प्रकाशितवाक्य.
8.
“याग आव सातवा मोहर तेरदुन, रा स्वर्ग दा आर्धा घंटा ताका सन्नाटा आगेत. 
आग ना आ येळु स्वर्गदूतगोळ इक नोळदीन जो परमेश्वर उन मुंद निदुरकु ईरतार, अदिक आंदरी येळ तुरहीगोळ कोटकु आत.” 
बाक मात्‍त ऊंद स्वर्गदूत व्हान्नोद ऊदबत्‍ती दान हुडुकु बंदुन, अदिक वेदी इन हात्‍ती निदुरदुन; अदिक आऊक हापाळ ऊदबत्‍ती कोटकु आत कि सप्पा पवित्र लॉकुर्द प्रार्थनागोळ सांगुळ व्हान्ना अन्द आ वेदी मा, जो सिंहासन इन मुंद आद येर्सुल. 
आ ऊदबत्‍ती इन धुंगा पवित्र लॉकुर्द प्रार्थना सहित स्वर्गदूत उन कय दा टु परमेश्वर उन मुंद पोहचुसेत. 
आग स्वर्गदूत ऊदबत्‍ती दान हुडुकु अदुर दा वेदी इन बेक्‍की तुमदुन अदिक धरती मा हाक बुट्टुन; अदिक गर्जन अदिक शब्द अदिक बिजलीगोळ अदिक भूकम्प आगली कुरतव. 
आग आ येळु स्वर्गदूत यार हात्‍ती येळ तुरहीगोळ ईरव अवरी ऊरूली तयार आदुर. 
पयला स्वर्गदूत तुरही ऊरूदुन, अदिक रक्ता देल मिलुसकु क्यांडागोळ अदिक बेक्‍की तयार आत, अदिक धरती मा हाक्‍कु आत; अदिक धरती इन ऊंद तिहाई भाग होत्‍तेत, अदिक मार्रगोळ्द ऊंद तिहाई भाग होत्‍तेत, अदिक सप्पा हिवरा काड्डा भी होत्‍तेत. 
दुसरा स्वर्गदूत तुरही ऊरदुन, रा बेक्‍की घाई होत्‍ततेला ऊंद धोळ्द पहाळी समुद्र दा हाक्‍कु आत; अदिक समुद्र अन्द ऊंद तिहाई भाग रक्ता आगेत, 
अदिक समुद्र अन्द ऊंद तिहाई जीव सोतोदव, अदिक ऊंद तिहाई जहाज नाश आगेदव. 
तिसरा स्वर्गदूत तुरही ऊरदुन, अदिक ऊंद धोळ तारा जो मशाल घाई होत्‍तोगोद स्वर्ग दा टु मुरूत, अदिक गांगागोळ्द ऊंद तिहाई मा अदिक नीर इन डोबनगोळ मा बंदकु बित्‍त. 
आ तारा अन्द हेसुर नागदौना आद; अदिक ऊंद तिहाई नीर नागदौना घाई केय आगेत, अदिक हापाळ सा मंळसागोळ आ नीर इन केय आगदुर देल सोतोदुर. 
चौथा स्वर्गदूत तुरही ऊरदुन, अदिक सुर्य अन्द ऊंद तिहाई भाग, अदिक बेळदिंग्या अन्द ऊंद तिहाई अदिक तारागोळ्द ऊंद तिहाई भाग मा आपत्ति बत्‍त, ईल ताका कि अऊर्द ऊंद तिहाई भाग अंधार आगेत अदिक दिन इन ऊंद तिहाई भाग दा ऊजुळ ईतीदील, अदिक हांगा ईळ्लक दा भी. 
याग ना मात्‍त नोळदीन, रा आकाश इन न्याड्या दा गीधाळ इक ऊळुसतेला अदिक धोळ शब्द दा ईद अनतेला केळदीन, “आ मुर स्वर्गदूतगोळ्द तुरही इन शब्दगोळ कारण, यार्द ऊरोद ईगल्या मिक्‍कु आद, धरती नोर ईरावाळेर मा हाय, हाय, हाय!” 
