Jeremias.
5.
Pagdali ug adto sa kadalanan sa Jerusalem; pangita usab ngadto sa iyang mga plasa sa siyudad. Unya tan-awa ug paghunahuna mahitungod niini: Kung makakita ka ug tawo o bisan kinsa nga nagbuhat ug matarong ug nagmatinud-anon sa pagbuhat, pasayloon ko ang Jerusalem. 
Bisan tuod nag-ingon sila, 'Ingon nga buhi si Yahweh,' apan bakak diay sila nga nanumpa.” 
Yahweh, dili ba nagtan-aw man ang imong mga mata alang sa pagkamatinud-anon? Gisilotan nimo ang mga tawo, apan wala nila nabati ang kasakit. Gibuntog nimo sila sa hingpit, apan nagdumili gihapon sila sa pagdawat ug pagpanton. Gipagahi nila ang ilang mga nawong kaysa bato, ug nagdumili sila sa paghinulsol. 
Busa miingon ako, “Tinuod nga kabos lamang kini nga mga tawo. Mga buangbuang sila, kay wala sila nasayod sa mga paagi ni Yahweh, ni sa mga sugo sa ilang Dios. 
Moadto ako sa mahinungdanon nga mga tawo ug ipahayag ang mga mensahe sa Dios ngadto kanila, aron nga masayod sila sa mga paagi ni Yahweh, ang mga kasugoan sa ilang Dios.” Apan gibali nilang tanan ang ilang yugo; ug gibugto nila ang mga kadena nga naghiusa kanila ngadto sa Dios. 
Busa hasmagan sila sa liyon nga gikan sa kalibonan. Laglagon sila sa lobo nga gikan sa Araba. Moabot ang leopardo nga maoy magtukaw batok sa ilang mga siyudad. Pagakuniskunison ang bisan kinsa nga mogawas sa siyudad niini. Kay nagkadaghan ang ilang kalapasan. Walay puas ang ilang pagkawalay pagtuo. 
Nganong pasayloon ko man kining mga tawhana? Gisalikway ako sa inyong mga anak nga lalaki ug naghimo ug mga panumpa sa dili mga dios. Gipakaon nako sila pag-ayo, apan nanapaw sila ug nagpanon ngadto sa mga balay sa mga nagbaligyag dungog. 
Nahisama sila sa mga kabayo nga nanginit. Nangita sila ug kahabalan. Nagbahihi ang tagsatagsa ka tawo ngadto sa asawa sa iyang silingan. 
Busa dili ba nako sila silotan—mao kini ang pahayag ni Yahweh— ug dili ba ako manimalos alang sa akong kaugalingon sa nasod nga sama niini? 
Tungas sa iyang naghagdanhagdan nga parasan ug laglaga. Apan ayaw sila laglaga sa hingpit. Pul-ongi ang ilang mga paras, sanglit wala man naggikan kang Yahweh kadto nga mga paras. 
Kay ang mga panimalay sa Israel ug sa Juda nagbudhi gayod kanako sa hingpit—mao kini ang pahayag ni Yahweh. 
Nagsulti sila ug mga bakak mahitungod kang Yahweh ug miingon sila, “Wala siyay buhaton; walay kadaot nga moabot kanato, ug dili kita makakita ug espada o kagutom. 
Mahimong hangin ang mga propeta, ug wala ang pulong diha kanila, busa tugoti nga matuman diha kanila ang ilang gipanulti.” 
Busa si Yahweh, ang Dios nga labawng makagagahom nagsulti niini, “Tungod kay misulti ka niini, tan-awa, ibutang ko ang akong pulong diha sa imong baba. Sama kini sa kalayo, ug sama sa kahoy kining katawhan! Kay lamyon sila niini. 
Tan-awa! Magpadala ako ug nasod batok kaninyo nga gikan sa layo, balay sa Israel—mao kini ang pahayag ni Yahweh—molungtad kini nga nasod, ang karaan nga nasod! Mao kini ang nasod nga wala nimo nasayran ang pinulongan, ni masabtan nimo kung unsa ang ilang giingon. 
