\NormalFont\ShortTitle{1 Sama’ila}

{\MT 1 Sama’ila



\par }\ChapOne{1}{\SH Haihuwar Sama’ila
\par }
{\PP \VerseOne{1}Akwai wani mutum daga Ramatayim, mutumin Zuf\FTNT{*}{{\FR 1:1 }{\FT{Ko kuwa
}}{\FQA{daga Ramatayim Zufim}}} daga ƙasar tuddan Efraim, sunansa Elkana, ɗan Yeroham, shi jikan Elihu ɗan Tohu, tattaɓa kunnen Zuf, mutumin Efraim.

\VS{2}Yana da mata biyu, ɗaya sunanta Hannatu, ɗayan kuwa ana kiranta Feninna. Ita Feninna tana da ’ya’ya, amma Hannatu ba ta da ’ya’ya.


\par }{\PP \VS{3}Shekara-shekara wannan mutum yakan haura daga garinsa zuwa Shilo domin yin sujada da miƙa hadayu ga
{\ND{Ubangiji}} Maɗaukaki. A can kuwa ’ya’yan Eli maza biyu, Hofni da Finehas su ne firistoci na
{\ND{Ubangiji}}.

\VS{4}Duk sa’ad da rana ta kewayo don Elkana yă miƙa hadaya, yakan ba da kashin nama ga matarsa Feninna da dukan ’ya’yanta maza da mata.

\VS{5}Amma Hannatu kuwa sai yă ba ta babban rabo gama yana ƙaunarta ko da yake
{\ND{Ubangiji}} ya kulle mahaifarta.

\VS{6}Saboda
{\ND{Ubangiji}} ya kulle mahaifarta, sai kishiyarta ta dinga tsokanarta don tă ba ta haushi.

\VS{7}Wannan ya ci gaba shekara da shekaru. Duk lokacin da Hannatu ta haura zuwa haikalin
{\ND{Ubangiji}}, sai kishiyarta tă tsokane ta har tă yi ta kuka tă kuma ƙi cin abinci.

\VS{8}Elkana mijinta kuwa yakan ce mata, “Hannatu don me kike kuka? Me ya sa ba za ki ci abinci ba? Don me kika karaya? Ashe, ban fi ’ya’ya goma a gare ki ba?”


\par }{\PP \VS{9}Wata rana sa’ad da suka gama ci da sha a Shilo, Hannatu ta miƙe tsaye. Eli firist kuwa yana zaune a kujera a bakin ƙofar haikalin
{\ND{Ubangiji}}.

\VS{10}A cikin baƙin ciki, Hannatu ta yi kuka mai zafi ta yi addu’a ga
{\ND{Ubangiji}}.

\VS{11}Ta yi ta cewa, “Ya
{\ND{Ubangiji}} Maɗaukaki. In har ka dubi baƙin cikin baiwarka, ka tuna da ni, ba ka kuma manta da baiwarka ba, amma ka ba ta ɗa, ni ma zan miƙa shi ga
{\ND{Ubangiji}} dukan rayuwarsa, aska kuwa ba za tă taɓa kansa ba.”


\par }{\PP \VS{12}Yayinda take addu’a ga
{\ND{Ubangiji}}, Eli ya lura da bakinta.

\VS{13}Hannatu tana addu’a a zuci, ba a jin muryarta, sai leɓunanta ne kawai suna motsi. Eli kuwa ya yi tsammani ta bugu ne.

\VS{14}Sai ya ce mata, “Har yaushe za ki ci gaba da maye? Ki daina shan ruwan inabi.”


\par }{\PP \VS{15}Hannatu ta ce, “Ba haka ba ne, ranka yă daɗe, ni mace ce da take cikin matsala ƙwarai da gaske. Ban sha ruwan inabi ba, ko wani abu mai sa maye, ina dai faɗa wa
{\ND{Ubangiji}} abin da yake damuna ne.

\VS{16}Kada ka yi zato baiwarka ’yar iska ce. Ina addu’a a nan saboda yawan azaba da baƙin cikin da nake ciki.”


\par }{\PP \VS{17}Eli ya ce, “In haka ne, to, ki sauka lafiya, Allah na Isra’ila kuma yă ba ki abin da kika roƙa daga gare shi.”


\par }{\PP \VS{18}Ta ce, bari baiwarka tă sami tagomashi a idonka. Sai ta yi tafiyarta ta je ta ci wani abu, fuskarta kuwa ba tă ƙara kasance da baƙin ciki ba.


\par }{\PP \VS{19}Kashegari da sassafe suka tashi suka yi sujada a gaban
{\ND{Ubangiji}}, sai suka koma garinsu a Rama. Elkana kuwa ya kwana da matarsa Hannatu,
{\ND{Ubangiji}} kuma ya tuna da ita.

\VS{20}Ana nan sai Hannatu ta yi ciki, ta kuma haifi ɗa. Ta ba shi suna Sama’ila; tana cewa, “Domin na roƙe shi daga wurin
{\ND{Ubangiji}}.”


\par }{\PP \VS{21}Da shekara ta kewayo, sai Elkana da iyalinsa suka sāke tafi Shilo domin su yi hadaya ga
{\ND{Ubangiji}}, yă kuma cika alkawarin da ya yi.

\VS{22}Hannatu kuwa ba tă bi su ba. Ta gaya wa mijinta cewa, “Sai bayan na yaye yaron, zan kai shi in miƙa shi a gaban
{\ND{Ubangiji}}, yă kuma kasance a wurin koyaushe.”


\par }{\PP \VS{23}Elkana mijinta ya ce mata, “Ki yi abin da kika ga ya fi miki kyau. Ki jira har sai bayan kin yaye shi.
{\ND{Ubangiji}} dai ya cika maganarsa.” Saboda haka matar ta tsaya a gida, ta yi ta renon ɗanta har ta yaye shi.


\par }{\PP \VS{24}Bayan ta yaye shi, sai ta ɗauki yaron tare da bijimi bana uku, da mudun gari, da salkan ruwan inabi, ta kawo su a gidan
{\ND{Ubangiji}} a Shilo.

\VS{25}Bayan an yanka bijimin, sai suka kawo yaron wurin Eli.

\VS{26}Sai ta ce masa, “Ranka yă daɗe, ba ka gane ni ba? Ai, ni ce matar da ta taɓa tsayawa a gabanka, tana addu’a ga
{\ND{Ubangiji}}.

\VS{27}Wannan yaron ne na roƙa daga wurin
{\ND{Ubangiji}}, ya kuwa ba ni abin da na roƙa daga gare shi.

\VS{28}Saboda haka, na ba da shi ga
{\ND{Ubangiji}} muddin ransa, zai zama na
{\ND{Ubangiji}}.” A can kuwa ya yi wa
{\ND{Ubangiji}} sujada.




\par }\Chap{2}{\SH Addu’ar Hannatu
\par }
{\PP \VerseOne{1}Sai Hannatu ta yi addu’a ta ce,

\par }{\Q “Zuciyata tana farin ciki a cikin
{\ND{Ubangiji}};

\par }{\QB a cikin
{\ND{Ubangiji}} an sa ina jin daɗi ƙwarai.

\par }{\Q Na buɗe bakina na yi wa abokan gābana dariya.

\par }{\QB Kai! Ina murna domin ka cece ni!


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{2}“Babu wani mai tsarki kamar
{\ND{Ubangiji}}

\par }{\QB babu wani, in ban da kai;

\par }{\QB babu wani dutse kamar Allahnmu.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{3}“Ka daina maganganu na girman kai

\par }{\QB ka kuma daina faɗin kalmomin ɗaga kai;

\par }{\Q gama
{\ND{Ubangiji}} Allah ne masani

\par }{\QB daga gare shi kuma ana auna ayyuka.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{4}“An kakkarya bakkuna masu yaƙi,

\par }{\QB amma su da ka raunana an ba su makaman ƙarfi.


\par }{\Q \VS{5}Waɗanda a dā suna da abinci sosai; yanzu suna ƙodago saboda abinci,

\par }{\QB masu fama da yunwa kuwa sun daina jin yunwa.

\par }{\Q Ita da take bakararriya, ta haifi ’ya’ya bakwai

\par }{\QB amma ita da tana da ’ya’ya da yawa, ta zama mai baƙin ciki.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{6}{\ND{“Ubangiji}} ne ke kawo mutuwa, yă kuma rayar

\par }{\QB yana kai ga kabari, yă kuma tā da.


\par }{\Q \VS{7}{\ND{Ubangiji}} ne yakan aika da talauci da kuma dukiya;

\par }{\QB yakan ƙasƙantar yă kuma ɗaukaka.


\par }{\Q \VS{8}Yakan tā da matalauci daga ƙura,

\par }{\QB yă kuma ɗaga mai bukata daga tarin toka;

\par }{\Q yă zaunar da su tare da ’ya’yan sarki;

\par }{\QB yă kuma sa su gāji mulki na ɗaukaka.

\par }{\BB \par }
{\Q “Harsashin duniya na
{\ND{Ubangiji}} ne;

\par }{\QB a bisansu ne ya kafa duniya.


\par }{\Q \VS{9}Zai kiyaye ƙafafun masu tsarki,

\par }{\QB amma mugaye za su lalace cikin duhu.

\par }{\BB \par }
{\Q “Ba bisa ga ƙarfi mutum ba ne mutum ke nasara;


\par }{\QB \VS{10}waɗanda suke gāba da
{\ND{Ubangiji}} za su hallaka.

\par }{\Q Zai yi musu tsawa daga sama,

\par }{\QB {\ND{Ubangiji}} zai hukunta dukan duniya.

\par }{\BB \par }
{\Q “Zai ba wa sarkinsa ƙarfi,

\par }{\QB yă kuma ɗaukaka shafaffensa.”


\par }{\PP \VS{11}Sa’an nan, Elkana ya koma gida a Rama amma yaron ya yi hidima a gaban
{\ND{Ubangiji}} a ƙarƙashin Eli firist.


\par }{\SH Muguntar ’ya’yan Eli
\par }
{\PP \VS{12}’Ya’yan Eli firist, mutane ne masu mugunta. Ba su ɗauki
{\ND{Ubangiji}} a bakin kome ba.

\VS{13}Al’ada ce ga firistoci da mutane cewa in wani ya miƙa hadaya, yayinda nama yake kan wuta, bawan firist zai zo da babban cokali mai yatsu,

\VS{14}zai soka cokali mai yatsun a tukunyar, ko butar da ake dafan naman. Duk abin da cokali mai yatsun ya cako daga tukunyar, ya zama na firist. Haka aka yi ta yi wa Isra’ilawan da suka zo miƙa hadaya a Shilo.

\VS{15}Tun ma kafin a ƙona kitse, bawan firist yakan zo yă ce wa mutumin da yake miƙa hadaya, “Ka ba wa firist nama domin yă gasa, ba zai karɓi dafaffen nama daga wurinka ba, sai ɗanye.”


\par }{\PP \VS{16}In kuwa mutumin ya ce masa, “Bari kitse yă ƙone tukuna, sa’an nan ka ɗiba duk abin da kake so.” Sai bawan yă ce masa, “A’a, ka ba ni yanzu, in ka ƙi kuwa zan ɗiba ƙarfi da yaji.”


\par }{\PP \VS{17}Wannan zunubin samarin ya yi muni ƙwarai a gaban
{\ND{Ubangiji}}, domin sun wulaƙanta hadayar
{\ND{Ubangiji}}, ƙwarai da gaske.


\par }{\PP \VS{18}Amma yaron nan Sama’ila, yana hidima a gaban
{\ND{Ubangiji}} yana sanye da efod na lilin.

\VS{19}Kowace shekara mahaifiyarsa takan ɗinka ’yar taguwa ta kai masa sa’ad da ita da mijinta suka je miƙa hadaya ta shekara.

\VS{20}Eli yakan sa wa Elkana da matarsa albarka, yă ce,
{\ND{Ubangiji}} yă ba ka waɗansu ’ya’ya ta wurin matan nan, maimakon wanda ta roƙa daga
{\ND{Ubangiji}}, ta kuma ba da shi ga
{\ND{Ubangiji}}. Bayan haka sai su koma gida.

\VS{21}Hannatu kuwa ta sami alfarma daga
{\ND{Ubangiji}}. Ta yi ciki. Ana cikin haka Sama’ila kuwa sai girma yake ta yi a gaban
{\ND{Ubangiji}}.


\par }{\PP \VS{22}To, Eli kuwa ya tsufa ƙwarai, yana kuma jin labari duk abin da ’ya’yansa suke yi wa dukan Isra’ila, da yadda suke lalata da matan da suke hidima a bakin ƙofar Tentin Sujada.

\VS{23}Saboda haka ya ce musu, “Don me kuke yin waɗannan abubuwa? Na sami labari daga wurin mutane a kan duk ayyukan muguntanku.

\VS{24}A’a, ’ya’yana ba labari mai kyau nake ji cikin mutanen
{\ND{Ubangiji}} ba.

\VS{25}In mutum ya yi wa wani laifi Allah yakan kāre shi; amma in mutum ya yi wa
{\ND{Ubangiji}} zunubi wa zai kāre shi?” Duk da haka, ’ya’yansa ba su kula da gargaɗin mahaifinsu ba, domin nufin
{\ND{Ubangiji}} ne yă hallaka su.


\par }{\PP \VS{26}Yaron nan Sama’ila ya dinga girma cikin kwarjini da cikin tagomashi a gaba
{\ND{Ubangiji}} da mutane.


\par }{\SH Annabcin a kan gidan Eli
\par }
{\PP \VS{27}Wani mutum ya zo wurin Eli ya ce masa, “Ga abin da
{\ND{Ubangiji}} ya ce, ‘Ashe ban bayana kaina sosai ga mahaifinka lokacin da yake a Masar a ƙarƙashin Fir’auna ba?

\VS{28}Na zaɓi mahaifinka daga cikin dukan kabilar Isra’ila yă zama firist nawa don yă yi hidima a bagade, don yă ƙona turare mai ƙanshi, don kuma yă sanya doguwar riga a gabana. Na kuma ba wa iyalin mahaifinka dukan hadaya ta ƙonawa da Isra’ila suka miƙa.

\VS{29}Don me kuke rena hadayata da sadakokina da na ƙayyade domin mazaunina? Don me kake girmama ’ya’yanka fiye da ni ta wurin cinye sashe mafi kyau na kowane hadayar da mutanena Isra’ila suka miƙa?’


\par }{\PP \VS{30}“Saboda haka
{\ND{Ubangiji}} Allah na Isra’ila ya ce, ‘Na yi alkawari cewa gidanka da gidan mahaifinka za su yi mini hidima a gabana har abada.’ Amma, yanzu Allah ya ce, ba zai yiwu ba; waɗanda suke girmama ni; Ni ma zan girmama su. Amma waɗanda suke ƙasƙantar da ni, haka za a ƙasƙantar da su.

\VS{31}Lokaci yana zuwa sa’ad da zan rage ƙarfinka da ƙarfin iyalin gidan mahaifinka. Domin kada a sāke samun tsohon mutum a zuriyarka.

\VS{32}Za ka zama da ɓacin rai a mazaunina ko da yake za a yi wa Isra’ila alheri. A zuriyarka ba za a taɓa samun tsohon mutum ba.

\VS{33}Kowannenku da ban kashe daga hidima a bagadena ba, za a bar shi don yă cika idanunka da hawaye da kuma baƙin ciki, dukan sauran zuriyarka kuwa za su mutu a ƙuruciyarsu.


\par }{\PP \VS{34}“ ‘Abin da kuma ya faru da ’ya’yanka biyu Hofni da Finehas zai zama alama a gare ka; saboda mutuwarsu za tă zama a rana ɗaya.

\VS{35}Zan tayar wa kaina amintaccen firist wanda zai aikata abin da nake so yă yi, zan kuwa ba shi zuriya da koyaushe za su yi aiki a gaban zaɓaɓɓen sarkina.

\VS{36}Sa’an nan duk wanda ya rage a zuriyarka zai zo yă durƙusa a gabansa yă roƙi kuɗi da abinci, zai kuma roƙa a yardar masa yă taimaki firistoci da aiki domin yă sami abin da zai ci.’ ”




\par }\Chap{3}{\SH {\ND{Ubangiji}} ya kira Sama’ila
\par }
{\PP \VerseOne{1}Yaron nan Sama’ila ya yi hidima a gaban
{\ND{Ubangiji}} a ƙarƙashin Eli. A waɗannan kwanaki kuwa jin magana daga wurin
{\ND{Ubangiji}} ba safai ba, babu kuma wahayi da yawa.


\par }{\PP \VS{2}Wata rana da dare Eli da idanunsa sun kusa makancewa har ba ya iya gani sosai yana kwance a inda ya saba.

\VS{3}Fitilar Allah kuwa tana ci, ba tă mutu ba tukuna, Sama’ila kuma na kwance a haikali na
{\ND{Ubangiji}} inda akwai akwatin Allah.

\VS{4}Sai
{\ND{Ubangiji}} ya kira Sama’ila.

\par }{\PP Sama’ila ya amsa ya ce, “Ga ni.”

\VS{5}Sai ya ruga wajen Eli ya ce, “Ga ni, gama ka kira ni.”

\par }{\PP Eli ya ce, “Ɗana ban kira ba, je ka kwanta”. Saboda haka ya tafi ya kwanta.


\par }{\PP \VS{6}{\ND{Ubangiji}} ya sāke kiransa ya ce, “Sama’ila!” Sama’ila ya tashi kuma ya je wurin Eli ya ce, “Ga ni, gama ka kira ni.”

\par }{\PP Amma Eli ya ce, “Ban kira ka ba, ɗana koma ka kwanta.”


\par }{\PP \VS{7}Sama’ila dai bai riga ya san
{\ND{Ubangiji}} ba tukuna. Ba a kuma taɓa bayyana maganar
{\ND{Ubangiji}} a gare shi ba tukuna ba.


\par }{\PP \VS{8}{\ND{Ubangiji}} ya kira Sama’ila sau na uku, Sama’ila kuma ya tashi ya tafi wurin Eli, “Ga ni, gama ka kira ni.”

\par }{\PP Sai Eli ya gane cewa
{\ND{Ubangiji}} ne ke kira yaron.

\VS{9}Saboda haka, Eli ya gaya wa Sama’ila cewa, “Je ka kwanta, in kuma ya kira ka, ka ce masa, ‘Ya
{\ND{Ubangiji}} ka yi magana gama bawanka yana saurara.’ ” Sama’ila ya koma ya kwanta a wurin kwanciyarsa.


\par }{\PP \VS{10}{\ND{Ubangiji}} kuma ya zo ya tsaya a wurin, yana kira ya ce, “Sama’ila, Sama’ila!” Kamar yadda ya kira a lokutan baya.

\par }{\PP Sai Sama’ila ya ce, “Yi magana gama bawanka yana saurara.”


\par }{\PP \VS{11}{\ND{Ubangiji}} ya ce wa Sama’ila, “Duba ina dab da yin wani abu a Isra’ila da zai sa kunne kowa da yake ji, yă ji tsoro.

\VS{12}A ranar zan cika dukan maganar da na yi game da Eli da iyalinsa, daga farko har ƙarshe.

\VS{13}Gama na gaya masa zan hukunta gidansa har abada saboda zunubin da yake sane da shi; ’ya’yansa sun wulaƙantar da kansu, shi kuma bai tsawata musu ba.

\VS{14}Saboda haka na rantse a kan gidan Eli, ‘Ba za a taɓa shafe laifin gidan Eli da hadaya ko baiko ba.’ ”


\par }{\PP \VS{15}Sama’ila kuwa ya kwanta har safe, sa’an nan ya buɗe ƙofofin gidan
{\ND{Ubangiji}}. Ya ji tsoro yă gaya wa Eli wahayin,

\VS{16}amma Eli ya kira shi ya ce, “Sama’ila, ɗana.”

\par }{\PP Sama’ila ya ce, “Ga ni.”


\par }{\PP \VS{17}Eli ya ce, mene ne ya ce maka? Kada ka ɓoye mini. Allah ya yi da kai har ma fiye in ka ɓoye mini kome da ya ce maka.

\VS{18}Don haka sai Sama’ila ya gaya masa kome bai ɓoye masa kome ba. Sa’an nan Eli ya ce, “Shi ne
{\ND{Ubangiji}} bari yă yi abin da ya yi kyau a gare shi.”


\par }{\PP \VS{19}{\ND{Ubangiji}} kuwa yana tare da Sama’ila har girmansa bai kuma bar ko ɗaya daga maganarsa ta kāsa cika ba.

\VS{20}Dukan Isra’ila daga Dan har Beyersheba suka shaida amincin Sama’ila annabi ne na
{\ND{Ubangiji}}.

\VS{21}{\ND{Ubangiji}} kuwa ya dinga bayyana a Shilo, a nan ya bayyana kansa ga Sama’ila ta wurin maganarsa.




\par }\Chap{4}{\PP \VerseOne{1}Duk sa’ad da Sama’ila ya yi magana dukan Isra’ila sukan saurare shi.

\par }{\SH Filistiyawa sun kama akwatin alkawari
\par }
{\PP Isra’ilawa suka fita yaƙi da Filistiyawa. Isra’ilawa suka kafa sansani a Ebenezer\FTNT{*}{{\FR 4:1 }{\FT{Ebenezer
}}{\FQA{wato, dutsen taimako}}}, Filistiyawa kuma a Afek.

\VS{2}Filistiyawa suka tunƙuro mayaƙansu domin su sadu da Isra’ilawa, yaƙi kuwa ya yi tsanani har Isra’ilawa suka sha kashi a hannun Filistiyawa. Filistiyawa suka kashe Isra’ilawa kusan mutum dubu huɗu a bakin dāgā.

\VS{3}Lokacin da mayaƙan suka komo sansani, dattawan Isra’ilawa suka yi tambaya suka ce, “Me ya sa
{\ND{Ubangiji}} ya sa muka sha ɗibga a hannun Filistiyawa? Bari mu kawo akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}} daga Shilo. Domin yă tafi tare da mu yă ba mu nasara kan abokan gābanmu.”


\par }{\PP \VS{4}Saboda haka mutanen suka aika waɗansu maza zuwa Shilo, suka kuwa tafi suka kawo akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}} Maɗaukaki wanda yake zaune tsakanin Kerubobi. ’Ya’yan Eli biyun nan Hofni da Finehas suna wurin tare da akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}}.


\par }{\PP \VS{5}Da aka shigo da akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}} a cikin sansani, sai Isra’ilawa suka tā da babbar murya har ƙasa ta jijjiga.

\VS{6}Da jin wannan, Filistiyawa suka yi tambaya suka ce, “Me ke kawo wannan ihu mai ƙarfi haka a sansanin Isra’ilawa?”

\par }{\PP Da suka gane cewa akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}} ne ya shiga sansanin,

\VS{7}sai Filistiyawa suka ji tsoro, suka ce, “Wani allah ya shiga cikin sansanin. Mun shiga uku! Ba a taɓa yin wani abu haka ba.

\VS{8}Kaiton mu! Wa zai kuɓutar da mu daga hannun waɗannan manyan alloli? Su ne allolin da suka buga Masarawa da irin annoba masu yawa a jeji.

\VS{9}Ku yi ƙarfin hali, ku yi mazantaka, ku Filistiyawa, domin kada ku zama bayin Ibraniyawa kamar yadda suke a gare ku. Ku yi mazantaka, ku yi yaƙi.”


\par }{\PP \VS{10}Saboda haka Filistiyawa suka yi yaƙi, Isra’ilawa kuwa suka sha ɗibga, kowane mutum kuwa ya gudu zuwa tentinsa. Kisan kuwa ya yi muni ƙwarai. Isra’ilawa sun rasa mayaƙa dubu talatin.

\VS{11}Aka ƙwace akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}}. Aka kuma kashe ’ya’yan Eli biyu, Hofni da Finehas.


\par }{\SH Mutuwar Eli
\par }
{\PP \VS{12}A wannan rana wani mutumin Benyamin ya ruga da bakin dāgā ya shigo Shilo, taguwarsa a yage, kansa kuma a rufe da ƙasa.

