Isaias.
55.
“Duol, kamong tanan nga giuhaw, duol kamo sa tubig, ug kamo nga walay mga salapi, duol, palit ug kaon! Duol, palit kamo ug bino ug gatas nga walay salapi ug walay kantidad. 
Nganong gastohon man ninyo ang plata sa dili tinapay, ug nganong maghago man kamo sa dili makatagbaw? Paminaw gayod kanako ug kaona kung unsa ang maayo, ug kalipay sa inyong kaugalingong katambok. 
Paminaw ug duol kanako! Paminaw, aron mabuhi kamo! Maghimo ako ug walay kataposang kasabotan tali kaninyo: ang akong kasaligan, ang matinud-anon nga gugmang gisaad kang David. 
Tan-awa, gibutang ko siya ingon nga saksi sa kanasoran, ingon nga pangulo ug komandante sa katawhan. 
Tan-awa, tawgon ninyo ang kanasoran nga wala ninyo mailhi; ug modangop kaninyo ang kanasoran nga wala makaila kaninyo tungod kang Yahweh nga inyong Dios, ang Balaan sa Israel, nga maoy nahimaya kaninyo.” 
Pangitaa si Yahweh samtang mahikaplagan pa siya; sangpita siya samtang anaa pa siya sa duol. 
Pabiyaa ang daotan sa iyang agianan, ug ang tawo nga makasasala sa iyang hunahuna. Pabalika siya kang Yahweh, ug maluoy siya kaniya, ug sa atong Dios, nga madagayaong mopasaylo kaniya. 
“Kay ang akong hunahuna dili inyong hunahuna, ni ang inyong pamaagi sa akong pamaagi —mao kini ang gipahayag ni Yahweh— 
kay ingon nga ang kalangitan habog kay sa kalibotan, busa ang akong pamaagi mas labaw sa inyong mga pamaagi, ug ang akong hunahuna kay sa inyong hunahuna. 
Kay ingon nga ang ulan ug niyebe mangahulog gikan sa langit ug dili na kini mobalik hinuon mopatubig kini sa yuta ug makapatubo ug makapaturok ug makahatag kini ug binhi ngadto sa mag-uuma nga maoy nagpugas ug makahatag sa tinapay ngadto sa mga mokaon, 
busa sama usab sa akong pulong nga migula sa akong baba: dili kini mobalik kanako nga walay kapuslanan, apan matuman ang akong gitinguha, ug magmalamposon kini diin ko kini gipadala. 
Kay mogula kamong malipayon ug giyahan nga malinawon; mosinggit sa tumang kalipay ang kabukiran ug ang kabungtoran sa inyong atubangan, ug ang tanang kakahoyan sa kaumahan mopakpak sa ilang mga kamot. 
Imbis ang mga sampinit, motubo ang sipres; ug imbis nga briyer, motubo ang kahoy nga mirto, ug alang kini kang Yahweh, kay ang iyang ngalan, ingon nga timaan sa walay kataposan nga dili gayod mawagtang.” 
