Habakuk.
2.
Mobarog ako sa akong nahimutangan isip tigbantay ug gipahiluna ko ang akong kaugalingon sa bantayanang tore, ug magmabinantayon ako kung unsa ang iyang isulti kanako ug kung unsaon ko pagtalikod gikan sa akong sumbong. 
Mitubag si Yahweh kanako ug miingon, “Isulat kini nga panan-awon, ug isulat kini sa papan nga bato aron nga modagan ang makabasa niini. 
Kay ang panan-awon alang sa umaabot nga panahon ug mahitabo gayod ug dili mapakyas. Bisan kung malangan kini, hulata gayod kini. Kay moabot gayod kini sa dili madugay. 
Tan-awa! Garboso ang tawo nga adunay dili husto nga tinguha. Apan ang matarong magkinabuhi pinaagi sa iyang pagtuo. 
Kay maluibon ang bino ngadto sa batan-on nga garboso aron nga dili siya magpabilin, apan mosamot ang iyang tinguha sama sa lubnganan ug sama sa kamatayon nga dili gayod matagbaw. Iyang tigomon ang mga nasod nganha sa iyang kaugalingon ug ang tanang katawhan alang sa iyang kaugalingon. 
Kay dili ba mahimo kining tanan ug usa ka panultihon aron sa pagpakaulaw kaniya ug usa ka awit aron sa pagbiaybiay kaniya, nga naga-ingon, “Pagkaalaot sa tawo nga nagpalambo sa dili iya! Kay hangtod kanus-a man nimo dugangan ang kabug-aton sa mga panumpa nga imong gikuha?' 
Dili ba kaha kalit nga mobarog ang mga tawo nga nagpaak kanimo, ug makamata ang mga nagpalisang kanimo? Mahimo kang makaluluoy ngadto kanila. 
Tungod kay giilogan nimo ang daghang katawhan, ilogan ka usab sa tanang nahibilin nga katawhan. Kay nakaula ka ug dugo sa mga tawo ug ikaw ang nagbuhat ug kasamok batok sa yuta, sa mga siyudad, ug sa tanan nga nagpuyo niini. 
'Pagkaalaot sa tawo nga nagkulit ug daotan nga pagpamintaha alang sa iyang panimalay, aron mapahiluna niya ang iyang salag sa habog nga dapit aron maluwas siya gikan sa kamot sa daotan.' 
Ikaw ang nagdala ug kaulaw sa imong panimalay pinaagi sa paglaglag sa daghang katawhan, ug nakasala ka batok sa imong kaugalingon. 
Kay mosinggit ang mga bato gikan sa bungbong, ug motubag kanila ang mga babag nga kahoy, 
'Pagkaalaot sa tawo nga nagtukod ug siyudad pinaagi sa dugo, ug nagtukod ug lungsod sa pagkadaotan.' 
Dili ba gikan man kang Yahweh nga Labawng Makagagahom nga naningkamot ang katawhan alang sa kalayo ug ang ubang mga nasod naghago sa ilang kaugalingon alang sa walay kapuslanan? 
Apan mapuno ang yuta sa kahibalo sa himaya ni Yahweh sama nga gitabonan sa tubig ang dagat. 
'Pagkaalaot sa tawo nga nagpainom ug bino sa iyang silingan, ikaw nga nagdugang sa imong hilo aron nga mangahubog sila ug aron imong masud-ong ang ilang pagkahubo.' 
Mabuhong ka unya sa kaulawan ug dili sa himaya. Inom usab niini, ug ipadayag ang imong pagkahubo. Moabot unya nganha kanimo ang kopa sa tuong kamot ni Yahweh, ug matabonan sa kaulaw ang imong dungog. 
Ang kasamok nga gihimo sa Lebanon ug ang kamatay sa mga mananap makapalisang kanimo. Kay nagpaula ka ug dugo sa tawo ug nagbuhat ka ug kasamok batok sa yuta, sa mga siyudad, ug sa tanan nga nagpuyo niini. 
Unsa man ang imong makuha sa mga kinulit nga larawan? Kay magtutudlo ug bakak ang tawo nga nagkulit niini, o ang nagporma ug hulagway sa tinunaw nga puthaw; kay nagsalig siya sa kaugalingon niyang binuhat sa dihang gihulma niya kining mga amang nga dios. 
'Pagkaalaot sa tawo nga miingon sa kahoy, 'Pagmata! O ngadto sa hilom nga bato, Tindog!' Makatudlo ba kining mga butanga? Tan-awa, gitaplakan kini ug bulawan ug plata, apan wala gayod kini gininhawa. 
Apan anaa si Yahweh sa iyang balaang templo! Paghilom diha sa iyang atubangan, tibuok yuta.” 
