Pinadayag.
7.
Human niini nakita ko ang upat ka mga manulonda nga nagbarog sa upat ka suok sa kalibotan, hugot nga nagpugong sa upat ka hangin sa kalibotan aron walay hangin nga mohuros didto sa yuta, didto sa dagat, o sa bisan unsang kahoy. 
Nakita ko ang ubang manulonda gikan sa silangan, nga adunay silyo sa buhi nga Dios. Siya mitawag sa lanog nga tingog sa upat ka mga manulonda nga gihatagan ug pagtugot aron sa pagguba sa yuta ug sa dagat: 
“Ayaw gub-a ang kalibotan, ang dagat, o ang mga kahoy hangtod mabutangan ta ug silyo ang mga agtang sa mga sulugoon sa atong Dios.” 
Nadungog ko ang gidaghanon niadtong nasilyohan: mga 144, 000, ang nasilyohan gikan sa matag banay sa mga katawhan sa Israel: 
ang 12, 000 nga nasilyohan gikan sa banay ni Juda, ang 12, 000 gikan sa banay ni Ruben, ang 12, 000 gikan sa banay ni Gad. 
Ang 12, 000 gikan sa banay ni Asher, ang 12, 000 gikan sa banay ni Neftali, ang 12, 000 gikan sa banay ni Manases. 
ang 12, 000 gikan sa banay ni Simeon, ang 12, 000 gikan sa banay ni Levi, ang 12, 000 gikan sa banay ni Isacar, 
ang 12, 000 gikan sa banay ni Zebulun, ang 12, 000 gikan sa banay ni Jose, ug ang 12, 000 gikan sa banay ni Benjamin ang nasilyohan. 
Human niini nga mga butanga mitan-aw ako, ug adunay dakong panon nga walay bisan usa nga makaihap—gikan sa tanang kanasoran, banay, katawhan, ug mga pinulongan—nanagbarog sa atubangan sa trono ug sa atubangan sa Nating Karnero. Nagsul-ob sila sa maputing bisti ug naggunit sa sanga sa palmera sa ilang mga kamot, 
ug sila nagtawag uban sa lanog nga tingog: “Ang kaluwasan iya sa atong Dios nga naglingkod didto sa trono, ug sa Nating Karnero!” 
Ang tanan nga mga manulonda nagbarog nga nag-alirong sa trono ug nag-alirong sa mga kadagkoan ug sa upat ka mga buhing binuhat, ug sila mihapa sa yuta ug gipaduol ang ilang mga dagway sa yuta diha sa atubangan sa trono, ug sila nagsimba sa Dios, 
nga nag-ingon, “Amen! Ang pagdayeg, ang himaya, ang kaalam, ang pagpasalamat, ang kadungganan, ang gahom, ug ang kalig-on anaa sa atong Dios hangtod sa kahangtoran! Amen!” 
Unya usa sa mga kadagkoan nangutana kanako, “Kinsa man kining gisul-oban ug maputi nga mga bisti, ug diin man sila gikan? 
Ako miingon kaniya, “Sir, nasayran mo na,” ug miingon siya kanako, “Mao kini ang usa sa mga nakalingkawas sa Dakong Kagul-anan. Gilabhan nila ang ilang mga bisti ug nahimo kining puti sa dugo sa Nating Karnero. 
Kay mao kini ang hinungdan, nga sila anaa sa atubangan sa trono sa Dios, ug nagsimba sila kaniya adlaw ug gabii sa iyang templo. Siya nga naglingkod atubangan sa trono magabukhad sa iyang barongbarong ngadto kanila. 
Dili na sila gutomon pag-usab, ni dili na sila uhawon pag-usab. Ang adlaw dili na makapaso kanila, ni bisan unsang kainit nga makasunog. 
Kay ang Nating Karnero sa taliwala sa trono mao ang ilang magbalantay, ug siya ang magagiya kanila sa mga tuboran sa tubig sa kinabuhi, ug ang Dios magapahid sa matag luha gikan sa ilang mga mata.” 
