2 Corinto.
12.
Kinahanglan ako magpasigarbo, apan walay maangkon pinaagi niini. Apan magpadayon ako sa mga panan-awon ug mga pagpadayag gikan sa Ginoo. 
Aduna akoy nasayran nga tawo diha kang Cristo nga napulog upat na ka katuigan ang milabay, nga — anaa man sa lawas o gawas sa lawas, wala ako masayod niini, ang Dios ra ang nasayod —gidala ngadto sa ikatulong langit. 
Ug nasayod ako nga kining tawhana — anaa man sa lawas, o gawas sa lawas, wala ako masayod, ang Dios ra ang nasayod — 
gidala ngadto sa paraiso ug nadungog ang mga butang nga sagrado kaayo alang kang bisan kinsa nga isulti. 
Alang sa maong tawo magpasigarbo ako. Apan alang sa akong kaugalingon dili ako magpasigarbo, gawas sa akong kahuyangon. 
Kung buot kong magpasigarbo, dili na ako buangbuang, kay ako nagasulti na sa kamatuoran. Apan naglikay ako sa pagpagarbo, aron nga walay usa nga maghunahuna ug labaw pa kanako kaysa sa kung unsa ang nakita kanako o nadungog gikan kanako. 
Maglikay usab ako sa pagpagarbo tungod sa katalagsaon nga matang niadtong mga pagpadayag. Busa, aron nga dili ako magmagarbohon, ang usa ka tunok sa unod ang gihatag kanako, sa usa ka mensahero gikan kang Satanas aron mohasol kanako, aron dili na ako mahimong magarbohon kaayo. 
Sa makatulong higayon naghangyo ako sa Ginoo mahitungod niini, aron kuhaon kini palayo kanako. 
Ug miingon siya kanako, “Ang akong grasya igo alang kanimo, kay ang gahom gihimong hingpit diha sa kaluyahon.” Busa mas magpasigarbo pa gayod ako mahitungod sa akong kaluyahon, aron nga ang gahom ni Cristo mopuyo kanako. 
Busa may katagbawan ako diha kang Cristo diha sa kaluyahon, diha sa mga pagtamay, diha sa mga kasamok, diha sa mga paglutos, ug diha sa malisod nga mga kahimtang. Tungod kay sa higayon nga maluya ako, nan diha ako kusgan. 
Nahimo akong usa ka buangbuang! Gipugos ninyo ako niini, nga kinahanglan unta ninyo akong dayegon.. Kay dili ako ubos niadtong ginatawag nga labing maayo nga mga apostoles, bisan kung ako walay hinungdan. 
Ang tinuod nga mga timailhan sa usa ka apostoles gipakita na diha kaninyo sa hingpit nga pagpailob, mga timailhan, ug mga kahibulongan ug mga gamhanang mga buhat. 
Kay sa unsang paagi nahimong kamong ubos kaysa sa ubang mga kasimbahanan, gawas nga ako wala magsamok diha kaninyo? Pasayloa ako alang niini nga sayop! 
Tan-awa! Andam na ako nga moanha kaninyo sa ikatulo nga higayon. Dili na ako mahimong palas-anon diha kaninyo, kay dili nako gusto kung unsa ang anaa kaninyo. Kamo ang akong gusto. Kay ang mga anak dili kinahanglan nga magtigom alang sa ilang mga ginikanan. Hinuon, kinahanglan nga ang mga ginikanan magtigom alang sa ilang mga anak. 
Ikalipay ko pag-ayo nga mogasto ug makagasto alang sa inyong mga kalag. Kung gihigugma ko kamo pag-ayo, diyutay ba ang paghigugma kanako? 
Apan sama sa ingon, wala ko na kamo gihasol. Apan, sanglit maabilidad man ako pag-ayo, ako mao ang nadakpan ninyo pinaagi sa paglimbong. 
Gipahimuslan ko ba kamo pinaagi kang bisan kinsa nga akong gipadala diha kaninyo? 
Giawhag ko si Tito nga moanha kaninyo, ug ipauban ko laing igsoon. Gipahimuslan ba kamo ni Tito? Wala ba kami maglakaw sa samang dalan? Wala ba kami maglakaw sa samang mga lakang? 
Naghunahuna ba kamo nga hangtod karon gipanalipdan namo ang among mga kaugalingon gikan kaninyo? Diha sa panan-aw sa Dios, anaa na kami diha kang Cristo nga nag-ingon sa tanang butang alang sa inyong paglig-on. 
Kay nahadlok ako nga sa dihang moabot na ako dili ko na kamo makaplagan ang sama sa akong gipangandoy. Nahadlok ako nga dili na ninyo ako makita sama sa inyong gipangandoy. Nahadlok ako nga tingali adunay mga panaglalis, mga pangabugho, pagkasuko, kinaugalingon nga mga tinguha, paglinibakaay, garbo, ug walay kahapsay. 
Nahadlok ako nga sa akong pagbalik, ipaubos ako sa akong Dios sa inyong atubangan. Nahadlok ako nga tingali magmagul-anon ako niadtong daghan nga mga nagkasala kaniadto, nga wala maghinulsol sa kahugaw ug sa pagkamahilawason ug sa pagpatuyang nga ilang ginabuhat. 