\VS{13}Da ya iso sai ga Eli zaune a kujera kusa da hanya yana kallo, domin tsoron da yake da shi saboda akwatin alkawarin Allah. Da mutumin ya shigo a garin ya ba da labarin abin da ya faru sai dukan gari ya ruɗe da ihu.


\par }{\PP \VS{14}Eli ya ji ihun ya yi tambaya ya ce, mene ne dalilin wannan ihu?

\par }{\PP Mutumin ya rugo wurin Eli,

\VS{15}wanda yake da shekaru tasa’in da takwas da haihuwa, idanunsa kuma ƙarfi ya ƙare, baya iya gani.


\par }{\PP \VS{16}Mutumin ya gaya wa Eli cewa, “Shigowata ke nan daga bakin dāgā. Na kuɓuce daga can yau ɗin nan.”

\par }{\PP Eli ya ce, “Me ya faru da ’ya’yana?”


\par }{\PP \VS{17}Mutumin da ya kawo labarin ya ce, “Isra’ilawa sun gudu a gaban Filistiyawa, mayaƙan kuma sun sha mummunar ɗibga. ’Ya’yanka Hofni da Finehas su ma sun mutu. Aka kuma ƙwace akwatin alkawarin Allah.”


\par }{\PP \VS{18}Da ya ambaci akwatin alkawarin Allah, sai Eli ya fāɗi da baya daga kujeransa kusa da ƙofa, wuyarsa ta karye, ya kuma mutu domin ya tsufa ƙwarai. Ya yi shugabancin Isra’ila shekaru arba’in.


\par }{\PP \VS{19}Matar Finehas, ɗansa tana da ciki a lokacin ta kuma kusa haihuwa. Sa’ad da ta ji labari cewa an ƙwace akwatin alkawarin Allah, ta kuma labarin surukinta da mijinta sun mutu, sai ta shiga naƙuda, ta kuma haihu. Amma naƙuda ta sha ƙarfinta.

\VS{20}Da tana mutuwa, matan da suke lura da ita suka ce, “Kada ki karaya kin haifi ɗa namiji.” Amma ba tă ba da amsa ko tă kula ba.


\par }{\PP \VS{21}Ta ba wa yaron suna Ikabod, ma’ana “Ɗaukaka ta rabu da Isra’ila”, domin an ƙwace akwatin alkawarin Allah, domin kuma mutuwar surukinta da na mijinta.

\VS{22}Ta ce, “Ɗaukaka ta rabu da Isra’ila, gama an ƙwace akwatin alkawarin Allah.”




\par }\Chap{5}{\SH Akwatin alkawari a Ashdod da Ekron
\par }
{\PP \VerseOne{1}Bayan Filistiyawa sun ƙwace akwatin alkawarin Allah, sai suka ɗauke shi daga Ebenezer suka kai shi Ashdod.

\VS{2}Sa’an nan suka ɗauki akwatin alkawarin suka kai shi cikin haikalin gunkinsu Dagon, suka ajiye kusa da Dagon.

\VS{3}Kashegari da safe da mutanen Ashdod suka farka sai ga Dagon ya fāɗi a gaban akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}}. Sai suka ɗauki Dagon suka ajiye a wurin zamansa.

\VS{4}Amma kashegari kuma da safe suka farka sai ga Dagon ya fāɗi a ƙasa a gaban akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}}! Kansa ya fashe, hannuwansa kuma sun kakkarye sun zube a madogarar ƙofa; jikinsa ne kaɗai ya rage.

\VS{5}Saboda haka firistocin Dagon da waɗanda suke sujada a haikalin Dagon ba sa taka bakin ƙofar Dagon a Ashdod har wa yau.


\par }{\PP \VS{6}Hannun
{\ND{Ubangiji}} kuwa ya yi nauyi a bisa Ashdod da kewayenta. Ya kawo hallaka ga dukansu, ya kuma buga su da marurai.

\VS{7}Da mutanen Ashdod suka ga abin da yake faruwa, sai suka ce, “Lalle Akwatin Alkawarin Allah na Isra’ila ba zai kasance da mu ba, domin hannunsa yana da nauyi a kanmu da bisan Dagon allahnmu.”

\VS{8}Saboda haka suka kira duka shugabannin Filistiyawa suka tambaye su, suka ce, “Me za mu da akwatin alkawarin Allahn Isra’ila?”

\par }{\PP Sai suka amsa suka ce, “A ɗauki akwatin alkawarin Allah na Isra’ila a kai shi Gat.” Sai suka ɗauki akwatin alkawarin Allah na Isra’ila.


\par }{\PP \VS{9}Amma bayan sun kai shi can, sai hannun
{\ND{Ubangiji}} ya yi gāba da birnin, aka jefa shi cikin wani mawuyacin hali. Ya buga mutanen birnin da marurai, babba da yaro.

\VS{10}Sai suka aika da akwatin alkawarin Allah zuwa Ekron.

\par }{\PP Yayinda akwatin alkawarin Allah yana shiga cikin Ekron, mutanen Ekron suka yi ihu, suka ce, “An kawo mana akwatin alkawarin Allah na Isra’ila domin yă kashe mu da mutanenmu.”

\VS{11}Saboda haka suka kira ga dukan shugabannin Filistiyawa suka ce, “Ku komar da akwatin alkawarin Allah na Isra’ila inda ya fito; in ba haka ba zai kashe mu da mutanenmu.” Gama mutuwa ta cika garin da tsoro. Hannun Allah ya yi nauyi a kansa.

\VS{12}Waɗanda ba su mutu ba kuwa, sun kamu da marurai. Kukan birnin kuwa ta hau har zuwa sama.




\par }\Chap{6}{\SH An komar da akwatin alkawari a Isra’ila
\par }
{\PP \VerseOne{1}Lokacin da akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}} ya kai wata bakwai a ƙasar Filistiyawa.

\VS{2}Filistiyawa suka kira firistoci da bokaye suka ce, “Me za mu yi da akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}}? Ku gaya mana yadda za mu komar da shi inda ya fito.”


\par }{\PP \VS{3}Suka ce, in za ku komar da akwatin alkawarin Allah na Isra’ila kada ku komar da shi hannu wofi; amma ku tabbata kun aika da hadaya don laifi zuwa wurinsa. Sa’an nan za ku warke ku kuma san dalilin da ya sa bai cire hannunsa a kanku ba.


\par }{\PP \VS{4}Filistiyawa suka ce, “Wace irin hadaya don laifi za mu aika masa?”

\par }{\PP Suka ce, “Marurai biyar na zinariya da ɓeraye biyar na zinariya bisa ga yawan sarakunan Filistiyawa. Saboda annoba iri ɗaya ce ta buga ku da shugabanninku.

\VS{5}Ku yi siffofin marurai da na ɓeraye da suke hallaka gari, ku ba da girma ga Allah na Isra’ila. Wataƙila zai ɗauke hukuncinsa daga gare ku da allolinku da kuma ƙasarku.

\VS{6}Me ya sa kun taurare kanku kamar yadda Masarawa da Fir’auna suka yi? Da ya ba su matsanancin wahala, ba su bar Isra’ilawa suka tafi hanyarsu ba?


\par }{\PP \VS{7}“Yanzu fa ku shirya sabon keken shanu da shanu biyu masu ba wa ’ya’yansu nono, waɗanda ba a taɓa sa musu karkiya ba. Ku daure keken shanu wa shanun, amma ku tsare ’yan maruƙansu a gida.

\VS{8}Ku ɗauki wani akwati ku sa siffofin zinariyan nan a ciki, waɗanda za su zama kyautai na shafen laifi, ku ajiye kusa da Akwati na
{\ND{UBANGIJI}}. Bayan haka sai ku sa keken shanun da akwatin a hanya, ku bar shi yă tafi.

\VS{9}Amma ku zuba ido ku ga in ya haura zuwa yankinsa, zuwa Bet-Shemesh, to,
{\ND{Ubangiji}} ne ya kawo mana babban masifar a kanmu. Amma in bai bi ta nan ba, za mu san cewa ba shi ne ya buge mu ba, tsautsayi ne kawai.”


\par }{\PP \VS{10}Suka yi haka. Suka ɗauki shanun tatsa guda biyu suka ɗaura musu keken shanu, suka tsare ’yan maruƙansu a gida.

\VS{11}Suka aza akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}} a bisa keken shanun tare da akwatin siffofin ɓerayen zinariya da siffofin maruran.

\VS{12}Sai shanun suka miƙe zuwa Bet-Shemesh. Suka bi hanya daidai, ba su juya dama ko hagu ba. Shugabannin Filistiyawa suka bi har zuwa iyakar ƙasar Bet-Shemesh.


\par }{\PP \VS{13}A lokacin kuwa mutanen Bet-Shemesh suna girbin alkamansu a kwari da suka ɗaga ido suka hangi akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}}, sai suka yi farin ciki ganinsa.

\VS{14}Keken shanun ya zo filin Yoshuwa a Bet-Shemesh ya tsaya a gefen wani babban dutse. Mutanen suka faskare keken shanun suka miƙa shanun hadaya ta ƙonawa ga
{\ND{Ubangiji}}.

\VS{15}Lawiyawa suka saukar da akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}} tare da babban akwati mai siffofin zinariya na ɓeraye da marurai suka ajiye su a kan ƙaton dutse. A wannan rana mutanen Bet-Shemesh suka miƙa hadaya ta ƙonawa da waɗansu hadayu ga
{\ND{Ubangiji}}.

\VS{16}Shugabanni biyar na Filistiyawan nan suka ga duk abin da ya faru, suka koma zuwa Ekron a ranar.


\par }{\PP \VS{17}Waɗannan su ne siffofi marurai na zinariya waɗanda Filistiyawa suka aika domin miƙa hadaya don laifi ga
{\ND{Ubangiji}}, ɗaya domin Ashdod, ɗaya domin Gaza, ɗaya domin Ashkelon, ɗaya domin Gat, ɗaya kuma domin Ekron.

\VS{18}Filistiyawa kuma suka aika da siffofin ɓeraye biyar na zinariya. Yawan ɓerayen sun yi daidai da yawan garuruwan sarakunan nan biyar na Filistiyawa. Garuruwan sun ƙunshi waɗanda aka gina katangar birni kewaye da su, da kuma ƙauyukansu. Babban dutsen da suka ajiye akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}}, ya zama shaida har wa yau a filin Yoshuwa a Bet-Shemesh.


\par }{\PP \VS{19}Amma Allah ya kashe waɗansu mutum saba’in na mutanen Bet-Shemesh domin sun leƙa cikin akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}}. Mutane kuwa suka yi makoki domin
{\ND{Ubangiji}} ya hallaka mutane da yawa.

\VS{20}Mutanen Bet-Shemesh suka yi tambaya suka ce, wa zai iya tsaya a gaban
{\ND{Ubangiji}} Allah Mai Tsarki? Wurin wa akwatin alkawari zai je daga nan?


\par }{\PP \VS{21}Sai suka aiki manzanni zuwa Kiriyat Yeyarim suka ce, “Filistiyawa sun komo da akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}}, ku zo ku ɗauka ku kai wajenku.”




\Chap{7}\VerseOne{1}Mutanen Kiriyat Yeyarim suka ɗauki akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}}. Suka kai a gidan Abinadab da ke kan tudu, suka keɓe Eleyazar ɗansa yă lura da akwatin alkawarin
{\ND{Ubangiji}}.

\VS{2}Akwatin Alkawarin ya daɗe a Kiriyat Yeyarim ya kai shekara ashirin cif.

\par }{\SH Sama’ila ya ci Filistiyawa da yaƙi a Mizfa
\par }
{\PP Sai dukan mutanen Isra’ila suka yi makoki suka nemi
{\ND{Ubangiji}}.

\VS{3}Saboda haka Sama’ila ya yi magana da dukan gidan Isra’ila ya ce, in har da zuciya ɗaya kuke juyowa ga
{\ND{Ubangiji}} sai ku raba kanku da baƙin alloli da gunkin nan Ashtarot, ku ba da kanku ga
{\ND{Ubangiji}}. Ku yi masa bauta shi kaɗai, zai kuɓutar da ku daga hannun Filistiyawa.

\VS{4}Sai Isra’ilawa suka rabu da gumakan Ba’al da Ashtarot suka bauta wa
{\ND{Ubangiji}} kaɗai.


\par }{\PP \VS{5}Sama’ila ya ce, “Ku tattara dukan Isra’ila a Mizfa, ni kuwa zan yi addu’a ga
{\ND{Ubangiji}} dominku.”

\VS{6}Sa’ad da suka taru a Mizfa, suka kawo ruwa suka zuba a gaban
{\ND{Ubangiji}}. A wannan rana suka yi azumi suka tuba, suka ce, “Mun yi wa
{\ND{Ubangiji}} zunubi!” Sama’ila kuwa ya zauna a Mizfa ya yi mulkin Isra’ilawa.


\par }{\PP \VS{7}Da Filistiyawa suka ji cewa Isra’ila sun taru a Mizfa, sai shugabanninsu suka zo don su yaƙe Isra’ila. Da Isra’ilawa suka ji labarin, sai suka tsorata saboda Filistiyawa.

\VS{8}Suka ce wa Sama’ila, “Kada ka fasa kai kukanmu ga
{\ND{Ubangiji}} Allahnmu saboda mu, don yă cece mu daga hannun Filistiyawa.”

\VS{9}Sama’ila ya kama ɗan rago ya miƙa shi ɗungum hadaya ta ƙonawa ga
{\ND{Ubangiji}}. Ya yi roƙo ga
{\ND{Ubangiji}} a madadin Isra’ila,
{\ND{Ubangiji}} kuwa ya amsa addu’arsa.


\par }{\PP \VS{10}Lokacin da Sama’ila yana miƙa hadaya ta ƙonawa, Filistiyawa suka matso kusa don su yi yaƙi da Isra’ila. A ranar
{\ND{Ubangiji}} ya sa babban tsawa ya ruɗar da Filistiyawa har suka gudu a gaban Isra’ilawa.

\VS{11}Isra’ilawa suka fito a guje daga Mizfa suka fafari Filistiyawa suka yi ta karkashe su a hanya har kwarin Bet-Kar.


\par }{\PP \VS{12}Sa’an nan Sama’ila ya ɗauki dutse ya kafa tsakanin Mizfa da Shen, ya sa masa suna, Ebenezer ma’ana, “Har zuwa wannan lokaci
{\ND{Ubangiji}} ya taimake mu.”

\VS{13}Ta haka Isra’ilawa suka ci Filistiyawa. Daga ranan Filistiyawa ba su ƙara yin nasara a kan Isra’ila ba.
{\ND{Ubangiji}} ya yi gāba da Filistiyawa har ƙarshen zamanin Sama’ila.

\VS{14}Filistiyawa suka mayar wa Isra’ila da garuruwan da suka ƙwato, wato, daga Ekron zuwa Gat, dukan yankin ƙasarsu da yake ƙarƙashin ikon Filistiyawa. Aka kuma sami zaman lafiya tsakanin Isra’ilawa da Amoriyawa.


\par }{\PP \VS{15}Sama’ila kuwa ya ci gaba da mulkin Isra’ila dukan rayuwarsa.

\VS{16}Shekara-shekara Sama’ila yakan fita rangadi zuwa Betel, da Gilgal da Mizfa inda yakan yi musu shari’a.

\VS{17}Amma yakan komo Rama inda gidansa yake, a nan yakan yi wa Isra’ila shari’a. A nan ne kuma ya gina wa
{\ND{Ubangiji}} bagade.




\par }\Chap{8}{\PP \VerseOne{1}Da Sama’ila ya tsufa, sai ya naɗa ’ya’yansa maza su zama alƙalan Isra’ila.

\VS{2}Sunan ɗansa na fari Yowel, na biyu kuwa Abiya. Suka yi alƙalanci a Beyersheba.

\VS{3}Amma ’ya’yansa ba su bi hanyar mahaifinsu ba. Suka mai da hankalinsu ga neman kuɗi da cin hanci, suna kuma danne gaskiya.


\par }{\PP \VS{4}Sai dukan shugabannin Isra’ila suka taru suka zo wurin Sama’ila a Rama.

\VS{5}Suka ce masa, “Ka tsufa, ’ya’yanka kuma ba sa bin hanyarka, saboda haka sai ka naɗa sarkin da zai bi da mu kamar yadda sauran ƙasashe suke da su.”


\par }{\PP \VS{6}Amma Sama’ila bai ji daɗi sa’ad da suka ce, “Ka ba mu sarki da zai bi da mu.” Sai ya yi addu’a ga
{\ND{Ubangiji}}.

\VS{7}{\ND{Ubangiji}} kuwa ya ce masa, “Ka saurari dukan maganganun da mutanen suke gaya maka. Ai, ba kai ba ne suka ƙi, ni ne suka ƙi in zama sarkinsu.

\VS{8}Haka suka yi daga tun daga ranar da na fitar da su daga Masar har zuwa yau, suka ƙi ni, suka bauta wa waɗansu alloli, haka ma suke yi maka.

\VS{9}Yanzu ka saurare su amma ka yi musu kashedi sosai, ka sa su san abin da sarkin da zai bi da su zai yi.”


\par }{\PP \VS{10}Sama’ila kuwa ya ce wa mutanen da suke roƙo yă naɗa musu sarki dukan abin da
{\ND{Ubangiji}} ya faɗa.

\VS{11}Ya ce musu, “Ga abin da sarkin da zai yi mulkinku zai yi. Zai kwashe ’ya’yanku yă sa su yi aiki da kekunan yaƙi da dawakansa, waɗansu za su riƙa gudu a gaban keken yaƙinsa.

\VS{12}Zai sa waɗansu su zama shugabannin mutum dubu-dubu da kuma na hamsin-hamsin. Waɗansu za su yi masa noma da girbi. Waɗansu za su ƙera masa makaman yaƙi da kayayyaki don keken yaƙinsa.

\VS{13}Zai sa ’ya’yanku mata yin aikin turare da dafe-dafe da kuma toye-toye.

\VS{14}Zai karɓi gonakinku mafi kyau da gonakin inabinku da gonakin zaitunku yă ba wa ma’aikatansa.

\VS{15}Zai kuma karɓi zakan hatsinku da na inabinku yă ba shugabannin fadarsa da sauran masu hidimarsa.

\VS{16}Zai ƙwace bayinku maza da mata, da shanunku, da jakunanku mafi kyau domin su yi masa aiki.

\VS{17}Zai karɓi zakan dabbobinku, ku kanku za ku zama bayinsa.

\VS{18}Sa’ad da ranar ta zo, za ku yi kuka ku nemi a fishe ku daga sarkin da kuka zaɓa,
{\ND{Ubangiji}} kuwa ba zai ji ku ba.”


\par }{\PP \VS{19}Amma mutanen suka ƙi jin Sama’ila, sai suka ce, “A’a, mu dai, muna son sarki yă bi da mu.”

\VS{20}Ta haka za mu zama kamar sauran ƙasashe, mu kasance da sarkin da zai bi da mu, yă tafi tare da mu zuwa yaƙe-yaƙe.


\par }{\PP \VS{21}Da Sama’ila ya ji duk maganganun da mutanen suka faɗa, sai ya mayar wa
{\ND{Ubangiji}}.

\VS{22}{\ND{Ubangiji}} kuwa ya ce, “Ka saurare su, ka naɗa masu sarki.”

\par }{\PP Sa’an nan Sama’ila ya ce wa mutanen Isra’ila, “Kowa yă koma garinsa.”




\par }\Chap{9}{\SH Sama’ila ya shafe Shawulu da mai
\par }
{\PP \VerseOne{1}An yi wani mutum, attajiri daga kabilar Benyamin, sunansa Kish, ɗan Abiyel, jikan Zeror na iyalin Bekorat daga dangin Afiya.

\VS{2}Yana da ɗa mai suna Shawulu, wani kyakkyawan saurayi. A cikin mutanen Isra’ila ba wanda ya fi shi kyau, ya kuma fi kowa tsaye.


\par }{\PP \VS{3}To, ana nan sai jakunan Kish mahaifin Shawulu suka ɓace. Kish ya ce wa ɗansa, “Tashi ka tafi tare da wani daga cikin bayi, ku nemo jakunan.”

\VS{4}Suka bi ta ƙasar tudu ta Efraim, suka ratsa ta ƙasar Shalisha amma ba su same su ba. Suka bi ta ƙasar Shalim, a can ma ba su same su ba sai suka bi ta ƙasar Benyamin, a can ma ba su same su ba.


\par }{\PP \VS{5}Da suka iso gunduman Zuf, sai Shawulu ya ce wa bawan da yake tare da shi, “Zo mu koma kada mahaifina yă bar damuwa a kan jakuna, yă shiga damuwa game da mu.”


\par }{\PP \VS{6}Amma bawan ya amsa ya ce, “Duba, a wannan gari akwai wani mutumin Allah, ana ganin girmansa ƙwarai kuma duk abin da ya faɗa yakan zama gaskiya. Mu tafi can wurinsa wataƙila zai gaya mana hanyar da za mu bi.”


\par }{\PP \VS{7}Shawulu ya ce wa bawan, “Idan muka isa can, me za mu ba wa mutumin? Ga shi abinci guzurinmu duk ya ƙare, ba mu da wani abin da za mu kai wa mutumin Allahn nan. Me muke da shi?”


\par }{\PP \VS{8}Bawan ya sāke ce masa, “Duba ina da kwatar azurfar da zan ba wa mutumin Allah don yă gaya mana wace hanya ce za mu bi.”

\VS{9}(A dā a Isra’ila, in wani yana so yă nemi nufin Allah, mutumin yakan ce, “Zo mu tafi wajen mai duba.” Gama wanda ake ce da shi annabi a yanzu, a dā ana kiransa mai duba ne.)


\par }{\PP \VS{10}Shawulu ya ce wa bawansa, “Madalla, zo mu tafi.” Sai suka kama hanya suka nufi birnin da mutumin Allah yake.


\par }{\PP \VS{11}Sa’ad da suke haura tudun zuwa birnin, sai suka sadu da waɗansu ’yan mata sun fito za su ɗiban ruwa. Sai suka tambaye su, suka ce, “Mai duba yana nan?”


\par }{\PP \VS{12}’Yan matan suka ce, “I, yana nan, ai, ga shi ma a gabanku, ku hanzarta. Shigowarsa ke nan a garin, domin yau mutane za su ba da sadaka a bagade a kan tudu.

\VS{13}Da zarar kun shiga garin, za ku same shi kafin yă tafi cin abinci a wurin yin sadakar, can kan tudu. Gama jama’a ba za su ci ba, sai ya kai can ya sa albarka a sadakar, sa’an nan waɗanda aka gayyata su ci. Ku haura da sauri, za ku same.”


\par }{\PP \VS{14}Suka haura zuwa birnin, da shigarsu sai ga Sama’ila ya nufo su a hanyarsa ta zuwa kan tudu.


\par }{\PP \VS{15}Kafin zuwa Shawulu,
{\ND{Ubangiji}} ya riga ya bayyana wa Sama’ila ya ce,

\VS{16}“Gobe war haka zan aiko maka da wani mutum daga ƙasar Benyamin. Ka keɓe shi shugaban mutanena Isra’ila. Shi zai cece mutanena daga hannun Filistiyawa. Na ga azabar mutanena gama kukansu ya hauro wurina.”


\par }{\PP \VS{17}Da Sama’ila ya hangi Shawulu,
{\ND{Ubangiji}} ya ce masa, “Ga mutumin da na yi maka magana, shi ne zai bi da mutanena.”


\par }{\PP \VS{18}Shawulu ya sami Sama’ila a hanyar shiga gari, sai ya tambaye shi ya ce, “Ina roƙonka ka nuna mini gidan mai duba?”


\par }{\PP \VS{19}Sama’ila ya ce, “Ni ne mai duban, ka yi gaba zuwa ka tudu, gama yau za ka ci tare da ni, da safe kuma in sallame ka, in gaya muku duk abin da yake a zuciyarku.

