Ezekiel.
17.
Miingon ang Ginoo kanako, 
“Tawo, isugilon kini nga sambingay ngadto sa katawhan sa Israel, 
ug ingna sila nga ako, ang Ginoong Dios, ang nag-ingon niini: Adunay usa ka dakong agila nga milupad paingon sa Lebanon. Lapad ang iyang mga pako ug baga ang iyang mga balhibo nga lain-lain ug kolor. Mitugdon kini sa tumoy sa kahoy nga sedro, 
ug giputol niini ang udlot sa kinatumyan nga sanga. Unya gidala niya kini sa dapit sa mga negosyante ug gitanom didto. 
“Pagkahuman nagkuha ang agila ug liso gikan sa yuta sa Israel ug gitanom kini sa tambok nga yuta sa daplin sa suba diin paspas kini nga mitubo. 
Mitubo kini nga usa ka tanom nga mokatay. Ang mga sanga niini mikatay paingon sa agila, ug nanggamot kini ug lawom. Nahimo kini nga bagon ug nananga pa kini pag-ayo ug milabong. 
“Apan adunay lain nga dakong agila nga miabot. Lagpad kini ug mga pako ug baga usab ang iyang balhibo. Ang mga gamot ug mga sanga sa tanom mikatay paingon niini nga agila aron matubigan kini sa agila labaw pa sa yuta nga gitamnan niini. 
Gihimo kini sa tanom bisan ug natanom na kini sa maayo nga yuta, diin adunay abundang tubig nga makahatag kaniyag maayo nga pagtubo, makapabunga, ug magpatahom kaniya. 
“Karon, ako, ang Ginoong Dios mangutana, ‘Makapadayon ba kini sa pagtubo? Dili! Ibton kini ug kuhaon ang iyang mga bunga, ug pasagdan nga malaya. Dili na magkinahanglan ug kusgan nga tawo o daghang mga tawo sa pag-ibot niini. 
Bisan itanom pa kini pag-usab sa laing dapit dili gihapon kini motubo. Malaya kini sa hingpit kon huypon sa init nga hangin gikan sa sidlakan. Malaya kini diha sa iyang gituboan.’ ” 
Unya miingon ang Ginoo kanako, 
“Pangutan-a kini nga masinupakon nga katawhan sa Israel kon nahibalo ba sila kon unsa ang kahulogan niadtong sambingay. Ingna sila nga mao kini ang kahulogan: Miadto ang hari sa Babilonia ngadto sa Jerusalem ug gibihag niya ang hari ug mga opisyal niini, ug gidala sa Babilonia. 
Nagpili siyag usa sa mga kaliwat sa hari sa Juda ug naghimo siyag kasabotan kaniya ug gipapanumpa niya kini nga mag-alagad kaniya. Gibihag usab niya ang mga kadagkoan sa Juda 
aron kini nga gingharian dili na makabangon pag-usab ug dili na makasukol kaniya. Makahimo lang sa pagpabilin kini nga gingharian kon padayon kini nga motuman sa iyang kasabotan sa Babilonia. 
Apan misukol ang hari sa Juda sa hari sa Babilonia pinaagi sa pagpadala ug mga tawo ngadto sa Ehipto sa paghangyog mga kabayo ug daghang mga sundalo. Molampos ba siya? Makaikyas ba siya ug makalingkawas gikan sa silot sa iyang paglapas sa iyang kasabotan sa Babilonia? 
Dili! Kay ako, ang Ginoong Dios nga buhi, nanumpa nga kini nga hari sa Juda sigurado gayong mamatay sa Babilonia, kay gilapas niya ang kasabotan nga iyang gipanumpaan ngadto sa hari sa Babilonia nga mao ang naghimo kaniya nga hari. 
Dili makatabang kaniya sa pagpakiggubat ang hari sa Ehipto ug ang daghan ug gamhanan niini nga mga sundalo kon mosulong na ang mga taga-Babilonia sa pagpamatay sa daghang mga tawo. 
Tungod kay gibaliwala niya ang iyang gipanumpaan, ug wala niya tumana ang kasabotan, dili gayod siya makalingkawas. 
“Busa ako, ang Ginoong Dios nga buhi, nanumpa nga silotan ko gayod siya tungod kay gilapas niya ang akong kasabotan nga iyang gipanumpaan sa akong ngalan. 
Lit-agon ko siya ug dad-on sa Babilonia, ug didto silotan ko siya tungod sa iyang pagbudhi kanako. 
Ang mga sundalo niya nga nag-ikyas, mangamatay. Ang mga mahibilin magkatibulaag sa bisan asang dapit. Unya mahibaloan ninyo nga ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini.” 
Mipadayon sa pag-ingon ang Ginoong Dios, “Magkuha akog udlot sa kinatumyan sa sanga sa usa ka kahoy nga sedro, ug itanom ko kini didto sa kinatumyan sa kinatas-ang bukid sa Israel. Mananga kini ug mamunga, ug mahimo nga usa ka matahom nga kahoy nga sedro. Magsalag sa maong kahoy ang tanang matang sa langgam, ug makasilong sila sa landong sa mga sanga niini. 
Ug ang tanang mga kahoy sa yuta makahibalo nga ako mao ang Ginoo nga nagputol sa tag-as nga mga kahoy ug nagpataas sa mga mugbong kahoy. Ako usab ang nagpalaya sa labong nga mga kahoy ug nagbuhi pag-usab sa mga layang kahoy. Ako, ang Ginoo, ang nagsaad niini, ug tumanon ko gayod kini.” 
