Isaias.
52.
Bangon na, O Zion, ug lig-ona ang imong kaugalingon! Ipakita ang imong pagkagamhanan, O balaan nga siyudad sa Jerusalem. Kay ang imong mga kaaway nga dili Israelinhon, nga giila nga mahugaw ug dili diosnon, dili na makasulod kanimo pag-usab. 
Ayaw na pagsubo nga daw sama sa tawong masub-anon nga nagyaka sa yuta. Tindog hinuon ug pangandam sa pagdumala. Ug kamong mga lumulupyo sa Jerusalem, badbari ninyo ang inyong kaugalingon sa mga kadena sa pagkabinihag. 
Kay mao kini ang giingon sa Ginoong Dios, “Gibihag kamo nga daw ulipon nga gibaligya nga walay bayad, busa tuboson ko usab kamo nga walay bayad. Kaniadto miadto kamo sa Ehipto aron manimuyo didto, apan gidaog-daog kamo didto. Unya ang Asiria na usab ang midaog-daog kaninyo. 
Ug karon, unsa na man ang nahitabo kaninyo? Gibihag kamo sa Babilonia sa walay igong hinungdan. Gitamay kamo sa mga nagdumala kaninyo. Kanunay pa nila akong gipasipalahan. 
Apan moabot ang panahon nga masayod kamo kon kinsa gayod ako, kay ako mismo ang nagsulti kaninyo. Oo, ako gayod mismo.” 
Pagkaanindot tan-awon sa mga mensahero nga naglatas sa kabukiran aron sa pagdala sa maayong balita nga adunay kalinaw na ang Jerusalem ug mahimong maayo na ang kahimtang niini tungod kay luwason kini sa Dios. Nag-ingon sila sa mga taga-Jerusalem, “Naghari ang inyong Dios!” 
Mosinggit sa kalipay ang mga tigbalantay sa siyudad kay makita gayod nila ang pagbalik sa Ginoo didto sa Jerusalem. 
Mosinggit sa kalipay ang mga nangagubang dapit sa Jerusalem, kay lig-onon sa Ginoo ang iyang katawhan. Luwason niya ang Jerusalem! 
Ipakita sa Ginoo ang iyang balaang gahom sa tanang nasod. Ug makita sa tibuok kalibotan ang pagluwas sa atong Dios kanato. 
Kamong nagdala sa mga kagamitan sa balay sa Ginoo, biya na kamo sa Babilonia! Gawas na kamo diha! Ayaw kamo paghikap sa mga butang nga giisip nga hugaw. Panggawas na kamo sa Babilonia, ug magpakabalaan. 
Apan niining higayona dili na kinahanglan nga magdali-dali kamo sa pagbiya, nga daw sa nangikyas kamo, kay mag-una ang Ginoo kaninyo. Ang Dios sa Israel mao ang manalipod kaninyo. 
Miingon ang Ginoo, “Pamati! Magmauswagon ang akong alagad. Mahimo siyang inila ug pinasidunggan. 
Daghan ang mahibulong kaniya. Kay mausab ang iyang panagway ug murag dili na kini hitsurag tawo. 
Hangtod ang mga nasod mahibulong usab kaniya. Dili makasulti ang mga hari tungod kaniya, kay makita man nila ug masabtan ang mga butang nga wala sukad masugilon.” 
