यहेजकेल.
26.
हनुनवा वर्ष इन पयला तींगुळ इन पयला दिन इक यहोवा अन ईद वचन नान हाती पोहचुस्त: 
“हे मंळसा अन सन्तान, सोर जो यरूशलेम इन बारा दा अंदान, ‘आह, आह! जो द्याश द्याश इन लॉकुर इन फाटक इन घाई ईरोद, अद नष्ट आगेत! अदुर नाश आगदुर देल ना हापाळ आगेगाईन.’” 
ई कारण परमेश्वर यहोवा अनतान: हे सोर, नोळ, ना नीन विरूद्ध आईन; अदिक हींग माळाईन कि हापाळ सा राज्य नीन विरूद्ध हींग येद्दव ह्यांग समुद्र अन लयरगोळ येळताव. 
अद सोर इन शहरपनाह अक केळदीत, अदिक आदुर गुम्मटगोळ इक मुर्द बुट्टीत; अदिक ना अदुर मा टु अदुर मुण्ण काबुरकु अदरी ऊगळा कल्ल माळ कोमाईन. 
अद समुद्र अन न्याड्या अन जाल फैलुसोद अच जागा आगेदीत; यतिकी परमेश्वर यहोवा अन ईदा वाणी आद, अदिक अद राज्य राज्य देल लुटसेदान; 
अदिक आकिन जो पोरगोळ मैदान दा आर, आंदुर तलवार देल कोंदकु आदार. आग आंदुर जान्स कोंडार कि ना यहोवा हुईन. 
“यतिकी परमेश्वर यहोवा ईद अनतान: नोळ, ना सोर उन विरूद्ध राजाधिराज बेबीलोन इन राजा नबूकदनेस्सर उन घ्वाळागोळ, रथगोळ, सवारगोळ, धोळ भीळ, अदिक दल सांगुळ उत्तर दिशा टु तराईन. 
नीन जो पोरगोळ मैदान दा आर, आंदरी आव तलवार देल कोंदान, अदिक नीन विरूद्ध कोट माळ्यान अदिक दमदमा कट्यान; अदिक ढाल नेगदान. 
आव नीन शहरपनाह अन विरूद्ध युध्द इन यंत्र नळस्यान अदिक नीन गुम्मटगोळ इक फरसागोळ से ढाऊस कोंडान. 
आऊन घ्वाळागोळ ईस ईत्ताव, कि नी आंदुर धुळा देल होचेद्या, अदिक याग आव नीन फाटकगोळ दा हींग होक्यान ह्यांग नाकावाळा नगर दा होकतार, आग नीन शहरपनाह सवारगोळ, छकळागोळ, अदिक रथगोळ शब्द देल नळ्गीत. 
आव तान घ्वाळा अन टापगोळ देल नीन सप्पा सळकगोळी इक मेट्यान, अदिक नीन निवासीगोळ तलवार देल कोंद बुट्टान, अदिक नीन ताकत इन खंबा जमीन मा केळसुसकु आदव. 
लॉकुर नीन धन लुटस्यार अदिक नीन व्यापार इन वस्तुगोळ कसु कोंडार: आंदुर नीन शहरपनाह ढाऊस कोंडेव अदिक नीन मन पसंदीदा मान्ना मुरु कोंडार; नीन कल्ल अदिक ना नीन हाळगोळ्द सुरताल बंद माळाईन, अदिक नीन वीणागोळ आवाज मात्त केळ बंदीत. 
ना नीन हाळगोळ्द सुरताल बंद माळाईन, अदिक नीन वीणागोळ्द आवाज बाक केळ बरतीदील. 
ना नीनी ऊगळा कल्ल माळ कोमाईन; नी जाल फैलुसोद अच जागा आगेद्या, अदिक बाक बसुसकु आगतीदील; यतिकी ना यहोवा अच ईद अंदीन, परमेश्वर यहोवा अन ईदा वाणी आद.” 
“परमेश्वर यहोवा सोर से ईद अनतान: नीन बीळोर शब्द देल याग घायल लॉकुर कन्नास्यार अदिक नीन दा घात अच घात आदीत, आग येन टापू नळ्गकु येतळतीदील? 
आग समुद्र तट इन द्याश इन सप्पा प्रधान लॉकुर तान तान सिंहासन मा टु ईळदार, अदिक तानबागा अदिक बूटेदार कपळा ईळ्सकु थरथराहट इन कपळा हाक्यार अदिक जमीन मा कुर्तकु घळी घळी नळग्यार; अदिक नीन कारण विस्मित ईत्तार. 
आंदुर नीन बारा दा दुख इन हाळ माळकु नीन से अंदार, हाय! मल्लाहगोळ बसुसावाळेर हाय! सराही नगरी जो समुद्र अन न्याड्या दा निवासीगोळ सामर्थी ईत्तुर अदिक सप्पा ईरावाळेर अंजुसावाळा नगरी नी ह्यांग नाश आग्या? 
नीन बीळा दिन टापू नळ्गकु येद्दव, अदिक नीन होगतेला ईरा कारण समुद्र अन सप्पा टापू घबरूसेदव.” 
“यतिकी परमेश्वर यहोवा ईद अनतान: याग ना नीनी निर्जन नगरगोळ घाई उजाळ माळाईन अदिक नीन म्याकुच महासागर येरसाईन, अदिक नी गयरा नीर दा मुळकेद्या, 
आग गड्डा दा अदिक बिळावाळा अन सांगुळ ना नीनी भी प्राचिन लॉकुर दा ईळ्स बुळाईन; अदिक गड्डा दा बिळावाळेर सांगुळ नीनी भी ल्यालमा अन लोक दा ईटकु प्राचीनकाल इन नाश आग्द जागा अन घाई माळ कोमाईन; ईल ताका कि नी बाक बसुस सकतीदील अदिक न जीवनलोक दा यातोदारा जागा नोळ्या. 
ना नीनी घबरूसोद कारण माळाईन, अदिक नी भविष्य दा मात्त ईरतीदील, बल्की ढुंढ्सदुर मा भी नींद पता नळुतीदील, परमेश्वर यहोवा अन ईदा वाणी हुन.” 
