Juan.
2.
Tulo ka adlaw ang milabay, adunay kasal sa Cana sa Galilea, ug ang inahan ni Jesus atua didto. 
Si Jesus ug ang iyang mga disipulo gidapit sa kasal. 
Sa dihang nahurot na ang bino, ang inahan ni Jesus miingon kaniya, “Wala na silay bino.” 
Si Jesus mitubag kaniya, “Babaye, nganong miduol ka man kanako? Wala pa miabot ang akong panahon.” 
Ang iyang inahan miingon sa mga sulugoon, “Bisan unsa ang iyang isulti kaninyo, buhata.” 
Karon adunay unom ka bato nga mga banga nga ginagamit sa mga Judio alang sa seremonyas sa paghugas, matag-usa masudlan ug duha kon tulo ka metreta. 
Si Jesus miingon kanila, “Pun-a ug tubig ang mga banga.” Ug ila kining gisudlan hangtod napuno. 
Unya iyang giingnan ang mga sulugoon, “Pagtakos ug diyutay ug dalha kini sa pangulong tigsilbi.” Busa ilang gihimo. 
Gitilawan sa pangulong tigsilbi ang tubig nga nahimong bino, apan wala siya nahibalo diin kini gikan (apan ang mga sulugoon nga nisalod sa tubig nahibalo). Unya gitawag niya ang pamanhonon ug 
miingon kaniya, “Ang matag tawo magdalit pag-una sa maayo nga bino ug unya ang mas barato nga bino sa dihang sila nahubog na. Apan gitagoan nimo ang maayo nga bino hangtod karon.” 
Kini ang unang timaan nga gibuhat ni Jesus sa Cana sa Galilea, ug iyang gipadayag ang iyang himaya, ug mituo ang iyang mga disipulo kaniya. 
Human niini si Jesus, iyang inahan, iyang mga igsoon, ug iyang mga disipulo milugsong padulong sa Capernaum ug nagpuyo sila didto sa pipila ka mga adlaw. 
Karon ang panahon sa Pagsaylo sa mga Judio haduol na, ug si Jesus mitungas padulong sa Jerusalem. 
Nakit-an niya ang mga nagabaligya ug mga baka, karnero, ug mga salampati, ug ang mga tigbaylo ug salapi nanglingkod didto. 
Busa mihimo siya ug usa ka latigo gamit ang mga pisi ug gipahawa niya silang tanan pagawas sa templo, lakip na ang mga karnero ug ang mga baka. Iyang gikatag ang mga sinsilyo sa mga tigbaylo ug salapi ug gibalintong ang ilang mga lamesa. 
Sa mga tigbaligya ug salampati miingon siya, “Dalha kining mga butanga palayo gikan dinhi. Undangi sa paghimo nga baligyaanan ang balay sa akong Amahan.” 
Nakahinumdom ang iyang mga disipulo nga kini nahisulat “Ang akong pagkamainiton sa imong panimalay maoy magalamoy kanako.” 
Unya ang pamunoan sa mga Judio mitubag ug miingon kaniya, “Unsa man nga timaan ang imong ipakita kanamo, sanglit ikaw nihimo man niining mga butanga? 
Si Jesus mitubag, “Gub-a kining templo, ug sulod sa tulo ka adlaw ako kining tukoron pag-usab.” 
Unya ang pamunoan sa mga Judio miingon, “Kini nga templo natukod sulod sa 46 ka tuig, unya imo lang kining tukoron pag-usab sulod sa tulo ka adlaw?” 
Apan, ang iyang gihisgotan mahitungod sa templo sa iyang lawas. 
Busa sa dihang mabanhaw siya gikan sa mga patay, makahinumdom ang iyang mga disipulo nga iya kining giingon, ug gituohan nila ang kasulatan ug ang pamahayag nga gisulti ni Jesus. 
Karon sa dihang atua siya sa Jerusalem sa Pagsaylo, panahon sa pista, daghan ang mituo sa iyang ngalan sa dihang nakita nila ang mga timaan nga iyang gibuhat. 
Apan wala misalig si Jesus kanila tungod kay nasayod siya kanilang tanan, 
tungod kay wala siya nanginahanglan ug bisan kinsa aron mopamatuod kaniya mahitungod sa usa ka tawo, kay nahibalo siya kung unsa ang anaa sa iyang kinasuloran. 
