Mga Salmo.
78.
Usa ka maskil ni Asaf. Pamatia ang akong pagpanudlo, O akong katawhan, patalinghogi ang mga pulong sa akong baba. 
Akong pagaablihan ang akong baba sa mga sambingay; ako magaawit mahitungod sa tinagong mga butang mahitungod kaniadto. 
Mao kini ang mga butang nga atong nadungog ug nakat-onan, mga butang nga gitudlo kanato sa atong mga katigulangan. 
Dili nato kini ililong sa ilang mga kaliwatan. Isugilon ta sa sunod nga kaliwatan ang mahitungod sa dalayegong mga buhat ni Yahweh, ang iyang kusog, ug ang mga kahibulongan nga iyang gibuhat. 
Kay nagbuhat siya ug mga kasugoan kang Jacob ug nagbutang ug balaod sa Israel. Gimandoan niya ang atong mga katigulangan nga ila kining itudlo ngadto sa ilang mga anak. 
Gimando niya kini aron nga ang sunod nga kaliwatan masayod sa iyang kasugoan, ang mga bata nga wala pa matawo, mao na usab ang mosulti sa ilang kaugalingong mga anak. 
Unya mosalig sila sa Dios ug dili nila kalimtan ang iyang mga buhat apan tumanon ang iyang mga kasugoan. 
Unya dili sila mahisama sa ilang mga katigulangan, nga mga gahig ulo ug mga masinupakong kaliwatan, kaliwatan nga ang kasingkasing dili maayo, ug ang mga espiritu nga dili maunongon ug matinud-anon sa Dios. 
Ang mga Efraimihanon adunay mga pana, apan mibalik sila sa adlaw sa pagpakiggubat. 
Wala nila tipigi ang ilang kasabotan tali sa Dios, ug nagdumili sila sa pagtuman sa iyang balaod. 
Gikalimtan nila ang iyang mga buhat, ang kahibulongang mga butang nga iyang gipakita kanila. 
Gikalimtan nila ang katingalahang mga butang nga iyang gibuhat sa atubangan sa ilang mga katigulangan didto sa yuta sa Ehipto, sa yuta sa Zoan. 
Gitunga niya ang dagat ug gigiyahan sila patabok niini; gipatindog niya ang katubigan sama sa mga pader. 
Panahon sa adlaw gigiyahan niya sila uban ang panganod ug sa tanang gabii inubanan sa kahayag sa kalayo. 
Gipikas niya ang mga bato didto sa kamingawan, ug gihatagan niya sila ug tubig nga madagayaon gayod, nga igo nga makapuno sa kinahiladman sa dagat. 
Naghimo siya ug mga tuboran nga nag-agas gikan sa bato ug iyang gipadagayday ang tubig sama sa kasubaan. 
Apan nagpadayon sila sa pagpakasala batok kaniya, nagasupak batok sa Labing Halangdon didto sa kamingawan. 
Gisulayan nila ang Dios sa ilang mga kasingkasing pinaagi sa pagpangayo ug pagkaon nga makatagbaw sa ilang kaugalingon. 
Nagsulti sila batok sa Dios; miingon sila, “Makahatag ba gayod ang Dios ug lamesa alang kanato diha sa kamingawan? 
Tan-awa, sa dihang iyang gibunalan ang bato, miagas ang tubig ug midagayday. Apan makahatag ba usab siya ug tinapay? Magahatag ba siya ug karne alang sa iyang katawhan?” 
Sa dihang nadungog kini ni Yahweh, nasuko siya; busa ang iyang kalayo misunog batok kang Jacob, ug ang iyang kasuko misulong sa Israel, 
tungod kay wala man sila mituo sa Dios ug wala misalig sa iyang kaluwasan. 
Apan gimandoan niya ang kalangitan ug naablihan ang mga pultahan sa langit. 
Nagpaulan siya ug mana aron sila makakaon, ug gihatagan sila ug trigo gikan sa langit. 
Gikaon sa mga tawo ang tinapay sa mga anghel. Nagpadala siya ug pagkaon nga madagayaon gayod. 
Gipahuros niya ang hangin sa sidlakan aron motayhop sa kawanangan, ug pinaagi sa iyang gahom gigiyahan niya ang hangin sa kasadpan. 
Gipaulanan niya sila ug karne sama sa abog, mga langgam nga dili maihap sama sa balas sa kadagatan. 
Nangahulog kini taliwala sa ilang kampo, palibot sa ilang mga tolda. 
Busa nangaon sila ug nangabusog. Gihatag niya ngadto kanila ang ilang gitinguha. 
Apan wala pa sila nangabusog; ang ilang kalan-on anaa pa sa ilang mga baba. 
Unya gisulong sila sa kasuko sa Dios ug gipamatay ang labing kusgan kanila. Gipuo niya ang mga batan-ong lalaki sa Israel. 
Bisan pa niini, nagpadayon sila sa pagpakasala ug wala mituo sa iyang kahibulongang mga buhat. 
Busa gipamubo sa Dios ang ilang mga adlaw; ang ilang katuigan napuno sa kalisang. 
Sa dihang ang Dios mosakit kanila, mosugod sila sa pagpangita kaniya, ug unya mobalik sila ug mangita gayod kaniya. 
Mahinumdoman nila nga ang Dios mao ang ilang bato ug nga ang Labing Halangdong Dios mao ang ilang manluluwas. 
