Sofonias.
1.
Mao kini ang pulong ni Yahweh nga miabot kang Zefanias nga anak nga lalaki ni Cushi nga anak nga lalaki ni Gedalia nga anak nga lalaki ni Amaria nga anak nga lalaki ni Hezekia, sa mga adlaw ni Josia nga anak nga lalaki ni Amon, nga hari sa Juda. 
“Pagalaglagon ko sa hingpit ang tanan butang nga anaa ibabaw sa kalibotan—mao kini ang gipamulong ni Yahweh. 
Piliglagon ko ang tawo ug ang mapintas nga mananap; laglagon ko ang mga langgam sa kalangitan ug ang mga isda sa kadagatan, ang pagkagun-ob uban sa mga daotan. Tungod kay puohon ko ang tawo sa kalibotan—mao kini ang gipamulong ni Yahweh. 
Hampakon ko sa akong kamot ang tibuok Juda ug ang tanan nga mga lumulupyo sa Jerusalem. Puohon ko ang tanan nga nagsimba kang Baal gikan niining dapita ug ang mga ngalan sa mga tawo nga nagsimbag diosdios taliwala niining mga pari, 
ang katawhan nga atoa sa atop sa mga balay nga nagsimba sa langitnong mga binuhat, ug ang katawhan nga nagsimba ug nanumpa kang Yahweh apan nanumpa usab pinaagi sa ilang hari. 
Puohon ko usab kadtong nagdumili sa pagsunod kang Yahweh, niadtong wala midangop kang Yahweh ug wala nangayo sa iyang giya.” 
Paghilom sa atubangan sa Ginoo nga si Yahweh! Kay haduol na ang adlaw ni Yahweh; Giandam na ni Yahweh ang halad ug gilain na niya ang iyang mga dinapit. 
“Mahitabo kini nga adlaw panahon nga maghalad si Yahweh, niana silotan niya ang mga prinsipe ug ang mga anak nga lalaki sa hari, ug ang tanan nga nagsul-ob ug bisti sa mga langyaw. 
Niana nga adlaw silotan ko ang tanan nga managlukso ngadto sa bakanan sa pultahan, niadtong mipuno sa kasamok ug pagpangilad sa balay sa iyang agalon. 
Busa mahitabo gayod kini nianang adlawa—mao kini ang gipamulong ni Yahweh—nga ang paghilak sa kalisdanan maggikan sa Ganghaan sa Isda, pagdanguyngoy nga gikan sa Ikaduhang Distrito, ug ang labihan nga saba sa pagkahugno gikan sa kabungtoran. 
Pagdanguyngoy, mga lumulupyo sa Merkado nga Distrito, tungod kay pagapukanon ang tanang mga negosyante; kadtong tanan nga namaligya sa plata pagapuohon usab. 
Moabot gayod ang panahon nga pangitaon ko ang Jerusalem gamit ang mga lampara ug silotan ko kadtong mga tawo nga nangahubog sa ilang bino ug miingon diha sa ilang kasingkasing, 'Walay buhaton si Yahweh, maayo man o daotan.' 
Pagailogon ang ilang mga kabtangan, ug ang ilang mga balay mapasagdan ug mangaguba! Motukod silag mga balay apan dili sila makapuyo niini, magtanom sila ug mga ubas apan dili sila makainom sa duga niini. 
Ang dakong adlaw ni Yahweh haduol na, haduol na sa hilabihan! Ang tingod sa adlaw ni Yahweh sama sa mapait nga paghilak sa manggugubat! 
Kana nga adlaw mao ang adlaw sa kaligutgot, ang adlaw sa hilabihan nga kalisdanan ug pag-antos, ang adlaw sa bagyo ug kadaot, ang adlaw sa kangitngit ug kadulom, ang madag-umon nga adlaw ug labihan nga kangitngit. 
Adlaw gayod kini sa mga trumpeta ug pasidaan batok sa lig-on nga mga siyudad ug sa taas nga mga panagsangka. 
Kay magdala ako ug kalisdanan alang sa katawhan, aron niana maglakaw sila sama sa buta nga tawo tungod kay nagpakasala man sila batok kang Yahweh. Ang ilang dugo ibubo sama sa abog, ug ang ilang kinasuloran nga mga bahin mahisama sa hugaw. 
Nagtuo sila nga ang ilang mga plata ni bulawan makaluwas kanila sa adlaw sa kasuko ni Yahweh. Ang pagdilaab sa iyang pangabubho molamoy sa tibuok nga kalibotan, tungod kay magadala siya sa hingpit, ug makalilisang nga kataposan sa tanan nga mipuyo sa kalibotan.” 
