Mga Salmo.
89.
Ang maskil ni Etan ang Ezrahanon. Magaawit ako sa kahangtoran mahitungod sa mga buhat sa pagkamatinud-anon sa kasabotan ni Yahweh. Imantala ko ang imong pagkamatinud-anon sa umaabot nga mga kaliwatan. 
Kay ako nagaingon, “Ang pagkamatinud-anon sa kasabotan molahutay sa kahangtoran; ang imong pagkamatinud-anon nga imong gitukod sa kalangitan.” 
“Naghimo ako ug kasabotan uban sa akong pinili, nanumpa ako kang David nga akong sulugoon. 
Himoon ko nga magpadayon ang imong mga kaliwat sa kahangtoran, ug himoon ko nga molahutay ang imong trono sa tanang henerasyon.” Selah 
Ang kalangitan nagadayeg sa imong mga kahibulongan, Yahweh; gidayeg ang imong pagkamatinud-anon diha sa pundok sa mga balaan. 
Kay si kinsa man sa kalangitan ang ikatandi kang Yahweh? Kinsa man sa mga anak sa mga dios ang sama kang Yahweh? 
Siya ang Dios nga gipasidunggan pag-ayo sa pundok sa mga balaan ug takos kahadlokan sa mga nag-alirong kaniya. 
Yahweh, Dios nga makagagahom, kinsa ang kusgan sama kanimo, Yahweh? Napalibotan ka sa imong pagkamatinud-anon. 
Gimandoan mo ang bangis nga dagat; kung ang mga balod motaas, palinawon mo sila. 
Gidugmok mo ang Rahab sama sa gipatay. Pinaagi sa imong kusgan nga bukton gipatibulaag mo ang imong mga kaaway. 
Imo ang kalangitan, ug ang kalibotan man usab. Gibuhat mo ang kalibotan ug ang tanang anaa niini. 
Gibuhat mo ang amihan ug ang habagatan. Ang Tabor ug ang Hermon nagmaya diha sa imong ngalan. 
Aduna kay gamhanang bukton ug kusgan nga kamot, ug taas ang imong tuong kamot. 
Pagkamatarong ug hustisya mao ang mga patukoranan sa imong trono. Ang pagkamatinud-anon sa kasabotan ug ang pagkamasaligan naggikan kanimo. 
Bulahan ang mga tawo nga nagsimba kanimo! Yahweh, naglakaw sila uban sa kahayag sa imong panagway. 
Sa tanang adlaw nagmaya sila diha sa imong ngalan, ug sa imong pagkamatarong gibayaw ka nila. 
Ikaw ang ilang halangdong kusog, ug pinaagi sa imong pabor nagmadaugon kami. 
Kay ang among taming iya kang Yahweh; ang among hari nahisakop sa Balaan sa Israel. 
Kaniadto nakigsulti ka sa mga matinumanon kanimo pinaagi sa panan-awon; ikaw miingon, “Akong gikoronahan ang usa ka gamhanan; gituboy ko ang usa nga pinili gikan sa katawhan. 
Gipili ko si David nga akong sulugoon; uban sa akong balaan nga lana gidihogan ko siya. 
Ang akong kamot motabang kaniya; ang akong bukton maoy molig-on kaniya. 
Walay kaaway ang molingla kaniya; walay anak sa pagkadaotan ang modaugdaog kaniya. 
Pagadugmukon ko ang iyang mga kaaway diha sa iyang atubangan; patyon ko kadtong modumot kaniya. 
Ang akong kamatuoran ug ang akong pagkamatinud-anon sa kasabotan maanaa kaniya; pinaagi sa akong ngalan magmadaugon siya. 
Ibutang ko ang iyang kamot ngadto sa dagat ug ang iyang tuong kamot ngadto sa mga suba. 
Pagatawgon niya ako, 'Ikaw ang akong Amahan, ang akong Dios, ug ang bato sa akong kaluwasan.' 
Isipon ko siya ingon nga akong kinamagulangang anak nga lalaki, ang pinakahalangdon sa mga hari sa kalibotan. 
Ang akong pagkamatinud-anon sa kasabotan diha kaniya molahutay hangtod sa kahangtoran; ug molungtad ang akong kasabotan uban kaniya. 
Himoon ko nga ang iyang mga kaliwatan molahutay sa kahangtoran ug ang iyang trono magmalungtaron sama sa kalangitan nga anaa sa ibabaw. 
Kung kalimtan sa iyang mga anak ang akong balaod ug dili motuman sa akong kasugoan, 
kung supakon nila ang akong mga sugo ug dili tipigan ang akong mga mando, 
silotan ko ang ilang pagkamasupilon gamit ang sungkod ug ang ilang kasal-anan uban sa mga hampak. 
Apan dili ko kuhaon gikan kaniya ang akong mapinadayunong gugma o dili magmatinumanon sa akong gisaad. 
Dili ko pakyason ang akong kasabotan o bag-ohon ang mga pulong sa akong mga ngabil. 
Sa makausa pa manumpa ako pinaagi sa akong pagkabalaan— dili ako magbakak kang David: 
ang iyang mga kaliwatan magapadayon sa kahangtoran ug ang iyang trono sama sa adlaw nga molahutay sa akong atubangan. 
Molungtad kini sa kahangtoran sama sa bulan, ang matinud-anong saksi diha sa langit.” Selah 
Apan ikaw midumili ug misalikway; nasuko ka sa imong dinihogang hari. 
Imong gibawi ang kasabotan sa imong sulugoon. Gipasipalahan mo ang iyang korona ngadto sa yuta. 
Gigun-ob mo ang tanan niyang paril. Giguba mo ang iyang mga kota. 
Gikawatan siya sa tanang nanagpangagi. Nahimo siyang malaw-ay ngadto sa iyang mga silingan. 
Gipataas mo ang tuong kamot sa iyang mga kaaway; gihimo mo nga magmalipayon ang tanan niyang kaaway. 
Gilumping mo ang sulab sa iyang espada ug wala mo siya patindoga sa gubat. 
Gitapos mo ang iyang katahom; gibutang mo sa yuta ang iyang trono. 
Gipamubo mo ang mga adlaw sa iyang pagkabatan-on. Giputos mo siya sa kaulawan. Selah 
Hangtod kanus-a Yahweh? Igatago mo ba ang imong kaugalingon sa kahangtoran? Hangtod kanus-a magdilaab ang imong kasuko sama sa kalayo? 
O, hunahunaa kung unsa ka mubo ang akong panahon, ug alang sa unsa nga pagkawalay pulos nga gibuhat mo ang tanang anak sa katawhan! 
Si kinsa man ang mabuhi ug dili mamatay, o ang makaluwas sa iyang kaugalingon gikan sa kamot sa Seol? Selah 
O Ginoo, asa ang imong mga buhat kaniadto sa pagkamatinud-anon sa kasabotan nga imong gisaad kang David diha sa imong kamatuoran? 
Hinumdomi, O Ginoo, ang pagbiaybiay batok sa imong mga sulugoon ug giunsa nako pagdala sa akong kasingkasing ang daghang mga pagtamay gikan sa mga nasod. 
Nagtamay ang imong mga kaaway, Yahweh; ilang gibiaybiayan ang mga lakang sa imong dinihogan. 
Pagadayegon si Yahweh sa kahangtoran. Amen ug Amen. Ikaupat nga Libro 
