Ayuba.
36.
Elihu ka dɔ fara a ta kuma kan tuun k’a fɔ Ayuba ye ko: 
Ne makɔnɔ dɔɔnin, ne bɛna a ɲafɔ i ye; sabu kuma dɔ belen bɛ ne fɛ k’a fɔ i ye Ala ta ko ra. 
Ne bɛna ne ta lɔnniya ɲini fɔ yɔrɔjan, ne bɛna kuma ka can di ne Danbaga ma. 
Can ra, ne ta kuma tɛ faninyakuma ye; mɔgɔ min ta lɔnniya bɔra jusukun gbɛnin na, o tigi le bɛ i kɔrɔ tan! 
Ala ka bon, a fana tɛ ban mɔgɔ ra; a baraka ka bon, a hakiri ka bon. 
A tɛ mɔgɔjugu to a ye si sɔrɔ; nka a bɛ ɲanibagatɔw ta jo di o ma. 
A t’a ɲa yɛlɛma k’a kɔ don mɔgɔ terenninw na; a bɛ o lasigi masasiginanw kan i ko masacɛw, ka o sabati kosɛbɛ, ka o kɔrɔta. 
Ni nɛgɛjɔrɔkɔ dɔ ka o siri, walama ni ɲani benna o kan, 
o tuma o ta kɛwale min ka o kow lase o ma, a bɛ o fɔ o ye; o tara wasoya fɛ ka hakɛko minw kɛ, a bɛ o fɔ o ye. 
A bɛ o toro dayɛlɛ, janko o ye a ta karan lamɛn; a b’a fɔ o ye ko o ye terenbariyakow dabla. 
Ni o k’a lamɛn ka sɔn a ta ma, o tuma o bɛ o ta dunuɲalatigɛ tɔ kɛ hɛra ra, ka o si tɔ kɛ o diyanyakow ra. 
Nka ni o m’a lamɛn, a b’a to o ye faga ni taman ye, o bɛ sa o ta kolɔnbariya kosɔn. 
Alaɲasiranbariw diminin bɛ to; hali ni Ala ka o siri ni a ta sirinanw ye, o tɛ kule ko a ye o bɔsi. 
O kosɔn o bɛ sa ka o to kanbelenya ra, ka o to ni cɛ jatɔyakɛbagaw ye o ta sɔnnikɛyɔrɔw ra. 
Nka Ala bɛ ɲanibagatɔ bɔsi a ta ɲani sababu ra, a bɛ sɛgɛ kɛ sababu ye k’a toro dayɛlɛ, janko a ye mɛnni kɛ. 
Ayiwa, a bɛna ele fana sama ka i bɔ sɛgɛ ra, ka i laganfiya; foyi tɛna i degu tuun; domuni dimanw bɛna caya i kɔrɔ. 
Bi, mɔgɔjuguw ka kan ni jaraki min ye, o le sera ele ma; jaraki ni kiti benna i kan. 
Nka i kana ta jusugban fɛ ka i yɛrɛ bla kumakolonfɔ ra; i kana a to tɔɔrɔ bonyakojugu ye i lafiri. 
Yala i kulekan bɛ se ka i bɔ i ta degu ra wa, walama i yɛrɛ ta baraka fanga bɛɛ bɛ se wa? 
I kana kɔrɔtɔ ko su ye ko, su min bɛ siyaw ta ka o bɔ o sigiyɔrɔw ra. 
I yɛrɛ kɔrɔsi, i kana i yɛrɛ bla terenbariyakow ra; sabu ɲani bɛ se ka i bla o ra. 
A flɛ, Ala ni a ta sebagaya ka bon. Jɔn le bɛ se ka mɔgɔ karan i ko ale? 
Jɔn le bɛ a ta kokɛtaw fɔra a ye? Jɔn le bɛ se k’a fɔ a ma ko: «I ka kojugu kɛ»? 
I hakiri to Ala ra k’a bonya a ta kokɛninw kosɔn; mɔgɔw bɛ dɔnkiri la k’a tando a ta ko minw kosɔn. 
Adamaden bɛɛ ɲa b’a ra, mɔgɔw bɛ to fɔ yɔrɔjan k’a ye. 
Ala ka bon, nka a ta bonya tɛmɛna an ta hakiri dan kan; a sandaw tɛ se ka jate k’a da lɔn. 
A bɛ jiw sama ka o layɛlɛn san fɛ, ka o kɛ sanji ye sankabaw kɔnɔ. 
Sankabaw bɛ sanji lajigi, k’a bɔn adamadenw kan caman. 
Ala bɛ sankabaw yɛrɛgɛ san fɛ cogo min na, ani sanpɛrɛn bɛ mankan bɔ cogo min na a ta so kɔnɔ, jɔn bɛ se ka o faamu? 
A flɛ, a bɛ a ta sanmanamanaw bɔ cogo min na sankolo fan bɛɛ ra, k’a sɔrɔ kɔgɔji jukɔrɔyɔrɔw bɛ dibi ra. 
A bɛ kiti ben siyaw kan o fɛnw sababu ra, a bɛ domuni di o ma caman o fɛnw sababu ra. 
A bɛ sanmanamanaw kɛ k’a borotɛgɛw fa, ka o ci ka taga o tagayɔrɔw ra. 
A ta sanpɛrɛn le b’a ko fɔ; hali bɛganw bɛ bɔ a nako kala ma. 
