मत्ती.
7.
“दोष हचबाळी कि नीम मा भी दोष हचकु आगुल. 
यतिकी या प्रकार देल नीव दोष हचतीर, अदा प्रकार देल नीम मा भी दोष हचकु आदीत; अदिक याता नाप देल नीव आळुतीर, अदा प्रकार देल नीम साटी भी आळुकु आदीत.” 
“नी येती तान वार्ट उन कण्ण इन तिनका अक नोळत्या, अदिक तान कण्ण इन लठ्टा नीनी ऊमसाल? 
याग नींद अच कण्ण दा लठ्टा आद, रा नी तान वार्ट उन से ह्यांग अन सकत्या, ‘ता ना नीन कण्ण दा टु तिनका तेगु कोळतीन?’ 
हे कपटी, पयले नी तान कण्ण दा टु लठ्टा तेगु कोम, आग नी तान वार्ट उन कण्ण दा टु तिनका वळ्लीसा नोळकु तेगु सकत्या. 
पवित्र वस्तु नायगोळी कोळबाळी, अदिक तान मोती हंदीगोळ मुंद हाक्‍कबाळी; हिंग आगबाळुल कि अव अवरी कालगोळ ल्यालमा मेटबुळुल अदिक तिर्गकु नीमी हर्द बुळुल.” 
“बेळीर, रा नीमी कोटकु आदीत; ढुंढ़सीर रा नीमी सिक्‍कीत; ठोकसीर, रा नीम साटी तेरूकु आदीत. 
यतिकी जो यावारा बेळ्यान, आऊक कोटकु आदीत; अदिक जो ढुंढ़स्यान, आऊक सिक्‍कीत; अदिक जो ठोकस्यान आऊन साटी तेरूकु आदीत.” 
“नीम दा टु हिंग याता मंळसा आन, कि अगर आऊन पार आऊक रोट्टी बेळुल, रा आव आऊक कल्ल कोट्टान? 
या मेन बेळुल, रा आव आऊक हाव कोट्टान? 
इदुरसाटी याग नीव बुरा ईतकु, तान चिकोरी वळ्लीद वस्तु कोळोद जान्सतीर, रा नीम स्वर्गीय आप्प तान बेळावाळेरी वळ्लीद वस्तु यती कोळतीदील! 
ईद कारण जो येनारा नीव चाहासतीर कि लॉकुर नीम सांगुळ बरताव माळुल, नीव भी आंदुर सांगुळ हांग अच बरताव माळी; यतिकी मूसा अन व्यवस्था अदिक भविष्यवक्ता अन्द शिक्षा ईदा हुन.” 
“स्यांळ्द हादी टु होगोद-बरोद माळी, यतिकी चौळा आद अद फाटक अदिक आसान आद अद हादी जो विनाश दी ओयतद; अदिक हापाळ सा आर जो अल टु होगोद-बरोद माळतार. 
यतिकी स्यांळ्द आद अद फाटक कठिन आद अद हादी जो जीवन दी ओयतद; अदिक थ्वाळासा अच लॉकुर आर जो आ हादी इक हासिल माळतार. 
“ख्वाटा भविष्यवक्तागोळ से सावधान ईरी, जो लांडग्या अन भेष दा नीम हात्‍ती बरतार, लेकीन आंदुर बुळ्क टु हरूकु तिनावाळेर म्यांडागोळ उर. 
आंदुर करनी देल नीव आंदरी अरू कोंडीर. येन लॉकुर झाळीगोळ दा टु अंगुर, मुळ्लगोळ दा टु अंजीर कोयतार? 
ईदा प्रकार देल हर ऊंद वळ्लीद मार्र वळ्लीद काय तरतद अदिक बेकार मार्र बेकार काय तरतद. 
वळ्लीद मार्र बेकार काय तर सकाल, अदिक ना बेकार मार्र वळ्लीद काय तर सकतद. 
जो जो मार्र वळ्लीद काय तरतिदील, अद कळकु अदिक बेक्‍की दा हाक्‍कु आदीत. 
ईद प्रकार देल नीव आंदुर क्याल्सागोळ्द कर्मगोळ देल ख्वाटा भविष्यवक्तागोळी अर्त कोंडीर. 
“जो नान से, ‘हे प्रभु! हे प्रभु!’ अनतान, आंदुर दा टु हर ऊंद स्वर्ग इन राज्य दा प्रवेश माळतीदील, लेकीन आवा जो नान स्वर्गीय आप्प उन इच्छा मा नळुतान. 
न्याय इन दिन हापाळ सा लॉकुर नान से अंदार, ‘हे प्रभु! हे प्रभु! येन नाव नीन हेसुर देल भविष्यवाणी माळीदील, अदिक नीन हेसुर देल दुष्टआत्मागोळी तेगदिदील, अदिक नीन हेसुर देल हापाळ सा आश्चर्य चकित क्याल्सा माळीदील?’ 
आग ना आंदुर से खुला शब्द दा अंद बुळाईन, ‘ना नीमी यागलु अरतीदिल. हे कुकर्म माळावाळेरा, नान हात्‍ती टु होटोगी.’ 
“इदुरसाटी जो यावारा नान ई मातगोळी केळकु अवरी माळतान, आव आ बुद्धिमान मंळसा अन्द घाई ठहरूस्यान याव तान मान्ना चट्टान मा कटदुन. 
अदिक माळ बत्‍त, अदिक बाळ बत्‍त, अदिक आँधी तुफान नळुत, अदिक आ मान्ना से टकरूस्त, फिर भी अद बिदिदील, यतिकी अदुर्द पायवा चट्टान मा अगुळकु आगीत. 
लेकीन जो यावारा नान ई मातगोळी केळतान अदिक अऊर मा नळालुन, आव आ मूर्ख मंळसा अन्द घाई ठहरूस्यान याव तान मान्ना धुळा मा कटदुन. 
अदिक माळ बत्‍त, अदिक बाळ बत्‍त, अदिक आँधी तुफान नळुत, अदिक आ मान्ना से टकरूस्त अदिक अद जोर देल बिदकु सत्यानाश आगेत.” 
याग यीशु ई मातगोळी माताळ कोंडुन, रा हिंग आत कि भीळ आऊन उपदेश देल सट्ट आत, 
यतिकी आव आंदुर शास्त्रीगोळ घाई ईला लेकीन अधिकारीगोळ घाई उपदेश कोळतोगोन. 
