आमोस.
6.
“हाय आंदुर मा जो सिय्योन दा निश्चिंताई देल ईरतार, अदिक आंदुर मा जो सामरिया अन पहाळी मा सुरक्षित महसुस माळतार, आंदुर जो श्रेष्ट राज्य दा प्रसिद्ध आर, यार हात्ती इस्राएल इन घराना बरतद!” 
कलने नगर इक होगकु नोळी, अदिक अल टु हमात हेसुर इन धोळ नगर इक होगी; बाक पलिश्तीगोळ्द गत नगर इक होगी. येन अव ई राज्यगोळ से उत्तम आव? येन आंदुर सीमा नीम सीमा से थ्वाळासा धोळ्द आद? 
नीव बेकार दिन इक दुर माळ बुळतीर, अदिक उपद्रव इन गद्दी इक हात्ती तंद कोमतीर. 
“नीव हत्ती हल्ल इन पलंगगोळ मा लेट्सतीर, अदिक तान तान हासक्यागोळ मा काल किसुकु मिंगतीर, अदिक म्यांडा-मर्रीगोळ दा टु मेम्नागोळ अदिक गौशालागोळ दा टु पाड्डागोळ तिनतीर. 
नीव सारंगी इन सांगुळ हाळ हाळतीर अदिक दाऊद उन घाई अलग अलग प्रकार इन वाजा अन आवाज तेगुतीर; 
अदिक कटोरागोळ दा टु सार्रा कुडुतीर, अदिक उत्तम उत्तम याण्णा हचतीर, लेकीन यूसुफ मा बरावाळा विपत्ति इन हाल केळकु शोकित आगालीर! 
ई कारण आंदुर ईग द्याश दा टु तेगुकु आदार, अदिक जो काल किसुकु मिंगतार, आंदुर मौजमस्ती खतम आगेदीत.” 
परमेश्वर यहोवा तांदा किर्या तिनकु अंदान: “यार मा याकूब घमण्ड माळतान, आऊन से ना नफरत, अदिक आऊन गढ़गोळ देल दुश्मनी ईटतीन; अदिक ना ई नगर इक आ सप्पा समेत जो अदुर दा आद, दुश्मन उन वश दा माळ बुळाईन.” 
अगर यातारा मान्या हत्त आरीगोळ ऊळुकु ईत्तार, तरी भी आंदुर सोतोदार. 
याग यारदारा काक्क, जो आऊन होताकावाळा आगुल, आऊन येलुगोळी मान्या टु तेगोर साटी नेगदान, अदिक जो मान्या अन क्वाना दा ईत्तान आऊन से अंदान, “येन नीन हात्ती मात्त यावारा आन?” आग आव अंदान, “याऊ हैलेच;” आग आव अंदान, “सुंगा ईर! नामी यहोवा अन हेसुर ईला ताकोम पायजे.” 
“यतिकी यहोवा अन आग्या देल धोळ धोळ तुकळा, अदिक श्यांण्द मान्या दरार आदीत. 
येन घ्वाळागोळ चट्टान मा हरदाव? येन यावारा ईत्ता जागा दा वस्तागोळ देल जोतसुल यल नीव लॉकुर न्याय इक जयर दा, अदिक न्यायीपन इन काय इक केय काय दा बदलुस बुटीर?” 
नीव ईत्ता वस्तु उन कारण खुशी माळतीर जो बेकार आद; अदिक अनतीर, “येन नाव तान अच यत्न देल सामर्थी आगीदील?” 
ई कारण सेनागोळव परमेश्वर यहोवा अन ईद वाणी आद, “हे इस्राएल इन घराना, नोळ, ना नीम खिलाप ऊंद ईत्ता राज्य निद्रुसाईन, जो हमात इन घाटी टु हुडुकु अराबा इन गांगा ताका नीमी संकट दा हाक्कीत.” 
