2 Mga Hari.
18.
Nahimong hari sa Juda si Ezequias nga anak ni Ahaz sa ikatulong tuig sa paghari ni Oseas nga anak ni Elah, sa Israel. 
Nag-edad si Ezequias ug 25 ka tuig sa dihang nahimo siyang hari. Sa Jerusalem siya nagpuyo, ug naghari siya sulod sa 29 ka tuig. Ang iyang inahan mao si Abias nga anak ni Zacarias. 
Gihimo ni Ezequias ang maayo atubangan sa Ginoo, sama sa gihimo sa iyang katigulangan nga si David. 
Gipaguba niya ang mga simbahanan diha sa habog nga mga dapit, gipadugmok ang mga sagradong bato, ug gipaputol ang poste nga simbolo sa diosa nga si Ashera. Gipadugmok niya ang bronsi nga halas nga hinimo ni Moises, kay hangtod niadtong panahona gisimba pa gihapon kadto sa mga Israelinhon pinaagi sa pagsunog ug mga insenso. Gitawag kadtong bronsi nga halas ug Nehustan. 
Misalig si Ezequias sa Ginoo, nga Dios sa Israel. Wala gayoy hari nga sama kaniya sa Juda nga mga nauna man kaniya o sa mga nagsunod. 
Nagmatinumanon gayod siya sa pagsunod sa Ginoo, ug wala gayod siya mobiya kaniya. Nagmatinud-anon siya sa pagtuman sa mga sugo nga gihatag sa Ginoo kang Moises. 
Giubanan siya sa Ginoo, ug nagmalampuson siya sa tanan niyang gihimo. Nagrebelde siya batok sa hari sa Asiria ug wala moalagad kaniya. 
Gipildi niya ang mga Filistihanon hangtod sa Gaza ug sa mga dapit nga sakop niini nga gikan sa gagmayng mga baryo ngadto sa dagkong mga pinarilan nga lungsod. 
Sa ikaupat nga tuig sa paghari ni Ezequias, nga mao ang ikapito nga tuig sa paghari ni Oseas sa Israel, misulong si Shalmaneser nga hari sa Asiria ngadto sa Samaria ug gilibotan kini. 
Paglabay sa tulo ka tuig, sa ikaunom nga tuig sa paghari ni Ezequias ug sa ikasiyam nga tuig sa paghari ni Oseas, nailog sa Asiria ang Samaria. 
Gidala sa hari sa Asiria ang mga taga-Israel ngadto sa Asiria ingon nga mga bihag, ug gipapuyo sila sa lungsod sa Hala, sa mga lugar nga duol sa Suba sa Habor sa Gozan, ug sa mga lungsod sa mga Medianhon. 
Nahitabo kini sa mga taga-Israel tungod kay wala sila motuman sa Ginoo nga ilang Dios, gilapas hinuon nila ang kasabotan sa Ginoo kanila nga mao ang tanang sugo nga gihatag sa Ginoo pinaagi sa iyang alagad nga si Moises. Wala sila mamati o motuman niini. 
Sa ika-14 nga tuig sa paghari ni Ezequias, gisulong ni Senakerib nga hari sa Asiria ang tanang pinarilan nga mga lungsod sa Juda ug nailog niya kini. 
Busa nagpadala niini nga mensahe si Ezequias ngadto sa hari sa Asiria nga didto sa Lakish: “Nakasala ako sa akong pagrebelde kanimo. Apan ihatag ko bisan unsay imong pangayoon, basta mobiya lang kamo kanamo.” Busa nangayo ang hari sa Asiria kang Haring Ezequias ug kapin sa napulo ka toneladang pilak ug usa ka toneladang bulawan. 
Gihatag ni Ezequias kaniya ang tanang pilak sa Templo sa Ginoo ug sa bodega sa palasyo. 
Gipanguha ni Ezequias apil ang mga bulawan nga gihaklap sa mga pultahan sa Templo sa Ginoo ug sa mga haligi sa pultahan niini, ug gihatag kini ngadto sa hari sa Asiria. 
Apan samtang didto si Senakerib sa Lakish, gisugo niya ang iyang pangulo nga komander, ang pangulo nga opisyal, ug ang iyang komander nga adunay daghang mga sundalo, nga moadto sa Jerusalem sa pagpakigkita kang Haring Ezequias. Sa didto na sila sa gawas sa Jerusalem, mihunong sila duol sa tubod sa tubig nga paingon sa tigomanan ug tubig sa ibabaw, dapit sa dalan paingon sa lugar nga labhanan. 
Gipatawag nila si Haring Ezequias, apan ang gipaadto sa hari mao si Eliakim nga anak ni Hilkia, nga tigdumala sa palasyo, si Shebna nga sekretaryo, ug si Joa nga anak ni Asaf, nga nagdumala sa mga kasulatan sa gingharian. 
