HEBRÆOS.
6.
Quapropter intermittentes inchoationis Christi sermonem, ad perfectiora feramur, non rursum jacientes fundamentum pœnitentiæ ab operibus mortuis, et fidei ad Deum, 
baptismatum doctrinæ, impositionis quoque manuum, ac resurrectionis mortuorum, et judicii æterni. 
Et hoc faciemus, si quidem permiserit Deus. 
Impossibile est enim eos qui semel sunt illuminati, gustaverunt etiam donum cæleste, et participes facti sunt Spiritus Sancti, 
gustaverunt nihilominus bonum Dei verbum, virtutesque sæculi venturi, 
et prolapsi sunt; rursus renovari ad pœnitentiam, rursum crucifigentes sibimetipsis Filium Dei, et ostentui habentes. 
Terra enim sæpe venientem super se bibens imbrem, et generans herbam opportunam illis, a quibus colitur, accipit benedictionem a Deo: 
proferens autem spinas ac tribulos, reproba est, et maledicto proxima: cujus consummatio in combustionem. 
Confidimus autem de vobis dilectissimi meliora, et viciniora saluti: tametsi ita loquimur. 
Non enim injustus Deus, ut obliviscatur operis vestri, et dilectionis, quam ostendistis in nomine ipsius, qui ministrastis sanctis, et ministratis. 
Cupimus autem unumquemque vestrum eamdem ostentare sollicitudinem ad expletionem spei usque in finem: 
ut non segnes efficiamini, verum imitatores eorum, qui fide, et patientia hæreditabunt promissiones. 
Abrahæ namque promittens Deus, quoniam neminem habuit, per quem juraret, majorem, juravit per semetipsum, 
dicens: Nisi benedicens benedicam te, et multiplicans multiplicabo te. 
Et sic longanimiter ferens, adeptus est repromissionem. 
Homines enim per majorem sui jurant: et omnis controversiæ eorum finis, ad confirmationem, est juramentum. 
In quo abundantius volens Deus ostendere pollicitationis hæredibus, immobilitatem consilii sui, interposuit jusjurandum: 
ut per duas res immobiles, quibus impossibile est mentiri Deum, fortissimum solatium habeamus, qui confugimus ad tenendam propositam spem, 
quam sicut anchoram habemus animæ tutam ac firmam, et incedentem usque ad interiora velaminis, 
ubi præcursor pro nobis introivit Jesus, secundum ordinem Melchisedech pontifex factus in æternum. 
