Mga Buhat.
26.
Busa gisultihan ni Agripa si Pablo “Makahimo naka sa pagsulti alang sa imong kaugalingon.” Unya gituy-od ni Pablo ang iyang kamot ug siya nanalipod. 
“Giisip nako ang akong kaugalingon nga malipayon, Haring Agrippa, sa paghimo sa akong kaso dinhi sa imong atubangan karon batok sa tanan nga mga pasangil sa mga Judio; 
ilabina, tungod kay ikaw hanas sa tanan nga nabatasan sa mga Judio ug mga pangutana. Mao nga manghangyo ako kanimo nga paminawon mo ako nga mapailubon. 
Sa pagkatinuod, ang tanang mga Judio nasayod kung unsa ang akong kinabuhi gikan sa akong pagkabatan-on sa akong nasod ug sa Jerusalem. 
Nasayod sila kanako gikan sa sinugdanan ug sila miangkon nga nagpuyo ako isip Pariseo, ang pinakaisog nga sekta sa atong relihiyon. 
Karon ako mitindog dinhi aron pagahukman tungod kay ako nangita sa saad nga gihimo sa Dios sa atong mga amahan. 
Alang niining pangatarungan sa atong napulog duha ka tribu nga matinud-anon nga nag-alagad sa Dios gabii ug adlaw, ug naglaom kita nga makab-ot kini. Alang kini sa paglaom sa mga Judio nga namasangil kanako, Hari! 
Nganong gihunahuna mo man nga talagsaon alang sa Dios nga mobanhaw sa mga patay? 
Niadtong usa ka higayon nga ako naghunahuna sa akong kaugalingon nga kinahanglan buhaton ko ang daghang mga butang nga supak sa ngalan ni Jesus nga taga-Nazaret. 
Gibuhat ko kini didto sa Jerusalem; Gipriso nako ang daghan nga mga balaan sa bilanggoan, ug aduna akoy katungod gikan sa mga pangulong pari nga buhaton kini; ug sa dihang sila gipangpatay, akong gihatag ang akong pag-uyon batok usab kanila. 
Kanunay nako silang gisilotan sa tanan nga mga sinagoga ug ako silang gisulayan aron mahimong magpasipala. Nasuko ako pag-ayo kanila ug gigukod ko sila bisan paman sa langyaw nga mga siyudad. 
Samtang gibuhat ko kini, miadto ako sa Damasco uban ang katungod ug mga sugo gikan sa mga pangulong pari; 
ug samtang anaa pa ako didto sa dalan, sa udtong tutok, Hari, nakita nako ang kahayag gikan sa langit nga mas sulaw pa kaysa adlaw ug midan-ag kini palibot kanako ug sa mga lalaki nga kauban nako sa paglakaw. 
Ug sa dihang kaming tanan nangatumba sa yuta, akong nadungog ang tingog nga nagsulti kanako nga miingon sa Hebrohanon nga pinulongan, “Saulo, Saulo, nganong gilutos mo man ako? Lisod kini alang kanimo sa pagsipa sa igtutugsok. 
Unya ako miingon, 'Kinsa ka man, Ginoo?' Ang Ginoo mitubag, 'Ako si Jesus nga imong gilutos. 
Karon bangon ug tindog sa imong mga tiil; tungod niining tumonga ako nagpakita kanimo, sa pagpili kanimo nga mahimong sulugoon ug saksi mahitungod sa mga butang nga imong nasayran mahitungod kanako karon ug ang mga butang nga akong ipadayag kanimo sa umaabot; 
ug luwason ko ikaw gikan sa mga tawo ug gikan sa mga Gentil nga akong paadtoan kanimo, 
aron maabli ang ilang mga mata ug aron sa pagpabiya kanila gikan sa kangitngit ngadto sa kahayag ug gikan sa gahom ni Satanas ngadto sa Dios, aron sila makadawat ug kapasayloan sa sala gikan sa Dios ug ang panulondon nga akong ihatag ngadto kanila nga akong gigahin alang sa akong kaugalingon pinaagi sa ilang pagtuo kanako.' 
Busa, Haring Agripa, wala nako gisupak ang langitnong panan-awon; 
apan, kadtong anaa una sa Damasco, ug unya sa Jerusalem, ug sa tibuok nasod sa Judea, ug usab ngadto sa mga Gentil, ako nagsangyaw nga kinahanglan magbasol ug mobalik sa Dios, maghimo ug mga buhat nga takos sa paghinulsol. 
Mao kini ang hinungdan nga ang mga Judio nagdakop kanako didto sa templo ug nagsulay sa pagpatay kanako. 
Gitabangan ako sa Dios hangtod karon, busa gibarogan ko ug gipamatud-an sa yano nga mga tawo ug sa mga bantugan mahitungod sa wala nay mas labaw pa kung dili ang giingon sa mga propeta ug ni Moses nga mahitabo; 
nga si Cristo kinahanglan mag-antos, ug siya ang una nga nabanhaw gikan sa mga patay ug sa pagmantala sa kahayag ngadto sa katawhan sa mga Judio ug ngadto sa mga Gentil. 
Sa pagkahuman sa pagpanalipod ni Pablo si Festo miingon sa makusog nga tingog, “Pablo, nabuang ka na; ang imong dakong nakat-onan mao ang nakapabuang kanimo.” 
Apan si Pablo miingon, “Dili ako buang, pinakahalangdon nga Festo; apan uban ang kaisog ako nagsulti sa kamatuoran ug kaligdong. 
Kay ang hari nasayod mahitungod niining mga butanga; ug busa, ako gawasnon sa pagsulti kaniya, kay ako nadani nga walay matago gikan kaniya; Tungod kay kini wala gibuhat diha sa usa ka suok. 
Nagtuo ba ikaw sa mga propeta, Haring Agrippa? Nasayod ako nga nagtuo ka.” 
Miingon si Agripa kang Pablo, “Sa mubo nga panahon danihon mo ba ako ug himuon nga Kristohanon?” 
Si Pablo miingon, “Nag-ampo ako sa Dios, bisan sa mubo o taas nga panahon, dili kay ikaw lang, apan ang tanan usab nga naminaw kanako karong adlawa, mahimo nga sama kanako, apan walay labot niining mga kadena sa prisohan.” 
Unya ang hari mitindog, ug ang gobernador, ug si Bernice usab, ug kadtong naglingkod kauban nila; 
ug sa dihang mibiya sila sa hawanan, nagsulti sila sa usag-usa ug miingon, “Kini nga tawo dili takos sa kamatayon o mga gapos.” 
Miingon si Agrippa ngadto kang Festo, “Kining tawhana gipagawas na unta kung wala lamang siya mihangyo kang Cesar.” 
