PSALMORUM.
7.
Psalmus David, quem cantavit Domino pro verbis Chusi, filii Jemini. 
Domine Deus meus, in te speravi; salvum me fac ex omnibus persequentibus me, et libera me: 
nequando rapiat ut leo animam meam, dum non est qui redimat, neque qui salvum faciat. 
Domine Deus meus, si feci istud, si est iniquitas in manibus meis, 
si reddidi retribuentibus mihi mala, decidam merito ab inimicis meis inanis. 
Persequatur inimicus animam meam, et comprehendat; et conculcet in terra vitam meam, et gloriam meam in pulverem deducat. 
Exsurge, Domine, in ira tua, et exaltare in finibus inimicorum meorum: et exsurge, Domine Deus meus, in præcepto quod mandasti, 
et synagoga populorum circumdabit te: et propter hanc in altum regredere: 
Dominus judicat populos. Judica me, Domine, secundum justitiam meam, et secundum innocentiam meam super me. 
Consumetur nequitia peccatorum, et diriges justum, scrutans corda et renes, Deus. 
Justum adjutorium meum a Domino, qui salvos facit rectos corde. 
Deus judex justus, fortis, et patiens; numquid irascitur per singulos dies? 
Nisi conversi fueritis, gladium suum vibrabit; arcum suum tetendit, et paravit illum. 
Et in eo paravit vasa mortis, sagittas suas ardentibus effecit. 
Ecce parturiit injustitiam; concepit dolorem, et peperit iniquitatem. 
Lacum aperuit, et effodit eum; et incidit in foveam quam fecit. 
Convertetur dolor ejus in caput ejus, et in verticem ipsius iniquitas ejus descendet. 
Confitebor Domino secundum justitiam ejus, et psallam nomini Domini altissimi. 
