Mga Salmo.
26.
Awit ni David. Pamatud-i, Ginoo, nga wala akoy sala, kay nagkinabuhi ako nga walay ikasaway ug nagsalig ako kanimo sa walay pagduha-duha. 
Susiha ako, Ginoo; susiha ang akong huna-huna ug kasing-kasing. 
Kay kanunay kong ginahinumdoman ang imong gugma, ug nagkinabuhi ako nga matinumanon kanunay kanimo. 
Wala ako makig-uban sa mga tawo nga limbongan ug tigpakaaron-ingnon. 
Supak ako sa mga panagtigom sa daotang mga tawo. Dili gayod ako makig-uban kanila. 
Hugasan ko ang akong mga kamot sa pagpaila nga wala akoy sala. Ug unya, molibot ako sa imong halaran sa pagsimba kanimo, Ginoo, 
samtang nag-awit ako ug mga awit sa pagpasalamat, ug nagsaysay sa tanan mong katingalahang mga binuhatan. 
Gihigugma ko ang balay nga gipuy-an mo, Ginoo, ang dapit diin makita ang imong pagkagamhanan. 
Ayaw ako laglaga uban sa mga makasasala, sama sa mga mamumuno. 
Kanunay silang andam sa paghimo ug daotan ug mahilig sa suborno. 
Apan ako nagkinabuhi nga maligdong, busa luwasa ako ug kaloy-i. 
Karon, layo na ako sa katalagman, busa dayegon ka nako, Ginoo, diha sa panagtigom sa imong mga katawhan. 
