1 Cronicas.
16.
Gidala nila sa sulod ang sudlanan sa kasabotan sa Dios ug gibutang taliwala sa tolda nga giandam ni David alang niini. Unya naghalad sila ug mga halad sinunog ug halad sa pakigdait sa atubangan sa Dios. 
Sa dihang nahuman ni David ang paghalad ug mga halad sinunog ug halad sa pakigdait, gipanalanginan niya ang katawhan sa ngalan ni Yahweh. 
Giapod-apod niya ang usa kabuok nga tinapay ngadto sa matag Israelita, sa mga kalalakin-an ug mga kababayen-an, usa ka bahin sa karne, ug usa ka torta nga may mga pasas. 
Nagpili si David ug pipila ka mga Levita aron moalagad atubangan sa sudlanan sa kasabotan ni Yahweh, ug aron pagsaulog, ug pagpasalamat ug pagsimba diha kang Yahweh, ang Dios sa Israel. 
Kini nga mga Levita mao sila si Asaf ang nangulo, ug ikaduha sila Zacarias, si Jeil, si Shemiramot, si Jehiel, si Matitia, si Eliab, si Benaya, si Obed Edom, ug si Jeil. Mao kini sila ang nagpatugtog sa mga lira ug uban sa mga harpa. Ang nagpatingog ug kusog sa mga piyangpiyang mao si Asaf. 
Ang nagpatingog sa mga budyong kada adlaw diha sa atubangan sa sudlanan sa kasabotan sa Dios mao sila Benaya ug si Jahaziel nga mga pari. 
Unya nianang adlawa unang gipili ni David si Asaf ug ang iyang mga kaigsoonan aron moawit sa awit sa pagpasalamat ngadto kang Yahweh. 
Pasalamati si Yahweh, sangpit sa iyang ngalan; ipasundayag ang iyang mga binuhatan sa tibuok kanasoran. 
Awiti siya, pag-awit ug mga pagdayeg ngadto kaniya; imantala ang tanan niyang kahibulongang mga buhat. 
Ipasigarbo ang iyang balaang ngalan; magmaya ang kasingkasing niadtong nangita kang Yahweh. 
Pangitaa si Yahweh ug ang iyang kusog; pangitaa kanunay ang iyang presensya. 
Hinumdomi ang kahibulongang mga butang nga iyang nahimo, ang iyang mga milagro ug ang mga mando nga gikan sa iyang baba, 
kamong mga kaliwat sa Israel nga iyang sulugoon, kamong katawhan ni Jacob, nga iyang mga pinili. 
Siya si Yahweh, nga atong Dios. Ang iyang mga mando anaa sa tibuok kalibotan. 
Tipigi sa imong hunahuna ang iyang kasabotan hangtod sa kahangtoran, ang pulong nga iyang gisugo alang sa liboan ka mga kaliwatan. 
Gihinumdoman niya ang kasabotan nga iyang gihimo tali kang Abraham, ug ang iyang saad ngadto kang Isaac. 
Mao kini ang iyang gipamatuod kang Jacob isip usa ka kasabotan, ug ngadto sa Israel isip usa ka walay kataposan nga kasabotan. 
Miingon siya, “Ihatag ko diha kanimo ang yuta sa Canaan isip imong bahin sa imong panulundon.” 
Gisulti ko kini sa dihang diyutay pa lamang kamo, diyutay lamang kaayo, ug mga langyaw lamang niining yutaa. 
Miadto sila sa matag nasod, gikan sa usa ka gingharian paingon ngadto sa uban. 
Wala niya tugoti ang si bisan kinsa nga modaogdaog kanila; gisilotan niya ang mga hari alang sa ilang mga kaayohan. 
Ug miingon siya, “Ayaw hilabti ang akong mga gipangdihogan, ug ayaw usab dagmali ang akong mga propeta.” 
Awiti si Yahweh, tibuok kalibotan; imantala ang iyang kaluwasan matag adlaw. 
Ipahayag ang iyang himaya sa tibuok kanasoran, ang iyang kahibulongang mga buhat sa tibuok kanasoran. 
Tungod kay bantogan si Yahweh ug angayan nga dayegon ug angayan nga kahadlokan labaw sa ubang mga dios. 
Kay ang tanang mga dios sa kanasoran mga diosdios, apan si Yahweh nga nagbuhat sa kalangitan. 
Anaa sa iyang presensya ang katahom ug kahalangdon. Ang kusog ug kalipay anaa sa iyang dapit. 
Dayega si Yahweh, kamong mga banay sa katawhan, dayega ang himaya ug kusog ni Yahweh; 
Dayega ang himaya ni Yahweh tungod sa iyang ngalan. Pagdala ug halad ug duol diha kaniya. Pagyukbo diha kang Yahweh tungod sa iyang pagkabalaan. 
Kahadloki siya, tibuok kalibotan. Natukod usab ang kalibotan; ug dili gayod kini matay-og. 
Pagmaya kalangitan, ug pagmalipayon kalibotan; pasultia sila sa tibuok kanasoran nga, “Maghari si Yahweh.” 
Modahunog ang kadagatan, ug malukop kini sa mga singgit uban sa kalipay. Magsadya ang kaumahan, ug ang tanan nga anaa niini. 
Unya mosinggit sa kalipay ang mga kahoy didto sa kalasangan sa atubangan ni Yahweh, tungod kay moabot siya aron paghukom sa kalibotan. 
Pasalamati si Yahweh, tungod kay maayo siya, kay ang iyang matinud-anong kasabotan molungtad hangtod sa kahangtoran. 
Unya pag-ingon, “Luwasa kami, Dios sa among kaluwasan. Tigoma ug luwasa kami gikan sa ubang kanasoran, aron magahatag kami ug pagpasalamat diha sa imong balaang ngalan ug himaya sa imong mga pagdayeg.” 
Pagadayegon si Yahweh, ang Dios sa Israel, hangtod sa walay kataposan. Moingon ang tanang katawhan, “Amen” ug pagadayegon si Yahweh. 
Busa gibiyaan ni David si Asaf ug ang iyang mga igsoon didto atubangan sa sudalanan sa kasabotan ni Yahweh, aron padayon nga mag- alagad sa maong sudalanan sa kasabotan, ingon nga matag adlaw nga buluhaton. 
Lakip si Obed Edom uban ang iyang 68 ka mga kaliwat. Ang mga magbalantay sa ganghaan mao sila Obed Edom ang anak nga lalaki ni Jedutun ug si Hosa. 
Ang moalagad sa tabernakulo ni Yahweh sa hataas nga dapit sa Gibeon mao sila si Zadok ug ang iyang kaubanang mga pari. 
Maghalad sila ug mga halad sinunog ngadto kang Yahweh sa halaran alang sa mga halad sinunog matag buntag ug matag gabii, sumala sa tanang nahisulat sa balaod ni Yahweh, nga iyang gihatag isip usa ka sugo ngadto sa Israel. 
Uban usab kanila mao si Heman ug si Jedutun, lakip ang nahibilin nga gipili pinaagi sa ilang ngalan, aron magpasalamat kang Yahweh, tungod sa iyang matinud-anong kasabotan nga molungtad hangtod sa kahangtoran. 
Sila Heman ug si Jedutun ang gitahasan nga magpatugtog sa mga budyong, sa mga piyangpiyang, ug sa laing mga tulonggon alang sa balaang musika. Ang nagbantay sa ganghaan mao ang mga anak nga lalaki ni Jedutun. 
Ug unya mipauli ang katawhan sa ilang mga panimalay, ug mipauli usab si David aron panalanginan ang iyang kaugalingong panimalay. 
