Job.
9.
Unya mitubag si Job, 
“Oo, tinuod kanang giingon mo. Apan unsaon sa tawo pagpamatuod nga inosente siya atubangan sa Dios? 
Bisan lalison pa niya sa hukmanan ang Dios, wala siyay mahimo, kay dili niya matubag ang bisan usa lang sa libo ka mga pangutana. 
Maalam ug gamhanan gayod ang Dios. Kinsa bay mibatok kaniya nga nagmadaogon? 
“Sa walay pagpasidaan, tay-ogon niya ang mga bukid ug mangatiphag kini sa iyang kasuko. 
Palinogon niya ang yuta gikan sa pundasyon niini. 
Sa iyang pagmando, dili mosidlak ang adlaw ug ang mga bitoon. 
Siya lamang ang makabuklad sa kalangitan, ug siya lamang ang makapahunong sa balod. 
Siya ang nagmugna sa mga grupo sa mga bitoon nga gitawag Oso, Orion, Pleyades, ug sa mga bitoon sa habagatan. 
Naghimo siyag katingalahang mga butang ug mga milagro nga dili matugkad ug dili maihap. 
Kon labyan ako niya, dili ko siya makita ug mamatikdan. 
Kon aduna siyay gustong kuhaon, walay makapugong kaniya. Kinsa bay makareklamo sa iyang ginahimo? 
Dili pugngan sa Dios ang iyang kasuko. Bisan ang mga katabang sa dragon nga si Rahab moluhod sa kahadlok kaniya. 
“Busa unsaon ko pagpanubag sa Dios? 
Bisan pag dili ako sad-an, dili ako makapangatarongan. Ang mahimo ko lang mao ang pagpakiluoy sa Dios nga akong Maghuhukom. 
Bisan pag hangyoon ko siya nga mag-atubangay kami ug mosugot siya, dili gihapon niya ako pamation. 
Kay gipaantos niya ako nga daw sa gihapak ug bagyo, ug gipasamot niya ang akong mga kasakit sa walay hinungdan. 
Halos dili na niya ako paginhawaon sa labihan nga kasakit nga gipaantos niya kanako. 
Kon sa pakusganay lang, kusgan gayod siya! Ug kon sa akusahay, kinsay makaakusar kaniya? 
Bisan pag dili ako sad-an, hukman gihapon ako ug silotan tungod sa akong gipanulti sa pagpanalipod sa akong kaugalingon. 
“Bisag walay ikasaway sa akong kinabuhi, wala kini bali kanako. Naglagot ako sa akong kinabuhi. 
Kay mao ra man gihapon; sama ra nga laglagon sa Dios ang matarong ug ang daotan. 
Magkatawa ra siya kon kalit mamatay sa katalagman ang matarong. 
Gitugyan niya ang kalibotan ngadto sa mga daotan. Gibutaan niya ang mata sa mga maghuhukom. Kon dili siya ang naghimo niini, nan, kinsa pa man? 
“Paspas nga nanglabay ang mga adlaw sa akong kinabuhi; mas paspas pa kaysa magdadagan. Nanglabay kini nga wala gayoy kalipay. 
Sama kapaspas sa tulin nga sakayan o sa pagsakdap sa agila. 
Bisan pag dili na ako moreklamo ug undangan ko na ang pagsubo, ug mopahiyom na lang, 
mahadlok gihapon ako sa mga pag-antos nga moabot kanako. Kay nasayod ako nga dili niya ako isipon nga dili sad-an. 
Unsa pa may kapuslanan sa pagpaninguha ko nga depensahan ang akong kaugalingon, sanglit ginaisip niya ako karon nga sad-an? 
Bisan pag sabonan ko ang akong tibuok lawas aron mahimo akong hinlo, 
ituslob niya gihapon ako sa lapokon nga bangag, aron bisan ang akong bisti ngil-aran kanako. 
“Ang Dios dili tawo sama kanako, busa dili ako makalalis kaniya ug makaakusar kaniya sa hukmanan. 
Unta adunay magpatunga kanamo sa paghusay kanamong duha, 
ug mapaundang niya ang paglatos sa Dios kanako, aron dili na ako mahadlok. 
Unya makasulti na ako kaniya nga walay kahadlok. Apan sa pagkakaron, dili ko pa kini mahimo. 
