Ayuba.
33.
Ayiwa, sisan, Ayuba, ele ye ne ta kuma lamɛn! I toro malɔ ne ta kumaw bɛɛ ra! 
A flɛ, ne bɛna ne da yɛlɛ sisan, ne nɛnkun bɛna lamaga ne da kɔnɔ ka kuma. 
Terenninya min bɛ ne jusukun na, ne bɛna kuma ka kaɲa ni o le ye, lɔnniya min bɛ ne fɛ, ne da bɛna o le fɔ k’a gbɛya. 
Ala Nin le ka ne kɛ mɔgɔ ye, Sebɛɛtigi Ala dafɔɲɔ le bɛ ne ɲanamanya. 
Ni i bɛ se ka ne jaabi, i ye ne jaabi; i yɛrɛ labɛn, i ye lɔ ne ɲa kɔrɔ ka i ta fɔ! 
A flɛ, ne ni ele bɛɛ ka kan Ala ɲa kɔrɔ; sabu ne fana danna ni bɔgɔ le ye. 
O ra i man kan ka siran ko ne bɛna i ja tigɛ, ne fana tɛ se ka ne ta fanga sigi i kunna. 
I ka kuma dɔ fɔ, ne toro ka o mɛn; ne yɛrɛ ka i kumakan mɛn. 
I ko: «Ne saninyanin lo, hakɛ tɛ ne ra, ne jusukun gbɛnin lo, ne ma terenbariyako kɛ! 
Nka o bɛɛ n’a ta, Ala belen bɛ ne jarakiyɔrɔ ɲinina; a bɛ ne jatera a jugu dɔ ye. 
A ka ne sen don nɛgɛjɔrɔkɔ ra, a bɛ ne tagayɔrɔ bɛɛ kɔrɔsi.» 
Ayiwa, ne bɛ i jaabi ko jo t’i fɛ o ra, sabu Ala ka bon ni adamaden ye. 
Mun kosɔn i b’a fɛ ka siyɛn ta ni a ye ko a tɛ a ta kokɛtaw kɛkun ɲafɔra mɔgɔ ye? 
Ala bɛ kuma mɔgɔ fɛ cogo dɔ ra bi, ka kuma a fɛ cogo wɛrɛ ra sini, nka mɔgɔw le tɛ a kɔrɔsi. 
A bɛ kuma mɔgɔ fɛ siko ra, a bɛ ko dɔw yira a ra su fɛ, tuma min na mɔgɔ bɛ sunɔgɔ fɔ ka ɲina a yɛrɛ kɔ, tuma min na a lanin bɛ sunɔgɔ ra a ta lanan kan. 
O wagati le ra, a bɛ mɔgɔ torow dayɛlɛ k’a sɔn hakiri ra, k’a karan kosɛbɛ; 
janko ka adamaden mabɔ a ta kɛwalejuguw ra, janko ka mɔgɔ kisi yɛrɛbonya ma, 
janko k’a kisi kaburu ma, k’a nin kisi taman ta fagari ma. 
Ayiwa, Ala bɛ bana ta dimi fana kɛ ka mɔgɔ koro, k’a lanin to a ta lanan kan; o wagati le ra, a tigi kolow bɛ to ka yɛrɛyɛrɛ tuma bɛɛ dimi boro; 
domuni tɛ diya a da ra tuun, a ta miiriya tɛ kɛ domuni dimanw si kan tuun. 
A bɛ fasa k’a fari bɛɛ bɔ a ra pewu; a kolow tun tɛ ye, nka sisan o bɛɛ bɛ bɔ kɛnɛ ma. 
O wagati b’a sɔrɔ a si surunyara kaburu ra, o y’a sɔrɔ a nin lablara ninminamɛlɛkɛ ye ka ban. 
Nka ni a kɛra ko mɛlɛkɛ soronarikɛbaga dɔ b’a kɔrɔ, hali ni o mɛlɛkɛ ɲɔgɔnna kelen le ka sɔrɔ mɛlɛkɛ waga kelen cɛ ra, min b’a tɛmɛsira yira a ra, 
ni o ka makari a ra, k’a fɔ Ala ye ko: «A kisi janko a kana jigi kaburu kɔnɔ, sabu ne k’a kunmabɔsara sɔrɔ,» 
o tuma a fari bɛ kɛnɛya ka kɛ i ko a denmisɛnman ta, a bɛ sekɔ ka kɛ i ko a kanbelenman tun bɛ cogo min na. 
A bɛ Ala daari, Ala bɛ sɔn a ta daariri ma; a bɛ taga lɔ Ala ɲa kɔrɔ ka ɲagari, sabu Ala le bɛ mɔgɔ ta terenninya kɔsegi a ma. 
O tigi bɛ dɔnkiri la mɔgɔw ɲa kɔrɔ k’a fɔ ko: «Ne tun ka jurumun kɛ, ne tun ka can sira bla, nka ne tun ka kan ni min ye, Ala ma o kɛ ne ra. 
A ka ne nin kisi janko ne kana jigi kaburu kɔnɔ; o ra ne bɛna to si ra, ne bɛna to yeelen na belen!» 
Ayiwa, Ala le bɛ nin kow bɛɛ kɛ adamaden ye; a b’a kɛ siɲaga fla, a b’a kɛ siɲaga saba, 
janko ka mɔgɔ nin bɔsi kaburu ma, janko a ye to yeelen na ni mɔgɔ ɲanaman tɔw ye. 
Ayiwa, Ayuba, i janto ne ta kuma ra k’a lamɛn! Ele ye je, k’a to ne ye kuma! 
Nka ni kuma bɛ i fɛ ka ne jaabi, o fɔ! Kuma, sabu ni i ka jo sɔrɔ, o ka di ne ye. 
Ni o tɛ, ele ye ne lamɛn! I je, k’a to ne ye hakiritigiya sira yira i ra. 