Apan giulog-ulogan nila siya pinaagi sa ilang mga baba ug namakak kaniya sa ilang mga pulong. 
Kay ang ilang mga kasingkasing dili lig-ong mitutok kaniya, ug dili sila matinud-anon sa iyang kasabotan. 
Apan siya, sanglit maluluy-on, nagpasaylo sa ilang kasal-anan ug wala niya sila laglaga. Oo, daghang mga panahon nga iyang gipugngan ang iyang kasuko ug wala pukawa ang tanan niyang kapungot. 
Gihinumdoman niya nga gibuhat sila gikan sa unod, usa ka hangin nga molabay ug dili na mobalik. 
Sa makadaghang higayon misupak sila batok kaniya didto sa kamingawan ug nagpasubo kaniya didto sa umaw nga mga rehiyon! 
Sa kanunay gisulayan nila ang Dios ug minghagit sa Balaan sa Israel. 
Wala sila maghunahuna mahitungod sa iyang gahom, kung giunsa niya sila pagluwas gikan sa ilang kaaway 
sa dihang gipakita niya ang iyang makalilisang nga mga timaan didto sa Ehipto ug ang iyang mga kahibulongan sa rehiyon sa Zoan. 
Gihimo niyang dugo ang mga suba sa mga Ehiptohanon aron dili sila makainom gikan sa ilang mga tuboran. 
Nagpadala siya ug labihan kadaghang langaw nga milamoy kanila ug mga baki nga milukop sa ilang yuta. 
Iyang gihatag ang ilang mga pananom sa mga apan-apan ug ang ilang mga hinagoan ngadto sa mga dulon. 
Gilaglag niya ang ilang mga kaparasan tungod sa pagpaulan ug yelo ug ang ilang mga kahoy nga sikomoro. 
Gipaulanan niya ug yelo ang ilang mga baka ug gipanglitian ang ilang binuhing mga mananap. 
Ang iyang hilabihang kasuko mihampak batok kanila. Gipadala niya ang kapungot, kaligutgot, ug kalisdanan sama sa mga anghel nga nagdala ug kasamok. 
Naghimo siya ug dalan alang sa iyang kasuko; wala niya sila ilikay gikan sa kamatayon apan gitugyan sila sa katalagman. 
Gipamatay niya ang tanang panganay didto sa Ehipto, ang kinamagulangan sa ilang kusog didto sa mga tolda ni Ham. 
Gigiyahan niya ang iyang mga katawhan pagawas sama sa karnero ug gitultolan sila didto sa kamingawan sama sa panon sa mananap. 
Gigiyahan niya sila nga luwas ug walay kahadlok, apan ang dagat mitabon sa ilang mga kaaway. 
Unya gidala niya sila sa utlanan sa iyang balaang yuta, niining bukira nga naangkon sa iyang tuong kamot. 
Gipapahawa niya ang mga nasod nga nauna kanila ug gipanghatag kanila ang ilang panulundon. Gipapuyo niya ang mga banay sa Israel sa ilang mga tolda. 
Apan ilang gisulayan ug gisupak ang Labing Halangdong Dios ug wala gituman ang iyang mga kasugoan. 
Sila dili mga matinud-anon ug nagmabudhi-on sama sa ilang mga amahan; dili sila kasaligan sama sa baliko nga pana. 
Kay gipasuko nila siya sa ilang hataas nga mga dapit ug gihagit siya aron mangabugho sa ilang mga diosdios. 
Sa dihang nadungog kini sa Dios, nasuko siya ug hingpit nga gisalikway ang Israel. 
Gibiyaan niya ang puluy-anan sa Silo, ang tolda diin siya mipuyo uban sa mga tawo. 
Gitugotan niya nga ang iyang kusog makuha ug gihatag ang iyang himaya ngadto sa mga kamot sa kaaway. 
Gitugyan niya ang iyang katawhan ngadto sa espada, ug nasuko siya sa iyang panulundon. 
Gilamoy sa kalayo ang ilang mga batan-ong lalaki, ug ang ilang mga kadalagahan wala nay mga awit sa kasal. 
Ang ilang mga pari nangapukan pinaagi sa espada, ug ang ilang mga balo dili makahimo sa pagbangotan. 
Unya ang Ginoo nahigmata sama sa tawo nga gikan sa pagkatulog, sama sa manggugubat nga nagsinggit tungod sa bino. 
Giabog niya ang iyang mga kaaway; gipakaulawan niya sila sa walay kataposan. 
Gisalikway niya ang tolda ni Jose, ug wala niya pilia ang banay ni Efraim. 
Gipili niya ang banay ni Juda ug ang Bukid sa Zion nga iyang gihigugma. 
Gitukod niya ang iyang pinuy-anan sama sa mga langit, sama sa kalibotan nga iyang palungtaron sa kahangtoran. 
Gipili niya si David, nga iyang sulugoon, ug gikuha siya gikan sa puluy-anan sa mga karnero. 
Gikuha niya siya gikan sa pagbantay sa mga babayeng karnero ug sa mga anak niini ug gidala niya siya aron mahimong magbalantay ni Jacob, nga iyang katawhan, ug sa Israel, nga iyang panulundon. 
Gibantayan sila ni David uban sa kaligdong sa iyang kasingkasing, ug gigiyahan niya sila sa kahanas sa iyang mga kamot. 
