Hebreohanon.
10.
Kay ang balaod anino lamang sa mga maayong butang nga moabot, dili kadtong matuod sa ilang kaugalingon. Ang balaod dili gayod makahingpit niadtong magpaduol ngadto sa Dios pinaagi sa mao ra nga mga halad nga kanunay ginahalad sa mga pari tuig-tuig. 
O dili ba kadtong mga halad gipahunong na sa paghalad? Sa ingon niana nga kahimtang ang mga magsisimba, nga nahinloan sa makausa, wala na gayoy kahibalo mahitungod sa mga sala. 
Apan niadto nga mga halad adunay usa ka pahinumdom sa mga sala nga nahimo tuig-tuig. 
Kay dili mahimo nga ang dugo sa mga toro nga baka ug mga kanding makakuha sa mga sala. 
Sa dihang miangi si Cristo sa kalibotan, siya miingon, “Wala ka magtinguha sa mga halad o mga gasa. Hinuon, giandaman mo ako ug usa ka lawas alang kanako. 
Wala ka mahimuot sa tibuok sinunog nga mga gasa o mga halad alang sa sala. 
Unya miingon ako, “Tan-awa, ania ako aron sa pagbuhat sa imong kabubut-on, Dios, sama sa nahisulat mahitungod kanako sa mga linukot nga basahon.” 
Ug miingon siya sama sa gipahayag sa taas, “Wala ka nangandoy sa mga halad, mga gasa, o tibuok sinunog nga mga halad alang sa sala, ni nahimuot ka kanila”— ang mga halad nga gihalad sumala sa balaod. 
Unya miingon siya, “Tan-awa, ania ako aron sa pagbuhat sa imong kabubut-on.” Gilahi niya ang naunang buluhaton aron matukod ang ikaduha. 
Sa ikaduha nga buluhaton, gihalad na kita sa Dios pinaagi sa iyang kabubut-on pinaagi sa paghalad sa lawas ni Jesu-Cristo sa makausa ra alang sa tanan. 
Sa pagkatinuod, ang matag pari nagbarog adlaw-adlaw sa pag-alagad, naghalad sa samang mga halad, nga bisan pa niini dili makawagtang sa mga sala. 
Apan human naghalad si Cristo ug usa ka paghalad alang sa mga sala sa kahangtoran, siya milingkod sa tuong kamot sa Dios, 
nagpaabot hangtod nga ang iyang kaaway magpaubos ug mahimong tumbanan alang sa iyang tiil. 
Kay pinaagi sa usa ka halad siya adunay kahingpitan sa kahangtoran kansang hinalad sa Dios. 
Ug ang Balaang Espiritu usab nagpamatuod kanato. Kay una miingon siya, 
“Mao kini ang kasabotan nga akong himuon uban kanila human niadtong mga adlawa,' miingon ang Ginoo: “Akong ibutang ang akong mga balaod sa ilang mga kasingkasing, ug akong isulat kini sa ilang mga hunahuna.” 
Unya miingon siya, “Dili ko na hinumdoman pa ang ilang mga sala ug ang mga buhat nga wala mosubay sa balaod.” 
Karon diin may kapasayloan alang niini, wala na gayoy bisan unsa nga halad alang sa sala. 
Busa, mga igsoon, aduna na kitay pagsalig sa pagsulod ngadto sa labing balaan nga dapit pinaagi sa dugo ni Jesus. 
Mao kana ang dalan nga iyang gi-ablihan alang kanato pinaagi sa iyang lawas, ang bag-o ug buhi nga paagi pinaagi sa tabil. 
Ug tungod kay aduna kitay usa ka bantogan nga pari sa balay sa Dios, 
magpaduol kita uban sa matuod nga kasingkasing sa bug-os nga pagsalig ug pagtuo, ang atong mga kasingkasing nga nawisikwisikan sa kahinlo gikan sa daotan nga kaisipan ug ang atong lawas nga nahugasan uban sa matuod nga tubig. 
Hugot gayod usab kitang maggunitay sa pagsugid sa atong masaligon nga pagpaabot, nga walay pagduhaduha, tungod kay ang Dios nga nagsaad matinud-anon. 
Atong hunahunaon kung unsaon pagdasig ang usag usa sa paghigugma ug sa maayong mga buhat. 
Dili nato hunongon ang panagtigom, sama sa gibuhat sa pipila. Hinuon, awhaga pa ang usag usa, sama sa imong pagtan-aw sa nagkaduol na nga adlaw. 
Kay kung mapadayonon kita nga magpakasala human nato madawat ang kahibalo sa kamatuoran, ang usa ka paghalad alang sa sala nga dili na gayod molungtad. 
Hinuon, adunay usa ka makalilisang nga mapaabot sa paghukom, ug ang usa ka mabangis nga kalayo nga magalamoy sa kaaway sa Dios. 
Bisan kinsa nga nagsalikway sa balaod ni Moises namatay sa walay kaluoy sa pagpamatuod sa duha o tulo ka mga saksi. 
Unsa pa kaha ang labaw nga silot nga angay sa matag usa nga sa inyong hunahuna nagyatakyatak sa Anak sa Dios, bisan kinsa nga nagtagad sa dugo sa kasabotan nga sama sa usa ka butang nga dili balaan, ang dugo nga nahalad na niya sa Dios — bisan kinsa nga nagbiaybiay sa Espiritu sa grasya? 
Kay nasayod kita sa usa nga miingon, “Ang pagpanimalos alang kanako; ako ra ang mobalos.” Ug usab, “Ang Ginoo maoy maghukom sa iyang mga katawhan.” 
Kini usa ka makalilisang nga butang nga mahulog gikan sa mga kamot sa buhi nga Dios! 
Apan hinumdomi ang nangagi nga mga adlaw, human nga kamo nalamdagan na — kung giunsa ninyo pag-agwanta ang dako nga kasakit sa pag-antos. 
Nabutyag kamo sa kadaghanan nga pagbiaybiay pinaagi sa mga pagpakaulaw ug sa paglutos, ug kamo nakasalmot uban niadtong nakasinati niana nga pag-antos. 
Kay may kaluoy kamo niadtong mga binilanggo, ug gidawat ninyo nga malipayon ang pag-ilog sa inyong mga bahandi, sa pagkahibalo nga kamo sa inyong kaugalingon adunay labaw pang maayo ug walay kataposan nga bahandi. 
Busa ayaw isalikway ang inyong pagsalig, nga adunay dako nga ganti. 
Kay nagkinahanglan kamo ug pailob, aron nga makadawat kamo kung unsa ang gisaad sa Dios, human ninyo gibuhat ang iyang kabubut-on. 
“Kay mubo na lamang kaayo nga panahon, ang usa nga moanhi moabot gayod ug dili magalangan. 
Ang usa nga matarong magpuyo pinaagi sa pagtuo. Apan kung mobalik siya, dili na ako mahimuot kaniya.” 
Apan dili kita sama sa pipila niadtong mibalik sa pagkapukan. Hinuon, kita mao kadtong adunay pagtuo alang sa pagtipig sa atong mga kalag. 
