Mateo.
9.
Si Jesus misulod sa usa ka bangka, patabok, ug miadto sa iyang kaugalingon nga siyudad. 
Tan-awa, sila midala ngadto kaniya ug usa ka paralisado nga tawo nga naghigda sa usa ka banig. Sa pagkakita sa ilang pagtuo, si Jesus misulti ngadto sa paralisado nga tawo, “Anak, pagmalipayon. Ang imong mga sala napasaylo na.” 
Tan-awa, pipila ka mga eskriba nagsulti sa ilang mga kaugalingon, “Kining tawhana nagpasipala.” 
Si Jesus nasayod sa ilang mga hunahuna ug miingon, “Nganong naghunahuna kamo ug daotan sa inyong mga kasingkasing? 
Kay unsa ang mas sayon sa pagsulti, 'Ang imong mga sala napasaylo na.' o sa pagsulti 'Barog ug lakaw'? 
Apan aron kamo masayod nga ang Anak sa Tawo adunay katungod sa kalibotan sa pagpasaylo sa mga sala,...” siya miingon sa parilitiko, 'Barog, punita ang imong banig, ug adto sa imong balay.” 
Unya mibarog ang tawo ug miadto palayo sa iyang balay. 
Sa dihang ang mga panon nakakita niini, sila nahibulong ug nagdayeg sa Dios, nga naghatag sa maong katungod ngadto sa mga tawo. 
Sa paglabay ni Jesus gikan didto, iyang nakita ang usa ka tawo nga ginganlan ug Mateo, nga naglingkod sa kolektahanan sa buhis. Siya miingon kaniya, “Sunod kanako.” Siya mibarog ug misunod kaniya. 
Sa paglingkod ni Jesus aron mokaon didto sa balay, tan-awa, daghan nga mga tigkolekta sa buhis ug mga makasasala nga tawo ang miabot ug mikaon uban kang Jesus ug sa iyang mga disipulo. 
Sa dihang ang mga Pariseo nakakita niini, sila miingon sa iyang mga disipulo, “Nganong ang inyong magtutudlo nagkaon uban sa mga kubrador ug buhis ug sa mga makasasala nga tawo?” 
Sa dihang si Jesus nakadungog niini, siya miingon, “Ang mga tawo nga lig-on ang lawas dili manginahanglan ug mananambal, kadto lamang nagsakit. 
Kamo kinahanglan makakat-on kung unsa ang mga pasabot niini, 'Ako nagtinguha sa kalooy ug dili sa halad.' Kay ako miabot, dili sa pagtawag sa matarong aron sa paghinulsol, apan sa mga makasasala.” 
Unya ang mga disipulo ni Juan miadto kaniya ug miingon, “Nganong kami ug ang mga Pariseo kanunay nagapuasa, apan ang imong mga disipulo dili nagapuasa?” 
Si Jesus miingon kanila, “Mahimo ba ang abay sa kasal nga magmasulob-on samtang ang pamanhonon kauban pa nila? Apan ang mga adlaw moabot sa dihang ang pamanhonon pagakuhaon gikan kanila, ug unya sila magpuasa. 
Walay tawo nga mobutang sa usa ka bag-o nga panapton ngadto sa daang panapton, kay ang tinapak magisi gikan sa panapton, ug usa ka mas dako nga gisi ang mahimo. 
Ni ang mga tawo mobutang ug bag-o nga bino ngadto sa daang sudlanan nga panit. Kung kini buhaton nila, ang mga panit magisi, ang bino mahimong mayabo, ug ang sudlanan nga panit madaot. Hinuon, sila mobutang sa bag-o nga bino sa bag-o nga mga sudlanan nga panit, ug ang duha matipigan.” 
Samtang si Jesus nagsulti niining mga butang ngadto kanila, tan-awa, usa ka opisyal ang miabot ug miluhod ngadto kaniya. Siya miingon, “Ang akong anak namatay karon lang, apan adto ug itapion ang imong kamot kaniya, ug siya mabuhi.” 
Unya si Jesus mibarog ug misunod kaniya, ug ang iyang mga disipulo usab. 
Tan-awa, usa ka babaye nga hilabihan ang pagdugo sa dose ka tuig, miabot sa likod ni Jesus ug mihikap sa tumoy sa iyang sinina. 
Kay siya misulti sa iyang kaugalingon, “Kung ako makahikap lamang sa iyang sinina, ako mahimong mauli-an.” 
Apan si Jesus milingi ug nakita siya, ug miingon “Anak, pagmaisugon. Ang imong pagtuo nakahimo sa pag-ayo kanimo.” Ug ang babaye naulian dayon. 
Sa dihang miabot si Jesus sa balay sa opisyal, iyang nakita ang tigtugtog sa plawta ug ang panon sa katawhan naghimo ug kasaba. 
Siya miingon, “Hawa palayo, kay ang babaye dili patay, apan siya natulog.” Apan sila mikatawa kaniya sa pagbugal-bugal. 
Sa dihang ang panon nabutang na sa gawas, siya misulod sa kuwarto ug gigunitan siya sa kamot, ug ang batang babaye mibarog. 
Ang mga balita mahitungod niini mikaylap ngadto sa tanan niana nga rehiyon. 
Sa paglabay ni Jesus gikan didto, duha ka buta nga mga lalaki ang misunod kaniya. Sila nagsige ug singgit ug nagsulti, “Kaloy-i kami, Anak ni David!” 
Sa dihang si Jesus miabot sa balay, ang buta nga mga lalaki miduol kaniya. Si Jesus miingon kanila, “Nagtuo ba kamo nga ako makahimo niini?” Sila miingon kaniya, “Oo, Ginoo.” 
Unya gihikap ni Jesus ang ilang mga mata ug miingon, “Mahitabo kini kaninyo sumala sa inyong pagtuo.” 
Ug ang ilang mga mata naabli. Unya si Jesus hugot nga nagmando kanila ug miingon, “Tan-awa nga walay bisan usa nga masayod niini.” 
Apan ang duha ka lalaki miadto sa gawas ug gipakaylap ang mga balita mahitungod niini nianang tibuok nga rehiyon. 
Samtang kadtong duha ka lalaki milakaw palayo, tan-awa, usa ka amang nga tawo nga gidumalahan sa usa ka demonyo ang gidala ngadto kang Jesus. 
Sa dihang ang demonyo gipahawa na, ang amang nga tawo nakasulti. Ang panon sa katawhan nahibulong ug misulti, “Kini wala pa sukad nakita sa Israel!” 
Apan ang mga Pariseo miingon, “Pinaagi sa magmamando sa mga demonyo, siya makapahawa sa mga demonyo.” 
Si Jesus miadto sa tanan nga mga siyudad ug sa mga baryo. Siya mipadayon sa pagtudlo sa ilang mga sinagoga, sa pagwali sa ebanghelyo sa gingharian, ug sa pag-ayo sa tanang matang sa balatian ug sa tanang matang sa sakit. 
Sa dihang iyang nakita ang mga panon sa katawhan, siya adunay gugma alang kanila, tungod kay sila nasamok ug naluya. Sila sama sa karnero nga walay magbalantay. 
Siya miingon sa iyang mga disipulo, “Ang anihonon daghan, apan ang mga magbubuhat gamay. 
Busa pag-ampo ngadto sa Ginoo sa pag-ani, aron nga siya magpadala ug mga magbbuhat didto sa iyang anihonon.” 
