लूका.
5.
याग भीळ परमेश्वर उन वचन केळोर साटी आऊन मा बिळली आगतोगोद, अदिक यीशु गन्नेसरत इन झील इन किनारा मा नीदुरकु ईरोन, रा हिंग आत 
कि आव झील इन किनारा दा येढ्ढ ड्वांगागोळी हतकु ईरव अवरी नोळदुन, अदिक मेन हुडावाळेर अऊर मा टु ईळुकु जार तोळोर. 
आ ड्वांगागोळ दा टु ऊंद मा, जो शमौन उन ईरोद, येरकु यीशु आऊन से विनती माळदुन कि किनारा टु थ्वाळासा सरकुसकु नळु. आग आव कुर्तकु लॉकुरी ड्वांगा मा टु उपदेश कोळली कुरतुन. 
याग यीशु उन मातगोळ हेळकु आदव रा आव शमौन उक अंदुन, “खोल नीर दा होग, अदिक मेन हुडोर साटी तान जार हाक्‍क.” 
शमौन यीशु उक उत्‍तर कोट्टुन, “हे स्वामी, नाव पुरा ईळ्लक तीम मेहनत माळदेव अदिक येनु सिक्‍कीदील; तरी नीन कयना देल ना जार हाकतीन.” 
याग आंदुर हिंग माळदुर, रा हापाळ मेनगोळ जार दा बंदव, अदिक आंदुर्द जार हरूली कुर्त. 
इदुर मा आंदुर तान संगीगोळी जो दुसरा ड्वांगा मा ईरोर, आंदरी कारदुर कि बंदकु नाम मदत माळी, अदिक आंदुर बंदकु येढ्ढु ड्वांगागोळी इल ताका तुमदुर कि आ ड्वांगागोळ मुळ्कली कुरतव. 
ईद चमत्कार नोळकु शमौन पतरस यीशु उन काल मा बिद्दुन अदिक अंदुन, “हे प्रभु, नान हात्‍ती टु होटोग, यतिकी ना पापी मंळसा आईन!” 
यतिकी ईस मेनगोळ हुळदुर देल आऊक अदिक आऊन संगीगोळी हापाळ अचम्भा आत, 
अदिक हांग अच जब्दी इन पार याकूब अदिक यूहन्ना अक भी, जो शमौन उन भागीदार ईरोर, अचम्भा आत. आग यीशु शमौन से अंदुन, “अंजबाळ; ईगी टु नी मंळसागोळी परमेश्वर उन राज्य दा तंद्या.” 
अदिक आंदुर ड्वांगागोळी किनारा मा तंदुर अदिक सप्पा येनारा बिटकु आऊन हिंद होटोदुर. 
ऊंद घन याग यीशु यातोदारा तरी नगर दा ईरोन, आग आऊन हात्‍ती ऊंद मंळसा बंदुन; यारी कोढ़ इन रोग हतकु ईरोद, आव यीशु उक नोळकु आऊन काल मा बिद्दुन, अदिक विनती माळदुन, “हे प्रभु, अगर नी चाहास्या रा नानी शुद्ध माळ सकत्या.” 
यीशु कय मुंद माळकु आऊक मुटदुन अदिक अंदुन, “ना चाहसतीन, कि नी शुद्ध आगेग.” अदिक आऊन कोढ़ इन रोग तुरन्त दूर आगेत. 
यीशु आऊक आग्या कोट्टुन, “यारीकु हेळबाळेत, लेकीन होगकु तान तान इक याजक उक तोर्स, अदिक तान शुद्ध आगोद बारा दा जो येनारा मूसा नीनी आग्या कोटान अदरी भेंट येर्स कि आंदुर मा गवाही आगुल.” 
लेकीन यीशु उन चर्चा दुर दुर ताका फैलुस्तेला होगोद, अदिक भीळ इन भीळ आऊन मातगोळ केळोर साटी अदिक तान बिमारीगोळ देल चंगा आगोर साटी जमा आत. 
लेकीन आव आळीगोळ दा येल्यारा भी ब्यार्र होगकु प्रार्थना माळतोगोन. 
ऊंद दिन हिंग आत कि यीशु उपदेश कोळोन, अदिक फरीसी अदिक व्यवस्थापक अल कुर्तकु ईरोर जो गलील अदिक यहूदिया अन्द हर ऊंद ऊरा टु अदिक यरूशलेम टु बंदीदुर, अदिक चंगा माळोर साटी प्रभु उन सामर्थ्य यीशु उन सांगुळ ईरोद. 
आ समय हापाळ लॉकुर ऊंद मंळसा अक जो लकवा अन्द रोगी ईरोन, व्हर्स मा नेगुकु तंदुर, अदिक आंदुर आऊक बुळ्क वयली अदिक यीशु उन मुंद ईटोद उपाय ढुढ़सोर. 
पर याग भीळ इन कारण आऊक बुळ्क वोय सकिदील रा आंदुर मान्ना मा येरकु अदिक खपरेल सरकुसकु, आऊक व्हर्स सांगुळ न्याड्या दा यीशु उन मुंद ईळ्स बुटुर. 
