Isaias.
13.
Ang pamahayag mahitungod sa Babilonia, nga nadawat ni Isaias nga anak nga lalaki ni Amoz: 
Didto sa hawan nga bukid iisa ang usa ka timailhan nga bandera, singgit ug kusog ngadto kanila, iwarawara ang inyong kamot aron moadto sila sa mga ganghaan sa mga inila. 
Gisugo ko na ang akong mga balaan, oo, gipatawag ko na ang akong kusgan nga kalalakin-an aron magpahamtang sa akong kasuko, bisan pa ang akong nagakalipay nga katawhan. 
Ang kasaba sa daghang mga tawo didto sa kabukiran, sama sa daghang katawhan! Ang kasaba sa hugyaw sa mga gingharian sama sa nagtigom nga daghan nga kanasoran! Gitigom ni Yahweh nga labawng makagagahom ang kasundalohan alang sa gubat. 
Gikan sila sa halayo nga nasod, gikan sa dalan paingon sa halayo nga dapit. Mao kini si Yahweh uban sa iyang mga galamiton sa paghukom, aron sa paglaglag sa tibuok yuta. 
Pagdangoyngoy, kay duol na ang adlaw ni Yahweh; moabot kini uban sa kalaglagan gikan sa Makagagahom. 
Busa kawad-ag umoy ang tanang mga kamot, ug matunaw ang matag kasingkasing. 
Mangalisang sila; bihagon sila sa kasakit ug pag-antos, sama sa usa ka babaye nga nagbati. Magtinan-away sila sa usag usa nga mahibulong; manginit ug mamula ang ilang mga nawong. 
Tan-awa, moabot ang adlaw ni Yahweh inubanan sa mapintas nga kapungot ug hilabihang kasuko, aron himoong biniyaan ang yuta ug laglagon ang mga makasasala gikan niini. 
Dili na modan-ag ang mga bituon sa langit ug sa nahimutangan niini. Ngitngit na ang adlaw bisan pa sa kaadlawon, ug dili na usab mohayag ang bulan. 
Silotan ko ang kalibotan alang sa pagkadaotan niini, ug ang daotan alang sa ilang kalapasan. Taposon ko ang pagkamapahitas-on sa mga garboso ug ipaubos ko ang mapahitas-on nga walay kaluoy. 
Himoon ko ang katawhan nga mas talagsaon pa kaysa lunsay nga bulawan ug lisod pa pangitaon ang katawhan kaysa sa lunsay nga bulawan sa Ofir. 
Busa pakurogon ko ang kalangitan, ug matay-og ang kalibotan sa nahimutangan niini, pinaagi sa kapungot ni Yahweh nga labawng makagagahom, ug sa adlaw sa iyang hilabihan nga kasuko. 
Sama sa usa ka gipangayam nga lagsaw o sama sa karnero nga walay magbalantay, motalikod ang tagsatagsa ka tawo sa iyang kaugalingon nga katawhan ug mokalagiw sa iyang kaugalingong yuta. 
Patyon ang matag usa nga makaplagan, ug patyon ang matag usa nga madakpan pinaagi sa espada. 
Pagapinopinohon usab ang ilang masuso nga mga anak sa ilang atubangan. Pagailogon ang ilang mga balay ug lugoson ang ilang mga asawa. 
Tan-awa, hapit ko na libogon ang mga Midianhon aron sa pagsulong kanila, kinsa man ang dili magpakabana mahitungod sa plata, o dili malipay sa bulawan. 
Matusok sa pana ang ilang batan-ong kalalakin-an. Wala silay kaluoy alang sa mga gagmay nga bata ug wala silay ibilin nga mga bata. 
Unya ang Babilonia, ang mga gingharian nga gidayeg pag-ayo, ang himaya sa mga Caldeanhon, pagalaglagon sa Dios sama sa Sodoma ug Gomora. 
Dili na kini pagapuy-an o wala nay magpuyo gikan sa kaliwatan hangtod sa laing kaliwatan. Dili na magtukod ug tolda didto ang mga taga-Arabia, o ipapahulay sa mga magbalantay ang panon sa ilang mga karnero didto. 
Apan mohigda didto ang ihalas nga mga mananap, mapuno sa mga ngiwngiw ang ilang kabalayan; ug ang mga ostrits ug molukso-lukso didto ang ihalas nga mga kanding. 
Manag-uwang ang mga hyenas sa ilang lig-on nga mga salipdanan, ug ang ihalas nga mga iro sa maanindot nga mga palasyo. Duol na ang iyang panahon, ug dili na malangay ang iyang mga adlaw. 