\VS{20}Game da jakunan da suka ɓace kwana uku kuwa, kada ka damu, an same su. Ga wane ne Isra’ila ta sa dukan zuciya, in ba ga kai da kuma dukan iyalin mahaifinka ba?”


\par }{\PP \VS{21}Shawulu ya ce, “Ashe, ni ba mutumin Benyamin ba ne daga ƙaramar kabila ta Isra’ila? Dangina kuma ba shi ba ne mafi kakanni a cikin kabilar Benyamin ba? Yaya za ka faɗa mini irin wannan magana.”


\par }{\PP \VS{22}Sa’an nan Sama’ila ya shiga da Shawulu da baransa ya zaunar da su a gaban waɗanda aka gayyata, mutanen sun kai wajen mutum talatin.

\VS{23}Sama’ila ya ce wa mai dahuwa, “Kawo naman da na ba ka, wannan da na ce ka ajiye dabam.”


\par }{\PP \VS{24}Sai mai dahuwan ya ɗauko cinya da abin da yake bisanta ya kawo ya ajiye a gaban Shawulu. Sama’ila ya ce, “Ga abin da aka ajiye dominka. Ka ci, gama an keɓe shi dominka saboda wannan hidima daga lokacin da na ce, ‘Na gayyaci baƙi.’ ” Shawulu kuwa ya ci tare da Sama’ila a ranan nan.


\par }{\PP \VS{25}Bayan suka gangaro daga tudu zuwa cikin gari, Sai Sama’ila ya yi magana da Shawulu a ɗakin samansa.

\VS{26}Da asuba sai suka tashi, Sama’ila ya kira Shawulu daga ɗakin sama ya ce, “Ka shirya, zan sallame ka.” Da Shawulu ya shirya, sai Sama’ila da Shawulu suka fita waje tare.

\VS{27}Suna dab da ƙarshen gari, sai Sama’ila ya ce wa Shawulu, “Ka ce wa bawanka yă yi gaba, kai ka ɗan dakata a nan tukuna, domin in ba ka saƙo daga Allah.”




\par }\Chap{10}{\PP \VerseOne{1}Sai Sama’ila ya ɗauki ’yar kwalabar mai, ya zuba man ɗin wa Shawulu a kansa, ya yi masa sumba yana cewa, “{\ND{Ubangiji}} ya keɓe ka shugaba bisa gādonsa.

\VS{2}Sa’ad da ka rabu da ni yau, za ka sadu da mutum biyu kusa da kabarin Rahila a Zelza, a yankin Benyamin. Za su ce maka, ‘An sami jakunan da ka fita nema, yanzu haka mahaifinka ya bar damuwa kan jakunan ya koma damuwa a kanka, yana cewa, yaya zan gan ɗana?’


\par }{\PP \VS{3}“Sa’an nan za ka ci gaba daga nan sai ka kai wajen babban itace na Tabor. Waɗansu mutum uku za su sadu da kai a hanyarsu zuwa wurin yin wa Allah sujada a Betel. Ɗaya yana ɗauke da ’yan awaki uku, ɗaya yana ɗauke da burodi uku, ɗayan kuma yana ɗauke da salkar ruwan inabi.

\VS{4}Za su gaishe ka, su ba ka burodi biyu, kai kuwa sai ka karɓa.


\par }{\PP \VS{5}“Bayan wannan, za ka tafi Gebiya ta Allah, inda sansanin Filistiyawa yake. Kana shiga garin, za ka sadu da jerin gwanon annabawa suna gangarowa daga tudu, ana kaɗa garaya, ana bugan ganguna, ana hura sarewa, ana kuma bugan molo, a gabansu, su kuma za su yi ta annabci.

\VS{6}Ruhun
{\ND{Ubangiji}} zai sauko a kanka da iko, za ka kuma yi annabci tare da su. Za a canja ka ka zama dabam.

\VS{7}Da zarar waɗannan alamu sun cika, sai ka aikata duk abin da kana iya yi gama Allah yana tare da kai.


\par }{\PP \VS{8}“Ka sha gabana zuwa Gilgal. Lalle zan gangara wurinka domin in miƙa hadaya ta ƙonawa da hadayu na salama. Sai ka jira ni kwana bakwai sai na zo wurinka na kuma gaya maka abin da za ka yi.”


\par }{\SH A naɗa Shawulu ya zama sarki
\par }
{\PP \VS{9}Da Shawulu ya juya zai bar Sama’ila, sai Allah ya canja wa Shawulu zuciya, alamun nan kuwa suka cika a ranar.

\VS{10}Da suka iso Gibeya, jerin gwanon annabawa suka sadu da shi Ruhun Allah kuma ya sauko a kansa da iko, sai ya shiga yin annabci tare da su.

\VS{11}Sa’ad da dukan waɗanda suka san shi a dā suka gan shi yana annabci tare da annabawa, sai suka tambayi juna, suka ce, “Me ya faru da ɗan Kish? Shawulu ma yana cikin annabawa ne?”


\par }{\PP \VS{12}Wani mutumin da yake zama a can ya ce, “Wane ne kuma mahaifinsu?” Ta haka sai wannan ya zama karin magana cewa, “Shawulu ma yana cikin annabawa?”

\VS{13}Bayan da Shawulu ya gama annabci sai ya haura ya tafi tudu.


\par }{\PP \VS{14}Sai ɗan’uwan mahaifin Shawulu ya tambaye shi da baransa ya ce, “Ina kuka je?”

\par }{\PP Shawulu ya ce, “Mun tafi neman jakuna, amma da ba mu same su ba sai muka tafi wurin Sama’ila.”


\par }{\PP \VS{15}Ɗan’uwan mahaifin Shawulu ya ce, “Faɗa mini abin da Sama’ila ya ce maka.”


\par }{\PP \VS{16}Shawulu ya ce, “Ya tabbatar mana cewa an riga an sami jakuna.” Amma bai gaya wa ɗan’uwan mahaifinsa abin da Sama’ila ya ce game da sarauta ba.


\par }{\PP \VS{17}Sama’ila ta tattara mutanen Isra’ila a gaban
{\ND{Ubangiji}} a Mizfa

\VS{18}ya ce musu, “Ga abin da
{\ND{Ubangiji}}, Allah na Isra’ila ya ce, ‘Na fito da Isra’ila daga Masar, na kuma cece ku daga hannun Masarawa da dukan mulkokin da suka wahalshe ku.’

\VS{19}Amma yanzu kun ƙi Allahnku wanda ya cece ku daga dukan masifu da wahaloli. Kuka ce, ‘Sam, a naɗa mana sarki.’ Saboda haka yanzu sai ku zo gaban
{\ND{Ubangiji}} kabila-kabila da iyali-iyali.”


\par }{\PP \VS{20}Sa’ad da Sama’ila ya kawo dukan Isra’ila gaba, kabila-kabila, sai aka zaɓi kabilar Benyamin ta wurin jefa ƙuri’a.

\VS{21}Sai ya kawo kabilar Benyamin gaba, iyali-iyali, aka zaɓi iyalin Matri. A ƙarshe aka zaɓi Shawulu ɗan Kish. Amma da aka neme shi sai ba a same shi ba.

\VS{22}Suka ƙara nemi bayani daga
{\ND{Ubangiji}} suka ce, “Mutumin ya zo nan kuwa?”

\par }{\PP {\ND{Ubangiji}} ya ce, “I, ga shi can, ya ɓuya cikin kayayyaki.”


\par }{\PP \VS{23}Suka ruga suka kawo shi. Da ya tsaya cikin mutane, sai ya fi kowa tsayi.

\VS{24}Sama’ila ya ce wa dukan mutane, “Kun ga wanda
{\ND{Ubangiji}} ya zaɓa ko? Ba wani kamar sa a cikin dukan mutane.”

\par }{\PP Sai mutane suka tā da murya suka ce, “Ran sarki yă daɗe.”


\par }{\PP \VS{25}Sama’ila kuwa ya bayyana wa mutane ƙa’idodin sarauta. Ya rubuta su cikin littafi ya ajiye a gaban
{\ND{Ubangiji}}. Sa’an nan ya sallame mutane, kowa ya koma gidansa.


\par }{\PP \VS{26}Shawulu ma ya tafi gidansa a Gibeya tare da waɗansu jarumawan da Allah ya taɓa zuciyarsu.

\VS{27}Amma waɗansu ’yan iska suka ce, “Yaya wannan mutum zai iya cetonmu?” Suka rena shi suka ƙi su kawo masa kyautai. Amma Shawulu bai ce uffam ba.




\par }\Chap{11}{\SH Shawulu ya ceci birnin Yabesh
\par }
{\PP \VerseOne{1}Nahash mutumin Ammon ya haura ya kewaye Yabesh Gileyad da yaƙi. Dukan mutanen Yabesh suka ce masa, “Ka ƙulla amana da mu, mu kuwa za mu bauta maka.”


\par }{\PP \VS{2}Amma Nahash ya ce, “Zan ƙulla amana da ku kawai a kan sharaɗin cewa zan ƙwaƙulo idon dama na kowannenku, ta haka za a kunyata Isra’ila.”


\par }{\PP \VS{3}Dattawan Yabesh suka ce masa, “Ka ba mu kwana bakwai don mu aika manzanni a dukan ƙasar Isra’ila idan ba mu sami wanda zai cece mu ba, za mu ba da kanmu gare ka.”


\par }{\PP \VS{4}Da manzannin suka zo Gibeya garin Shawulu, suka gaya wa mutane wannan sharaɗin, suka yi kuka mai zafi.

\VS{5}A daidai wannan lokacin kuwa Shawulu yana dawowa daga gona tare da shanunsa na noma, sai ya ce, “Me ya faru, mutane suna kuka haka?” Sai suka faɗa masa abin da mutanen Yabesh suka faɗa musu.


\par }{\PP \VS{6}Da Shawulu ya ji, sa Ruhun Allah ya sauko a kansa da iko, ya husata ƙwarai.

\VS{7}Ya ɗauki shanu biyu, ya yayyanka su gunduwa-gunduwa, ya aika da su ko’ina a ƙasar Isra’ila ta wurin manzanni cewa, “Duk wanda bai fita ya bi Shawulu da Sama’ila ba, haka za a yi da shanunsa.” Mutanen suka ji tsoron
{\ND{Ubangiji}} suka fita gaba ɗaya kamar mutum guda.

\VS{8}Mutanen Isra’ila sun kai dubu ɗari uku. Mutanen Yahuda kuma dubu talatin, sa’ad da Shawulu ya tara su a Bezek.


\par }{\PP \VS{9}Suka ce wa ’yan aikan da suka zo, “Ku faɗa wa mutanen Yabesh Gileyad, ‘Gobe, kafin rana tă yi zafi, za ku sami ceto.’ ” Sa’ad da ’yan aikan suka tafi, suka ba da saƙon nan ga mutanen Yabesh, sai suka farin ciki.

\VS{10}Suka ce wa Ammonawa, “Gobe za mu miƙa wuya gare ku, ku kuma yi duk abin da kuka ga dama.”


\par }{\PP \VS{11}Gari yana wayewa, sai Shawulu ya raba mutane kashi uku, a sa’a ta ƙarshe na daren sai suka fāɗa wa sansanin Ammonawa, suka kuma karkashe su har lokacin da rana ta yi zafi. Waɗanda suka kuɓuce kuwa suka warwatsu, har babu biyunsu da aka bari tare.


\par }{\SH An tabbatar da Shawulu sarki
\par }
{\PP \VS{12}Sai mutane suka ce wa Sama’ila, “Su wa suka ce, ‘Shawulu zai yi mulkinmu?’ A kawo mana su mu kashe.”


\par }{\PP \VS{13}Shawulu ya ce, “Ba wanda zai mutu yau, gama
{\ND{Ubangiji}} ya kuɓutar da Isra’ila a wannan rana.”


\par }{\PP \VS{14}Sai Sama’ila ya ce wa mutane, “Ku zo mu tafi Gilgal, a can za a yi wankan sarauta.”

\VS{15}Don haka dukan mutane suka tafi Gilgal, suka tabbatar da Shawulu sarki a gaban
{\ND{Ubangiji}}. A can suka miƙa hadaya ta salama a gaban
{\ND{Ubangiji}}, Shawulu kuwa da dukan Isra’ila suka yi babban liyafa.




\par }\Chap{12}{\SH Jawabin bankwanan Sama’ila
\par }
{\PP \VerseOne{1}Sama’ila ya ce wa Isra’ilawa duka, “Na saurari abubuwan da kuka faɗa mini, na kuma naɗa muku sarki.

\VS{2}Yanzu kuna da sarki a matsayin shugaba, ni kuwa na tsufa har da furfura, yarana maza kuma suna tare da ku. Na yi shugabancinku tun ina yaro.

\VS{3}Ga ni a gabanku. Idan na yi wani abin da ba daidai ba sai ku faɗa a gaban
{\ND{Ubangiji}}, da gaban sarkin da ya keɓe. Ko na taɓa ƙwace saniya ko jakin wani? Ko na taɓa cuce wani, ko in danne hakkinsa? Ko na taɓa cin hanci daga hannun ɗayanku? Idan na taɓa yi ɗaya daga cikin waɗannan, sai ku faɗa mini, zan kuwa mayar masa.”


\par }{\PP \VS{4}Suka ce, “Ba ka cuci ko danne hakkin kowa ba, ba ka ƙwace kome daga hannun kowa ba.”


\par }{\PP \VS{5}Sama’ila ya ce musu, “{\ND{Ubangiji}} yă zama shaida a kanku, shafaffensa kuma yă zama shaida a wannan rana cewa ba ku same ni da wani laifin kome ba.”

\par }{\PP Suka ce, “I, shi ne shaida.”


\par }{\PP \VS{6}Sa’an nan Sama’ila ya ce wa mutane,
{\ND{Ubangiji}} ne ya naɗa Musa da Haruna suka fitar da kakanninku daga Masar.

\VS{7}Yanzu ku tsaya nan zan yi fito-na-fito da ku da shaida a gaban
{\ND{Ubangiji}} kan dukan ayyuka masu alherin da
{\ND{Ubangiji}} ya aikata saboda ku da kakanninku.


\par }{\PP \VS{8}Bayan da Yaƙub da ’ya’yansa suka shiga Masar suka yi kukan neman taimako daga
{\ND{Ubangiji}},
{\ND{Ubangiji}} kuwa ya aika musu da Musa da Haruna. Su ne suka kawo kakanni-kakanninku daga Masar suka zauna a nan.


\par }{\PP \VS{9}Amma suka manta da
{\ND{Ubangiji}} Allahnsu, shi kuma ya bashe su a hannun Sisera shugaban rundunar Hazor da kuma hannun Filistiyawa da sarkin Mowab wanda suka yi yaƙi da su.

\VS{10}Suka yi kuka a gaban
{\ND{Ubangiji}} suka ce, “Mun yi zunubi mun bar
{\ND{Ubangiji}}, muka bauta wa Ba’al da Ashtarot. Amma ka cece mu yanzu daga hannun abokan gābanmu, mu kuwa za mu bauta maka.”

\VS{11}Sai
{\ND{Ubangiji}} ya aiki Yerub-Ba’al da Bedan da Yefta da Sama’ila, ya cece ku daga hannun abokan gābanku a kowane gefe domin ku sami cikakken zaman lafiya.


\par }{\PP \VS{12}Amma da kuka ga Nahash sarkin Ammonawa yana matsowa yă yaƙe, sai kuka ce mini, “Sam, muna so sarki yă shugabance mu.” Ko da yake
{\ND{Ubangiji}} Allahnku ne yake mulkinku.

\VS{13}Yanzu ga sarkinku da kuka zaɓa wanda kuka nema, ga shi
{\ND{Ubangiji}} ya naɗa muku sarki.

\VS{14}In kuka ji tsoron
{\ND{Ubangiji}}, kuka bauta masa, kuka yi masa biyayya, ba ku kuwa ƙi bin umarninsa ba, in kuma ku da sarkin da yake mulkinku kun bi
{\ND{Ubangiji}} Allahnku, to, za ku zauna lafiya.

\VS{15}Amma in ba ku yi biyayya ga
{\ND{Ubangiji}} ba, in kuma kuka ƙi bin umarnansa, fushinsa zai zauna a kanku.


\par }{\PP \VS{16}Yanzu ku tsaya tsit ku ga abin da
{\ND{Ubangiji}} ke dab da yi a gabanku.

\VS{17}Ba lokacin yankan alkama ke nan ba? Zan roƙi
{\ND{Ubangiji}} yă aiko da tsawa da ruwan sama, za ku kuwa gane wace irin mugunta kuka yi a gaban
{\ND{Ubangiji}} sa’ad da kuka roƙa a ba ku sarki.


\par }{\PP \VS{18}Sai Sama’ila ya roƙi
{\ND{Ubangiji}}, a ranar kuwa
{\ND{Ubangiji}} ya aiko da tsawa da ruwan sama. Dukan mutane suka ji tsoron
{\ND{Ubangiji}} da kuma Sama’ila.


\par }{\PP \VS{19}Dukan mutane suka ce wa Sama’ila, “Ka yi addu’a ga
{\ND{Ubangiji}} Allahnka saboda bayinka, domin kada mu mutu, gama mun ƙara wa kanmu zunubi da muka roƙa a yi mana sarki.”


\par }{\PP \VS{20}Sama’ila ya ce, “Kada ku ji tsoro.” Kun yi waɗannan mugunta duk da haka kada ku bar bin
{\ND{Ubangiji}}, amma ku bauta wa
{\ND{Ubangiji}} da dukan zuciyarku.

\VS{21}Kada ku bi alloli marasa amfani. Ba za su iya yi muku kome nagari ba, ba kuwa za su iya cece ku ba, gama ba su da amfani.

\VS{22}Saboda suna mai girma da
{\ND{Ubangiji}} yake da shi, ba zai taɓa ƙin mutanensa ba. Gama
{\ND{Ubangiji}} ya ji daɗi da ya yi ku mutanensa.

\VS{23}Ni kam ba zai taɓa yiwu in yi wa
{\ND{Ubangiji}} zunubi ta wurin ƙin yin addu’a dominku ba. Zan koya muku hanyar da tana da kyau da ta kuma cancanta.

\VS{24}Amma ku amince za ku ji tsoron
{\ND{Ubangiji}}, ku bauta masa da aniya da dukan zuciyarku, kuna da manyan abubuwan da ya yi muku.

\VS{25}Amma in kuka duƙufa cikin aikin mugunta da ku da sarkinku za a hallaka ku.




\par }\Chap{13}{\SH Sama’ila ya kwaɓi Shawulu
\par }
{\PP \VerseOne{1}Shawulu yana da shekara talatin sa’ad da ya zama sarki, ya kuma yi sarautar Isra’ila shekara arba’in da biyu.


\par }{\PP \VS{2}Sai ya zaɓi sojoji dubu uku daga jama’ar Isra’ila. Ya keɓe dubu biyu su kasance tare da shi a Mikmash da kuma a tuddan yankin Betel. Ya kuma bar dubu ɗaya tare da ɗansa Yonatan a Gibeya a yankin zuriyar Benyamin. Sauran sojojin kuwa Shawulu ya sallame su su koma gidajensu.


\par }{\PP \VS{3}Yonatan ya kai wa Filistiyawa hari a Geba, sai Filistiyawa suka sami labarin. Sai Shawulu ya sa aka busa ƙaho ko’ina a ƙasar ya ce, “Bari Ibraniyawa su ji!”

\VS{4}Haka kuwa dukan Isra’ila suka ji labari cewa, “Shawulu ya kai hari a ƙasar Filistiyawa, yanzu Isra’ila ta zama abin ƙi ga Filistiyawa.” Aka kira mutane su haɗu da Shawulu a Gilgal.


\par }{\PP \VS{5}Sai Filistiyawa suka taru don su yi yaƙi da Isra’ilawa. Suka fito da kekunan-dawakan yaƙi dubu talatin, da masu hawan dawakai dubu shida, da sojoji masu yawa kamar yashi a bakin teku. Suka tafi Mikmash a gabashin Bet-Awen, suka kafa sansani a can.

\VS{6}Sa’ad da Filistiyawa suka fāɗa wa Isra’ilawa da yaƙi mai tsanani, suka sa su cikin wani hali mai wuya, sai Isra’ilawa suka ɓuya a kogwanni, da ciyayi, da duwatsu, da ramummuka, da rijiyoyi.

\VS{7}Waɗansunsu ma suka haye Urdun zuwa ƙasar Gad da Gileyad.

\par }{\PP Shawulu ya zauna Gilgal, dukan ƙungiyoyi sojojin da suke tare da shi suka yi rawan jiki don tsoro.

\VS{8}Ya jira har kwana bakwai bisa ga lokacin da Sama’ila ya bayar. Amma Sama’ila bai zo Gilgal ba, mutanen Shawulu suka fara watsewa.

\VS{9}Sai ya ce, “Ku kawo mini hadaya ta ƙonawa da hadaya ta salama.” Sai Shawulu ya miƙa hadaya ta ƙonawa.

\VS{10}Daidai yana gama miƙa hadaya ke nan sai Sama’ila ya iso. Shawulu kuma ya fito domin yă yi masa maraba.


\par }{\PP \VS{11}Sama’ila ya ce, “Me ke nan ka yi?”

\par }{\PP Shawulu ya ce, “Sa’ad da na ga mutane suna watsewa, kai kuwa ba ka zo cikin lokaci ba, ga Filistiyawa kuma suna taruwa a Mikmash,

\VS{12}sai na yi tunani cewa, ‘Yanzu Filistiyawa za su gangaro su fāɗa mini a Gilgal, ga ni kuma ban riga na nemi nufin
{\ND{Ubangiji}} ba.’ Shi ya sa ya zama mini tilas in miƙa hadaya ta ƙonawa.”


\par }{\PP \VS{13}Sama’ila ya ce, “Ka yi wauta da ba ka bi umarnin da
{\ND{Ubangiji}} Allahnka ya ba ka ba. Da ka yi haka da
{\ND{Ubangiji}} ya tabbatar maka da sarautar Isra’ila har abada.

\VS{14}Amma yanzu, masarautarka ba za tă dawwama ba,
{\ND{Ubangiji}} ya riga ya sami wani wanda zuciyarsa ke ƙauna, ya naɗa shi shugaban mutanensa gama ba ka bi umarnin
{\ND{Ubangiji}} ba.”


\par }{\PP \VS{15}Sama’ila ya tashi daga Gilgal ya tafi Gibeya a ƙasar Benyamin. Shawulu kuma ya ƙidaya mutanen da suke tare da shi, yawansu ya kai wajen mutum ɗari shida.


\par }{\SH Isra’ila ba ta da makamai
\par }
{\PP \VS{16}Shawulu da ɗansa Yonatan da mutanen da suke tare da shi suka zauna a Geba ta Benyamin. Sa’an nan Filistiyawa suka yi sansani a Mikmash.

\VS{17}Rundunar mayaƙa uku suka fito daga sansani Filistiyawa. Ɗaya ta nufi Ofra, zuwa ƙasar Shuwal.

\VS{18}Runduna guda kuma ta nufi Bet-Horon, ɗayan kuwa ta nufi iyakar da take fuskantar Kwarin Ziboyim wajen jeji.


\par }{\PP \VS{19}Ba a sami maƙeri ɗaya a dukan ƙasar Isra’ila ba domin Filistiyawa sun ce, “In ba haka ba Ibraniyawa za su ƙera wa kansu takuba ko māsu.”

\VS{20}Saboda haka dukan Isra’ila sukan gangara zuwa wajen Filistiyawa domin su gyara bakin garemaninsu, da fartanansu, da gaturansu, da kuma laujunansu.

\VS{21}Duk lokacin da za su gyara bakin garmansu da fartanyarsu sai sun biya tsabar azurfa\FTNT{*}{{\FR 13:21 }{\FQ{tsabar azurfa.
}}{\FT{Da Ibraniyanci an rubuta
}}{\FQA{biyu bisa uku na Shekel
}}{\FT{ne a nan. A zamaninsu wannan kuɗi ne mai yawa.}}} biyu. Haka ma idan za su gyara gatari ko bakunan abin korar shanun noma sai sun biya tsabar azurfa ɗaya.


