Mga Salmo.
147.
Dayega si Yahweh, kay maayo nga mag-awit sa mga pagdayeg sa atong Dios, maayo kini, ug angay ang pagdayeg. 
Gitukod pag-usab ni Yahweh ang Jerusalem, gitigom niya ang mga nagkatibulaag nga katawhan sa Israel. 
Giayo niya ang nasakitan nga kasingkasing ug gibugkosan ang ilang mga samad. 
Naihap niya ang mga bituon, ginganlan niya kining tanan. 
Bantogan ang atong Ginoo ug hilabihan kagamhanan, ang iyang panabot dili masukod. 
Gipataas ni Yahweh ang mga dinaogdaog, ug gipalukapa niya ang mga daotan ngadto sa yuta. 
Awiti si Yahweh uban ang pagpasalamat, awiti ug mga pagdayeg ang atong Dios dinuyogan sa alpa. 
Gitabonan niya ang kalangitan sa mga panganod ug giandam ang ulan alang sa kalibotan, aron motubo ang sagbot sa kabukiran. 
Gihatagan niya ug mga pagkaon ang mga mananap ug ang mga pisu sa uwak sa dihang sila mopiyak. 
Wala siya makakaplag ug kalipay diha sa kusog sa kabayo, wala siya mahimuot sa kusgan nga mga paa sa tawo. 
Mahimuot lamang si Yahweh niadtong magpasidungog kaniya, nga naglaom sa iyang matinud-anon nga kasabotan. 
Dayega si Yahweh, Jerusalem, dayega ang imong Dios, Zion. 
Kay gipalig-on niya ang mga babag sa imong mga ganghaan, gipanalanginan niya ang imong mga anak taliwala kanimo. 
Magdala siya ug kauswagan sulod sa imong mga utlanan, tagbawon ka niya sa labing maayo nga trigo. 
Gipadala niya ang iyang kasugoan ngadto sa kalibotan, ang iyang sugo moabot dayon. 
Gihimo niya ang niyebe sama sa balahibo sa karnero, gikatag niya ang gagmay nga ice sama sa abo. 
Nagpaulan siya ug ice sama sa dinugmok nga tinapay, kinsa man ang makaagwanta sa kabugnaw nga iyang gipadala? 
Gipadala niya ang iyang sugo ug nangalanay kini, gipahuros niya ang hangin ug gipadagayday ang tubig. 
Gimantala niya ang iyang pulong ngadto kang Jacob, ang iyang kabalaoran ug ang iyang matarong nga kasugoan sa Israel. 
Wala niya kini buhata sa uban nga nasod, ug mahitungod sa iyang kasugoan, wala sila masayod niini. Dayega si Yahweh. 
