२ पतरस.
2.
ह्यांग पूर्वकाल दा लॉकुर्द न्याड्या दा ख्वाटा भविष्यवक्ता प्रगट आगीदुर, अदा प्रकार नीम्द न्याड्या दा भी ख्वाटा गुरु प्रगट आदार. आंदुर भटकुसावाळा सच्चाई सिद्धांतगोळ इक तंदार, अदिक आ स्वामी इन इनकार माळ्यार याव आंदरी कोंड कोंडान, अदिक हिंग माळकु आंदुर तान जल्दी विनाश इक निमंत्रण कोट्टार. 
तरी भी हापाळ पुरा लॉकुर आंदुर्द अनैतिक हादीगोळ मा नळदार; यतिकी जो आंदुर माळतार, आदुर वजह देल दुसरा मुंदुर अपमान सच्चाई अन्द बदला माळ्यार. 
आंदुर लोभ दा बंदकु ख्वाटा मातगोळी माळ्यार अदिक नीम से अनुचित लाभ नेगदार. दण्ड इन आग्या रा आंदुर मा पयले टु अच आगेग्याद, अदिक आंदुर्द विनाश इन निर्णय आगेग्याद. 
यतिकी याग परमेश्वर आ स्वर्गदूतगोळ इक यार पाप माळदुर आंदरी बिटीदिल, लेकीन नरक दा कळुकु अंधार दा हाक्‍क बुट्टुर ताकी न्याय इन दिन ताका शंकलीगोळ दा दुख सहन माळुल; 
अदिक स्याणा लॉकुर युग इन दुनिया अक भी बिटीदिल बल्‍की भक्तिहीन दुनिया मा महा जल प्रलय कळुदुन, लेकीन न्याय इन प्रचार माळावाळा नूह अदिक येळ मंळसागोळी ऊळ्स बुट्टुन; 
अदिक सदोम अदिक गमोरा अन नगरगोळ इक दोषी ठहरूस्कु दण्ड कोट्टुन अदिक आंदरी बेक्‍की देल भसम माळदुन ताकी आंदुर बरावाळेर भक्तिहीन लॉकुर्द शिक्षा अन साटी उदाहरण बनसुल, 
अदिक न्यायी लूत इक जो अन्यायीगोळ्द अनैतिक चाल चलन देल हापाळ दुखी ईरोन छुटकारा कोट्टुन. 
यतिकी आव न्यायी आंदुर बीच दा ईरतेला अदिक आंदुर अन्याय इन क्याल्सागोळ इक नोळ नोळकु अदिक केळ केळकु, हर दिन दुख देल तळपुस तोगोन. 
रा प्रभु भक्तगोळ इक परीक्षा दा टु तेगोद अदिक अन्यायीगोळ इक न्याय इन दिन ताका दण्ड इन दशा दा ईटोद भी जानस्तान, 
विशेष माळकु आंदरी जो कलंकीत अभिलाषागोळ हिंद मय इन अनुसार नळुतार अदिक प्रभु अक तुच्छ जानस्तार. आंदुर ढीठ, अदिक जिद्दी आर, अदिक धोळ पदवाळेर इक भला बुरा माताळली अंजालुर, 
तरी भी स्वर्गदूतगोळ जो न्याय अदिक सामर्थ्य दा ख्वाटा गुरुगोळ देल धोड्डेर आर, प्रभु उन मुंद आंदरी बुरा भला अनकु दोष हचालुर. 
लेकीन ई लॉकुर निर्बुद्धी पशुगोळ्द अच तुल्य आर, जो हुळकु आगोर साटी अदिक नाश आगोर साटी पैदा आग्यार; अदिक या मातगोळ इक जानसालुर अच अदुर बारा दा दुसरा अक भला बुरा अनतार, आंदुर आळी दाकळोद पशुगोळ्द घाई नाश माळकु आदार. 
दुसरा अन बुरा माळोद बदला आंदुर दा बुरा आदीत. आंदरी ईळ्लक हागुल भोग विलास माळोद भला हततद. हिंग लॉकुर कलंकीत अदिक दोषी आर; याग आंदुर नीम सांगुळ तिनतार अदिक कुडुतार, रा आंदुर ध्वाका धळी देल भोज माळकु भोग विलास माळतार. 
आंदुर कण्णगोळ दा व्यभिचार कुर्तकु आद, अदिक आंदुर पाप माळदुर बिना रूक्स सकालुर. आंदुर कमजोर लॉकुरी जाल दा फसुस कोमतार. आंदुर मन इक लोभ माळोद अभ्यास आगेग्याद; परमेश्वर उन शराप आंदुर मा आद. 
आंदुर सीदा हादी अक बिटकु भटकुसेग्यार, अदिक बओर उन पार बिलाम उन हादी मा आगेग्यार, याव अन्याय इन मजदूरी इक प्रिय जान्सदुर; 
अदिक आऊक आऊन पाप इन बारा दा फटकार सिक्त, ईल ताका कि अबोल गधा मंळसा अन बोली देल आ भविष्यवक्ता अक आऊन बावलापन देल रोक्सत. 
ई लॉकुर वंळगींद भायगोळ, अदिक आंधी इन हार्स्द बादल उर; परमेश्वर आंदुर साटी अनन्त खोल अंधकार ठहरूस्यान. 
आंदुर बेकार घमण्ड इन मातगोळी माळ माळकु अनैतिक क्याल्सागोळ द्वारा, आ लॉकुरी शारीरिक अभिलाषागोळ दा फसुस बुळतार जो भटकुसकु दा टु होळोद सुरूवात ईगल्या अच माळेत्यार. 
आंदुर आंदरी स्वतंत्र माळोद प्रतिग्या रा माळतार, लेकीन खुद अच भ्रष्टता अन दास आर; यतिकी जो मंळसा यार देल हारूसेग्यान, आव आऊन दास बनसेगतान. 
याग आंदुर प्रभु अदिक उद्धारकर्ता यीशु मसीह अन पयचान इन द्वारा दुनिया अन नाना प्रकार इन कलंक देल उळ्दकु होट्टुर, अदिक मात्‍त आंदुर दा फसुसकु हारूसेदूर, रा आंदुर्द पिछला दशा पयले टु भी बेकार आगेग्याद. 
यतिकी न्याय इन हादी इन ईला जानसोद अच आऊन साटी इदुर से भला आगाईत कि अदरी जान्सकु, आ पवित्र आग्या देल बदलुसेगायदुर जो आंदरी कोटकु आगीत. 
आंदुर मा ईद कहावत सही कुरतद, कि नाय तान माळ्स इन दी अदिक मय कय तोळ्द हंदी केसुर दा गळबळ्या होडोर साटी मात्‍त ओळेगतद. 
