PESALEM.
138.
O Apômtau, aê gabe janam daŋge aôm toŋoc ŋalêlôm samucgeŋ. Aê gabe jalambiŋ aôm êndêŋ anôtôi sêlic. 
Aê gabe jateŋ mec êndêŋ aôm jakô nêm lôm dabuŋ ŋamagêŋa ma jalanem aômnêm ŋaê êtu nêm moasiŋ to biŋ ŋaŋêŋŋa gebe aôm kôwaka nêm ŋaê to biŋ, taŋ gôjac mata naŋ sa kêlêlêc ŋêŋgeŋ su. 
Gêdêŋ taŋ aoc gêjac aôm naŋ, kôkêŋ taŋam aê. Ma kôpuc ŋoc ŋalêlôm tôŋ ŋa nêm ŋaclai kaiŋ teŋ. 
O Apômtau, kiŋ samob aŋga nom embe sêŋô awamsuŋ ŋabiŋ oc sêlambiŋ aôm. 
Êsêac oc sêŋga wê êpi Apômtaunê gôliŋ gebe Apômtaunê ŋawasi gêjam gamêŋ auc. 
Apômtau kêtu ŋac towaegoc ma gêjam ŋac ŋalêlôm sawa sa ma kêjala lau-tetoc-tauŋ-sawaga, taŋ sêmoa jaêc eŋ naŋ, amboac tonaŋgeŋ. 
Aê embe jamoa gêŋwapac ŋalêlôm, aôm oc ôpuc aê tôŋ jaŋgôŋ matoc jali. Aôm kôpuc ŋoc ŋacjo, taŋ têntac ŋandaŋ sec gêdêŋ aê naŋ sugeŋ ma nêm anôŋa gêjam aê sa. 
Apômtau oc êŋgôm gêŋ, taŋ gêjac mata gêdêŋ aê naŋ ŋanô êsa. O Apômtau, nêm moasiŋ ênêc teŋgeŋ. Ônac dabiŋ kôm, taŋ gôjac m naŋ. 
