Ezequiel.
5.
“Unya ikaw, anak sa tawo, pagkuha ug hait nga espada ingon nga pangkiskis alang sa imong kaugalingon, ug kiskisi ang imong ulo ug ang imong bangas, unya pagkuha ug timbangan aron timbangon kini ug bahina ang imong buhok. 
Sunoga ang ikatulo nga bahin niini taliwala sa siyudad sa dihang mahuman na ang adlaw sa paglibot, ug kuhaa ang ikatulo nga bahin sa buhok ug tagodtagora kini pinaagi sa espada ug ibutang palibot sa siyudad. Unya isabwag ngadto sa kahanginan ang nahibilin pang ikatulo nga bahin niini, ug hulboton ko ang espada aron sa paggukod sa katawhan. 
Apan pagkuha ug pipila ka mga buhok nga gikan niini ug ihikot kini ngadto sa gipilo nga sidsid sa imong kupo. 
Unya pagkuha pa ug dugang nga buhok ug ilabay kini ngadto sa kalayo; ug sunoga kini; gikan didto mokatag ang kalayo ngadto sa tanang panimalay sa Israel.” 
Miingon si Yahweh nga Ginoo niini, “Mao kini ang Jerusalem nga anaa sa taliwala sa kanasoran, diin ko siya gipahimutang, ug diin gipalibotan ko siya sa ubang kayutaan. 
Apan tungod sa iyang kadaotan gisalikway niya ang akong mga kasugoan labaw pa sa gibuhat sa ubang mga nasod, ug gisalikway niya ang akong mga balaod nga mas labaw pa sa gibuhat sa mga nasod nga nakapalibot kaniya. Gisalikway sa katawhan ang akong mga paghukom ug wala milakaw sa akong mga balaod.” 
Busa miingon si Yahweh nga Ginoo niini, “Tungod kay mas hilabihan man ang imong kadaotan kaysa sa ubang mga nasod nga nagpalibot kanimo ug wala maglakaw sa akong mga balaod o magbuhat sumala sa akong mga kasugoan, o bisan sa pagbuhat sumala sa mga kasugoan sa mga nasod nga nakapalibot kanimo,” 
busa miingon niini si Yahweh nga Ginoo, “Tan-awa! Mamuhat ako batok kanimo. Ipahamtang ko ang mga paghukom diha sa imong taliwala aron nga makakita ang mga kanasoran. 
Buhaton ko kanimo ang butang nga wala pa nako sukad himoa ug dili na nako pagahimoon pag-usab, tungod sa tanan nimong malaw-ay nga binuhatan. 
Busa kaonon sa mga amahan ang mga kabataan sa imong taliwala, ug kaonon sa mga anak nga lalaki ang ilang mga amahan, ug sanglit ipahamtang ko ang paghukom diha kaninyo ug ipatibulaag sa matag dapit ang tanan nga nahibilin diha kanimo. 
Busa, ingon nga ako buhi—mao kini ang gipahayag ni Yahweh nga Ginoo—mahitabo gayod kini tungod kay imong gihugawan ang akong balaan nga dapit uban sa tanan nga gikasilagan nga mga butang diha kanimo ug sa tanan nimong malaw-ay nga mga binuhatan, ug pagamyon ko kamo; Dili ako maluoy diha kanimo, ug dili ko ikaw palingkawason. 
Mangamatay sa hampak ang ikatulo nga bahin kaninyo, ug lamyon sila sa kagutom diha sa imong taliwala. Mangahagba pinaagi sa espada ang ikatulo nga bahin nga nagpalibot kanimo. Unya ipatibulaag ko ang ikatulo nga bahin sa bisan asa nga dapit, ug hulboton ko ang espada aron sa paggukod kanila. 
Unya mahuwasan na ako sa akong hilabihan nga kapungot ug papahulayon ko ang akong kaligutgot diha kanila. Matagbaw na ako, ug ilang masayran nga Ako, si Yahweh, ang nakigsulti diha sa akong kapungot sa dihang nahuman na ang akong kaligutgot batok kanila. 
Gub-on ko kamo ug pakaulawan diha sa mga nasod nga nakapalibot kaninyo sa atubangan sa matag usa nga mangagi. 
Busa mamahimong mahisama sa usa ka butang ang Jerusalem nga talamayon ug bugalbugalan ngadto sa ubang katawhan, mahimong usa ka pasidaan ug kalisangan ngadto sa mga nasod nga nakapalibot kanimo. Ipahamtang ko ang mga paghukom batok kanimo pinaagi sa akong kapungot ug kaligutgot, ug uban sa mapintas nga pagbadlong—Ako, si Yahweh ang nagpahayag niini! 
Pagadad-an ko ikaw ug bangis nga mga udyong sa kagutom nga mahimong paagi sa akong paglaglag kanimo. Tungod kay dugangan ko ang imong kagutom ug gub-on ang tipiganan sa imong tinapay. 
Pagadad-an ko ikaw ug kagutom ug mga katalagman aron nga mangawad-an ka ug anak. Moagi kanimo ang hampak ug ang dugo ug magpadala ako ug espada batok kanimo—Ako, si Yahweh, ang nagpahayag niini.” 
