Jonas.
2.
Unya nag-ampo si Jonas kang Yahweh nga iyang Dios sulod sa tiyan sa isda. 
Miingon siya, “Nagtawag ako kang Yahweh sa panahon sa akong kalisdanan ug gitubag niya ako; sulod sa tiyan sa seol misinggit ako sa pakitabang! Nadungog mo ang akong tingog. 
Gitambog mo ako ngadto sa kinahiladman, ngadto sa kasingkasing sa dagat, ug ang mga balod nagpalibot kanako; tanang gagmay ug dagkong mga balod miagi kanako. 
Ug miingon ako, “Gipapahawa ako gikan sa imong mga mata; unsaon ko na man pagkakita pag-usab sa imong balaang templo?' 
Nagpalibot ang tubig kanako aron sa pagkuha sa akong kinabuhi; ang kalawom anaa sa akong palibot; naputos ang akong ulo sa mga sagbot sa dagat. 
Miadto ako sa mga patukoranan sa kinahiladman sa mga kabukiran; ang kalibotan uban sa mga babag niini misirado kanako sa kahangtoran. Apan gidala mo ang akong kinabuhi gikan sa bung-aw, Yahweh, akong Dios! 
Sa dihang hapit na mawad-an sa panimuot ang akong kalag, nahinumdoman ko si Yahweh; unya ang akong pag-ampo miabot kanimo, sa imong balaang templo. 
Kadtong naminaw sa walay pulos nga mga dios nagsalikway sa imong pagkamatarong ngadto sa ilang mga kaugalingon. 
Apan alang kanako, akong ihalad kanimo uban ang tingog sa pagpasalamat; akong tumanon kung unsa ang akong gisaad. Ang kaluwasan moabot gikan kang Yahweh!” 
Unya gisultian ni Yahweh ang isda, ug giluwa niini si Jonas didto sa yuta. 
