HEBRÆOS.
5.
Omnis namque pontifex ex hominibus assumptus, pro hominibus constituitur in iis quæ sunt ad Deum, ut offerat dona, et sacrificia pro peccatis: 
qui condolere possit iis qui ignorant et errant: quoniam et ipse circumdatus est infirmitate: 
et propterea debet, quemadmodum pro populo, ita etiam et pro semetipso offerre pro peccatis. 
Nec quisquam sumit sibi honorem, sed qui vocatur a Deo, tamquam Aaron. 
Sic et Christus non semetipsum clarificavit ut pontifex fieret: sed qui locutus est ad eum: Filius meus es tu, ego hodie genui te. 
Quemadmodum et in alio loco dicit: Tu es sacerdos in æternum, secundum ordinem Melchisedech. 
Qui in diebus carnis suæ preces, supplicationesque ad eum qui possit illum salvum facere a morte cum clamore valido, et lacrimis offerens, exauditus est pro sua reverentia. 
Et quidem cum esset Filius Dei, didicit ex iis, quæ passus est, obedientiam: 
et consummatus, factus est omnibus obtemperantibus sibi, causa salutis æternæ, 
appellatus a Deo pontifex juxta ordinem Melchisedech. 
De quo nobis grandis sermo, et ininterpretabilis ad dicendum: quoniam imbecilles facti estis ad audiendum. 
Etenim cum deberetis magistri esse propter tempus, rursum indigetis ut vos doceamini quæ sint elementa exordii sermonum Dei: et facti estis quibus lacte opus sit, non solido cibo. 
Omnis enim, qui lactis est particeps, expers est sermonis justitiæ: parvulus enim est. 
Perfectorum autem est solidus cibus: eorum, qui pro consuetudine exercitatos habent sensus ad discretionem boni ac mali. 
