Ang Maayong Balita Sumala kang Lucas.
1.
Halangdon nga Teofilo: Daghan na ang nagsulat mahitungod sa mga natuman nga panghitabo dinhi kanato. Gisulat nila ang sumala sa gitudlo kanamo sa mga tawo nga nagsangyaw sa pulong sa Dios ug nakakita mismo sa mga panghitabo sukad pa sa sinugdanan. Human ko gisusi pag-ayo kining tanan gikan pa sa sinugdan, nakahuna-huna ako nga isulat usab kanimo kining maong mga panghitabo sa maayong pagkahan-ay, 
aron imong masiguro nga tinuod gayod ang mga butang nga gisulti kanimo. 
Niadtong panahona nga si Herodes ang hari sa Judea, adunay pari didto nga ginganlan ug Zacarias nga miyembro sa grupo sa mga pari nga gidumalahan ni Abias. Ug ang iyang asawa mao si Elisabet nga kaliwat usab ni Aaron. 
Silang duha nagkinabuhi nga matarong atubangan sa Dios. Gituman gayod nila ang tanang mga sugo ug balaod sa Ginoo. 
Apan wala silay anak, kay baog si Elisabet ug tigulang na usab kaayo sila. 
Unya, miabot ang adlaw nga ang grupo nila ni Zacarias mao na ang mag-alagad sa Dios isip pari. 
Naghulbot-hulbot sila sumala sa nabatasan nilang mga pari, ug si Zacarias mao ang napilian nga magsunog ug insenso didto sa halaran. Busa misulod siya sa templo sa Ginoo. 
Samtang nagsunog siya ug insenso didto sa sulod, daghang mga tawo didto sa gawas ang nag-ampo. 
Unya nagpakita kaniya ang usa ka anghel sa Ginoo ug mitindog kini didto sa tuong dapit sa halaran nga sunoganan sa insenso. 
Sa dihang nakita kini ni Zacarias gikulbaan siya ug nahadlok. 
Apan miingon ang anghel kaniya, “Ayaw kahadlok, Zacarias! Nadungog sa Dios ang imong mga pag-ampo; si Elisabet nga imong asawa manganak ug batang lalaki. Nganlan mo siyag Juan. 
Magmalipayon gayod ikaw tungod kaniya, ug daghan usab ang magmalipayon tungod sa iyang pagkahimugso. 
Kay mahimo siyang bantogan atubangan sa Ginoo. Kinahanglan dili gayod siya moinom ug bino o uban pang ilimnon nga makahubog. Bisan anaa pa siya sa sabakan sa iyang inahan ang Espiritu Santo anaa na kaniya. 
Ug pabalikon niya ang daghang mga kaliwat ni Israel ngadto sa Ginoo nga ilang Dios. 
Mag-una siya sa Ginoo aron iyang andamon ang mga tawo alang sa pag-abot sa Ginoo. Himuon niya kini pinaagi sa Espiritu ug sa gahom nga sama sa nabatonan ni Elias. Ipasig-uli niya ang maayong relasyon sa mga amahan ngadto sa ilang mga anak, ug ibalik niya ang matarong nga panghuna-huna sa mga masinupakon sa Dios.” 
Miingon si Zacarias sa anghel, “Sa unsang paagi nga mahitabo kini kanako? Tigulang na man ako ug ang akong asawa.” 
Mitubag ang anghel, “Ako si Gabriel nga alagad sa Dios nga anaa gayod sa iyang atubangan. Gisugo niya ako aron sa pagsulti kanimo niining maayong balita. 
Apan tungod kay wala ka man motuo sa akong gisulti, maamang ka hangtod sa adlaw nga matuman kining akong gisulti kanimo. Matuman gayod kini inig-abot sa adlaw nga gitakda sa Dios.” 
Ang mga tawo didto sa gawas nagpadayon sa paghulat kang Zacarias. Natingala sila ngano nga nadugay siya didto sa sulod sa templo. 
Sa paggawas niya, dili na siya makasulti ug tungod niini nagsinyas na lang siya sa mga tawo. Nasabtan nila nga adunay gipakita ang Dios kaniya didto sa sulod sa templo. 
Pagkahuman sa iyang turno sa pag-alagad sa templo, mipauli siya. 
