Mateo.
8.
Samtang si Jesus mikanaog gikan sa bungtod, baga nga panon sa katawhan ang misunod kaniya. 
Tan-awa, usa ka sanglahon miyukbo kaniya, nga nag ingon. “Ginoo, kung buot mo, makahimo ka sa paghinlo kanako.” 
Gituy-od ni Jesus ang iyang kamot ug gihikap siya, nga nag-ingon. “Buot ko. Mahinlo ka.” Dihadiha dayon siya nahinlo sa iyang sangla. 
Si Jesus miingon kaniya, “Siguradoha nga dili mo kini isaba kang bisan kinsa nga tawo. Lakaw, ug ipakita ang imong kaugalingon sa pari ug paghalad ug gasa ingon sa kasugoan ni Moises, alang sa pagpamatuod kanila.” 
Samtang si Jesus miadto sa Capernaum, ang kapitan niadto kaniya ug nangutana kaniya, 
nga nag-ingon, “Ginoo, ang akong sulugoon naghigda sa balay nga paralisado ug anaa sa hilabihan nga kasakit.” 
Si Jesus miingon kaniya, “Ako moadto ug ayohon siya.” 
Ang kapitan mitubag ug miingon, “Ginoo, ako dili takos nga ikaw mosulod ilalom sa akong silonganan, isulti lang ang pulong ug ang akong sulugoon mamaayo. 
Kay ako usab usa ka tawo nga nabutang ilalom sa panggamhanan, ug ako adunay mga sundalo ilalom kanako. Kung akong ingnon ang usa, 'Lakaw,' siya molakaw, ug ngadto sa usa, 'Duol diri,' ug siya moduol, ug sa akong sulugoon, 'Buhata kini,' ug siya mobuhat niini.” 
Sa dihang nadungog kini ni Jesus, siya natingala ug miingon niadtong mga nagsunod kaniya, “Sa pagkatinuod ako moingon kaninyo, ako wala makakaplag ni bisan kinsa nga adunay pagtuo nga sama ani dinhi sa Israel. 
Ako moingon kaninyo, daghan ang moabot gikan sa sidlakan ug kasadpan, ug sila nagpahayahay sa lamisa ni Abraham, Isaac, ug Jacob, ngadto sa gingharian sa langit. 
Apan ang mga anak nga lalaki sa gingharian mahimong itambog ngadto sa kinahiladman sa kangitngit, kung asa didto adunay mga paghilak ug pagkagot sa mga ngipon.” 
Ug si Jesus miingon sa kapitan, “Lakaw! Sama sa imong gituohan, mao usab kini ang mahitabo kanimo.” Ug ang sulugoon naulian niana gayod nga oras. 
Sa dihang si Jesus miadto sa balay ni Pedro, iyang nakita ang ugangan nga babaye ni Pedro nga naghigda sa balatian tungod sa kalintura. 
Gihikap ni Jesus ang iyang kamot, ug ang kalintura nihawa kaniya. Unya siya nitindog ug nagsugod pagsilbi kaniya. 
Sa dihang mopadulong na ang kagabhion, ang mga tawo midala kang Jesus ug mga gidumalaan sa demonyo. Iyang giabog ang mga espiritu pinaagi sa usa ka pulong ug giayo ang tanang nga nagbalatian. 
Niini nga paagi natuman kung unsa ang giingon ni Isaias nga propeta, nga nag-ingon, “Siya sa iyang kaugalingon nikuha sa atong mga sakit ug nagdala sa mga balatian.” 
Karon sa dihang nakita ni Jesus ang mga panon nga milibot kaniya, siya mihatag ug mga pagtudlo nga manabok paingon sa pikas bahin sa dagat sa Galilea. 
Unya ang eskriba miduol kaniya ug miingon, “Magtutudlo, ako mosunod kanimo bisan asa ka moadto.” 
Si Jesus miingon kaniya, “Ang mga milo adunay mga lungag, ang mga langgam sa kawanangan adunay mga salag, apan ang Anak sa Tawo walay kapahulayan sa iyang ulo.” 
Laing mga disipulo na usab ang miingon kaniya, “Ginoo, tugoti una ako sa paglubong sa akong amahan.” 
Apan si Jesus miingon kaniya, “Sunod kanako, ug pasagdi ang mga patay nga molubong sa ilang kaugalingong patay.” 
Samtang si Jesus misakay sa bangka, ang iyang mga disipulo misunod kaniya didto. 
Tan-awa, dihay dako nga bagyo sa dagat, mao nga ang bangka matabonan sa mga balod. Apan si Jesus natulog. 
Ang mga disipulo miduol kaniya ug mipukaw kaniya, nga nag-ingon, “Luwasa kami, Ginoo; mahiagom na kita sa kamatayon!” 
Si Jesus miingon kanila, “Nganong nangahadlok man kamo, kamo nga gamay ug pagtuo?” Unya siya mitindog ug iyang gibadlong ang hangin ug ang dagat, 
Ug unya miabot ang dakong kalinaw. Ang mga kalalakin-an natingala ug miingon, “Unsa nga matang kini sa pagkatawo, nga bisan ang mga hangin ug ang dagat mituman man kaniya?” 
Sa dihang si Jesus miadto sa pikas bahin ug ngadto sa nasod sa Gadarenes, duha ka tawo nga gidumalahan ug demonyo ang mitagbo kaniya. Sila migawas gikan sa lubnganan ug labihan ka pintas, mao nga walay magpapanaw nga moagi nianang dalana. 
Tan-awa, sila misinggit ug miingon, “Unsay labot namo kanimo, Anak sa Dios? Mianhi kaba sa paglutos kanamo sa wala pa ang gitakda nga panahon?” 
Karon adunay panon sa mga baboy nga nagkaon, sa dili layo gikan kanila. 
Ang demonyo nagpadayon sa pagpakiluoy kang Jesus nga nag-ingon, “Kung imo kaming pagawson, ipadala lamang kami sa mga panon sa mga baboy.” 
Si Jesus miingon kanila, “Lakaw!” Ang mga demonyo migawas ug misulod sa mga baboy. Ug tan-awa, ang tibuok panon midali ug dagan paubos sa pangpang ngadto sa dagat ug silang tanan nangamatay sa tubig. 
Ang mga tawo nga nag-atiman sa mga baboy nanagan palayo. Ug sa dihang miadto sila sa siyudad ilang gipanugilon ang tanan, ilabina kung unsa ang nahitabo sa kalalakin-an nga gidumalaan sa mga demonyo. 
Tan-awa, ang tibuok siyudad niadto ug mitagbo kang Jesus. Sa dihang nakita nila siya, sila nagpakiluoy kaniya nga mobiya sa ilang rehiyon. 
