Mga Salmo.
94.
Ginoo, Dios ka nga nagpanimalos; ipakita na ang imong kasuko. 
Ikaw ang naghukom sa tanang mga tawo; busa, sige na, balosi ang mga garboso. Siloti sila sa angay kanila. 
Hangtod kanus-a maghudyaka ang mga daotan, Ginoo? 
Silang tanan nga naghimo ug daotan labihan makapanghambog. 
Gidaog-daog nila ang katawhan nga imong gipanag-iyahan. 
Gipamatay nila ang mga biyuda, ang mga ilo, ug ang mga dumuduong. 
Miingon sila, “Dili makakita ang Ginoo sa atong gipanghimo; ang Dios ni Jacob dili manumbaling niini.” 
Kamong mga hungog ug buang-buang, kanus-a pa ba kamo makasabot? Sabta kuno ninyo kini: 
Ang Dios ang naghimo sa atong mga dalunggan ug mga mata, dili ba siya makadungog ug makakita kanato? 
Siya ang gadisiplina sa mga nasod, dili ba siya mosilot? Siya nga nagtudlo sa mga tawo, dili ba siya makahibalo? 
Nahibalo ang Ginoo nga ang panghuna-huna sa mga tawo pulos walay hinungdan. 
Ginoo, bulahan ang tawo nga imong gidisiplina ug gitudloan sa imong kasugoan. 
Gitudloan mo siya aron nga aduna siyay kalinaw sa panahon sa kasamok hangtod sa panahon nga silotan mo ang mga daotan. 
Kay dili mo gayod isalikway, Ginoo, ang katawhan nga imong gipanag-iyahan. 
Sigurado nga mopatigbabaw pag-usab ang katarong ug kaangayan, ug ang tanang nagkinabuhi nga matarong mouyon niini. 
Kinsay molaban ug manalipod kanako batok sa mga tawong daotan? Ikaw lang gayod, Ginoo. 
Kon wala mo pa ako tabangi, patay na tingali ako karon. 
Sa dihang miingon ako kanimo, Ginoo, nga daw sa mamatay na ako, ang imong gugma nagsapnay kanako. 
Sa dihang nabalaka ako pag-ayo, gilig-on ug gilipay mo ako. 
Dili ka kaabin sa daotang mga maghuhukom, nga naghimog supak sa tulomanon. 
Naghiusa sila batok sa mga matarong ug gihukman nila sa kamatayon ang mga walay sala. 
Apan ikaw, Ginoo nga akong Dios, mao ang akong dalangpanan ug salipdanan nga bato. 
Silotan mo sila ug laglagon tungod sa ilang mga sala. Laglagon mo gayod sila, Ginoo nga among Dios. 
