Mga Hebreohanon.
12.
Karon, bahin kanato, kita sama sa gadagan sa lumba nga gilibotan sa daghang mga tawo nga mao ang mga nagpamatuod sa ilang pagtuo sa Dios. Busa biyaan nato ang mga sala nga gahawid kanato, ang tanang nagbabag sa atong pagdagan. Padayonon ta gayod ang atong pagdagan hangtod sa kataposan. 
Isentro nato ang atong huna-huna kang Jesus nga mao ang gisandigan sa atong pagtuo sukad pa sa sinugdan hangtod sa kataposan. Giantos niya ang paglansang kaniya sa krus ug wala niya igsapayan ang kaulaw, tungod kay gihuna-huna niya ang kalipay nga madawat niya unya. Ug karon atua na siya naglingkod sa tuo nga dapit sa trono sa Dios. 
Aron dili kamo maluya ug dili mawala ang inyong pagtuo, huna-hunaa ninyo kanunay kon unsa ang mga pag-antos ni Jesus sa mga makasasala nga nakigbatok kaniya. 
Ang tinuod, wala pay gipatay kaninyo tungod sa inyong pagbatok sa sala. 
Tingali nalimtan na ninyo ang tambag sa Dios kaninyo isip iyang mga anak. Dili ba ang Kasulatan nag-ingon, “Anak ko, paminaw kon disiplinahon ka sa Ginoo, ug kon badlongon ka ayawg kaluya. 
Kay disiplinahon sa Ginoo ang iyang gihigugma, ug kastigohon niya ang tanan nga giisip niya nga iyang mga anak.” 
Busa antosa ninyo ang mga kalisdanan nga nangabot kaninyo, kay kana pagdisiplina sa Dios kaninyo tungod kay giisip niya kamo nga iyang mga anak. Dili ba nga wala may anak nga wala disiplinaha sa iyang amahan? 
Kon wala kamo disiplinaha sa Dios sama sa naagian sa tanan niya nga mga anak, dili kamo niya tinuod nga mga anak. 
Dili ba gidisiplina kita sa atong mga tawhanon nga amahan? Ug niana gitahod nato sila? Nan, labaw pang dawaton nato ang pagdisiplina kanato sa atong espirituhanon nga Amahan aron makabaton kita ug kinabuhi. 
Ang atong mga amahan dinhi sa yuta nagdisiplina kanato sa hamubo lang nga panahon, ug sumala lang sa ilang mahuna-hunaan nga makaayo kanato. Apan ang Dios gadisiplina kanato alang gayod sa atong kaayohan, aron mahimo kitang matarong sama kaniya. 
Sa panahon nga disiplinahon kita, dili kita malipay; hinuon maguol kita. Apan sa kaulahian kini nga pagdisiplina makahatag kanato ug kalinaw sa atong kinabuhi tungod kay pinaagi niini matul-id ang atong pamatasan. 
Busa pagmalig-on kamo. 
Padayona ninyo ang pagsubay sa tul-id nga dalan aron dili mosamot kaluya ang pagtuo sa inyong mga kauban, kondili malig-on hinuon. 
Paningkamoti ninyo nga maayo ang inyong relasyon ngadto sa tanang mga tawo, ug paningkamoti usab ninyo nga matarong ang inyong kinabuhi. Kay kon dili matarong ang inyong kinabuhi dili kamo makakita sa Dios. 
Pagbantay kamo nga walay usa kaninyo nga mahimulag sa grasya sa Dios, ug walay usa kaninyo nga maghimog kasamok ug makaangin sa kadaghanan. 
Pagbantay usab nga walay usa kaninyo nga makighilawas gawas sa kaminyoon o mosunod kang Esau nga gabaliwala lang sa mga butang nga espirituhanon. Kay ang iyang katungod isip kamagulangan gibaylo niya sa usa lang ka kaonan. 
Nasayran ninyo nga sa kaulahian gusto niya nga maangkon ang panalangin alang sa kamagulangan apan wala siya hatagi. Kay dili na niya mabakwi ang iyang gibuhat bisan gihilakan pa niya. 
Ang inyong pagduol ngadto sa Dios dili sama sa pagduol sa mga Israelinhon ngadto sa Dios. Miduol sila sa bukid nga ilang nakita, ang Bukid sa Sinai diin adunay nagdilaab nga kalayo, adunay makahahadlok nga kangitngit, ug adunay kusog nga huros sa hangin. 
Aduna silay nadungog nga tingog sa trumpeta ug adunay nagsulti. Sa pagkadungog nila niadtong tingog sa nagsulti nagpakiluoy sila nga kon mahimo dili na sila padunggon sa maong tingog. 
Kay nahadlok kaayo sila sa gipamulong niini nga, “Si bisan kinsa, bisan mananap, nga makahikap sa bukid kinahanglan nga batohon hangtod mamatay.” 
Makahahadlok kaayo ang ilang nakita didto, bisan gani si Moises miingon, “Nagkurog ako sa kahadlok.” 
Ang inyong pagduol sa Dios dili sama niadto. Kay ang inyong giduolan mao ang tinuod nga Bukid sa Zion, ang siyudad sa Dios nga buhi, ang langitnon nga Jerusalem nga adunay linibo ka mga anghel. 
Miduol kamo sa malipayong panagtigom sa mga giisip nga kamagulangan nga mga anak sa Dios, kansang mga ngalan nasulat na didto sa langit. Miduol kamo sa Dios nga mao ang mohukom sa tanan. Didto usab sa inyong giduolan adunay mga espiritu sa mga tawo nga gipakamatarong sa Dios ug wala na gayoy sala. 
Miduol kamo kang Jesus nga mao ang tigpataliwala diha sa bag-o nga kasabotan. Ang iyang dugo nga giula nagpamatuod nga gipasaylo na kita sa atong mga sala, ug mas maayo kini kaysa dugo ni Abel nga nangayo ug panimalos. 
Busa pagbantay kamo ug ayaw pagpabungol-bungol sa gisulti sa Dios kaninyo. Ang mga tawo kaniadto nga wala nagtuo sa nagsulti kanila dinhi sa yuta wala makalikay sa silot. Busa unsaon man nato paglikay sa silot kon dili kita motuo sa nagsulti nga gikan sa langit? 
Kaniadto natay-og ang yuta tungod sa tingog sa Dios. Apan karon nagsaad siya nga sa umaabot nga mga adlaw tay-ogon niya kini pag-usab, ug lakip na ang langit. 
Ang pulong “pag-usab” nagkahulogan nga walaon na niya ang tanang binuhat nga matay-og, ug ang dili matay-og mao ang mahibilin. 
Busa magpasalamat kita sa Dios tungod kay sakop na kita sa iyang gingharian nga dili matay-og. Magsimba kita kaniya sa pamaagi nga iyang ikalipay, nga adunay pagtahod ug kahadlok. 
Kay kon mosilot ang atong Dios sama kini sa kalayo nga makaugdaw. 
