Genesis.
40.
Nahitabo kadto human niining mga butanga, ang tigtagay ug bino ug ang tigbuhat ug tinapay sa hari sa Ehipto nakasala sa ilang agalon, ang hari sa Ehipto. 
Nasuko si Paraon sa iyang duha ka mga kadagkoan, ang pangulo sa tigtagay ug bino ug ang pangulo sa tigbuhat ug tinapay. 
Gipabilanggo niya sila ilalom sa pagbantay sa kapitan sa mga guwardiya, sa samang bilanggoan kung asa nabilanggo si Jose. 
Ang kapitan sa guwardiya nagpiyal kang Jose nga mahimo nilang sulugoon. Nagpabilin silang binilanggo sa pipila ka mga panahon. 
Silang duha nagdamgo ug mga damgo—ang pangulo sa tigtagay ug bino ug ang pangulo sa tigbuhat ug tinapay sa hari sa Ehipto nga nabilanggo. Matag-usa kanila adunay kaugalingong damgo sa samang kagabhion, ug matag damgo adunay kaugalingong kahulogan. 
Pagkabuntag niana miduol si Jose ngadto kanila ug nakita sila. Tan-awa, nagmasulob-on sila. 
Nangutana siya sa mga kadagkoan ni Paraon nga uban kaniya sa bilanggoan sa balay sa iyang agalon, nga nag-ingon, “Nganong nagmasulob-on man kamo karon?” 
Nag-ingon sila kaniya, “Kaming duha nagdamgo ug walay bisan usa nga makahubad niini.” Nag-ingon si Jose ngadto kanila, “Dili ba iya man sa Dios ang mga paghubad? Palihog, suginli ako.” 
Ang pangulo sa tigtagay ug bino misugilon kang Jose sa iyang damgo. Siya misugilon kaniya, “Sa akong damgo, tan-awa, ang usa ka paras anaa sa akong atubangan. 
Ang paras adunay tulo ka mga sanga. Nangudlot kini, migula ang mga bulak ug ang mga pungpong sa ubas nangahinog. 
Ang kupa ni Paraon anaa sa akong kamot. Akong gikuha ang mga ubas ug gipuga kini ngadto sa kupa ni Paraon, ug gibutang ko ang kupa ngadto sa kamot ni Paraon.” 
Si Jose nag-ingon kaniya, “Mao kini ang kahulogan niini. Ang tulo ka mga sanga mao ang tulo ka mga adlaw. 
Sulod sa tulo ka mga adlaw ituboy ka ni Paraon ug ibalik ka niya sa imong katungdanan. Ibutang nimo ang kupa ni Paraon ngadto sa iyang mga kamot, susama kaniadto nga ikaw iyang tigtagay ug bino.” 
Apan hinumdomi ako sa dihang maayo na ang imong dangatan, ug palihog ipakita ang imong kaayo nganhi kanako. Hisgoti ako ngadto kang Paraon ug ipagawas ako niining bilanggoan. 
Kay sa pagkatinuod gidagit ako pagawas sa yuta sa mga Hebrohanon. Dinhi usab wala akoy nabuhat nga sayop nga angay nila akong ibutang niining bilanggoan.” 
Sa pagkakita sa pangulo sa tigbuhat ug tinapay nga ang kahulogan maayo, siya nag-ingon kang Jose, “Nagdamgo usab ako, tan-awa, adunay tulo ka mga bukag nga tinapay nga anaa sa ibabaw sa akong ulo. 
Sa ibabaw sa bukag anaa didto ang tanan nga nagkalain-laing linutong pagkaon alang kang Paraon, apan ang mga langgam mikaon niini pagawas sa bukag nga anaa sa akong ulo.” 
Si Jose mitubag ug miingon, “Mao kini ang kahulogan. Ang tulo ka mga bukag, mao ang tulo ka mga adlaw. 
Sulod sa tulo ka adlaw putlan ka ni Paraon ug ulo ug pagabitayon ka didto sa kahoy. Ang kalanggaman magakaon sa imong unod.” 
Niabot ang higayon sa ikatulo nga adlaw sa adlaw nga natawhan ni Paraon. Nagpakumbira siya alang sa tanan niyang mga sulugoon. Naghatag siya ug pinasahi nga pagtagad sa pangulo sa tigtagay ug bino ug sa pangulo sa tigbuhat ug tinapay labaw pa sa tanan niyang mga sulugoon. 
Iyang gipabalik ang pangulo sa tigtagay ug bino sa iyang katungdanan, ug gibutang niya pag-usab ang kupa ngadto sa kamot ni Paraon. 
Apan iyang gipabitay ang pangulo sa tigbuhat ug tinapay, sumala sa gihubad ni Jose ngadto kanila. 
Apan ang pangulo sa tigtagay ug bino wala nahinumdom sa pagtabang kang Jose. Hinuon, gikalimtan niya siya. 
