2 Pedro.
3.
Karon, nagsulat ako kaninyo, mga hinigugma, kini mao ang ikaduha nga sulat ingon nga pahinumdom aron sa pagpukaw sa inyong tinud-anay nga huna-huna, 
aron nga inyong mahinomduman ang mga pulong nga gisulti ko kaniadto pinaagi sa mga balaang propeta ug ang sugo sa atong Ginoo ug Manluluwas nga gihatag pinaagi sa inyong mga apostoles. 
Hibalo-i una kini, nga moabot ang mga mabugalbugalon sa ulahing mga adlaw. Magbugalbugal sila ug magpadayon sumala sa ilang kaugalingon nga mga tinguha. 
Moingon sila, “Asa naman ang saad sa iyang pagbalik? Kay sukad nangatulog na ang among mga amahan, nagpabilin nga mao ra gihapon ang tanang mga butang, sukad pa sa sinugdanan sa pagmugna.” 
Gituyo nila ang paghikalimot nga ang kalangitan ug ang yuta nagalungtad gikan sa tubig ug pinaagi sa tubig, sa dugay nga panahon, pinaagi sa sugo sa Dios, 
ug nga pinaagi niining mga butanga, ang kalibotan niadtong panahona gilaglag, pinaagi sa lunop. 
Apan karon ang kalangitan ug ang yuta gitagana na alang sa kalayo pinaagi sa samang sugo. Gitagana sila alang sa adlaw sa paghukom ug ang paglaglag sa mga dili diosnon nga mga tawo. 
Kinahanglan nga dili kini makalingkawas sa inyong nasayran, mga hinigugma, nga ang usa ka adlaw sa Ginoo sama sa usa ka libo ka tuig, ug ang usa ka libo ka tuig sama lang sa usa ka adlaw. 
Ang Ginoo dili maglangan mahitungod sa iyang mga saad, ingon sa paglangan nga gihunahuna sa pipila. Hinuon, nagmapailubon siya nganha kaninyo. Wala siya nagtinguha nga ang bisan kinsa kaninyo malaglag, kondili nga ang tanan makahimog lawak alang sa paghinulsol. 
Apan, ang adlaw sa Ginoo moabot ingon sa usa ka kawatan: Ang kalangitan mahanaw inubanan sa usa ka makusog nga tingog, ang mga butang pagasunogon sa kalayo, ug ang yuta ug mga binuhatan sulod niini mapadayag. 
Sanglit kining tanang mga butang pagalaglagon man niini nga paagi, unsa man ang angay ninyo nga buhaton? Kinahanglan nga magkinabuhi kamo nga balaan ug diosnon nga pagkinabuhi. 
Kinahanglan kamong molaum ug magdali sa pag-abot sa adlaw sa Dios. Nianang adlawa, ang kalangitan pagalaglagon pinaagi sa kalayo, ug pagatunawon ang mga butang sa tumang kainit. 
Apan sumala sa iyang saad, magapaabot kita sa bag-ong mga langit ug bag-ong yuta, diin magapuyo ang mga matarong. 
Busa, mga hinigugma, sanglit nagpaabot man kamo niining mga butanga, buhata ninyo ang labing maayo aron makaplagan kamo nga walay buling ug walay ikasaway sa iyang atubangan, diha sa kalinaw. 
Ug usab, hunahunaa ang pagpailob sa atong Ginoo alang sa kaluwasan, sama sa gisulat kaninyo sa atong hinigugmang igsoon nga si Pablo, sumala sa kaalam nga gihatag kaniya. 
Gisulti ni Pablo kining mga butanga sa tanan niyang mga sulat, diin adunay ubang mga butang nga malisod sabton. Ang walay alamag ug mabalhinon nga mga tawo nagtuis niining mga butanga, ingon nga gibuhat usab nila ang ubang kasulatan, ngadto sa ilang kaugalingong kalaglagan. 
Busa, mga hinigugma, sanglit nasayod naman kamo niining mga butanga, bantayi ang inyong mga kaugalingon aron nga dili kamo mahisalaag pinaagi sa limbong sa malinapason nga mga tawo ug mawad-an kamo sa inyong mga kaugalingong pagkamatinumanon. 
Apan managtubo diha sa grasya ug kahibalo sa atong Ginoo ug Manluluwas nga si Jesu-Cristo. Hinaot nga ang himaya maanaa kaniya karon ug sa walay kataposan. Amen!. 
