Lucas.
13.
Niadtong higayona, ang ubang tawo didto nanugid kaniya mahitungod sa mga taga-Galilea kansang mga dugo gisagol ni Pilato alang sa ilang kaugalingon nga sakripisyo. 
Mitubag si Jesus ug miingon kanila, “Naghunahuna ba kamo nga mas makasasala kining mga taga-Galilea kaysa sa ubang taga-Galilea tungod kay nag-antos sila sa ingon niini nga pamaagi? 
Dili, sultihan ko kamo. Apan kung dili kamo maghinulsol, kamong tanan malaglag usab sa samang paagi. 
O kadtong 18 ka mga tawo sa Siloam nga natumpagan sa tore ug nangamatay sila, naghuna-huna ba kamo nga hilabihan sila ka makasasala kaysa sa laing tawo nga naa sa Jerusalem? 
Dili, Ako moingon. Apan kung dili kamo maghinulsol, kamong tanan malaglag usab.” 
Nagsulti si Jesus niniing sambingay, “Adunay usa ka tawo nga nagtanom ug kahoy nga higera sa iyang ubasan ug miadto siya ug nagapangita sa bunga niini apan wala siyay nakaplagan. 
Ang tawo miingon ngadto sa hardenero, 'Tan- awa, sulod sa tulo ka tuig mianhi ako ug nagsulay sa pagpangita sa bunga niining kahoy nga higera apan wala ako'y nakaplagan. Putla kini. Nganong tugotan man kini nga masayang ang yuta?' 
Mitubag ang hardenero ug miingon, 'Pasagdi kini karong tuiga samtang akong kalutan ang palibot niini ug butangan kini ug abuno. 
Kung mamonga kini sunod tuig, maayo; Apan kung dili gani, putlon kini!'” 
Karon nagtudlo si Jesus didto sa usa sa mga sinagoga panahon sa Adlaw nga Igpapahulay. 
Tan-awa, usa ka babaye nga atua didto nga adunay daotan nga espiritu sa kaluyahon sulod sa 18 katuig, dili siya makatul-id ug dili makatindog ug tarong. 
Sa dihang nakita siya ni Jesus, Iyaha siyang gitawag ug nag-ingon, “Makalingkawas ka sa imong kaluyahon.” 
Gitapion niya ang iyang mga kamot kaniya, ug diha-diha nakabarog siya ug gihimaya niya ang Dios. 
Apan ang magmamando sa sinagoga nasuko tungod kay si Jesus nang-ayo sa Adlaw nga Igpapahulay. Busa mitubag ug nag-ingon ang magmamando ngadto sa panon, “Naay unom ka adlaw nga kinahanglan sa pagtrabaho. Anhi aron magpaayo, dili sa Adlaw nga Igpapahulay.” 
Ang Ginoo miingon kaniya ug mitubag, “Mga tigpakaaron-ingnon! Dili ba matag usa kaninyo magbadbad sa inyong asno o baka sa ilang puloy-anan ug giyahan kini sa pagpa-inom sa Adlaw nga Igpapahulay? 
Busa mao usab niining anak nga babaye ni Abraham, nga gigapos ni Satanas sulod sa 18 katuig ang gidugayon, dili ba diay kinahanglan badbaron ang iyang bugkos sa Adlaw nga Igpapahulay?” 
Sa pagsulti niya niining mga butanga, ang tanan nga misupak kaniya naulawan, apan ang tibuok panon sa katawhan nangalipay sa tanang mahimayaon nga mga butang nga iyang nahimo. 
Unya miingon si Jesus, “Sama sa unsa ang gingharian sa Dios, ug unsa ang mahimong ikatandi nako niini? 
Sama kini sa liso sa mustasa nga kuhaon sa tawo og ilabay ngadto sa iyang tanaman, ug nagtubo kini ngadto sa dako nga kahoy, ug ang mga langgam sa langit maghimo ug mga salag diha sa iyang mga sanga.” 
Siya misulti pag-usab, “Sa unsa mahimo nakong ikatandi ang gingharian sa Dios? 
Sama kini sa patubo nga kuhaon sa babaye ug isagol sa tulo ka taksanan nga harina hangtod nga kini motubo.” 
Giduaw ni Jesus ang matag lungsod ug bario sa dalan paingon sa Jerusalem ug nanudlo kanila. 
Adunay usa ka tawo nga misulti kaniya, “Ginoo, diyutay lang ba ang mga tawo nga maluwas?” Busa gisultian niya sila, 
“Paningkamot sa pagsulod sa sigpit nga pultahan, tungod kay daghan ang nagsulay ug wala makahimo sa pagsulod. 
Kon ang tag-iya sa balay motindog ug sirad-an niya ang pultahan, unya magtindog kamo didto sa gawas ug manuktok sa pultahan ug mag-ingon, 'Ginoo, Ginoo, pasudla kami.' Ug siya motubag ug moingon kaninyo. 'Wala ako makaila kaninyo o asa kamo nagikan.' 
Unya moingon kamo, 'Nangaon ug nag-inom kami sa imong atubangan ug nanudlo ka sa among mga dalan.' 
Apan siya motubag, 'Sultihan ko kamo, wala ako masayod kung asa kamo gikan. Palayo gikan kanako, magbubuhat sa daotan!' 
Aduna unyay panaghilak ug magkagot sa mga ngipon sa dihang makita ninyo si Abraham, si Isaac, si Jacob ug ang tanang mga propeta atua sa gingharian sa Dios, apan kamo—kamo ilabay didto sa gawas. 
Mangabot sila gikan sa sidlakan, kasadpan, amihanan, ug sa habagatan, ug magpaharohay didto sa kan-anan nga lamesa sa gingharian sa Dios. 
Ug hibal-i kini, ang naulahi maoy mauna, ug ang nauna maoy maulahi.” 
Sa wala madugay, pipila ka mga Pariseo nangabot ug misulti kaniya, “Lakaw ug biya diri tungod kay gusto ni Herodes nga patyon ka.” Si 
Jesus miingon, “Lakaw ug sultihi kadtong milo, 'Tan-awa, gihinginlan nako ang mga demonyo ug maghimo ug pagpanambal karon ug ugma, ug sa ikatulo ka adlaw makab-ot nako ang akong tumong.' 
Sa laing bahin, kinahanglan magpadayon ako karon, ugma, ug sa sunod nga adlaw, sanglit dili angay ang pagpatay sa usa ka propeta nga layo sa Jerusalem. 
Jerusalem, Jerusalem, nga nagpatay sa mga propeta ug nagbato niadtong gipadala kaninyo. Kanunay nakong gitinguha ang pagtigom sa imong mga kaanakan sama sa paagi nga ang himungaan nagtigom sa iyang mga piso ilalom sa iyang mga pako, apan wala nimo kini tinguha-a. 
Tan-awa, ang inyong balay gibiyaan. Sultihan ko kamo, dili ako ninyo makaplagan hangtod nga mosulti kamo, ''Bulahan siya nga mianhi sa ngalan sa Ginoo.'” 
