2 Hari.
9.
Gipatawag ni Eliseo nga propeta ang usa sa mga anak sa mga propeta ug miingon kaniya, “Pag-ilis alang sa panaw, unya dad-a kining gamay nga botelya sa lana sa imong kamot ug pag-adto sa Ramot Gilead. 
Sa imong pag-abot, pangitaa si Jehu, ang anak nga lalaki ni Jehoshafat, ang anak nga lalaki ni Nimshi, ug sulod didto ug patindoga siya gikan sa iyang mga kaubanan, ug dad-a siya sa sulod sa lawak. 
Unya kuhaa ang botelya sa lana ug ibubo kini sa iyang ulo ug ingna, 'Miingon si Yahweh niini: “Gidihogan ko ikaw nga mahimong hari sa Israel.'” Unya ablihi ang pultahan, ug dagan; ayaw paglangan.” 
Busa ang batan-ong lalaki, ang batan-ong propeta, miadto sa Ramot Gilead. 
Sa pag-abot niya, tan-awa, naglingkod ang mga kapitan sa kasundalohan. Busa miingon ang batan-ong propeta, “Mianhi ako kay aduna akoy tuyo kaninyo, kapitan.” Mitubag si Jehu, “Kang kinsa man kanamo?” Mitubag ang batan-ong propeta, “Kanimo, kapitan.” 
Busa mitindog si Jehu ug miadto didto sa balay, ug gibubo sa propeta ang lana sa iyang ulo ug miingon ngadto kang Jehu, “Si Yahweh, ang Dios sa Israel, miingon niini: 'Gidihogan ko ikaw nga mahimong hari sa katawhan ni Yahweh, ang Israel. 
Kinahanglan nga patyon mo ang pamilya ni Ahab nga imong agalon, aron akong mapanimaslan ang dugo sa akong mga sulugoon nga mga propeta, ug ang dugo sa tanang sulugoon ni Yahweh, nga gipatay sa kamot ni Jezebel. 
Kay patyon ang tibuok pamilya ni Ahab ug putlon ko gikan kang Ahab ang matag batang lalaki, bisan ulipon siya o usa ka gawasnon nga tawo. 
Himoon ko nga mahisama ang balay ni Ahab sa balay ni Jeroboam ang anak nga lalaki ni Nebat ug sama sa balay ni Baasha ang anak nga lalaki ni Ahia. 
Kaonon sa mga iro si Jezebel didto sa Jezreel, ug walay bisan usa nga molubong kaniya.'” Unya giablihan sa propeta ang pultahan ug midagan. 
Busa mitungha si Jehu sa mga sulugoon sa iyang agalon, ug miingon ang usa kaniya, “Maayo ba ang tanan? Nganong mianhi man kanimo kining buangbuang nga tawo?” Mitubag si Jehu kanila, “Kaila ka niadtong tawhana ug sa mga matang sa mga butang nga iyang gisulti.” 
Miingon sila, “Bakak kana. Sultihi kami.” Mitubag si Jehu, “Miingon siya kanako niini ug niana, ug miingon usab siya, 'Mao kini ang gisulti ni Yahweh: Gidihogan ko ikaw ingon nga hari sa Israel.'” 
Unya ang matag usa kanila nagdalidali sa paghubo sa ilang pangsapaw nga bisti ug gibutang kini ilalom kang Jehu sa kinatumyan sa hagdanan. Gipatingog nila ang trumpeta ug miingon, “Hari si Jehu.” 
Niini nga paagi si Jehu ang anak nga lalaki ni Jehoshafat nga anak nga lalaki ni Nimshi mibudhi batok kang Joram. Karon si Joram nagapanalipod sa Ramot Gilead, siya ug ang tanang Israel, tungod kang Hazael ang hari sa Aram, 
apan miuli si Haring Joram ngadto sa Jezreel aron magpaayo sa mga samad nga gihatag kaniya sa mga Arameanhon, sa dihang nakiggubat siya batok kang Hazael ang hari sa Aram. Miingon si Jehu sa mga sulugoon ni Joram, “Kung mao kana ang inyong panghunahuna, ayaw tugoti nga adunay makaikyas o makagawas sa siyudad, aron sa pagsulti niini nga balita ngadto sa Jezreel.” 
Busa misakay si Jehu sa karwahe paingon sa Jezreel; kay nagpahulay si Joram didto. Karon milugsong si Ahazia nga hari sa Juda aron makita si Joram. 
Nagtindog ang tigbantay sa tore sa Jezreel, ug nakit-an niya ang panon ni Jehu sa dihang layo pa sila; miingon siya, “Nakakita ako ug usa ka panon sa kalalakin-an nga nagpadulong.” Miingon si Joram, “Pagkuha ug tigkabayo, ug ipadala siya aron pagtagbo kanila; ingna siya nga isulti kini, 'Mianhi ba kamo aron sa pagpakigdait?'” 
Busa gipadala ang tawo nga nagkabayo aron sa pagtabo kaniya; miingon siya, “Miingon ang hari niini: 'Mianhi ba kamo aron sa pagpakigdait?'” Busa miingon si Jehu, “Unsa may labot nimo sa pagpakigdait? Talikod ug sakay sunod kanako.” Unya giingnan sa tigbantay ang hari, “Nakigtagbo na ang mensahero kanila, apan dili na siya mobalik.” 
