Santiago.
2.
Mga igsoon ko, ayaw sunda ang pagtuo sa atong Ginoong Jesu-Cristo, ang Ginoo sa himaya, pinaagi sa pagdapig sa usa ka tawo. 
Kung adunay mosulod nga usa ka tawo sa inyong panagtigom nga nakasul-ob ug bulawan nga mga singsing ug maayong mga bisti, ug aduna usab mosulod nga usa ka kabos nga tawo nga may hugaw nga bisti, 
ug inyong tagdon pag-ayo ang dato nga tawo nga nagsuot sa maayo nga mga bisti, ug mag-ingon, “Palihog lingkod dinhi sa nindot nga dapit,” apan mag-ingon kamo ngadto sa kabos nga tawo, “Magtindog ka didtong dapita,” o, “Lingkod sa akong tiilan,” 
wala ba kamo maghukom sa inyong mga kaugalingon, ug nahimo nga maghuhukom nga may daotang hunahuna? 
Paminaw, akong hinigugma nga mga kaigsoonan, dili ba ang Dios man nagpili sa mga kabos dinhi sa kalibotan aron madato sa pagtuo ug makapanunod sa gingharian nga iyang gisaad niadtong nahigugma kaniya? 
Apan gipakaulawan ninyo ang mga kabos! Dili ba ang mga dato man ang nagdaogdaog kaninyo, ug dili ba sila man ang nagguyod kaninyo ngadto sa hukmanan? 
Dili ba ang mga dato man ang nagpasipala sa maayong ngalan nga maoy gigamit sa pagtawag kaninyo? 
Apan, kung inyong tumanon ang harianon nga balaod, ingon nga nahisulat sa kasulatan, “Kinahanglan nga higugmaon ninyo ang inyong silingan sama sa inyong kaugalingon,” nagbuhat kamo ug maayo. 
Apan kung kamo nagdapig sa usa ka tawo, nakasala kamo, hinukman pinaagi sa balaod ingon nga mga nakasupak sa balaod. 
Kay si bisan kinsa ang nagtuman sa tibuok balaod, apan sa gihapon napandol sa usa lamang ka bahin, nahimo siyang sad-an sa pagsupak sa tibuok balaod! 
Kay ang Dios nga misulti, “Ayaw pagpanapaw”, misulti usab, “Ayaw pagpatay.” Kung ikaw wala manapaw, apan nakapatay ka, gisupak nimo ang balaod sa Dios. 
Busa pagsulti ug pagtuman ingon niadtong mga hinukman pinaagi sa balaod sa kagawasan. 
Kay ang paghukom miabot nga walay kaluoy niadtong wala nagmaloloy-on. Ang kaluoy magmadaugon labaw sa paghukom! 
Unsa kini kamaayo, akong mga kaigsoonan, kung ang usa moingon nga siya adunay pagtuo, apan wala siyay buhat? Kana ba nga pagtuo makaluwas kaniya? 
Kung ang usa ka igsoon nga lalaki o babaye nagkinahanglan ug mga bisti ug sa inadlaw nga pagkaon, 
ug ang usa kaninyo magsulti ngadto kanila, “Lakaw diha sa kalinaw, pagmainiton ug kaon ug maayo,” apan wala kamo maghatag kanila sa mga butang nga gikinahanglan alang sa lawas, unsa kana kamaayo? 
Sa samang pamaagi ang pagtuo, kung kini walay mga buhat, patay. 
Apan kung adunay mosulti, “Ikaw adunay pagtuo, ug ako adunay mga buhat.” Ipakita kanako ang inyong pagtuo nga walay mga buhat, ug ipakita ko kaninyo ang akong pagtuo pinaagi sa akong mga buhat. 
Nagatuo kamo nga adunay usa ka Dios; husto kamo. Apan ang mga demonyo nagtuo usab niana ug nangurog. 
Buot ka ba masayod, buang-buang nga tawo, nga ang pagtuo walay pulos kung walay mga buhat? 
Dili ba si Abraham nga atong patriarka gipakamatarong pinaagi sa iyang binuhatan sa dihang gihalad niya si Isaac ang iyang anak nga lalaki ngadto sa ibabaw sa halaran? 
Makita ninyo nga ang iyang pagtuo namuhat pinaagi sa iyang mga binuhatan, ug pinaagi sa mga buhat ang iyang pagtuo nagkab-ot sa katuyoan niini. 
Ang kasulatan natuman nga nag-ingon, “Si Abraham mituo sa Dios, ug giisip siya nga matarong.” Busa gitawag si Abraham nga usa ka higala sa Dios. 
Nakita ninyo nga gipakamatarong ang usa ka tawo pinaagi sa mga buhat, ug dili lamang pinaagi sa pagtuo. 
Sa sama nga paagi usab dili ba si Rahab nga babaye nga gabaligya sa iyang kaugalingon gipakamatarong pinaagi sa mga buhat, sa dihang gidawat niya ang mga mensahero ug gipadala sila sa lain nga dalan? 
Kay kung ang lawas ibulag sa espiritu patay man, ang pagtuo usab nga walay mga buhat patay usab. 