आग यीशु आंदुर विश्वास नोळकु आऊन से अंदुन, “हे मंळसा, नीन पाप माफ आदव.” 
आग नियम इन गुरु अदिक फरीसी तान तान मन दा विचार माळली कुरतुर, “ईव याव हुन? जो परमेश्वर उन अपमान माळतान! परमेश्वर उक बिटकु अदिक याव पापगोळी माफ माळ सकतान?” 
यीशु आंदुर मन इन मातगोळ जान्सकु, आंदुर से अंदुन, “नीव तान तान मन दा याता मात इन विचार माळेतीर? 
आसान येन आद? येन ईद अनोद कि ‘नीन पाप माफ आदव,’ या ईद अनोद कि ‘येळ अदिक टेटाळ?’ 
लेकीन इदुरसाटी कि नीव जान्स कोमी कि ना मंळसा अन पार उक पृथ्वी मा पाप माफ माळोद भी अधिकार आद.” बाक यीशु आ लकवा अन्द रोगी से अंदुन, “ना नीन से अनतीन, येळ अदिक तान व्हर्स नेगुकु तान मान्नी होटोग.” 
आव तुरन्त यीशु ऊंद मुंद येद्दुन, अदिक या व्हर्स मा आव बिदकु ईरोन अदरी नेगुकु, परमेश्वर उन बळाई माळतेला तान मान्नी होटोदुन. 
आग सप्पा लॉकुर चकित आदुर अदिक परमेश्वर उन बळाई माळली हतदुर अदिक हापाळ अंजतेला अनली कुरतुर, “ईंद नाव अदभुत क्याल्सागोळी नोळेव!” 
इदुर बाद्दा यीशु व्हार्या होदुन अदिक लेवी हेसुर इन ऊंद कर ताकोमावाळा अक कर ताकोमोद चौकी मा कुर्तकु नोळदुन, अदिक आऊन से अंदुन, “नान हिंद आगेग.” 
आग लेवी सब येनारा बिटकु येद्दुन, अदिक आऊन हिंद आगेदुन. 
आग लेवी तान मान्या आऊन साटी ऊंद धोळ्द भोज ईटदुन; अदिक कर ताकोमावाळेर्द अदिक दुसरा लॉकुर्द जो आऊन सांगुळ ऊमली कुर्तीदुर, ऊंद धोळ्द भीळ ईरोद. 
ईदुर मा फरीसी अदिक आंदुर नियम इन गुरु आऊन चेलागोळ से ईद अंदकु बळबुळस्ली कुरतुर, “नीव कर ताकोमावाळेर अदिक पापीगोळ्द सांगुळ येती तीनतीर अदिक कुडुतीर?” 
यीशु आंदरी उत्‍तर कोट्टुन, “वैद्य भला चंगागोळ साटी ईला, लेकीन बिमारगोळ साटी जरूरी आन. 
ना न्यायीगोळी ईला, लेकीन पापीगोळ्द पापगोळी पश्चाताप माळसुसोर साटी कारूली बंदीन.” 
आंदुर यीशु उक अंदुर, “बपतिस्मा कोळावाळा यूहन्ना अन्द चेलागोळ रा बराबर उपास ईटतार अदिक प्रार्थना माळतार, अदिक हांग अच फरीसी नोर चेलागोळ भी, लेकीन नीन चेलागोळ रा तीनतार अदिक कुडुतार.” 
यीशु आंदुर से अंदुन, “येन नीव वरातीगोळ से, यागासताका मंळगार आंदुर सांगुळ ईत्‍तान, उपास माळसुस सकतीर? बिलकुल ईला! 
लेकीन अव दिन बंदाव, याग मंळगार आंदुर से ब्यार्र माळकु आदान, आग आंदुर आ दिनगोळ दा उपास माळ्यार.” 
यीशु मात ऊंद उदाहरण भी आंदु़र से अंदुन: “यावारा मंळसा क्वारा व्हाशोद कपळा हरूकु हाळोद कपळा दा थिगर हचालुन, ईलारा व्हाशोद कपळा हर्दोदित अदिक आ थिगर हाळोद कपळा दा मेल भी तिनतीदील. 
अदिक यावारा मंळसा व्हाशोद अंगुर इन रास्सा हाळोद तोगुल इन चिला दा तुम्मालुन, ईलारा व्हाशोद अंगुर इन रास्सा तोगुल इन चिलागोळी वळकु चेल्लेदित, अदिक तोगुल इन चिलागोळ्द भी नाश आगेदीत. 
लेकीन व्हाशोद अंगुर इन रास्सा व्हाशोद तोगुल इन चिला दा अच तुम्म पायजे. 
यतिकी मंळसा हाळोद अंगुर इन रास्सा कुडुकु व्हाशोद रास्सा अन्द इच्छा माळालुन यतिकी आव अनतान, कि हाळोद रास्सा अच वळ्लीद आद.” 
