यूहन्ना.
7.
ई मातगोळ्द बाद्दा यीशु गलील दा टेटाळतेला ईत्‍तुन; यतिकी यहूदी लॉकुर आऊक कोंद बुळोद कोशिश माळोर, इदुरसाटी आव यहूदिया दा टेटाळोद ईला चाहासोन. 
यहूदीगोळ्द झोपळीगोळ्द हाब्ब हात्‍ती ईरोद. 
इदुरसाटी आऊन वार्टुर आऊन से अंदुर, “ईल टु यहूदिया अक होग, कि जो क्याल्सा नी माळत्या अवरी नीन चेलागोळ अल भी नोळुल. 
यतिकी हिंग याऊ ईला ईतीदान जो प्रसिद्ध आगोद चाहासुल, अदिक होचकु क्याल्सा माळुल. अगर नी क्याल्सा माळत्या, रा तान तान इक दुनिया मा प्रगट माळ.” 
यतिकी आऊन वार्टुर भी आऊन मा विश्वास ईला माळतोगोर. 
आग यीशु आंदुर से अंदुन, “नान समय ईगासताका बंदिदील, लेकीन नीम साटी सप्पा समय आद. 
दुनिया नीम से दुश्मनी माळ सकाल, लेकीन अद नान से दुश्मनी माळतद यतिकी ना अदुर विरोध दा ईद गवाही कोळतीन कि अदुर क्याल्सा बुरा आद. 
नीव हाब्ब दा होगी; ना ईगल्या ईद हाब्ब दा होगालीन, यतिकी ईगासताका नान समय पुरा आगीदील.” 
आव आंदुर से ई मातगोळी अनकु गलील दा अच ईतोदुन. 
लेकीन याग आऊन वार्टुर हाब्ब दा वोळेदुर रा आव खुद भी, प्रगट दा ईला लेकीन मान्सी गुप्त रूप देल होदुन. 
यहूदी हाब्ब दा आऊक ईद अनकु ढुंढ्सली कुरतुर, “आव यल आन?” 
अदिक लॉकुर दा आऊन बारा दा सुंगा मुंगा हापाळ सा मातगोळ आदव: यारारा अनतोगोर, “आव वळ्लेव मंळसा आन.” अदिक यारारा अनतोगोर, “ईला, आव लॉकुरी भरमुसतान.” 
तरी यहूदीगोळ्द अंज्क इन कारण याऊ मंळसा आऊन बारा दा खुल्सकु ईला माताळोन. 
याग हाब्ब इन आर्धा दिन बितसेदव; रा यीशु मंदिर दा होगकु उपदेश माळली कुरतुन. 
आग यहूदीगोळ चकित आगकु अंदुर, “ईऊक बिना वाचुस्द अक्‍कल ह्यांग होटबत?” 
यीशु आंदरी उत्‍तर कोट्टुन, “नान उपदेश नांद ईला, लेकीन नान कळावाळा अन हुन. 
अगर यावारा आऊन इच्छा मा नळोद चाहासतान, रा आव ईद उपदेश इन बारा दा जान्स कोंडान कि ईद परमेश्वर उन दी टु हुन या तान दी टु अनतीन. 
जो तान दी टु येनारा अनतान, आव तांद अच बळाई चाहासतान; लेकीन जो तान कळावाळा अन बळाई चाहासतान आवा खरा आन, अदिक अदुर दा अन्याय ईला. 
येन मूसा नीमी व्यवस्था कोटीदील? तरी नीम दा टु याऊ व्यवस्था मा नळालुन. नीव येती नानी कोंद बुळोद चाहासतीर?” 
लॉकुर उत्‍तर कोट्टुर, “नीन दा दुष्टआत्मा आद! याव नीनी कोंद बुळोद चाहासतान?” 
यीशु आंदरी उत्‍तर कोट्टुन, “ना ऊंद क्याल्सा माळदीन, अदिक नीव सप्पा आश्चर्य माळतीर. 
ईदा कारण मूसा नीमी खतना अन आग्या कोटान ईद ईला कि अद मूसा अन दी टु आद लेकीन आप्प दादागोळ टु नळुत बंदाद, अदिक नीव आराम इन दिन मंळसा अन खतना माळतीर. 
याग आराम इन दिन मंळसा अन खतना माळकु आगतद ताकी मूसा अन व्यवस्था अन आग्या टलुस बाळुल, रा नीव नान मा येती इदुरसाटी सिट्ट माळतीर कि ना आराम इन दिन ऊंद मंळसा अक पुरा रीति देल चंगा माळदीन. 
बाय नोळ्द न्याय माळबाळी, लेकीन ठीक ठीक न्याय माळी.” 
आग येनारा यरूशलेम इन लॉकुर अनली कुरतुर, “येन ईव आवा आल्लच यारी कोंद बुळोद कोशिश माळकु आगेत्याद? 
लेकीन नोळी, आव रा मसीहगोळ घाई खुल्लम खुल्ला मातगोळी माळतान अदिक याऊ सरदार आऊन से येनु अनालुर. 
ईऊक रा नाव जान्सतेव कि ईव येलेव हुन; लेकीन मसीह याग बंदान रा याऊ जान्सतीदील कि आव येलेव हुन.” 
