Ayuba.
11.
Sofari min tun bɛ bɔ Naama, ale ka kuma ta k’a fɔ Ayuba ye ko: 
Yala jaabiri tɛna sɔrɔ nin kuma caman na le wa? Yala kumalɔn bɛ se ka jo di mɔgɔ ma wa? 
Yala ele ta kuma caman kosɔn mɔgɔ tɔw ka kan ka je wa? Ele bɛ mɔgɔ tɔw lɔgɔbɔ, ko mɔgɔ kana ele dɔgɔya! 
I ko Ala ma ko: «Ne ta kumaw gbɛnin lo, ne saninyanin lo i ɲa kɔrɔ!» 
E, ni Ala tun bɛ sɔn ka kuma, ni a tun bɛ sɔn k’a da yɛlɛ ka kuma ni ele ye, 
ka hakiritigiya ta gundow fɔ i ye, o gundo minw tɛmɛna adamadenw ta hakiri dan kan! O ra, i tun bɛna a lɔn ko Ala b’a ɲa datugura ele ta terenbariya dɔw kan le. 
Yala ele bɛ se ka Ala ta gundobaw sɛgɛsɛgɛ k’a lɔn wa, walama ka Sebɛɛtigi Ala ta kow sɛgɛsɛgɛ ka se fɔ a dan bɛɛ ma? 
Fɛn min kɔrɔtanin lo ka tɛmɛ sankolo kan, ele bɛ se ka mun le kɛ o ra? Fɛn min ka dun ka tɛmɛ lahara dinga kan, ele bɛ se ka mun le lɔn o ra sa? 
A ka jan ka tɛmɛ dugukolo janya kan, a fana ka bon ka tɛmɛ kɔgɔji bonya kan. 
Ni Ala tɛmɛtɔ ka mɔgɔ dɔ mina k’a datugu, ko a bɛ o tigi wele kiti ra, jɔn le bɛ se k’a bari? 
Ale ka janfamɔgɔw lɔn; a bɛ terenbariya ye, hali ni a ma a sɛgɛsɛgɛ. 
Nka mɔgɔ hakiri lakolon lo; kongofali bɛ woro ni hakiri min ye, adamaden bɛ woro ni o hakiri ɲɔgɔn le ye. 
Ele kɔni, ni i ka i jusukun ta miiriyaw to Ala kan, ka i boro kɔrɔta k’a daari, 
ka i boro bɔ terenbariyakow ra, ka ban kojugu ma i ta so, 
o tuma i bɛna i kun kɔrɔta, sabu fiyɛn tɛna sɔrɔ i ra; i bɛ baraka sɔrɔ, siranya tɛ kɛ i ra. 
I bɛna ɲina i ta sɛgɛ kɔ; a bɛna kɛ i hakiri ra i ko ji min woyora ka taga. 
I ta dunuɲalatigɛ bɛna manamana ka tɛmɛ tere kan; dibi bɛna yɛlɛma ka kɛ i ko sɔgɔmada yeelen. 
I tɛna sigiya i yɛrɛ ra, sabu jigi bɛna kɛ i fɛ; i bɛna la hɛra ni laganfiya ra, sabu i bɛna a ye ko fɛn bɛɛ ka ɲi. 
I bɛna la ka laganfiya, mɔgɔ si tɛna i tɔɔrɔ; mɔgɔ caman bɛna na i daari ko i ye o dɛmɛ. 
Nka mɔgɔjuguw jigi bɛna ban; dogoyɔrɔ si tɛna sɔrɔ o fɛ. Jigi kelen min bɛna kɛ o fɛ, o ye saya le ye! 
