उत्पत्ति.
8.
लेकीन परमेश्वर नूह अदिक यास आळी दाकळव जनावर अदिक घरेलु जनावर आऊन सांगुळ जहाज दा ईरव, आ सप्‍पा अन्द सुधी ताकोंडुन: अदिक परमेश्वर पृथ्‍वी मा हवा नळ्‍सदुन, अदिक नीर कम आगतेला बत्‍त; 
अदिक गहरा समुद्र अन सोतागोळ अदिक आकाश इन झरोखागोळ बंद आगेदव; अदिक अदुर देल जो माळ आगतोगोद अद भी रूकसेत; 
अदिक ऊंद सौ पचास दिन इन बाद्‍दा नीर पृथ्‍वी मा टु लगातार कम आगतेला ईत्‍त. 
सातवा तिंगुळ इन सतरावा दिन इक, जहाज अरारत हेसुर इन पहाळी मा टिकसेत. 
अदिक नीर हतवा तिंगुळ ताका कम आगतेला होत, अदिक हतवा तिंगुळ इन पयला दिशी इक पहाळीगोळ्‍द चोटीगोळ कांळ्सदव. 
बाक हींग आत कि चालीस दिन इन बाद्‍दा नूह तान माळ्‍द जहाज इन खिळकी तेरूकु, 
ऊंद काग्ग उक ऊळुस बुट्‍टुन: यागास ताका नीर पृथ्‍वी मा टु वंळ्‍गीदिल, आगासताका ताका काग्ग ईत्‍त आत्‍त वयाळतेला ईत्‍त. 
बाक आव तान हाती टु ऊंद कबूतर इक भी ऊळुस बुट्‍टुन कि नोळुल कि नीर पृथ्‍वी मा टु कम आत कि ईला. 
आ कबूतर इक तान काल टेक्‍सली येनु आधार सिकीदील, रा अद आऊन हाती जहाज मा वापस बत्त: यतिकी पुरा पृथ्‍वी इन म्‍याकुच नीर अच नीर तुमकु ईरोद. आग आव कय वाळुसकु अदरी तान हात्‍ती जहाज दा ताकोम कोंडुन. 
बाक अदिक येळ दिन थाम्सदुर बाद्दा, आव अदा कबूतर इक जहाज दा टु मात ऊळुस बुट्‍टुन; 
अदिक कबूतर द्‍यावगा अन वती आऊन हात्‍ती होट बत्‍त, रा येन नोळदुन कि अदुर चाचु दा जैतून इन ऊंद व्‍हाशोद याल्‍ला आद; ईदुर देल नूह जान्‍स कोंडुन कि नीर पृथ्‍वी मा टु कम आगेग्‍याद. 
बाक येळ दिन अदिक थाम्‍सकु अदा कबूतर उक ऊळुस बुट्‍टुन; अद बाक आऊन हात्‍ती यागलु वापस बंदिदील. 
नूह उन उमर इन आर सौ ऊंद वर्ष इन पयला तिंगुळ पयला दिन नीर पृथ्‍वी मा टु वंळगेत. आग नूह जहाज इन छत खोल्‍सकु येन नोळदुन कि धरती वंळगेग्‍याद. 
अदिक दुसरा तिंगुळ इन सत्ताईसवा दिशी पृथ्‍वी पुरा रीति देल वंळगेत. 
आग परमेश्वर नूह से अंदुन, 
“नी तान पारगोळ, हिंग्‍स, सास्सागोळ सांगुळ जहाज दा टु होट्‍टबुळ. 
येन पक्षी, येन जनावर, येन सप्‍पा प्रकार इनव रांगसावाळा किळा जो पृथ्‍वी मा रांगस्ताव यास शरीरधारी जीव जन्‍तु नीन सांगुळ आव, आ सप्‍पा अक तान सांगुळ तेगु कोम कि पृथ्‍वी मा अऊर देल हापाळ चिकोर आगुल; अदिक अव फलसुल फुलुसुल, अदिक पृथ्‍वी मा फैलुसेगुल.” 
आग नूह, अदिक आऊनोर चिकोर अदिक हिंग्‍स, अदिक सास्सागोळ व्‍हार्या बंदुर: 
अदिक सप्‍पा जनावर, रांगसावाळा किळा, अदिक पक्षी, अदिक यास भी जीव जन्‍तु पृथ्‍वी मा नळुताव वयाळताव, सप्‍पा जाती जाती माळकु जहाज दा टु व्‍हार्या होट्‍टव. 
आग नूह यहोवा अन साटी ऊंद वेदी माळदुन; अदिक सप्‍पा शुद्ध जनावर अदिक सप्‍पा शुद्‍ध पक्षीगोळ दा टु येनारा येनारा हुडुकु वेदी मा होमबली येर्सदुन. 
ईदुर मा यहोवा सुखदायक वास ताकोमकु सोचदुन, मंळसा अन कारण ना बाक यागलु धरती इक श्राप कोळतीदील, अगर मंळसा अन मन दा स्याणपणी टु येनारा पैदा आगतद अद बुरा अच आगतद; तरी भी ह्‍यांग ना सप्‍पा जीवगोळी ईग कोंदीन, हांग अवरी बाक यागलु कोनतीदिल. 
ईग टु यागासताका पृथ्‍वी बन्सकु ईत्‍तीत, आगासताका बोऊसोद अदिक कडोद समय, ठंडी अदिक बिसुल, धूपकाल अदिक शीतकाल, ईळ्‍ल्‍क अदिक हागुल, हमेशा आगतेला ईत्‍ताव. 