Ang baslayan niini sama sa naabli nga lubnganan. Mga sundalo silang tanan. 
Busa mahurot ang inyong inani, ang inyo usab nga mga anak nga lalaki ug mga anak nga babaye, ug ang inyong pagkaon. Pangkaonon nila ang inyong mga kahayopan ug mga baka; kaonon nila ang bunga gikan sa inyong parasan ug bunga sa mga kahoy nga igera. Lumpagon nila pinaagi sa espada ang inyong lig-on nga mga siyudad nga inyong gisaligan. 
Apan bisan pa niadtong mga adlawa—mao kini ang pahayag ni Yahweh—dili nako buot nga laglagon kamo sa hingpit. 
Sa dihang miingon kamo, Israel ug Juda, 'Nganong gibuhat man ni Yahweh nga atong Dios kining mga butanga dinhi kanato?' unya ikaw, Jeremias, mosulti ngadto kanila, 'Ingon nga inyong gisalikway si Yahweh ug nag-alagad sa mga langyaw nga dios diha sa inyong yuta, busa kinahanglan mag-alagad usab kamo sa mga dumuduong diha sa yuta nga dili inyo. 
Isugid kini ngadto sa balay ni Jacob ug tugoti nga madungog kini sa Juda. Pag-ingon, 
'Pamatia kini, kamong buangbuang nga katawhan nga walay panabot, nga adunay mga mata apan dili makakita, ug aduna kamoy mga dalunggan apan dili makadungog. 
Wala ba kamo nahadlok kanako—mao kini ang pahayag ni Yahweh—o nangurog sa akong atubangan? Nagbutang ako ug balas aron mahimong utlanan sa dagat, ang mapadayonon nga sugo nga dili gayod supakon niini—bisan pa ug motaob ug mohunas ang dagat, dili gayod kini mosupak. Bisan pa ug modahunog ang mga balod, dili sila molapas niini. 
Apan tig-a ang kasingkasing niini nga katawhan. Hinungdan nga nagmasupilon kini ug nagpalayo. 
Kay wala sila miingon sa ilang mga kasingkasing, “Kahadlokan nato si Yahweh nga atong Dios, nga maoy naghatag ug ulan —ang sayo nga ulan ug ang dugay nga ulan—sa hustong panahon niini, nagtipig ug tukmang mga semana sa pag-ani alang kanato. 
Ang inyong mga kalapasan maoy nagpugong niining mga butanga nga mahitabo. Ang inyong mga sala maoy nagpahunong sa maayo nga moabot kaninyo. 
Kay nakaplagan ang daotan nga kalalakin-an nga uban sa akong katawhan. Nagbantay sila nga daw sama sa naghapa nga tawo aron modakop ug mga langgam; nag-andam sila ug lit-ag sa pagdakop sa katawhan. 
Sama sa hawla nga napuno sa mga langgam, napuno usab ug limbong ang ilang mga balay. Busa midako sila ug nadato. 
Nanambok sila; nihamis sila ug nahimsog. Gilatas nila ang tanang bahin sa pagkadaotan. Wala nila labani ang katungod sa katawhan, o ang katungod sa mga ilo. Nagmauswagon sila bisan wala sila naghatag ug hustisya ngadto sa nagkinahanglan. 
Dili ko ba sila silotan alang niining mga butanga—mao kini ang pahayag ni Yahweh—ug dili ba ako manimalos alang sa akong kaugalingong nasod nga sama niini? 
Midagsang ang kabangis ug ang kalisang diha sa yuta. 
Nanagna ang mga propeta ug bakak, ug nagdumala ang mga pari pinaagi sa ilang kaugalingong gahom. Nahigugma ang akong katawhan niini nga paagi, apan unsa man ang mahitabo sa kaulahian?” 
