Exodo.
9.
Miingon ang Ginoo kang Moises, “Adtoa ang hari sa Ehipto ug ingna siya, ‘Mao kini ang giingon sa Ginoo, nga Dios sa mga Hebreo: “Palakwa ang akong mga katawhan aron makasimba sila kanako.” 
Kon dili mo pa gani sila palakwon, 
padad-an sa Ginoo ug makamatay nga sakit ang imong kahayopan sa kaumahan, sama sa mga kabayo, mga asno, mga kamelyo, mga baka, mga karnero, ug mga kanding. 
Apan ipakita ko ang kalainan sa akong pagtagad sa kahayopan sa mga Israelinhon ug sa kahayopan sa mga Ehiptohanon; walay mangamatay sa mga kahayopan sa mga Israelinhon.’ ” 
Gipahibalo sa Ginoo nga himuon niya kini pagkasunod adlaw. 
Tuod man gihimo gayod kini sa Ginoo. Nangamatay ang tanang mga kahayopan sa mga Ehiptohanon, apan wala gayoy namatay sa mga kahayopan sa mga Israelinhon. 
Nagpadala ang hari ug mga tawo sa pagsusi kon tinuod nga walay namatay sa mga kahayopan sa mga Israelinhon. Apan bisan nahibaloan niya nga tinuod kini, gahi gihapon siyag kasing-kasing ug wala niya palakwa ang mga Israelinhon. 
Unya miingon ang Ginoo kang Moises ug kang Aaron, “Pagkuha kamo ug tagsa ka kumkom nga abo gikan sa hurnohan ug ipasabwag kini kang Moises sa kahanginan atubangan sa hari. 
Magkatag kini nga abog sa tibuok Ehipto, ug tungod niini tuboan ug mga hubag-hubag ang mga tawo ug mga kahayopan.” 
Busa mikuha si Moises ug si Aaron ug abo sa hurnohan ug mitindog atubangan sa hari. Gisabwag kini ni Moises sa kahanginan, ug gituboan ug mga hubag-hubag ang mga tawo ug mga kahayopan. 
Bisan ang mga madyikero dili makaatubang kang Moises, kay hasta sila gituboan usab ug mga hubag-hubag sama sa tanang Ehiptohanon. 
Apan gipagahi pa gayod sa Ginoo ang kasing-kasing sa hari ug wala siya maminaw kang Moises ug kang Aaron, sumala sa giingon sa Ginoo kang Moises. 
Unya miingon ang Ginoo kang Moises, “Sayo ug bangon ugma ug adtoa ang hari ug ingna, ‘Mao kini ang giingon sa Ginoo, nga Dios sa mga Hebreo: Palakwa ang akong katawhan aron makasimba sila kanako. 
Kay kon dili, ipadala ko ang hilabihan kagrabe nga katalagman diha kanimo, sa imong mga opisyal, ug sa imong katawhan aron mahibaloan mo nga walay sama kanako sa tibuok kalibotan. 
Niining higayona, gihapak ko na unta ikaw ug ang imong katawhan sa usa ka dakong katalagman, ug wala ka na unta karon sa kalibotan. 
Apan gitugotan ka nako nga mabuhi aron makita mo ang akong gahom ug aron mabantog ang akong ngalan sa tibuok kalibotan. 
Apan nagpasigarbo ka gihapon ug wala mo tugoti ang akong katawhan nga molakaw. 
Busa ugma, sa ingon niini nga oras, paulanan ko kamo ug labihan ka dagkong yelo nga wala pa gayod ninyo sukad masinati gikan sa pagkatukod sa Ehipto. 
Busa karon dayon, pagmando nga ipasilong ang tanan mong kahayopan ug ang tanang ulipon nga anaa sa kaumahan, kay ang bisan unsa nga anaa sa gawas, tawo man o kahayopan, mangamatay kon mahulogan sa ulan nga yelo.’ ” 
Ang uban nga mga opisyal sa hari nahadlok sa giingon sa Ginoo, busa dali-dali nila nga gipasilong ang ilang mga ulipon ug kahayopan. 
Apan ang uban wala magtagad sa giingon sa Ginoo; gipasagdan nila sa gawas ang ilang mga ulipon ug kahayopan. 
Unya miingon ang Ginoo kang Moises, “Ibayaw ang imong baston sa langit aron moulan ug yelo sa tibuok Ehipto ngadto sa mga tawo, sa mga kahayopan, ug sa tanang tanom.” 
Busa sa dihang gibayaw ni Moises ang iyang baston sa langit, gipadalogdog sa Ginoo ug gipakilat, ug gipaulan ug yelo. Wala pa gayod sukad mahitabo ang sama niini kakusog nga ulan nga yelo sa tibuok Ehipto sukad nga nahimo kining nasod. Samtang nag-ulan ug yelo, sige usab ug pangilat. 
Ang tanang mga tawo ug mga kahayopan nga didto sa gawas nangamatay, lakip ang tanang mga tanom ug mga kahoy. 
Ang wala lang paulani ug yelo mao ang Goshen diin nagpuyo ang mga Israelinhon. 
Gipatawag dayon sa hari si Moises ug si Aaron. Miingon siya kanila, “Niining higayona giangkon ko nga ako nakasala. Husto ang Ginoo; ako ug ang akong katawhan mao ang sayop. 
Hangyoa ang Ginoo nga hunongon na niya kining hilabihan kakusog nga dalogdog ug ulan nga yelo. Palakwon ko na kamo. Dili na kinahanglan nga magpabilin pa kamo dinhi.” 
Mitubag si Moises, “Iniggawas ko sa siyudad, ibayaw ko ang akong kamot sa pag-ampo sa Ginoo. Mohunong ang dalogdog ug dili na mag-ulan ug yelo, aron mahibaloan mo nga ang kalibotan iya sa Ginoo. 
Apan nasayod ako nga ikaw ug ang imong mga opisyal wala gihapon mahadlok sa Ginoong Dios.” 
(Nangadaot ang mga tanom nga flax ug barley kay anihonon na kaniadto ang mga barley ug namulak na ang mga flax. 
Apan wala nangadaot ang mga trigo ug espelta kay dili pa kini anihonon.) 
Mibiya si Moises sa hari ug migawas sa siyudad. Gibayaw niya ang iyang mga kamot sa pag-ampo ngadto sa Ginoo, ug mihunong ang pagdalogdog, ang pagpangahulog sa yelo, ug ang pag-ulan. 
Pagkakita sa hari nga mihunong na ang ulan, ang yelo, ug ang dalogdog, nagpakasala siya pag-usab. Nagmagahi na usab ang iyang kasing-kasing ug sa iyang mga opisyal. 
Nagmagahi ang hari ug wala niya palakwa ang mga Israelinhon, sumala sa giingon sa Ginoo pinaagi kang Moises. 
