यहुन्ना नी प्रकाशितवाक्य.
1.
ईशू मसीह क प्रकाशितवाक्य जो उको यहोवा–भगवान ने अतरान करीन दियो कि वो आपसा दास् नको वो वात, वताड़ देय जिनको छाटोत होयनो जरूरी छे, आरू वो आपसा सोरगदूत क मोकलिन ओका लारे आपसा दास यहुन्ना क बताड़ीयो। 
जु यहोवा–भगवान क वचन की आरू ईशू मसीह की गवाय, मतलब जो काय त्यो देख्यो हुतो ओकी गवाय दियो। 
सयाळो छे त्यो जो इनी भविष्यव्दाणी क बोल क भणे, आरू वो जो समळतो होय आरू इनाम लिखली वात क मानतो होय; काहकि समय साते छे। 
यहुन्ना नी तरफ सी आसिया नी सात मंडळीया क नाव: ओका तरफ सी जो छे आरू जो हूतो जो आवने वाळो छे; आरू उन सात आत्माओ नी तरफ सी जो ओकी राजगाद्दीन सामने छे, 
आरू ईशू मसीह नी तरफ सी जो भुरसा मा पाक्‍को आरू गवाय मा आरू मरेला मा कथो जीवतो हुयने वाळो आखा सी पेहलो आरू धरती पर न राजा न सरदार छे, तुमू काजे शांती जोड़ती रोवे। वो हम मोंग करे आरू वो ओका लुहूय क द्वारा हमको पापो सी छुड़ाय लेदो छे, 
आरू हामुक एक राज्य आरू आपसा पिता यहोवा–भगवान क करता पुजारा बनाई दिदो; ओकी ही महिमा आरू पराक्रम युगानयुग रवे। आमेन। 
देखो वो वादळा क साथ मा आवने वाळो छे, आरू हर एक डुळा उको देखसे आरू वो भी जो ओका भाला गुपिया छे वो भी उको देखसे, आरू धरती पर न पुरी जाती ओका कारण आपसी–आपसी छाती पिटसे। हा। आमेन। 
पोरबु यहोवा–भगवान, जो छे आरू हुतो आरू जो आवने वाळो छे, जो आखा सी मोटो ताकत वाळो छे, यो कये, “हाव पेहलो आरू चेहलो छे” 
हाव यहुन्ना थार भाई आरू ईशु न दुःख आरू राज्य आरू धीरज मा तुमरे साथ साजलियो छे, यहोवा–भगवान वचन आरू ईशु की गवाय क कारण पतमोस नावन ने टापू मा हूतो। 
हाव पोरबु क दाहाड़े आत्मा मा आवी गियो, आरू मार पछोळ भिरा न सारको मोटी ओवाज मा यो कयतला समळ्यो, 
“जो काय तु देखे उको किताब मा लिखीन सातु मंडळीन क पास मोकली दे, मतलब इफिसुस, आरू स्मुरना, आरू पिरगमुन, आरू थूआतीरा, आरू सरदीस, आरू फिलदेलफिया, आरू लौदीकिया क।” 
तव हाव उको, जो मखे कयरीयो हुतो उको देखने करीन म्हारो मुय फेरयो; आरू पछो फिरीन हाव सोना नी सात दीवट न क देख्यों, 
आरू उना दीवट न बीच मा मनसु न पोर्‍या क सारको एक मनुस क देखियो, जो पाय तक क छिंदरा पेहेनलो आरू छाती पर सोना क पट्टो बांधलो हुतो। 
उको माथो आरू झोठा धवळिया कापस न सारको जुगाळा हुता याहतोक की पाले क सारको जुगाळो हुतो, आरू ओका डूळा आगठी न धपना सारको हूता। 
ओका पाय चुखा पितळन् सारका जुगाळा हुता जो मानो आगठान भाट्टी मा हळो–हळो तातो करलो होय, आरू ओकी ओवाज घणो सळटो पानी घुगळनेन ओवाज सारकी हुती। 
त्यो आपसा जेवड़ा हातमा सात तारा ली रयलो हुतो, आरू ओका मुय सी तेज दुयधाराय तरवार निकळती हुती। ओको मुय ओसो विजाळो हूतो, जोसो दाहड़ु माथे दाहड़े भिबळे। 
जव हाव उको देख्यो तव ओका पायो पर मोरला सारको पोड़ग्यो त्यो म्हार पर आपसा जेवड़ो हात मेलीन कयो, “मा बिही” हांव पेहलो आरू छेहलो आरू जीवतु छे; 
हांव मर गयो हुतो, पुन आरू देख हाय जोलोम जीवतो छे; आरू मोतन आरू पोताळन न चाबीया मार जु छे। 
अतरान करीन जो वात तु देख्यो उका बाद जो हुयने वाळी छे, उन सबन क लिखी ले। 
मतलब चो सात तारो न क भेद जिनको तु म्हारा जेवड़ा हात मा देख्यो हूतो, आरू उन सात सोना नी दीवट क भेदन वात: वो सात तारा सातों मंडळीन सोरगदूत छे, आरू वो सात दिवट सात मंडळी छे। 
