Jeremias.
49.
Mao kini ang gisulti sa Ginoo bahin sa mga Amonihanon: “Kamong mga tawo nga nagsimba sa dios-dios nga si Molec, nganong giilog ninyo ug gipuy-an ang mga lungsod sa yuta ni Gad? Wala bay mga kaliwat si Israel nga manunod niini nga yuta? 
Ako, ang Ginoo, nag-ingon nga moabot ang panahon nga ipasulong ko sa mga kaaway ang Raba nga inyong ulohang lungsod. Gub-on kini ug sunogon ang mga baryo libot niini. Niining paagiha abugon usab sa mga Israelinhon ang miabog kanila. 
Panghilak kamo taman sa ginhawa, kamong taga-Hesbon, kay napukan na ang Ai. Panghilak usab kamo nga taga-Raba! Pagbisti kamog sako, pagbangotan, ug dagan kamo ngadto-nganhi sa kilid sa mga paril, kay bihagon ang inyong dios-dios nga si Molec uban sa iyang mga pari ug mga opisyal. 
Mga maluibon, nganong gipanghambog man ninyo ang inyong tabunok nga mga walog? Nagsalig kamo sa inyong bahandi ug nag-ingon nga walay makahimo pagsulong kaninyo. 
Ako, ang Ginoong Dios nga Makagagahom, magpadala kaninyo ug mga kaaway gikan sa mga nasod sa inyong palibot sa paghadlok kaninyo. Abugon nila kamo sa inyong yuta, ug walay motigom kaninyong mga nangikyas. 
“Apan sa kaulahian, ibalik ko ang maayong kahimtang sa mga Amonihanon. Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini.” 
Mao kini ang giingon sa Ginoo nga Makagagahom bahin sa Edom: “Hain na man ang mga maalamon sa Teman? Wala na bay nahibiling maayong magtatambag? 
Kamong mga namuyo sa Dedan, pangikyas kamo ug tago sa lawom nga mga langub. Kay padad-an kog katalagman ang mga kaliwat ni Esau sa panahon nga silotan ko sila. 
Dili ba nga magbilin man gayod ug mahagdaw ang mga tigpamupo ug ubas? Dili ba nga kon mangawat ang mga kawatan panahon sa kagabhion ang mga butang lang nga ilang gusto maoy ilang kuhaon? 
Apan hutdon ko gayod ug kuha ang tanang kabtangan sa mga kaliwat ni Esau. Himuon kong dayag ang ilang mga tago-anan aron dili na sila makatago. Mangamatay ang ilang kabataan, mga paryente, ug mga silingan. Wala gayoy mahibilin kanila. 
Apan ibilin kanako ang inyong mga nailo kay atimanon ko sila. Ug ang inyong mga biyuda makasalig gayod kanako.” 
Nagpadayon pa gayod sa pag-ingon ang Ginoo, “Kon kadtong dili angay nga silotan masilotan, kamo pa kaha? Silotan ko gayod kamo! 
Gisaad ko sa akong kaugalingon nga malaglag ang Bozra. Mahimo kining usa ka makalilisang nga talan-awon, ug biay-biayon kini ug gamiton ang iyang ngalan sa pagpanghimaraot. Ang tanang mga lungsod niini magpabiling guba hangtod sa hangtod. Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini.” 
Nadungog ko ang balita gikan sa Ginoo. Nagpadala siyag mensahero ngadto sa mga nasod sa pagsulti kanila nga mangandam alang sa gira ug paghanggat kanila sa pagsulong sa nasod sa Edom. 
Kay nag-ingon ang Ginoo ngadto sa mga taga-Edom, “Himuon ko kamong labing ubos sa mga nasod, ug tamayon nila kamo. 
Nagpasigarbo kamo nga nagpuyo kamo sa batoon ug taas nga mga bungtod. Apan gilingla lang kamo sa inyong garbo ug sa inyong pagtuo nga nahadlok kaninyo ang ubang mga nasod. Kay bisan pag himuon ninyong sama kahabog sa gisalagan sa agila ang inyong gipuy-an, pukanon mo nako. Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini.” 
Nag-ingon pa gayod ang Ginoo, “Kalisangan sa mga tawo ang Edom tungod sa nahitabo niini. Ang tanang molabay madismaya nga daw dili makatuo sa nahitabo niining nasora. 
Sama nga nalaglag ang Sodoma ug Gomora ug ang mga lungsod sa palibot niini, malaglag usab ang Edom. Ug wala na gayoy magpuyo niini. Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini. 
