CORINTHIOS I.
10.
Nolo enim vos ignorare fratres, quoniam patres nostri omnes sub nube fuerunt, et omnes mare transierunt, 
et omnes in Moyse baptizati sunt in nube, et in mari: 
et omnes eamdem escam spiritalem manducaverunt, 
et omnes eumdem potum spiritalem biberunt (bibebant autem de spiritali, consequente eos, petra: petra autem erat Christus): 
sed non in pluribus eorum beneplacitum est Deo: nam prostrati sunt in deserto. 
Hæc autem in figura facta sunt nostri, ut non simus concupiscentes malorum, sicut et illi concupierunt. 
Neque idololatræ efficiamini, sicut quidam ex ipsis: quemadmodum scriptum est: Sedit populus manducare, et bibere, et surrexerunt ludere. 
Neque fornicemur, sicut quidam ex ipsis fornicati sunt, et ceciderunt una die viginti tria millia. 
Neque tentemus Christum, sicut quidam eorum tentaverunt, et a serpentibus perierunt. 
Neque murmuraveritis, sicut quidam eorum murmuraverunt, et perierunt ab exterminatore. 
Hæc autem omnia in figura contingebant illis: scripta sunt autem ad correptionem nostram, in quos fines sæculorum devenerunt. 
Itaque qui se existimat stare, videat ne cadat. 
Tentatio vos non apprehendat nisi humana: fidelis autem Deus est, qui non patietur vos tentari supra id quod potestis, sed faciet etiam cum tentatione proventum ut possitis sustinere. 
Propter quod, carissimi mihi, fugite ab idolorum cultura: 
ut prudentibus loquor, vos ipsi judicate quod dico. 
Calix benedictionis, cui benedicimus, nonne communicatio sanguinis Christi est? et panis quem frangimus, nonne participatio corporis Domini est? 
Quoniam unus panis, unum corpus multi sumus, omnes qui de uno pane participamus. 
Videte Israël secundum carnem: nonne qui edunt hostias, participes sunt altaris? 
Quid ergo? dico quod idolis immolatum sit aliquid? aut quod idolum, sit aliquid? 
Sed quæ immolant gentes, dæmoniis immolant, et non Deo. Nolo autem vos socios fieri dæmoniorum: 
non potestis calicem Domini bibere, et calicem dæmoniorum; non potestis mensæ Domini participes esse, et mensæ dæmoniorum. 
An æmulamur Dominum? numquid fortiores illo sumus? Omnia mihi licent, sed non omnia expediunt. 
Omnia mihi licent, sed non omnia ædificat. 
Nemo quod suum est quærat, sed quod alterius. 
Omne quod in macello venit, manducate, nihil interrogantes propter conscientiam. 
Domini est terra, et plenitudo ejus. 
Si quis vocat vos infidelium, et vultis ire: omne quod vobis apponitur, manducate, nihil interrogantes propter conscientiam. 
Si quis autem dixerit: Hoc immolatum est idolis: nolite manducare propter illum qui indicavit, et propter conscientiam: 
conscientiam autem dico non tuam, sed alterius. Ut quid enim libertas mea judicatur ab aliena conscientia? 
Si ego cum gratia participo, quid blasphemor pro eo quod gratias ago? 
Sive ergo manducatis, sive bibitis, sive aliud quid facitis: omnia in gloriam Dei facite. 
Sine offensione estote Judæis, et gentibus, et ecclesiæ Dei: 
sicut et ego per omnia omnibus placeo, non quærens quod mihi utile est, sed quod multis: ut salvi fiant. 
