Job.
39.
“Nakahibalo ka ba kon kanus-a manganak ang ihalas nga mga kanding? Nakabantay ka ba sa pag-anak sa mga lagsaw? 
Giihap mo ba ang mga bulan sa ilang pagmabdos hangtod manganak sila? Ug nahibaloan mo ba kon kanus-a sila manganak? 
Moluhod sila ug ihimugso nila ang ilang anak. 
Pagdako sa ilang anak sa kamingawan, manglakaw kini ug dili na mobalik. 
“Kinsay naghatag ug kagawasan sa ihalas nga asno? 
Gihatag ko kaniya ang kamingawan aron iyang puy-an; gipapuyo ko siya sa yuta nga gipasagdan na. 
Magpalayo siya sa kasaba sa siyudad ug dili siya gusto nga mansohon. 
Maglibot-libot siya sa kabukiran sa pagpangita ug iyang masabsab. 
“Mapatrabaho mo ba ang ihalas nga baka? Magpabilin ba siya sa imong toril kon gabii? 
Mahiktan mo ba siya ug mapadaro sa imong uma? 
Makasalig ka ba sa iyang kusog sa pagtrabaho sa imong mabug-at nga trabahoon? 
Makasalig ka ba nga tigomon niya ug hakoton ang imong abot ngadto sa giokanan? 
“Kanindot tan-awon sa pako sa ostrich kon mokapay-kapay kini, apan dili kini makatupong sa kaanindot sa pako sa talabon. 
Biyaan sa ostrich ang iyang mga itlog sa yuta aron mainit-initan kini. 
Wala siyay kabalaka nga matumban kini o buakon sa ihalas nga mananap. 
Bangis kini sa iyang mga piso, nga daw dili kini iya. Baliwala lang kaniya nga mawad-an ug pulos ang iyang hinagoan. 
Kay wala ko siya hatagig kaalam ug panabot. 
Apan kon siya nay modagan, kataw-an lang niya ang kabayo ug ang nagsakay niini. 
“Ikaw ba, Job, ang naghatag ug kusog sa kabayo? Ikaw bay naghatag sa iyang lambungay? 
Ikaw ba ang nagpalukso kaniya sama sa dulon ug nagpakurat sa mga tawo sa iyang pagpangusmo? 
Magpangahig siya sa yuta ug daw gapasigarbo sa iyang kusog. Unya modasdas siya sa gira. 
Wala siyay gikahadlokan, ug dili siya moatras sa espada. 
Motagingting ang mga udyong diha sa iyang kilid ug magpangidlap ang mga bangkaw sa nagsakay kaniya. 
“Manglupad ang abog sa kakusog sa iyang pagdagan. Dili na siya mapugngan inigtingog sa budyong. 
Magbahihi siya sa pagkadungog niya sa tingog sa budyong. Mapanimahoan niya ang gira bisan halayo ra kini, ug madungog niya ang panagsinggit sa gira ug ang daw nagdahunog nga mga mando sa mga komander. 
“Ikaw bay nagtudlo sa banog sa paglupad ug sa pag-adto sa habagatan? 
Ikaw bay nagmando sa agila sa paglupad ug sa paghimo sa iyang salag didto sa habog nga dapit? 
Nagpuyo ang agila sa pangpang; ang hait nga mga bato mao ang iyang salipdanan. 
Molantaw siya gikan didto sa pagpangita ug tukbonon, ug makita niya kini bisan sa layo. 
Kon asa ang patay atua siya, ug suyopon sa iyang mga piso ang dugo niini.” 
