Daniel.
7.
Sa unang tuig sa paghari ni Belshazar sa Babilonia, nakakita siya ug mga panan-awon sa iyang damgo ug Mao kini ang iyang damgo nga iyang gisulat: 
“Usa niana ka gabii, nakita ko sa akong damgo ang usa ka halapad nga dagat nga giuyog sa kusog nga hangin nga naggikan sa nagkalain-laing direksyon. 
Sa kalit lang mitungha gikan sa dagat ang upat ka mananap nga lain-lain ug hitsura. 
“Ang una nga mananap murag liyon, ug adunay pako sa agila. Unya, nakita ko nga gilangkat ang iyang mga pako. Gialsa siya ug gipatindog nga daw tawo ug gihatagan sa panghuna-huna nga sama sa tawo. 
“Ang ikaduha nga mananap murag oso nga nagtindog sa iyang duha ka ulahing tiil ug nagtangag kini ug tulo ka gusok. Adunay tingog nga miingon kaniya, ‘Sige, kaon ug daghang karne.’ 
“Ang ikatulo nga mananap murag leopardo. Adunay upat kini ka pako sa likod ug adunay upat ka ulo. Gihatagan siya ug katungod sa pagdumala. 
“Ang ikaupat nga mananap lahi kaysa tulo, ug adunay napulo ka sungay. Makalilisang kining tan-awon ug kusgan kaayo. Pinaagi sa iyang dagkong ngipon nga puthaw gidugmok ug gilamoy niya ang iyang mga biktima, ug gitamak-tamakan ang mga nahibilin. 
“Samtang nagtan-aw ako sa mga sungay, nakita ko nga adunay mitubo nga gamayng sungay taliwala niini ug naibot ang unang tulo ka sungay. Kining sungaya adunay mata nga murag iya sa tawo ug adunay baba nga nanghambog. 
“Unya nakita ko nga adunay gibutang nga mga trono, ug milingkod sa usa niini ang Nagkinabuhi sa Walay Kataposan. Sulaw kaayo ang iyang bisti ug buhok tungod sa kaputi. Nagdilaab ang iyang trono nga adunay mga ligid. 
Ug adunay suba nga kalayo nga nagdagayday gikan kaniya. Minilyon nga anghel ang nag-alagad kaniya. Andam na siya sa paghukom, ug giablihan na ang mga libro. 
“Nagpadayon ako sa pagtan-aw tungod kay nadungog ko ang pagpanghambog niadtong sungay. Unya akong nakita nga gipatay ang ikaupat nga mananap, gitambog ang lawas sa nagdilaab nga kalayo ug nasunog. 
Ang nahibilin nga tulo ka mananap gikuhaan ug gahom, apan gitugotan silang mabuhi sa mubo lang nga panahon. 
“Unya nakita ko ang murag anak sa tawo nga gilibotan sa panganod. Miduol siya sa Nagkinabuhi sa Walay Kataposan. 
Gipasidunggan siya ug gihatagan ug gahom sa paghari, nag-alagad kaniya ang tanang katawhan sa nagkalain-laing nasod, tribo, ug pinulongan. Magpadayon ang iyang paghari sa walay kataposan ug walay makaguba niini. 
“Nahasol ako pag-ayo sa akong panan-awon. 
Busa miduol ako sa usa sa mga nagtindog didto ug nangutana kon unsa ang kahulogan niadtong akong nakita. 
Miingon siya, ‘Kadtong upat ka mananap nagkahulogan sa upat ka hari nga maghari sa kalibotan. 
Apan ang mga balaan sa Labing Halangdon nga Dios mao ang hatagan ug gahom sa paghari nga magpadayon sa walay kataposan.’ 
“Unya gipangutana ko pa siya kon unsa ang kahulogan niadtong ikaupat nga mananap nga lahi kaysa tulo ka mananap. Labihan kadto ka makalilisang tan-awon, ug ang iyang mga ngipon puthaw ug ang iyang mga kuko bronsi. Gidugmok ug gilamoy niini ang iyang mga biktima, ug ang mahibilin, tamak-tamakan niya. 
Gipangutana ko usab siya kon unsa ang kahulogan niadtong napulo ka sungay sa ikaupat nga mananap ug sa usa pa ka sungay nga mitubo ug nakapaibot sa tulo ka sungay. Kining sungaya adunay mga mata ug baba nga nanghambog, ug kon tan-awon mas gamhanan siya kaysa uban nga mga sungay. 
Samtang ako nagtan-aw nakita ko kining sungaya nga nakig-gira sa mga balaan sa Dios, ug napildi niya sila. 
Pagkahuman, miabot ang Nagkinabuhi sa Walay Kataposan, ang Labing Halangdon nga Dios, ug naghukom dapig sa mga balaan. Ug miabot ang panahon sa paghari sa mga balaan. 
“Unya, mao kini ang iyang gisulti kanako: Ang ikaupat nga mananap mao ang ikaupat nga gingharian nga mogahom dinhi sa kalibotan ug lahi kini sa ubang mga gingharian. Sulongon ug gun-ubon niya ang tibuok kalibotan. 
Ang napulo ka sungay mao ang napulo ka hari nga maghari niadto nga gingharian. Mopuli kanila ang usa ka hari nga lahi kay kanila, ug pildihon niya ang tulo ka hari. 
Mosulti siya batok sa Labing Halangdon nga Dios, ug lutoson niya ang mga balaan sa Dios. Sulayan niya ang pag-usab sa mga pista ug Kasugoan. Sulod sa tulo ka tuig ug tunga itugyan ngadto kaniya ang mga balaan sa Dios. 
Apan moabot ang panahon nga hukman siya, kuhaon ang iyang gahom, ug laglagon siya sa walay kataposan. 
Unya ihatag ngadto sa mga balaang katawhan sa Labing Halangdon nga Dios ang pagdumala ug paggahom sa mga gingharian sa tibuok kalibotan. Busa maghari sila sa walay kataposan, ug ang tanang mga gingharian magpasakop kanila. 
“Mao kini ang kataposan. Nakapahasol gayod kini kanako ug nangluspad ako sa kahadlok. Apan kini nga damgo wala ko gayod isugilon kang bisan kinsa.” 
