Iyyoob.
16.
Iyyoobis akkana jedhee deebise: 
“Ani waan akkanaa baayʼee dhagaʼeera; hundi keessan jajjabeessitoota nama dhiphistanii dha! 
Haasaan faayidaa hin qabne kun hin dhumuu? Wanni akka ati oduu dheeressituuf si tuttuqu maali? 
Utuu isin iddoo koo jiraattanii silaa ani akkuma keessan kana nan dubbadha ture; dubbii miʼooftuu dubbachuudhaanis mataa koo isinitti nan raasan ture. 
Ani afaan kootiin isin jajjabeessee gorsi arraba kootiis qabbana isinii kenna ture. 
“Yoo ani dubbadhe dhukkubni koo natti hin wayyaaʼu; cal jedhus na hin dhiisu. 
Yaa Waaqi, ati dhugumaan na dadhabsiifteerta; warra mana koo jiru hundas balleessiteerta. 
Ati na kokotteessite; kunis ragaa natti taʼe; akka malee huqqachuun koos ifatti baʼee na saaxile. 
Waaqni dheekkamsa isaatiin rukutee na ciccire; ilkaan isaa natti qarate; diinni koo ija isaa natti babaase. 
Namoonni natti qoosuuf afaan banatan; tuffiidhaan maddii koo kabalan; tokko taʼanii natti kaʼan. 
Waaqnis dabarsee hamootatti na kenne; harka jalʼootaa keessas na buuse. 
Ani nagaan jiraachaan ture; inni garuu na burkuteesse; morma na qabee na caccabse. Xiyyeeffannaa isaas na godhate; 
loltoonni isaa warri xiyyaan lolan na marsu. Inni gara laafina malee kalee koo waraanee hadhooftuu koo illee lafatti gad jigse. 
Inni ammumaa amma na caccabsa; akkuma loltuu tokkootti natti fiiga. 
“Ani gogaa kootti uffata gaddaa hodhadheera; gaanfa koos biyyoo keessatti awwaaleera. 
Fuulli koo booʼichaan diimateera; dukkanni limixiinis ija koo irra buʼeera. 
Taʼus harki koo yakka tokko illee hin hojjenne; kadhannaan koos qulqulluu dha. 
“Yaa lafa, ati dhiiga koo hin dhoksin; akka iyyi koo iddoo boqonnaa argatus hin godhin! 
Amma iyyuu dhuga baʼaan koo samii irra jira; abukaattoon koos ol gubbaa jira. 
Michoonni koo na tuffatu; iji koos imimmaan gara Waaqaatti facaasa; 
akkuma namni michuu isaatiif kadhatu sana utuu namni Waaqa kadhatu namaaf jiraatee! 
“Waggoota xinnoo booddee, ani gara deemanii deebiʼuun hin jirre nan deema. 
