Ayuba.
24.
Mun kosɔn Sebɛɛtigi Ala tɛ wagati dɔ latigɛ kiti kama, k’a to Ala batobagaw ye o lonw ye? 
Mɔgɔw bɛ o mɔgɔɲɔgɔnw ta forow dancɛw yɛlɛma ka dɔ fara o yɛrɛ ta foro kan; o bɛ bɛganw sonya, ka bla o kɔ ka o gbɛn ka taga ni o ye. 
O bɛ feritaw ta fali mina o ra ka taga ni a ye; o bɛ muso cɛ sanin ta misi mina a ra ka o ta juru tɔnɔmasigi. 
O b’a to fagantanw bɛ o ta sira bla, ka sira wɛrɛ ta o ɲasiran kosɔn; o b’a to jamana ɲanibagatɔw bɛɛ bɛ kɛ dogo ye o ɲa. 
Ɲanibagatɔw bɛ i ko kongofaliw bɛ kongo kɔnɔ cogo min na; dugugbɛda fɛ, ɲanibagatɔw bɛ bɔ ka taga o ta baara ra ka taga domuni ɲini; o bɛ domuni sɔrɔ kongokolon yɔrɔw le ra k’a di o ta denw ma. 
O bɛ bɛganw ta bin kan kongo kɔnɔ, ka mɔgɔjugu ta rɛzɛnmɔw tigɛ a ye. 
O fari lakolon bɛ la su fɛ, sabu fani tɛ o boro, birifani tɛ o fɛ ka o yɛrɛ datugu nɛnɛ ra. 
Sanji sumanin min bɛ ben kuruyɔrɔw ra, o bɛ o bugɔ ka o ɲigi; dogoyɔrɔ tɛ o fɛ minkɛ, o bɛ dɛn fara dɔ kɔrɔ. 
Mɔgɔjuguw bɛ feritanin bɔsi a bamuso boro fanga ra, o bɛ ɲanibagatɔ borofɛn mina a ra ka o ta juru tɔnɔmasigi. 
O tɛ fani si to o boro; o fari lakolon le bɛ yaala. O bɛ o jagboya ko o ye simansiriw cɛ foro kɔnɔ k’a sɔrɔ o kɔngɔtɔ lo. 
Olugu le bɛ oliviye turu bɔ turubɔyɔrɔw ra o matigicɛw ye; o bɛ o ta rɛzɛn cɔngɔ ka rɛzɛnji bɔ o ye, k’a sɔrɔ olugu yɛrɛ minlɔgɔtɔ lo. 
Mɔgɔ minw bɛ fagara tɔɔrɔ boro, olugu kasikan bɛ bɔra dugu kɔnɔ; mɔgɔ jusukasininw bɛ kulera, nka o ko bɛnbari minw bɛ kɛra o ra, Ala tɛ o si jatera. 
O mɔgɔw tana ye tere yeelen ye; o tɛ Ala ta siraw jate, o tɛ a ta siraw tagama. 
Mɔgɔfagabaga bɛ wuri dugugbɛda fɛ, a bɛ ben ɲanibagatɔ fagantan kan ka a faga; ni su kora, a bɛ yɛlɛma ka kɛ son ye. 
Jɛnɛyakɛbaga ɲa bɛ terebenda le kɔrɔsira; a b’a fɔ ko: «Mɔgɔ si ɲa tɛ ne ra!» A b’a kun datugu ni fani dɔ ye. 
Mɔgɔ dɔw bɛ bondaw kari su fɛ dibi ra; nka tere fɛ, o bɛ o yɛrɛ datugu bon kɔnɔ ka to yi; o tɛ tere yeelen fɛ fiyewu. 
O mɔgɔw bɛɛ fɛ, sɔgɔmada bɛ i ko saya dibi; sabu saya dibi ta jatigɛ ye min ye, o ka o silɔn. 
Nka aw b’a fɔ ko: «Mɔgɔjugu ka fiyɛn; ni a blara ji kan, ji bɛ taga ni a ye. O ta yɔrɔw bɛɛ danganin lo jamana kɔnɔ; a tɛ se k’a ta rɛzɛnforo sira ta tuun! 
Tere ni fundɛnin bɛ bugun latunu cogo min na, kaburu dibi bɛ jurumunkɛbaga latunu o cogo le ra. 
A bɔra muso min kɔnɔ, o bɛ ɲina a kɔ, kaburu tumuw b’a kɛ o sago ye; mɔgɔ si hakiri tɛ to a ra tuun. Mɔgɔjugu laban bɛ kari ka ben i ko yiri. 
«Ale le tun bɛ muso denworobariw, muso denntanw borofɛnw mina o ra; a tun tɛ muso cɛ saninw minako ɲa fana! 
Nka Ala le bɛ mɔgɔ farimanw gbɛn a ta sebagaya baraka ra; ni ale wurira, olugu tɛ la o yɛrɛ ta adamadenya ra tuun. 
Ala bɛ o to yi, o b’a miiri ko o bɛ hɛra ni laganfiya ra, nka a ɲa bɛ o tɛmɛsiraw kɔrɔsira. 
O tun kɔrɔtara ka wagati dɔɔnin dɔrɔn le kɛ, o kɔ, o bɛ tunu; o bɛ ben i ko yirifiyeren bɛ ben cogo min na, o bɛ tigɛ ka ben i ko siman bɛ tigɛ cogo min na.» 
Jɔn le bɛ se k’a fɔ ko ne ka faninya le fɔ, ko a tɛ kɛ ten? Jɔn le bɛ se ka ne ta kuma sɔsɔ? 
