MARCUM.
6.
Et egressus inde, abiit in patriam suam: et sequebantur eum discipuli sui: 
et facto sabbato cœpit in synagoga docere: et multi audientes admirabantur in doctrina ejus, dicentes: Unde huic hæc omnia? et quæ est sapientia, quæ data est illi, et virtutes tales, quæ per manus ejus efficiuntur? 
Nonne hic est faber, filius Mariæ, frater Jacobi, et Joseph, et Judæ, et Simonis? nonne et sorores ejus hic nobiscum sunt? Et scandalizabantur in illo. 
Et dicebat illis Jesus: Quia non est propheta sine honore nisi in patria sua, et in domo sua, et in cognatione sua. 
Et non poterat ibi virtutem ullam facere, nisi paucos infirmos impositis manibus curavit: 
et mirabatur propter incredulitatem eorum, et circuibat castella in circuitu docens. 
Et vocavit duodecim: et cœpit eos mittere binos, et dabat illis potestatem spirituum immundorum. 
Et præcepit eis ne quid tollerent in via, nisi virgam tantum: non peram, non panem, neque in zona æs, 
sed calceatos sandaliis, et ne induerentur duabus tunicis. 
Et dicebat eis: Quocumque introieritis in domum, illic manete donec exeatis inde: 
et quicumque non receperint vos, nec audierint vos, exeuntes inde, excutite pulverem de pedibus vestris in testimonium illis. 
Et exeuntes prædicabant ut pœnitentiam agerent: 
et dæmonia multa ejiciebant, et ungebant oleo multos ægros, et sanabant. 
Et audivit rex Herodes (manifestum enim factum est nomen ejus), et dicebat: Quia Joannes Baptista resurrexit a mortuis: et propterea virtutes operantur in illo. 
Alii autem dicebant: Quia Elias est; alii vero dicebant: Quia propheta est, quasi unus ex prophetis. 
Quo audito Herodes ait: Quem ego decollavi Joannem, hic a mortuis resurrexit. 
Ipse enim Herodes misit, ac tenuit Joannem, et vinxit eum in carcere propter Herodiadem uxorem Philippi fratris sui, quia duxerat eam. 
Dicebat enim Joannes Herodi: Non licet tibi habere uxorem fratris tui. 
Herodias autem insidiabatur illi: et volebat occidere eum, nec poterat. 
Herodes enim metuebat Joannem, sciens eum virum justum et sanctum: et custodiebat eum, et audito eo multa faciebat, et libenter eum audiebat. 
Et cum dies opportunus accidisset, Herodes natalis sui cœnam fecit principibus, et tribunis, et primis Galilææ: 
cumque introisset filia ipsius Herodiadis, et saltasset, et placuisset Herodi, simulque recumbentibus, rex ait puellæ: Pete a me quod vis, et dabo tibi: 
et juravit illi: Quia quidquid petieris dabo tibi, licet dimidium regni mei. 
Quæ cum exisset, dixit matri suæ: Quid petam? At illa dixit: Caput Joannis Baptistæ. 
Cumque introisset statim cum festinatione ad regem, petivit dicens: Volo ut protinus des mihi in disco caput Joannis Baptistæ. 
Et contristatus est rex: propter jusjurandum, et propter simul discumbentes, noluit eam contristare: 
sed misso spiculatore præcepit afferri caput ejus in disco. Et decollavit eum in carcere, 
et attulit caput ejus in disco: et dedit illud puellæ, et puella dedit matri suæ. 
Quo audito, discipuli ejus venerunt, et tulerunt corpus ejus: et posuerunt illud in monumento. 
Et convenientes Apostoli ad Jesum, renuntiaverunt ei omnia quæ egerant, et docuerant. 
Et ait illis: Venite seorsum in desertum locum, et requiescite pusillum. Erant enim qui veniebant et redibant multi: et nec spatium manducandi habebant. 
Et ascendentes in navim, abierunt in desertum locum seorsum. 
Et viderunt eos abeuntes, et cognoverunt multi: et pedestres de omnibus civitatibus concurrerunt illuc, et prævenerunt eos. 
Et exiens vidit turbam multam Jesus: et misertus est super eos, quia erant sicut oves non habentes pastorem, et cœpit docere multa. 
Et cum jam hora multa fieret, accesserunt discipuli ejus, dicentes: Desertus est locus hic, et jam hora præteriit: 
dimitte illos, ut euntes in proximas villas et vicos, emant sibi cibos, quos manducent. 
Et respondens ait illis: Date illis vos manducare. Et dixerunt ei: Euntes emamus ducentis denariis panes, et dabimus illis manducare. 
Et dicit eis: Quot panes habetis? ite, et videte. Et cum cognovissent, dicunt: Quinque, et duos pisces. 
Et præcepit illis ut accumbere facerent omnes secundum contubernia super viride fœnum. 
Et discubuerunt in partes per centenos et quinquagenos. 
Et acceptis quinque panibus et duobus pisces, intuens in cælum, benedixit, et fregit panes, et dedit discipulis suis, ut ponerent ante eos: et duos pisces divisit omnibus. 
Et manducaverunt omnes, et saturati sunt. 
Et sustulerunt reliquias, fragmentorum duodecim cophinos plenos, et de piscibus. 
Erant autem qui manducaverunt quinque millia virorum. 
Et statim coëgit discipulos suos ascendere navim, ut præcederent eum trans fretum ad Bethsaidam, dum ipse dimitteret populum. 
Et cum dimisisset eos, abiit in montem orare. 
Et cum sero esset, erat navis in medio mari et ipse solus in terra. 
Et videns eos laborantes in remigando (erat enim ventus contrarius eis) et circa quartam vigiliam noctis venit ad eos ambulans supra mare: et volebat præterire eos. 
At illi ut viderunt eum ambulantem supra mare, putaverunt phantasma esse, et exclamaverunt. 
Omnes enim viderunt eum, et conturbati sunt. Et statim locutus est cum eis, et dixit eis: Confidite, ego sum: nolite timere. 
Et ascendit ad illos in navim, et cessavit ventus. Et plus magis intra se stupebant: 
non enim intellexerunt de panibus: erat enim cor eorum obcæcatum. 
Et cum transfretassent, venerunt in terram Genesareth, et applicuerunt. 
Cumque egressi essent de navi, continuo cognoverunt eum: 
et percurrentes universam regionem illam, cœperunt in grabatis eos, qui se male habebant, circumferre, ubi audiebant eum esse. 
Et quocumque introibat, in vicos, vel in villas aut civitates, in plateis ponebant infirmos, et deprecabantur eum, ut vel fimbriam vestimenti ejus tangerent, et quotquot tangebant eum, salvi fiebant. 