“Pakalitan kog sulong ang Edom, sama sa liyon nga gikan sa kalasangan duol sa Suba sa Jordan nga migukod sa mga karnero sa sabsabanan. Patibulaagon ko sila ug padumalahan ko ang Edom sa tawo nga akong pilion. Kinsay ikatandi kanako? Kinsay mangahas pagsukol kanako? Kinsa nga pangulo ang makigbatok kanako? 
“Busa paminawa ninyo ang akong giplano nga buhaton batok sa Edom ug sa mga lumulupyo sa Teman. Ang ilang mga kabataan bihagon, ug ang ilang yuta laglagon tungod sa ilang gibuhat. 
Matay-og ang yuta sa linagubo sa pagkalaglag sa Edom, ug ang ilang pagtiyabaw madungog hangtod sa Pulang Dagat. 
Tan-awa! Ang kaaway daw agila nga molupad ug mosakdap sa Bozra. Nianang panahona ang mga sundalo sa Edom bation ug kahadlok sama sa bation sa babayeng nagbati.” 
Mao kini ang mensahe bahin sa Damasco, “Gibati ug kahadlok ang mga taga-Hamat ug taga-Arpad sa daotang balita nga ilang nadungog. Nabalaka sila ug dili mahimutang sama sa dagat nga baloron. 
Nawad-an sa kadasig ang mga taga-Damasco ug nangikyas tungod sa kahadlok. Nataranta, naguol, ug gibati silag kasakit sama sa babayeng nagbati. 
Gitalikdan na ang bantogan ug masadya nga siyudad sa Damasco! 
Ang iyang batan-ong mga lalaki, apil ang iyang mga sundalo, mangamatay diha sa kadalanan. Daoban ko ang paril sa Damasco ug lamyon niini ang lig-ong mga bahin niining lungsod ni Haring Ben Hadad. Ako, ang Ginoo nga Makagagahom, ang nag-ingon niini.” 
Mao kini ang gisulti sa Ginoo bahin sa Kedar ug sa mga gingharian sa Hazor nga gisulong ni Nebucadnezar nga hari sa Babilonia: “Pangandam kamo ug sulonga ninyo ang Kedar! Laglaga ninyo ang katawhan sa sidlakan! 
Iloga ang ilang mga tolda, mga kabtangan, ug mga kahayopan, apil mga kamelyo. Maninggit sila, ‘Gilibotan kita sa atong makalilisang nga mga kaaway.’ 
“Mga taga-Hazor, pagdali kamo sa pag-ikyas! Ako, ang Ginoo, nag-ingon nga panago kamo sa mga langub. Nagplano ug daotan batok kaninyo si Nebucadnezar nga hari sa Babilonia. 
“Ako, ang Ginoo, nagsugo kanila, ‘Sulonga ang katawhan nga nagpahayahay lang ug walay gikabalak-an. Ang mga ganghaan sa ilang lungsod walay sira o trangka ug nagkinabuhi sila nga sila-sila ra. 
Ang ilang mga kamelyo ug ang tanan nilang kahayopan mainyo. Patibulaagon ko sa tanang dapit ang mga katawhan nga nagpuyo sa layong dapit ug padad-an ko silag katalagman gikan sa tanang dapit. Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini. 
Mahimong awaaw ang Hazor hangtod sa hangtod, ug walay tawong mopuyo didto kondili ang mga ihalas nga iro lang.’ ” 
Mao kini ang gisulti sa Ginoo kang Propeta Jeremias bahin sa Elam sa nagsugod pa lang sa paghari si Zedekia sa Juda. 
Miingon ang Ginoo nga Makagagahom, “Pamatyon ko ang mga tigpana sa Elam nga mao ang pinakamaayo nilang mga sundalo. 
Sulongon ang Elam sa mga kaaway nga naggikan sa upat ka bahin sa kalibotan ug patibulaagon ko ang iyang mga lumulupyo sa tanang dapit. Ug bihagon sila ngadto sa tanang kanasoran sa kalibotan. 
Laglagon ko sila atubangan sa ilang mga kaaway nga buot mopatay kanila. Sa akong labihan nga kasuko, laglagon ko sila. Ipasulong ko sila sa mga kaaway hangtod nga mahurot silang tanan. 
Ipahimutang ko sa Elam ang akong trono ug hukman ko sila. Laglagon ko ang hari ug ang mga opisyal sa Elam. 
“Apan sa kaulahian ibalik ko ang maayong kahimtang sa Elam. Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini.” 
