Hosea.
2.
Ingna ang imong mga igsoong lalaki, 'Akong katawhan!' ug ngadto sa imong mga igsoong babaye, 'Gikaluy-an kamo.'” 
Pasakahi ug kaso ang imong inahan, tungod kay dili ko siya asawa, ug dili pud ko niya bana. Ipasalikway kaniya ang iyang pagbaligyag dungog ug ang iyang pagpanapaw taliwala sa iyang dughan. 
Kay kung dili, pagahuboan ko siya ug ipakita ko ang iyang kahubo sama sa adlaw sa iyang pagkahimugso. Himuon ko siya nga sama sa kamingawan, sama sa nauga nga yuta, ug himuon ko siyang mamatay tungod sa kauhaw. 
Dili ko kaluy-an ang iyang mga anak, tungod kay mga anak sila sa pagbaligyag dungog. 
Tungod kay nagabaligyag dungog ang ilang inahan, ug makauulaw ang binuhatan sa nagsabak kanila. Miingon siya, “Moadto ako sa akong mga hinigugma, tungod kay gihatagan nila ako ug pan, tubig, sapot, lana, ug ilimnon.” 
Busa maghimo ako ug babag aron alihan ug tunok ang iyang agianan. Magtukod ako ug pader batok kaniya aron nga dili niya makita ang iyang agianan. 
Gukdon niya ang iyang mga hinigugma, apan dili niya sila maapsan. Pangitaon niya sila, apan dili gayod niya sila makita. Unya moingon siya, “Mobalik ako ngadto sa akong unang bana, kay mas maayo pa ang akong kahimtang kaniadto kaysa karon.” 
Tungod kay wala siya masayod nga ako mao ang naghatag kaniyag trigo, sa bag-ong bino ug lana, ug naghatag kaniyag plata ug bulawan, nga ilang gigamit usab ngadto kang Baal. 
Busa bawion ko ang iyang trigo panahon sa ting-ani, ug ang akong bag-ong bino sa panahon niini. Bawion ko ang akong mga bisti nga gigamit aron sa pagtabon sa iyang pagkahubo. 
Unya huboan ko siya atubangan sa iyang mga hinigugma, ug walay bisan usa nga makaluwas kaniya gikan sa akong kamot. 
Paundangon ko usab ang iyang mga kasaulogan, ang iyang mga kumbira, ang mga kasaulogan sa bag-ong bulan, ang iyang mga Adlawng Igpapahulay, ug ang tanan niyang gitakda nga mga kasaulogan. 
Gub-on ko ang iyang kaparasan ug ang iyang mga kahoyng igera, hinungdan nga miingon siya, 'Mao kini ang mga suhol nga gihatag sa akong mga hinigugma.' Himuon ko silang kalasangan, ug mokaon niini ang mga hayop sa kapatagan. 
Silotan ko siya tungod sa mga kasaulogan alang sa mga Baal, sa dihang nagsunog siya ug insenso alang kanila, sa dihang iyang gidayandayanan ang iyang kaugalingon sa iyang mga singsing ug mga alahas, ug miadto siya sa iyang mga hinigugma ug gikalimtan ako- mao kini ang giingon ni Yahweh.” 
Busa kuhaon ko siya pagbalik. Dad-on ko siya ngadto sa kamingawan ug malumo nga makigsulti kaniya. 
Ihatag ko kaniya pagbalik ang iyang kaparasan, ug ang Walog sa Akor ingon nga pultahan sa paglaom. Tubagon niya ako didto sama sa iyang gibuhat sa mga adlaw sa iyang pagkabatan-on, ingon sa mga adlaw nga migawas siya sa yuta sa Ehipto. 
“Mahitabo kini nianang adlawa—mao kini ang giingon ni Yahweh—nga motawag kamo kanako nga, 'Akong bana,' ug dili na kamo motawag kanako nga 'Akong Baal.' 
Tungod kay akong papason ang mga ngalan sa mga Baal gikan sa iyang baba; dili na gayod mahinumdoman pagbalik ang ilang mga ngalan.” 
“Niadtong adlawa maghimo ako ug kasabotan alang kanila uban sa mga mananap sa kaumahan, uban sa mga langgam sa kawanangan, ug uban sa mga nagakamang sa yuta. Isalikway ko ang pana, ang espada, ug ang gubat gikan sa yuta, ug pahigdaon ko ikaw nga layo sa piligro. 
Isaad ko nga mahimo mo akong bana hangtod sa kahangtoran. Isaad ko nga mahimo mo akong bana sa pagkamatarong, hustisya, kasabotan sa pagkamatinud-anon, ug kaluoy. 
Ihatag ko nga matinud-anon ang akong kaugalingon kanimo, ug mailhan mo si Yahweh. 
Niadtong adlawa, motubag ako—mao kini ang giingon ni Yahweh—tubagon ko ang mga langit, ug tubagon nila ang kalibotan. 
Ang yuta motubag sa mga trigo, ang bag-ong bino ug ang lana, ug ilang tubagon si Jezreel. 
Itanom ko siya sa yuta alang sa akong kaugalingon, ug kaloy-an ko si Lo Ruhama. Moingon ako kang Lo Ami, 'Kamo si Ami Atah,' ug moingon sila kanako, 'Ikaw ang among Dios.'” 