Paglabay sa pipila ka adlaw, nagmabdos na si Elisabet. Sulod sa lima ka bulan wala gayod siya mogawas sa ilang balay. 
Miingon siya, “Gikaloy-an gayod ako sa Ginoo. Karon gikuha niya kanako ang akong kaulawan.” 
Sa dihang unom na ka bulan ang pagmabdos ni Elisabet, gisugo sa Dios ang anghel nga si Gabriel nga moadto sa Nazaret, nga usa ka lungsod sa Galilea. 
Gipadala siya didto sa dalagang putli nga ginganlag Maria. Si Maria kaslonon na kang Jose, nga usa sa mga kaliwat ni Haring David. 
Sa pag-abot sa anghel didto kang Maria, miingon siya, “Maria, magmalipayon ka, tungod kay ang Ginoo uban kanimo ug gipanalanginan ka niya.” 
Sa pagkadungog ni Maria niini nahasol siya pag-ayo, ug iyang gihuna-huna kon unsa ang kahulogan niini. 
Miingon ang anghel kaniya, “Ayaw kahadlok, Maria kay gipakita sa Dios ang iyang kaayo kanimo. 
Magmabdos ka ug manganak ug lalaki, ug Jesus ang imong ingalan kaniya. 
Mahimo siyang bantogan ug pagatawgon siya nga Anak sa Labing Halangdong Dios. Ihatag sa Ginoong Dios kaniya ang gingharian sa iyang katigulangan nga si David. 
Maghari siya sa mga kaliwat ni Jacob hangtod sa kahangtoran; ang iyang gingharian molungtad sa walay kataposan.” 
Miingon si Maria sa anghel, “Unsaon man niini pagkahimo, nga wala pa man akoy bana?” 
Mitubag ang anghel, “Mokunsad kanimo ang Espiritu Santo ug ang gahom sa Labing Halangdong Dios magpabilin kanimo. Busa ang balaan nga bata nga imong ipanganak pagailhon nga Anak sa Dios. 
Tan-awa ang imong paryente nga si Elisabet. Ang uban nag-ingon nga dili na siya manganak tungod kay tigulang na kaayo siya. Apan karon unom na ka bulan ang iyang pagmabdos, 
tungod kay mahimo man sa Dios ang tanan.” 
Miingon si Maria, “Sulugoon ako sa Ginoo; matuman unta kanako ang imong gisulti.” Ug unya mibiya ang anghel kaniya. 
Sa paglabay sa pipila ka adlaw nangandam si Maria ug nagdali pag-adto sa usa ka lungsod didto sa kabukiran sa Juda. 
Misulod siya sa balay nila ni Zacarias ug nangumusta kang Elisabet. 
Sa pagkadungog ni Elisabet sa pagpangumusta ni Maria, milihok ang bata sa iyang tiyan. Gigamhan si Elisabet sa Espiritu Santo. 
Ug sa makusog nga tingog miingon siya, “Sa tanang mga babaye ikaw lang ang gipanalanginan sa Dios ug ingon niini! Gipanalanginan usab niya ang imong gimabdos. 
Usa kini ka dakong dungog alang kanako kay gibisitahan ako sa inahan sa akong Ginoo. 
Sa dihang nadunggan ko ang imong pagpangumusta, malipayon nga milihok ang bata sa akong tiyan. 
Bulahan gayod ikaw nga nagtuo nga matuman kanimo ang gisulti sa Ginoo!” 
Miingon si Maria: “Gadayeg gayod ako sa Ginoo! 
Ug malipayon ang akong espiritu tungod sa Dios nga akong Manluluwas. 
Kay gihinumdoman niya ako nga iyang ubos nga sulugoon. Sukad karon, magsulti ang tanang mga tawo nga bulahan ako, 
tungod sa kahibulongan nga mga butang nga gihimo sa gamhanang Dios kanako. Balaan ang iyang ngalan! 
Aduna siyay kaluoy sa mga tawo sa matag kaliwatan nga nagtahod kaniya. 
Gipakita niya ang iyang gahom pinaagi sa iyang mga gihimo. Giabog niya ang mga tawo nga mapahitas-on sa ilang kaugalingon. 