\par }{\PP \VS{22}A ranar da yaƙi ya tashi, ba a sami wanda yake da takobi ko māshi ba a cikin mutanen da suke tare da Shawulu da Yonatan. Sai dai Shawulu da ɗansa Yonatan kaɗai.


\par }{\SH Yonatan ya kai wa Filistiyawa hari
\par }
{\PP \VS{23}Ana nan sai sojojin Filistiyawa suka fita zuwa mashigin Mikmash.




\Chap{14}\VerseOne{1}Wata rana Yonatan ɗan Shawulu ya ce wa saurayin da yake ɗaukar masa makamai, “Zo mu tafi wajen sansanin Filistiyawa a wancan hayi.” Amma bai gaya wa mahaifinsa ba.


\par }{\PP \VS{2}Shawulu kuwa na zaune a gindin itacen rumman a bayan garin Gibeya a Migron. Tare da shi akwai mutum wajen ɗari shida.

\VS{3}A cikinsu akwai Ahiya sanye da efod. Shi yaron Ikabod ɗan’uwan Ahitub ne, ɗan Finehas, ɗan Eli, firist na
{\ND{Ubangiji}} a Shilo. Ba wanda ya san cewa Yonatan ya tafi wani wuri.


\par }{\PP \VS{4}A kowane gefe na mashigin da Yonatan ya so yă bi zuwa wurin Filistiyawa, akwai hawa mai tsawo, ana kira ɗaya Bozez, ɗayan kuma ana kira Senet.

\VS{5}Hawan da yake arewa yana fuskantar Mikmash, wanda yake kudu kuma yana fuskantar Geba.


\par }{\PP \VS{6}Yonatan ya ce wa saurayin mai ɗaukan makamai, “Zo mu haye zuwa mashigin mutane marasa kaciyan nan, wataƙila
{\ND{Ubangiji}} zai yi aiki a madadinmu. Ba abin da zai iya hana
{\ND{Ubangiji}} yin aikin ceto ta wurin mutane masu yawa, ko ta wurin mutane kaɗan.”


\par }{\PP \VS{7}Mai ɗaukan makaman ya ce, “Ka yi duk abin da yake zuciyarka. Ci gaba, ina tare da kai gaba da baya.”


\par }{\PP \VS{8}Yonatan ya ce, “To, zo mu haye zuwa wajen mutanen, mu sa su gan mu.

\VS{9}In suka ce mana, ‘Ku tsaya nan har mu zo wurinku,’ za mu dakata inda muke, ba za mu haura wajensu ba.

\VS{10}Amma in suka ce mana, ‘Ku haura wurinmu,’ to, sai mu haura, wannan zai zama mana alama cewa
{\ND{Ubangiji}} ya bashe su a hannunmu.”


\par }{\PP \VS{11}Sai suka nuna kansu a sansanin Filistiyawa. Sai Filistiyawa suka ce, “Ku duba ga Ibraniyawa suna fitowa daga cikin ramummuka inda suka ɓuya.”

\VS{12}Mutanen da suke sansanin suka kira Yonatan da mai ɗaukan makamansa da babbar murya suka ce, “Ku hauro wajenmu, mu kuwa za mu koya muku hankali.”

\par }{\PP Sai Yonatan ya ce wa mai ɗaukan makamansa, “Biyo ni, gama
{\ND{Ubangiji}} ya bashe su a hannun Isra’ila.”


\par }{\PP \VS{13}Sai Yonatan ya hau dutsen da rarrafe, mai ɗaukan makamansa kuwa yana biye. Yonatan ya yi ta fyaɗa Filistiyawa da ƙasa, mai ɗaukan makamansa kuma ya yi ta karkashe su.

\VS{14}A wannan karo na farko Yonatan da mai ɗaukan makamansa suka kashe mutum wajen ashirin a wani fili mai fāɗi rabin kadada.


\par }{\SH Isra’ila ta watsar da Filistiyawa
\par }
{\PP \VS{15}Sai tsoro ya kama dukan sojojin Filistiyawa, waɗanda suke cikin sansanin da waɗanda suke fili, har da waɗanda suke waje, da kuma waɗanda suke kai hari, ƙasa ta girgiza. Allah ne ya kawo wannan rikicewa.


\par }{\PP \VS{16}Masu gadin Shawulu a Gebiya da take a Benyamin suka duba sai ga rundunar Filistiyawa a warwatsewa ko’ina.

\VS{17}Sai Shawulu ya ce wa mutanen da suke tare da shi, “Ku ƙidaya mayaƙa ku ga wane ne ba ya nan.” Da suka ƙirga sai suka tarar Yonatan da mai ɗaukan makamansa ba sa nan.


\par }{\PP \VS{18}Shawulu ya ce wa Ahiya, “Kawo akwatin alkawarin Allah.” (A lokacin akwatin alkawarin yana tare da Isra’ilawa.)

\VS{19}Yayinda Shawulu yake magana da firist kuwa, harguwa ya yi ta ƙaruwa a sansanin Filistiyawa. Sai Shawulu ya ce wa firist, “Janye hannunka.”


\par }{\PP \VS{20}Sa’an nan Shawulu da dukan mutanensa suka taru suka tafi yaƙi. Suka tarar Filistiyawa sun ruɗe suna yaƙi da juna da takubansu.

\VS{21}Ibraniyawan da suke tare da Filistiyawa a dā, waɗanda suka bi Filistiyawan zuwa sansanin yaƙinsu, suka juya, suka goyi bayan Shawulu da Yonatan sa’ad da yaƙin ya taso.

\VS{22}Sa’ad da dukan Isra’ilawan da suka ɓuya a duwatsu a ƙasar Efraim suka ji labari cewa Filistiyawa suna gudu, sai suka fito suka fafare su.

\VS{23}Haka
{\ND{Ubangiji}} ya kuɓutar da Isra’ila a wannan rana. Yaƙin kuwa ya ci gaba har gaba da Bet-Awen.


\par }{\SH Yonatan ya sha zuma
\par }
{\PP \VS{24}A wannan rana, Isra’ilawa suka sha wahala ƙwarai domin Shawulu ya sa mutane suka yi rantsuwa cewa, “La’ananne ne mutumin da ya ci abinci kafin fāɗuwar rana, kafin in ɗauki fansa a kan abokan gābana.” Don haka ba mutumin da ya ɗanɗana abinci.


\par }{\PP \VS{25}Dukan rundunar ta shiga kurmi, sai ga zuma a ƙasa.

\VS{26}Da suka shiga ciki kurmin, suka ga zuma tana zubowa, duk da haka ba wanda ya sa yatsansa ya lasa saboda tsoron rantsuwar da suka yi.

\VS{27}Yonatan bai san cewa mahaifinsa ya sa mutane suka yi rantsuwa ba. Sai ya sa gindin sandan da yake hannunsa a saƙar zuma, ya kai bakinsa. Nan da nan sai ya ji ƙarfin jiki ya zo masa.

\VS{28}Sai wani soja ya gaya masa cewa, “Mahaifinka ya sa kowa ya yi rantsuwa cewa, ‘La’ananne ne mutumin da ya ci abinci kafin fāɗuwar rana!’ Shi ya sa duk sojojin ba su da ƙarfi.”


\par }{\PP \VS{29}Yonatan ya ce, “Mahaifina ya jefa ƙasar cikin matsala. Duba yadda na ji ƙarfin jiki sa’ad da na ɗanɗana wannan ’yar zuma mana.

\VS{30}Da yaya zai kasance ke nan da a ce an bar sojoji suka ci abincin da suka ƙwace daga abokan gābansu? Ai, da gawawwakin Filistiyawan da aka kashe sun fi haka.”


\par }{\PP \VS{31}A ranan nan Isra’ilawa suka yi ta kashe Filistiyawa daga Mikmash har zuwa Aiyalon. Bayan haka gajiya ta kama su sosai saboda yunwa.

\VS{32}Sai suka yi warwason ganima, suka kwashe tumaki, da shanu, da maruƙa, suka yayyanka su, suka ci naman ɗanye.

\VS{33}Sai wani mutum ya ce wa Shawulu, “Duba, ga mutane suna zunubi ga
{\ND{Ubangiji}}, suna cin nama da jini.”

\par }{\PP Shawulu ya ce, “Kun ci amana. Ku mirgino babban dutse zuwa wurina nan da nan.”

\VS{34}Sa’an nan ya ce, “Ku tafi ku faɗa wa jama’a duka, su kawo shanu da tumaki a nan, su yayyanka, su ci a nan, don kada su yi wa
{\ND{Ubangiji}} zunubi da cin nama ɗanye.”

\par }{\PP Haka nan kowa ya kawo saniyarsa a daren, ya yanka a can.

\VS{35}Sa’an nan Shawulu ya gina wa
{\ND{Ubangiji}} bagade. Wannan ne bagade na farkon da ya gina.


\par }{\PP \VS{36}Shawulu ya ce, “Mu bi gangara mu fafare Filistiyawa da dare mu washe su har gari yă waye, mu kuma karkashe kowannensu, kada mu bar wani da rai.”

\par }{\PP Suka ce, “Ka yi duk abin da ka ga ya fi maka kyau.”

\par }{\PP Amma firist ya ce, “Bari mu nemi nufin Allah tukuna.”


\par }{\PP \VS{37}Saboda haka Shawulu ya tambayi Allah ya ce, “Mu bi bayan Filistiyawa? Za ka bashe su a hannun Isra’ila?” Amma Allah bai ba shi amsa a ranar ba.


\par }{\PP \VS{38}Saboda haka Shawulu ya ce, “Ku zo nan dukanku shugabannin rundunoni, mu bincika mu san zunubin da ya kawo rashin amsan nan yau.

\VS{39}Muddin
{\ND{Ubangiji}} wanda ya ceci Isra’ila yana raye, ko da ɗana Yonatan ne ya yi zunubin, dole yă mutu.” Amma ba ko ɗaya daga cikinsu da ya ce uffam.


\par }{\PP \VS{40}Sai Shawulu ya ce wa dukan Isra’ilawa, “Ku tsaya a can, ni kuma da Yonatan ɗana mu tsaya a nan.”

\par }{\PP Mutanen suka ce, “Ka yi abin da ya fi maka kyau.”


\par }{\PP \VS{41}Sa’an nan Shawulu ya yi addu’a ga
{\ND{Ubangiji}}, Allah na Isra’ila ya ce, “Me ya sa ba ka amsa mini addu’ata a yau ba? Idan wannan laifina ne, ko kuwa na ɗana, Yonatan, ka nuna mana ta wurin Urim, amma idan laifin mutanen ne ka amsa ta wurin Tummim.” Ba a sami mutane da laifi ba, amma ƙuri’a ta fāɗa a kan Yonatan da Shawulu.

\VS{42}Shawulu ya ce, “Ku jefa ƙuri’a tsakanina da ɗana Yonatan.” Sai ƙuri’ar ta fāɗa a kan Yonatan.


\par }{\PP \VS{43}Sai Shawulu ya ce wa Yonatan, “Gaya mini mene ne ka yi.”

\par }{\PP Yonatan ya ce masa, “Na ɗanɗana zuma kaɗan daga gindin sandanta. Yanzu kuwa dole in mutu!”


\par }{\PP \VS{44}Shawulu ya ce, “Bari hukunci mai tsanani na Allah yă kasance a kaina, in ba ka mutu ba, Yonatan.”


\par }{\PP \VS{45}Amma mutane suka ce wa Shawulu, “A ce Yonatan yă mutu bayan shi ya kawo babban nasara a Isra’ila? Faufau, muddin
{\ND{Ubangiji}} yana raye, ko gashin kansa ɗaya ba zai fāɗi a ƙasa ba, gama abin da ya yi yau, Allah ne yana tare da shi.” Ta haka mutane suka ceci Yonatan daga mutuwa.


\par }{\PP \VS{46}Sai Shawulu ya daina bin Filistiyawa, suka koma ƙasarsu.


\par }{\PP \VS{47}Bayan Shawulu ya hau karagar mulkin Isra’ila, ya yi yaƙi da abokan gābansu ta kowane gefe. Mowabawa, Ammonawa, mutanen Edom, sarakunan Zoba, da kuma Filistiyawa. Duk wurin da ya juya, ya hore su.

\VS{48}Ya yi jaruntaka sosai, ya ci Amalekawa da yaƙi, ya kuma ceci Isra’ila daga hannuwan waɗanda suka ƙwace musu kaya.


\par }{\SH Iyalin Shawulu
\par }
{\PP \VS{49}’Ya’yan Shawulu maza su ne, Yonatan, Ishbi, da Malki-Shuwa. Sunan babban ’yarsa ita ce Merab, ƙaramar kuma Mikal.

\VS{50}Sunan matarsa kuwa Ahinowam, ’yar Ahimawaz. Sunan shugaban ƙungiyar sojan Shawulu kuwa Abner ne ɗan Ner, shi Ner kuwa ɗan’uwan mahaifin Shawulu ne.

\VS{51}Mahaifin Shawulu, Kish da kuma Ner mahaifin Abner, ’ya’yan Abiyel ne.


\par }{\PP \VS{52}Dukan kwanakin Shawulu sun kasance na yaƙe-yaƙe da Filistiyawa ne. Duk lokacin da Shawulu ya ga ƙaƙƙarfan mutum ko jarumi, sai yă ɗauke shi aikin sojansa.




\par }\Chap{15}{\SH {\ND{Ubangiji}} ya ƙi Shawulu a matsayin sarki
\par }
{\PP \VerseOne{1}Sama’ila ya ce wa Shawulu, “Ni ne wanda
{\ND{Ubangiji}} ya aika in shafe ka ka zama sarki bisa mutanensa Isra’ila. Saurara yanzu ka ji saƙo daga wurin
{\ND{Ubangiji}}.

\VS{2}Ga abin da
{\ND{Ubangiji}} Maɗaukaki ya ce, ‘Zan hori Amalekawa saboda abin da suka yi wa Isra’ila sa’ad da suka ba su wahala yayinda suka fito daga Masar.

\VS{3}Yanzu ka tafi ka yaƙi Amalekawa, ka hallaka kome da yake nasu, kada ka bar su da rai, ka kashe maza, da mata, da yara, da jarirai, da dabbobi, da tumaki, da raƙuma, da kuma jakuna.’ ”


\par }{\PP \VS{4}Sai Shawulu ya tattara sojoji, ya ƙidaya su a Telayim, ya sami su dubu ɗari biyu da dubu goma daga Yahuda.

\VS{5}Shawulu ya tafi birnin Amalek ya yi kwanto a kwari.

\VS{6}Sai Shawulu ya ce wa Keniyawa, “Ku tashi ku bar Amalekawa don kada in hallaka ku tare da su, saboda kun yi wa dukan Isra’ilawa kirki, lokacin da suka fito daga Masar.” Saboda haka Keniyawa suka tashi suka bar Amalekawa.


\par }{\PP \VS{7}Sa’an nan Shawulu ya ci Amalekawa da yaƙi tun daga Hawila har zuwa Shur, a gabashin iyakar Masar.

\VS{8}Ya kama Agag sarkin Amalekawa da rai. Ya kuma hallaka dukan mutanensa da takobi.

\VS{9}Amma Shawulu da sojojinsa suka bar Agag, da tumaki, da shanu, da ’yan maruƙa masu ƙiba da kuma duk abin da yake mai kyau da rai. Waɗannan ba su so su hallaka su gaba ɗaya ba, amma duk abin da ba a so da kuma marar amfani suka hallaka.


\par }{\PP \VS{10}Sai
{\ND{Ubangiji}} ya yi magana da Sama’ila ya ce,

\VS{11}“Na damu da na naɗa Shawulu sarki, domin ya juya mini baya, bai kuma bi umarnina ba.” Sama’ila ya damu ƙwarai, ya yi kuka ga
{\ND{Ubangiji}} dukan dare.


\par }{\PP \VS{12}Kashegari da sassafe sai Sama’ila ya tashi ya tafi domin yă sadu da Shawulu, amma aka gaya masa cewa Shawulu ya tafi Karmel. A can ya yi wa kansa abin tunawa don yă girmama kansa, daga can kuma ya juya ya gangara zuwa Gilgal.


\par }{\PP \VS{13}Da Sama’ila ya kai wurinsa, sai Shawulu ya ce, “{\ND{Ubangiji}} yă albarkace ka, na aikata umarnin
{\ND{Ubangiji}}.”


\par }{\PP \VS{14}Amma Sama’ila ya ce, “Ashe, waɗannan ba kukan tumaki ke nan nake ji a kunnena ba? Wane kuka shanu ke nan nake ji?”


\par }{\PP \VS{15}Shawulu ya amsa ya ce, “Sojoji ne suka kawo su daga Amalekawa. Sun bar tumaki da shanu masu kyau da rai don su yi wa
{\ND{Ubangiji}} Allahnka hadaya, amma sauran mun hallaka duka.”


\par }{\PP \VS{16}Sama’ila ya ce, “Dakata, bari in faɗa maka abin da
{\ND{Ubangiji}} ya ce mini jiya da dare.”

\par }{\PP Shawulu ya ce, “Gaya mini.”


\par }{\PP \VS{17}Sama’ila ya ce, “Ko da yake kana ganin kanka kai ba wani abu ne ba, ashe, ba kai ne yanzu shugaban kabilan Isra’ila ba?
{\ND{Ubangiji}} ya shafe ka ka zama sarkin Isra’ila.

\VS{18}Shi kuma ya aika, ya umarce ka cewa, ‘Tafi ka hallaka Amalekawa mugayen mutanen nan duka, ka yaƙe su sai ka share su ƙaf.’

\VS{19}Me ya sa ba ka bi umarnin
{\ND{Ubangiji}} ba? Me ya sa ka sa hannu a ganima, ka kuma yi mugun abu a gaban
{\ND{Ubangiji}}?”


\par }{\PP \VS{20}Shawulu ya ce, “Amma na bi umarnin
{\ND{Ubangiji}}. Na bi saƙon da
{\ND{Ubangiji}} ya ba ni. Na hallaka Amalekawa, na kuma kamo Agag sarkinsu.

\VS{21}Sojoji suka kawo tumaki da shanu mafi kyau daga cikin ganimar domin a miƙa hadaya ga
{\ND{Ubangiji}} Allahnka a Gilgal.”


\par }{\PP \VS{22}Amma Sama’ila ya ce,

\par }{\Q “{\ND{Ubangiji}} yana murna da sadaka da hadaya

\par }{\QB fiye da biyayya ga maganar
{\ND{Ubangiji}}?

\par }{\Q Yin biyayya ta fi hadaya

\par }{\QB a kula kuma ta fi ƙibabbun raguna.


\par }{\Q \VS{23}Gama tawaye yana kama da zunubi na duba,

\par }{\QB girman kai kuma yana kama da bautar gumaka.

\par }{\Q Saboda ka ƙi maganar
{\ND{Ubangiji}},

\par }{\QB shi ma ya ƙi ka da zaman sarki.”


\par }{\PP \VS{24}Sai Shawulu ya ce wa Sama’ila, “Na yi zunubi, na ƙi bin umarnin
{\ND{Ubangiji}}, na kuma ƙi bin maganarka. Na ji tsoron mutane ne shi ya sa na bi maganarsu.

\VS{25}Yanzu fa, ina roƙonka ka yafe mini zunubina, ka koma tare da ni, domin in yi wa
{\ND{Ubangiji}} sujada.”


\par }{\PP \VS{26}Amma Sama’ila ya ce, “Ba zan koma tare da kai ba. Ka ƙi maganar
{\ND{Ubangiji}},
{\ND{Ubangiji}} kuma ya ƙi ka da zama sarki a bisa Isra’ila.”


\par }{\PP \VS{27}Da Sama’ila ya juya zai tafi, sai Shawulu ya kama bakin rigarsa, sai rigar ta yage.

\VS{28}Sama’ila ya ce masa, “{\ND{Ubangiji}} ya yage masarautar Isra’ila daga gare ka yau, ya ba wa wani daga cikin maƙwabtanka wanda ya fi ka.

\VS{29}Shi wanda yake Ɗaukakar Isra’ila ba ya ƙarya ko yă canja zuciyarsa, gama shi ba mutum ba ne da zai canja zuciyarsa.”


\par }{\PP \VS{30}Shawulu ya ce, “Na yi zunubi. Amma ina roƙonka ka ba ni girma a gaban dattawan mutanena da kuma a gaban Isra’ila, ka koma tare da ni domin in yi wa
{\ND{Ubangiji}} Allahnka sujada.”

\VS{31}Saboda haka sai Sama’ila ya koma tare da Shawulu, Shawulu kuwa ya yi wa
{\ND{Ubangiji}} sujada.


\par }{\PP \VS{32}Sa’an nan Sama’ila ya ce, “Kawo mini Agag sarkin Amalekawa.”

\par }{\PP Agag kuwa ya zo wurinsa daure da sarƙa,\FTNT{*}{{\FR 15:32 }{\FT{Ko kuwa
}}{\FQA{yana rawar jiki, duk da haka}}} yana tunani cewa, “Tabbatacce zancen mutuwa dai ya wuce.”


\par }{\PP \VS{33}Amma Sama’ila ya ce,

\par }{\Q “Yadda takobinka ya sa mata suka rasa ’ya’ya,

\par }{\QB haka mahaifiyarka za tă zama marar ’ya’ya a cikin mata.”

\par }{\MM Sama’ila kuwa ya kashe Agag a Gilgal a gaban
{\ND{Ubangiji}}.


\par }{\PP \VS{34}Sai Sama’ila ya tafi Rama, amma Shawulu ya haura zuwa gidansa a Gibeya na Shawulu.

\VS{35}Daga wannan rana Sama’ila bai ƙara saduwa da sarki Shawulu ba, har rasuwar Sama’ila, amma ya yi baƙin ciki sosai a kan Shawulu.
{\ND{Ubangiji}} kuwa ya damu da ya sa Shawulu ya zama Sarkin Isra’ila ba.




\par }\Chap{16}{\SH Sama’ila ya shafe Dawuda da mai
\par }
{\PP \VerseOne{1}{\ND{Ubangiji}} ya ce wa Sama’ila, “Har yaushe za ka yi ta makoki saboda Shawulu? Na riga na ƙi shi da zaman sarkin Isra’ila. Ka cika ƙahonka da mai, zan aike ka zuwa wurin Yesse na Betlehem. Na zaɓi ɗaya daga cikin ’ya’yansa maza yă zama sarki.”


\par }{\PP \VS{2}Amma Sama’ila ya ce, “Yaya zan yi haka? Ai, in Shawulu ya ji labari, zai kashe ni.”

\par }{\PP {\ND{Ubangiji}} ya ce, “To, sai ka tafi tare da ’yar karsana ka ce, ‘Na zo don in yi wa
{\ND{Ubangiji}} hadaya.’

\VS{3}Ka gayyato Yesse a wurin hadayar, ni kuma zan gaya maka abin da za ka yi. Za ka shafe mini wanda na nuna maka.”


\par }{\PP \VS{4}Sama’ila kuwa ya yi abin da
{\ND{Ubangiji}} ya umarce shi. Da ya isa Betlehem, sai dattawan garin suka tarye shi da rawar jiki, suka ce masa, “Mai duba, wannan ziyara lafiya dai ko?”


\par }{\PP \VS{5}Sama’ila ya ce, “I, lafiya ƙalau. Na zo ne domin in yi wa
{\ND{Ubangiji}} hadaya. Ku tsarkake kanku sa’an nan ku zo mu tafi wurin yin hadaya tare.” Ya kuma sa Yesse da ’ya’yansa maza su tsarkake kansu, su je wurin hadayar.


\par }{\PP \VS{6}Da isarsu, Sama’ila ya ga Eliyab sai ya yi tsammani shi ne, sai ya ce, “Lalle ga shafaffe na
{\ND{Ubangiji}} tsaye a gaban
{\ND{Ubangiji}}.”


