Genesis.
4.
Pagkahuman niadto, nakigdulog ang lalaki sa iyang asawa nga si Eba ug namabdos kini. Sa dihang nakapanganak na si Eba, miingon siya, “Nakaangkon ako ug anak nga lalaki pinaagi sa tabang sa Ginoo, busa nganlan ko siya ug Cain.” 
Nanganak pag-usab si Eba ug lalaki ug ginganlan niya kini ug Abel. Sa dihang nanagko na sila, si Abel nahimong magbalantay sa mga karnero ug mga kanding, ug si Cain nahimong mag-uuma. 
Usa niadto ka adlaw, nagdala si Cain ug halad ngadto sa Ginoo gikan sa abot sa iyang uma. 
Nagkuha usab si Abel ug pipila sa unang anak sa iyang mga kahayopan. Giihaw niya kini, ug gihalad ang pinakamaayo nga bahin ngadto sa Dios. Nalipay ang Ginoo kang Abel ug sa iyang halad, 
apan wala siya malipay kang Cain ug sa iyang halad. Ug tungod niini, nasuko pag-ayo si Cain ug nagmug-ot. 
Busa gipangutana siya sa Ginoo, “Nganong nasuko ka ug nagmug-ot? 
Kon maayo lang ang imong gibuhat, magmalipayon ka unta. Apan pagbantay! Kay kon dili maayo ang imong ginabuhat, ang sala mogahom kanimo. Kay ang sala daw sama sa mabangis nga mananap nga nag-atang kanimo aron tukbon ka. Busa kinahanglan duminahon mo kini.” 
Usa niana ka adlaw, miingon si Cain kang Abel, “Dali, mangadto ta sa uma.” Ug sa dihang didto na sila, gipatay ni Cain si Abel nga iyang igsoon. 
Unya nangutana ang Ginoo kang Cain, “Hain ang imong igsoon nga si Abel?” Mitubag si Cain, “Ambot, wala ako masayod kon hain siya. Ngano, ako bay magbalantay kaniya?” 
Unya miingon ang Ginoo kang Cain, “Unsay imong gibuhat? Ang dugo sa imong igsoon diha sa yuta daw sa tingog nga nagpakiluoy kanako. 
Tungod sa imong gibuhat, tunglohon ka nako. Sukad karon dili mo na maugmad ang yuta nga nagsuyop sa dugo sa imong igsoon nga imong gipatay. 
Bisan magtanom ka pa, ang yuta dili na mohatag kanimo ug maayong abot. Ug wala kanay permanente nga puloy-anan, busa maglatagaw ka na lang.” 
Miingon si Cain sa Ginoo, “Bug-at ra kaayo kana nga silot. 
Giabog mo ako karon gikan niini nga yuta ug sa imong presensya. Wala na akoy permanente nga puloy-anan, busa maglatagaw na lang ako. Ug kon adunay makakita kanako sigurado nga patyon niya ako.” 
Apan miingon ang Ginoo kang Cain, “Dili kana mahitabo! Kay si bisan kinsa nga mopatay kanimo, balosan ko ug pito ka pilo.” Busa gibutangan sa Ginoo ug ilhanan si Cain aron dili siya patyon ni bisan kinsa nga makakita kaniya. 
Unya nagpahilayo si Cain gikan sa Ginoo ug didto mipuyo sa yuta sa Nod, sa sidlakang bahin sa Eden. 
Unya, nakighilawas si Cain sa iyang asawa. Namabdos ang iyang asawa ug nanganak ug lalaki ug ginganlan nila kinig Enoc. Nagtukod si Cain ug usa ka lungsod ug ginganlan niya kinig Enoc sama sa ngalan sa iyang anak. 
Unya nakabaton si Enoc ug anak nga lalaki ug ang iyang ngalan si Irad. Kini si Irad amahan ni Mehujael; si Mehujael amahan ni Metushael; ug si Metushael amahan ni Lamec. 
Si Lamec adunay duha ka asawa nga mao sila si Ada ug Zila. 
Si Ada nanganak kang Jabal nga mao ang katigulangan niadtong mga tawo nga nagpuyo sa mga tolda ug nag-atiman ug mga kahayopan. 
Adunay igsoon si Jabal nga lalaki nga ang ngalan si Jubal, nga mao ang katigulangan sa tanan nga nagtukar sa harpa ug plawta. 
Si Zila nanganak usab ug lalaki nga ang ngalan si Tubal Cain. Kini si Tubal Cain tigbuhat sa tanang matang sa galamiton nga puthaw ug bronsi. Aduna siyay igsoon nga babaye nga si Naama. 
Usa niadto ka adlaw, miingon si Lamec sa iyang duha ka asawa, “Ada ug Zila, nga akong mga asawa, pamati kamo kanako. Gipatay ko ang usa ka batan-ong lalaki tungod sa iyang pagdagmal kanako. 
Kon pito ka pilo ang balos alang sa tawo nga mopatay kang Cain, setentay syete ka pilo ang balos alang sa tawo nga mopatay kanako.” 
Nakighilawas si Adan kang Eba, ug nanganak si Eba ug lalaki. Miingon siya, “Gihatagan ako pag-usab sa Dios ug anak nga lalaki puli kang Abel nga gipatay ni Cain, busa nganlan ko siya ug Set.” 
Si Set nakabaton usab ug anak nga iyang ginganlan ug Enos. Sa panahon nga natawo si Enos, nagsugod ang mga tawo ug tawag sa ngalan sa Ginoo. 
