प्रेरितगोळ.
23.
पौलुस महासभा दी टकटकी हचकु नोळदुन अदिक अंदुन, “हे इस्त्राएल इन वार्टुरा, ना ईंद ताका परमेश्वर उन साटी बिलकुल वळ्लीद विवेक देल जीवन बितुसीन.” 
इदुर मा हनन्याह महायाजक आंदरी जो आऊन हाती निदुरकु ईरोर, आऊन बाय मा क्याबरा बडोद आग्या कोट्टुन. 
आग पौलुस आऊन से अंदुन, “हे चुना हच्द भीती, परमेश्वर नीनी बळदान. नी व्यवस्था अन अनुसार नान न्याय माळली कुरत्या, अदिक नी खुद व्यवस्था अन विरूद्ध नानी बडोद आग्या कोळत्या?” 
जो पौलुस उन हात्‍ती निदुरकु ईरोर आंदुर अंदुर, “येन नी परमेश्वर उन महायाजक उक बुरा भला अनत्या?” 
पौलुस अंदुन, “हे नान इस्त्राएल इन वार्टुरा, ना ईला जानसीन कि ईव महायाजक हुन; यतिकी शास्त्र दा लिख्सकु आद: ‘तान लॉकुर्द अधिकारी इक बुरा माताळबाळेत.’” 
आग पौलुस ईद जान्सकु कि ऊंद दल सदूकीगोळ अदिक दुसरा फरीसीगोळ्द हुन, सभा दा कारूकु अंदुन, “हे इस्त्राएल इन वार्टुरा, ना फरीसी अदिक फरीसीगोळ्द वंश इन हुईन, सोत्‍तुर आंदुर आशा अदिक पुनरूत्थान इन बारा दा नान मुकदमा आगेत्याद.” 
याग आव ईद मात अंदुन रा फरीसीगोळ अदिक सदूकीगोळ दा झगळा आगली कुर्त; अदिक सभा दा फूट बिदोत. 
यतिकी सदूकी रा ईद अनतार, कि ना सोत्‍तुर दा टु जित्‍ता आगोद आद, ना स्वर्गदूत अदिक ना आत्मा आद; लेकीन फरीसी ईव सप्पा अक मान्सतार. 
आग बळा हल्ला मचुस्त अदिक येनारा नियम इन गुरुगोळ जो फरीसीगोळ दल इन ईरोर, यदकु निदुरदुर अदिक ईद अनकु झगळुस्ली कुरतुर, “नाव ई मंळसा दा येनु बुराई नोळालेव, अदिक अगर यातोदारा आत्मा या स्वर्गदूत आऊन से माताळ्यान रा बाक येन?” 
याग हापाळ झगळा आत, रा पलटन इन सरदार ईद अंज्क देल कि आंदुर पौलुस उन तुकळा तुकळा माळबाळुल, पलटन इक आग्या कोट्टुन कि ईळुकु आऊक आंदुर न्याड्या दा टु जबरदस्ती तेगुल, अदिक गढ़ दा ओयुल. 
अदा ईळ्लकी प्रभु आऊन हात्‍ती निदुरकु अंदुन, “हे पौलुस, हिम्मत ईट; यतिकी ह्यांग नी यरूशलेम दा नान गवाही कोट्ट, हांग अच नीनी रोम दा भी गवाही कोळोद बिद्दीत.” 
दुसरा दिशी थ्वाळासा यहूदीगोळ मिलुसकु साजीश रचदुर अदिक किर्‍या तिंदुर कि यागासताका नाव पौलुस उक कोंद बुळालेव, आगासताका नाव येनारा तिनदेव या कुळदेव. 
यार आपस दा ईद साजीश रचुसीदुर, आंदुर चालीस मुंदुर से यक्कुल ईरोर. 
आंदुर प्रधान याजकगोळ अदिक स्याणागोळ हात्‍ती होगकु अंदुर, “नाव ईद ठान्स कोंडेव कि यागासताका नाव पौलुस उक कोंद बुळालेव, आगासताका येनु तिनतीदील अदिक कुडुतीदील. 
इदुरसाटी ईग महासभा समेत पलटन इन सरदार उक समझुसी कि आऊक नीम हात्‍ती तरूल, मान्सी कि नीव आऊन बारा दा यक्कुल अच वळ्लीसा जाँच माळोद चाहासतीर; अदिक नाव आऊन पोहचुसोर से पयले अच आऊक कोन्नोर साटी तयार ईत्‍तेव.” 
पौलुस उन आकतींग इन पार केळदुन कि आंदुर आऊन घात दा आर, रा गढ़ दा होगकु पौलुस उक बातणी कोट्टुन. 
