मरकुस.
2.
हापाळ दिन इन बाद्दा यीशु बाक कफरनहूम दा बंदुन, अदिक खबर फैलुस्त कि आव मान्या आन. 
बाक ईस लॉकुर जमा आदुर कि दरवाजा अन्द हात्‍ती भी जागा ईला ईरोद; अदिक आव आंदरी वचन केळसोन. 
अदिक लॉकुर ऊंद लकवा अन्द रोग इक नाक मंळसागोळ कय देल नेगुकु आऊन हात्‍ती तंदुर. 
लेकीन याग आंदुर भीळ इन कारण आऊन हात्‍ती होग सकिदील, रा आंदुर आ छत इक यदुर ल्यालमा आव नीदुरकु ईरोन, खोल्स बुटुर; अदिक याग आंदुर अदरी बिच्छ बुटुर, रा आ व्हर्स इक यदुर मा लकवा अन्द रोगी बिदकु ईरोन, आऊक ल्यालमा ईळ्सदुर अदिक व्हर्स इक हिलगुस बुटुर. 
यीशु आंदुर विश्वास नोळकु आ लकवा अन्द रोग इक अंदुन, “हे नान पारा, नीन पाप माफ आदव.” 
आग हापाळ नियमगोळ गुरु जो अल कुर्तकु ईरोर, आंदुर तान-तान मन दा विचार माळली कुरतुर, 
“इव मंळसा येती हिंग अनेत्यान? इव रा परमेश्वर उन अपमान माळीत्यान! परमेश्वर उक बिटकु अदिक याव पाप माफ माळ सकतान?” 
यीशु तुरन्त खुद तान आत्मा दा ईद जान्स कोंडुन कि आंदुर तान-तान मन दा हिंग विचार माळीत्यार, इदुरसाटी आव आंदुर से अंदुन, “नीव येती तान-तान मन दा ईद मात इन विचार माळेतीर? 
आसान येन आद? येन लकवा अन्द रोगी से ईद अनोद कि नीन पाप माफ आदव, या ईद अनोद कि येळ तान व्हर्स नेगुकु नळु अदिक टेटाळ? 
ना नीम मुंद साबित माळ बुळाईन, कि मंळसा अन पार उक ईद पृथ्वी मा पाप माफ माळोद भी अधिकार आद.” 
यीशु आ लकवा अन्द रोगी से अंदुन, “ना नीन से अनेतीन, येळ, तान व्हर्स नेगु अदिक तान मान्नी होटोग.” 
बाक आव येद्दुन अदिक तुरन्त तांद व्हर्स नेगुकु सप्पा मुंदुर मुंद टु होटकु ओळेदुन, इदुर मा सप्पा लॉकुर सट्ट आदुर, अदिक परमेश्वर उन बळाई माळकु अनली कुरतुर, “नाव रा हिंग यागलु नोळीदील!” 
यीशु बाक अल टु होटकु क्यार्रा अन्द किनारा मा होदुन, अदिक सप्पा भीळ आऊन हात्‍ती बत्‍त, अदिक आव आंदरी उपदेश कोळली कुरतुन. 
अल टु होगावती यीशु हलफई नव पार लेवी इक कर ताकोमोद चौकी मा कुर्तकु नोळदुन, अदिक यीशु आऊन से अंदुन, “नान हिंद आगेग.” अदिक आव यदकु आऊन हिंद आगेदुन. 
बाक हिंग आत कि याग यीशु तान चेलागोळ सांगुळ आऊन मान्या ऊमली कुरतुन, आग हापाळ मुंदुर कर ताकोमावाळेर अदिक पापी लॉकुर, यीशु अदिक आऊन चेलागोळ सांगुळ ऊमली कुरतुर; यतिकी आंदुर हापाळ मुंदुर ईरोर, अदिक आऊन हिंद आगेगीदुर. 
नियम इनोर गुरुगोळ अदिक फरीसीगोळ ईद नोळदुर कि आव रा पापीगोळ अदिक कर ताकोमावाळेर सांगुळ ऊमेत्यान, रा आऊन चेलागोळी अंदुर, “आव रा कर ताकोमावाळेर अदिक पापीगोळ सांगुळ तिनतान-कुडुतान?” 
ईद केळकु यीशु आंदुर से अंदुन, “भला चंगा मंळसागोळी वैद्यगोळ्द जरवत हैलेच, लेकीन बिमार मंळसागोळी आद: ना न्यायीगोळी ईला, लेकीन पापी लॉकुरी कारूली बंदीन.” 
बपतिस्मा कोळावाळा यूहन्ना अन्द चेलागोळ, अदिक फरीसी लॉकुर चेलागोळ उपास माळतोगोर. अदिक थ्वाळासा लॉकुर बंदकु यीशु से अनली कुरतुर, “यूहन्ना अन्द चेलागोळ अदिक फरीसी नोर चेलागोळ येती उपास ईटतार? लेकीन नीन चेलागोळ येती उपास ईटालुर?” 
यीशु आंदुर से अंदुन, “येन नीव उम्मीद माळतीर कि ऊंद मदा दा वरातीगोळ बिना ऊंडुर तिंदुर देल होदार? बिलकुल ईला! यागासताका मंळगार आंदुर सांगुळ आन, आगासताका आंदुर उपासा होग सकालुर. 
लेकीन अव दिन बंदव याग मंळगार उक आंदुर से अलग माळकु आदीत; अदिक आ दिन आंदुर उपास माळ्यार.” 
“क्वारा कपळा अन्द थिगर हाळोद कपळा मा यारू हचालुर. ईलारा अद थिगर अदुर दा टु येनारा जेडु कोंडीत, आग व्हाशोद, हाळोद से, अदिक अद पयले से यक्कुल हरदोदित.” 
व्हाशोद अंगुर इन रास्सा अक हाळोद तोगुल इन चिला दा यारू ईटालुर, ईलारा अंगुर इन रास्सा तोगुल इन चिला अक हर्द बुट्टीत, अदिक अंगुर इन रास्सा अदिक तोगुल इन चिला येढ्ढु नाश आगेदव, “लेकीन व्हाशोद अंगुर इन रास्सा व्हाशोद तोगुल इन चिला दा तुमकु आगतद.” 
अदिक हिंग आत कि यीशु आराम इन दिशी केई दी टु आगतेला होगोन; अदिक आऊन चेलागोळ नळुतेला गोदी नव लॉम्बागोळी मुरू कुरतुर. 
आग फरीसीगोळ आऊन से अंदुर, “नोळ, इंदुर आराम इन दिन दा अद क्याल्सा येती माळतार जो नियम इन अनुसार माळोद उचित हैलेच?” 
यीशु आंदरी उत्‍तर कोट्टुन, येन नीव ईद यागलु वाचुसीदील, कि याग दाऊद उक जरवत ईरोद, याग आव अदिक आऊन संगीगोळ हस्तकु ईरोर, आग आव येन माळीदुन? 
“आव ह्यांग अबियातार महायाजक उन समय दा, परमेश्वर उन भवन दा होगकु भेंट इन रोट्टीगोळी तिंदुन, यदुर्द तिनोद याजकगोळी बिटकु अदिक यारीकु भी उचित हैलेच, अदिक तान संगीगोळी भी कोट्टुन?” 
आग यीशु आंदुर से अंदुन, “आराम इन दिन मंळसागोळ्द साठी माळकु आग्याद, ना कि मंळसा आराम दिन इन साटी. 
इदुरसाटी मंळसा अन पार आराम दिन इन भी स्वामी आन.” 
