Juan.
13.
Karon sa wala pa ang Pista sa Pagsaylo sa dihang si Jesus nasayod nga ang iyang takna moabot na nga siya mobiya niining kalibotan paingon sa Amahan—naghigugma sa iyang mga gipanag-iya nga anaa sa kalibotan—siya magahigugma kanila hangtod sa kataposan. 
Karon ang yawa nagbutang na niini sa kasingkasing ni Judas Iscariote nga anak ni Simon, aron mobudhi kang Jesus. 
Nasayod sila nga ang Amahan naghatag kaniya sa tanan ngadto sa iyang mga kamot ug nga siya naggikan sa Dios ug mobalik sa Dios. 
Nagtindog siya human sa panihapon ug gihubo ang iyang pangsapaw nga sinina. Unya iyang gikuha ang tuwalya ug iya kining gitapis. 
Unya nagbubo siya ug tubig sa planggana ug nagsugod sa paghugas sa mga tiil sa iyang mga disipulo ug gitrapohan sa tuwalya nga iyang gitapis. 
Siya miduol kang Simon Pedro, ug si Pedro miingon kaniya, “Ginoo, imo bang hugasan ang akong mga tiil?” 
Si Jesus mitubag ug miingon kaniya, “Kung unsa ang akong buhaton kaninyo dili kamo makasabot karon, apan unya masabtan ra ninyo kini.” 
Si Pedro miingon kaniya, “Dili gayod nimo hugasan ang akong mga tiil.” Si Jesus mitubag kaniya, “Kung dili ako mohugas kanimo, ikaw walay kaambitan kanako.” 
Si Simon Pedro miingon kaniya, “Ginoo, ayaw lamang ang akong mga tiil ang hugasi, apan apil usab ang akong mga kamot ug ulo.” 
Si Jesus miingon kaniya, “Siya nga nakaligo na wala na magkinahanglan, gawas sa paghugas sa iyang mga tiil” apan siya hingpit nga limpyo; kamo limpyo, apan dili ang matag-usa.” 
(Kay si Jesus nasayod kung kinsa ang magbudhi kaniya; mao nga siya miingon, “Dili ang tanan kaninyo limpyo.”) 
Busa sa dihang si Jesus nahuman na sa paghugas sa ilang mga tiil ug gikuha ang iyang sinina ug naglingkod pag-usab, siya miingon kanila, “Nasayod ba kamo kung unsa ang akong gibuhat alang kaninyo? 
Gitawag ako ninyo nga 'magtutudlo' ug 'Ginoo,' ug sakto ang inyong giingon, tungod kay ako kana. 
Unya kung ako, ang Ginoo ug ang Magtutudlo, naghugas sa inyong mga tiil, kinahanglan nga hugasan usab ninyo ang tiil sa usag-usa. 
Kay ako naghatag kaninyo ug sumbanan aron nga kamo usab magbuhat sama sa akong gibuhat alang kaninyo. 
Sa pagkatinuod, sa pagkatinuod, ako magasulti kaninyo, ang sulugoon dili labaw sa iyang agalon; o ang mensahero labaw pa sa nagpadala kaniya. 
Kung nasayod kamo niining mga butanga, kamo mapanalanginan kung kamo magbuhat niini. 
Ako wala maghisgot mahitungod kaninyong tanan; ako nasayod kung kinsa kadtong akong napili—apan kini aron nga ang kasulatan matuman: 'Siya nga nagakaon sa akong tinapay mopataas sa iyang tikod batok kanako.' 
Gisultihan ko kamo niini karon sa dili pa kini mahitabo aron nga sa dihang mahitabo na kini, kamo magatuo nga mao AKO. 
Sa pagkatinuod, sa pagkatinuod, ako magasulti kaninyo, siya nga magadawat sa akong gipadala, magadawat kanako, ug siya nga magadawat kanako, magadawat kaniya nga nagpadala kanako. 
Sa dihang si Jesus miingon niini, nabalaka ang iyang espiritu, siya nagpamatuod ug miingon, “Sa pagkatinuod, sa pagkatinuod, ako magasulti kaninyo nga ang usa kaninyo magbudhi kanako.” 
Ang mga disipulo nagtinan-away sa usag-usa, natingala kung kinsa ang iyang gihisgotan. 
Usa sa iyang mga disipulo, nga gihigugma ni Jesus, naghigda sa lamesa nga nagsandig sa dughan ni Jesus. 
Si Simon Pedro nagsinyas niini nga disipulo ug miingon, “Sultihi kami kung kinsa kini nga iyang gisulti” 
Busa mibalik siya ug nagpauraray sa dughan ni Jesus ug miingon, “Ginoo, kinsa kini?” 
Unya mitubag si Jesus, “Kini siya mao ang akong tusloan ug pinikas sa tinapay ug ihatag kaniya.” Busa sa dihang napikas niya ang tinapay, iya kining gihatag kang Judas nga anak ni Simon Iscariote. 
Ug unya, human sa tinapay, si Satanas misulod kaniya, busa si Jesus miingon kaniya, “Unsa ang imong pagabuhaton, dalia kini pagbuhat.” 
Karon walay usa nga naghigda sa lamesa nga nasayod nganong iya kining gisulti kaniya. 
Ang pipila naghunahuna nga, sukad nga anaa kang Judas ang puntil sa kwarta, si Jesus miingon kaniya, “Palit kung unsa ang atong kinahanglanon alang sa pista,” o nga siya kinahanglan adunay ihatag sa kabos. 
Human madawat ni Judas ang tinapay, migawas dayon siya. Gabii na kadto. 
Sa dihang wala na si Judas, si Jesus miingon, “Karon ang Anak sa Tawo gihimaya, ug ang Dios nahimaya kaniya, 
Ang Dios maghimaya kaniya sa iyang kaugalingon, ug siya maghimaya kaniya dihadiha dayon. 
Gagmay nga mga kabataan, ako uban kaninyo sa mubo nga panahon. Mangita kamo kanako, ug sama sa akong giingon sa mga Judio, 'Kung diin ako moadto, dili kamo makaadto.' Karon sultihan ko usab kamo niini. 
Ako maghatag kaninyo ug bag-o nga sugo, nga kinahanglan higugmaon ninyo ang usag-usa; ingon nga ako nahigugma kaninyo, busa kinahanglan usab nga inyong higugmaon ang usag-usa. 
Pinaagi niini ang matag-usa masayod nga kamo akong mga disipulo, kung inyong higugmaon ang usag-usa.” 
Si Simon Pedro miingon kaniya, “Ginoo, asa ka moadto?” si Jesus mitubag, “Kung asa ako moadto, dili kamo makasunod kanako karon, apan makasunod kamo kanako pagkahuman.” 
Si Pedro miingon kaniya, “Ginoo, nganong dili ako makasunod kanimo karon? Akong itugyan ang akong kinabuhi alang kanimo.” 
Si Jesus mitubag, “Imo bang itugyan kanako ang imong kinabuhi? Sa pagkatinuod, sa pagkatinuod, ako magasulti kanimo, sa dili pa magtuktugaok ang sunoy imo na akong ilimod sa makatulo ka higayon.” 
