Jeremias.
22.
Mao kini ang gisulti ni Yahweh, “Lakaw ngadto sa balay sa hari sa Juda ug isulti kini nga pulong didto. 
Ug isulti, 'Hari sa Juda, paminawa ang pulong ni Yahweh—ikaw nga naglingkod sa trono ni David—ikaw, ug ang imong mga sulugoon, ug ang imong katawhan nga moagi niining mga ganghaan. 
Nagsulti si Yahweh niini, “Buhata ang husto ug ang matarong, ug si bisan kinsa nga gikawatan—luwasa siya gikan sa mga kamot sa nagdaogdaog. Ayaw daogdaoga ang mga langyaw o mga batang ilo o balo diha sa inyong yuta. Ayaw pagpasiugda ug kasamok o paawasi ug dugo sa walay sala kining dapita. 
Kay kung buhaton gayod ninyo kining mga butanga, nan magpadayon sa paglingkod ang mga hari nga naglingkod sa trono ni David nga mosulod sa ganghaan sakay sa usa ka karwahe ug sa mga kabayo, siya, lakip na ang iyang mga sulugoon, ug ang iyang katawhan! 
Apan kung dili ninyo patalinghogan kini nga mga pulong nga akong gipahibalo—mao kini ang gipahayag ni Yahweh—nan mapukan gayod kining harianong balay.”' 
Kay nag-ingon si Yahweh niini mahitungod sa balay sa hari sa Juda, 'Sama ka sa Gilead, o sama sa bungtod sa Lebanon alang kanako. Apan himoon ko ikaw nga usa ka kamingawan, mga siyudad nga walay mga nagpuyo. 
Kay paanhaon ko ang mga tawo nga mogun-ob kanimo! Pamutlon sa mga kalalakin-an gamit ang ilang mga hinagiban ang inyong labing maayo nga mga kahoyng sidro ug sunogon nila kini. 
Unya daghang kanasoran ang mangagi niining siyudara. Ang tagsatagsa ka tawo magpangutan-anay, “Nganong gibuhat man kini ni Yahweh sa bantogang siyudad?” 
Unya motubag ang ubang tawo, “Tungod kay gisalikway nila ang kasabotan ni Yahweh nga ilang Dios ug nagyukbo sa ubang mga dios ug misimba niini.” 
Ayaw paghilak sa tawong patay na ug ayaw pagbangotan alang kaniya; apan hilaki hinoon ang tawong molakaway na, tungod kay dili na siya mobalik pa ug dili na niya makita pa ang iyang yutang natawhan.' 
Kay misulti niini si Yahweh mahitungod kang Jehoahaz ang anak nga lalaki ni Josias, ang hari sa Juda nga mipuli ingon nga hari kang Josias nga iyang amahan, 'Mibiya siya niining dapita ug dili na makabalik pa. 
Mamatay siya didto sa dapit kung diin siya gibihag, ug dili na niya makita pa kining yutaa.' 
Alaot siya nga nagtukod sa iyang balay sa dili matarong nga paagi, mga lawak sa itaas pinaagi sa pagpanlupig, nga nagpatrabaho sa iyang isigkatawo nga walay suhol; 
ug miingon siya, 'Magtukod ako alang sa akong kaugalingon ug usa ka dakong balay nga may mga luag nga lawak sa itaas.' ug gibutangan niya kini ug dagkong mga bintana, ug gibungbongan niya kini gamit ang kahoyng sedro, ug gipintalan niya kini ug pula.' 
Mao ba kini ang makahimo kanimo nga maayong hari, nga buot mo man nga makabalay gamit ang mga tabla sa sedro? Dili ba mikaon ug miinom man usab ang imong amahan, apan nagbuhat gihapon sa husto ug matarong? Unya malampuson ang tanan alang kaniya. 
Naghukom siya dapig sa husto sa kabos ug mga nanginahanglan. Nan maayo gayod kini. Dili ba mao man kini ang buot ipasabot sa pag-ila kanako? —mao kini ang gipahayag ni Yahweh. 
Apan walay laing gitinguha sa imong mga mata ug kasingkasing gawas lamang sa kabalaka alang sa imong dili makatarongan nga pagbaton ug salapi ug pagpaawas sa dugo sa tawong walay sala, sa pagpanglupig ug pagdaogdaog sa uban. 
Busa misulti si Yahweh niini mahitungod kang Jehoyakim ang anak nga lalaki ni Josias, ang hari sa Juda: Dili sila magbangotan alang kaniya, nga mag-ingon, 'Pagkamakaluluoy sa akong igsoon nga lalaki! o 'Pagkamakaluluoy sa akong igsoon nga babaye!' Dili sila magbangotan alang kaniya, nga mag-ingon, 'Pagkamakaluluoy sa akong agalon!' o 'Pagkamakaluluoy sa akong halangdong hari!' 
Ilubong siya sama sa paglubong sa usa ka asno, guyoron ug ilabay sa gawas nga bahin sa mga ganghaan sa Jerusalem. 
Tungas sa kabukiran sa Lebanon ug singgit. Singgit ngadto sa Bashan. Pagsinggit gikan sa kabungtoran sa Abarim, kay mangapukan na ang tanan ninyong mga higala. 
Nakigsulti ako kanimo samtang luwas ka pa, apan mitubag ka, 'Dili gayod ako maminaw.' Batasan na nimo kini sukad pa sa imong pagkabatan-on, tungod kay wala mo gayod paminawa ang akong tingog. 
Ipadpad sa hangin ang tanan ninyong mga magbalantay, ug mangabihag ang inyong mga higala. Unya mangaulaw gayod kamo ug maulawan kamo tungod sa tanan ninyong daotang mga binuhatan. 
Kamong mga nagpuyo sa 'Lebanon,' nga nahimutang sa sedro nga mga dagkong balay, pagkamakaluluoy ninyo sa dihang modangat kaninyo ang kasakit, ang kasakit nga sama sa babaye nga nagbati!” 
Ingon nga ako buhi—mao kini ang giingon ni Yahweh— bisan pa ug ikaw, Jehoyakin ang anak nga lalaki ni Jehoyakim, ang hari sa Juda, mao ang singsing nga pangsilyo sa akong tuong kamot, tangtangon ko gayod ikaw. 
Kay gitugyan ko na ikaw sa mga kamot niadtong nagtingoha sa imong kinabuhi ug niadtong imong gikahadlokan, bisan pa sa mga kamot ni Nebucadnezar ang hari sa Babilonia ug sa mga Caldeahanon. 
Ilabay ko ikaw ug ang imong inahan nga naghimugso kanimo ngadto sa laing dapit, ang nasod nga dili imong natawhan, ug mangamatay kamo didto. 
Mahitungod niining yutaa nga buot nilang balikan, dili na sila makabalik pa dinhi. 
Tinamay na ba kini ug buak nga sudlanan? Kini bang tawo nga si Jehoyakin usa ka tadyaw nga dili na makapahimuot sa uban? Nganong gihinginlan man siya ug ang iyang kaliwatan, ug gibihag sila sa yuta nga wala nila mahibaloi? 
O yuta, yuta, yuta! Patalinghogi ang pulong ni Yahweh! 
Nagsulti si Yahweh niini, 'Isulat ang mahitungod niining tawo nga si Jehoyakin: Dili gayod siya makaanak. Dili siya magmauswagon sulod sa iyang mga adlaw, ug wala sa iyang mga kaliwat ang magmalampuson o makalingkod pa sa trono ni David ug maghari sa tibuok Juda.”' 
