Josue.
8.
Unya, miingon ang Ginoo kang Josue, “Ayaw kahadlok o kaluya. Tigoma ang tanan mong mga sundalo ug sulonga ninyo ang Ai, kay gitugyan ko na sa imong mga kamot ang hari sa Ai, ang iyang katawhan, ang iyang lungsod, ug ang iyang mga yuta. 
Himoa ninyo ngadto sa Ai ug sa hari niini ang inyong gihimo sa Jerico ug sa hari niini; apan niining higayona, mahimo na ninyong kuhaon ang ilang mga kabtangan ug mga kahayopan alang sa inyong kaugalingon. Pangandam kamo ug sulonga ninyo sila agi sa luyo nga bahin sa lungsod.” 
Busa nangandam si Josue ug ang tanan niyang mga sundalo sa pagsulong sa Ai. Nagpili si Josue ug 30,000 ka mga sundalo nga hanas gayod sa pagpakig-gira, ug gipalakaw sila sa gabii. 
Gimandoan niya sila niini, “Panago kamo sa luyo nga bahin sa lungsod, apan ayaw kamo pagpalayo kaayo. Pangandam kamo sa pagsulong bisan unsang orasa. 
Ako ug ang akong mga kauban mosulong agi sa atubangan sa lungsod. Kon mogawas na gani ang mga taga-Ai sa pagpakig-gira kanamo, mosibog kami, sama sa nahitabo kaniadto. 
Makaingon sila nga nangahadlok kami sama sa nahitabo kaniadto, busa gukdon nila kami hangtod nga malayo sila sa lungsod. 
Unya panggawas dayon kamo sa inyong gitagoan ug iloga ninyo ang lungsod, kay ihatag kini kaninyo sa Ginoo nga inyong Dios. 
Kon mailog na ninyo ang lungsod, sunoga ninyo kini sumala sa sugo sa Ginoo. Siguroha ninyo nga matuman gayod ninyo kini.” 
Unya gipalakaw sila ni Josue, ug nanago sila sa kasadpang bahin sa Ai, tunga-tunga sa Ai ug Betel. Nagpabilin si Josue sa kampo uban sa mga tawo niadtong gabhiona. 
Pagkaugma, sayo kaayong gitigom ni Josue ang iyang mga tawo. Siya ug ang mga pangulo sa Israel ang nanguna sa mga tawo sa ilang pagpaingon sa Ai. 
Miabot sila sa usa ka dapit nga nag-atubang sa lungsod, sa may amihan niini, ug nagpatindog sila didto sa ilang mga tolda. Adunay walog sa taliwala kanila ug sa Ai. 
Adunay gipauna nang daan si Josue nga 5,000 ka mga sundalo sa pagsulong sa lungsod, sa kasadpan nga bahin niini, sa tunga-tunga sa Ai ug Betel. 
Busa ingon niini ang pagkaplastar sa mga sundalo: ang uban nga mga sundalo anaa sa amihan sa lungsod, ug ang uban anaa sa kasadpan niini. Niadtong gabhiona miadto sila si Josue sa walog. 
Sa dihang nakita sa hari sa Ai sila si Josue, nagdali siya ug ang iyang mga tawo sa paggawas sa lungsod sayo pa sa buntag, ug miadto sa dapit nga nag-atubang sa Walog sa Jordan aron sa pagpakig-gira sa mga Israelinhon. Wala sila masayod nga adunay mosulong kanila gikan sa luyo nga bahin sa lungsod. 
Si Josue ug ang iyang mga tawo nagpakaaron-ingnon nga napildi ug nangatras paingon sa kamingawan. 
Busa gigukod sila sa tanang kalalakin-an sa Ai hangtod nga nahilayo sila sa lungsod. 
Tanang kalalakin-an sa Ai ug sa Betel migukod sa mga Israelinhon, busa walay nabilin nga modepensa sa lungsod. 
Miingon ang Ginoo kang Josue, “Ipunting ang imong bangkaw sa Ai kay ihatag ko kini kaninyo.” Busa gipunting ni Josue ang iyang bangkaw sa Ai. 
