Job.
35.
Dugang pa niana mipadayon si Elihu sa pag-ingon, 
“Nagtuo ka ba nga matarong kini sa dihang moingon ka, 'Ang akong katungod anaa diha sa Dios'? 
Kay nangutana ka, 'Unsa man ang gamit niini kanako' ug 'Mas maayo pa ba kung nakasala ako?' 
Tubagon ko ikaw, ikaw ug ang imong mga higala. 
Hangad sa kawanangan, ug tan-awa kini; tan-awa ang kawanangan, nga mas taas kanimo. 
Kung nakasala ka, unsa man nga pagsakit ang imong mabuhat sa Dios? Kung ang imong kalapasan gipatong-patong, unsa man ang imong mabuhat kaniya? 
Kung ikaw matarong, unsa man ang imong mahatag kaniya? Unsa man ang iyang madawat gikan sa imong kamot? 
Ang imong pagkadaotan tingali makapasakit ug tawo, ingon nga ikaw tawo usab, ug ang imong pagkamatarong makaayo sa anak nga lalaki sa ubang tawo. 
Tungod sa daghang buhat sa pagdaogdaog, nanghilak ang katawhan; nagpakitabang sila gikan sa mga bukton sa mga kusgang lalaki. 
Apan walay usa nga miingon, 'Hain man ang Dios nga akong Magbubuhat, nga naghatag ug mga alawiton panahon sa kagabhion, 
nga nagtudlo kanato labaw pa sa iyang pagtudlo sa mga bangis nga mananap sa kalibotan, ug ang naghimo kanato nga mas maalamon kaysa sa mga kalanggaman sa kawanangan?' 
Didto nagtuaw sila, apan wala mihatag ug tubag ang Dios tungod sa garbo sa daotang mga lalaki. 
Sigurado gayod nga dili dunggon sa Dios ang pagtuaw sa buangbuang; ang Makagagahom dili gayod mamati niana. 
Unsa pa kaha kamo nga mosangpit kaniya nga nag-ingon nga wala kamo makakita kaniya, mao kana ang inyong kahimtang diha kaniya, ug kamo nagpaabot kaniya! 
Dili gayod niya kamo tubagon kung moingon kamo nga dili gayod niya silotan ang si bisan kinsa diha sa kasuko, ug dili siya magtagad ug maayo mahitungod sa garbo sa mga tawo. 
Busa giablihan ni Job ang iyang baba aron lamang sa pagsulti ug binuang; nagtigom siya ug mga pulong nga walay kahibalo.” 