\par }{\PP \VS{7}Amma
{\ND{Ubangiji}} ya ce wa Sama’ila, “Kada ka dubi kyan tsarinsa ko tsayinsa, domin ba shi nake so ba, gama yadda
{\ND{Ubangiji}} yake gani, ba haka mutum yake gani ba. Mutum yakan dubi kyan tsari ne kawai daga waje, amma
{\ND{Ubangiji}} yakan dubi zuciya.”


\par }{\PP \VS{8}Sai Yesse ya kira Abinadab yă zo gaban Sama’ila. Amma Sama’ila ya ce, “Ko wannan ma
{\ND{Ubangiji}} bai zaɓe shi ba.”

\VS{9}Sai Yesse ya sa Shamma yă zo gaban Sama’ila, amma Sama’ila ya ce, “{\ND{Ubangiji}} bai zaɓi wannan ma ba.”

\VS{10}Yesse ya sa ’ya’yansa maza bakwai suka wuce gaban Sama’ila, amma Sama’ila ya ce masa, “{\ND{Ubangiji}} bai zaɓi waɗannan ba.”

\VS{11}Don haka ya tambayi Yesse ya ce, “Su ke nan ’ya’yan maza da kake da su?”

\par }{\PP Yesse ya ce, “Har yanzu akwai ɗan autan, amma yana kiwon tumaki.”

\par }{\PP Sama’ila ya ce, “Ka aika yă zo, ba za mu zauna ba sai ya iso.”


\par }{\PP \VS{12}Sai ya aika aka kawo shi. Ga shi kuwa kyakkyawan saurayi ne mai kyan gani.

\par }{\PP {\ND{Ubangiji}} ya ce, “Tashi ka shafe shi, shi ne wannan.”


\par }{\PP \VS{13}Saboda haka Sama’ila ya ɗauko ƙahon nan da yake da mai ya shafe Dawuda a gaban ’yan’uwansa. Daga wannan rana kuwa ruhun
{\ND{Ubangiji}} ya sauko wa Dawuda da iko. Sai Sama’ila ya koma Rama.


\par }{\SH Dawuda ya shiga yin wa Shawulu hidima
\par }
{\PP \VS{14}To, fa, Ruhun
{\ND{Ubangiji}} ya riga ya rabu da Shawulu, sai mugun ruhu daga
{\ND{Ubangiji}} ya soma ba shi wahala.


\par }{\PP \VS{15}Ma’aikatan Shawulu suka ce masa, “Duba, ga mugun ruhu daga Allah yana ba ka wahala.

\VS{16}Ranka yă daɗe, muna so ka ba mu izini mu tafi, mu nemo wanda ya iya kiɗan molo, domin duk sa’ad da mugun ruhun nan daga Allah ya tashi, sai yă kaɗa molon don hankalinka yă kwanta.”


\par }{\PP \VS{17}Saboda haka Shawulu ya ce wa ma’aikatansa, “Ku nemo wanda ya iya kiɗan molo sosai ku kawo mini.”


\par }{\PP \VS{18}Ɗaya daga cikin bayin ya ce, “Na san wani yaro, ɗan Yesse na Betlehem, ya iya kiɗan molo, yana da hikima, shi kuma ya iya yaƙi. Ya iya magana, ga shi kuma kyakkyawa,
{\ND{Ubangiji}} kuwa yana tare da shi.”


\par }{\PP \VS{19}Sai Shawulu ya aiki manzanni zuwa wurin Yesse ya ce, “Ka aiko mini da ɗanka Dawuda wanda yake kiwon tumaki.”

\VS{20}Saboda haka Yesse ya ɗauki jaki tare da burodi da ruwan inabi da ɗan ƙarami bunsuru ya ba wa ɗansa Dawuda yă kai wa Shawulu.


\par }{\PP \VS{21}Dawuda ya isa wurin Shawulu ya shiga hidimarsa. Shawulu kuwa ya so shi ƙwarai da gaske. Dawuda ya zama ɗaya daga cikin masu sanya sulke.

\VS{22}Sa’an nan Shawulu ya aika saƙo wurin Yesse cewa, “Ka bar Dawuda yă yi mini hidima domin ina jin daɗinsa ƙwarai.”


\par }{\PP \VS{23}Duk lokacin da ruhun nan daga Allah ya sauko a kan Shawulu, sai Dawuda yă ɗauki molonsa yă kaɗa. Sa’an nan sauƙi yă zo wa Shawulu, mugun ruhu kuma yă rabu da shi.




\par }\Chap{17}{\SH Dawuda da Goliyat
\par }
{\PP \VerseOne{1}To, fa, Filistiyawa suka tattara mayaƙansu suka haɗu a Soko cikin Yahuda domin yaƙi. Suka yi sansani a Efes-Dammim, tsakanin Soko da Azeka.

\VS{2}Shawulu da Isra’ilawa suka taru suka yi sansani a Kwarin Ela suka ja dāgā don su yi yaƙi da Filistiyawa.

\VS{3}Filistiyawa suka zauna a tudu guda, Isra’ilawa kuma suka zauna a ɗaya tudun. Kwari yana a tsakaninsu.


\par }{\PP \VS{4}Wani jarumin da ake kira Goliyat wanda ya fito daga Gat, ya fita daga sansanin Filistiyawa. Tsawonsa ya fi ƙafa tara.

\VS{5}Ya sa hular kwanon da aka yi da tagulla, da rigar ƙarfe mai sulke, nauyin rigar ya kai shekel dubu biyar.

\VS{6}A ƙafafunsa kuwa ya sa ƙarafar tagulla, rataye a bayansa kuma māshi ne na tagulla.

\VS{7}Ƙotar kibiyarsa kuwa kamar sandar saƙar igiya take, ƙarfen kibiyar kuma nauyinsa ya kai shekel ɗari shida. Mai riƙe masa garkuwa yana tafe a gabansa.


\par }{\PP \VS{8}Goliyat ya tsaya ya tā da murya wa hafsoshin Isra’ila ya ce, “Me ya sa kuka fito kuna layi don yaƙi? Ni ba Bafilistin ba ne? Ku kuma ba bayin Shawulu ba ne? Ku zaɓi waninku yă zo nan.

\VS{9}In zai iya yin faɗa har yă kashe ni, to, za mu zama bayinku. Amma in na fi ƙarfinsa na kashe shi, to, sai ku zama bayinmu, ku kuma yi mana bauta.”

\VS{10}Sai Bafilistin ya ce, “A wannan rana, na kalubalanci sojojin Isra’ila, ku ba ni mutum ɗaya mu yi faɗa.”

\VS{11}Da jin maganganun Bafilistin, sai Shawulu da dukan Isra’ila suka damu suka kuma ji tsoro.


\par }{\PP \VS{12}To, Dawuda dai ɗan wani mutumin Efratawa ne mai suna Yesse, shi mutumin Betlehem ne a cikin Yahudiya. Yesse yana da yara maza takwas, a zamanin Shawulu kuwa, Yesse ya riga ya tsufa.

\VS{13}Manyan ’ya’yansa maza uku, sun bi Shawulu wajen yaƙi. Ɗansa na fari shi ne Eliyab, na biyu shi ne Abinadab, na uku kuwa shi ne Shamma.


\par }{\PP \VS{14}Dawuda shi ne ɗan autansu. Manyan ’yan mazan nan uku suka bi Shawulu.

\VS{15}Amma Dawuda yakan tafi sansanin Shawulu lokaci-lokaci yă kuma koma Betlehem don yă yi kiwon tumakin mahaifinsa.


\par }{\PP \VS{16}Kwana arba’in cif, Bafilistin nan ya yi ta fitowa kowane safe da kuma kowace yamma.


\par }{\PP \VS{17}Yesse ya ce wa ɗansa Dawuda, “Ka ɗauki wannan gasasshen hatsi da waɗannan curin burodi goma, ka kai wa ’yan’uwanka a sansani da sauri.

\VS{18}Ka haɗa da waɗannan cuku guda goma, ka kai wa komandan rundunarsu. Ka ga lafiyar ’yan’uwanka, ka kawo mini labari daga wurinsu.

\VS{19}Suna tare da Shawulu da kuma dukan mutanen Isra’ila a Kwarin Ela, suna can suna yaƙi da Filistiyawa.”


\par }{\PP \VS{20}Kashegari da sassafe, Dawuda ya tashi ya bar tumakinsa wa wani yă lura da su, sai ya ɗauki kayansa, ya kama hanya kamar yadda Yesse ya umarce shi. Ya isa sansanin daidai sa’ad da rundunar tana fitowa zuwa bakin dāgā, suna kirarin yaƙi.

\VS{21}Isra’ila da Filistiyawa suka ja dāgā suna fuskantar junansu.

\VS{22}Dawuda ya bar kayansa a wajen wani mai lura da kaya, sai ya ruga zuwa bakin dāgā yă gai da ’yan’uwansa.

\VS{23}Da yana magana da su sai Goliyat, jarumin nan Bafilistin daga Gat ya fito daga rundunar Filistiyawa, ya tā da murya kamar yadda ya saba. Dawuda kuwa ya ji shi.

\VS{24}Da Isra’ilawa suka ga mutumin, sai dukansu suka gudu saboda tsananin tsoro.


\par }{\PP \VS{25}Isra’ilawa suka yi ta cewa, “Kun ga yadda wannan mutum yana ta fitowa? Yana fitowa ne don yă kalubalanci Isra’ila. Sarki zai sāka wa mutumin da ya kashe wannan da dukiya mai yawa. Zai kuma ba shi ’yarsa yă aura, yă cire suna mahaifinsa daga biyan kuɗin haraji cikin Isra’ila.”


\par }{\PP \VS{26}Dawuda ya tambayi mutanen da suke tsaye kusa da shi ya ce, “Me za a yi wa wanda ya kashe Bafilistin nan, ya kuma cire wannan kunya daga Isra’ila? Wane ne wannan bafilistin marar kaciya da yake kalubalantar rundunar yaƙi na Allah mai rai?”


\par }{\PP \VS{27}Sai suka sāke gaya masa abin da suka faɗa cewa, “Ga abin da zai faru da wanda ya kashe shi.”


\par }{\PP \VS{28}Da wansa Eliyab, ya ji yana magana da mutanen, sai ransa ya ɓace ƙwarai saboda fushi, sai ya ce wa Dawuda, “Me ka zo yi a nan? Wa kuma ka bar wa ’yan tumakin a jeji? Na san ka da taurinkai, da kuma mugun hali. Ka zo nan ne don ka yi kallon yaƙi kawai.”


\par }{\PP \VS{29}Dawuda ya ce, “To, yanzu me na yi? Ba zan ma yi magana ba?”

\VS{30}Sai ya juya wajen wani kuma ya sāke kawo zancen, mutanen kuwa suka amsa masa kamar dā.

\VS{31}Aka ji abin da Dawuda ya ce, aka kuwa gaya wa Shawulu, Shawulu kuma ya aika a kawo shi.


\par }{\PP \VS{32}Da Shawulu ya tambayi Dawuda, sai Dawuda ya ce masa, “Kada kowa yă damu saboda wannan Bafilistin. Bawanka zai je yă yi faɗa da shi.”


\par }{\PP \VS{33}Shawulu ya ce, “Ba za ka iya yin faɗa da wannan Bafilistin ba, ya daɗe yana yaƙi, ya yi yaƙi tun yana saurayi. Ga shi kuwa kai ɗan yaro ne kawai.”


\par }{\PP \VS{34}Amma Dawuda ya ce wa Shawulu, “Bawanka yana kiwon tumakin mahaifinsa. Sa’ad da zaki ko beyar ta zo ta kama tunkiya, ta tafi da ita.

\VS{35}Nakan bi ta a baya in buga ta in kuma ƙwato tunkiyar daga bakinta. In kuma ta taso mini, nakan cafke ta a gashinta in buga ta in kashe.

\VS{36}Bawanka ya kashe zaki da beyar, wannan Bafilistin marar kaciya zai zama kamar ɗaya daga cikinsu, domin ya rena rundunar Allah mai rai.

\VS{37}{\ND{Ubangiji}} wanda ya cece ni daga kumbar zaki da kuma kumbar beyar, zai cece ni daga hannun wannan Bafilistin.”

\par }{\PP Shawulu ya ce wa Dawuda, “Je ka,
{\ND{Ubangiji}} yă kasance tare da kai.”


\par }{\PP \VS{38}Sai Shawulu ya kawo kayan yaƙinsa ya sa wa Dawuda. Ya sa masa hular kwanon da aka yi da tagulla a kansa, ya kuma sa masa rigar ƙarfensa.

\VS{39}Dawuda ya ɗaura māshin Shawulu a sulken, ya yi ƙoƙari yă zaga, sai ya ji ba zai iya ba saboda bai saba ba.

\par }{\PP Ya cewa Shawulu, “Ba zan iya tafiya da waɗannan ba, domin ban saba ba.” Don haka ya tuɓe su.

\VS{40}Sai ya ɗauki sandansa, ya zaɓi duwatsu guda biyar masu sulɓi daga cikin rafi, ya sa su a ’yar jakarsa ta makiyaya; ya kuma ɗauki majajjawarsa, ya tafi, yă fuskanci Bafilistin.


\par }{\PP \VS{41}Ana ciki haka, sai Bafilistin nan shi ma ya fita yana gusowa zuwa wurin Dawuda. Mai riƙe masa garkuwar yaƙi kuwa yana tafe a gabansa.

\VS{42}Bafilistin ya dubi Dawuda daga sama har ƙasa, ya gan dai ɗan yaro ne kawai, kyakkyawa kuma mai ƙoshin lafiya, sai ya rena shi.

\VS{43}Ya ce masa, “Kana tsammani ni kare ne da za ka zo mini da sanda?” Sai ya la’anci Dawuda da sunayen allolin Filistiyawa.

\VS{44}Ya ce, “Zo nan, ni kuwa zan ba da naman jikinka ga tsuntsayen sama da namun jeji su ci.”


\par }{\PP \VS{45}Dawuda ya ce wa Bafilistin, “Kana zuwa ka yaƙe ni da māshi da takobi da kere, amma ni ina zuwa in yaƙe ka a cikin sunan
{\ND{Ubangiji}} Maɗaukaki, Allah na rundunar Isra’ila, wanda ka rena.

\VS{46}Yau nan,
{\ND{Ubangiji}} zai bashe ka a hannuna, zan kuwa kashe ka, in datse kanka. Yau, zan ba da gawawwakin rundunar Filistiyawa ga tsuntsayen sama da namun jeji, da haka duniya za tă sani lalle akwai Allah a cikin Isra’ila.

\VS{47}Duk waɗanda suka taru a nan za su san cewa ba da māshi ko takobi ne
{\ND{Ubangiji}} yake ceto ba, gama yaƙin nan na
{\ND{Ubangiji}} ne, shi kuwa zai bashe ku duka a hannuwanmu.”


\par }{\PP \VS{48}Yayinda Bafilistin yana matsowa kusa domin yă fāɗa wa Dawuda, sai Dawuda ya ruga a guje zuwa bakin dāgā don yă same shi.

\VS{49}Ya sa hannu a jakarsa ya ɗauki dutse, ya sa cikin majajjawa ya wurga, dutsen kuwa ya bugi Bafilistin a goshi, dutsen ya shiga cikin goshinsa, sai Bafilistin ya fāɗi rubda ciki.


\par }{\PP \VS{50}Da majajjawa da dutse kawai Dawuda ya ci nasara a kan Bafilistin. Ya buge shi, ya kashe shi ba tare da takobi a hannunsa ba.


\par }{\PP \VS{51}Dawuda ya ruga ya tsaya a bisan Bafilistin, ya zare takobin Bafilistin daga kubensa, ya datse masa kai da shi.

\par }{\PP Da Filistiyawa suka ga jaruminsu ya mutu, sai suka juya suka gudu.

\VS{52}Mutanen Isra’ila da na Yahuda suka rugo gaba da babbar murya, suka fafari Filistiyawa har zuwa mashigin Gat da kuma ƙofofin Ekron. Gawawwakin Filistiyawa suka bazu a hanyar Sha’arayim zuwa Gat da kuma Ekron.

\VS{53}Da Isra’ilawa suka komo daga bin Filistiyawa sai suka washe sansanin Filistiyawa.


\par }{\PP \VS{54}Dawuda ya ɗauki kan Bafilistin zuwa Urushalima. Sai Dawuda ya ajiye kayan yaƙin Bafilistin a tentinsa.


\par }{\PP \VS{55}Yayinda Shawulu yake kallon Dawuda sa’ad da za shi yă yaƙi Bafilistin, sai ya tambayi Abner, komandan rundunarsa ya ce, “Abner, ɗan wane ne wannan saurayi?”

\par }{\PP Abner ya ce ran sarki yă daɗe, “Ban sani ba.”


\par }{\PP \VS{56}Sarki ya ce, “Ka tambaya mini ko yaron wane ne wannan saurayi.”


\par }{\PP \VS{57}Dawuda yana dawowa daga karkashe Filistiyawa ke nan, sai Abner ya kai shi gaban Shawulu, riƙe da kan Bafilistin.


\par }{\PP \VS{58}Sai Shawulu ya ce, “Kai ɗan wane ne, saurayi?”

\par }{\PP Dawuda ya ce, “Ni ɗan bawanka Yesse ne, na Betlehem.”




\par }\Chap{18}{\SH Shawulu ya fara kishin Dawuda
\par }
{\PP \VerseOne{1}Bayan da Dawuda ya gama magana da Shawulu, sai Yonatan ɗan Shawulu ya ji zuciyarsa tana son Dawuda sosai. Yonatan kuwa yana ƙaunar Dawuda kamar ransa.

\VS{2}Tun daga wannan rana Shawulu ya zaunar da Dawuda tare da shi, bai bar shi ya koma gidan mahaifinsa ba.

\VS{3}Yonatan kuma ya yi yarjejjeniya da Dawuda saboda yana ƙaunarsa kamar ransa.

\VS{4}Yonatan ya tuɓe doguwar taguwarsa da ya sa, ya ba wa Dawuda, tare da sulkensa, har ma da māshi da kibiyarsa, da kuma bel nasa.


\par }{\PP \VS{5}Duk abin da Shawulu ya aiki Dawuda yă yi yakan yi shi cikin aminci, har Shawulu ya ba shi babban makami a rundunarsa. Wannan ya faranta wa dukan mutane zuciya har ma da ma’aikatan Shawulu.


\par }{\PP \VS{6}Yayinda mutane suke dawowa gida bayan da Dawuda ya kashe Bafilistin, mata suka fito daga dukan biranen Isra’ila don su sadu da Sarki Shawulu, suna waƙoƙi da raye-raye masu farin ciki, da ganguna da sarewa.

\VS{7}Suna rawa suna cewa,

\par }{\Q “Shawulu ya kashe dubbansa,

\par }{\QB Dawuda kuwa ya kashe dubun dubbai.”


\par }{\PP \VS{8}Shawulu kuwa ya ji fushi, wannan magana ba tă yi masa daɗi ba, ya yi tunani ya ce, “Suna yabon Dawuda cewa ya kashe dubun dubbai amma ni dubbai kawai. Me ya rage masa yanzu, in ba mulki ba?”

\VS{9}Tun daga wannan lokaci zuwa gaba, Shawulu ya dinga kishin Dawuda.


\par }{\PP \VS{10}Kashegari, mugun ruhu daga Allah ya fāɗo wa Shawulu da tsanani. Yana annabci a gidansa, Dawuda kuwa yana bugan molo kamar yadda ya saba. Shawulu yana riƙe da māshi a hannunsa.

\VS{11}Da ƙarfi yana magana da kansa yana cewa, “Zan kafe Dawuda da bango.” Amma Dawuda ya bauɗe masa sau biyu.


\par }{\PP \VS{12}Shawulu ya ji tsoron Dawuda don
{\ND{Ubangiji}} yana tare da shi, amma
{\ND{Ubangiji}} ya riga ya bar Shawulu.

\VS{13}Saboda haka Shawulu bai yarda Dawuda yă zauna tare da shi ba, amma ya maishe shi shugaban sojoji dubu. Dawuda kuwa ya riƙa bi da su yana kaiwa yana kuma da tare da su.


\par }{\SH Dawuda ya bi da runduna a yaƙe-yaƙensu
\par }
{\PP \VS{14}A kome da Dawuda ya yi yakan yi nasara gama
{\ND{Ubangiji}} yana tare da shi.

\VS{15}Da Shawulu ya ga yadda yake cin nasara, sai ya ji tsoronsa.

\VS{16}Amma dukan Isra’ila da Yahuda suka ƙaunaci Dawuda gama yana bin da su a yaƙe-yaƙensu.


\par }{\PP \VS{17}Shawulu ya ce wa Dawuda, “Ga diyata Merab zan ba ka ka aura, kai dai ka yi mini aiki da himma, ka kuma yi yaƙe-yaƙen
{\ND{Ubangiji}}.” Saboda Shawulu ya ce wa kansa, “Ba zan ɗaga hannuna a kansa ba, Filistiyawa ne za su yi wannan.”


\par }{\PP \VS{18}Amma Dawuda ya ce wa Shawulu, “Wane ni, wa ya san iyayena ko kabilar iyayena a Isra’ila da zan zama surukin sarki?”

\VS{19}Da lokaci ya kai da Merab ’yar Shawulu za tă yi aure da Dawuda, sai aka aurar da ita wa Adriyel na Mehola.


\par }{\PP \VS{20}Mikal ’yar Shawulu kuwa tana ƙaunar Dawuda sosai. Da aka gaya wa Shawulu labarin, sai ya yi farin ciki, ya yi tunani ya ce,

\VS{21}“Zan ba shi ita tă zama masa tarko, da haka Filistiyawa za su same shi.” Shawulu ya ce wa Dawuda, “Yanzu kana da dama sau na biyu ka zama surukina.”


\par }{\PP \VS{22}Sai Shawulu ya umarci ma’aikatansa cewa, “Ku yi magana da Dawuda asirce ku ce, ‘Duba, sarki yana farin ciki da kai, dukan ma’aikatansa kuma suna sonka, ka yarda ka zama surukinsa.’ ”


\par }{\PP \VS{23}Suka sāke yi wa Dawuda wannan magana amma Dawuda ya ce, “Kuna tsammani abu mai sauƙi ne mutum yă zama surukin sarki? Ni talaka ne, kuma ba sananne ba.”


\par }{\PP \VS{24}Da ma’aikatan Shawulu suka gaya masa abin da Dawuda ya faɗa.

\VS{25}Sai Shawulu ya ce, “Ku gaya wa Dawuda, ‘Sarki ba ya bukatan kuɗin auren ’yarsa, sai dai loɓar Filistiyawa domin ramako a kan abokan gābansa.’ ” Shawulu yana shiri ne domin Dawuda yă fāɗa a hannun Filistiyawa.


\par }{\PP \VS{26}Da ma’aikatan suka gaya wa Dawuda waɗannan abubuwa, sai ya yi murna don zai zama surukin sarki. Amma kafin lokacin yă cika,

\VS{27}Dawuda da mutanensa suka fita suka kashe Filistiyawa ɗari biyu, suka kawo loɓar suka miƙa wa sarki, domin yă zama surukin sarki. Sai Shawulu ya ba da ’yarsa Mikal aure ga Dawuda.


\par }{\PP \VS{28}Da Shawulu ya gane
{\ND{Ubangiji}} yana tare da Dawuda, ’yarsa Mikal kuma tana ƙaunarsa,

\VS{29}sai Shawulu ya ƙara jin tsoron Dawuda har ya zama maƙiyinsa a dukan sauran rayuwarsa.


\par }{\PP \VS{30}Manyan sojojin Filistiyawa suka yi ta fita suna yaƙi da Isra’ilawa, amma kullum Dawuda yakan sami nasara fiye da sauran manyan sojojin Shawulu. Ta haka ya yi suna ƙwarai.




\par }\Chap{19}{\SH Shawulu ya yi ƙoƙari yă kashe Dawuda
\par }
{\PP \VerseOne{1}Shawulu ya gaya wa ɗansa Yonatan da ma’aikatansa su kashe Dawuda. Amma Yonatan yana son Dawuda sosai.

\VS{2}Sai ya gargaɗe shi ya ce, “Mahaifina Shawulu yana neman hanyar da zai kashe ka. Ka kula da kanka gobe da safe, ka tafi wani wuri ka ɓuya.

