TIMOTHEUM II.
4.
Testificor coram Deo, et Jesu Christo, qui judicaturus est vivos et mortuos, per adventum ipsius, et regnum ejus: 
prædica verbum, insta opportune, importune: argue, obsecra, increpa in omni patientia, et doctrina. 
Erit enim tempus, cum sanam doctrinam non sustinebunt, sed ad sua desideria coacervabunt sibi magistros, prurientes auribus, 
et a veritate quidem auditum avertent, ad fabulas autem convertentur. 
Tu vero vigila, in omnibus labora, opus fac evangelistæ, ministerium tuum imple. Sobrius esto. 
Ego enim jam delibor, et tempus resolutionis meæ instat. 
Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi. 
In reliquo reposita est mihi corona justitiæ, quam reddet mihi Dominus in illa die, justus judex: non solum autem mihi, sed et iis, qui diligunt adventum ejus. Festina ad me venire cito. 
Demas enim me reliquit, diligens hoc sæculum, et abiit Thessalonicam: 
Crescens in Galatiam, Titus in Dalmatiam. 
Lucas est mecum solus. Marcum assume, et adduc tecum: est enim mihi utilis in ministerium. 
Tychicum autem misi Ephesum. 
Penulam, quam reliqui Troade apud Carpum, veniens affer tecum, et libros, maxime autem membranas. 
Alexander ærarius multa mala mihi ostendit: reddet illi Dominus secundum opera ejus: 
quem et tu devita: valde enim restitit verbis nostris. 
In prima mea defensione nemo mihi affuit, sed omnes me dereliquerunt: non illis imputetur. 
Dominus autem mihi astitit, et confortavit me, ut per me prædicatio impleatur, et audiant omnes gentes: et liberatus sum de ore leonis. 
Liberavit me Dominus ab omni opere malo: et salvum faciet in regnum suum cæleste, cui gloria in sæcula sæculorum. Amen. 
Saluta Priscam, et Aquilam, et Onesiphori domum. 
Erastus remansit Corinthi. Trophimum autem reliqui infirmum Mileti. 
Festina ante hiemem venire. Salutant te Eubulus, et Pudens, et Linus, et Claudia, et fratres omnes. 
Dominus Jesus Christus cum spiritu tuo. Gratia vobiscum. Amen. 
