1 Timoteo.
2.
Busa una sa tanan, nag-awhag ako pag-ayo nga maghangyo, mag-ampo, mangamuyo, ug magpasalamat kamo alang sa tanan nga mga tawo, 
alang sa mga hari ug sa tanan nga adunay gahum, aron malinawon ug hilom ang atong pagkinabuhi nga disonon sa tanan ug adunay dignindad. 
Kini maayo ug madawat sa Dios nga atong Manluluwas. 
Buot niya nga ang tanang mga tawo maluwas ug makahibalo sa kamatuoran. 
Kay usa ra ang Dios, ug usa ra ang tigpataliwala sa Dios ug sa tawo, nga mao ang tawo nga si Cristo Jesus, 
nga naghatag sa iyang kaugalingon nga tubos alang sa tanan, ang saksi sa sakto nga panahon. 
Tungod niini nga tuyo, ako, mismo, nahimo nga mantala ug apostol. Gasulti ako sa kamatuoran; wala ako mamakak. Magtutudlo ako sa mga Gentil sa pagtuo ug kamatuoran. 
Busa, buot nako nga ang mga lalaki sa tanang dapit mag-ampo ug magtaas sa ilang putling mga kamot nga walay kapungot ug duhaduha. 
Mao sad sa mga babaye buot nako nga magsinina ug tarong, nga dili law-ay ug magapugong sa ilang kaugalingon, dili sa mga buhok nga sinapid, o pagsul-ob sa mga bulawan, o perlas, o mahal nga mga sinina, 
kondili pinaagi sa angay sa mga babaye nga magpaila sa ilang pagkadiosnon pinaagi sa maayong mga buluhaton. 
Ang babaye kinahanglan magtuon sa paghilom ug magtuman sa tanan. 
Dili nako tugutan nga ang babaye motudlo ug magmando sa lalaki, kondili maghilom lang. 
Kay si Adan mao ang una nga giporma, ug unya dayon si Eba. 
Ug si Adan wala nailad, apan ang babaye nailad pag-ayo sa kalapasan. 
Bisan pa niini, maluwas siya pinaagi sa pagpanganak, kung magpadayon sila sa pagtuoug paghigugma ug pagkabalaan nga adunay maayong paghunahuna. 