\VS{3}Zan je in tsaya da mahaifina a fili inda kake, zan yi masa magana game da kai. Zan kuma gaya maka abin da na ji.”


\par }{\PP \VS{4}Yonatan ya yi magana mai kyau a kan Dawuda a wajen mahaifinsa ya ce, “Kada sarki yă yi wani mummunan abu wa bawansa Dawuda, gama bai yi maka wani abu marar kyau ba. Abin da ya yi ya amfane ka ƙwarai da gaske.

\VS{5}Ya yi kasai da ransa sa’ad da ya kashe Bafilistin nan.
{\ND{Ubangiji}} ya ba wa dukan Isra’ila babban nasara, ka gani, ka kuma yi farin ciki. Don me za ka ci mutuncin amintaccen mutum kamar Dawuda ta wurin kashe shi ba tare da wani dalili ba?”


\par }{\PP \VS{6}Shawulu ya saurari Yonatan sai ya rantse ya ce, “Muddin
{\ND{Ubangiji}} yana a raye, ba za a kashe Dawuda ba.”


\par }{\PP \VS{7}Ta haka Yonatan ya kira Dawuda ya gaya masa dukan maganarsu. Ya kawo shi wurin Shawulu, Dawuda kuwa ya zauna tare da Shawulu kamar dā.


\par }{\PP \VS{8}Wani yaƙi ya sāke tashi, Dawuda kuwa ya fita ya yaƙi Filistiyawa, ya kai musu hari mai tsanani, sai da suka gudu a gabansa.


\par }{\PP \VS{9}Amma mugun ruhu daga
{\ND{Ubangiji}} ya sauko wa Shawulu yayinda yana zaune a cikin gidansa da māshi a hannunsa. Yayinda Dawuda yake bugan molo,

\VS{10}Shawulu ya yi ƙoƙari yă kafe shi da bango da māshinsa, amma Dawuda ya goce sa’ad da Shawulu jefa māshin a bango. A daren nan Dawuda ya nemi hanya ya gudu.


\par }{\PP \VS{11}Shawulu ya aiki mutane zuwa gidan Dawuda su yi gadin gidan, su kuma kashe Dawuda. Amma Mikal matar Dawuda ta gargaɗe Dawuda, ta ce, “In ba ka gudu a daren nan ba, kashegari za a kashe ka.”

\VS{12}Haka kuwa Mikal ta sauko da Dawuda ta taga ya gudu, ya tsere.

\VS{13}Sai Mikal ta ɗauki gunki ta kwantar da shi a gādo, ta sa masa gashin akuya a kansa, sai ta rufe da mayafi.


\par }{\PP \VS{14}Da Shawulu ya aiki mutane su kama Dawuda. Mikal ta ce, “Ba shi da lafiya.”


\par }{\PP \VS{15}Sai Shawulu ya sāke aiki mutanen su ga Dawuda, ya ce musu, “Ku kawo shi a gādonsa domin in kashe shi.”

\VS{16}Amma da mutanen suka shiga sai suka ga gunkin a gadon, a wajen kan kuwa akwai gashin akuya.


\par }{\PP \VS{17}Shawulu ya ce wa Mikal, “Don me kika ruɗe ni har kika bar maƙiyina ya gudu ya tsere?”

\par }{\PP Mikal ta ce masa, “Ya ce mini, ‘Idan ban bar shi ya tafi ba, zai kashe ni?’ ”


\par }{\PP \VS{18}Da Dawuda ya gudu ya tsere, sai ya tafi wurin Sama’ila a Rama ya gaya masa dukan abin da Shawulu ya yi masa. Da shi da Sama’ila suka tafi Nayiwot suka zauna a can.

\VS{19}Shawulu ya sami labari cewa, “Dawuda yana Nayiwot a Rama.”

\VS{20}Sai ya aiki mutane su je su kamo Dawuda, amma da suka ga ƙungiyar annabawa suna annabci tare da Sama’ila shugabansu a tsaye, sai Ruhun Allah ya sauko wa mutanen Shawulu, su ma suka fara yin annabci.

\VS{21}Shawulu ya sami labari game da wannan, sai ya sāke aiken waɗansu da yawa. Su ma suka shiga yin annabci. Shawulu ya sāke aiken mutane sau na uku, su kuma suka shiga yin annabci.

\VS{22}A ƙarshe, shi da kansa ya tashi ya tafi Rama. Ya bi ta babban rijiyar ruwan Seku. A can ya yi tambaya ya ce, “Ina Sama’ila da Dawuda suke?”

\par }{\PP Suka ce, “Suna cikin Nayiwot a Rama.”


\par }{\PP \VS{23}Saboda haka Shawulu ya tafi Nayiwot a Rama, amma Ruhun Allah ya sauko masa, shi ma ya yi tafiya yana annabci har sai da ya isa Nayiwot.

\VS{24}Ya tuttuɓe rigunarsa, ya kuma yi annabci a gaban Sama’ila. Ya kwanta tsirara dukan yini da dukan dare. Abin da ya sa ke nan mutane suke cewa, “Shawulu ma yana cikin annabawa ne?”




\par }\Chap{20}{\SH Dawuda da Yonatan
\par }
{\PP \VerseOne{1}Sai Dawuda ya gudu daga Nayiwot a Rama ya je wurin Yonatan ya ce, “Me na yi? Wane laifi ne na yi? Ta wace hanya ce na yi wa mahaifinka laifi har da yake neman yă kashe ni?”


\par }{\PP \VS{2}Yonatan ya ce, “Faufau, ba za ka mutu ba! Ka ji nan, mahaifina ba ya yin kome ba tare da ya shawarce da ni ba. Me ya sa ya ɓoye mini wannan? Ba zai yiwu ba.”


\par }{\PP \VS{3}Sai Dawuda ya rantse ya ce, “Mahaifinka ya san cewa, na sami tagomashi a gare ka, domin haka ba zai sanar maka da wannan ba, don kada yă baƙanta maka rai. Na rantse da
{\ND{Ubangiji}}, da kai kuma, taki ɗaya kaɗai ya rage tsakanina da mutuwa.”


\par }{\PP \VS{4}Sai Yonatan ya ce, “Duk abin da kake so in yi maka zan yi.”


\par }{\PP \VS{5}Dawuda ya ce, “Gobe fa shi ne Bikin Sabon Wata, ya kamata in ci tare da sarki amma bari in tafi fili in ɓuya har jibi da yamma.

\VS{6}In mahaifinka bai gan ni ba, ka gaya masa cewa, ‘Dawuda ya nemi izinina domin yă hanzarta yă tafi garinsa a Betlehem saboda ana hadaya ta shekara-shekara don dukan zuriyarsa.’

\VS{7}In ya yi na’am, to, bawanka ya tsira. Amma in ka ga ya damu, to, ka tabbata ya yi niyya yă kashe ni.

\VS{8}Kai kuma, ka nuna alheri ga bawanka, gama ka riga ka yi yarjejjeniya da ni a gaban
{\ND{Ubangiji}}, in kuwa na yi laifi ne sai ka kashe ni da kanka. Don me za ka bashe ni ga mahaifinka?”


\par }{\PP \VS{9}Yonatan ya ce, “Labudda! In na ji ƙishin-ƙishin, cewa mahaifina yana neman yă kashe ka ashe, ba zan gaya maka ba?”


\par }{\PP \VS{10}Dawuda ya ce, “Wa zai gaya mini idan mahaifinka ya amsa maka da amsa marar daɗi?”


\par }{\PP \VS{11}Yonatan ya ce, “Zo mu fita zuwa fili.” Sai suka tafi tare.


\par }{\PP \VS{12}Sai Yonatan ya ce wa Dawuda, “Na yi rantse da
{\ND{Ubangiji}}, Allah na Isra’ila cewa war haka jibi, zan yi ƙoƙari in ji daga mahaifina, idan ya yi magana mai kyau game da kai, zan gaya maka.

\VS{13}Amma in mahaifina ya sa zuciya yă cuce ka,
{\ND{Ubangiji}} yă hukunta ni da hukunci mai tsanani in ban gaya maka ba, in kuma sa ka ka tafi lafiya.
{\ND{Ubangiji}} yă kasance tare da kai kamar yadda ya kasance da mahaifina.

\VS{14}Amma ka nuna mini alheri marar ƙarewa iri ta
{\ND{Ubangiji}} dukan rayuwata don kada a kashe ni.

\VS{15}Kada kuma ka yanke alherinka ga iyalina ko da
{\ND{Ubangiji}} ya hallaka dukan maƙiyin Dawuda a duniya.”


\par }{\PP \VS{16}Saboda haka Yonatan ya yi yarjejjeniya da gidan Dawuda cewa
{\ND{Ubangiji}} yă kawo dukan maƙiyin Dawuda ga mutuwa.

\VS{17}Yonatan kuwa ya sa Dawuda ya sāke tabbatar masa rantsuwansa game da abokantakarsa da shi, gama yana ƙaunar Dawuda kamar ransa.


\par }{\PP \VS{18}Sai Yonatan ya gaya wa Dawuda cewa, “Gobe ne Bikin Sabon Wata, za a rasa ka, da yake kujerarka za tă kasance ba kowa a kai.

\VS{19}Jibi wajajen yamma, ka tafi wurin da ka ɓuya lokacin da wannan matsala ta fara, ka tsaya kusa da dutsen Etsel.

\VS{20}Zan harbi kibiya uku ta wajen, sai ka ce dai ina harbin baka.

\VS{21}Sa’an nan zan aiki yaro in ce masa, ‘Je ka nemo kibiyoyin.’ In na ce masa, ‘Duba, kibiyoyin suna wannan gefen da kake, kawo su,’ sai ka fito, wato, tabbatacce muddin
{\ND{Ubangiji}} yana raye, ka tsira, ba wani hatsari.

\VS{22}Amma in na ce wa yaron, ‘Duba, kibiyoyin suna gaba da kai,’ sai ka tafi, gama
{\ND{Ubangiji}} ya sallame ka.

\VS{23}Game da al’amarin da muka tattauna da ni da kai kuwa, ka tuna fa
{\ND{Ubangiji}} ne shaida tsakanina da kai har abada.”


\par }{\PP \VS{24}Dawuda ya tafi ya ɓuya a fili. Sa’ad da ranar Bikin Sabon Wata ta zo, sarki ya zauna don yă ci.

\VS{25}Ya zauna a kujeransa inda ya saba zama kusa da bango yana fuskantar Yonatan, Abner kuma ya zauna kusa da sarki. Amma kujeran Dawuda ba kowa.

\VS{26}Shawulu bai ce kome ba a ranar domin ya yi tsammani wataƙila wani abu ya faru da Dawuda ya mai da shi marar tsarki, tabbatacce ba shi da tsarki.

\VS{27}Amma kashegari, rana ta biyu ga wata, kujeran Dawuda kuma ba kowa, sai Shawulu ya ce wa ɗansa Yonatan, “Me ya sa ɗan Yesse bai zo cin abinci, jiya da yau ba?”


\par }{\PP \VS{28}Yonatan ya ce, “Dawuda ya nemi izinina don yă tafi Betlehem.

\VS{29}Ya ce, ‘Bari in tafi gama iyalinmu suna miƙa hadaya a gari, ’yan’uwana kuwa sun gayyace ni in kasance a can. In na sami yardarka, bari in tafi in ga ’yan’uwana.’ Dalilin ke nan da bai zo ci da sarki ba.”


\par }{\PP \VS{30}Fushin Shawulu ya ƙuna a kan Yonatan, sai ya ce masa, “Kai shege ne, haihuwar banzan mace; ai, na san kana goyon bayan ɗan Yesse don ka wulaƙantar da kanka da mahaifinka.

\VS{31}Muddin ɗan Yesse yana da rai a duniya, ba za ka kahu ba. Sarautarka kuma ba za tă kahu ba. Yanzu sai ka je ka kawo mini shi. Dole yă mutu.”


\par }{\PP \VS{32}Yonatan ya ce wa mahaifinsa, “Me ya sa zai mutu? Me ya yi?”

\VS{33}Amma Shawulu ya jefe shi da māshi don yă kashe shi. A nan ne Yonatan ya san lalle mahaifinsa ya yi niyya yă kashe Dawuda.


\par }{\PP \VS{34}Yonatan ya tashi daga tebur cin abincin da fushi. A rana ta biyun kuwa bai ci abinci ba, gama yana baƙin ciki game da rashin kunyar mahaifinsa game da Dawuda.


\par }{\PP \VS{35}Da safe Yonatan ya tafi domin yă sadu da Dawuda a fili. Ya tafi tare da wani ƙaramin yaro.

\VS{36}Ya ce wa yaron, “Yi ruga da gudu ka nemo kibiyoyin da na harba.” Da yaron ya ruga sai ya harba kibiya a gaba da shi.

\VS{37}Da yaron ya isa wurin da kibiyan Yonatan ya fāɗi, Yonatan ya kira shi ya ce, “Kibiyan na gabanka fa.”

\VS{38}Sai ya tā da murya ya ce, “Maza, yi sauri kada ka tsaya.” Yaron ya ɗauko kibiya ya kawo wa maigidansa.

\VS{39}(Yaron kuwa bai san kome game da wannan abu ba, sai Yonatan da Dawuda kawai.)

\VS{40}Yonatan ya ba wa yaron makaman ya ce, “Ka ɗauka ka koma gari.”


\par }{\PP \VS{41}Da yaron ya tafi, sai Dawuda ya tashi daga inda ya ɓuya kusa da tarin duwatsu, ya rusuna har sau uku. Sa’an nan suka sumbaci juna, suka yi kuka, Dawuda kuwa ya yi kuka sosai.


\par }{\PP \VS{42}Yonatan ya ce wa Dawuda, “Sauka lafiya, mun riga mun yi rantsuwar abokantaka da juna a cikin sunan
{\ND{Ubangiji}} cewa,
{\ND{‘Ubangiji}} ne shaida tsakanina da kai, tsakanin zuriyarka da zuriyata har abada.’ ” Sai Dawuda ya tafi, Yonatan kuwa ya koma gari.




\par }\Chap{21}{\SH Dawuda a Nob
\par }
{\PP \VerseOne{1}Dawuda ya tafi Nob a wurin Ahimelek firist. Da Ahimelek ya gan shi sai ya firgita ya ce, “Me ya sa kai kaɗai ne? Me ya sa ba wani tare da kai?”


\par }{\PP \VS{2}Dawuda ya ce wa Ahimelek firist, “Na zo aikin sarki ne, ya kuwa ce kada in sanar wa kowa abin da ya sa in yi. Na faɗa wa mutanena inda za su same ni.

\VS{3}Yanzu, me kake da shi a hannu? Ka ba ni burodi guda biyar, ko wani abu da kake da shi a nan.”


\par }{\PP \VS{4}Amma firist ya ce wa Dawuda, “Ba ni da burodi iri na kowa da kowa, sai dai akwai burodin da aka tsarkake. Za ka iya ɗauka ku ci idan mutanenka ba su kwana da mata ba.”


\par }{\PP \VS{5}Dawuda ya ce, “Lalle ne a keɓe muke daga mata. Mutanena sukan keɓe kansu a koyaushe suka tashi ’yar tafiya, balle fa a yau!”

\VS{6}Don haka firist ya ba shi keɓaɓɓen burodi, tun da yake babu wani burodi a can sai dai burodin Kasancewa da aka cire daga gaban
{\ND{Ubangiji}}, aka sa burodi mai zafi a maimakon wanda aka cire a ranar.


\par }{\PP \VS{7}A ranar kuwa, ɗaya daga cikin bayin Shawulu yana can, a tsare a gaban
{\ND{Ubangiji}}, sunansa Doyeg, mutumin Edom, shugaban makiyayan Shawulu.


\par }{\PP \VS{8}Dawuda ya ce wa Ahimelek, “Ba ka da māshi ko takobi a nan? Ban kawo māshina ko wani makami ba gama saƙon sarki ya zo mini da gaggawa.”


\par }{\PP \VS{9}Sai firist ya ce, “Takobin Goliyat Bafilistin nan wanda ka kashe a Kwarin Ela yana nan. An naɗe shi da ƙyallen aka ajiye a bayan Efod, in kana so, sai ka ɗauka. Ba wani takobi kuma sai wancan.”

\par }{\PP Dawuda ya ce, “Ba ni shi, ai, ba wani kamar sa.”


\par }{\SH Dawuda a Gat
\par }
{\PP \VS{10}A ranar, Dawuda ya gudu daga wajen Shawulu ya tafi wuri Akish sarkin Gat.

\VS{11}Amma bayin Akish suka ce masa, “Wannan ba shi ne Dawuda sarkin ƙasar ba? Ashe, ba shi ne aka yi ta yin waƙoƙi a kansa, ana raye-raye, ana cewa,

\par }{\Q “Shawulu ya kashe dubbai,

\par }{\QB Dawuda kuwa ya kashe dubun dubbai?”


\par }{\PP \VS{12}Dawuda ya riƙe waɗannan kalmomi a zuciyarsa, ya kuma ji tsoron Akish sarkin Gat sosai.

\VS{13}Don haka sai ya yi kamar ya taɓu a gabansu. A duk lokacin da yake tare da su, sai yă yi kamar ya haukace. Ya yi ta zāne-zāne a ƙofofi, ya bar miyau yana ta bin gemunsa.


\par }{\PP \VS{14}Akish ya ce wa bayinsa, “Duba, wannan mutum yana hauka. Me ya sa kuka kawo shi a wurina?

\VS{15}Na rasa masu hauka ne da za ku kawo mini wannan mutum yă yi ta hauka a gabana? Dole ne wannan mutum yă shiga gidana?”




\par }\Chap{22}{\SH Dawuda a Adullam da Mizfa
\par }
{\PP \VerseOne{1}Dawuda ya bar Gat, ya tsere zuwa kogon Adullam. Da ’yan’uwansa da kuma iyalan mahaifinsa suka ji labari, sai suka tafi can wurinsa.

\VS{2}Dukan mutanen da suke cikin wahala, da waɗanda ake binsu bashi, da masu damuwoyi, suka tattaru a wurin Dawuda. Shi kuwa ya zama shugabansu. Yawansu ya kai ɗari huɗu.


\par }{\PP \VS{3}Daga can Dawuda ya tafi Mizfa a Mowab. Ya ce wa sarkin Mowab, “Za ka yarda mahaifina da mahaifiyata su zo su zauna a wurinka kafin in san abin da Allah zai yi da ni?”

\VS{4}Saboda haka ya bar su a wurin sarkin Mowab, suka zauna da shi duk tsawon lokacin da Dawuda yake ta ɓuya a kogwannin duwatsu.


\par }{\PP \VS{5}Amma annabin nan Gad ya ce wa Dawuda, “Kada ka zauna a nan, maza ka tashi ka shiga ƙasar Yahuda”. Sai Dawuda ya tashi ya tafi jejin Heret.


\par }{\SH Shawulu ya kashe firistocin Nob
\par }
{\PP \VS{6}Sai Shawulu ya sami labari cewa an ga Dawuda da mutanensa. Shawulu kuwa yana zaune da māshinsa kusa a ƙarƙashin itacen tsamiya a tudun Gibeya, tare da dukan ma’aikatansa kewaye da shi.

\VS{7}Ya ce musu, “Mutanen Benyamin, ku saurara; ɗan Yesse zai iya ba dukanku filaye da gonakin inabi ne? Zai ba dukanku shugabanci na dubbai ko shugabanci na ɗari-ɗari?

\VS{8}Abin da ya sa dukanku kuka gama baki a kaina? Ba wanda ya gaya mini lokacin da ɗana ya yi yarjejjeniya da ɗan Yesse, ba wanda ya kulla da ni, ko ya gaya mini cewa ɗana ya sa bawana yă tayar mini, yana fakona kamar yadda yake a yau.”


\par }{\PP \VS{9}Amma Doyeg mutumin Edom da yake tsaye tare da fadawan Shawulu ya ce, “Na ga ɗan Yesse ya zo wurin Ahimelek ɗan Ahitub a Nob.

\VS{10}Ahimelek ya roƙi
{\ND{Ubangiji}} saboda shi, ya kuma ba shi guzuri da takobin Goliyat Bafilistin.”


\par }{\PP \VS{11}Sai sarki ya aika aka kira masa Ahimelek firist ɗan Ahitub da dukan iyalin mahaifinsa. Dukansu suka zo wurin sarki.

\VS{12}Shawulu ya ce, “Ka saurara yanzu, ɗan Ahitub.”

\par }{\PP Ya amsa ya ce, “Ina saurara, ranka yă daɗe.”


\par }{\PP \VS{13}Shawulu ya ce masa, “Don me ka gama baki da ɗan Yesse a kaina har ka ba shi burodi da takobin (Goliyat), ka kuma roƙi Allah don yă tayar mini, yă kuma yi fakona kamar yadda yake yi yau?”


\par }{\PP \VS{14}Ahimelek ya ce wa sarki, “A cikin bayinka duka, wa ke da aminci iri na Dawuda, surukin sarki, shugaban jarumanka wanda ake girmamawa da gaske a gidanka?

\VS{15}A wannan rana ce da na fara roƙon Allah saboda shi? Kada sarki yă zargi bawansa ko wani daga iyalin mahaifinsa, gama bawanka bai san kome a kan dukan waɗannan al’amura ba.”


\par }{\PP \VS{16}Amma sarki ya ce, “Lalle Ahimelek za ka mutu, da kai da dukan iyalin mahaifinka.”


\par }{\PP \VS{17}Sai sarki ya umarci matsaran da suke tsaye kusa da shi ya ce, “Ku kakkashe firistocin
{\ND{Ubangiji}}, gama su ma sun goyi bayan Dawuda. Sun san yana gudu, duk da haka ba su gaya mini ba.”

\par }{\PP Amma ma’aikatan sarki ba su yarda su sa hannu su kashe firistocin
{\ND{Ubangiji}} ba.


\par }{\PP \VS{18}Sai sarki ya umarce Doyeg ya ce, “Ka juya ka kakkashe firistocin.” Doyeg mutumin Edom ya juya ya kakkashe firistocin. A ranar kuwa ya kashe mutum tamanin da biyar waɗanda suke sanye da efod na lilin.

\VS{19}Ya kuma hallaka Nob birnin firistoci, ya kashe dukan mata, da maza, da yara, da jarirai, da shanu, da jakuna, da kuma tumaki.


\par }{\PP \VS{20}Amma Abiyatar ɗan Ahimelek jikan Ahitub ya tsere, ya gudu zuwa wurin Dawuda.

\VS{21}Abiyatar gaya wa Dawuda cewa, “Shawulu ya hallaka firistocin
{\ND{Ubangiji}}.”

\VS{22}Dawuda ya ce wa Abiyatar, “Lalle a wancan ranar, sa’ad da na ga Doyeg mutumin Edom a can, na san tabbatacce zai gaya wa sarki. Ni ne sanadin mutuwar dukan iyalin mahaifinka.

\VS{23}Ka zauna tare da ni, kada ka ji tsoro mutumin da yake neman ranka, yana nema raina ma. Ka zauna lafiya tare da ni.”




\par }\Chap{23}{\SH Dawuda ya ceci Keyila
\par }
{\PP \VerseOne{1}Sa’ad da aka ce wa Dawuda, “Duba ga Filistiyawa suna yaƙi da mutanen Keyila, suna kwashe musu hatsi a masussukai.”

\VS{2}Sai Dawuda ya nemi nufin
{\ND{Ubangiji}}, ya ce, “In tafi in fāɗa wa Filistiyawa da yaƙi?”

\par }{\PP {\ND{Ubangiji}} kuwa ya ce masa, “Jeka ka yi yaƙi da Filistiyawa, ka ceci Keyila.”


\par }{\PP \VS{3}Amma mutanen Dawuda suka ce masa, “Ga shi, a nan ma a Yahuda muna jin tsoro, balle mu tafi Keyila mu yi yaƙi da sojojin Filistiyawa!”