Paghimo niya niini, nanggawas dayon ang iyang mga tawo sa ilang gitagoan. Gisulod nila ug giilog ang lungsod ug gidali-dali ug sunog. 
Sa paglingi sa mga taga-Ai, nakita nila nga miulbo ang aso gikan sa lungsod. Wala na silay madaganan, kay giatubang sila pagkalit sa mga Israelinhon nga ilang gigukod paingon sa kamingawan. 
Kay sa pagkakita ni Josue ug sa iyang mga tawo nga nakasulod na ang ilang mga kauban sa lungsod ug ginasunog na nila kini, mibalik sila ug midasdas sa mga taga-Ai. 
Midasdas usab ang mga Israelinhon nga gikan sa lungsod, busa nataliwad-an ang mga taga-Ai. Gipatay nila silang tanan; walay nakaikyas o nahibiling buhi kanila, 
gawas lang sa ilang hari. Gibihag nila kini ug gidala kang Josue. 
Sa dihang nahurot na nilag patay ang tanang mga taga-Ai nga migukod kanila sa mga uma ug kamingawan, namalik sila sa lungsod ug gipamatay usab ang tanang nahibilin didto. 
Niadtong adlawa, namatay ang tanang lumulupyo sa Ai nga 12,000 tanan, lalaki ug babaye. 
Padayon nga gipunting ni Josue ang iyang bangkaw hangtod nga nalaglag niya sa hingpit ang tanang taga-Ai. 
Gipanguha sa mga Israelinhon ang mga kahayopan ug mga kabtangan sa lungsod, sumala sa giingon sa Ginoo kang Josue. 
Pagkahuman gipasunog ni Josue ang tibuok nga Ai, ug wala na gayod kini matukod pa pag-usab. 
Gipabitay niya ang hari didto sa kahoy ug gipasagdan kini didto hangtod sa hapon. Pagsalop na sa adlaw, gipakuha ni Josue ang patayng lawas ug gipalabay didto sa gawas sa pultahan sa lungsod. Gitabonan nila kini ug mga bato, ug hangtod karon makita pa kining mga batoha. 
Unya, nagpahimo si Josue ug halaran didto sa Bukid sa Ebal alang sa Ginoo, nga Dios sa Israel. 
Gipahimo niya kini sumala sa sugo ni Moises, nga alagad sa Ginoo, ngadto sa mga Israelinhon. Kini nga sugo nasulat sa Libro sa Kasugoan ni Moises, ug mao kini ang nasulat, “Maghimo kag halaran nga bato nga wala sapsapi ug puthaw.” Ug sa ibabaw sa maong halaran naghalad sila ug mga halad nga sinunog ug mga halad nga alang sa maayo nga relasyon. 
Atubangan sa mga Israelinhon, gikopya ni Josue diha sa mga bato ang kasugoan nga gisulat ni Moises. 
Ang tanang mga Israelinhon, uban sa ilang mga pangulo, mga opisyales, ug mga maghuhukom, apil ang mga langyaw nga nagpuyo uban kanila, nagtindog nga nag-atubangay. Ang katunga kanila gatalikod sa Bukid sa Gerizim ug ang laing katunga gatalikod sa Bukid sa Ebal. Taliwala kanila nagtindog ang mga pari nga nagdayong sa Sudlanan sa Kasabotan sa Ginoo. Si Moises nga alagad sa Ginoo nagsugo kanila kaniadto sa paghimo niini pag-abot sa higayon nga dawaton na nila ang bendisyon. 
Unya gibasa ni Josue ang Libro sa Kasugoan, lakip ang pagpanalangin ug ang pagpanghimaraot nga nasulat niini. 
Gitagsa-tagsa pagbasa ni Josue ang mga sugo ni Moises atubangan sa tibuok katilingban sa Israel, apil na ang mga babaye, kabataan, ug ang mga langyaw nga nagpuyo uban kanila. 
