Ezekiel.
22.
Miingon ang Ginoo kanako, 
“Tawo, andam ka na ba sa paghukom sa Jerusalem? Andam ka na ba sa paghukom niini nga siyudad sa mga kriminal? Pahibaloa siya sa tanan niya nga ngil-ad nga mga buhat, 
ug ingna siya nga ako, ang Ginoong Dios, nag-ingon: O siyudad sa mga kriminal, moabot kanimo ang kalaglagan. Gihugawan mo ang imo nga kaugalingon pinaagi sa paghimog mga dios-dios. 
Sad-an ka tungod sa imo nga pagpamatay ug tungod sa paghugaw-hugaw mo sa imo nga kaugalingon pinaagi sa paghimog mga dios-dios. Miabot na ang imo nga kataposan. Busa kataw-an ka ug biay-biayon sa mga nasod. 
O siyudad nga nabantog sa pagkadaotan ug sa kasamok, ang mga nasod nga anaa sa duol ug sa layo mobiay-biay gayod kanimo. 
Tan-awa ang matag pangulo sa Israel nga nagpuyo diha kanimo, gigamit nila ang ilang gahom sa pagpamatay. 
Wala na tahora ang mga ginikanan diha sa imo nga dapit. Ang mga langyaw nga nagpuyo diha kanimo ginapanguwartahan, ug ang mga ilo ug mga biyuda ginadaog-daog. 
Gipasipalahan mo ang akong balaan nga mga butang ug wala mo pakabalaana ang Adlaw nga Igpapahulay nga akong gipatuman. 
Adunay mga tawo diha kanimo nga nagbutang-butang aron ipapatay ang uban. Aduna usay mga tawo diha nga nagkaon sa mga halad ngadto sa mga dios-dios didto sa simbahanan sa mga bukid ug naghimo sa malaw-ay nga mga buhat. 
Adunay mga tawo diha kanimo nga nakighilawas sa asawa sa iyang amahan o mipugos sa pagpakighilawas sa babaye nga giregla. 
Adunay nakighilawas sa asawa sa uban, o sa iyang umagad nga babaye, o sa iyang igsoon nga babaye. 
Ang uban nagdawat ug suborno aron sa pagpatay ug tawo, ang uban nagpatanto nga adunay taas kaayong tubo, ug ang uban naadunahan pinaagi sa pagpanglimbong sa ilang isigka-tawo. Nalimtan na gayod nila ako. Ako, ang Ginoong Dios, ang nag-ingon niini. 
“Busa isumbag ko ang akong kumo sa akong palad sa akong kasuko kaninyo, o mga taga-Jerusalem, tungod sa inyong pagpamatay ug pagpanglimbong aron makakuwarta. 
Adunay kaisog pa kaha kamo ug kalig-on sa panahon nga silotan ko kamo? Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon nga silotan ko kamo, ug himuon ko gayod kini. 
Katagon ko kamo sa nagkalain-laing mga nasod, ug undangon ko ang inyong mga ginahimo nga nakapahugaw kaninyo. 
Maulawan kamo sa uban nga mga nasod, ug unya mahibaloan ninyo nga ako mao ang Ginoo.” 
Miingon na usab ang Ginoo kanako, 
“Tawo, ang katawhan sa Israel nahimo nga walay pulos alang kanako. Sama sila sa bronsi, lata, puthaw, o tingga nga mga linugdang human mapalunsay ang pilak sa hurnohan. 
Busa ako, ang Ginoong Dios, nag-ingon: Tungod kay nahimo kamo nga walay pulos, tigomon ko kamo sa Jerusalem, 
sama sa tawo nga nagtigom ug pilak, bronsi, puthaw, tingga, ug lata aron tunawon sa nagdilaab nga hurnohan. Oo, tigomon ko kamo sa Jerusalem tungod sa akong labihan nga kasuko, ug didto silotan ko kamo nga daw sa mga metal nga gitunaw. 
Maingon nga ang plata tunawon diha sa hudnohan, daw ingon usab niana ang buhaton ko sa Jerusalem, ug unya mahibaloan ninyo nga ako, ang Ginoo, nagpahamtang sa akong kasuko kaninyo.” 
Miingon pag-usab ang Ginoo kanako, 
“Tawo, ingna ang mga Israelinhon nga tungod kay dili sila gusto nga hinloan ko sila, dili ko gayod sila kaloy-an sa adlaw nga ipatagamtam ko kanila ang akong kasuko. 
Ang ilang mga pangulo nagplano ug daotan. Nahisama sila sa nagangulob nga liyon nga nagkunis-kunis sa iyang biktima. Gapatay silag mga tawo, nanguha sa bahandi ug mahalong mga butang, ug daghan ang nangabiyuda tungod sa ilang pagpamatay. 
Ang ilang mga pari wala magtuman sa akong kasugoan, ug gipasipalahan nila ang akong balaan nga mga butang. Gipakasama lang nila ang balaan ug ang dili balaan ug ang hinlo ug ang hugaw. Wala nila tumana ang akong mga ginapatuman sa Adlaw nga Igpapahulay. Busa wala nila ako tahora. 
Ang ilang mga opisyal nahisama sa bangis nga mga iro nga nagkunis-kunis sa ilang mga biktima. Mopatay sila aron lang makasapi. 
Ang ilang mga sala gitabon-tabonan sa ilang mga propeta pinaagi sa paghimog tinumotumo nga mga panan-awon ug mga tagna. Nag-ingon sila nga mao kuno kadto ang giingon sa Ginoong Dios bisan sa tinuod wala magsulti ang Ginoo. 
Bisan ang mga yanong nagpuyo naglimbong ug nangawat. Gidaog-daog nila ang mga kabos ug ang nanginahanglan, ug wala nila hatagi ug hustisya ang mga langyaw nga nagpuyo uban kanila. 
“Nangita akog usa ka tawo nga makapanalipod sa siyudad ug makapataliwala kanako ug sa mga tawo aron dili ko gub-on kini nga siyudad, apan wala gayod akoy nakita. 
Busa ipahamtang ko kanila ang akong hilabihang kasuko. Laglagon ko sila tungod sa ilang mga gihimo. Ako, ang Ginoong Dios, ang nag-ingon niini.” 
