Mga Buhat.
10.
Karon adunay usa ka tawo sa siyudad sa Cesarea, nga Cornelio ang ngalan, ang senturyon sa gitawag nga Italyanhong batalyon. 
Siya usa ka matinud-anon nga tawo, usa nga nagsimba sa Dios uban ang tanan nga anaa sa iyang panimalay; nagahatag siya ug daghang salapi alang sa Judio nga katawhan ug kanunay nag-ampo sa Dios. 
Sa ikasiyam nga takna sa adlaw, dayag nga iyang nakita sa usa ka panan-awon ang anghel sa Dios nga mipaduol kaniya. Ang anghel miingon kaniya, “Cornelio!” 
Si Cornelio mitutok sa anghel ug nalisang pag-ayo ug siya miingon, “Unsa man, sir?” Ang anghel miingon kaniya, “Ang imong mga pag-ampo ug mga gasa sa mga kabos mipataas nga halad handomanan sa presensya sa Dios. 
Karon pagpadala ug mga lalaki sa siyudad sa Jopa aron kuhaon ang tawo nga gingalan ug Simon, nga ginganlan usab ug Pedro. 
Siya nagpuyo kauban ang magtatabas ug panit sa hayop nga gingalan ug Simon, kinsang balay anaa sa baybayon.” 
Sa dihang ang anghel nga nakigsulti kaniya mibiya, gitawag ni Cornelio ang duha niya ka mga sulugoon sa balay, ug ang sundalo nga nagsimba sa Dios gikan sa maong kasundalohan nga nag-alagad usab kaniya. 
Si Cornelio miingon kanila sa tanan nga nahitabo ug gipaadto sila sa Jopa. 
Karon sa sunod nga adlaw mga ikaunom nga takna, sa dihang anaa sila sa ilang panaw ug nagkaduol na sa siyudad, si Pedro miadto sa taas sa balay aron sa pag-ampo. 
Unya siya gigutom ug buot mokaon, apan samtang ang mga tawo nagluto sa pagkaon, nakatagpilaw siya; 
ug nakita niya ang langit nga naabli, ug naay sudlanan nga mipakanaog, sama sa dakong panapton nga nagpadulong sa yuta, nga gitunton sa upat niini ka mga suok. 
Niini adunay tanang matang sa upat ug tiil nga mga mananap ug mga butang nga nagakamang sa yuta, ug mga langgam sa kalangitan. 
Unya usa ka tingog ang miingon kaniya: “Tindog, Pedro, patya ug kaon.” 
Apan si Pedro miingon, “Dili Ginoo; kay ako wala makakaon ug bisan unsa nga mahugaw ug dili limpyo.” 
Apan ang tingog miabot kaniya pag-usab sa ikaduhang higayon: “Kung unsay gilimpyohan sa Dios, ayaw kini tawga nga mahugaw.” 
Kini nahitabo sa makatulo ka higayon; unya ang sudlanan dihadiha gikuha pabalik sa langit. 
Karon samtang si Pedro nalibog pag-ayo mahitungod kung unsa ang ipasabot sa panan-awon nga iyang nakita, tan-awa, ang mga lalaki nga gipadala ni Cornelio mitindog atubangan sa ganghaan, paghuman nila ug pangutana sa dalan padulong sa balay. 
Ug sila nanawag ug nangutana kung si Simon, nga ginganlan usab ug Pedro, nagpuyo didto. 
Samtang naghunahuna si Pedro mahitungod sa panan-awon, ang Espiritu miingon kaniya, “Tan-awa, tulo ka mga lalaki ang nangita kanimo. 
Tindog ug adto sa ubos ug lakaw uban kanila. Ayaw kahadlok sa pag-uban, tungod kay ako nagpadala kanila.” 
Busa si Pedro mikanaog ug miadto sa mga lalaki ug miingon, “Siya nga inyong gipangita mao ako. Nganong mianhi kamo?” 
Miingon sila, “Ang kapitan nga ginganlan ug Cornelio, matarong nga tawo ug usa nga nagsimba sa Dios, ug gitahod sa tanang nasod sa mga Judio, giingnan sa balaang anghel sa Dios sa pagkuha kanimo aron moadto sa iyang balay, aron makapaminaw siya sa mensahe gikan kanimo.” 
Busa gidapit sila ni Pedro nga mosulod ug magpabilin uban kaniya ug sa mga tawo nga kauban niya. Sa pagkasunod buntag siya mibangon ug mikuyog kanila, ug ang pipila sa mga kaigsoonan nga gikan sa Jopa mikuyog kaniya. 
Sa pagkasunod nga adlaw sila miabot sa Cesarea. Si Cornelio naghulat kanila; gitawag niya ang iyang mga paryenti ug suod nga mga higala. 
Nahitabo kini nga sa dihang si Pedro misulod, si Cornelio mihimamat kaniya ug miluhod sa iyang tiilan aron sa pagpasidungog kaniya. 
Apan gipatindog siya ni Pedro ug miingon, “Tindog; ako usab usa lamang ka tawo.” 
