LUCAM.
17.
Et ait ad discipulos suos: Impossibile est ut non veniant scandala: væ autem illi per quem veniunt. 
Utilius est illi si lapis molaris imponatur circa collum ejus, et projiciatur in mare quam ut scandalizet unum de pusillis istis. 
Attendite vobis: Si peccaverit in te frater tuus, increpa illum: et si pœnitentiam egerit, dimitte illi. 
Et si septies in die peccaverit in te, et septies in die conversus fuerit ad te, dicens: Pœnitet me, dimitte illi. 
Et dixerunt apostoli Domino: Adauge nobis fidem. 
Dixit autem Dominus: Si habueritis fidem sicut granum sinapis, dicetis huic arbori moro: Eradicare, et transplantare in mare, et obediet vobis. 
Quis autem vestrum habens servum arantem aut pascentem, qui regresso de agro dicat illi: Statim transi, recumbe: 
et non dicat ei: Para quod cœnem, et præcinge te, et ministra mihi donec manducem, et bibam, et post hæc tu manducabis, et bibes? 
Numquid gratiam habet servo illi, quia fecit quæ ei imperaverat? 
non puto. Sic et vos cum feceritis omnia quæ præcepta sunt vobis, dicite: Servi inutiles sumus: quod debuimus facere, fecimus. 
Et factum est, dum iret in Jerusalem, transibat per mediam Samariam et Galilæam. 
Et cum ingrederetur quoddam castellum, occurrerunt ei decem viri leprosi, qui steterunt a longe: 
et levaverunt vocem, dicentes: Jesu præceptor, miserere nostri. 
Quos ut vidit, dixit: Ite, ostendite vos sacerdotibus. Et factum est, dum irent, mundati sunt. 
Unus autem ex illis, ut vidit quia mundatus est, regressus est, cum magna voce magnificans Deum, 
et cecidit in faciem ante pedes ejus, gratias agens: et hic erat Samaritanus. 
Respondens autem Jesus, dixit: Nonne decem mundati sunt? et novem ubi sunt? 
Non est inventus qui rediret, et daret gloriam Deo, nisi hic alienigena. 
Et ait illi: Surge, vade: quia fides tua te salvum fecit. 
Interrogatus autem a pharisæis: Quando venit regnum Dei? respondens eis, dixit: Non venit regnum Dei cum observatione: 
neque dicent: Ecce hic, aut ecce illic. Ecce enim regnum Dei intra vos est. 
Et ait ad discipulos suos: Venient dies quando desideretis videre unum diem Filii hominis, et non videbitis. 
Et dicent vobis: Ecce hic, et ecce illic. Nolite ire, neque sectemini: 
nam, sicut fulgur coruscans de sub cælo in ea quæ sub cælo sunt, fulget: ita erit Filius hominis in die sua. 
Primum autem oportet illum multa pati, et reprobari a generatione hac. 
Et sicut factum est in diebus Noë, ita erit et in diebus Filii hominis: 
edebant et bibebant: uxores ducebant et dabantur ad nuptias, usque in diem, qua intravit Noë in arcam: et venit diluvium, et perdidit omnes. 
Similiter sicut factum est in diebus Lot: edebant et bibebant, emebant et vendebant, plantabant et ædificabant: 
qua die autem exiit Lot a Sodomis, pluit ignem et sulphur de cælo, et omnes perdidit: 
secundum hæc erit qua die Filius hominis revelabitur. 
In illa hora, qui fuerit in tecto, et vasa ejus in domo, ne descendat tollere illa: et qui in agro, similiter non redeat retro. 
Memores estote uxoris Lot. 
Quicumque quæsierit animam suam salvam facere, perdet illam: et quicumque perdiderit illam, vivificabit eam. 
Dico vobis: In illa nocte erunt duo in lecto uno: unus assumetur, et alter relinquetur: 
duæ erunt molentes in unum: una assumetur, et altera relinquetur: duo in agro: unus assumetur, et alter relinquetur. 
Respondentes dicunt illi: Ubi Domine? 
Qui dixit illis: Ubicumque fuerit corpus, illuc congregabuntur et aquilæ. 