आग यीशु मंदिर दा उपदेश कोळतेला कारूकु अंदुन, “नीव नानी जान्सतीर, अदिक ईद भी जान्सतीर कि ना येलेव हुईन. ना रा खुद देल बंदिदील, लेकीन नानी कळावाळा खरा आन, आऊक नीव जान्सालीर. 
ना आऊक जान्सतीन यतिकी ना आऊन दी टु आईन अदिक आवा नानी कळ्यान.” 
इदुर मा आंदुर आऊक हुडोद चाहासदुर, तरी याऊ आऊन मा कय हाकिदील यतिकी आऊन सही समय ईगासताका बरली का ईरोद. 
तरी भी भीळ दा टु हापाळ सा लॉकुर आऊन मा विश्वास माळदुर, अदिक अनली कुरतुर, “मसीह याग बंदान रा येन इदुर से यक्कुल आश्चर्यकर्म तोरस्यान जो ईव तोर्सदुन?” 
फरीसीगोळ लॉकुरी यीशु उन बारा दा ई मातगोळ सुंगा मुंगा अंत केळदुर; अदिक प्रधान याजकगोळ अदिक फरीसीगोळ आऊक हुडोर साटी सिपाही कळुदुर. 
इदुर मा यीशु अंदुन, “ना थ्वाळासा समय ताका अदिक नीम सांगुळ आईन, आग तान कळावाळा अन हात्‍ती होटोगाईन. 
नीव नानी ढुंढसीर, लेकीन नीमी सिकतीदील; अदिक येल ना आईन, अल नीव बर सकालीर.” 
इदुर मा यहूदीगोळ आपस दा अंदुर, “ईव येल होदान कि नामी सिकतीदील? येन ईव आंदुर हात्‍ती होदान जो ग्रीकगोळ दा तितर-बितर आगकु ईरतार, अदिक ग्रीकगोळी भी उपदेश कोट्टान? 
ईद येन मात आद जो आव अंदुन, कि ‘नीव नानी ढुंढसीर, लेकीन सिकतीदील; अदिक येल ना आईन, अल नीव बर सकालीर.’” 
हाब्ब इन आखरी दिशी, जो मुख्य दिन आद, यीशु निदुरदुन अदिक कारूकु अंदुन, “अगर यावारा प्यासा आन रा नान हात्‍ती बरूल अदिक कुडुल. 
जो नान मा विश्वास माळ्यान, ह्यांग पवित्रशास्त्र दा बंदाद, ‘आऊन दिल दा टु जीवन इन नीर इन गांगा वाहुसकु होट्टीत.’” 
आव ईद वचन पवित्र आत्मा अन बारा दा अंदुन, यारी आऊन मा विश्वास माळावाळेरी सिक्‍कोद ईरोद; यतिकी आत्मा ईगासताका ईला ईळदीत, यतिकी यीशु ईगासताका तान महिमा अक ईला पोहचुसीदुन. 
आग भीळ दा टु यारारा यारारा ई मातगोळी केळकु अंदुर, “सही दा ईवा आव भविष्यवक्ता हुन.” 
दुसरागोळ अंदुर, “ईव मसीह हुन.” लेकीन येनारा लॉकुर अंदुर, “येती? येन मसीह गलील टु बंदान? 
येन पवित्रशास्त्र दा ईद बंदिदील कि मसीह दाऊद इन वंश टु अदिक बैतलहम ऊर टु बंदान, यल दाऊद ईरतान?” 
इदुरसाटी आऊन कारण लॉकुर दा फूट बित्‍त. 
आंदुर दा टु यारारा आऊक हुडोद चाहासोर, लेकीन याऊ आऊन मा कय हाकीदील. 
आग सिपाही प्रधान याजक अदिक फरीसीगोळ हात्‍ती वापस बंदुर; आंदुर सिपाहीगोळ से अंदुर, “नीव आऊक येती तंदिदील?” 
सिपाहीगोळ उत्‍तर कोट्टुर, “यावारा मंळसा यागलु हिंग मातगोळी माळीदील.” 
फरीसीगोळ आंदरी उत्‍तर कोट्टुर, “येन नीव भी भरमुसकु आगीर? 
येन सरदारगोळ या फरीसीगोळ दा टु यारारा आऊन मा विश्वास माळ्यार? 
लेकीन ई लॉकुर जो व्यवस्था जान्सालुर, शापित आर.” 
नीकुदेमुस, जो पयले आऊन हात्‍ती बंदीदुन अदिक आंदुर दा टु ऊंद ईरोन, आंदुर से अंदुन, 
“येन नाम व्यवस्था यावारा मंळसा अक, यागासताका पयले आऊंद केळकु जान्स कोमालुर कि आव येन माळतान, दोषी ठहरूसतार?” 
आंदुर आऊक उत्‍तर कोट्टुर, “येन नी भी गलील इन हुय? ढुंढ्स अदिक नोळ कि गलील टु यावारा भविष्यवक्ता प्रगट ईला आगोद.” 
आग सप्पा लॉकुर तान तान मान्नी वोळेदुर. 