\par }{\PP \VS{4}Dawuda ya sāke nemi nufin
{\ND{Ubangiji}}, sai
{\ND{Ubangiji}} ya ce masa, “Tashi ka gangara zuwa Keyila, gama zan ba da Filistiyawa a hannunka.”

\VS{5}Sa’an nan Dawuda da mutanensa suka tafi Keyila, suka yi yaƙi da Filistiyawa, suka kwashe musu shanunsu, suka jijji wa Filistiyawa ƙwarai, suka cece mutanen Keyila daga hannunsu.

\VS{6}(Abiyatar ɗan Ahimelek ya zo da efod sa’ad da ya gudo zuwa wurin Dawuda a Keyila.)


\par }{\SH Shawulu ya fafari Dawuda
\par }
{\PP \VS{7}Shawulu ya sami labari cewa Dawuda ya tafi Keyila, sai ya ce, “Allah ya bashe shi a hannuna, domin Dawuda ya kulle kansa ke nan da ya shiga birnin da yake da ƙofofin da ake kulle da ƙarafa.”

\VS{8}Shawulu ya kira dukan sojojinsa don yaƙi, su gangaro zuwa Keyila su mamaye Dawuda da mutanensa.


\par }{\PP \VS{9}Da Dawuda ya ji labari Shawulu yana shirya hanyar da zai kashe shi, sai ya ce wa Abiyatar firist, “Kawo mini efod a nan.”

\VS{10}Dawuda ya ce, “Ya
{\ND{Ubangiji}}, Allah na Isra’ila, bawanka ya sami labari cewa tabbatacce Shawulu yana shirin zuwa Keyila yă hallaka garin saboda ni.

\VS{11}Mutanen Keyila za su bashe ni a gare shi? Shawulu zai gangaro nan kamar yadda bawanka ya sami labari? Ya
{\ND{Ubangiji}}, Allah na Isra’ila, ka gaya wa bawanka.”

\par }{\PP {\ND{Ubangiji}} ya ce, “Zai zo.”


\par }{\PP \VS{12}Dawuda ya sāke cewa, “Mutanen Keyila za su bashe ni da mutanena ga Shawulu?”

\par }{\PP {\ND{Ubangiji}} ya ce, “Za su yi.”


\par }{\PP \VS{13}Saboda haka Dawuda da mutanensa wajen mutum ɗari shida suka bar Keyila, suka yi ta tafiya daga wannan wuri zuwa wancan. Sa’ad da aka gaya wa Shawulu cewa Dawuda ya tsere daga Keyila, sai ya fasa tafiya can.


\par }{\PP \VS{14}Dawuda ya zauna a jeji cikin kogunan duwatsu da kuma tuddan jejin Zif. Kowace rana Shawulu ya yi ta neman Dawuda amma Allah bai bashe Dawuda a hannunsa ba.


\par }{\PP \VS{15}A lokacin da Dawuda yana zaune a Horesh cikin jejin Zif, ya sami labari cewa Shawulu ya fito don yă kashe shi.

\VS{16}Yonatan ɗan Shawulu kuwa ya tafi wurin Dawuda a Horesh, ya ƙarfafa shi yă dogara ga Allah.

\VS{17}Ya ce, “Kada ka ji tsoro, mahaifina Shawulu ba zai taɓa sa hannu a kanka ba. Za ka zama sarki a Isra’ila, ni kuma in zama na biyu gare ka. Kai, ko mahaifina Shawulu ma ya san da haka.”

\VS{18}Su biyunsu kuwa suka ɗaura yarjejjeniya a gaban
{\ND{Ubangiji}}. Sai Yonatan ya koma gida amma Dawuda ya zauna Horesh.


\par }{\PP \VS{19}Zifawa suka tafi wurin Shawulu a Gibeya suka ce masa, “Ashe, ba Dawuda ne yake ɓuya a cikinmu a kogwannin duwatsu a Horesh a bisan tudun Hakila, kudu da Yeshimon ba?

\VS{20}Yanzu, ya sarki, ka gangaro, ka zo a duk lokacin da ka ga ya yi maka, ka zo mu kuma hakkinmu ne mu bashe shi a hannun sarki.”


\par }{\PP \VS{21}Shawulu ya ce, “{\ND{Ubangiji}} ya yi muku albarka, gama kun damu da ni.

\VS{22}Ku tafi ku ƙara shiri. Ku san inda yakan tafi, wane ne kuma ya gan shi a can. An gaya mini cewa shi mai wayo ne sosai.

\VS{23}Ku binciko duk wuraren da yakan ɓuya, sai ku dawo ku gaya mini tabbataccen labari. Sa’an nan zan tafi tare da ku in yana can. Zan nemi shi ko’ina cikin dukan kabilar Yahuda.”


\par }{\PP \VS{24}Sai suka tashi suka koma Zif, suka sha gaban Shawulu. Dawuda da mutanensa kuwa suna jejin Mawon cikin Araba, kudu da Yeshimon.

\VS{25}Shawulu da mutanensa suka tafi neman Dawuda. Da Dawuda ya ji labari, sai ya gangara cikin duwatsu ya zauna a cikin jejin Mawon. Sa’ad da Shawulu ya ji haka, sai ya tafi jejin Mawon yana fafaran Dawuda.


\par }{\PP \VS{26}Shawulu yana tafiya a gefe ɗaya na dutsen, Dawuda da mutanensa kuma suna a wancan gefe, suna hanzari su ɓace wa Shawulu. Sa’ad da Shawulu da sojojinsa suka kusa cimma Dawuda da mutanensa don su kama su,

\VS{27}sai wani manzo ya zo wurin Shawulu yana cewa, “Ka koma da sauri, Filistiyawa sun kawo wa ƙasar hari.”

\VS{28}Shawulu kuwa ya janye daga fafaran Dawuda, ya tafi yă ƙara da Filistiyawa. Dalilin ke nan da ake kiran wannan wuri Sela Hammalekot, wato, dutsen tserewa.

\VS{29}Dawuda kuwa ya haura daga can ya zauna a kogwannin duwatsun En Gedi.




\par }\Chap{24}{\SH Dawuda ya bar Shawulu da rai
\par }
{\PP \VerseOne{1}Bayan da Shawulu ya komo daga fafaran Filistiyawa, sai aka gaya masa cewa, “Dawuda yana can a Jejin En Gedi.”

\VS{2}Saboda haka Shawulu ya zaɓi mutum dubu uku daga cikin dukan Isra’ila, suka fita neman Dawuda da mutanensa kusa da Duwatsun Awakin Jeji.


\par }{\PP \VS{3}Da Shawulu ya isa inda ake ajiye garken tumaki a bakin hanya inda akwai kogo, sai ya shiga ciki kogon don yă yi bayan gari. Dawuda da mutanensa kuwa suna can zaune a ƙurewar kogon.

\VS{4}Mutanen Dawuda suka ce, wannan rana ce
{\ND{Ubangiji}} ya yi magana ya ce maka, “Zan ba da maƙiyinka a hannunka domin ka yi abin da ka ga dama da shi.” Sai Dawuda ya tashi a hankali ya je ya yanke shafin rigar Shawulu.


\par }{\PP \VS{5}Daga baya Dawuda ya damu domin ya yanke shafin rigar Shawulu.

\VS{6}Ya ce wa mutanensa, “{\ND{Ubangiji}} yă sawwaƙe in yi abu haka ga shugabana da
{\ND{Ubangiji}} ya shafe, ko in ɗaga hannuna in kashe shi, gama shi shafaffe ne na
{\ND{Ubangiji}}.”

\VS{7}Da wannan magana Dawuda ya kwaɓi mutanensa, bai yarda su fāɗa wa Shawulu ba. Shawulu kuwa ya bar kogon ya yi tafiyarsa.


\par }{\PP \VS{8}Daga baya Dawuda ya fita daga kogon sai ya kira Shawulu ya ce, “Ranka yă daɗe, sarki!” Da Shawulu ya waiwaya, sai Dawuda ya rusuna da fuskarsa har ƙasa.

\VS{9}Ya ce wa Shawulu, “Me ya sa kake saurari mutanen da suke cewa, ‘Dawuda ya dāge yă cuce ka’?

\VS{10}Yau ka ga da idonka yadda
{\ND{Ubangiji}} ya bashe ka a hannuna a cikin kogon nan. Waɗansu sun ce mini in kashe ka, amma na bar ka, na ce, ‘Ba zan sa hannuna a kan shugabana ba, gama shi shafaffe ne na
{\ND{Ubangiji}}.’

\VS{11}Babana, duba, ga shafin rigarka a hannuna, na yanke shafin rigarka amma ban kashe ka ba. Yanzu ka gane ka kuma sani cewa ba ni da laifin aikata kome ko tayarwa, ban yi maka laifi ba, amma kana farautar raina.

\VS{12}{\ND{Ubangiji}} zai shari’anta tsakanina da kai.
{\ND{Ubangiji}} zai sāka mini laifin da ka yi mini, amma ni kam ba zan taɓa ka ba.

\VS{13}Kamar yadda karin maganan nan na dā ya ce, ‘Daga cikin masu mugunta, mugunta ke fitowa,’ hannuna dai ba zai taɓa ka ba.


\par }{\PP \VS{14}“Wane ne sarkin Isra’ila, ka fito kake bi? Wa kake kora? Kana bin mataccen kare ko kuɗin cizo?

\VS{15}{\ND{Ubangiji}} yă zama alƙali, yă yi shari’a tsakanina da kai, bari
{\ND{Ubangiji}} yă duba, yă tsaya mini, yă nuna ba ni da laifi.”


\par }{\PP \VS{16}Da Dawuda ya gama wannan magana, sai Shawulu ya ce, “Muryarka ke nan ɗana Dawuda?” Sai ya fasa da kuka.

\VS{17}Ya ce, “Ka fi ni gaskiya, ka yi mini alheri, ni kuwa na yi maka mugunta.

\VS{18}Ga shi yanzu ka faɗa mini alherin da ka yi mini.
{\ND{Ubangiji}} ya bashe ni a hannunka amma ba ka kashe ni ba.

\VS{19}In mutum ya sami maƙiyinsa, zai bar shi yă tafi lafiya ba tare da yin masa rauni ba?
{\ND{Ubangiji}} yă sāka maka, gama ka nuna mini alheri a yau.

\VS{20}Na sani tabbatacce za ka zama sarki. Masarautar Isra’ila za tă kahu a hannunka.

\VS{21}Yanzu ka rantse mini da
{\ND{Ubangiji}} cewa ba za ka hallaka zuriyarta ko ka share sunana daga iyalin mahaifina ba.”


\par }{\PP \VS{22}Sai Dawuda ya rantse wa Shawulu. Sa’an nan Shawulu ya koma gida, amma Dawuda da mutanensa suka haura zuwa wurin ɓuya.




\par }\Chap{25}{\SH Dawuda da Nabal da Abigiyel
\par }
{\PP \VerseOne{1}Sama’ila ya rasu, sai dukan Isra’ila suka taru suka yi makoki saboda shi. Suka binne shi a gidansa a Rama. Sai Dawuda ya gangara zuwa cikin Jejin Faran.


\par }{\PP \VS{2}A Mawon, akwai wani mutum wanda yake da dukiya a Karmel, mutumin mai arziki ne ƙwarai. Yana da awaki dubu ɗaya, da tumaki dubu uku waɗanda yake wa aski a Karmel.

\VS{3}Ana ce da shi Nabal, sunan matarsa kuwa Abigiyel. Tana da hikima ga ta kuma kyakkyawa, amma mijinta mai rowa ne marar mutunci. Shi daga kabilar Kaleb ne.


\par }{\PP \VS{4}Lokacin da Dawuda yake a jeji, ya ji labari cewa Nabal yana askin tumaki.

\VS{5}Sai ya zaɓi samari goma ya aike su wurin Nabal a Karmel su gaishe shi a madadinsa,

\VS{6}su ce masa, “Ranka yă daɗe, ina maka fatan alheri, kai da gidanka da dukan abin da kake da shi!


\par }{\PP \VS{7}“Na ji cewa, yanzu lokacin askin tumaki ne. Sa’ad da makiyayanka suke tare da mu, ba mu cuce su ba, kuma duk zamansu a Karmel ba abin da yake nasu da ya ɓata.

\VS{8}Ka tambayi bayinka za su kuwa gaya maka. Saboda haka ka yi wa mutanena kirki, gama yau ranar biki ce. Ina roƙonka ka ba wa samarina, wato, bayinka, da ni ɗanka Dawuda, duk abin da kake iya ba su.”


\par }{\PP \VS{9}Da mutanen Dawuda suka isa wurin Nabal, suka ba wa Nabal wannan saƙo a sunan Dawuda, sai suka jira.


\par }{\PP \VS{10}Nabal ya ce wa mutanen Dawuda, “Wane ne wannan Dawuda? Wane ne wannan ɗan Yesse? Yawancin bayi suna tayar wa iyayengijinsu a kwanakin nan.

\VS{11}Don me zan ɗauki burodina da ruwana, da kuma naman da na yanka saboda masu yin wa tumakina aski in ba mutanen da ban ma san inda suka fito ba?”


\par }{\PP \VS{12}Mutanen Dawuda suka juya suka koma. Da suka iso sai suka faɗa wa Dawuda abin da Nabal ya ce.

\VS{13}Dawuda ya ce wa mutanensa, “Kowa yă rataya takobinsa.” Sai duk suka yi haka. Dawuda kuma ya rataya nasa. Mutum wajen ɗari huɗu suka tafi tare da Dawuda, mutum ɗari biyu kuwa suka zauna suna gadin kayansu.


\par }{\PP \VS{14}Ɗaya daga cikin bayin Nabal ya gaya wa Abigiyel matar Nabal cewa, “Dawuda ya aiko da bayinsa daga jeji su gai da maigida, amma maigida ya zazzage su.

\VS{15}Waɗannan mutane kuwa sun yi mana kirki ƙwarai, ba su ba mu wata wahala ba. Babu abu guda da ya ɓace mana dukan lokacin da muke tare da su.

\VS{16}Dare da rana sun zama mana katanga kewaya da mu, a duk tsawon lokacin da muke kiwon tumakinmu kusa da su.

\VS{17}Ki yi nazari a kai, ki ga ko za ki iya yin wani abu, domin masifa yana nan rataye a wuyan maigidanmu da dukan iyalin gidansa. Shi mugun mutum ne wanda ba wani da zai iya yin masa magana.”


\par }{\PP \VS{18}Abigiyel ba tă ɓata lokaci ba. Ta ɗauki burodi guda ɗari biyu, da salkar ruwan inabi biyu da tumaki biyar da aka gyara, da soyayyen hatsi mudu biyar, da waina guda ɗari na ’ya’yan inabi, da masa ɗari biyu na kauɗar ɓaure ta labta wa jakuna.

\VS{19}Sai ta ce wa bawanta, “Yi gaba, zan bi ka”. Amma ba tă gaya wa Nabal, mijinta ba.


\par }{\PP \VS{20}Da tana tafiya a kan jaki, ta kai gindin wani dutse ke nan, sai ga Dawuda da mutanensa suna gangarowa zuwa wajen da take. Sai ta tafi, ta sadu da su.

\VS{21}Bai daɗe ba da Dawuda ya ce a ransa, “Ashe, a banza ne na yi ta lura da dukan abin da yake na mutumin nan a jeji, har ba abinsa da ya ɓace. Ga shi, ya rama mini alheri da mugunta.

\VS{22}Bari Allah yă yi duk abin da ya ga dama da ni in na bar ko ɗaya daga mazan da suke da tare shi, gobe da safe.”


\par }{\PP \VS{23}Da Abigiyel ta ga Dawuda, sai ta gaggauta ta sauka daga kan jaki, ta rusuna a gaban Dawuda da fuskarta har ƙasa.

\VS{24}Ta fāɗi a ƙafafunsa ta ce, “Bari laifin yă zama nawa, ranka yă daɗe. Ina roƙonka ka bar baiwarka ta yi magana, ka ji abin da baiwarka za tă ce.

\VS{25}Kada ranka yă daɗe, yă kula da Nabal, mugun mutumin nan. Shi dai kamar sunansa ne, sunansa Wawa ne, kuma wawanci yana cikinsa. Amma ni baiwarka, ban ga mutanen da ranka yă daɗe ya aika ba.

\VS{26}Da yake yanzu, ya mai girma,
{\ND{Ubangiji}} ya hana ka zubar da jini da kuma ɗaukan wa kanka fansa, muddin
{\ND{Ubangiji}} yana raye, kai kuma kana a raye, bari maƙiyinka da dukan waɗanda suke niyya su cuci shugabana su zama kamar Nabal.

\VS{27}Bari kuma ka karɓi wannan kyautar da baiwarka ta kawo don samarin da suke binka.

\VS{28}Ina roƙonka ka gafarta wa baiwarka laifinta gama tabbatacce
{\ND{Ubangiji}} zai ba shugabana dawwammamiyar sarauta, gama kana yin yaƙin
{\ND{Ubangiji}} ne. Kuma ba wani mugun abin da zai same ka muddin kana a raye.

\VS{29}Ko da yake wani mutum yana fafaranka domin yă kashe ka,
{\ND{Ubangiji}} Allahnka zai kiyaye ranka. Amma za a wurgar da rayukan maƙiyanka kamar yadda ake wurga dutsen majajjawa.

\VS{30}Sa’ad da
{\ND{Ubangiji}} ya cika kowane alherinsa da ya yi wa shugabana alkawari, ya kuma keɓe shi sarki a bisa Isra’ila,

\VS{31}kada yă zama cewa zuciyarka ta ba ka laifi ko ka damu cewa kana da alhakin jini, kada ka yi ramuwa da kanka. Sa’ad da
{\ND{Ubangiji}} ya nuna maka alheri, ka tuna da ni, baiwarka.”


\par }{\PP \VS{32}Dawuda ya ce wa Abigiyel, “Yabo ya tabbata ga
{\ND{Ubangiji}}, Allah na Isra’ila, wanda ya aiko ki don ki same ni yau.

\VS{33}Bari Allah yă albarkace ki saboda hikima yanke hukuncinki da kuma hana ni zubar da jini da ɗauka wa kaina fansa da hannuna a wannan rana.

\VS{34}{\ND{Ubangiji}}, ya hana ni in yi miki ɓarna. Da ba don kin zo kin sadu da ni ba, na rantse da
{\ND{Ubangiji}}, Allah na Isra’ila Mai Rai, babu ko ɗaya daga cikin mazan gidan Nabal da zai rage gobe da safe.”


\par }{\PP \VS{35}Sa’an nan Dawuda ya karɓi abin da ta kawo masa daga hannunta, ya kuma ce mata, “Ki koma gida kada ki damu, na ji koke-kokenki, zan kuma biya miki bukatarki.”


\par }{\PP \VS{36}Da Abigiyel ta kai gida sai ta sami Nabal cikin gida yana ta fama biki iri na sarakuna. Yana ji wa ransa daɗi, ya kuma bugu tilis, saboda haka ba tă ce masa kome ba sai da gari ya waye.

\VS{37}Da safe sa’ad da Nabal ya natsu, sai matarsa ta gaya masa dukan abin da ya faru. Sai zuciyarsa ta tsinke, ya zama kamar dutse.

\VS{38}Bayan kusan kwana goma,
{\ND{Ubangiji}} ya bugi Nabal, sai ya mutu.


\par }{\PP \VS{39}Da Dawuda ya sami labarin mutuwar Nabal, sai ya ce, “Yabo ya tabbata ga
{\ND{Ubangiji}}, wanda ya sāka mini a kan irin renin da Nabal ya yi mini. Ya hana bawansa yin mugunta, ga shi ya ɗora wa Nabal muguntar da ya yi.”

\par }{\PP Sai Dawuda ya aika wa Abigiyel cewa tă zama matarsa.

\VS{40}Bayin Dawuda suka tafi Karmel suka ce wa Abigiyel, “Dawuda ya aike mu gare ki, mu zo mu ɗauke ki ki zama matarsa.”


\par }{\PP \VS{41}Sai ta rusuna da fuskarta har ƙasa ta ce, “Ni baranyarka ce, na shirya in bauta maka in kuma wanke ƙafafun bayin shugabana.”

\VS{42}Abigiyel ta tashi da sauri ta hau jaki, ta kuma sa ’yan mata biyar da suke mata hidima su bi ta, suka tafi tare da ’yan saƙon Dawuda. Ta kuwa zama matarsa.

\VS{43}Dawuda a lokacin ya riga ya auri Ahinowam daga Yezireyel, dukansu suka zama matansa.

\VS{44}Amma Shawulu ya aurar da Mikal, ’yarsa, matar Dawuda, ga Falti ɗan Layish wanda yake daga Gallim.




\par }\Chap{26}{\SH Dawuda ya sāke barin Shawulu da rai
\par }
{\PP \VerseOne{1}Zifawa suka je wurin Shawulu a Gibeya suka ce, “Ashe, ba Dawuda ne ya ɓuya a tudun Hakila da yake fuskantar Yeshimon ba?”


\par }{\PP \VS{2}Sai Shawulu ya tashi ya gangara zuwa Jejin Zif, tare da zaɓaɓɓun mutane dubu uku na Isra’ila. Suka fita neman Dawuda a can.

\VS{3}Shawulu ya yi sansani a bakin hanyar zuwa tudun Hakila mai fuskantar Yeshimon. Amma Dawuda yana zaune a jeji. Sa’ad da ya ga Shawulu ya biyo shi har zuwa can,

\VS{4}sai ya aiki ’yan leƙen asiri su tabbata lalle Shawulu ya iso can.


\par }{\PP \VS{5}Sai Dawuda ya kintsa ya tafi inda Shawulu ya yi sansani. Ya ga inda Shawulu da Abner ɗan Ner shugaban ƙungiyar soja suka kwanta. Shawulu yana kwance a cikin sansani tare da sojoji kewaye da shi.


\par }{\PP \VS{6}Sai Dawuda ya ce wa Ahimelek mutumin Hitti da Abishai ɗan Zeruhiya ɗan’uwan Yowab, “Wa zai gangara tare da ni zuwa sansanin Shawulu?”

\par }{\PP Sai Abishai ya ce, “Zan tafi tare da kai.”


\par }{\PP \VS{7}Saboda haka Dawuda da Abishai suka gangara zuwa wurin rundunar da dare, sai ga Shawulu kwance yana barci a cikin sansani da māshinsa a kafe a ƙasa kusa da kansa. Abner kuwa tare da sojoji suna kwance kewaye da shi.


\par }{\PP \VS{8}Abishai ya ce wa Dawuda, “Yau Allah ya ba da maƙiyinka a hannunka. Bari in kafe shi da ƙasa da māshina, zan soke shi da māshi sau ɗaya tak, ba na bukata in soke shi sau biyu.”


\par }{\PP \VS{9}Amma Dawuda ya ce wa Abishai, “Kada ka hallaka shi. Wa zai sa hannu a kan shafaffe na
{\ND{Ubangiji}}, har yă tsira?

\VS{10}Muddin
{\ND{Ubangiji}} yana a raye,
{\ND{Ubangiji}} da kansa zai buge shi, ko yă mutu a lokacinsa, ko kuma yă mutu a wurin yaƙi.

\VS{11}Amma Allah yă sawwaƙa in sa hannu a shafaffen
{\ND{Ubangiji}}, ka ɗauki māshin da butar ruwan da take kusa da kansa mu tafi.”


\par }{\PP \VS{12}Saboda haka Dawuda ya ɗauki māshin da butar ruwan da take kusa da Shawulu suka tafi. Ba wanda ya gan su, ba wanda ya san abin da ya faru, ba kuwa wanda ya farka, dukansu suna barci gama
{\ND{Ubangiji}} ya sa barci mai nauyi ya ɗauke su.


\par }{\PP \VS{13}Sa’an nan Dawuda ya haye zuwa wancan gefen kwarin, ya hau kan wani tudu mai ɗan nisa inda Shawulu tare da mutanensa suke. Akwai babban fili tsakaninsu.

\VS{14}Sai Dawuda ya kira sojojin Shawulu da kuma Abner ɗan Ner ya ce, “Abner ba za ka amsa mini ba?”

\par }{\PP Abner ya ce, “Wane ne yake kira yana damun sarki haka?”


