Ezayi.
29.
Bɔnɔ bɛna Ariyɛli sɔrɔ, Ariyɛli kɔni, Dawuda tun tagara dugu min kama! San o san, ni a ka aw diya, aw kɔni ye aw ta san ɲanagbɛw bɛɛ kɛ. 
O bɛɛ n’a ta, ne bɛna Ariyɛli degu kosɛbɛ: ne bɛna o ta kɛ kasi ni ɲaji le ye; ne bɛna dugu kɛ i ko sarakajɛniyɔrɔ. 
Ne bɛna na aw kama ka na aw ta dugu lamini; ne bɛna yɛlɛnyɔrɔw lɔ ka dugu kogo lamini, ka kogojanw lɔ ka aw datugu. 
Aw bɛna majigi, aw bɛna to dugu ma le ka kuma; aw darakuma bɛna bɔ dugukolo buguri le ra, aw kumakan bɛna bɔ dugukolo jukɔrɔ, i ko minw bɛ suw wele, aw bɛna aw darakumaw ŋunuŋunu ka bɔ dugukolo jukɔrɔ le. 
Nka aw juguw ta jama bɛɛ bɛna kɛ i ko bugurimugu; o mɔgɔ farimanw ta jama bɛɛ bɛna kɛ i ko binjalan, fɔɲɔ bɛ min ta. O kow bɛɛ bɛna bara ka kɛ yɔrɔnin kelen na. 
Fangatigi Ala yɛrɛ bɛna na aw bɔsi; a bɛna na ni sanpɛrɛn ni dugukoloyɛrɛyɛrɛ ni mankan belebele ye, ani sanjiba ni sanfɔɲɔba ni tasumamana fariman. 
Mɔgɔw ta sikow, ani o bɛ fɛn minw ye su fɛ, o bɛɛ bɛ tunu cogo min na, siya caman minw bɛ Ariyɛli kɛrɛra, olugu bɛna tunu ten le, o mɔgɔ minw bɛɛ bɛ benna o kan, ani o ta bon barakamanw kan, ka o degu. 
Mɔgɔ min kɔngɔtɔ bɛ sunɔgɔ, ka siko ko a bɛ domuni kɛra, ka na kunu k’a sɔrɔ a kɔnɔbara lakolon lo, walama mɔgɔ min minlɔgɔtɔ bɛ sunɔgɔ, ka siko ko a bɛ ji minna, ka na kunu, k’a sɔrɔ a sɛgɛninba lo, a kan janin lo, ayiwa, siya caman minw bɛɛ bɛ Siyɔn kuru kɛrɛra, olugu ta bɛna kɛ ten le. 
Aw ye kabakoya fɔ ka manwu, aw ye fiyentɔya kɛ fɔ ka kɛ fiyentɔw ye. Aw ye ɲanamini, k’a sɔrɔ duvɛn nɔ tɛ, aw tagamatɔ ye to ka fifa, k’a sɔrɔ minnifɛn fariman nɔ tɛ. 
Sabu Matigi Ala ka aw hakiri lasunɔgɔ; a ka ciraw ɲaw datugu, ka fani biri flɛrikɛbagaw ɲadaw kan. 
Ayiwa, nin ko minw yirara aw ra, o bɛɛ bɛ aw fɛ i ko gbolokitabu dɔ kɔnɔkumaw, gbolokitabu min melegera k’a da nɔrɔ. Ni i k’a di sɛbɛlɔnbaga dɔ ma k’a fɔ a ye ko: «Sabari, i ye nin karan dɛ,» ale bɛ i jaabi ko: «Ne tɛ se k’a karan, sabu a da nɔrɔnin lo.» 
Walama ni i ka kitabu di sɛbɛlɔnbari dɔ ma, k’a fɔ a ye ko: «Sabari, i ye nin karan dɛ,» ale bɛ i jaabi ko: «Ne tɛ sɛbɛ lɔn!» 
Matigi ko: «Nin mɔgɔw bɛ gbara ne ra ka ne bato ni o da dama le ye; o b’a fɔra o da ra le, ko o bɛ ne bonya, k’a sɔrɔ o jusukun yɔrɔ ka jan ne ra kosɛbɛ. Ne ɲasiran min bɛ o ra, o ye adamadenw ta kuma fɔnin dama le ye, o ka min karan o kun fɛ. 
O kosɔn a flɛ, ne bɛna nin mɔgɔw kabakoya tuun, ka o kabakoya fɔ ka taga o kabakoya. Hakiritigiw ta hakiritigiya bɛna cɛn, lɔnnikɛbagaw ta lɔnniya bɛna tunu o ma.» 
Bɔnɔ bɛna aw sɔrɔ, aw minw bɛ taga fɔ yɔrɔjan, ko aw bɛ aw ta kow dogora Matigi Ala ma; aw bɛ aw ta kow kɛ dibi ra, k’a fɔ ko: «Jɔn le bɛ an yera? Jɔn le b’a kala ma?» 
Aw kumayɛlɛmabagaw, o tuma dagalalagabaga yɛrɛ le kɛra bɔgɔ ye sisan wa? Yala fɛn lalaganin b’a fɔ a lalagabaga ma wa, ko: «Ele le ma ne lalaga»? Daga b’a fɔ dagalalagabaga ma ko a ma foyi lɔn wa? 
Sani wagati dɔɔnin dɔrɔn cɛ yala Liban jamana tɛna yɛlɛma ka kɛ yiriforo ye, ka yiriforo yɛlɛma k’a kɛ i ko yirituba wa? 
O lon na, kɔni, hali torogberenw bɛna kitabu kumaw lamɛn. Fiyentɔw bɛna bɔ dibi ra, ka bɔ dibifinba ra; o ɲaw bɛna yeri kɛ. 
Dɔ le bɛna to ka fara mɔgɔ majigininw ta ɲagari kan, Matigi Ala kosɔn; mɔgɔw bɛɛ ra fagantanw bɛna ninsɔndiya Izirayɛli ta Ala saninman kosɔn. 
Sabu mɔgɔ fariman tɛna ye tuun, kumakolonfɔbaga bɛna ban, minw bɛɛ tun bɛ mɔgɔw dɛndɛn ka kojugu kɛ o ra, olugu bɛɛ bɛna halaki; 
olugu le tun bɛ adamadenw jaraki ni o darakumaw ye, ka jan la dugu kititigɛbagaw ɲa dugu donda ra ka o lafiri, ka mɔgɔ terenninw ta jo bɔsi o ra ni faninyakumaw ye. 
O kosɔn Matigi Ala min ka Iburahima kunmabɔ, ale ko Yakuba ta somɔgɔw ma ko: «Sisan kɔni, Yakuba ta mɔgɔw tɛna maroya tuun, o kun tɛna suuru tuun. 
Sabu ne boro bɛna baara min kɛ o cɛ ra, ni o ta denw nana o ye tuma min na, o bɛna ne tɔgɔ jate ko a saninyanin lo, ka Yakuba ta Ala saninman jate ko a saninyanin lo, ka siran fɔ ka yɛrɛyɛrɛ Izirayɛli ta Ala ɲa. 
Mɔgɔ hakiri lafirininw bɛna faamuri sɔrɔ, mɔgɔ murutininw bɛna sɔn karan ma.» 
