उत्पत्ति.
6.
बाक याग मंळसा धरती मा हापाळ वाळुसली कुरतुर, अदिक आंदुर पोरगोळ पैदा आदुर, 
आग परमेश्वर उन पारगोळ मंळसा अन पोरगोळी नोळदुर, कि आंदुर सुंदर आर, अदिक यारी चाहासदुर आंदुर से मदा माळ कोंडुर. 
आग यहोवा अंदुन, “नान आत्मा मंळसागोळ सांगुळ हमेशा साटी लळाई माळतीदील, यतिकी मंळसा भी शरीर अच हुन; आंदुर ऊमर ऊंद सौ ईप्‍पत वर्ष इन ईत्‍तीत.” 
आ दिन दा पृथ्‍वी मा दानव ईरतोगोर; अदिक ईदुर बाद्‍दा याग परमेश्वर उन पार मंळसा अन पोरगोळ हात्‍ती होदुर आग आंदुर द्वारा जो पार पैदा आदुर आंदुर शूरवीर आगोर, यार्द किर्ती हाळाबाट्‍टुर से प्रचलित आद. 
यहोवा नोळदुन कि मंळसा अन बुराई पृथ्‍वी मा वाळुसीग्‍याद, अदिक आंदुर मन इन विचार दा जो येनारा पैदा आगतद अद हमेशा गलत अच आगतद. 
अदिक यहोवा पृथ्‍वी मा मंळसा अक माळदुर देल पछतासदुन, अदिक आव मन देल हापाळ दुखी आदुन. 
आग यहोवा अंदुन, “ना मंळसा अक यारी ना निर्माण माळदीन पृथ्‍वी इन म्‍याकुच टु मिटुस बुळाईन; येन मंळसा, येन जनावर, येन रांगसावाळा किळा, येन आकाश इन पक्षी, सप्‍पा अक नाश माळ बुळाईन, यतिकी ना आंदरी माळदुर से पछतासतीन.” 
लेकीन यहोवा अन्द अनुग्रह अन्द नजर नूह मा बन्सकु ईत्‍त. 
नूह इन वंशावली ईद हुन. नूह धर्मी मंळसा अदिक तान समय दा लॉकुर दा खरा ईरोन; अदिक नूह परमेश्वर उन अच सांगुळ नळुतेला ईत्‍तुन. 
नूह नोर मुर चिकोर ईरोर; शेम, हाम अदिक येपेत. 
आ समय पृथ्‍वी परमेश्वर उन नजर दा बीगळुसेगीत, अदिक हिंसा देल तुमकु ईरोद. 
अदिक परमेश्वर पृथ्‍वी मा जो नजर हाकदुन रा नोळदुन कि अद बिगळुसकु आद; यतिकी सप्‍पा प्राणीगोळ पृथ्‍वी मा तान तान चाल-चलन बिगळुस बुटीदव. 
आग परमेश्वर नूह से अंदुन, “सप्‍पा प्राणीगोळ्द अन्‍त माळोद सवाल नान मुंद होट बंदाद; यतिकी आंदुर कारण पृथ्‍वी उपद्रव देल तुम्‍मेग्‍याद, इदुरसाटी ना आंदरी पृथ्‍वी सांगुळ नष्‍ट माळ बुळाईन. 
इदुरसाटी नी गोपेर इन मार्र इन हुळ्ली इन ऊंद जहाज माळकोम, अदुर दा कमरागोळी माळेत, अदिक व्‍हार्या-बुळ्क अदुर मा राल हचेत. 
ई ढंग देल नी अदरी माळेत: जहाज इन लंबाई मुर सौ कय, चौळाई पचास कय, अदिक ऊचाई तीस कय इन ईरूल. 
जहाज दा ऊंद खिळकी माळेत, अदिक अदुर ऊंद कय म्‍याकुच टु अदुर छत माळेत, अदिक जहाज इन ऊंद दी ऊंद दरवाजा ईटेत; अदिक जहाज दा पयला, दुसरा, तीसरा खण्‍ड माळेत. 
अदिक केळ, ना खुद पृथ्‍वी मा जल-प्रलय माळकु सप्‍पा प्राणीगोळ इक, यदुर दा जीवन प्राण आद, आकाश इन ल्‍यालमा टु नष्‍ट माळदुर मा आईन; अदिक सप्‍पा जो पृथ्‍वी मा आर सोतोदार. 
लेकीन ना नीन सांगुळ वादा माळतीन; इदुरसाटी तान पारगोळ, आर्त, अदिक तान सास्सा सांगुळ दा प्रवेश माळेत. 
अदिक सप्‍पा जित्ता प्राणी दा टु नी ऊंद ऊंद जाती इन येढ्‍ढ येढ्‍ढ, मतलब ऊंद नर अदिक मादा जहाज दा वोतकु, तान सांगुळ जीत्‍ता ईटेत. 
हर ऊंद जाती इन पक्षी, अदिक हर ऊंद जाती इन जनावर, अदिक हर ऊंद जाती इन जमीन मा रांगसावाळा, सप्‍पा दा टु येढ्‍ढ येढ्‍ढ नीन हात्‍ती बंदव, नी अवरी जीत्‍ता ईटेत. 
अदिक अलग अलग तिनोद सामान, अवरी नी हुळकु तान हात्‍ती जमा माळकु ईटेत; जो नीनी अदिक अऊर तिनोर साटी ईत्‍तीत.” 
परमेश्वर उन ई आग्‍या अन अनुसार नूह माळदुन. 
