Mga Salmo.
16.
Ang michtam ni David. Panalipdi ako, O Dios, kay midangop ako kanimo. 
Nag-ingon ako kang Yahweh, “Ikaw ang akong Ginoo; ang pagkamaayo ko kawang lamang kung wala ka. 
Sa mga balaang tawo nga anaa sa kalibotan, maalamon sila nga mga tawo; ang bug-os kong kalipay anaa kanila. 
Modaghan pa ang ilang mga kalisdanan, niadtong mga nangita ug laing dios. Dili ko gayod ibubo ang halad nga dugo sa ilang mga dios ni bayawon ang ilang mga ngalan sa akong ngabil. 
O Yahweh, ikaw ang akong pinili nga bahin ug ang akong kupa. Gikuptan mo ang akong kaugmaon. 
Ang gisukod nga utlanan gipahimutang alang kanako sa maanindot nga mga dapit; tinuod gayod nga akong maangkon ang maayong panulondon. 
Dayegon ko si Yahweh, nga mao ang nagtambag kanako; bisan sa kagabhion ang akong hunahuna nagapanudlo kanako. 
Giuna ko si Yahweh sa kanunay, aron dili gayod ako matarog gikan sa iyang tuong kamot! 
Busa malipayon ang akong kasingkasing; nagamaya ang akong dungog. Tinuod gayod nga magpuyo ako nga luwas. 
Kay dili mo isalikway ang akong kalag ngadto sa Sheol. Dili mo pagatugotan nga ang imong mga nagmatinumanon makakita sa bung-aw. 
Gitudloan mo ako sa dalan sa kinabuhi; ang madagayaon nga kalipay nagapabilin sa imong presensya; ang kalipay nagasunod sa imong tuong kamot hangtod sa walay kahangtoran!” 
