Job.
10.
“Naglagot ko sa akong kinabuhi, busa isulti ko bisan unsay gusto kong isulti. Isulti ko ang kalain sa akong buot. 
Mao kini ang isulti ko sa Dios: ‘Ayaw ako hukmi nga daotan ako, kondili pahibaloa ako kon unsay sumbong mo batok kanako. 
Nalipay ka ba sa pagpaantos kanako? Nganong gisalikway mo ako nga imong binuhat, ug gipaboran mo ang plano sa mga daotan? 
Ang pagtan-aw mo ba sama sa pagtan-aw sa tawo? 
Sama lang ba kamubo ang imong kinabuhi sa tawo? 
Nganong nagdali ka gayod sa pagpangitag sayop kanako? 
Nahibaloan mo nga wala akoy sala, apan kinsay makadepensa kanako diha kanimo? 
“ ‘Ikaw ang naghulma ug naghimo kanako, unya karon laglagon mo lang ako? 
Hinumdomi nga gihulma mo ako gikan sa yuta, unya karon ibalik mo na ako sa yuta? 
Ikaw ang naghulma kanako sa tiyan sa akong inahan. Gihulma mo ako nga daw gahulma ka ug keso gikan sa gatas. 
Gihulma mo ang akong kabukogan ug mga kaugatan ug giputos sa unod ug panit. 
Gihatagan mo akog kinabuhi ug gipakitaag kaayo, ug gitipigan mo ang akong kinabuhi. 
“ ‘Apan karon nahibaloan ko nga ang tinuod mong plano kanako 
mao nga bantayan mo kon makasala ako, ug unya dili mo ako pasayloon. 
Nakasala man ako o wala, makaluluoy gihapon ako. Kay naulawan ako pag-ayo ug nag-antos sa hilabihan. 
Naningkamot ako sa pagbangon, apan naniid ka sama sa liyon aron paglaglag kanako. Gipakita mo ang imong gahom batok kanako. 
Walay hunong ang imong pagbatok kanako, ug misamot ang imong kasuko kanako. Walay hunong ang imong pakigbatok kanako. 
“ ‘Nganong gitugot mo pa man nga matawo ako? Unta namatay na lang ako sa wala pay nakakita kanako. 
Unta wala na lang ako mabuhi. Namatay na lang unta ako sa tiyan pa lang daan sa akong inahan ug diretso gilubong. 
Diyutayng panahon na lang ang nahibilin kanako, busa pasagdi na lang ako aron bisan sa hamubong panahon makahimo ako sa pagmaya 
sa dili pa ako moadto sa dapit nga masubo ug mangitngit, ug dili na makabalik dinhi. 
Labihan gayod kangitngit didto; pulos lang gabii ug wala gayoy kahayag, ni kahusay didto.’ ” 