Miingon kanila ang komander sa mga sundalo, “Ingna ninyo si Ezequias nga mao kini ang giingon sa gamhanang hari sa Asiria: “Unsa may imong gisaligan? 
Naghuna-huna ka ba nga madaog nimo ang gira sa pulong lamang ug dili sa katakos ug kusog sa imong mga sundalo? Kinsay imong gisaligan nga nagrebelde ka man kanako? 
Ang Ehipto ba? Kini nga nasod ug ang iyang hari sama lang sa gabok nga baston nga kon imong itukod mabali ug makasamad sa kamot. 
Apan tingali moingon ka kanako nga nagsalig kamo sa Ginoo nga inyong Dios. Apan dili ba nga gipangguba mo man ang iyang mga simbahanan diha sa habog nga mga dapit, ug gisultihan mo ang mga lumulupyo sa Jerusalem ug sa uban pang mga lungsod sa Juda sa pagsimba didto lang sa halaran sa Jerusalem? 
“Karon adunay itanyag kanimo ang akong agalon, ang hari sa Asiria. Hatagan ka namo ug 2,000 ka mga kabayo, kana kon adunay 2,000 ka usab ka mga tigkabayo! 
Wala ka gayoy mahimo sa pagpildi bisan sa pinakaubos nga opisyal sa akong agalon. Nagsalig ka lang sa Ehipto nga mohatag kanimo sa mga karwahi ug mga tigkabayo. 
Naghuna-huna ka ba nga wala ako sugoa sa Ginoo sa pag-anhi dinhi sa paglaglag niining lugara? Ang Ginoo mismo ang nagsugo kanako sa pagsulong ug sa paglaglag niini nga nasod.” 
Miingon si Eliakim, Shebna, ug Joa ngadto sa komander, “Palihog pakigsulti kanamo sa pinulongan nga Aramico, kay masabtan namo kini. Ayaw pag-Hebreo kay madunggan ka sa mga tawo nga anaa sa mga paril sa lungsod.” 
Apan mitubag ang komander, “Gisugo ako sa akong agalon nga ipahibalo kining mga butanga sa tanang lumulupyo sa Jerusalem, dili lang kaninyo ug sa inyong hari. Kamong tanan gutomon ug uhawon sa panahon nga sulongon namo kamo. Busa kaonon ninyo ang inyong kaugalingong tae ug imnon ang inyong kaugalingong ihi.” 
Unya mitindog ang komander sa mga sundalo ug misinggit sa pinulongang Hebreo, “Pamatia ninyo ang mensahe sa gamhanang hari sa Asiria! 
Miingon siya nga dili kamo magpatunto kang Ezequias. Dili siya makaluwas kaninyo gikan sa akong mga kamot! 
Ayaw kamo pagpahaylo kaniya nga mosalig sa Ginoo kon moingon siya, ‘Sigurado gayod nga luwason kita sa Ginoo; kining lungsora dili itugyan ngadto sa kamot sa hari sa Asiria.’ 
“Ayaw kamo pamati kang Ezequias! Mao kini ang giingon sa hari sa Asiria: Ayaw na kamo pagsukol kanako; ampo na lang kamo! Unya tugotan ko kamo nga makakaon sa bunga sa inyong ubasan ug kahoy nga igos, ug makainom sa inyong pundohanan ug tubig, 
hangtod nga mobalik ako ug dad-on ko kamo sa yuta nga sama sa inyong yuta, ang yuta nga adunay mga tamnanan sa ubas nga makahatag kaninyo ug duga sa ubas ug adunay mga trigo nga mahimo ninyong pan, ug adunay mga kahoyng olibo ug mga dugos. Tumana ninyo ang akong giingon aron mabuhi kamo ug dili mamatay. “Ayaw kamo pamati kang Ezequias kay gilingla lang niya kamo sa iyang pag-ingon nga luwason kamo sa Ginoo. 
Aduna bay mga dios sa bisan unsang nasod nga nakaluwas sa ilang nasod gikan sa kamot sa hari sa Asiria? 
Aduna bay nahimo ang mga dios sa Hamat, Arpad, Sefarvaim, Hena, ug Iva? Naluwas ba sa mga dios sa Samaria ang ilang nasod gikan sa akong mga kamot? 
Kinsa ba sa mga dios niining mga nasora ang nakaluwas sa ilang nasod gikan kanako? Busa unsaon sa Ginoo pagluwas ang Jerusalem gikan sa akong mga kamot?” 
Apan wala motubag ang mga tawo kay nagmando si Haring Ezequias nga dili sila motubag. 
Unya gigisi ni Eliakim, Shebna, ug Joa nga anak ni Asaf ang ilang mga bisti tungod sa kasubo, ug nangadto sila kang Ezequias ug misugilon sa giingon sa komander. 
