ROMANOS.
12.
Obsecro itaque vos fratres per misericordiam Dei, ut exhibeatis corpora vestra hostiam viventem, sanctam, Deo placentem, rationabile obsequium vestrum. 
Et nolite conformari huic sæculo, sed reformamini in novitate sensus vestri: ut probetis quæ sit voluntas Dei bona, et beneplacens, et perfecta. 
Dico enim per gratiam quæ data est mihi, omnibus qui sunt inter vos, non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem: et unicuique sicut Deus divisit mensuram fidei. 
Sicut enim in uno corpore multa membra habemus, omnia autem membra non eumdem actum habent: 
ita multi unum corpus sumus in Christo, singuli autem alter alterius membra. 
Habentes autem donationes secundum gratiam, quæ data est nobis, differentes: sive prophetiam secundum rationem fidei, 
sive ministerium in ministrando, sive qui docet in doctrina, 
qui exhortatur in exhortando, qui tribuit in simplicitate, qui præest in sollicitudine, qui miseretur in hilaritate. 
Dilectio sine simulatione: odientes malum, adhærentes bono: 
caritate fraternitatis invicem diligentes: honore invicem prævenientes: 
sollicitudine non pigri: spiritu ferventes: Domino servientes: 
spe gaudentes: in tribulatione patientes: orationi instantes: 
necessitatibus sanctorum communicantes: hospitalitatem sectantes. 
Benedicite persequentibus vos: benedicite, et nolite maledicere. 
Gaudere cum gaudentibus, flere cum flentibus: 
idipsum invicem sentientes: non alta sapientes, sed humilibus consentientes. Nolite esse prudentes apud vosmetipsos: 
nulli malum pro malo reddentes: providentes bona non tantum coram Deo, sed etiam coram omnibus hominibus. 
Si fieri potest, quod ex vobis est, cum omnibus hominibus pacem habentes: 
non vosmetipsos defendentes carissimi, sed date locum iræ. Scriptum est enim: Mihi vindicta: ego retribuam, dicit Dominus. 
Sed si esurierit inimicus tuus, ciba illum: si sitit, potum da illi: hoc enim faciens, carbones ignis congeres super caput ejus. 
Noli vinci a malo, sed vince in bono malum. 
