Deuteronomio Ang Ikalimang Libro ni Moises.
1.
Kini nga libro mahitungod sa mga mensahe nga gisulti ni Moises ngadto sa tanang mga Israelinhon samtang didto sila sa kamingawan, sa sidlakang bahin sa Suba sa Jordan. Nagkampo sila niadto sa Walog sa Jordan duol sa Suf, sa tunga-tunga sa Paran ug sa Tofel, Laban, Hazerot, ug Dizahab. 
(Onse ka adlaw ang ilang paglakaw gikan sa Bukid sa Sinai paingon sa Kadesh Barnea sa Bukid sa Seir.) 
Sa unang adlaw sa ika-11 nga bulan, sa ika-40 nga tuig gikan sa pagbiya sa mga Israelinhon sa Ehipto, gisulti ni Moises kanila ang tanang gipasulti sa Ginoo ngadto kanila. 
Nahitabo kini human mapildi ni Moises si Sihon nga hari sa mga Amorihanon nga naghari sa Hesbon, ug si Og nga hari sa Basan nga naghari sa Ashtarot ug Edrei. 
Samtang didto sila sa sidlakang bahin sa Suba sa Jordan sa teritoryo sa Moab, gisugilon kanila ni Moises ang kasugoan sa Ginoo. 
Sa didto kita sa Horeb nag-ingon kanato ang Ginoo nga atong Dios, “Dugay na kamong nagpuyo niini nga bukid, 
busa biya na kamo. Pangadto kamo sa kabungtoran sa mga Amorihanon ug sa mga dapit libot niini didto sa Walog sa Jordan, sa kabukiran, sa kabungtoran sa kasadpan, sa Negev, ug sa mga dapit sa daplin sa kabaybayonan. Pangadto kamo sa yuta sa mga Canaanhon ug sa Lebanon, hangtod sa dakong suba nga mao ang Eufrates. 
Tan-awa, gihatag ko na kining yutaa kaninyo. Lakaw kamo ug puy-i kining yutaa nga gisaad ko sa inyong mga katigulangan nga si Abraham, Isaac, Jacob, ug sa ilang mga kaliwat.” 
Niadtong higayona miingon ako kaninyo, “Dili nako kaya nga mangulo kaninyo nga ako lang usa. 
Gipadaghan kamo sa Ginoo nga inyong Dios, ug karon daw sama na kamo kadaghan sa mga bitoon sa langit. 
Hinaut pa nga ang Ginoo, nga Dios sa inyong mga katigulangan, magpadaghan pa gayod kaninyo sa liniboan ka pilo, ug panalanginan niya kamo sumala sa iyang gisaad. 
Apan unsaon ko paghusay ang inyong mga panag-away ug mga problema nga ako lang? 
Busa pagpili kamo gikan sa matag tribo ug mga tawo nga maalamon, masinabuton, ug tinahod. Ug padumalahon ko sila kaninyo.” 
Miuyon kamo nga maayo ang akong plano. 
Busa gipadumala ko kaninyo ingon nga mga maghuhukom ug mga opisyal ang mga tawo nga maalamon ug mga tinahod nga inyong gipili gikan sa inyong mga tribo. Ang uban nangulo sa 1,000 ka mga tawo, ang uban sa 100, ang uban sa 50, ug ang uban sa 10. 
Gimandoan ko ang inyong mga maghuhukom, “Husaya ninyo ang mga kaso sa mga tawo, ug maghukom kamo nga matarong, dili lamang sa mga Israelinhon kondili apil usab sa mga langyaw nga nagpuyo uban kaninyo. 
Kinahanglan nga wala kamoy pinalabi sa inyong paghukom; paminawa ninyo ang mga kabos ingon man ang mga adunahan. Ayaw kamo kahadlok kang bisan kinsa, kay ang inyong paghukom naggikan sa Dios. Kon adunay mga kaso nga lisod alang kaninyo, dad-a kana kanako kay ako ang mohukom niana.” 
Niadtong higayona gisultihan ko usab kamo sa tanan ninyong angayng himuon. 
Unya sumala sa mando sa Ginoo nga atong Dios, mibiya kita sa Bukid sa Sinai ug milakaw sa halapad ug makalilisang nga kamingawan nga inyo mismong nakita, ug miadto kita sa kabungtoran sa mga Amorihanon. Pag-abot nato sa Kadesh Barnea, 
miingon ako kaninyo, “Nakaabot na kamo sa kabungtoran sa mga Amorihanon nga gihatag kanato sa Ginoo nga atong Dios. 
Tan-awa ang yuta nga gihatag niya kaninyo! Panag-iyahi ninyo kini sumala sa giingon sa Ginoo, nga Dios sa inyong mga katigulangan. Ayaw kamo kahadlok o kaluya.” 
