प्रकाशितवाक्य.
6.
बाक ना नोळदीन कि म्यांडा अन्द पाड्डा आ येळ मोहरगोळ दा टु ऊंद मोहर इक तेरूत; अदिक आ नाकु प्राणीगोळ दा टु ऊंद प्राणी इंद गर्जन घाई शब्द केळदीन, “बर!” 
ना दृष्टी माळदीन, अदिक नोळी, ऊंद बिळी घ्वाळा आद, अदिक अदुर सवारी माळावाळा बाण हुडुकु आन; अदिक आऊक ऊंद मुकुट कोटकु आत, अदिक आव जय जयकार माळ्त होट्टुन कि मात्‍त यक्कुल जय हासिल माळुल. 
याग अद दुसरा मोहर तेरूत, रा ना दुसरा प्राणी इक ईद अनतेला केळदीन, “बर!” 
बाक मात्‍त ऊंद घ्वाळा होळ्त जो क्याचांद रंग इन ईरोद; अदुर सवारी माळावाळा अक ईद अधिकार कोटकु आत कि धरती मा टु मेल मिलाप नेग्द बुळ, ताकी लॉकुर आबुर दाबुर इक कोनुल; अदिक आऊक ऊंद धोळ्द तलवार कोटकु आत. 
याग अद तिसरा मोहर तेरूत, रा ना तिसरा प्राणी इक ईद अनतेला केळदीन, “बर!” ना दृष्टी माळदीन, अदिक नोळी, ऊंद करीद घ्वाळा आद, अदिक अदुर सवारी माळावाळा अन्द कय दा ऊंद तराजू आद; 
अदिक ना आ नाकु प्राणीगोळ न्याड्या दा टु ऊंद शब्द ईद अनतेला केळदीन, “दीनार इन सेर तीम गोदी, अदिक दीनार इन मुर सेर जऊस, लेकीन याण्णा अदिक अंगुर इन रास्सा अन्द नुकसान माळबाळेतीर.” 
याग अद चौथा मोहर तेरूत, रा ना चौथा प्राणी इन शब्द ईद अनतेला केळदीन, “बर!” 
ना दृष्टी माळदीन, अदिक नोळी, ऊंद पिवळा रंग घाई घ्वाळा आद; अदिक अदुर मा सवारी माळावाळा अन्द हेसुर मृत्यु आद, अदिक अधोलोक आऊन हिंद हिंद आद; अदिक आंदरी धरती इन ऊंद चौथाई भाग मा ईद अधिकार कोटकु आत कि तलवार, अदिक अकाल, अदिक मरी, अदिक धरती इन आळी दाकळव पशुगोळ द्वारा लॉकुरी कोंदबुळुल. 
याग अद पाचवा मोहर तेरूत, रा ना वेदी इन ल्यालमा आंदुर जीवगोळी नोळदीन जो परमेश्वर उन वचन इन कारण अदिक आ गवाही इन कारण जो आंदुर कोटीदुर बली येर्सकु आगीदव. 
आंदुर धोळ शब्द दा कारूकु अंदुर, “हे स्वामी, हे पवित्र अदिक सत्य; नी यागासताका न्याय माळ्या? अदिक धरती मा ईरावाळेर से नाम रक्ता अन बदला यागासताका ताकोंड्या?” 
आंदुर दा टु हर ऊंद जन उक बिळी फळक्या कोटकु आत, अदिक आंदुर से अंदकु आत कि मात्‍त घळी तिम आराम माळी, यागासताका कि नीम संगी दास अदिक वार्टुर जो नीम घाई बली येर्सकु आगावाळेर आर आंदुर भी गिनती पुरा आगेगाल. 
याग अद सहावा मोहर तेरूत, रा ना नोळदीन कि ऊंद धोळ्द भूकम्प आत, अदिक सुर्य धुसा घाई करीद अदिक पुरा बेळदिंग रक्ता अन घाई आगेत. 
आकाश इन तारागोळ धरती मा हिंग बिद्दव जसा धोळ्द आंधी देल आळगाळकु अंजीर इन मार्र मा टु कच्चा काय झळ्सताव. 
आकाश हिंग सरकुसेत जसा चिट्टी गुंळ्सदुर देल सरकुसेगतद; अदिक हर ऊंद पहाळी, अदिक टापू तान तान जागा मा टु सरकुसेदव. 
आग धरती इन राजा, अदिक प्रधान, अदिक सरदार, अदिक धनवान अदिक सामर्थी लॉकुर, अदिक हर ऊंद दास अदिक हर ऊंद स्वतंत्र पहाळीगोळ्द गुफागोळ दा अदिक चट्टानगोळ दा होगकु होचकोंडव, 
अदिक पहाळीगोळ अदिक चट्टानगोळ देल अनली हतदव, “नाम मा बिळी; अदिक नामी आऊन बाय देल जो सिंहासन मा कुर्तकु आन, अदिक म्यांडा अन्द पाड्डा अन्द प्रकोप देल होच्सकोम बुळी. 
यतिकी आंदुर प्रकोप इन भयानक दिन होट बंदाव, ईग याव ऊंजेर सकतान?” 
