Luka.
15.
Ayiwa, ninsaraminabagaw, ani mɔgɔ kɛwalejugu wɛrɛw bɛɛ tun bɛ gbarara Yesu ra ka a lamɛn. 
Farisiw* ni sariya karamɔgɔw* ka Yesu kɔrɔfɔ, k’a fɔ ko: «A flɛ, cɛ nin bɛ sɔn jurumunkɛbagaw ye na sigi a kɔrɔ, fɔ a bɛ domuni kɛ ni o ye!» 
Yesu ka talen dɔ la o ye, ko: 
«Jɔn le bɛ aw ra, ni saga kɛmɛ b’a fɛ, ni kelen tununa, ko a tɛna a tɔ bikɔnɔntɔn ni kɔnɔntɔn to kongo kɔnɔ ka taga saga tununin yɔrɔɲini fɔ k’a ye? 
Ni a k’a ye, a jusu diyaninba bɛ a la a kan na. 
Ni a sera so kɔnɔ, a bɛ a teriw ni a sigiɲɔgɔnw wele k’a fɔ o ye ko: ‹Aw ye ɲagari ni ne ye, sabu ne ta saga min tun tununa, ne ka o ye.› » 
Yesu ko: «O cogo ra fana, ne b’a fɔ aw ye ko ni jurumuntɔ kelenpe ka nimisa a ta jurumunw na, ɲagari min bɛ kɛ sankolo ra ale kelen kosɔn, o ɲɔgɔn tɛ kɛ hali mɔgɔ terennin bikɔnɔntɔn ni kɔnɔntɔn kosɔn, nimisako tɛ olugu minw ta ra.» 
Yesu ko: «Muso juman le bɛ yi fana ko ni warigbɛ tan b’a fɛ, ni kelen tununa, ko a tɛna fitina mana, ka bon flan, ka a ɲini ni timinadiya ye fɔ ka taga a ye? 
Ni a k’a ye, a bɛ a teriw ni a sigiɲɔgɔnw wele k’a fɔ o ye ko: ‹Aw ye ɲagari ni ne ye, sabu ne ta warigbɛ min tun tununa, ne ka o ye.› » 
Yesu ko: «O cogo ra, ne b’a fɔ aw ye ko ni jurumuntɔ kelenpe ka nimisa a ta jurumun na, Ala ta mɛlɛkɛw bɛ ɲagari o ra.» 
Yesu k’a fɔ tuun ko: «Dencɛ fla tun bɛ cɛ dɔ fɛ. 
Lon dɔ, dɔgɔcɛman ko a facɛ ma ko: ‹Baba, i ka naforo min bla ne tɔgɔ ra ko a bɛna kɛ ne ta ye, o di ne ma sisan.› Facɛman k’a ta naforo taran o cɛ. 
«Tere dama tɛmɛnin kɔ, dɔgɔcɛman ka a ta cɛn bɛɛ fiyeere, ka taga ni o wari ye fɔ jamanajan dɔ ra; a tagara to kokunntanw na k’a ta naforo bɛɛ cɛn o yɔrɔ ra. 
«Ayiwa, a nana a ta wari bɛɛ ban tuma min na, kɔngɔba dɔ benna o jamana kan; fɛn bɛɛ nana dɛsɛ a fɛ. 
A ma na ɲa, a tagara o jamana mɔgɔ dɔ fɛ; ale k’a bla ka taga kongo ra ka taga to a ta lɛw kɔrɔ. 
Kɔngɔ kosɔn, hali ni a tun ka o lɛw ta domuni dɔ sɔrɔ, a tun bɛ sɔn ka o kɛ a ta baro ye, nka mɔgɔ si ma a sɔn o dɔ ra fana. 
«Ayiwa, lon dɔ a nana miiri, ka hakiri sɔrɔ. A ko: ‹Baaraden caman le bɛ ne facɛ ta so, o bɛ domuni kɛ ka fa fɔ ka a tɔ to; k’a sɔrɔ ne bɛ yan, kɔngɔ bɛna ne halaki.› 
A ko: ‹Ne bɛna wuri ka taga ne facɛ fɛ, ka taga a fɔ a ye ko: Baba, ne ka Ala hakɛ ta, ka ele yɛrɛ hakɛ ta. 
Ne man kan ka wele tuun ko i dencɛ. Ne mina i n’a fɔ i ta baaraden dɔ.› 
«A wurira o le ra ka taga a facɛ fɛ. K’a to fɔ yɔrɔjan, a facɛ k’a ye; a hina donna a ra. A borira ka taga a kunbɛn, ka a boro mini a kan na ni kanuya ye. 
A ko a facɛ ma ko: ‹Baba, ne ka Ala hakɛ ta, ka ele yɛrɛ hakɛ ta. Ne man kan ka wele tuun ko i dencɛ.› 
A facɛ k’a fɔ a ta jɔnw ye ko: ‹Aw ye na joona ni deregew bɛɛ ra ɲumanman ye ka na o don a ra, ka bororanɛgɛ don a boro ra, ka sanbara don a sen na fana. 
Aw ye na ni misiden tɔrɔnin dɔ ye, ka na o faga. An ye domuni kɛ ka ɲagari; 
sabu ne dencɛ min ye nin ye, ale tun sara le, nka sisan a ɲanamanyara tuun; a tun tununa, nka bi a yera.› O bɛɛ ka kɛ ɲagari ye sa. 
«O y’a sɔrɔ kɔrɔcɛman tun bɛ kongo ra. Ale nana ka na surunya lu ra minkɛ, a ka dɔnkanw, ani dɔnkirilakanw mɛn. 
A ka baaraden dɔ wele ka o ɲininka ko mun le kɛra yi. 
Ale ko a ma ko: ‹I balemacɛ le nana. I facɛ ka misiden tɔrɔnin faga a ye ko sabu a dencɛ kɛnɛman nana.› 
«Kɔrɔcɛman dimina, ko a tɛ don lu kɔnɔ. A facɛ bɔra ka na a daari ko a ye na. 
A ko a facɛ ma ko: ‹Kabini san caman ne bɛ baara kɛ i ye; ne ma i kan bla ka ye fiyewu. Nka lon si i ma hali badennin kelen di ne ma janko ne ye ne yɛrɛ ɲanagbɛ ni ne teriw ye! 
Sisan, i dencɛ min tagara i ta wari cɛn jatɔmusow ra, ale nana minkɛ, i sɔnna ka misiden tɔrɔnin faga ale ye.› 
«A facɛ ko a ma ko: ‹Ne dencɛ, ele bɛ ni ne ye yan tuma bɛɛ o. Fɛn o fɛn ye ne ta ye, o ye ele ta le ye. 
A kɔni tun ka kan an ye ɲagari ka ninsɔndiya, sabu i balemacɛ tun sara, nka sisan a ɲanaman lo, a tun tununa, nka bi a yera.› » 
