Malakias.
3.
Pamati kamo sa giingon sa Ginoo nga Makagagahom, “Ipadala ko ang akong mensahero sa pag-andam sa akong agianan. Unya ang Ginoo nga inyong gipaabot kalit lang nga moabot diha sa iyang templo. Moabot ang inyong gipangandoy nga mensahero nga mopatigayon sa akong kasabotan.” 
Apan kinsa ang makaantos sa adlaw sa iyang pag-abot? Kinsa ang makaagwanta kon mopakita na siya? Kay sama siya sa kalayo nga naglunsay sa puthaw o sama sa sabon nga makahinlo. Putlion niya ang mga pari nga kaliwat ni Levi sama sa paglunsay sa pilak ug bulawan, aron mahimong matarong ang ilang kinabuhi sa ilang paghalad sa Ginoo. 
Busa malipay na ang Ginoo sa mga halad mga katawhan sa Juda ug sa Jerusalem, sama kaniadto. 
Miingon ang Ginoo nga Makagagahom ngadto sa mga Israelinhon, “Moabot ako aron sa paghukom kaninyo. Diha-diha magpamatuod ako batok sa mga mamamarang, mga mananapaw, mga nagsaksi ug bakak, mga naglimbong sa sweldo sa ilang mga trabahante, mga nangdaog-daog sa mga biyuda ug sa mga ilo, ug sa mga gabaliwala sa katungod sa mga langyaw. Himuon ko kini ngadto kanila nga wala nagtahod kanako.” 
Miingon pa ang Ginoo nga Makagagahom, “Ako, ang Ginoo, nga dili mausab. Busa kamong mga kaliwat ni Jacob wala malaglag. 
Sukad pa sa panahon sa inyong mga katigulangan wala kamo magsunod ug magtuman sa akong mga tulomanon. Karon, balik kamo kanako ug ako mobalik kaninyo,” ang Ginoo nga Makagagahom nag-ingon niini. “Apan mangutana pa kamo, ‘Unsaon namo pagbalik kanimo nga wala man kami sukad mobiya kanimo?’ 
Mangutana ako kaninyo, mahimo bang kawatan ako sa tawo? Morag imposible! Apan kamo, gikawatan ninyo ako. Ug karon mangutana pa kamo, ‘Sa unsang paagi ka namo gikawatan?’ Gikawatan ninyo ako kay wala kamo maghatag sa inyong ikapulo ug mga halad. 
Mao kana nga gitunglo ko ang inyong tibuok nga nasod. 
Karon, aghaton ko kamo nga sulayan ninyo ako,” miingon ang Ginoo nga Makagagahom. Dad-a ninyo ang tibuok ninyong ikapulo sa bodega sa templo aron adunay pagkaon diha sa akong templo. Kon himuon ninyo kini, padad-an ko kamo ug ulan ug hatagan ug naghinobrang panalangin. 
“Dili ko tugotan nga kaonon sa peste ang inyong mga pananom. Ug ang inyong mga ubas dili mangalarag,” miingon ang Ginoo nga Makagagahom. 
“Tawgon kamong bulahan sa tanang mga nasod kay maayo ang inyong yuta.” 
Miingon pa ang Ginoo, “Sakit ang inyong gipanulti bahin kanako. Apan mangutana pa kamo, ‘Unsay gipanulti namo mahitungod kanimo?’ 
Miingon kamo, ‘Walay kapuslanan ang pag-alagad sa Dios. Unsa bay atong nakuha sa atong pagtuman sa iyang mga gipatuman kanato? Ug unsay atong nakuha sa paglakaw-lakaw nga nagsubo aron sa pagpakita sa Ginoo nga Makagagahom nga naghinulsol kita sa atong mga sala? 
Miingon man gani kita nga bulahan ang mga tawong mapahitas-on. Kay sa pagkatinuod, sila nga mga naghimo ug daotan nag-uswag. Ug bisan gisulayan nila ang pasensya sa Dios wala sila siloti.’ ” 
Unya kadtong mga nagtahod sa Ginoo nagsultihanay. Namati kanila ang Ginoo ug nadungog niya ang ilang gihisgotan. Gisulat ang ilang mga ngalan sa libro nga anaa sa presensya sa Ginoo, aron mahinumdoman niya sila nga nagtahod ug nahinumdom kanunay kaniya. 
Miingon ang Ginoo nga Makagagahom mahitungod sa mga tawo nga nagtahod kaniya, “Mahimo silang ako sa adlaw nga maghukom ako. Dili ko sila silotan maingon man nga dili mosilot ang usa ka amahan sa anak nga nagtuman kaniya. 
Ug makita nila pag-usab ang kalainan sa matarong ug sa daotan; ang kalainan sa nag-alagad kanako ug sa wala nag-alagad kanako.” 
