Job.
26.
Unya mitubag si Job, 
“Pagkadako gayod sa tabang nga imong gikahatag kanako, ako nga huyang ug walay gahom! 
Pagkamaayo mong motambag kanakong walay kaalam! Pagkamaalamon mo gayod! 
Diin ba gikan kining imong gipanulti? Kang kinsang espiritu ang nagtudlo kanimo sa pagsulti niini? 
“Nagkurog sa kahadlok ang mga patay sa ilang nahimutangan didto ilalom sa tubig. 
Dayag gayod sa Dios ang dapit sa mga patay. Walay makatabon sa lugar sa kalaglagan. 
Ginabuklad sa Dios ang kalangitan sa amihan ibabaw sa hawan nga lugar, ug gisab-it niya ang kalibotan sa kawanangan. 
Ginaputos niya ang ulan sa bagang dag-om, apan ang dag-om wala mabusbos bisan bug-at kini. 
Ginatabonan niya sa dag-om ang takdol nga bulan. 
Naghimo siyag utlanan sa langit ug sa yuta, ingon man ang utlanan sa kahayag ug sa kangitngit. 
Sa iyang pagbadlong, mangatay-og ang mga pundasyon sa langit. 
Pinaagi sa iyang gahom gikutaw niya ang dagat, ug sa iyang kaalam gilaglag niya ang dragon nga si Rahab. 
Sa iyang paghuyop mohayag ang langit, ug sa iyang gahom gipatay niya ang nag-ikyas nga dragon. 
Ginagmay lang kini sa iyang mga binuhatan. Daw hunghong lang kini nga atong madungog kaniya. Kinsa man karon ang makatugkad sa pagkagamhanan sa Dios?” 