Busa nagpadala siya ug ikaduhang tawo nga nagkabayo, nga miabot kanila ug miingon, “Miingon ang hari niini: 'Mianhi ba kamo aron sa pagpakigdait?'” Mitubag si Jehu, “Unsa may labot nimo sa pagpakigdait? Talikod ug sakay sunod kanako.” 
Mibalita na usab ang tigbantay, “Mitagbo siya kanila, apan dili na siya mobalik. Kay ang paagi nga gimaneho ang karwahe sama sa pagmaneho ni Jehu ang anak nga lalaki ni Nimshi, mangtas siya nga nagmaneho.” 
Busa miingon si Joram, “Andama ang akong karwahe.” Giandam nila ang iyang karwahe, ug misakay si Joram nga hari sa Israel ug si Ahazia nga hari sa Juda, sa tagsatagsa nila ka karwahe, aron sa pagtagbo kang Jehu. Nakit-an nila siya sa yuta ni Nabot nga taga-Jezreel. 
Sa dihang nakita ni Joram si Jehu, miingon siya, “'Mianhi ba kamo aron sa pagpakigdait, Jehu?” Mitubag siya, “Unsa man ang maayo sa pagpakigdait, kung nagpadayon ang daghan kaayong buhat sa mga pagbaligya ug dungog ug pagpamarang sa imong inahan nga si Jezebel?” 
Busa gipaliko ni Joram ang iyang karwahe ug mikalagiw ug miingon kang Ahazia, “Adunay pagluib, Ahazia.” 
Unya gihulbot ni Jehu ang iyang pana uban sa tibuok niyang kusog ug gipana si Joram taliwala sa iyang mga abaga; milapos ang udyong sa iyang kasingkasing, ug nalup-og siya sulod sa iyang karwahe. 
Unya miingon si Jehu sa iyang kapitan nga si Bidkar, “Kuhaa siya ug ilabay siya sa uma ni Nabot nga taga-Jezreel. Hinumdomi sa dihang ikaw ug ako nag-uban nga nagsakay sunod kang Ahab nga iyang amahan, gihimo kini nga panagna ni Yahweh batok kaniya: 
'Sa pagkatinuod nakita ko kagahapon ang dugo ni Nabot ug ang dugo sa iyang mga anak nga lalaki, miingon si Yahweh, ug mobalos ako kanimo niining yutaa,' miingon si Yahweh. Unya karon, kuhaa siya ug ilabay siya niini nga uma, sumala sa pulong ni Yahweh. 
Sa dihang nakita kini ni Ahazia, ang hari sa Juda, mikalagiw siya sa dalan paingon sa Bet Haggan. Apan misunod kaniya si Jehu, ug miingon, “Patya usab siya sulod sa iyang karwahe,” ug gipana nila siya didto sa tungason sa Gur, nga tapad sa Ibleam. Nakaikyas si Ahazia ngadto sa Megido ug namatay didto. 
Gidala sa iyang mga sulugoon ang iyang lawas sulod sa karwahe padulong sa Jerusalem ug gilubong siya didto sa iyang lubnganan uban ang iyang mga amahan sa siyudad ni David. 
Karon mao kini ang ikanapulog usa ka tuig sa panahon ni Joram ang anak nga lalaki ni Ahab nga nagsugod sa paghari si Ahazia sa Juda. 
Sa dihang miabot si Jehu sa Jezreel, nakadungog si Jezebel niini, ug gipintalan niya ang iyang mga mata, gihan-ay ang iyang buhok, ug midungaw sa bintana. 
Sa dihang pasulod na sa ganghaan si Jehu, miingon siya kaniya, “Mianhi ka ba aron sa pagpakigdait, ikaw Zimri, nga nagpatay sa imong agalon? 
Mihangad si Jehu sa bintana ug miingon, “Kinsa man ang dapig kanako? Kinsa?” Unya ang duha o tulo ka mga yunoko midungaw. 
Busa miingon si Jehu, “Ihulog siya.” Busa gihulog nila si Jezebel, ug nanglagsik ang iyang dugo sa pader ug sa mga kabayo, ug gitumban siya ni Jehu. 
Sa dihang misulod na si Jehu sa palasyo, mikaon siya ug miinom. Unya miingon siya, “Tan-awa karon kining bayhana nga gitunglo ug ilubong siya, kay anak siya nga babaye sa hari.” 
Milakaw sila aron paglubong kaniya, apan wala na silay nakita kaniya gawas sa iyang bagulbagol, mga tiil, ug mga palad sa iyang mga kamot. 
Busa mibalik sila ug misugilon kang Jehu. Miingon siya, “Mao kini ang pulong ni Yahweh nga iyang gisugilon pinaagi sa iyang alagad nga si Elias nga taga-Tishbe, nga nag-ingon, 'Kaonon sa mga iro ang unod ni Jezebel sa yuta sa Jezreel, 
ug ang lawas ni Jezebel mahisama sa hugaw sa mananap sa kaumahan diha sa yuta sa Jezreel, aron walay bisan usa nga makaingon, “Si Jezebel kini.”'” 
