51
1 Oratio Jesu filii Sirach. [Confitebor tibi, Domine rex, et collaudabo te Deum salvatorem meum.* 2 Confitebor nomini tuo, quoniam adjutor et protector factus es mihi, 3 et liberasti corpus meum a perditione: a laqueo linguæ iniquæ, et a labiis operantium mendacium: et in conspectu astantium factus es mihi adjutor. 4 Et liberasti me, secundum multitudinem misericordiæ nominis tui, a rugientibus præparatis ad escam: 5 de manibus quærentium animam meam, et de portis tribulationum quæ circumdederunt me;† 6 a pressura flammæ quæ circumdedit me, et in medio ignis non sum æstuatus;‡ 7 de altitudine ventris inferi, et a lingua coinquinata, et a verbo mendacii, a rege iniquo, et a lingua injusta. 8 Laudabit usque ad mortem anima mea Dominum, 9 et vita mea appropinquans erat in inferno deorsum.§ 10 Circumdederunt me undique, et non erat qui adjuvaret: respiciens eram ad adjutorium hominum, et non erat.** 11 Memoratus sum misericordiæ tuæ Domine, et operationis tuæ, quæ a sæculo sunt: 12 quoniam eruis sustinentes te, Domine, et liberas eos de manibus gentium. 13 Exaltasti super terram habitationem meam, et pro morte defluente deprecatus sum. 14 Invocavi Dominum patrem Domini mei, ut non derelinquat me in die tribulationis meæ, et in tempore superborum, sine adjutorio. 15 Laudabo nomen tuum assidue, et collaudabo illud in confessione: et exaudita est oratio mea, 16 et liberasti me de perditione, et eripuisti me de tempore iniquo. 17 Propterea confitebor, et laudem dicam tibi, et benedicam nomini Domini.] 18 [Cum adhuc junior essem, priusquam oberrarem, quæsivi sapientiam palam in oratione mea. 19 Ante templum postulabam pro illis, et usque in novissimis inquiram eam: et effloruit tamquam præcox uva. 20 Lætatum est cor meum in ea: ambulavit pes meus iter rectum: a juventute mea investigabam eam. 21 Inclinavi modico aurem meam, et excepi illam. 22 Multam inveni in meipso sapientiam, et multum profeci in ea. 23 Danti mihi sapientiam dabo gloriam: 24 consiliatus sum enim ut facerem illam. Zelatus sum bonum, et non confundar. 25 Colluctata est anima mea in illa, et in faciendo eam confirmatus sum. 26 Manus meas extendi in altum, et insipientiam ejus luxi; 27 animam meam direxi ad illam, et in agnitione inveni eam. 28 Possedi cum ipsa cor ab initio: propter hoc, non derelinquar. 29 Venter meus conturbatus est quærendo illam: propterea bonam possidebo possessionem. 30 Dedit mihi Dominus linguam mercedem meam, et in ipsa laudabo eum. 31 Appropiate ad me, indocti, et congregate vos in domum disciplinæ. 32 Quid adhuc retardatis? et quid dicitis in his? animæ vestræ sitiunt vehementer. 33 Aperui os meum, et locutus sum: Comparate vobis sine argento, 34 et collum vestrum subjicite jugo: et suscipiat anima vestra disciplinam: in proximo est enim invenire eam. 35 Videte oculis vestris, quia modicum laboravi, et inveni mihi multam requiem. 36 Assumite disciplinam in multo numero argenti, et copiosum aurum possidete in ea. 37 Lætetur anima vestra in misericordia ejus, et non confundemini in laude ipsius. 38 Operamini opus vestrum ante tempus, et dabit vobis mercedem vestram in tempore suo.]
* 51:1 Oratio Jesu filii Sirach. Melius ad totam Ecclesiam refertur, quam ad unam personam, quia in ea multæ species tribulationum et diversa solatia describuntur. Confitebor tibi, Domine rex. RAB. JesusChristus adjutor et protector est sponsæ suæ, qui tradidit semetipsum pro ea, ut liberaret eam a perditione originalis peccati. † 51:5 Portis tribulationum. Hæc sunt ora principum et tyrannorum, unde minæ prodeunt et fraudulentiæ, quæ servos Dei negare fidem compellunt. ‡ 51:6 A pressura flammæ. Hoc tribus pueris contigit in camino ignis corporaliter; sed omnes sancti ab æstu persecutionis liberantur spiritualiter. § 51:9 Et vita mea appropinquans erat inferno. Quia vita carnis quotidie deficiendo ad mortem tendit. Mortem enim infernum vocat, quia mors carnis, primi peccati vindicta est, sicut infernus peccantium animarum pœna perpetua. ** 51:10 Circumdederunt me undique, etc. Videns Ecclesia se ab hostibus circumdari, et humanum deesse solatium, a Deo quærit adjutorium, a quo est omne bonum, cui attribuit quod liberatur ab inimicis.