यहेजकेल.
7.
बाक यहोवा अन ईद वचन नान हाती पोहचुस्त, 
“हे मंळसा अन सन्तान, प्रभु यहोवा इस्त्राएल इन जागा अन बारा दा ईद अनतान: कि अन्त आत; नाकु क्वाना सांगुळ द्याश इन अन्त होट बंदाद.” 
नीन अन्त भी होट्ट बंदाद, अदिक ना तान कोप नीन मा भळकुसकु नीन चाल चलन इन अनुसार नीनी दण्ड कोळाईन; अदिक नीन सप्पा घिनोना क्याल्सा अन काय नीनी कोळाईन. 
नान दया दृष्टी नीन मा ईरतीदील, अदिक ना तरस तिनालीन, अदिक यागासताका नीन घिनोना पाप नीन दा बन्सकु ईत्तव आगासताका ना नीन चालचलन इन फल नीनी कोळाईन. आग नी जान्स कोंड्या कि ना यहोवा हुईन. 
“प्रभु यहोवा ईद अनतान: विपत्ती आद, ऊंद धोळ्द विपत्ती आद! नोळी, अद बरतद. 
अन्त होट्ट बंदाद, सप्पा मुंदुर्द अन्त बंदाद; आव नीन खिलाप जागस्यान. नोळी, आव बरतान. 
हे इस्त्राएल द्याश इन ईरावाळेरा, नीम विनाश इन समय होट बंदाद! नीम साटी विनाश चक्र तिर्गेग्याद.” दिन हाती आव; पहाळीगोळ मा आनंद इन शब्द अन दिन ईला, हुल्लळ इन दिन ईत्तीत. 
ईग थ्वाळासा दिनगोळ दा ना तान जलजलाहट नीन मा भळकुसाईन, अदिक नीन मा पुरा कोप रिचुसाईन अदिक नीन चालचलन इन अनुसार नीनी दण्ड कोळाईन. नीन सप्पा घिनोना क्याल्सा अन फल नीनी भुगतुसाईन. 
नान दया दृष्टी नीन मा आगतीदील अदिक न ना नीन मा तरस तिनाईन. ना नीन चालचलन इन फल नीनी भुगतुसाईन, अदिक नीन घिनोना पाप नीन दा बन्सकु ईत्तव. आग नीव जान्स कोंडीर कि ना यहोवा दण्ड कोळावाळा हुईन. 
नोळी, आ दिशी इक नोळी, आव बरतान, चक्र तिर्गेग्याद, अन्याय इन छळी फुलुसेग्याद, नीन घमण्ड वाळुसेग्याद. 
उपद्रव वाळुस्त वाळुस्त दुष्टता अन दण्ड बनसेग्याद; आंदुर दा टु याऊ ऊळुतीदील, अदिक आंदुर भीळ भाळ, न आंदुर धन दा टु येनारा ईत्तीत; अदिक न आंदुर दा टु यारदारा साटी विलाप केळ बंदीत. 
समय होट बंदाद, दिन हाती होट बंदाद; न रा कोमावाळा आनंद माळुल अदिक न मारावाळा दुख माळुल, यतिकी आंदुर सप्पा भीळ मा कोप भळकुस्याद. 
चाहे आंदुर जीत्ता ईरूल, तरी भी मारावाळा मार्द वस्तु उन हात्ती कभी वापस बर सकतीदील; यतिकी सिट्ट इन ईद मात द्याश इन सप्पा भीळ मा घटुसीत, याऊ वापस होगतीदील; यावारा भी मंळसा जो अधर्म दा जीत्ता ईरतान, बल हुडु सकतीदील. 
आंदुर नरसींगा ऊरदुर अदिक सप्पा येनारा तैयार माळदुर; लेकीन युध्द दा याऊ होगालुन यतिकी द्याश इन सप्पा भीळ मा नान कोप भळकुसकु आद. 
“व्हार्या तलवार अदिक बुळ्क महंगा अदिक मरी आद; जो मैदान दा आन आव तलवार देल सोत्तान, अदिक जो नगर दा आन आव हसु अदिक मरी देल कोंदकु आदान. 
आंदुर दा टु जो ऊळ्दकु होट्टार आंदुर ऊळदार रा सही लेकीन तान तान अधर्म दा फसुसकु ईतकु तराई दा ईरावाळेर कबूतरगोळ घाई पहाळी इन म्याकुच विलाप माळतेला ईत्तार. 
सप्पा मुंदुरव कय ढीला अदिक सप्पा मुंदुरव ट्वांगरा हापाळ कमजोर आगेदव. 
आंदुर नेळु मा टाट कट्यार, अदिक आंदुरव मय इनव मुळ्लगोळ नीदरेव, सप्पा अन बाय वंळ्गेव अदिक सप्पा अन ताल्ला मुंडुसकु आदव. 
आंदुर ताम चांदी सळकगोळ मा भीट्टार, अदिक आंदुर व्हान्ना अशुद्ध वस्तु ठहरूसीत; यहोवा अन जलन इन दिन आंदुर व्हान्ना बेळ्ली आंदरी ऊळ्स सकतीदील, न अदुर देल आंदुर जीव संतुष्ट आदीत, न आंदुर्द व्हाट्टा तुम्मीत. यतिकी अद आंदुर्द अधर्म इन ठोकर इन कारण आग्याद.” 
आंदुर्द द्याश जो शोभायमान अदिक शिरोमणि ईरोद, अदुर बारा दा आंदुर गर्व अच गर्व माळकु अदुर दा तान घृणित वस्तुगोळ मूर्तीगोळ, अदिक घृणित वस्तुगोळ माळकु ईटदुर, ई कारण ना अदरी आंदुर साटी अशुद्ध वस्तु ठहरूसीन. 
ना अदरी लुटसोर साटी परदेशीगोळ कय, अदिक धन कसोर साटी धरती इन दुष्ट लॉकुर कय दा माळ कोमाईन, अदिक आंदुर अदरी अपवित्र माळ कोंडार. 
ना आंदुर से मार्रा तिर्गुस बुळाईन, आग आंदुर नान रक्षीत जागा अक अपवित्र माळ्यार; डाकु अल होगकु अदरी अपवित्र माळ्यार. 
“ऊंद संकली माळ कोम, यतिकी द्याश अन्याय इन हत्या देल, अदिक नगर उपद्रव देल तुमकु आद. 
ना राज्य राज्य अन बुरा से बुरा लॉकुरी तराईन, जो आंदुर मान्नागोळ स्वामी आगेदार; अदिक ना ताकतवरगोळ्द गर्व मुर्द बुळाईन अदिक आंदुर पवित्र जागा अपवित्र माळकु आदव. 
सत्यानाश आगदुर मा आद, आग ढुंढ्सदुर मा भी आंदरी शांती सीकतिदील. 
विपत्ती मा विपत्ती बंदीत अदिक ऊळुसतेला चर्चा मा चर्चा केळ बंदीत; अदिक लॉकुर भविष्यवक्ता से दर्शन इन मात केळ्यार, लेकीन याजक उन हाती टु व्यवस्था, अदिक स्याणागोळ हाती टु सम्मति कोळोद शक्ती होगतेला ईत्तीत. 
राजा रा शोक माळ्यान, अदिक रीस उदासीरूपी कपळा हाक्यार, अदिक द्याश इन लॉकुर इन कय ढीला बीद्दव. ना आंदुर चलन इन अनुसार आंदुर से बर्ताव माळाईन, अदिक आंदुर कमाई घाई आंदरी दण्ड कोळाईन; आग आंदुर जान्स कोंडार कि ना यहोवा हुईन.” 
