TIMOTHEUM I.
3.
Fidelis sermo: si quis episcopatum desiderat, bonum opus desiderat. 
Oportet ergo episcopum irreprehensibilem esse, unius uxoris virum, sobrium, prudentem, ornatum, pudicum, hospitalem, doctorem, 
non vinolentum, non percussorem, sed modestum: non litigiosum, non cupidum, sed 
suæ domui bene præpositum: filios habentem subditos cum omni castitate. 
Si quis autem domui suæ præesse nescit, quomodo ecclesiæ Dei diligentiam habebit? 
Non neophytum: ne in superbiam elatus, in judicium incidat diaboli. 
Oportet autem illum et testimonium habere bonum ab iis qui foris sunt, ut non in opprobrium incidat, et in laqueum diaboli. 
Diaconos similiter pudicos, non bilingues, non multo vino deditos, non turpe lucrum sectantes: 
habentes mysterium fidei in conscientia pura. 
Et hi autem probentur primum: et sic ministrent, nullum crimen habentes. 
Mulieres similiter pudicas, non detrahentes, sobrias, fideles in omnibus. 
Diaconi sint unius uxoris viri, qui filiis suis bene præsint, et suis domibus. 
Qui enim bene ministraverint, gradum bonum sibi acquirent, et multam fiduciam in fide, quæ est in Christo Jesu. 
Hæc tibi scribo, sperans me ad te venire cito: 
si autem tardavero, ut scias quomodo oporteat te in domo Dei conversari, quæ est ecclesia Dei vivi, columna et firmamentum veritatis. 
Et manifeste magnum est pietatis sacramentum, quod manifestatum est in carne, justificatum est in spiritu, apparuit angelis, prædicatum est gentibus, creditum est in mundo, assumptum est in gloria. 
