Juan.
9.
Karon samtang si Jesus milabay, nakita niya ang usa ka tawo nga buta gikan pa sa iyang pagkatawo. 
Ang mga disipulo nangutana kaniya, “Rabbi, kinsa may nakasala, kining tawhana o ang iyang ginikanan, hinungdan nga siya natawo nga buta?” 
Si Jesus mitubag, “Dili kini tungod sa sala niining tawhana, o sa iyang mga ginikanan, apan aron nga ang mga buhat sa Dios mapadayag diha kaniya. 
Kinahanglan nga buhaton nato ang buluhaton sa nagpadala kanako samtang adlaw pa. Kay ang kagabhion moabot sa dihang wala nay makahimo sa pagbuhat ug buluhaton. 
Samtang ania pa ako sa kalibotan, ako ang kahayag sa kalibotan.” 
Pagkahuman ni Jesus ug sulti niining mga butanga, miluwa siya sa yuta, naghimog lapok ginamit ang laway, ug gihidhidran niyag lapok ang mga mata sa buta. 
Siya miingon kaniya, “Lakaw, panghilam-os didto sa linaw sa Siloam (diin gihubad nga: gipaadto).” Busa ang tawo milakaw palayo, ug nanghilam-os, ug mibalik nga makakita na. 
Unya ang mga silingan sa tawo ug kadtong mga nakakita kaniya kaniadto nga nagpakilimos miingon, “Dili ba kini nga tawo ang kanunay naglingkod ug nagpakilimos?” 
Ang pipila miingon, “Siya gayod.” Ang uban miingon, “Dili, apan siya sama kaniya.” Apan siya miingon, “Ako kini.” 
Sila miingon kaniya, “Unya giunsa man pagkabuka ang imong mga mata?” 
Siya mitubag, “Ang tawo nga gitawag ug Jesus naghimog lapok ug gihidhid sa akong mga mata ug miingon kanako, 'Adto sa Siloam ug panghilam-os.' Busa miadto ako ug nanghilam-os, ug unya makakita na ako.” 
Sila miingon kaniya, “Asa naman siya?” Siya mitubag, “Wala ako masayod.” 
Unya gidala nila ang tawo nga kaniadto buta ngadto sa mga Pariseo. 
Adlaw kadto nga Igpagpahulay sa dihang si Jesus naghimog lapok ug nabuka ang iyang mga mata. 
Unya gipangutana pag-usab sa mga Pariseo kung giunsa niya pagdawat sa iyang panan-aw. Siya miingon kanila, “Gibutangan niyag lapok ang akong mga mata, unya nanghilam-os ako, ug ako karon makakita na.” 
Pipila sa mga Pariseo miingon, “Kining tawhana dili gikan sa Dios tungod kay wala niya ginasunod ang Igpapahulay.” Ang uban miingon, “Unsaon sa usa ka tawo nga makasasala pagbuhat sa maong mga timaan?” Busa adunay pagkabahin taliwala kanila. 
Busa ilang gipangutana ang buta nga tawo pag-usab, “Unsa may ikasulti nimo mahitungod kaniya sukad nga iyang gibuka ang imong mga mata?” Ang tawo nga buta miingon, “Siya usa ka propeta.” 
Karon ang mga Judio wala gihapon motuo mahitungod kaniya nga siya buta ug siya karon makakita na hangtod nga ilang gipatawag ang iyang ginikanan niadtong tawo nga makakita na. 
Ilang gipangutana ang ginikanan, “Mao ba kini ang inyong anak nga giingon nga natawong buta? Giunsa nganong nakakita naman siya karon?” 
Busa ang iyang ginikanan mitubag kanila, “Nasayod kami nga amo kining anak ug siya buta sukad pa sa iyang pagkatawo. 
Giunsa niya pagkakita karon, wala kami masayod, ug kung kinsa ang mipabuka sa iyang mga mata, wala kami masayod. Pangutan-a siya, siya hamtong na. Siya makatubag na alang sa iyang kaugalingon.” 
Gisulti kini sa iyang mga ginikanan, tungod kay nahadlok man sila sa mga Judio. Kay ang mga Judio nagkauyon nang daan nga kung si bisan kinsa ang moingon nga siya ang Cristo, siya mahimo nang pagawason sa sinagoga. 
Tungod niini, ang iyang mga ginikanan miingon, “Siya hamtong na, pangutan-a siya.” 
Busa sa ikaduha nga higayon ilang gitawag pag-usab ang tawo nga buta ug giingnan siya, “Ihatag ang himaya sa Dios. Nasayod kami nga kining tawhana makasasala.” 
Unya ang maong tawo mitubag, “Wala ako masayod kung makasasala siya. Usa lang ka butang ang akong nasayran: Buta ako, ug karon makakita na.” 
Unya sila miingon kaniya, “Unsa ang iyang gibuhat kanimo? Giunsa niya pagbuka sa imong mga mata?” 
Siya mitubag, “Gisultihan ko na kamo, ug wala kamo maminaw! Nganong buot pa man ninyo nga madungog kini pag-usab? Kamo dili ba buot nga mahimo niyang mga disipulo, dili ba? 
Ug ilang giinsulto siya sa pag-ingon, “Ikaw ang iyang disipulo, apan kami mga disipulo ni Moises. 
Nasayod kami nga ang Dios misulti kang Moises, apan wala kami masayod kung kining usa asa naggikan.” 
Ang tawo mitubag ug miingon kanila. “Kini talagsaon, nga wala kamo masayod kung asa siya naggikan, apan iyang gibuka ang akong mga mata. 
Nasayod kami nga ang Dios dili maminaw sa mga makakasala, apan kung ang matag-usa masimbahon ug kanunay motuman sa iyang gisugo, siya maminaw kaniya. 
Sukad sa sinugdanan sa kalibotan wala pa gayoy nadungog nga adunay nakapabuka sa mga mata sa tawo nga buta sukad sa iyang pagkatawo. 
Kung kining tawhana dili pa gikan sa Dios, wala gayod siyay mahimo.” 
Sila mitubag ug miingon kaniya, “Ikaw hingpit nga natawo sa kasal-anan, ug ikaw nagtudlo kanamo?” Unya ila siyang gipagawas palayo. 
Si Jesus nakabalita nga ila siyang gihinginlan pagawas sa sinagoga. Nakaplagan niya siya ug giingnan, “Mituo ka ba sa Anak sa Tawo?” 
Siya mitubag ug miingon, “Kinsa man siya Ginoo, aron nga ako motuo kaniya?” 
Si Jesus miingon kaniya, “Ikaw nakakita na kaniya, ug siya mao ang nakigsulti uban kanimo.” 
Ang tawo miingon, “Ginoo, mituo ako “ ug siya misimba kaniya. 
Si Jesus miingon, “Alang sa paghukom ako miabot niining kalibotana aron ang kadtong dili makakita mahimong makakita ug kadtong makakita mahimong buta.” 
Ang pipila sa mga Pariseo nga anaa didto uban kaniya nakadungog niining mga butanga ug nangutana kaniya, “Kami ba usab mga buta?” 
Si Jesus miingon kanila, “Kung kamo buta, kamo unta wala nay sala, apan karon kamo nag-ingon, 'Kami nakakita; busa ang inyong sala magpabilin. 
