2 Corinto.
6.
Ug busa, sa pagtinabangay, naghangyo kami kaninyo nga ayaw dawata ang grasya sa Dios nga walay kapuslanan lamang. 
Kay nagasulti siya, “Sa husto nga kahigayonan nagtagad ako kaninyo, ug sa adlaw sa kaluwasan mitabang ako kaninyo.” Tan-awa, karon ang husto nga kahigayonan. Tan-awa, karon ang adlaw sa kaluwasan. 
Wala kami magbutang ug kapandulan atubangan ni bisan kinsa, kay dili namo buot nga ang among buluhaton mopaingon sa pagkadaotan. 
Hinuon, gipamatud-an namo sa among kaugalingon pinaagi sa tanan namong mga buhat, nga kami mga sulugoon sa Dios. Kami iyang mga sulugoon diha sa daghang pag-antos, sa kagul-anan, sa kasubo, sa kalisdanan, 
sa pagbunal, sa pagkabinilanggo, sa kagubot, sa pagkugi, sa walay tulog nga kagabhion, sa kagutom, 
sa pagkaputli, sa kahibalo, sa pagpailob, sa pagkamaayo, sa Balaang Espiritu, ug sa tinuod nga gugma. 
Kami mao ang iyang mga sulugoon diha sa pulong sa kamatuoran, diha sa gahom sa Dios. Aduna kami taming sa pagkamatarong sa tuong kamot ug sa wala. 
Namuhat kami diha sa kadungganan ug kaulawan, sa pagdaot ug sa pagdayeg. Gipasanginlan kami ingon nga mga limbongan ug bisan pa niana kami nagmatinud-anon. 
Namuhat kami ingon nga mga dili inila ug sa gihapon nagpabili kaming mga inila. Namuhat kami ingon nga himalatyon ug — tan-awa! — nagpabili kaming buhi. Namuhat kami ingon nga gisilotan sa among mga binuhatan apan dili hinukman sa kamatayon. 
Namuhat kami nga magul-anon, apan nagmaya kami kanunay. Namuhat kami ingon nga kabos, apan nakahimo kami sa kadaghanan nga maadunahan. Namuhat kami nga walay gipanag-iyahan apan nanag-iya sa tanang mga butang. 
Gisulti namo ang kinatibuk-ang kamatuoran kaninyo, mga taga-Corinto, ug ang among kasingkasing abli pag-ayo. 
Ang inyong mga kasingkasing wala namo pugngi, apan gipugngan ninyo pinaagi sa inyong kaugalingon nga mga pagbati. 
Karon diha sa makiangayong pagbaylo — nakigsulti ako ingon nga mga anak — ablihi pag-ayo ang inyong mga kasingkasing. 
Ayaw pagpagapos uban sa dili mga magtutuo. Kay unsa man ang maangkon sa matarong sa pagpakig-uban sa mga malinapason? Ug unsa man ang mabatonan sa panagtigom sa kahayag uban ang kangitngit? 
Unsa man ang kasabotan nga mabatonan ni Cristo uban kang Beliar? O unsa man ang bahin nga mabatonan sa mga magtutuo uban sa dili-magtutuo? 
Ug unsa man ang kasabotan tali sa templo sa Dios ug sa mga diosdios? Kay kita mao ang templo sa buhi nga Dios, sama sa giingon sa Dios: “Mopuyo ako sa ilang taliwala ug molakaw kauban nila. Ako mahimo nga ilang Dios, ug sila mahimo nga akong katawhan.” 
Busa, “Gawas gikan diha kanila, ug pagpalahi,” miingon ang Ginoo. “Ayaw paghikap sa mahugaw nga butang, ug dawaton ko kamo. 
Ako mahimo nga inyong Amahan, ug kamo mahimo nga akong mga anak nga lalaki ug babaye,” miingon ang Ginoo nga Makakagahom. 
