalaka kay ako ang imong Dios. Lig-onon ug tabangan ka nako. Panalipdan ka nako pinaagi sa akong gahom nga mao ang makaluwas kanimo. 
“Ang tanang nasuko kanimo sigurado gayod nga maulawan ug tamayon. Mangahanaw ang tanang adunay kapungot kanimo. 
Bisan pangitaon mo pa ang imong mga kaaway dili mo na sila makita. Sila nga nakig-gira kanimo mangahanaw. 
Kay ako, ang Ginoo nga imong Dios, nagpalig-on kanimo ug nag-ingon kanimo nga ayaw kahadlok kay tabangan ka nako. 
Bisan ug gamay ka lang ug luya, ayaw kahadlok kay ako mismo ang motabang kanimo. Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini. Ako ang imong Manluluwas, ang balaan nga Dios sa Israel. 
Pamati! Himuon ka nako nga sama sa gamit sa pagpanggiok nga bag-o ug adunay daghang hait nga ngipon. Giokon ug dugmokon mo ang mga bukid ug himuon mong daw mga tahop ang mga bungtod. 
Taphan mo sila ug ilupad sila sa hangin; ikatag sila sa alimpulos. Apan ikaw maglipay sa Ginoo; magdayeg ka sa Balaan nga Dios sa Israel. 
“Kon ang akong katawhan nga mga kabos mangitag tubig ug wala silay makita, ug momala ang ilang tutunlan sa kauhaw, ako, ang Ginoo maoy motabang kanila. Ako nga Dios sa Israel dili mosalikway kanila. 
Padagaydayon ko ang mga suba sa taas nga mga dapit ug ang mga tuboran sa mga walog. Himuon kong katubigan ang disyerto, ug ang malang yuta butangan kog mga tuboran. 
Patubuon ko sa disyerto ang mga kahoyng sedro, akasya, mirto, olibo, pino, enebro, ug sipres, 
aron makita, mahibaloan, ug masabtan sa katawhan nga ako, ang Ginoo, ang Balaan nga Dios sa Israel, mao ang naghimo niini.” 
Miingon ang Ginoo, ang Hari sa Israel, ngadto sa mga dios-dios, “Sige, ipahayag ang inyong reklamo ug pangatarungan kamo! 
Duol kamo ug ingna kami kon unsa ang mahitabo sa umaabot. Isulti kanamo kon unsa ang mga butang nga nahitabo kaniadto aron matimbang-timbang namo ug mahibaloan kon unsay ilang sangpotan. 
Isulti kanamo kon unsay mahitabo sa umaabot aron mahibaloan namo nga mga dios kamo. Paghimo kamog maayo o daotan aron matingala ug mahadlok kami kaninyo. 
Apan ang tinuod, wala kamoy pulos, ug wala gayod kamoy mahimo. Ang mga nagpili sa pagsimba kaninyo angay kasilagan. 
“Gipili ko nga modumala ang usa ka tawo nga gikan sa sidlakan. Modangop siya kanako; ug karon moabot siya gikan sa amihan. Laglagon niya ang mga tigdumala sama sa pagtamak sa magkukolon sa lapok nga himuon niyang kolon. 
Kinsa kaninyo ang nagpadayag kaniadto nga mahitabo kini aron mahibalo kami ug makaingon nga husto siya? Wala gayoy usa kaninyo nga nagpadayag niini, ug walay nakadungog nga aduna kamoy gisulti. 
Ako, ang Ginoo, mao ang unang nagsulti niini sa Jerusalem. Nagpadala ako sa Jerusalem ug usa ka mensahero aron sa pagsulti sa maayong balita nga anaa na ang motabang kanila. 
Gitan-aw ko kon aduna bay dios-dios nga makatambag, apan wala gayod akoy nakita. Wala gayoy usa kanila nga makatubag sa akong mga pangutana. 
Tanan sila walay pulos, ug wala gayod silay kapuslanan. Sama sila sa hangin nga lumalabay lang.” 