Unya miduol kamong tanan kanako ug miingon, “Magpadala una kita ug mga tawo nga maniid sa dapit aron masuginlan nila kita sa dalan nga atong paga-agian, ug sa mga lungsod nga atong pagasudlon.” 
Nahuna-hunaan ko nga maayo kadto nga plano, busa nagpili ako ug 12 ka mga tawo, usa kada tribo. 
Gilatas nila ang kabungtoran, ug nakaabot sila sa Walog sa Eshcol ug naniid sila didto. 
Sa ilang pagbalik nagdala sila kanato ug mga prutas gikan didto, ug nagbalita usab sila nga maayo ang yuta nga gihatag kanato sa Ginoo nga atong Dios. 
Apan dili kamo buot moadto didto; misupak kamo sa sugo sa Ginoo nga inyong Dios. 
Nagbagulbol kamo diha sa inyong mga tolda ug nag-ingon, “Gikapungtan kita sa Ginoo, busa gipagawas niya kita gikan sa Ehipto aron itugyan sa mga kamot sa mga Amorihanon aron paglaglag kanato. 
Unsaon nato pag-adto didto nga gihadlok man kita sa mga naniid sa dapit? Nag-ingon sila nga ang mga tawo didto mas kusgan ug mas tag-as kay kanato, ug ang ilang mga lungsod dagko ug gilibotan sa mga paril nga ang gitas-on daw moabot na sa langit. Ug nakita pa nila didto ang mga kaliwat ni Anak.” 
Unya miingon ako kaninyo, “Ayaw kamo kalisang o kahadlok kanila. 
Ang Ginoo nga inyong Dios mag-una kaninyo ug mao mismo ang makig-gira alang kaninyo, sama sa inyong nakita nga iyang gihimo didto sa Ehipto 
ug sa kamingawan. Sa tibuok ninyong lakaw, hangtod nga nakaabot kamo niining lugara, nakita ninyo kon giunsa kamo pag-atiman sa Ginoo nga inyong Dios. Sama siya sa amahan nga nag-atiman sa iyang anak.” 
Apan luyo niining tanan, wala gihapon kamo mosalig sa Ginoo nga inyong Dios 
nga gauna kaninyo sa inyong paglakaw, pinaagi sa kalayo kon gabii ug sa panganod kon adlaw. Gipangitaan niya kamo ug mga dapit nga inyong makampohan ug gitudloan niya kamo kon asa moagi. 
Sa dihang nadungog sa Ginoo ang inyong mga reklamo, nasuko siya ug nanumpa, “Walay bisan usa niining daotang henerasyon ang makakita sa maayo nga yuta nga akong gisaad sa ilang mga katigulangan, 
gawas lang kang Caleb nga anak ni Jefune. Makita niya kini, ug ihatag ko kaniya ug sa iyang mga kaliwat, ang yuta nga iyang naadtoan, kay misunod siya kanako sa kinasing-kasing gayod.” 
Tungod kaninyo, nasuko usab ang Ginoo kanako. Miingon siya kanako, “Bisan ikaw dili makasulod sa maong yuta. 
Apan ang imong personal nga katabang nga si Josue nga anak ni Nun makasulod didto. Dasiga siya, kay siya ang mangulo sa mga Israelinhon sa pagpanag-iya sa yuta. 
Makasulod usab sa maong yuta ang inyong mga kabataan nga karon wala pay buot. Nahadlok kamo nga tingalig bihagon sila, apan ihatag ko kanila kining yutaa ug panag-iyahon nila kini. 
Apan mahitungod kaninyo, pamalik kamo sa kamingawan paingon sa Pulang Dagat.” 
Unya miingon kamo, “Nakasala kami sa Ginoo. Molakaw kami ug makig-gira sumala sa gimando sa Ginoo nga among Dios kanamo.” Busa ang matag-usa kaninyo nangandam sa inyong mga armas, nga naghuna-huna nga sayon lang ang pag-ilog sa mga bungtod. 
Apan miingon ang Ginoo kanako, “Ingna sila nga dili mosulong ug makig-gira, tungod kay dili ako mouban kanila. Mapildi sila sa ilang mga kaaway.” 
Busa giingnan ko kamo, apan wala kamo mamati. Misupak kamo sa sugo sa Ginoo, ug sa inyong kahambog misulong gayod kamo sa mga bungtod. 
Unya nakig-gira kaninyo ang mga Amorihanon nga nagpuyo didto, ug daw sama sila sa mga putyukan nga migukod ug mipildi kaninyo gikan sa Seir hangtod sa Horma. 
Namalik kamo ug nanghilak ngadto sa Ginoo, apan wala siya mamati ni magtagad kaninyo. 
Mao kana nga nakapuyo kamo ug dugay sa Kadesh. 
