Genesis.
38.
Niabot ang panahon nga si Juda mibiya sa iyang mga igsoon ug mipuyo didto sa usa ka taga-Adulam, nga ginganlan og Hira. 
Nakita niya didto ang anak nga babaye sa usa ka Canaanhon nga ginganlan og Sua. Giminyoan niya ang babaye ug nakigdulog kaniya. 
Nagmabdos siya ug nakabaton og anak nga lalaki. Ginganlan kini og Er. 
Nagmabdos siya pag-usab ug nakabaton og anak nga lalaki. Ginganlan niya kini og Onan. 
Nakabaton na usab siya og anak nga lalaki ug gitawag siya og Sela. Didto siya nanganak kang Sela sa Chezib. 
Nakakita si Juda og pangasaw-onon alang kang Er, ang kamagulangan niyang anak. Ang iyang ngalan, si Tamar. 
Si Er nga kamagulangang anak ni Juda, daotan sa panan-aw ni Yahweh. Busa gipatay siya ni Yahweh. 
Si Juda miingon kang Onan, “Dulog sa asawa sa imong igsoong lalaki. Buhata ang bulohaton sa usa ka bayaw nga lalaki ngadto kaniya, ug pagbaton ug bata alang sa imong igsoon. 
Nasayod si Onan nga ang bata dili gayod maiya. Sa panahon nga modulog siya sa asawa sa iyang igsoon, ipagawas niya ang similya ngadto sa yuta aron dili siya makahatag ug bata alang sa iyang igsoon. 
Ang iyang gibuhat daotan sa panan-aw ni Yahweh. Mao nga gipatay usab siya ni Yahweh. 
Unya miingon si Juda kang Tamar, nga iyang umagad nga babaye, “Pabilin nga usa ka biyuda sa balay sa imong amahan hangtod nga maulitawo ang akong anak nga si Sela.” Tungod kay naghunahuna siya nga, “Basin mamatay usab siya sama sa iyang mga igsoon.” Busa mibiya si Tamar ug mipuyo sa balay sa iyang amahan. 
Milabay ang taas nga panahon, namatay ang asawa ni Juda nga anak ni Sua. Pagkahuman sa pagbangotan ni Juda, miadto siya ug ang iyang higala nga si Hira nga taga-Adulam sa mga tigtupi sa balhibo sa iyang mga karnero didto sa Timna. 
Gisultihan si Tamar, “Tan-awa, ang imong ugangang lalaki motungas sa Timna aron sa pagpatupi sa iyang mga karnero.” 
Gihukas niya ang iyang bisti sa pagkabiyuda ug nagsul-ob ug bilo ug gitabonan ang iyang kaugalingon. Milingkod siya sa ganghaan sa Enaim, nga daplin sa dalan paingon sa Timna. Kay nakita niya nga ulitawo na si Sela apan wala siya gihatag kaniya ingon nga asawa niini. 
Sa dihang nakita siya ni Juda nagtuo kini nga usa siya ka babayeng nagabaligya ug dungog tungod kay gitabonan man niya ang iyang nawong. 
Miduol siya kaniya sa daplin sa dalan ug miingon, “Dali, kay buot kong makigdulog kanimo”—tungod kay wala kini masayod nga siya ang iyang umagad nga babaye—ug miingon ang babaye, “Unsa man ang imong ihatag kanako aron makadulog ka kanako?” 
Miingon siya, “Padad-an ko ikaw ug nating kanding gikan sa panon.” Miingon siya, “Mohatag ka ba kanako ug saad hangtod nga ikaw makapadala niini?” 
Mitubag siya, “Unsa man nga saad ang akong ihatag kanimo?” Ug siya miingon, “Ang imong silyo ug higot, ug ang imong sungkod.” Gihatag niya kini ug nakigdulog kaniya. Ug nagmabdos siya pinaagi kaniya. 
Mibangon siya ug mibiya. Gihubo niya ang iyang bilo ug gisul-ob ang bisti sa pagkabiyuda. 
Gipadala ni Juda ang nati nga kanding gikan sa panon sa iyang higala nga taga-Adulam aron kuhaon ang saad gikan sa kamot sa babaye, apan wala niya hikaplagi ang babaye. 
Unya ang taga-Adulam nangutana sa mga tawo sa maong dapit, “Asa na ang babaye nga nagabaligya ug dungog nga anaa sa Enaim daplin sa dalan?” Miingon sila, “Walay babaye nga nagabaligya ug dungog dinhi.” 
Mibalik siya ngadto kang Juda ug miingon, “Wala nako siya hikaplagi. Ang mga tawo sa maong dapit miingon usab, 'Walay babaye nga nagabaligya ug dungog dinhi.'” 
Miingon si Juda, “Pasagdi nga maiya ang mga butang aron dili kita maulawan. Hinuon, gipadala ko na man kining nati nga kanding, apan wala mo siya hikaplagi.” 
Nahitabo kini pagkahuman sa mga tulo ka bulan nga gisulti kini ngadto kang Juda, “Si Tamar nga imong umagad nga babaye nahimong babayeng nagabaligya ug dungog, ug namabdos siya tungod niini.” Miingon si Juda, “Dad-a siya dinhi ug sunoga.” 
Sa dihang gidala na siya sa gawas, nagpadala siya ug mensahe ngadto sa iyang ugangan nga lalaki. “Pinaagi sa tawo nga nanag-iya niini namabdos ako.” Siya miingon, “Ilha palihog kung kang kinsa kini, ang silyo ug higot ug ang sungkod.” 
Nailhan ni Juda ang mga butang ug miingon, “Siya ang mas labing husto kay kanako, sanglit wala ko man siya gihatag aron asawa ni Sela, nga akong anak nga lalaki.” Ug wala na siya midulog kaniya pag-usab. 
Nahitabo kini sa panahon nga manganak na siya, tan-awa, adunay kaluha sulod sa iyang tagoangkan. 
Nahitabo kini sa dihang manganak na siya nga ang usa mipagawas sa iyang kamot, ug ang mananabang mikuha ug pula nga tanod ug gihigtan ang kamot sa bata, ug miingon, “Kini ang unang migawas.” 
Nahitabo nga sa dihang gibira niya ang iyang kamot, tan-awa, ang iyang igsoong lalaki ang unang migawas. Miingon ang mananabang, “Giunsa nimo paggawas!” Ug ginganlan siya ug Perez. 
Unya migawas ang iyang igsoon, ang adunay tanod nga pula sa iyang kamot, ug ginganlan siya ug Zera. 