Samtang si Pedro nakigsulti kaniya, misulod siya ug nakita niya ang daghang tawo nga nagtigom. 
Miingon siya kanila, “Kamo sa inyong kaugalingon nasayod nga dili uyon sa balaod alang sa mga Judio nga tawo ang makig-uban o mobisita sa usa nga gikan sa laing nasod. Apan gipakita sa Dios kanako nga dili nako kinahanglan tawgon ang bisan kinsa nga tawo nga mahugaw o dili limpyo. 
Mao nga mianhi ako sa walay pakiglalis, sa dihang ako gipaanhi. Busa mangutana ako kanimo nganong gipakuha mo man ako.” 
Miingon si Cornelio, “Upat ka adlaw ang milabay sa sama niining taknaa, ako nag-ampo dinhi sa akong balay sa ika-siyam ang takna; ug nakakita ug tawo nga mitindog sa akong atubangan sa hayag nga bisti. 
Siya miingon, 'Cornelio, ang imong pag-ampo nadungog sa Dios, ug ang imong mga gasa alang sa mga kabos nagpahinumdom sa Dios mahitungod kanimo. 
Busa pagpadala ug tawo sa Jopa, ug pangitaa ang tawo nga ginganlan ug Simon, nga usab ginatawag ug Pedro. Nagpuyo siya sa balay sa magtatabas ug panit sa hayop nga ginganlan ug Simon, diha sa baybayon.' Pipila ka karaan nga mga sinulat midugang: Kung siya moabot, siya mosulti kanimo. 
Busa sa walay langan ako nagpakuha kanimo. Buotan ka kay ikaw mianhi. Unya karon, ania kitang tanan dinhi sa panan-aw sa Dios, aron sa pagpaminaw sa tanan nga gitudlo kanimo sa Ginoo nga isulti.” Pipila ka karaan nga mga sinulat midugang: Gitudlo sa Dios nga isulti. 
Unya gibuka ni Pedro ang iyang baba ug miingon, “Sa pagkatinuod, akong naila nga ang Dios dili modapig ni bisan kinsa. 
Hinuon, sa matag nasod si bisan kinsa nga mosimba ug mobuhat ug matarong nga binuhatan madawat diha kaniya. 
Kamo nasayod sa mensahe nga iyang gipadala ngadto sa mga tawo sa Israel, sa dihang iyang gipahibalo ang maayong balita mahitungod sa kalinaw pinaagi kang Jesu-Cristo, nga maoy Ginoo sa tanan - 
kamo mismo nasayod sa mga panghitabo nga nagakahitabo, nga nahitabo sa tibuok Judea, sugod sa Galilea, pagkahuman sa bawtismo nga gipahibalo ni Juan; 
ang mga panghitabo mahitungod kang Jesus nga taga-Nasaret, kung giunsa sa Dios pagdihog kaniya sa Balaang Espiritu ug sa gahom. Siya mianhi nga nagbuhat ug maayo ug nag-ayo sa tanan nga gidaogdaog sa yawa, tungod kay ang Dios uban kaniya. 
Kami ang mga saksi niining mga butang nga iyang gibuhat didto sa nasod sa mga Judio ug sa Jerusalem - kini nga Jesus kansang ilang gipatay, sa pagbitay sa kahoy. 
Kini nga tawo gibanhaw sa Dios sa ikatulo nga adlaw ug gihatagan siya aron mahimong mailhan, 
dili sa tanan nga mga tawo, apan sa mga saksi nga gipili nang daan sa Dios - kami mismo, nga mikaon ug miinom uban kaniya human siya nabanhaw gikan sa mga patay. 
Siya nagmando kanamo sa pagsangyaw sa mga tawo ug pagpamatuod nga kini mao ang usa nga gipili sa Dios nga mahimong Maghuhukom sa buhi ug sa patay. 
Tungod kaniya ang tanan nga mga propeta nahimong saksi, aron nga ang matag-usa nga motuo kaniya mamahimong makadawat sa kapasayloan sa mga sala pinaagi sa iyang ngalan.” 
Samtang si Pedro nagsulti niining mga butanga, ang Balaang Espiritu mikunsad ngadto sa tanang naminaw sa iyang mensahe. 
Ang mga tawo nga apil sa tinuli nga pundok sa mga magtutuo - tanan nga miuban kang Pedro - nahibulong, tungod kay ang gasa sa Balaang Espiritu gibubo usab sa mga Gentil. 
Kay sila nakadungog niining mga Gentil nga nagsulti sa uban nga mga pinulongan ug nagdayeg sa Dios. Unya si Pedro mitubag, 
“Aduna bay makapugong sa tubig gikan niining mga tawhana aron sila dili mabawtismohan, kining mga tawhana nga nakadawat sa Balaang Espiritu ingon nga sama kanato?” 
Unya siya nagmando kanila nga magpabawtismo pinaagi sa ngalan ni Jesu-Cristo. Unya naghangyo sila kaniya nga magpabilin uban kanila sa pipila ka mga adlaw. 