\par }{\PP \VS{15}Dawuda ya ce wa Abner, “Wane irin mutum ne kai? Ba kai ne soja mafi iya yaƙi a Isra’ila ba? Don me ba ka yi gadin ranka yă daɗe, sarki da kyau ba? Ɗazu wani ya shiga tsakiyarku don yă kashe ranka yă daɗe, sarki.

\VS{16}Abin da ka yi bai yi kyau ba. Muddin
{\ND{Ubangiji}} yana a raye kai da mutanenka kun cancanci mutuwa, domin ba ku lura da maigidanku shafaffe na
{\ND{Ubangiji}} ba. Ka duba kewaye da kai, ina māshi da kuma butar ruwan da suke kusa da kansa?”


\par }{\PP \VS{17}Shawulu ya gane muryar Dawuda, sai ya ce, “Muryarka ke nan ɗana Dawuda?”

\par }{\PP Dawuda ya ce, “I, muryata ce ya ranka yă daɗe, sarki.”

\VS{18}Ya ƙara da cewa, “Don me ranka yă daɗe, yake fafarata? Mene ne na yi? Wane abu ne aka same ni da laifi a kai?

\VS{19}To, bari ranka yă daɗe, sarkina yă kasa kunne yă ji abin da zan faɗa. Idan
{\ND{Ubangiji}} ne ya sa ka yi fushi da ni, bari yă karɓi hadaya ta hatsi. Amma idan mutane ne suka sa ka, bari a la’anta su,
{\ND{Ubangiji}} ne shaidata. Gama sun kore ni don kada in sami rabo cikin gādon
{\ND{Ubangiji}}, suna cewa, ‘Ka je ka bauta wa waɗansu alloli.’

\VS{20}Kada ka yarda jinina yă zuba a ƙasa nesa da gaban
{\ND{Ubangiji}}. Sarkin Isra’ila ya fito yă nemi kuɗin cizo kamar mai farautar kazan duwatsu.”


\par }{\PP \VS{21}Sai Shawulu ya ce, “Na yi zunubi ka dawo Dawuda ɗana. Ba zan yi maka kome ba, domin ka darajarta raina yau. Lalle na yi wawanci! Na yi babban kuskure.”


\par }{\PP \VS{22}Dawuda ya ce, “Ga māshin sarki, ka aiko wani saurayi yă zo yă karɓa.

\VS{23}{\ND{Ubangiji}} yakan sāka wa kowa bisa ga adalcinsa da amincinsa.
{\ND{Ubangiji}} ya bashe ka a hannuna yau, amma ba zan sa hannuna a kan shafaffe na
{\ND{Ubangiji}} ba.

\VS{24}Kamar yadda na ga darajar ranka yau. Haka ma bari
{\ND{Ubangiji}} yă ga darajar raina, yă cece ni daga dukan wahala.”


\par }{\PP \VS{25}Sai Shawulu ya ce wa Dawuda, “Allah yă albarkace ka ɗana, Dawuda, za ka yi manyan abubuwa, tabbatacce kuma ka yi nasara.”

\par }{\PP Sai Dawuda ya yi tafiyarsa, Shawulu kuwa ya koma gida.




\par }\Chap{27}{\SH Dawuda a cikin Filistiyawa
\par }
{\PP \VerseOne{1}Dawuda ya yi tunani a ransa ya ce, “Wata rana Shawulu zai kashe ni, abu mafi kyau da zan yi shi ne in tsere zuwa ƙasar Filistiyawa. Da haka Shawulu zai fid da zuciya ga nemana a ƙasar Isra’ila, a can kuwa zan tsira daga hannunsa.”


\par }{\PP \VS{2}Sai Dawuda tare da mutanensa, mutum ɗari shida suka tashi suka haye zuwa wurin Akish ɗan Mawok, sarkin Gat.

\VS{3}Dawuda da mutanensa suka zauna a Gat tare da Akish. Kowa ya kasance tare da iyalinsa. Dawuda kuwa yana tare da matansa biyu. Ahinowam daga Yezireyel da Abigiyel matar Nabal da ya mutu daga Karmel.

\VS{4}Da Shawulu ya sami labari cewa Dawuda ya gudu zuwa Gat, bai ƙara fita nemansa ba.


\par }{\PP \VS{5}Sai Dawuda ya ce wa Akish, “In na sami tagomashi a gabanka ka ba ni wani wuri a cikin biranenka in zauna a can. Don me bawanka zai kasance tare da kai a gidan sarauta?”


\par }{\PP \VS{6}A ranar Akish ya ba shi Ziklag wanda tun dā take ta sarkin Yahuda.

\VS{7}Dawuda ya zauna a yankin Filistiyawa shekara ɗaya da wata huɗu.


\par }{\PP \VS{8}Dawuda da mutanensa suka haura suka yaƙi Geshurawa, da Girziyawa, da Amalekawa. (Waɗannan su ne mazaunan ƙasar a dā, tun daga Shur har zuwa ƙasar Masar.)

\VS{9}Duk lokacin da ya yaƙi wani wuri, ba ya barin namiji ko mace da rai, amma sai ya kwashe tumaki, da shanu, da jakuna, da raƙuma, da riguna, sa’an nan yă koma wurin Akish.


\par }{\PP \VS{10}Idan Akish ya ce, “Ina ka kai hari yau?” Sai Dawuda yă ce, “Na kai hari a Negeb ta Yahuda, ko Negeb ta Yerameyel, ko Negeb na Keniyawa.”

\VS{11}Bai bar a kawo namiji ko mace da rai a Gat ba, gama yana tunani, “Za su ba da sanarwa a kanmu su ce, ‘Ga abin da Dawuda ya yi.’ ” Haka ya yi ta yi dukan rayuwarsa a ƙasar Filistiyawa.

\VS{12}Akish ya amince da Dawuda sosai, har ya ce wa kansa, “Ga shi ya mai da kansa abin ƙi ga mutanensa Isra’ilawa, zai zama bawana har abada.”




\par }\Chap{28}{\PP \VerseOne{1}Filistiyawa suka tattara sojojinsu domin su yaƙi Isra’ila. Akish ya ce wa Dawuda, “Sai ka sani fa, kai da mutanenka za ku tafi tare da ni da sojojina.”


\par }{\PP \VS{2}Dawuda ya ce, “Kai da kanka za ka ga abin da bawanka zai yi.”

\par }{\PP Akish ya ce, “Da kyau, zan sa ka zama mai kāre ni.”


\par }{\SH Shawulu da Maiyar En Dor
\par }
{\PP \VS{3}Sama’ila dai ya riga ya rasu, dukan Isra’ila suka yi makokinsa suka binne shi a garinsa a Rama. Shawulu kuma ya kori duk masu duba da masu maitanci daga ƙasar.


\par }{\PP \VS{4}Filistiyawa suka tattaru suka yi sansani a Shunem. Shawulu ya tattara dukan Isra’ila suka yi sansani a Gilbowa.

\VS{5}Da Shawulu ya ga sojojin Filistiyawa sai ya ji tsoro, ya firgita ƙwarai.

\VS{6}Ya nemi nufin
{\ND{Ubangiji}} amma bai sami amsa daga wurin
{\ND{Ubangiji}} ko ta wurin mafarki, ko ta wurin Urim, ko ta wurin annabawa ba.

\VS{7}Shawulu ya ce wa fadawansa, “Ku nemo mini wata mace mai duba domin in tafi wurinta in yi tambaya.”

\par }{\PP Suka ce, “Akwai guda a En Dor.”


\par }{\PP \VS{8}Sai Shawulu ya sa waɗansu tufafi ya ɓad da kama, shi da waɗansu mutum biyu suka tafi wurin matar da dare, ya ce mata, “Ki yi mini duba ta hanyar sihiri, ki hawar mini duk wanda zan faɗa miki.”


\par }{\PP \VS{9}Amma matar ta ce masa, “Tabbatacce ka dai san abin da Shawulu ya yi, ya karkashe masu duba da masu maitanci a ƙasar. Me ya sa kake sa mini tarko, don ka sa a kashe ni?”


\par }{\PP \VS{10}Shawulu ya rantse mata da
{\ND{Ubangiji}}. Ya ce, “Muddin
{\ND{Ubangiji}} yana a raye, ba za a hukunta ki a kan wannan ba.”


\par }{\PP \VS{11}Sai matar ta ce, “Wa kake so in hauro maka?”

\par }{\PP Sai ya ce, “Ki hauro mini da Sama’ila.”


\par }{\PP \VS{12}Da matar ta ga Sama’ila sai ta yi ihu da ƙarfi ta ce wa Shawulu, “Me ya sa ka ruɗe ni? Kai ne Shawulu!”


\par }{\PP \VS{13}Sai sarki ya ce mata, “Kada ki ji tsoro. Me kika gani?”

\par }{\PP Matar ta ce, “Na ga wani kurwa tana fitowa daga ƙasa.”


\par }{\PP \VS{14}Ya ce, “Yaya kamanninsa yake?”

\par }{\PP Ta ce, “Wani tsoho sanye da taguwa ne yake haurawa.”

\par }{\PP Shawulu ya gane cewa Sama’ila ne, sai ya rusuna da fuskarsa har ƙasa.


\par }{\PP \VS{15}Sama’ila ya ce wa Shawulu, “Don me ka dame ni, ta wurin hauro da ni?”

\par }{\PP Shawulu ya ce, “Ina cikin babban damuwa ce, Filistiyawa sun fāɗa mini, Allah kuma ya juya mini baya. Bai amsa mini, ko ta mafarki, ko kuma ta annabawa ba, saboda haka na kira ka don ka gaya mini abin yi.”


\par }{\PP \VS{16}Sama’ila ya ce, “Don me kake tambayata bayan
{\ND{Ubangiji}} ya rabu da kai? Ya zama maƙiyinka?

\VS{17}{\ND{Ubangiji}} ya cika abin da ya yi magana ta wurina.
{\ND{Ubangiji}} ya fizge mulki daga hannunka, ya ba maƙwabcinka Dawuda.

\VS{18}Gama ba ka yi biyayya ga
{\ND{Ubangiji}} ba, ba ka zartar da hukuncinsa mai zafi a kan Amalekawa ba. Saboda haka
{\ND{Ubangiji}} ya yi maka haka yau.

\VS{19}{\ND{Ubangiji}} zai ba da Isra’ila da kuma kai ga Filistiyawa, gobe kuwa da kai da ’ya’yanka za ku kasance tare da ni.
{\ND{Ubangiji}} kuma zai ba da sojojin Isra’ila a hannun Filistiyawa.”


\par }{\PP \VS{20}Da jin maganar Sama’ila sai Shawulu ya faɗi ƙasa warwas. Tsoro ya kama shi ƙwarai. Ba shi kuma da ƙarfi domin bai ci kome ba dukan yini da kuma dukan dare.


\par }{\PP \VS{21}Da matar ta zo wurin Shawulu, ta ga shi a firgice, sai ta ce masa, “Duba baranyarka ta yi maka biyayya ta yi kasai da ranta, ta yi abin da ka ce ta yi.

\VS{22}To, kai ma ka kasa kunne ga baranyarka, zan ba ka abinci ka ci don ka sami ƙarfin tafiya.”


\par }{\PP \VS{23}Sai ya ƙi. Ya ce, “Ba zan ci abinci ba.”

\par }{\PP Sai da bayinsa da matar suka roƙe shi, sa’an nan ya ji maganarsu, ya tashi daga ƙasa, ya zauna a bakin gado.


\par }{\PP \VS{24}Matar kuwa tana da maraƙin da take kiwo a gida, sai ta ɗauke shi nan da nan ta yanka. Ta ɗauki garin fulawa ta kwaɓa, ta yi waina marar yisti.

\VS{25}Sai ta kawo wa Shawulu da bayinsa suka kuwa ci. A daren nan suka tashi suka tafi.




\par }\Chap{29}{\SH Akish ya mai da Dawuda Ziklag
\par }
{\PP \VerseOne{1}Filistiyawa suka tattara dukan rundunoninsu a Afek. Isra’ila kuwa suka yi sansani kusa da maɓulɓular da take Yezireyel.

\VS{2}Sa’ad da sarakuna Filistiyawa suke wucewa da rundunarsu na mutum ɗari-ɗari da na dubu-dubu. Dawuda da mutanensa suna biye a baya tare da Akish.

\VS{3}Komandodin Filistiyawa suka ce, “Waɗannan Ibraniyawa kuma fa?”

\par }{\PP Akish ya ce, “Wannan shi ne Dawuda hafsan Shawulu, sarkin Isra’ila. Yana nan tare da ni shekara guda ke nan. Ban kuwa taɓa samunsa da wani lahani ba tun daga ranar da ya bar Shawulu.”


\par }{\PP \VS{4}Amma komandodin Filistiyawa suka yi fushi, suka ce, “Ka sa mutumin nan yă koma zuwa wurin da ka ba shi yă zauna. Ba zai bi mu zuwa wurin yaƙi ba. Yana iya juya a kanmu lokacin yaƙin. Zai iya yin amfani da wannan zarafi yă ciccire kawunanmu don yă faranta wa maigidansa rai?

\VS{5}Tuna fa, ba shi ne Dawuda ɗin da ake girmama da rawa da waƙoƙi ana cewa,

\par }{\Q “ ‘Shawulu ya kashe dubbai,

\par }{\QB Dawuda kuwa dubbun dubbai ba’?”


\par }{\PP \VS{6}Saboda haka Akish ya kira Dawuda ya ce masa, “Muddin
{\ND{Ubangiji}} yana a raye, na amince da kai tun daga ranar da ka zo wurina har yă zuwa yau, ban same ka da wani laifi ba, na kuma yi farin ciki in sa ka a cikin sojojina don ka yi mini aiki. Amma masu mulki nawa ba su yarda da kai ba.

\VS{7}Sai ka juya ka koma ka isa lafiya ba tare da ɓata wa masu mulkin Filistiyawa rai ba.”


\par }{\PP \VS{8}Dawuda ya ce wa Akish, “Me na yi? Ka taɓa samun bawanka da laifi tun daga ranar da na zo har zuwa yanzu? Ina dalilin da ba zan tafi tare da kai in yaƙi maƙiyin ranka yă daɗe, sarki ba?”


\par }{\PP \VS{9}Akish ya ce, “A ganina kai marar laifi ne kamar mala’ikan Allah, duk da haka shugabannin sojojin Filistiyawa sun ce, ‘Ba zai tafi yaƙi tare da mu ba.’

\VS{10}Ka tashi da sassafe, kai da bayin shugabanka da suka zo tare da kai. Da gari ya waye sai ku kama hanya.”


\par }{\PP \VS{11}Gari na wayewa tun da sassafe Dawuda da mutanensa suka tashi suka kama hanyar komawa ƙasar Filistiyawa. Filistiyawa kuwa suka haura zuwa Yezireyel.




\par }\Chap{30}{\SH Dawuda ya hallaka Amalekawa
\par }
{\PP \VerseOne{1}A rana ta uku, Dawuda da mutanensa suka isa Ziklag, sai suka tarar Amalekawa sun riga sun kawo wa Negeb da Ziklag hari. Suka cinye Ziklag, suka ƙone ta,

\VS{2}suka kwashe mata, yara da tsofaffi da dukan abubuwan da suke cikin garin. Ba su kashe kowa ba, amma suka kwashe su, suka tafi.


\par }{\PP \VS{3}Da Dawuda da mutanensa suka isa Ziklag suka tarar an ƙone garin, an kuma kwashe matansu, da ’ya’yansu mata, da kuma ’ya’yansu maza ganima,

\VS{4}sai Dawuda da mutanensa suka yi kuka, suka yi ta kuka har sai da ƙarfinsu ya ƙare.

\VS{5}An kama matan Dawuda, wato, Ahinowam daga Yezireyel da Abigiyel matar Nabal mutumin Karmel wanda ya rasu.

\VS{6}Dawuda kuwa ya damu ƙwarai domin mutanensa suna niyyar su jajjefe shi da duwatsu, kowannensu ransa ya ɓace saboda ’ya’yansa maza da mata, amma Dawuda ya sami ƙarfafawa a cikin
{\ND{Ubangiji}} Allahnsa.


\par }{\PP \VS{7}Sai Dawuda ya ce wa Abiyatar firist, ɗan Ahimelek, “Kawo mini efod.” Sai Abiyatar ya kawo masa.

\VS{8}Dawuda kuwa ya nemi nufin
{\ND{Ubangiji}} ya ce, “In bi bayan ’yan harin nan? Zan ci musu?”

\par }{\PP {\ND{Ubangiji}} ya ce, “Bi su, gama za ka ci musu, ka ƙwato abin da suka kwashe.”


\par }{\PP \VS{9}Dawuda da mutanensa ɗari shida suka kama hanya, da suka kai Kwarin Besor, waɗansunsu suka tsaya a can.

\VS{10}Dawuda ya ci gaba da mutane ɗari huɗu, don mutane ɗari biyu sun gaji sosai har sun kāsa ƙetare rafin Besor.


\par }{\PP \VS{11}Suka sami wani mutumin Masar a fili suka kawo shi wurin Dawuda. Suka ba shi abinci ya ci, suka kuma ba shi ruwa ya sha.

\VS{12}Suka ba shi saura wainan ’ya’yan ɓaure da kuma wainan ’ya’yan inabi, ya ci ya sami ƙarfi. Gama bai ci ba, bai sha ba, har yini uku da dare uku.


\par }{\PP \VS{13}Dawuda ya tambaye shi ya ce, “Wane ne ubangidanka, kuma daga ina ka fito?”

\par }{\PP Ya ce, “Ni mutumin Masar ne, bawan wani mutumin Amalek. Maigidana ya ƙyale ni sa’ad da na yi rashin lafiya kwanaki ukun da suka wuce.

\VS{14}Mun kai hari a Negeb ta Keretawa ta Yahuda, da Negeb ta Kaleb, muka kuma ƙone Ziklag.”


\par }{\PP \VS{15}Dawuda ya ce masa, “Za ka iya kai ni wurin maharan nan?”

\par }{\PP Ya ce, “Idan ka rantse mini da Allah, ba za ka kashe ni ba, ba kuwa za ka mai da ni wurin ubangidana ba, sai in kai ka inda maharan suke.”


\par }{\PP \VS{16}Ya bi da Dawuda har zuwa can, sai ga su a baje ko’ina a ƙasa, suna ci, suna sha, suna annashuwa saboda yawan ganimar da suka kwashe daga ƙasar Filistiyawa da ƙasar Yahuda.

\VS{17}Dawuda ya yaƙe su tun daga fāɗuwar rana har yammar kashegari. Ba ko ɗaya da ya tsira sai samari ɗari huɗu waɗanda suka tsere a kan raƙuma.

\VS{18}Dawuda ya ƙwato kome da Amalekawa suka kwashe tare da matarsa biyu.

\VS{19}Babu abin da ya ɓace, Dawuda ya dawo da kowa, manya da ƙanana, ’yan maza da ’yan mata duka, da dukan abubuwan da Amalekawa suka kwashe.

\VS{20}Ya kuma ƙwato garkunan tumaki, da na awaki, da na shanu. Mutanensa suka koro shanun, suka yi gaba, suka ce, “Wannan shi ne ganimar Dawuda.”


\par }{\PP \VS{21}Da Dawuda ya zo wurin mutum ɗari biyu ɗin nan waɗanda suka tafke, suka kāsa binsa, waɗanda aka bari a bakin Kwarin Besor, sai suka taryi Dawuda da mutanensa da suka tafi tare da shi. Sa’ad da Dawuda ya zo kusa da su, sai ya gaishe su.

\VS{22}Sai dukan mugaye da marasa kirki daga cikin mutanen da suka tafi tare da Dawuda suka ce, “Tun da yake ba su tafi tare da mu ba, ba za mu ba su kome daga cikin ganimar da muka ƙwato ba, sai dai kowane mutum yă ɗauki matarsa da ’ya’yansa yă tafi.”


\par }{\PP \VS{23}Dawuda ya ce, “A’a, ’yan’uwana ba za ku yi haka da abin da
{\ND{Ubangiji}} ya ba mu ba. Ya tsare mu, ya kuma bashe sojojin da suka yi gāba da mu a hannuwanmu.

\VS{24}Wa zai goyi bayanku a kan wannan al’amari? Wanda ya tafi wurin yaƙi da wanda ya zauna wurin kaya, rabonsu zai zama daidai.”

\VS{25}Dawuda ya sa wannan tă zama dawwammamiyar farilla ga Isra’ila tun daga wannan rana har yă zuwa yau.


\par }{\PP \VS{26}Da Dawuda ya iso Ziklag, sai ya aika wa abokansa, dattawan Yahuda da rabo daga cikin ganimar ya ce, “Ga kyauta dominku, daga cikin ganimar maƙiyan
{\ND{Ubangiji}}.”


\par }{\PP \VS{27}Kyautar domin waɗanda suke a Betel, da Ramot ta Negeb, da Yattir,

\VS{28}da Arower, da Sifmot, da Eshtemowa,

\VS{29}da Rakal, da garuruwan Yerameyelawa, da garuruwan Keniyawa,

\VS{30}da Horma, da Bor-Ashan, da Atak,

\VS{31}da Hebron, da dukan wuraren da Dawuda da mutanensa suka taɓa zagawa.




\par }\Chap{31}{\SH Shawulu ya kashe kansa
\par }
{\PP \VerseOne{1}Filistiyawa suka yi yaƙi da Isra’ilawa, sai Isra’ilawa suka gudu a gaban Filistiyawa, aka kuma karkashe da yawa a dutsen Gilbowa.

\VS{2}Filistiyawa suka abka wa Shawulu da ’ya’yansa maza, suka kashe ’ya’yan Shawulu. Yonatan da Abinadab da Malki-Shuwa.

\VS{3}Yaƙin ya yi zafi ƙwarai kewaye da Shawulu, har maharba suka ji masa ciwo sosai bayan sun sha ƙarfinsa.


\par }{\PP \VS{4}Sai Shawulu ya ce wa mai ɗauka masa makami, “Ka zare takobinka ka soke ni, kada waɗannan marasa kaciya su zo su ci mini mutunci, su kashe ni.”

\par }{\PP Amma mai ɗaukan makaman bai yarda ba don ya ji tsoro sosai. Sai Shawulu ya zāre takobinsa ya soki kansa.

\VS{5}Da mai ɗaukar makamai ya ga Shawulu ya mutu, sai shi ma ya zāre takobinsa ya soki kansa ya mutu.

\VS{6}Shawulu da yaransa uku da mai ɗaukar makamansa da dukan mutanensa suka mutu a rana ɗaya.


\par }{\PP \VS{7}Sa’ad da Isra’ilawa na bakin kwari da waɗanda suke hayin Urdun suka ga sojojin Isra’ila suna gudu, Shawulu da yaransa uku kuma duk sun mutu, sai suka bar mallakansu suka sheƙa da gudu. Filistiyawa kuwa suka zo suka mamaye wuraren.


\par }{\PP \VS{8}Kashegari, da Filistiyawa suka zo domin su washe kayan matattun, sai suka tarar Shawulu da ’ya’yansa uku duk sun mutu, a dutsen Gilbowa.

\VS{9}Suka sare kansa suka tuɓe makamansa, suka aika manzanni a dukan ƙasar Filistiyawa, su ba da labarin a haikalin allolinsu da cikin mutanensu.

\VS{10}Suka ajiye makaman Shawulu a cikin haikalin gumakan Ashtarot. Suka kafa gawarsa a kan katanga Bet-Shan.


\par }{\PP \VS{11}Sa’ad da mutanen Yabesh Gileyad suka sami labarin abin da Filistiyawa suka yi wa Shawulu.

\VS{12}Sai dukan jarumawansu suka tashi cikin dare suka tafi Bet-Shan suka saukar da gawar Shawulu da na ’ya’yansa daga kan katangan Bet-Shan suka tafi Yabesh inda suka ƙone su.

\VS{13}Sai suka kwashi ƙasusuwansu suka binne a gindin itace tsamiya a Yabesh, suka kuma yi azumi kwana bakwai.

\par }