1 Pedro.
3.
Niini nga pamaagi, kamo nga mga asawa kinahanglan nga magpailalom kamo sa inyong mga kaugalingong bana. Buhata kini aron, bisan kung ang pipila ka mga lalaki makasupak sa pulong, tungod sa pamatasan sa ilang mga asawa madaog sila bisan wala ang pulong. 
Kay makita nila ang inyong tinud-anay nga pamatasan uban ang pagtahod. 
Himoa kini dili sa pagpadayan-dayan: pagsalapid sa buhok, pagpangalahas sa bulawan, o pagsul-ob ug mahalon nga bisti. 
Hinuon, himoa kini uban sa kinasuloran sa kasingkasing sa tawo, ug ang molungtad nga kaanyag sa malumo ug malinawon nga espiritu, nga diin bililhon atubangan sa Dios. 
Kay ang balaang babaye nagpaanyag sa ilang kaugalingon sa niini nga pamaagi. Aduna silay pagsalig sa Dios ug nagpailalom sila sa ilang mga kaugalingong bana. 
Sa niini nga paagi mituman si Sara kang Abraham ug gitawag niya siya ug ginoo. Karon iya na kamong mga anak kung mobuhat kamo sa maayo ug kung dili kamo mahadlok sa kasamok. 
Sa samang paagi, kamong mga bana kinahanglan magpuyo uban sa inyong mga asawa sumala sa pagsinabtanay, ingon nga usa ka luya nga sudlanan, ang babaye. Kinahanglan magtahod kamo kanila ingon nga isig ka manununod sa gasa sa kinabuhi. Buhata kini aron nga ang inyong mga pag-ampo dili mababagan. 
Sa kataposan, kamong tanan, maghiusa sa hunahuna, pagmaluluy-on, paghigugmaay ingon nga magsoon, pagmalumo, ug pagmapaubsanon. 
Ayaw balosi ug daotan ang daotan o pagtamay ang pagtamay. Sa laing bahin, padayon sa pagpanalangin, tungod niini gitawag kamo, aron makapanunod kamo sa panalangin. 
“Ang usa nga buot mohigugma sa kinabuhi ug makita ang maayong mga adlaw kinahanglan pahunongon ang iyang dila gikan sa daotan ug ang iyang ngabil sa pagpanglimbong. 
Talikdan na niya ang daotan ug mobuhat kung unsa ang maayo. Kinahanglan pangitaon niya ang kalinaw ug mopadayon niini. 
Ang mata sa Ginoo nagtan-aw sa matarong, ug ang iyang dalunggan nakadungog sa ilang mga paghangyo. Apan ang dagway sa Ginoo nagbatok niadtong nagbuhat ug daotan.” 
Si kinsa man ang mosakit kaninyo kung nagtinguha kamo sa maayo? 
Apan kung nag-antos kamo tungod sa pagkamatarong, bulahan kamo. Ayaw kahadlok kung unsa ang ilang gikahadlokan. Ayaw ug kabalaka. 
Hinuon, igahin ang Ginoo nga Cristo sa inyong mga kasingkasing ingon nga balaan. Pag-andam kanunay sa pagtubag sa matag-usa nga mangutana kaninyo kung nganong kamo adunay pagsalig sa Dios. Buhata kini uban sa pagpaubos ug pagtahod. 
Pagbaton sa maayo nga konsensiya aron ang mga tawo nga nagtamay sa inyong maayo nga kinabuhi diha kang Cristo maulawan tungod kay nagsulti sila batok kaninyo ingon nga kamo nagabuhat ug daotan. 
Mas maayo, kung ang Dios nagtinguha, nga kamo nag-antos pagbuhat sa maayo kaysa pagbuhat ug daotan. 
Si Cristo usab nag-antos sa makausa alang sa mga sala. Siya nga matarong nag-antos alang kanato, nga dili matarong, aron iya kitang dal-on ngadto sa Dios. Gipatay siya diha sa unod, apan nabuhi siya pinaagi sa Espiritu. 
Pinaagi sa Espiritu, miadto siya ug nagsangyaw sa mga espiritu nga sa karon binilanggo. 
Nagsupak sila sa panahon nga nagpailob ang Dios sa pagpa-abot sa mga adlaw ni Noe, sa mga adlaw sa paghimo sa arka, ug ang Dios nagluwas sa pipila ka mga tawo—walo ka mga kalag—pinaagi sa tubig. 
Usa kini ka hulagway sa bawtismo nga nagluwas kaninyo karon—dili lang sa paghugas sa buling sa lawas, apan ingon nga pagdangop sa maayong konsensiya ngadto sa Dios—pinaagi sa pagkabanhaw ni Jesu-Cristo. 
Si Cristo anaa sa tuong kamot sa Dios. Miadto siya sa langit. Ang mga anghel, ang kagamhanan, ug mga gahom kinahanglan magpailalom kaniya. 
