Mga Salmo.
21.
Ang awit alang sa maestro sa mga mag-aawit. Awit ni David. Nalipay ang imong pinili nga hari, Ginoo, tungod kay gihatagan mo siya ug kusog. Labihan ang iyang kalipay tungod kay gipadaog mo siya. 
Gihatag mo kaniya ang iyang gipangandoy; wala mo ihikaw ang iyang gipangayo. 
Gidawat mo siya ug gipanalanginan. Gikoronahan mo siya ug lunsayng bulawan. 
Mihangyo siya kanimo nga dugangan pa ang iyang kinabuhi, ug gihatagan mo siya ug taas gayod nga kinabuhi. 
Tungod sa kadaogan nga imong gihatag kaniya nahimo siyang bantogan ug labihan ka dungganon. 
Gihatagan mo siya ug mga panalangin nga magpadayon hangtod sa kahangtoran. Gilipay mo gayod siya tungod sa imong presensya, 
kay nagsalig siya kanimo, Ginoo, nga Labing Halangdong Dios. Ug tungod sa imong paghigugma kaniya dili siya matarog. 
Ang imong gahom mao ang magpildi sa tanan mong mga kaaway. 
Kon magpakita ka na laglagon mo sila, ug mahisama sila sa nagdilaab nga hurnohan. Sa imong kasuko ipalamoy mo sila sa kalayo. 
Pamatyon mo ang tanan nilang mga kaliwat, ug wala gayoy mahibilin kanila. 
Nagplano silag daotan batok kanimo, apan dili gayod sila magmalampuson. 
Kay mangikyas sila inigkakita nila nga gibinat mo ang imong pana ug gipunting kanila. 
Dalaygon ka, Ginoo, tungod sa imong kusog. Mag-awit kami ug mga pagdayeg tungod sa imong gahom. 