पौलुस सूबेदारगोळ दा टु ऊंद मंळसा अक तान हात्‍ती कारूकु अंदुन, “ईव आऊन से येनारा अनोद चाहासतान.” 
इदुरसाटी आव आऊक पलटन इन सरदार उन हात्‍ती ओतकु अंदुन, “बंदी पौलुस नानी कारूकु विनती माळदुन कि ईव जवान पलटन इन सरदार से येनारा अनोद चाहासतान; ईऊक आऊन हाती ओय.” 
पलटन इन सरदार आऊन कय हुडुकु अदिक अलग ओतकु केळदुन, “नी नान से येन अनोद चाहासत्या?” 
आव अंदुन, “यहूदीगोळ साजीश रचुस्यार कि नीन से विनती माळुल कि नाळ पौलुस उक महासभा दा तरूल, आंदुर हिंग दिखावा माळ्यार कि अदिक ठीक देल आऊंद जाँच माळोद चाहास्तार. 
लेकीन आंदुर्द मान्सबाळेत, यतिकी आंदुर दा टु चालीस से म्याकुच मंळसा आऊन घात दा आर, यार ठान्स कोंडार कि यागासताका आंदुर पौलुस उक कोंद बुळालुर, आगासताका ना तिंदार अदिक ना कुळदार. अदिक ईग आंदुर तयार आर अदिक नीन फैसला अन हादी कायेत्यार.” 
आग पलटन इन सरदार जवान उक ईद आग्या कोटकु सार माळदुन, “यारदु से अनबाळेत कि नी नान ईक ई मातगोळ हेळ्या.” 
आग आव येढ्ढ सूबेदारगोळी तान हात्‍ती कारूकु अंदुन, “कैसरिया होगोर साटी ईळ्लकी ऊंम्बत मुरा ताका येढ्ढ सौ सैनिक, सत्‍तर घोळसवार, अदिक येढ्ढ सौ भालावाळेर इक तयार ईटी.” 
अदिक पौलुस उन सवारी साटी घ्वाळागोळी तयार ईटी, कि आऊक फेलिक्स शासक उन हात्‍ती वळ्लीसा पोहचुस बुळुल. 
आव ई प्रकार इन चिट्ठी भी लिख्सदुन: 
“महामहिम फेलिक्स शासक उक क्लौदियुस लूसियास उन नमस्कार. 
ई मंळसा अक यहूदीगोळ हुडुकु कोंद बुळोद चाहासदुर, लेकीन याग ना जान्सदीन कि रोमी हुन, रा पलटन हुळकु बिळ्सकु तंदीन. 
ना जान्सोद चाहासीन कि आंदुर आऊन मा याता कारण दोष हचतार, इदुरसाटी आऊक आंदुर्द सभा दा वोतीन. 
आग ना जान्स कोंडीन कि आंदुर तान व्यवस्था अन विवादगोळ बारा दा आऊन मा दोष हचतार, लेकीन कोंद बुळोद या शंकलीगोळ देल कटकु आगोद योग्य आऊन दा येनु दोष हैलेच. 
याग नानी हेळकु आत कि आंदुर ई मंळसा अन घात दा हतकु आर रा ना तुरन्त आऊक नीन हात्‍ती कळु बुटीन; अदिक आऊन मा दोष हचावाळेर इक भी आग्या कोट्टीन कि आंदुर्द हच्द दोष आव नीन मुंद ईटुल.” 
इदुरसाटी ह्यांग सैनिकगोळी आग्या कोटकु आगीत, हांग अच आंदुर पौलुस उक हुळकु ईळ्लकी इन ईळ्लकी अन्तिपत्रिस उन हात्‍ती तंदुर. 
दुसरा दिशी घ्वाळा अन सवारगोळी पौलुस उन सांगुळ मुंद होगोर साटी पैदल नळावाळेर सिपाहीगोळ बिट बुटुर अदिक आंदुर वापस किला दा होट बंदुर. 
आंदुर कैसरिया पोहचुस्कु शासक उक चिट्ठी कोट्टुर; अदिक पौलुस उक भी आऊन मुंद निदरूसदुर. 
आव चिट्ठी वाचुसकु केळदुन, ईव याता द्याश इन हुन? अदिक याग जान्स कोंडुन कि किलिकिया अन हुन, 
रा आव अंदुन, “याग नान दोष हचावाळेर बंदार, आग ना नीन केळाईन.” अदिक आव आग्या कोट्टुन कि आऊक हेरोदेस शासक उन किला दा सुरक्षा दा ईटकु आगुल. 
