यहेजकेल.
24.
व्हासा वर्ष इन हतवा तींगुळ इन हतवा दिशी इक, यहोवा अन ईद वचन नान हाती पोहचुस्त: 
“हे मंळसा अन सन्तान, ईंद इन दीन लिख्सकु ईट, यतिकी ईंद इन अच दीन बेबीलोन उन राजा यरूशलेम बंदकु घेरस्यान. 
ई बलवई घराना दा ईद दृष्टान्त अन; प्रभु यहोवा अनतान: हण्डा अक बेक्की मा ईट बुळी; अदरी ईटकु अदुर दा नीर हाक कोमी; 
आग अदुर दा जांघ, खांदा अदिक सप्पा वळ्लेव वळ्लेव तुकळा जमा माळकु ईटी; अदिक अदरी वळ्लीद वळ्लीद येलुगोळ देल तुमकोमी.” 
झुंड दा सबसे वळ्लेव जनावर हुडुकु आ येलुगोळी हण्डा अन ल्यालमा ढेर माळी; अदिक अवरी भली भाती बेईसी ताकी बुळ्क इनव येलुगोळ भी बेयुल. 
“ईदुरसाटी प्रभु यहोवा अनतान: हाय, आ हत्यारी नगर मा! हाय आ हण्डा मा! यदुर मोर्चा अदुर दा बन्सकु आद अदिक बिटकु हैलेच; अदुर दा टु तुकळा तुकळा माळकु तेगु कोमी, अदुर मा चिट्टी हाक्कु आग बाळुल. 
यतिकी आ नगर दा माळ्द रक्ता अदुर दा आद; आव अदरी जमीन मा हाक्कु धुळा देल होचीदील लेकीन ऊगळा कल्ल मा ईट कोंडुन. 
ईदुरसाटी ना भी अदुर रक्ता ऊगळा कल्ल मा ईटीन कि अद होचकोम सकबाळुल अदिक कि बदला ताकोमोर साटी जलजलाहट भळकुसुल. 
प्रभु यहोवा ईद अनतान: हाय आ खुनी नगर मा! ना भी ढेर इक धोळ्द माळाईन. 
अदिक येक्कुल हुळ्ली हाक्कु, बेक्की दा हापाळ तेज माळकु, मास इक भला-भाती बेईस्द अदिक मसाला सीक्त, अदिक येलुगोळी भी होताक कोमी. 
आग हण्डा अक छूछा माळकु कोयलगोळ मा ईटकु आगुल यदुर देल अद गरम ईरूल अदिक अदुर पीतल होतुल अदिक अदुर दाकळोद मैल गलुसुल, अदिक अदुर मोर्चा नष्ट आगेगुल. 
ना आऊन कारण मयनत माळ्त माळ्त थकसेगीन, लेकीन आऊन भारी मोरचा अदुर से बीळाल, आऊन मोरचा बेक्की इन द्वारा भी बीळाल. 
हे नगरी नीन अशुध्दता महापाप इन आद. ना रा नीनी शुद्ध माळोद चाहसीन, लेकीन नी शुद्ध आगीदील, ई कारण यागासताका ना तान जलजलाहट नीन मा शांत माळ कोमालीन, आगासताका नी बाक शुद्ध माळकु आगतीदील. 
ना यहोवा अच ईद अंदीन; अदिक अद आगेदीत; ना हींग अच माळाईन, ना नीनी बीळतीदील, न नीन मा तरस तीनाईन, न पछतासाईन; नीन चाल चलन अदिक क्याल्सागोळ अच अनुसार नीन न्याय माळकु आदीत, प्रभु यहोवा अन ईदा वाणी आद.” 
यहोवा अन ईद भी वचन नान हाती पोहचुसदुन: 
“हे मंळसा अन सन्तान, नोळ, ना नीन कण्ण इन प्रिय अक कोंदकु नीन हाती टु ताकोंडुर मा आईन; लेकीन न नी वर्लेत अदिक न कण्ण इन नीर वाहुसेत. 
लंबा सास ताकोम रा कोम, लेकीन अव केळ बरबाळुल; सोत्तुरगोळ साटी भी दुख माळ बाळते. ताल्ला मा पगळी कटकु अदिक कालगोळ दा जुता हाक्कु ईरेत; अदिक न रा तान टुट्टीगोळी होचेत न दुख इन लायक रोट्टी तिनेत.” 
आग ना व्हातर्‍या लॉकुर से अंदीन, अदिक द्यावगा अक नान आर्त सोतोदुर. आग व्हातर्या ना आग्या अन अनुसार माळदीन. 
आग लॉकुर नान से अनली कुरतुर, “येन नी नामी हेळतीदील कि ईद जो नी माळत्या, ईदुर्द नाम लॉकुर साटी येन मतलब आद?” 
ना आंदरी उत्तर कोट्टीन, “यहोवा अन ईद वचन नान हाती पोहचुस्त: 
‘नी इस्त्राएल उन घराना से अन: प्रभु यहोवा ईद अनतान: नोळी, ना तान पवित्र जागा अक यदुर्द गढ़ आगदुर मा नीव फुलुसतीर; अदिक जो नीम कण्णगोळ चाहसावाळा हुन, अदिक यारी नीम मन चाहसतद, अदरी ना अपवित्र माळदुर मा आईन; अदिक तान या पोर पारगोळ इक नीव अल बिटकु बंदीर, आंदुर तलवार देल कोंदकु आदार. 
ह्यांग ना माळीन हांग अच नीव भी माळीर; नीव भी तान टुट्टी होचकोम तिदील, न दुख इन लायक रोट्टी तिंदीर. 
नीव ताल्ला मा पगळी कटकु अदिक कालगोळ दा जुता हाक्कु ईत्तीर, न नीव वर्लीर, न याद्दा पिटसीर, बल्की तान अधर्म इन क्याल्सागोळ दा फसुसकु गलुसतेला होदीर अदिक आबुर दाबुर दी कन्नास्तेला ईत्तीर. 
ई रिती यहेजकेल नीम साटी चिन्ह ठहरूस्यान; ह्यांग आव माळ्यान, ठीक हांग अच नीव भी माळीर. याग ईद आगेदीत, आग नीव जान्स कोंडीर कि ना परमेश्वर यहोवा हुईन.’ 
“हे मंळसा अन सन्तान, येन ईद सही आलच, कि या दिशी ना आंदुरव मजबुत गढ़, आंदुर शोभा, अदिक हर्ष इन कारण अदिक आंदुर पोर पारगोळ जो आंदुर शोभा, आंदुर्द कण्ण इन आनंद, अदिक मन इन चाह आद, अवरी ना आंदुर से ताकोम कोमाईन, 
अदा दिशी जो वोळकु ऊळदान, आव नीन हाती बंदकु नीनी समाचार केळस्यान. 
अदा दिशी नीन बाय खुलसीत, अदिक नी बाक सुंगा ईरतीदील लेकीन आ ऊळ्द लॉकुर सांगुळ मातगोळ हेळ्या. ई कारण नी ई लॉकुर साटी चिन्ह ठहरूस्या; अदिक ईद जान्स कोंडार कि ना यहोवा हुईन.” 
