Mga Salmo.
73.
Ang salmo ni Asaf. Tinuod gayod nga ang Dios maayo ngadto sa Israel, niadtong adunay putli ug kasingkasing. 
Apan alang kanako, hapit madalin-as ang akong mga tiil; ang akong mga tiil hapit madalin-as samtang ako naglakaw 
tungod kay nasina ako sa mga garboso sa dihang nakita ko ang pag-uswag sa mga daotan. 
Tungod kay wala silay kasakitan hangtod sa ilang kamatayon, apan mga kusgan sila ug maayo ang ginakaon. 
Gawasnon sila gikan sa mga kabug-aton sa ubang tawo; wala sila gisakit sama sa ubang tawo. 
Ang garbo gidayandayan kanila sama sa kuwentas sa ilang liog; ang kasamok gibisti kanila sama sa kupo. 
Tungod sa pagkabuta miabot ang sala; ang daotang mga panghunahuna milahos sa ilang mga kasingkasing. 
Nagbugalbugal sila ug nagsulti ug daotan; sa ilang pagkagarboso nagbahad sila sa pagdaugdaog. 
Ang ilang mga baba nagsulti batok sa kalangitan, ug ang ilang mga dila nagmartsa sa tibuok kalibotan. 
Busa mibalik ang iyang katawhan ngadto kanila ug ang kadagaya sa katubigan nahubas. 
Miingon sila, “Giunsa man pagkasayod sa Dios? Aduna bay kahibalo diha sa Labing Halangdon?” 
Timan-i kini: mga daotan kini nga katawhan; kanunay silang walay pagpakabana, nahimong hilabihan ka dato. 
Tinuod gayod nga kawang lamang nga akong gipanalipdan kining akong kasingkasing ug gihugasan ang akong mga kamot sa pagkawalay sala. 
Tungod kay sa tanang adlaw gisakit ako ug gipanton sa matag buntag. 
Kung misulti ako, “Akong isulti kining mga butanga,” unya akong gibudhian kining kaliwatan sa imong mga anak. 
Bisan gisulayan ko sa pagsabot kining mga butanga, lisod kaayo kini alang kanako. 
Unya miadto ako sa puluy-anan sa Dios ug nasabtan ko ang ilang dangatan. 
Tinuod gayod gibutang nimo sila sa danlog nga mga dapit; gihatod nimo sila sa kalaglagan. 
Naunsa nga nahimo silang kamingawan sa usa ka higayon! Moabot ang ilang kataposan ug matapos sila sa makalilisang nga paagi. 
Sama sila sa damgo nga sa pagkahuman ang tawo mahigmata; O Ginoo, sa dihang ikaw mobangon, dili na nimo hunahunaon kadtong mga damgoha. 
Tungod kay ang akong kasingkasing nagmasulob-on, ug nasamdan ako pag-ayo. 
Usa ako ka walay alamag ug kulang sa panabot; sama lang ako sa usa ka walay pagbati nga mananap sa imong atubangan. 
Apan kanunay akong magauban kanimo; gigunitan mo ang akong tuong kamot. 
Giyahi ako sa imong mga tambag ug human niana dawata ako sa himaya. 
Kinsa may ako nga anaa sa langit apan ikaw? Walay bisan usa sa kalibotan nga akong gitinguha kung dili ikaw. 
Ang akong unod ug ang akong kasingkasing maluya man, apan ang Dios mao ang kusog sa akong kasingkasing hangtod sa kahangtoran. 
Kadtong halayo gikan kanimo mangalaglag; gun-obon mo kadtong tanan nga wala nagmatinud-anon kanimo. 
Apan alang kanako, ang gikinahanglan kong buhaton mao ang pagdangop kanimo Dios. Gihimo nakong dalangpanan si Yahweh nga Ginoo. Akong imantala ang tanan nimong gibuhat. 
