Mga Salmo.
19.
Ang awit alang sa maestro sa mga mag-aawit. Awit ni David. Ang kalangitan nagpadayag sa gahom sa Dios ug nagpakita sa iyang gipanghimo. 
Ang matag adlaw ug matag gabii daw sa nagsugilon sa gahom sa Dios. 
Walay pulong o tingog nga madungog gikan kanila, 
apan ang ilang mensahe makaabot bisan asang bahin sa kalibotan; milukop kini sa tanang dapit. Naghimo ang Dios sa kalangitan ug puloy-anan alang sa adlaw. 
Ug gikan didto mogawas ang adlaw kon buntag, sama sa pamanhonon nga malipayon human siya gikasal, o sama sa usa ka magdudula nga andam nang modagan sa lumba. 
Mosidlak kini sa sidlakan ug mosalop sa kasadpan. Ug walay makatago gikan sa iyang kainit. 
Ang kasugoan sa Ginoo hingpit. Nagpadasig kini sa atong kinabuhi. Ang mga katudloanan sa Ginoo kasaligan ug naghatag ug kaalam sa mga walay alamag. 
Ang mga tulomanon sa Ginoo husto ug naghatag ug kalipay. Ang mga sugo sa Ginoo klaro ug naglamdag sa huna-huna sa tawo. 
Ang pagtahod sa Ginoo maayo, ug angay kining himuon sa walay kataposan. Ang paghukom sa Ginoo husto ug matarong. 
Mas maayo pa kining tinguhaon kaysa lunsayng bulawan; ug mas tam-is pa kaysa puro nga dugos. 
Naghatag usab kini, Ginoo, ug pahimangno kanako nga imong sulugoon. Ug kon tumanon ko kini daghang kaayohan ang akong madawat. 
Usahay dili mahibaloan sa tawo nga nakasala siya. Busa, Ginoo, hinloi ako sa mga sala nga wala ko mahibaloi! 
Tabangi usab ako nga dili makahimo sa mga sala nga tinuyo ug ayaw itugot nga maulipon ako niini, aron walay ikasaway sa akong pagkinabuhi ug malikay ako sa daghang matang sa pagpakasala. 
Hinaut pa nga ang mogawas nga mga pulong ug ang akong mga gipanghuna-huna makalipay kanimo, Ginoo, nga akong salipdanan nga bato ug manluluwas. 