Gipakanaog niya ang mga gamhanang hari sa ilang trono. Ug gituboy niya ang mga mapainubsanon. 
Gitagbaw niya sa mga maayong butang ang mga gigutom. Apan gihinginlan niya nga wala gayoy dala ang mga adunahan. 
Gitabangan niya kita nga iyang mga sulugoon, nga mga kaliwat ni Israel. Kay wala niya kalimti ang iyang mga saad sa atong mga katigulangan, nga kaloy-an niya sa walay kataposan si Abraham ug ang iyang mga kaliwat!” 
Ug mipuyo si Maria didto sa ilang Elisabet ug mga tulo ka bulan, ug unya mipauli siya. 
Unya miabot ang panahon sa pagpanganak ni Elisabet, ug nanganak siya ug lalaki. 
Sa dihang nakadungog ang iyang mga silingan ug mga paryente nga gikaluy-an siya pag-ayo sa Ginoo, nakigduyog sila sa iyang kalipay. 
Sa walo na ka adlaw ang bata, mitambong ang mga silingan ug mga paryente sa pagtuli kaniya. Zacarias unta ang ilang ingalan kaniya sama sa iyang amahan, 
apan wala mosugot si Elisabet. Miingon siya, “Dili mahimo, kinahanglan nga Juan ang ingalan kaniya.” 
Miingon sila kaniya, “Apan wala gayod kamoy paryente nga sama niana ug ngalan.” 
Ug ilang gisinyasan ang amahan kon unsay iyang gusto nga ingalan sa iyang anak. 
Misinyas siya nga hatagan siya ug sulatanan. Ug dayon misulat siya, “Nganli siyag Juan.” Natingala gayod silang tanan. 
Diha-diha nakasulti si Zacarias ug gidayeg niya ang Dios. 
Gikulbaan ang tanan niyang mga silingan ug mikaylap sa tanang dapit sa mga bukid sa Judea ang balita mahitungod sa maong panghitabo. 
Ang tanang mga tawo nga nakadungog niini nakapamalandong ug nakapangutana, “Unsa man kaha kining bataa inigkadako na niya?” Kay klaro kaayo nga ang gahom sa Ginoo anaa kaniya. 
Si Zacarias nga iyang amahan gigamhan sa Espiritu Santo ug mao kini ang iyang gisulti: 
“Dayegon nato ang Ginoo nga Dios sa Israel! Kay mianhi siya aron sa pagluwas kanato nga iyang mga katawhan. 
Gipaanhi niya kanato ang makagagahom nga manluluwas nga kaliwat sa iyang sulugoon nga si David. 
Mao usab kini ang iyang gisulti kaniadto pinaagi sa iyang mga balaang propeta. 
Nagsaad siya nga iya kitang luwason gikan sa atong mga kaaway ug sa mga tawo nga nagdumot kanato. 
Kaloy-an niya ang atong mga katigulangan, ug tumanon niya ang iyang balaang kasabotan kanila 
nga iyang gipanumpa sa atong katigulangan nga mao si Abraham. 
Luwason niya kita gikan sa atong mga kaaway aron kita makapangalagad nga walay kahadlok, 
ug mahimo kitang balaan ug matarong sa iyang atubangan sa tanan nga adlaw sa atong kinabuhi.” 
Unya miingon si Zacarias sa iyang anak, “Ug ikaw anak, tawgon ka nga propeta sa Labing Halangdong Dios. Kay mag-una ka sa Ginoo aron imong andamon ang katawhan sa iyang pag-abot. 
Tudloan mo ang iyang mga katawhan nga maluwas sila pinaagi sa kapasayloan sa Dios sa ilang mga sala, 
kay ang atong Dios maluloy-on ug mahigugmaon. Ipadala niya ang Manluluwas sama sa misubang nga adlaw, 
nga maghatag ug kahayag sa mga tawo nga anaa sa kangitngit ug gaungaw sa kamatayon. Tudloan niya kita kon unsaon nga mahimong maayo ang atong relasyon sa Dios ug sa atong isigka-tawo.” 
Unya, ang bata nga si Juan midako ug nalig-on sa espiritu. Nagpuyo siya sa kamingawan hangtod sa adlaw nga nagsugod siya sa iyang pagpanudlo sa mga Israelinhon. 
